Historia ecclesiastica variis colloquiis digesta, ubi pro theologiae candidatis res praecipuae non solum ad historiam sed etiam ad dogmata, criticam, chronologiam & Ecclesiae disciplinam pertinentes ... perstringuntur ... Auctore fr. Ignatio Hiacynth

발행: 1719년

분량: 586페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

491쪽

478 HIs TORI A

tari in earnem Christi credit, ut neque iam aetymus sit, neque fermentatus, is profecto in ea opinione non est , substantiam panis post consecrationem remanere , adeoque Theorianus, qui

Saeculo XII. in Ecclesia Graeca floruit, Catholicum dogma, quod Latini Transubstantiationis vocabulo efferunt, hac in Epistola confessus est. Extant inter Acta Concilii Generalis Lugdunensis II.

quod anno MCCLxxIv. celebratum est, litterae M

chaelis Palaologi , Graecorum Imperatoris , ad Gregorium X. Pontificem Maximum, in quibus tu, ter alia Romanae fidei capita, & hoc quoque Imperator se admittere profitetur de pane non se mentato , videlicet panem in ipso Sacramento Sererransubstantiari in Corpus, in Vinum in Sanguinem Domini 'esu Chrsi. Litteras. etiam Synodicas annis Becci, seu Vecci , Patriarchae Constantinopolitani, & Synodi Orientalis post celebrationem Concilii Lugdunensis II. scriptas edidit Odoricus Radinaldus ad annum Christi MCCLxxv I I. in quibus perinde testificantur, se certa fide credere, AZ mum panem c ut & fermentatum verὸ transubstantiari in Corpus Domini nostri Tesu Christi, σ vinum in Sanguinem ejus, per Sancti mi Spiritus virtutem

operationem. Iam vero, cum hanc reconciliationem Ecclesiae Gricae cum Latina a Michaeis Pa-Mologo, Graecorum Imperatore, in Concilio oec menico Lugdunensi II., initam Graeci Schismatici deinceps nullis non modis detestati sint, eaque de causa Imperatorem istum, ac Toannem Beccum Patriarcham Constantinopolitanum, hujus uniOnis promotorem , acerbissimis quibusvis conviciis

prosciderint, hodieque proscindere non desinant;

492쪽

eum adversus varia Confessionis illius ad Gνα rium X. Papam misia , necnon Synodicarum Becei Patriarchar Constantinopolitani Litterarum capita, ac in primis adversus quatuor illa praecipua, quae utriusque Ecclesiae, Graecae & Latinae, prae caeteris Obesie ajunt , videlicet Spiritum Sanlium , ex Patre Filioque procedere , animas Deiunctorum Purgatorio igne expiari , azymum panem legitimam eue Euchari1hiae materiam , Romanum Pontificem primatum in universa Ecclesia obtinere; quin immo , adversus peculiaria quaecumqui Latinae Ecclesiae placita ac ritus , virulento aestudeblateraverint Schismatici Graeci , nihilosecius tantum abest , ut Transeubstantiationis . Grae-

summet fidei Catholicae caput , quod ea voci significatur, ut eadem deinceps Schismatici lubent illime usurpaverint . Ad cujus rei confirmationem duo hic proferam luculentissinia Graecorum Schiunaticorum testimonia..quorum primum est Georgii Scholam, Patriarchae Constantinopolitani, qui intersuit Concilio Generali Florentino. Hic quippe in Sermone in Parasceve Laetari , postquam asseruit , ejusmodi ι . seu transubstantiationem , ita fieri , ut accidentia destructo subjecto remaneant , ostendit discrimen , quod intercedit inter Incarnationem & Eucharistiam his verbis , quae refert . & Latine reddidit doctissimus noster Michael Lequien in suis Notis in caput x ID. lib. Iv. s.Damasceni de Fide orthodoxar Illic enim, seu in Incarnatione, inquit Georgius Scholarius ,

