장음표시 사용
401쪽
scopum, magnis encomtis celebrant Scriptores A gli, asseruntque , eum , praeter Paupertatem , vita
Sanctimoniam, reliquasque virtutes Christiano Praesule dignas,ingentis animi fuisse, acris ingenii, in re litteraria ad summum pene apicem evectum , in litteris sacris pariter ac profanis , in linguarum Hebraicae, Graecae, & Latinae scientia, in Astron mia,& universa Phi Iosophia supra communem Doctorum sortem eruditum . Idem tamen de Dberto Lincolniensi Episcopo judicium non serunt alii Scriptores ob acriorem illam, quam ad Innocentium In Pontificem Maximum scripsit Epistolam, quaeque eum Pontifici ita invisum reddidit, ut ab eo fuerit anathemate perculsus, sicut testatur Hen-τicus Muton natione Anglus, Canonicus Regularis
Nonasterii Leicastrensis, qui sub finem XIV. Saeculi
claruit, in suo chronico de evientibus Anglia quinque libris comprehenso. Multa opuscula & Commentaria scripsit ubertus Lincolniensis Episcopus, varios Sermones, Tractatus,& alia opera,quorum quaedam edita sunt, alia adhuc manuscripta in Bi-hliothecis asservantur . Verum, inter Scriptores Anglos Saeculi decimi tertii principem locum me trito obtinere debet Edmundus Alesi, Archiepiscopus Cantuariensis, doctrina celeberrimus, & sanctitate adeo insignis, ut in Sanctorum album ab Innocentio In Pontifice Maximo relatus fuerit. Scripsit Sanctus ille Archiepiscopus Speculum Ecclesiue,quod
extat in Bibliotheca Patrum tomo xxv. Scripsit etiam Constittitiones XII. quas vulgavit Linuodus in Provinciali Anglico. ιν Eadem brevitate expediam me a Scriptoribus
Germanis,quos in sexta Virorum Illustrium Claue
402쪽
collocavimus . Licet enim bene multi Monachi,&Religioli Viri tam ex ordine Fratrum Praedicato rum, quam ex ordine Fratrum Minorum, Germaniam Saeculis XIII. & XIV. perdoctis suis Scriptis illustrarint,eos tamen in ista Classe non recensebo, utpote de illis, eorumque operibus, in his, quo mox subjiciam, virorum Illustrium Classibus abunder dicturus. Hos itaque dumtaxat scriptores Germanos hic laudabo, qui ad sequentes Classes revo cari non possunt. Sub initium decimi quarti E clesiae Saeculi claruit in Germania Seridus,Misne sis Ecclesiae in Saxonia Presbyter, qui scripsit chrom nicon ab Orbe condito usque ad annum MCCcv I I. quod Pistorius tomo I .urum Germanicaru- edidit. Nonnulli hunc Sifidum perperam confundunt cum altero Silfrido ordinis Praedicatorum, Cyrenensa Episcopo titulari, & Moguntini Archiepiscopi VNCario , cujus meminit nubemius. Hic enim Silfridus, ordinis Praedicatorum,floruit decimo quinto Saeculo, hoc est, circa annum millesimum quadrin gentesimum septuagesimum . Albertus Argentrinensis, natione Germanus, Saeculo decimo quarto . hoc est, circa annum MCCCLxxvra I. eruditionis fama toti orbi innotuit & scripsit chronicon a R doiapbi Habinurgensis Imperio usque ad Caroli IU. Imperatoris mortem, hoc est , ab anno MCCL II L. usque ad annum MCCCLxxvi I t. quod editum est a
christiano vesso, cum aliis Rerum Germanicarum Scriptoribus. Denique, sub finem ejusdem Saeculi decimi quarti virtute &doctri na praeluxit in Germania Massius ab Ingen, Ecclesiae S. Andrea Colo niensis Canonicus & Thesauratius,HeidelbergensiS Academia Condito primusque Doctor ac Rector.
403쪽
Seripsit commentaria in IV. libros Sententiarum,quae typis excusa prodierunt Argentorati anno MDI. Alia ejusdem Authoris Scripta recenset Baleus Centuria VI I. Cap. v. quae adhuc in tenebris delitescunt. Sed hos Scriptores breviter indicasse , &digitum, ut fieri solet,ad fontes intendisse sufficiat. Pergamus nunc ad septimam Classem Virorum Illustrium, in qua locum dedimus omnibus Monachis , qui Saeculis XIII. & XIV. in diversis Orbis nationibus insignes extiterunt. D. Cedo, si placet, nomina,patriain,& Scripta omnium Monachorum, qui tum doctrina, tum pietate Saeculis XIII. N XIV. iu diversis Orbis nationibus insignes extiterunt. M. Ordiar ab his Monachis, qui Saeculuma XIII. eruditione illustrarunt. In primis Dodechinus natione Germanus, Λbbas Coenobii S. D ibodi,
scripsit Historiam Sanctam, sive de peregrinatione in Palaestinam, & Appendicem ad Chronicon Mariani Scoti ab anno MLxxx Iv. usque ad annum MCC.
