장음표시 사용
421쪽
S. Thomas Aquinas , Ecclesiae Doctor, vulgo Angelicuc , ob vitae & doctrinae puritatem, nuncupatus ,-natione fuit italus, patria Neapolitanus. ex nobilissima Comitum Aquinatum prosapi a oriundus. Monachis Cassinensibus, dum adhuc quinquennis esset, primis litterarum rudimentis ambuendus trianus est , nunquam tamen Monasticum habitum in Coenobio Cassinensi induit, quam-vIs aliter visum sit doctissimo Mabillonio , qui in suo Itinere Italico citat vetus Coenobii Cassinensis 'Martyrologium, in quo Nonis Martii legitur, Thomam Aquinalem primo Cassinensem Monachum fuisse ,
postmodum in Oriane B. Dominici Fratrem Praedicatorem effectum . Verum , quamvis negari haud pose. Iit, S. Thom..m Aquinatem , dum adhuc quinquen nis esset, Deo fuissemblatum a parentibus , S O cani Benedicti no destinatu ni, iuvictis tamen argu menti, demonstrari potest , eum nunquam Mona chum Cassinensem fuisse. At enim , si Sancius Thomas Aquinas Monachus Castinensis suit, antequam Oroini Fratrum Praedicatorum nomen daret,quor sum igitur Monachi Cassinenses permiserunt , ut Parentes eum er Coenobio Cassine an amotum mitterent Neapolim, quo humanioribus litteris, &Philosophicis excoleretur Uxsciplinis Cur patre , matre, sororibus ac fratribus infrendentibus,quod Toomas in Pinas Mendicantium ordini Fratrum Prae uicatorum sese ad uixi uet , Abbas,& Monachi Castinentes parentibus se non adiunxerunt i cur Iuunt Religiosum sibi contra leges hccletiae sublatu in non conquesti sunt Profecto Monachi Cister- cienses Coenobii FOuae Novae Ibomiam Aquiniarem
apud se tepultum sibi eleptum vehementer inuo
422쪽
Iuerunt, & ad Summum Pontificem suas querimonias detulerunt, eritne credibile , Monachos Cas. sinenses Thouram Aquinatem , vivum, summae spei adolescentem , ab Ordine Fratrum Praedicatorum vix nascente quasi subreptum, neglexisse, & permis. se ut parentes ipsum detinerent in carcere ἰ Prarinterea , nec Guillelmus de Noco, nec Bernardus Gaiis
donis Lodovensis Episcopus , nec alii, qui S. Thomae Aquinatis vitam postea scripserunt, ulli bi in-nuunt , eum Cassinensem Monachum fuisse , immo Guillelmus de Noto in eius Vita diserte asserit, illum , postquam Neapoli studiorum peregisset cursum , Ordinem Praedicatorum fuisse ingressumo . Nec dici potest, Thomam Aquinatem per solemnem oblationem a parentibus factam, & per receptionem ad Monasticum habitum censeri debere M nachum Cassinensem ς id , inquam, nullo pacto dici potest , quia fatetur ipsemet Mabillonius tom.
Veterum Analectorum pag. 476. & 477. hanc puerorum solemnem oblationem , & ad Monasticum habitum receptionem jam duodecimo Ecclesiae Sq-culo in desuetudinem penitus abiisse . His permOtus rationibus, facile crediderim , praetensu in illum S. Thoma Aquinatis Monachatum interpolatriisce aliqua manu adiectum fuisse huic veteri Coenobii Cassinensis Martyrologici , quod laudat doctissimus Mabillonius . Ordinem Fratrum Praedicatorum ingressus Thomas Aquinas, in carcerem conjectus est a Matre & fratribus , qui omnes aditus tentarunt, ut ejus constantiam labefactarent. Tandem e carcere dimissus & ordini restitutus Thomas confestim Coloniam inissus est, ut sub Alberto Magno plutosophicis, & Theologicis studiis navarer
423쪽
operam. Ex quo evidenter colligitur , erraro aditabam in Annalibus Minorum , & quosdam
alios Franciscanos Scriptores,qui asserunt Alexandrum Halensem Ord. Minorum , suisse Parisiis praeceptorem S. Thonia Aquinatis . Nam qui , amabo, fieri potuit, ut Alexandrum Halensem Parisiis praeceptorem habuerit Thomas Aquinas, quem constat , in
nunquam Parisiis Philosophiae & Theologiae studuisse, sed eum, statim atque e Castro, in quo a Mutre & fratribus detinebatur , dimissus est , a Ioanne Teutonico Magistro Ordinis Coloniam deductum esse anno millesimo ducentesimo quadragesimo tertio, ubi Alberti Magni per quadriennium Scholas frequentavit, indeque , consectis studiis , P risios, ut Scholas regeret, & Theologiam edoceret, missus est an. MCCxLv I I. vel ineunte MCCxLvIII.