neutrum in alterius naturam mutatum fuit, sed ino

risti persona oe disiaitas in hamaritas existunt: bic

493쪽

.ero, seu in Eucharistia, creatura in Creatorem medio eorpore transformatur, O qua antea extabat fu

stantia panis , Dei corpus fit, ubi Christi corpus GD

tur . Majus equidem, ob rationes , quas adduxi, omnibus , qua patraverit Deus, miraculis est tram

substantiario Graece μm -- , panis in compus Dominicum , sed qua impossbilis non eensetur ab illo, cui perspecta potentia Dei fuerit . . Alterum te stimonium est Nectarii, nuperi Patriarchae Hiero- asolymitani, qui, ut videre est apud nostrum Michaelem Lequien loco mox laudato, librum contra Latinos composuit inscriptum, de Principatu Papa, qui anno MDCLxxxi I. Glasti in Moldavia editus est . In hoc siquidem libro Schismaticus ille P triarcha pag. ao 3. narrat, hostiam quamdam,quae

nigrorem ex mucore. contraxerat, cum in sacro

disco acerrae imposita suisset, insolito odore templum omne perfudisse. Tumque ,juxta versionem P. Michaelis Lequien, sic concludit: Hoc miraculum factum esse opinor ad evidentissimam magni illius , in immense Musterii demonstrationem, nempe quod ace dentia solummodo panis corrumpantaν:substantia Nero panis semel mutata , , in in eatione Sancti Spiritus in veram corpρris christi subflaatiam eonversa , nullam prorsus sustineat corruptionem, sed incorruptra permaneat, tanqudm verum propriumq; riui corpus. Eamdem denique doctrinam de conversione subinctantiae panis, & vini in substantiam Corpork α Sanguinis Christi omnes etiamnum profitentur Graeci Schismatici, eamque mirabilem conversi

nem exprimunt hac μετi--ις, voce, quae apud Graecos, ut norunt omnes, idem sonat, quod

TranseuUAtiationis vox significat apud Latinos.

494쪽

Quae cum ita sint, vehementer mirari subit, qua fronte Haeretici audeant asserere , Innocentium IV. Pontificem Maximum, invexisse Saeculo XIII. dogma de Transubstantiatione, seu de conversion substantiae panis & vini in Corpus & Sanguinem a Christi, cum tamen ipsimet Graeci Schismatici a te & post Innotentium III. ad haec usque nostra te minPOra constanter propugnent, fieri in augustissimo Eucharistiae Sacramento conversionem substantiae

panis & vini in Corpus & Sanguinem Christi,

eamque conversionem efferant hac μετοι - VO-ce , quae idem apud Graecos pollet, ac apud Latinos Transubstantiatio. Credibile autem non est , Graecos Schismaticos, qui Ecclesiam Latinam acerrime insectantur, volui ste a fide majorum suorum circa Eucharistiae Sacramentum discedere, Namplecti dogma de Transubstantiatione, seu draconversione substantiae panis & vini in Corpus αSanguinem Christi, si revera illud dogma, ut fingunt Haeretici, ab Innocentio III. Pontifice Maximo in Concilio Lateramen si IV. habito ann. MCCXU in Ecclesiam fuisset invectum . Facessant ergo Haeretici , suasque crassiori filo consutas fabulas ta dem aliquando decantare desinant. D. Fuitne semper in Ecclesia Graeca, seu orientali, usurpata haec με σμησις vox, & in Ecclesia Romana, seu Latina, perpetuo usu consecratum istud Transubstantiationis nomen ad significandam Conversionem, quae fit in Eucharistiae Sacramento, substantiae panis & vini in Corpus & Sanguinem