Helinandus, natione Gallus, Monachus Frigidi Moni tis, ordinis Ciste resensis, in Dioecesi Bellovacensi, Historiam ab Orbe condito usque ad annum millesimum ducentesimum quartum, scripsit libris XLVI II. Comprehensem, quam P. Bertrandas Tliertomo v III. Bibliothecae Cisterciensis edidit, una cum ejusdem Helinandi Sermonibus, & Epistola ad Galterum. Scripsit etiam idem Helinandus Martyrium S. Gereonis, & Sociorum, Sanctorumque Victoris, Cassii, Florentii, & aliorum, quod extat apud Surium ad diem x. Octobris. Petrus, natione GaDlus, Monachus Vallis cernaij, ordinis Cisterciensis,
404쪽
notensi Dioecesi, scripsit Historiam Alsiensium, in Deri Belli, quod in eos susceptum est, Duce & Pri cipe Simone Monfortio , Comite postea Tolosano . eamque Innocentio HL Pontifici Maximo nuncupavit. Hanc Petri de Valle Cernali Historiam Albi gensium primus in lucem extulit Nicolaus Camuzacius, Trecensis Canonicus , anno MDCxv. & deinde tom. v. Historicorum Francorum Francissi Duebes nil, & tomo vi Ii. Bibliotbeca Cisterciensis inserta fuit. Guntherus, Monachus ordinis Cisterciensis , in Dioecesi Basileensi, scripsit ex ore Martini Abb iis, qui rebus gestis interfuerat, Historiam capta dLatinis, Duce Balduino. Urbis Constantinopoleos,quam Historiam edidit Canisius tomo v. Antiquae Lecti nis. Arnoldus, primo Hilde seimensis Praepositus,& postea Lubecensis Abbas, Chronico Sclavorum, cuius Author est Helmoldus Presbyter,Supplemen tum addidit, hoc est , illud continuavit ab anno
MCLXxI.ad annum usque MCCIx. Eum in rebus Sci
vonicis praecipue mereri fidem , sed in caeteris p rum diligentiae praestitisse, observat Volsius lib. a.de insoricis Latinis cap. 3s. Eodem Saeculo decimo quarto Ono d Sancto Blaso, Monachus S. Blasii, O dinis Benedictini. in Dioecesi Constantiensi, ad Chronicon Ottonis Frisingensis Appendicem adjecit, quam ab anno McxLvI. ubi desiit Otto Frisingensia , perduxit usque ad annum Mccx. Ejusdem ordinis Benedictini Monachus fuit Matthaeus Paris, seu Parisus, natione Anglus . Scripsit Historiam Anglicanam a Guillelmi Conquestoris adventu usque ad annum quadragesimum tertium marici M. Angliae
Regis, hoc est,ab anno MLxv I. usque adan. MCCMXo
405쪽
Parisius Historiam minorem , in qua compendiose narrat ea, quae prolixius in Historia majori prodiderat ; item Additamenta ad Historiana, & Vitas aliquot Sanctorum, & Gesta Abbatum Coenobii
Albanensis, cujus erat alumnus . Hic tamen obiter observare debes, hunc Scriptorem, Matthaeum Parisium, nullam mereri fidem in his, quae scripsit dra Ecclesia Romana, & de Summis Pontificibus,quos passim insuriarum plaustris onerat, & canino dente
carpit, mordet & exagitat. Hinc Henricus Spon-danus in Continuatione Baronii ad annum McCxxv.