quo anno Thomas Parisiis superstitem invenir baud potuit Alexandrum Halensem , utpotd qui jam vivere desierat anno millesimo ducentesimo quadragesimo quinto , cum cursum Theologicum vix Nomas Coloniae sub Alberto Magno esset auspicatus. Alexandrum itaque Halensem suisse S. Thoma quinatis Praeceptorem , novum figmentum est , antiquis omnino ignotum , & egregie confutatum a nostro Natali Alexandro in opusculo De Titulo Praeceptoris S. Thoma ex Elogio Alexandri Malensis pungendo, quod extat in calce septimi tomi missioria Ecclesiastica Editionis Parisiensis in Folio. Doctoralibus Infulis Parisiis insignitus Thomas
Aquinas, totus disinis operibus intentus, aut eruditioni , qua pracellebat, aut practeationi , qua immotus erat , aut orationi, qua deviolas , aut Scriptura
424쪽
nes XXII. In Bulla ipsius CanoniaationIs . Totum vitae suae tempus docendo, scribendo, concionando cum peregisset Sanctus ille Doctor, tandem eruditionis & sanctitatis fama toti orbi notissimus ad vitam migravit immortalem anno aetatis suae quinquagesimo ineunte, die vis. Martii anni MCCLxxxv. in Monasterio Fosse Nova , Cisterciensis ordinis, ad quod diverterat, in Gallias iter faciens, ut Concilio Generali Lugdunensi II. de smandato Gregorii x. Pontificis Maximi interesset ad disputandum contra Graecos. Hinc eruditus noster Bernardus Guiard Doctor Parisiensis in opusculo, quod ea de re edidit, contendit, S. Thomam Aquinatem linguam Graecam calluisse , qua ei ad
disputandum contra Graecos opus erat. Alii tamen,inter quoS censetur doctissimus noster P. eo-lui , Theologus itidem Parisiensis , negant, S. Tb mam linguae Graecae peritum fuisse . Ipse hanc controversiam , quae Iongius me abduceret, in medio
relinquo. In Sanctorum numerum a Ioanne XXII. anno MCCCXxI I I. relatus est S. Thomas , eumque Pius m anno MDLxv M. quintum Ecclesiae Dinorem dixit. Sacrum ejus Corpus ordini Praedic torum dedit urbanus V. quod Tolosam anno
MCCCLxv III. translatum est. Ejusdem S. Thoma
brachium urbanus M largitus est Conventui Parisiensi S. 'acobi, Ordinis Praedicatorum , quo sa cro thesauro ditatus ille conventus, viros omni tempore protulit doctissimos, & egregios doctri nae S. Thomae defensores. Inter opera, quae stip sit S. Thomas, & quae xvII. tomis sunt comprehen sa, eminet Summa Theologica, omnium The ogo'
425쪽
ntius, Doctor Parisiensis, & morosus , si quis unquam fuit, saeculi proxime elapsi Censor, Sancto I homae ab udicare tentavit duobus nixus argumentis , quae hic breviter diluemus. Primum argumentum , est mere negativum quo insignis ille cristarchus frequenter uti soIebat petitum ex sientio Clemeatis Pontificis Maximi, qui in Ser-
adscripto habuit, Omnium libi orum, quos compOsuit Sanctus ille Doctor , Catalogunt summa cum diligentia , maximoque studio conscripsit, & tomen de Summa Tripartita, ne verbum quidem habet . Haec igitur Summa Tripartita non est genuinus foetus S. Thomae . Hoc est palmare Launod argumentum, quod nullo negotio exsufflatur. Norunt quippe omnes periti Critici, argumentum negativum in quaestionibus facti nullius planta rω
ta. Esto itaque Clemens VI. eo in Sermone non Summae. S. Thoma , at Authores Clemem rari antiquiores, immo S. Noma suppares, Sum disertam mentionem fecerunt, eam que Sancto Thomae vindicarunt, videlicet Guilie de foco, Guι mus Lamarensis , inridius Romanus Hoannes Teutonicus, Nicolmis I, tus , Demetr/us Odonius, Durandus , Durandesius, Baribo lomaus PGanus,WAntoninus , & alii, quorum te-
silmoma profert, ac late expendit noster 2 Molis Alexander in opusculo, quod edidit contra: Ium, cui titulus est: S. v casa . Concidit itaque primum istud Launod argumen-
tum negativum petitum ex silentio clanenti
426쪽
eum huic silentio opponantur probatissimae fidei
Scriptores , di Codices manuscripti, qui clemente M antiquiores sunt, S Summam Tripartitam Sancto Thoma asserunt. Non minus elumbe ac frigidum est alterum , quod Laundus proponit, argumentum . Ait quippe, ea, quae in Secunda Seincundae sub nomine S. Thoma leguntur , totidem
