장음표시 사용
431쪽
ex quo hauserat . Utriusque Plagiarii furtum detexit , & in apertam lucem produxit in suis Prologomenis in Dugionem Fidei mox laudatus Dominus Josephus de Volsin , de ordine Predicatorum
bene meritus. Ptolomaeus Lucensis, natione Italus, ex Civitate Luca oriundus, ordini Praedicatorum
nomen dedit, & Sancti Thomae Aquinatis discipulus fuit; postea Joaηni XXII. Pontifici Maximo a sacris Confessionibus , ac tandem Episcopus Torcellensis in Ditione Veneta creatus est. Scripsit Anna-Ies rerum tum Sacrarum, tum Civilium ab an.MLX. usq; ad aruMCCCI II. Item Chronicon Pontificum atquImperatorum. Prodiit utrumq; Opus Lugduni anno MDcx Ix. Annales inserti sunt tom. xxv. Bibliothecae
Patrum pag. 949. Scripsit etiam Ptolomeus Lucensis Historiam Ecclesiasticam libr. xx Iv. coprehensam. Sed haec Historia Ecclesiastica adhuc manu scripta extat in Bibliotheca Vaticana , & saepe ab Odorica Radinaldo in Annalibus Ecclesiasticis laudatur. Saepius mihi Romae existenti venit in mentem , hanc manuscriptam Ptolomaei Lucensis Historiam Ecclesiasticam e tenebris erutam , ac Notis illustrata in tandem aliquando publica luce donare . Sed aliis studiis impeditus , quod meditabar aggredi necdum potui. Propositum tamen non abieci, & , si suppetant vires,hujus Historia: Editionem aliquando adornabo , ne hoc thesauro , hactenus abscondito , diutius privetur Litterarius Othis. De Ptolomeo Lucensi agunt Blandus libro I 3. Volaterranus lib. 22. Joannes Gerardus Vossus in libro de Historicis Latinis, Posievinus in Apparatu Sucro, Casimirus Oudinus in Supplemento De Scriptoribus Ecclesiasti
cis . Bellarmino omissi, & alii . . Eodem
432쪽
Eodem tempore floruit S. Radimundus Penna- fortius , Ordinis Praedicatorum , Barcinonae nobili familia natus, qui Magister Generalis ordinis Pri- dicatorum post B. Iordanum electus, cum biennio sanctissime Magistratum gessistet, eo se , moerentibus omnibus, sponte abdicavit. Insignia reliquit ingenii sui monumenta Ecclesiae utili ilima. Grego rius IX. Pontifex Maximus, qui Asmundum Peu- , na fortium Poenitentiarii dignitate ornaverat, qui- ιque perspectum habebat, quanta iuris, Sacrorumque Canonum peritia esset instructus , et cur in demandavit Pontificum Romanorum Decretales Epistolas, antehac parum ordinate dispositas,co fluas , di immixtis nonnullis vel supposititiis, vel dubiis admodum turbatas,in ordinem redigendi . obscura illustrandi, & certa ab incertis secernendi. Hoc arduum opus suscepit Asmundus Pennino tius, illudque trium annorum spatio, ingentique
labore ita feliciter absolvit, ut ab eo tempore posthabitis aliis Collectionibus , sola Romundi Collectio auctoritatem habeat, & inter caeteras praestet. Scripssit etiam MPmundus Pennafortius, rogante Sugerio Hispanis Provinciali, Summam Casuum Conscientia, quae , ut fatentur omnes, maximam lucem praefert iis, qui vel hanc Theologiae partem pertractant, vel qui poenitentiae Sacramentum administrant, ne videlicet mollius, quam par iit, aut severius, quam opporteat, cum Poenitentibus agentes , a recta via, qua incedere debent, malo abrepti deflectant . Obiit S. Radimandus Pennasor tius virtutum & miraculorum gloria spectatissimus, annum pene centesimum agens , ipsa die Epiphaniae anni McCLxxv. & inter Sanctos a Cle-D d a mente
433쪽
mente Vm. Pontifice Maximo relatus est an
Praeter S. Radimundum Pennafortium , suerunt alii SNuli XIII. Scriptores ordinis Praedicatorum, qui Samias Theologicas , seu Morales , composuerunt, scilicet Guillelmus Peraldus, & vldaricus Ariarentinensis, quorum primus, natione Gallus, Viennensis in Delphinatu Dioeceseos , scripsit Summam Virtutum oe vitiorum, quam S. Antoninus Praedicatoribus utilem asserit, eamque Ioannes Gersonius, Sacrae facultatis Parisiensis Cancellarius, in lib. De examinatione Doctrinarum pari. a. Consideratione Iv. plurimum commendat. Alia etiam Opera