Christi

M. Certum est,utramq; Ecclesiam tam Grae Cama quam Latinian non interrupta serie a Christis . . Tom.V. H li Domi-

495쪽

Domino ad haec usquo tempora semper credidisse, fieri in augustissimo Eucharistiae Sacramento conversionem substantiae panis & vini in Corpus de Sanguinem Christi, idemque dogma etiamnum ' prout eri non solum Ecclesiam Romanam , sed etiam omnes Orientales, tam Catholicos , quam Schismaticos, di Haereticos, licet in aliis fidei capitibus a se invicem communione disiuncti sint, ut in Jacobitis, Eutychianis, Nestorianis, Mosco vitis, de aliis, qui per Orientem sunt dispersi, videte est, quos eamdem fidem de conversione substantiae panis de vini in Corpus de Sanguinem Christi adhuc retinere, Sole clarius demonstrat Antonius Arna dua in suo opere De perpetuitate Fidei. Cum igitur omnes totius Orbis Christiani Ecclesiae in hoc fidei dogmate semper consenserint, de adhuc consentiaut, ineptum omnino est, inquirere, utrum antiquitus Graeci ad significandam conversionein substantiae panis de vini in Corpus de Sanguinem Christi usi sint hac voce μετω-u , de Latini hanc TYau- substantiationis vocem ante Concilium Generali Lateranense IV. usurparint i Suffcit quippe, ut antiqui Patres Graeci in Ecclesia Orientali, & antiqui Patres Latini in Ecclesia Romana conversionem substantiae panis de vini in Corpus S Sanguinem Christi, quam nunc Graeci per μετ--u vocem,& Latini per Transubstantiationis nomen signiscant, aliis aequipollentibus vocabulis tradiderint. Porro, inter antiquos Patres Graecos cir Uomus conversionem panis de vini in Corpus de Sanguinem Christi nominat Gregorius Nis

496쪽

nia voeabula significant Conversionem, Transmutationem , Transielementationem , eamdemque plane habent significationem , qua pollent istae voces τουσιω- , & Transubstantiatio , quarum prima nunc Graeci, altera Latini ad exprimendam convhrsionem substantiae panis & vini in Corpus & Sanguinem Christi, uti solent, ut videre est apud jam citatum doctissimum P. Michaelem Lequien in suis Notis in Cap. XIII. libri IU. S. Damaiceni De Omthodoxa Fide. Esto itaque ad exprimendam conversionem panis & vini in Corpus & Sanguine n

Christi non semper Graeci hac ι viamst inu voce uti fuerint, & Latini hoc Transubstantiationis nomen ante Concilium Generale Lateranense IU. sub Innocentio III. habitum non usurpaverint,inde tam ea Perperam inserunt haeretici, Transubstantiationis dogma ab Innocentio III. fuisse Saeculo XUI. in E cletiam invectu in . Nam licet antiqui Patres,cum Graeci, tum Latini, hasce voces, quibus nunc utuntur Graeci & Latini, non usurpaverint, alias tamen aequipollentes, & eamdem plane significationem habentes ad exprimendam conversionein panis &vini in Corpus di Sanguinem Christi adhibuςrunt. Alioqui, si quid roboris haberet istud haereticorum argumentum , dicendum esset, antiquos Patres Graecos & Latinos, necnon Christianos trium priorum Ecclesiae Saeculorum non credidisse, Ver-Dum Divinum esse conlubstantiale aeterno Patri, quia non usi sunt hac seu consubstantialis, voce , quae solum in Concilio Nicaeno I. celebrato anno CCCxxv. contra Arianos fuit in Ecclesia consecrata, & in usu apud fideles. Dicendum quoque esset, antiquos Patres Graecos & Latinos , atquc H h a omnes