verbis haberi apud Vincentium Bellovaeensem in Speculo Morali. Porro dici non potest , Uineentium Belloviacensem illa sumpsisse a S. Thoma, quia Vincen
pore Angelicus Doctor annum dumtaxat circiter trigesimum attigerat. Certe non inficias eo , hoc Launoij argumentum non nihil negotii exhibuiste sviris eruditis , qui hoc Speculum Morale mutentio nostro Bellovacensi, ceu legitimo Λuthori, tribue dum esse putarunt, illo'; ut ab eo sese extricarent
argumento , varios excogitaile modos , quos hic referre supervacaneum omnino esset. At nouum
istum felicissime solvit jam citatus noster Iacobus Ecbardus in libro , quem edidit & inscripsit: Summa S. Thoma suo Auctori vindicata. Ex tribus siquidem pervetustis , sinceris, & optimae fidei manuscriptis Codicibus operis Vincentii Bellovacensis, quorum primus alteruatur in Bibliotheca Sor-honica, alter in Bibliotheca Coibertina, & ultimus in Bibliotheca Majoris Conventus Parisilentis Eremitarum Sancti Augustini, ex his, inquam tribus manuscriptis Couicibus invict8 demonstrataeebardus primo, Vincentium Bellovacensem suum praegrande opus non in quatuor, sed in tres dumtaxat partes, seu in tria Specula distribuisse , nimirum Naturale,Doctrinale, & Hsoriale, ut videre est
427쪽
Capite xv II. Prologi operis Vincentii Bellovaeeni sis in tribus laudatis Codicibus MSS. Ostendit se. Cundo , Ecbardus, hoc Speculum Morale fuisse attributum Uineentio Bello.acensi a quodam fals rio & plagiario Scriptore alicujus ordinis Mendi. cantium , sed non Fratrum Praedicatorum familiae , qui in illud convasavit plura non solum ex
S. Thoma, sed etiam ex aliis Scriptoribus , Uincentio Bellovacensi , & Sancto Thoma posterioribus . Denique, probat Echardus, hoc Speculum Moralea falsario illo consarcinatum, & Vincentio Bellovaeensi attributum,non nisi post annum MCCcxx. prodiise, subindeque longe post obitum Vincentiι Bellovaeensis, di Sancti Thoma . Haec tria capita, quae rem plane conficiunt, tam evidenter demonstrat hic eruditus Scriptor , ut profecto in meridiana Iuce caecutiret ille , qui propter istud Speculum Norale , falso attributum Vincentio Bellovacensi, &compilatum a quodam plagiario, qui Vincontio Bellovacensi, & S. Thoma posterior fuit, negaro, aut in dubium revocare vellet, integram Summam Tripartitam esse germanum S. Thoma opus. Pari 'certitudine S. Thomae adjudicari debet officium de corpore Christi Domini, quod in universa Ecclesia Latina canitur . Λt enim , non solum domestici Scriptores, nempe Gaillelmus de Toco, qui fuit
S. Thoma coaevus,& canonizationis ejus promotor,
in ipsius vita, apud Bollandum ad diem v I I.Martii, Ptolomaeas Lucensis, discipulus S.Thoma in Chronico, & S. Antoninus M. P. Chronicorum, hoc ossiacium de Corpore Christi a S.Thoma, iussu urbani In Pontificis Maximi compositum esse testantur, sed
etiam bend multi ex omni Natione , Religion
428쪽
& ordine illustres hoc officium Corporis Christi
Sancto Thomae tribuendum esse constanter profitentur , videlicet Dion us Carthusianus in Expositione Hymnorum, Jacobus Bergomas in supplemento Chronicorum, Platina in vita urbani In Onu brius Panoinus in Annotationibus ad Platinam,oannes ciapeavilleus, Canonicus & Vicarius Generalis Ecclesiae Leodiensis in Tractatu Historico de vera Origine Festi corporis Christi, Posseoinus, Bellarminus , oe Labbeus Soc. Iesu in Catalogis de Scriptoribus Ecclesiasticis , Spondanus, & Odoricκευγnaldus ad annus i MCCLxxv. & innumeri alii Scriptores Catholici, quibus ne ipsi quidem haeretici . ut Centuriatores Magdeburgenses, & Ho- spinianus hac in re ausi sunt refragari, ut videri est in Expostulatione, quam noster Natalis Alexa der direxit ad P. Joannem Paulum Oliva Societatis Jesu Praepositum Generalem, & in qua diluit leves quasdam conjecturas, quibus Henschenius, & Pape-brochias