conscrip fit Guillelmus Peraldus , quem aliqui Lugdunensem Archiepiscopum fuisse falso dictitant ,
cum Gersonius loco mox laudato de hac Summa ver-ha faciens, haec habeat: Cujus Auctor , seu Guillelmus Peraldus, contemporaneus satis fuit Guillelmo Parisiensi, O S. Thomae , vir sine gradu , de Conventu Praedieatorum Lugdunensium . Alter , quem appellavi , Scriptor , seu vldaricus Argentinensis , fuit doctor eximius,& Auctor Summa Theologica, quam a Doctoribus impense laudatam asserit Dionisus Carthusianus . Multi Scriptores Ioanni Teutonico, qui post S. I smundum Pennafortium fuit ordinis Praedicatorum Generalis Magister,attribuunt Summam Casuum Conscientiae,quet inscribitur Summa con fessorum, & ab Authore etiam Fumma Ioannina dicitur . Verum, haec Summa Ioannem Teutonicum Authorem habere non potest, quia in ea citatur Summa S. Thomae, quod certe Joanni Teutonico in mentem v euire haud potuit, utpote Argentivae defuncto anno MCcia M. quo tempore nec uum S. Thomas
434쪽
Doctor Parisiensis fuerat inauguratus, adeoqu de Samma Theologica nequidem cogitaverat. Pr habilius itaque est, hanc summam Casuum conscientia ab altero Ioanne ordinis Praedicatorum esse scriptam . Locum tamen inter Viros illustres jure merito obtinere debet Ioannes Teutonicus ordinis Praedicatorum Magister Generalis , quem bonitate consspicuum , aspectu oe affectu gratiosum, multiplici idiomate eruditum p rεdicant,ac viventem,defunctum que miraculis claruisse, testantur S. Antoninus, & alii, qui de rebus Dominicanis scripsere. Denique,inter viros Illustres ordinis Praedicatorum, qui Saeculo XIII. doctrina & pietate claruerunt, sedem habent innumeri alii, sed praesertim Brocarduι , Iam csbus de Varagine , vulgo de Voragine appellatus a Theodoricus de noldia , conradus , & Martinus Po lanus, de quorum operibus pauca hic attingemus. Rrocardus, Argentoratensis , accuratissimam scripsit Terra Sancta Descriptionem,in qua ea, que oculi usurpaverat, narrat. Jacobus de Varagine, urbe Ligurum maritima oriundus, & a Nicolao IV. Genuinensis Archiepiscopus renunciatus, Vir fuit in Deum adeo devotus, & in pauperes munificus , ut in eos integros ferὰ Archiepiscopatus sui redditus distribueret, pacis adeo amans , ut Guelphorum Gibellinorumque animis conciliatis, optatam cou cordiam diu exulem in Urbem feliciter reduxeritis
Biblia Sacra primus in Italicam linguam summai fide & diligentia transtulit. Scripsit etiam Vitas
Sanctorum . Sermones de Tempore, di de Sanctis e M riale , seu librum de Laudibus De ara Virginis , MGenuense Chronison. Vetum, pro ea sinccritate ,
quam in describenda Historia Ecclesiastica profite-
435쪽
ri teneor , dissimulare non possum , nostrum Iae tam de U Vine nimis credulum fuisse . & in vi tis Sanctorum lcribendis haud satis accuratum , sicut testatur diligentissimus Scriptor Melchior canus lib. x I. de Locis Theologicis cap. v I. Theodoricas de Appoldia, patria Thuringus ,& Ersordii natus , Vitam Sancti Dominici , ordinis Praedicatorum Institutoris, octo libris accuratissime concinnavit . Scripsit etiam teste nostro Leandro Alberto lib. I ride Illustribus ordinis Praedicatorum Viris Vitam S. Elizabenae, Andreae Regis Magarorum filiae,& Ludovici Langraviae Thuringiae Viduae- Hanc Vitam S. Eliauraba in octo libros diuisam V sitis lib. a. De Hido ricis Lazisis vostro Neodorico de -- polaiaabjudicat, sed cum nullum pro sententia sua argumentum proferat, illius hac in re iudicium iassocci fieri debet . Conradus , natione Germanus , Vitam S.Dominici eleganti stylo conscripsit. Postremo Martinus munus natione & nomine , non Scotus , aut Italus, ut quidam perperam scripserunt. Romae sub Nicolao Poenitentiarius munus MDfit, & ab eodem Romano Pontifice ad Archiepiscopatum Gnesaeasem in Dolonia assumptus - Sed dum iter aggressus ad suam pergeret Ecciesiam .