Num. v I. ait, se nullam adhibere fidem Matthaeo Parisio in rebus Pontificum o Ecclesia umana mentiri solerti mo . Nec silentio praetermittere possum judicium, quod de eodem Historico,Matthao Parisio, profert Baronius ad annum nongentesimum nonagesimum sextum his verbis : Quam fuerit animoi ensis o erga Apostolisam Sedem, quivis facilὸ ρο- terit intelligere: nisi probra illa fuerint addisamenta ejus qui edidit. Quae si quis dema aureum sanὸ dixe-vis Commentarium, utpotὸ quod ex publicis monumentis, totidem verbis redditis, egregia contextum σcoagmentatum inveniatur. Missos facto , brevitatis ergo, multos alios Monachos, qui Saeculo XIII. aliqua eruditionis laude claruerunt,tresque dumtaxat subnectam,qui Classi Monachorum eruditorum ejusdem Saeculi XIII. jure merito accenseri debent. Primus est Caesarius , natione Germanus, Coenobii
Heisterbacensis in Dioecesi Coloni si ordinis Ci- sterciensis Monachus, qui Libros,seu Dialogos XII. scripsit de Miraculis myonibus sui temporis. Scripsit etiam idem Cafaricis tres libros de Vit
S. EMeserti archiepiscopi colonieam: plures Homi-
406쪽
lias, seu contiones Morales super omnes Dominicas σFesta totius anni, & alia opera, quae exhibet Carolus Visebius in Bibliotheca Cisterciensi. obser ani t men periti Critici, caesarium Monachum fuisse nimium credulum, quippe in suis xI I. Dialogis de Miraculis oe Visionibus non satis accurato Criterio veras Historias a falsis secrevit, & interdum nugas& fabulas, quas undique corrasit, sine ullo prorsus delectu inseruit. Casario Monacho eruditione in ferior non fuit Godefridus Monachus, natione itidem Germanus, qui scripsit Annales ab an.MCLxII. ad annum MCC xxxv II. quos primus in lucem edidit Marquardus Freherus inter Scriptores Germanicos tomo I. pag. 229. Ultimus Saeculi XIII. Monachus, qui inter Scriptores eruditos locum habere debet, est Guillelmus de Nangis, natione Gallus, ordinis S. Benedicti in Coenobio Sandionysiano prope Parisios . chronicon scripsit ab Orbe condito ad annum MCCCI. Hoc Guillelmi de Nangis Chronicon continuavere postea duo Anonymi Monachi. eiusdem Coenobii Sandionysiani, quorum prior desinit in anno MCCCxL. Alter in anno MCcCXLvI I r.
Scripsit quoque idem Guillelmus Nangius Gesta S. Ladovici Galliarum Regis, ejusque filii Philippi,
cognomento Audacis. Chronicon Guillelmi Nangit ab anno dumtaxat MCxm.una cum ejusdem Chronici duabus Monachorum Anonymorum continuationibus exhibet Lueas Datherius tomo x I. Spici legii, Gesta vero, seu Historiam, quam idem Guillelmus Nangius descripsit, S. Ludoviei Galliarum Regis, ejusque filii, cognomento Audacis , Inter alios Scriptores Aist.Francorum evulgarunt Pi basi, R
407쪽
Ex Monachis Scriptoribus, qui Sareulum XIV. eruditione illustrarunt, duos tantum hic proferam videlicet Engessertum, & Henricum Steronem , quorum primus, seu Euelbertus, natione fuit Germ innus , Monachus Ordinis S. Benedicti, & Coenobii Admontensis in Styria Abbas. Scripsit librum d. ortu, progressu oe sine imperii Romani, qui editus est Basileae anno MDLI I I. α extat tomo xxv. Bibliothecae Patrum. Scripsit etiam Engessertus Carnien Heroicum, seu Pan gerim in Coronationem Fludol-pbi Habspurgensis Imperatoris, & haec Panageris in Collectione Historicorum Germanicorum reperitur . Plura alia opera Theologica, Philosophica & Αscetica eidem Engesserto Monacho attribuit P evinus in Apparatu. Alter Monachus, seu Henricus Stero, natione pariterr Germanus, & Benedictini ordinis in Allaicho Germaniae Coenobio Monachus fuit. Annales scripsit ab anno primo m-derici Barbarosse imperatoris, usque ad annum primum Rudolphi Habspurgensis Imperatoris, idest, ab
istos primus edidit Murquardus Heberus inter scriptores Rerum Germanicarum, sed illos auctiores dedit Henricus Canisus tomo I. Antiquae lectionis. Scripsit etiam idem Henricus Stero Historiam de rebur gestis Rudolphi Hubourgensis, do bi Nassavii. Uerti iactistriaci Imperatorum ad annum usque Mccc. cui Appendicem usque ad annum MCCCxxxv. addiderunt viricus & Conradus metangi fratres, Monachi Coenobii Augustani Sanctorum Uldaricidi iamne, Ordinis Benedictini. Hane Henrici Steronis Historiam cum 'Mellitaborum continuatione Publicavit Marquartas Heberia tomo I. Scriptorum flem
408쪽
Rerum Germanicarum anno Mnc. Ex hac Henrici