in Actis Sanctorum mensis Aprilis , in Appendice ad diem v. permoti fuerant ad negat dum , hoc officium Corporis Christi compositum esse a S. Thoma, illudque F. Joanni Leodiensi Clerico ex directione S. Juliana Virginis attribuemdum . Verum , eruditi illi Patres, convicti in dem rationibus Natalis Alexandri, ultro palin diam decantarunt, & omnibus Scriptoribus in o fieto Corporis Christi Sancto Thomae tribuendo consentientibus lubentissime subscripserunt . Plura de S. Thoma, eiusque operibus addere non pariuntur temporis angustiae. Dicam dumtaxat obbier , S. Thoma, velut scholae Principi, assurgeri , ac fasces submittere omnes Thiologos, ejusq; d
429쪽
ctrinam a Christo Domino approbatam his verbis: Bene scripsisti de me noma , an Eccletia per
Summos Ponti iaces S Concilia multis elogiis coin- mendatam , terribilem Doemombus cile , ct invisam turbae Tartareae, ex Orco per os Buceri haeretici clamanti: Tolle Thomam O aisipabo Ecclesiam . Thomas Cant ratanus , qui in conventu Col oniensi sub Arberto Magno, una cum S. Doma Aquia
nate , Philosophiae , di Theologiae operam decie, patria fuit Brabantinus, in Uppido Le is non pro cui Bruxellis nobili genere natus. Cant ratani cognomentum ei haesit, quod in Coenobio Cantipr tensi Canonicorum Regularium prope Camera- cum illorum suscepistet inititutuin, antequam FIA-trum Praedicatorum Urdini sese addiceret. Tanta fuit ejus eruditionis ac pietatis hama, ut EpiscopuSinauguratus. & Episcopo Lameracenti bustraganeus datus sit, cujus vices triginta circiter annos
infatigabili zelo obiit . Duos edidit libros de Apibus,in quibus plura illustria facta, miracula di exe-pla sui temporis refert. Scriptit etiam vitas Beatae Christinae Virginis, cognomento Mirabilis; Beatae Lutgardis Monialis Cisterciensis, B. Margarita rensis, & librum unum De Vita Sanctae Mariae riniacensis adjecit duobus aliis libris vitae ejusdem Sanctae a Cardinati Jacobo de Vitriaco scriptis. Alterius libri ex variis Authoribus a se multo labore
compilati, cui titulus erat: De Natura Rerum mentionem facit Thomas cant ratanus lib. a. de Apibus capite ultimo. At hic liber necdum in lucem proridiit. Graecae linguae peritum fuisse Thomam canti-prutanum , eumque rogatu S. Thoma opera Arist
resis latinitate donalle scribuut nonnulli, id tamς
430쪽
eerto non constat . vitam Moinae, antipratani conis .
scripsid Gregorius cinenerius eainque praefixit libris ejusdem Ruthoris de Apibus, quos edidit, &Notis illustravit anno MDAum. Thoma cant ratano coaevus fuit Radimundus
Martini, oppido Subiratensi in Catalonia ortus, ordinis Fratrum Praedicatorum , Conventus Bariscinonensis alumnus, Vir Hebraicae, Chaldaicae, Ar hicae linguae, teste Nicolao de ora doctissimo Scri-Pturarum interprete, iunge peritissimus. Ad judatorum pervincendam di domandam perfidiam duo doctissima composuit volumina, quorum unititulus et Capiseram Iudaeorum et Alteri , Pugio Fidei. Primum periisse creditur,alterum vero inscript MPugio Fidei ex Codice MS. Bibliothecae Collegii Fuxensis, collato cum aliis Codicibus MSS. Tolosu-no, Barcinonensi, & Majoricano Fratrum Praedicat
rum, in lucem emissum est, ac doctisIimis Notis illustratum a Domino Iosepho de Volsin, qui eadem opera detexit duos huius libri R mundi Maxtini
inlignes Plagiarios , videlicet Petrum Galatinum 'Ordinis Fratrum Minorum, & Porchetum de Salva ticis Ordinis Carthusianorum. Horum primus, seu Petrus Galatinas , quidquid in Arcanis Catholica Veritatis ab ipso editis Rabbinicae eruditionis ostentat, id totum ex nostri Raymundi Martini Pugione Fidei suffuratus est, uultibi laudato Λuct Tis nomine. Λlter vero, seu Porchetus de Salvatiacis, multa quidem ex hoc R mundi Martini opere Compilavit in suo libro, quem inscripsit: Victoria
adueraus Judaos , at taltem Petro Galatino fuit candidior , atque moueitior, quippe qui plagium suum ingenue professus est, fontemque coronavit, Tom.V. Dd ex