Bononiae obuiaun. MCCLxxoIII. Chronicona Christo nato ad annum usque MCCLxxvI I. Conscripsit. Ipsum non esse Authorem fabuIae toties explosae
de Ioana Papissa, ted eam fabulam aliena manu ejus Chronico adiectam fuisse, memini me alibi ex antiquioribus Codicibus manuscriptis Chronici Marriti ni Poloni luculenter ostendisse. Scripsit etiam noster Martinus Potinus librum inscIiptum, Mem Rbilia Roma et Fammam Iaris canonici, di Armo es
436쪽
is Tempore O de Sanctis . Sed haec de praecipuis Ordinis Fratrum Praedicatorum Scriptoribus , qui Saeculo XIII. floruerunt, dixisse sussiciat . Si enim plura addere, & de aliis propemodum innumeris ejusdem ordinis Scriptoribus , quos consulto praetermisi, singillatim differendi onus suscipere vellem , dies profecto me deficeret', & vix ullum exitum nostra posset reperire Oratio. D. Laudasti sane perillustres & omni exceptione majores ordinis Fratrum Praedicatorum Scriptores , nec dubito , quin hic ordo toto orbe celeberrimus alios Saeculo XIV. dederit Ecclesiae nobiles Scriptores, quorum doctrinam, & opera,
rogo te ut continua serie referas, ac breviter ex ponas .
M. ordo Fratrum praedicatoru Saeculo XIV. clarissimos protulit Scriptores, qui doctrina , α pietate conspicui amplissimum dicendi suppedita
argumentum , quod tamen ipse , velim nolim, augustis limitibus continere debeo, cum mihi ce tos fines , terminosque in hisce Colloquiis nostris Constituerim, extra quos egredi non possum . Dum iusignes Ordinis Praedicatorum viri Saeculo XIV. Chronicon scripserunt,videlicet Nicolaus Trivetus,& Bernardus Guido , quorum primus claris in Anglia parentibus natus, generis nobilitati scientiam ac pietatem iunxit . Chronicon scripsit ab anno MCxxxv I. ad annum usque MCCCEII. in quo licee de rebus Λnglicanis potissimum scribere in animo habuerit, res tamen Francorum & aliarum gemitum passim recensuit . Hoc Nicolai Trivieti Chronicon edidit Lucas Daeberius tomo vi II. Spirilegii.
437쪽
Genesim , in Leviticum , in Psalterium, Catenam ex patribus in universam Scripturam, Commentarios in libros S. Augustini de Civitate Dei, quod Ebeta varia , Tractatum de Missa, & quamplurima lalia Theologica, Historica, & Phi in logica opera, quae recenseot Baseus, Pliseus ramur a Pe evi- s Oe. Scio,Theopolum Mynaldum in libro,quem stylo ferreo contra Fratres Praedicatores exaravit ,& cui hunc titulum praefixit: De Immunitate coriacorum , Commentarium nostri Meolai Trimeri in opus S. Vinisi De Civitate Dei perfricta fronte appellare ignorantias , ineptias, gerras , in anilitates. Sed omnem fidem sibi abrogavit male feriatus ille Author, quippe qui tot maledicta, calumnias & convicia in celebriores Ordinis Praedicato rum Scriptores eo in libro congessis , , ut humanitatis, & Religionis sensum fere exuisse videatur. Sed hunc magnum Ardelionem , & ordi pis Fcat tum Praedicatorum aemulum obtrectatorem satis pro suis meritis plautino sale defricuerunt duo e nostris Scriptores Vincentius Baronius in quinque tiabris Apologeticis, di Casaias in libro , cui titulus est candor Litii. Alter , quem indicavi, Scriptor ,
Bernodus Guido , natione fuit Gallus, patria Lemovicensis , Toloianus primum Inquisitor, ac postea Lodoventis in Provincia Narbonensi Episcopus . Scripsit Chronicon Romanorum Pontificum, Imperasorum , di Regum Francorum usque ad annum MCCCxxx. quoa Joanni XXIL Pontifici Maximo nuncupavit .. Composuit etiam vitas Sanctorum,quq Tolos ε extant in Bibliotheca Fratrum Pretdicatorum, quinq; praegrandibus , Oluminibus exarati,
insuper Tractatuo in Conciliis, in Ussicio Millae .