Steronis Historia, ut observant eruditi Critici, Eberardus , natione Germanus , Coenobii Altahensis ordinis Benedictini Monachus, qui Saecul. XIV. floruit, plurima hausit, ac retulit in Λnnales, quos edidit, de Ducibus Austriae , Bavaria , oe Suevia , quique extant apud Henricum Canisium tom. I. Α tiq. lect. Sed satis diximus de Monachis , qui Saeculis XIII. & XIV. floruerunt. Nunc paulo altiora canamus ,& de celeberrimis toto orbe Scriptor,bus ordinis Fratrum Praedicatorum, quos in Octa va virorum illustrium Classe constituimus,uberius differamus, eorumque Scripta liberiori stylo prosequamur . D. Innumeros ex Clarissimo Fratrum Praediis catorum ordine , cujus institutor fuit S. Dominiiscus, ex nobilissi ina Gusmanorum familia in Hispania natus , prodiisse Scriptores, qui perdoctis suis operibus grassantes haereses extirparunt, schismata extinxerunt, Theologiam illustrarunt, fidelium mores ad pietatem insormarunt, atque de universa Ecclesia optime meriti sunt, una voce omnes praedicare ac publico sermone celebrare solent. Qilocirca, te etiam atque etiam rogo, ut nobiliores Scriptores ordinis Fratrum Praedicatorum,qui Saeculis XIII.& XIV. Ecclesiam doctrinae suae splendore collustrarunt, hic in medium proseras, eorumque praeclara gesta, & opera, quae scripserunt, compendiosa quidem, sed accurata narratione
M. Bibliothecam omnium Scriptorum o dinis Fratrum Praedicatorum, caeteris, quae hactenus tu lucem prodierunt, longe aςcuratiorem , nuper
409쪽
put adornavit doctissimus noster Iacobus Ecbardus, eamque duobus Tomis in Folio comprehendit,qui nunc sub Parisiensi praelo sudant, publica prope diem luce donandi. In ea ordinanda Bibliotheca diu multumque insudavit vir ille doctissimus, & in id totus iucubuit , ut Scriptorum ordinis Fratrum Praedicatorum , qui jam noti erant, diligenti Criterio recenseret ac vindicaret opera, aliorum vero ejusdem ordinis Scriptorum, qui ante hac incogniti erant , quique in Bibliothecarum angulis ad. tineas & blattas relegati delitescebant, manu scriptos codices e tenebris erueret, in publicam lucem revocaret, atque doctissimis Notis Criticis & Historicis illustraret. Hoc utilissimum opus dum is expectant Viri eruditi, ipse , ne ossicio meo deesse videar, illustriorum saltem Scriptorum ordinis Fratrum Praedicatorum, , qui saeculis XIII. & XIU. eruditionis N pietatis laude claruerunt,seriem bre- .viter , quantum fieri poterit, describam , eorumque genuina Opera a spuriis secernere pro viribus satagam. Catalogum omnium Scriptorum ordinis Fratrum Praedicatorum incipiunt nonnulli a S. Dominico , Sanctissimo ejus Institutore . Asserit quippe Antonius Senensis in Bibliotheca Scriptorum ordianis Fratrum Praedicatorum, S. Dominicum edidisse
contra Albigenses duos libros, qui in ignem conjecti ad Catholicam fidem probandam, diversis vicibus , insigni miraculo , ab igne penitus illaesi resilierunt. Eidem S. Dominico Commentarios in Epistolas S. Pauli, in Epitholas Canonicas, in Psalterium , in Evangelium S. Matthaei, & in Apoca-
410쪽
vinus, quos sequitur noster Maluenda in Annal. Ο dinis Fratrum Praedicatorum. Alii denique volunt, S. Dominicum esse Authorem cuiusdam Tractatus de Corpore Christi. Verum , quin assensum his Scriptoribus praebeamus , hae rationes obstant. Primo , quia Petrus de Valle Cernaij in ea, quam edidit, insoria Albigensiimm , non librorum me mi nit , quos adversus Albigenses ediderit S. Dominicas , sed unius dumtaxat Schedulae, quae ad coninfundendos Haereticos ab ipso in ignem conjecta evidenti miraculo illaesa evasit. Praeterea, nemo ex iis, qui S. Dominici gesta olim memoriae prodiderunt , meminit, ab eo scriptos fuisse ullos libros, cum alioqui nonnulla longe minutiora, seu minoris momenti, non taceant Vincentius Bollovacensis , Humbertus , Theodoricus , & S. Antoninus. Non est autem verosimile, antiquos omnes S. Dominici
Encomiastes fuisse adeo oscitantes, ut rem , quae Sanctum illum Patriarcham haud parum commendasset, ignoraverint; vel si noverint, altissimo silent io edita ab ipsoOpera praeterire voluerint.Tertio, quis suum in animum inducat, tantam fuisse Fratrum ordinis Praedicatorum incuriam , ut non solum Institutoris sui opera silentio premi,& oblivione intercidere, sed negligentia non ferenda omnino perire permiserint, cum alia variorum Scriptorum opera longe minoris pretii maxima veneratione servaverint, & ad polleritatem transm iterint . Tractatum de Corpore Christi non esie adjudicandum S. Dominico, sed potius Fratri Dominico de Pantaleonibus, qui in Ordine Fratrum Predicatorum multo post S. Dominicum vixit, testantur Scriptores Dominicani, Susatus in Chronico, & Antonius