438쪽
Chronologiam Episcoporum Lemovicensiu,ac Tolosanorum Comitum, Acta S. Thoma uinatis, Acta omnium generalium Capitulorum Dominicani ordinis ,& alia opera , quae adhuc MSS. habentur apud Fratres Praedicam res Tolosanos, vel asse ruantur in Bibliotheca Coibertina , sicut testatue Casinitrus Oudinus in Supplemento Bellar mini Deus Scriptoribus Melesiasticis pag. 39s. Duos illustres Viros nomine amnes, Saeculis XIII. & XIV. tulit
Praedicatorum ordo,quorum unus dictus est vinerius , seu Minerus Sachonus , natione Italus, patria Placentinus; alius posterior aetate, appellatur MInerius, natione itidem Italus, patria Pis nus . Prior, seu Minerus Sacbonur, ex Haeretico
maldensi , & Episcopo Sectae Catharorum , divina affulgente gratia , factus est non solum Fidei Catho Iicae professor, sed eximius defensor , Theolo giae , Juriique Canonici peritissimus , & Inquisitor
Fidei, in Longobardia circa annum MCCLIv. Scrip sit opusculum de Hareticis , in quo praecipuer Sectae valdentium errores insectatur, ut iam Observaviamus in Colloquiis in Historiam Saeculi xI I. age do de Waldensium Haereti. Alter, dictus Ronerius, qui Saeculo XIV. floruit, Summam edidit, quae Pantheologia inscribitur , quam saeculo proximὰ elapso doctissimus Pater Ioannes Nicolai Sacrae Facultatis Pariliensis Doctor, ordinis Praedicatorum , auctam & illustratam publica luce donavit. In hac Summa,seu Pantheologia, Mynerius collegit ex S. Thoma , semotis Scholae subtilitatibus, propemodum infinita ad locupletandas conciones aptiusima.Hinc igitur nostro Risnerio plurimum debent
Concionatores, sicut etiam nostro Ioanni de S. G
439쪽
miniano, qui eodem Saeculo XIV. praeter Sermones de Tempore, de Sanctis, S Funebres, scripsit Summam admodum utilem Praedicatoribus, De similitudinibus rerum , quae decem libros complectitur , di in qua naturalia praeclare ad mores accommodat, additis interdum Scripturae Sacrae & Sanctorum Patrum Sententiis. Hanc Joannis de S. Geminiano Summam commeudat S. Antoninus 3. parte Chronici cap. 23. s. a. De Joanne Parisiensi ordinis Praedicatorum, & de ejus errore circa modun
praesentiae realis Corporis Christi in Eucharistia , satis diximus in Colloquio tertio. Hic tantum obiter advertere debes , hunc Ioannem Parisiensem, Saeculi decimi quarti Scriptorem, perperam a multis Viris eruditis confundi cum altero Ioanne eiusdem Praedicatorum ordinis , qui vel ob ingenia acumen, vimque ac excellentiam doctrinae, vela familia sua, Pungens Asinum cognominatus est . Hic enim Joannes , dictus Pungens Asinum , Saeculo decimo tertio in Sacra Facultate Parisiensi celeberrimus Doctor, & Professor fuit, atque in Co ventu S.Jacobi Fratrum Praedicatorum Parisiensium Scholas rexit ante S. Nomam Aquanatem, sicut te stantur Stepbanus de Salanaeo, & Bernardus Guido antiqui rerum Dominicanarum Scriptores , & ex his Maluenda in Annalibus ordinis ad annum
Duos eximios Ordinis Praedicatorum Theogos, qui Saeculo XIV. Episcopalibus infulis insigniti, magna nominis celebritate claruerunt , hic praetermittere haud possum, videlicet Durandum a Fancto Porciano , & Petrum de Palude. Horum Primus, seu Durandus d ancto Porciano, natione
440쪽
suit Arvernus, Sacrae Facultatis Parisiensis Doctor.
Sacri Palatii Apostolici Magister , Episcopus Aniciensis a Ioanne XXII. primum designatus anno MCCCx v I II. deinde ad Meldensem Episcopatum tranStatus anno McccxxvI. Scripsit librum De Jurf- dictionum Origine , & Commentarios in I v. Libros Sententiarum, in quibus suo,quam S.Thomae Aquinatis Magistri sui, sensui malens adhaerescere , in varios lapsus est errores, quibus libros suos maculavit. Hinc Durandesius , ejus nepos , S. Thomam
adversus ipsum strenu8 vindicavit, egregio Op re , quod incipit his verbis r Sedens adversus fir trem tuum loquebaris, oe adversus filium matris tua ponebas scandalum : Existimasti quod ero tui simili rArguam te oee. Extat hoc Durandelli opus MS. in Bibliotheca Regalis Abbatiae S.Victoris Parisiensis. Petrus de Palude , filius Girardi νarembo uti Topa chae in Bressa,Sacrae Facultatis Parisiensis Doctor,& Patriarcha Hierosolymitanus fuit. Joanni XXII. qui, ut Doctor particularis, opinioni de procrastinanda Visione Beatifica post universalis Iudicii diem plus aequo favere videbatux, se opposuit, resubseripsit deliberationi & Doctrinali Iudicio , quod datum est a Magistris Sacrae Facultatis Pariis siensis in Conventu a Philippo Valesio, Galliarum
Rege , ad praedictam examinandam opinionem indicto in Nemore Vincennarum anno Mcccx III.
ubi communi Doctorum suffragio statutum est. reiiciendam esse hanc novam opinionem, quam Summus Pontifex Joannes XXII. non asserendo seu opinando protulit cised Alummodis recitanda , ut constat ex Autographo Instrumenti ea de re edita, Re