497쪽

omnes Christianos non credidisse ante haeresiarcham Nestorium , MARIAM Virginem esse Dei- param , seu Matrem Dei, quia usi non sunt hac θεατο - , seu Matris Dei, voce, quae tantum in Concilio Ephesino ad configendam Nestorii haeresim anno CcCCxxx I. indicto apud Christianos frequentari coepit. Certe norunt omnes , qui in Hictoria Ecclesiastica sunt versati, Ecclesiae Catholicae solemne semper fuisse novas haereseon pestes novis nominibus refellere . Sic Patrem Ingenitum appel- Iavit . Sic nomen 'postasis , nomen IncarnationiS, nomen ipsum Trinitatis, in sacris licet litteris non usurpatum adhibuit. lQuorsum ergo ad veritatem sacrosanctae Eucharistiae a Christo Domino tradistam, ab Apostolis praedicatam , a Sanctis Patribus Graecis & Latinis perenni traditione propagatam viare exprimendam, & contra prophanas haereticorum novitates tutandam, non potuerunt Patres Loncilii Generalis Lateranensis IV. ab Innocen-gio III. convocati hoc Transub antiationis nome solemni Decreto adoptare , & in Ecclesia Catholica consecrare ἰ Addo etiam falsum esse, istud Tran- substantiationis nomen fuisse primum a Concilio Lateranensi IV. invectum, cum illius aperte meminerint Stephanus Eduensis , & Petrus Bissensis , qui Saeculo XII. vixere , quanquam tamen in usu fami- Iiari apud omnes non adhiberetur ante laudatum istud Concilium, quod praedictum nomen, ad ines fabile illud mysterium explicandum perquam ap positum, publico usu, ad obstruenda haereticorum Dra, consecratum in Ecclesia esse voluit. D. Observasti in secundo Colloquio, oannem, vulgo dictum vigesimum secundum, qui Saeculo

498쪽

culo XIV. Romanum Pontificatum tenuit, haereseos insimulari a nonnullis,qui asserunt,hunc Summum Pontificem non solum ex animo propugnasse veterem quorumdam erroneam sententiam, quod

Sanctorum Animae ad supremi diem usque judicii Visione Dei Beatifica non fruantur; sed eam, ut dogma Fidei Ecclesiae eredendam proposuisso.

Hunc Summum Pontificem ab hac calumnia hic Vindicare debes, quo certissime constet, Doctrinam Ecclesiae Romanae Saeculo decimo quarto pu ram ac illibatam perstitisse. M. Certa suppetunt monumenta, quibua facile evincitur, Ioannem XXII. Pontificem Maxi

mum nullo unquam decreto approbasse, nedum

toti Ecclesiae credendam proposuisse veterem Merroneam illorum sententiam, qui censebant, princrastinandam esse visionem Dei beatificam, hoc est Sanctorum Animas Visione Dei ante supremi judicii diem non fruituras. At enim non potest me lius nobis innotescere, quaenam suetit mens & sententia Ioannis XXII. circa statum animarum post mortem , quam ex eodem Summo Pontifice , qui

saepius declaravit ac professus est, ea, quae de dita tione beatitudinis Sanctorum usque ad diem judicii nonnunquam praedicaverat, ac defendisse visus erat, a se fuisse prolata tantum ad veritatem indogandam, nec quidquam super hac re unquam demuitum esse. Id primo diserte testatur Ioannes XXILin Epistola,quam anno Mcccxxxm.scripsit ad Philippum Galliarum Regem, in qua haec habet: Propter hoc, ut veritas possit melius aperiri, Nos interdum in nostris sermonibus mentionem habuimus , non procrendo verbum de nostro eapite, sed dicta Scriptu

499쪽

ra Sacra, O Sanctorum : multique tam cardinales ,

quam alii coram nobis, O alibi in suιs ferm nibus pro in contra, de tua materia sunt locvti, neιum in Iermonibus , immo publice , Praesatis , ac Magistria in1 beologia praesentibus, est in Curia pluri/s quaestio hujusmodi,ut sie plenius possit inveniri veritas,disputata. Idem scripsit Ioannes XXII.in altera Epistola,quam anno sequenti, seu MccCxxx Iv. direxit ad Galliarum Reginam. Ex quibus duabus Epistolis, quas

Odoricus Rivnaldus ad annum MCCcxxx III. &MCC cxxx Iv. refert , manifesto constat,'Ioan. XXII.

.permisisse dumtaxat, ut haec quaestio de dilation Oheatitudinis usque ad supremi iudicii diem, quae

tum temporis decretorio Ecclesiae judicio necdum eliquata erat, & in dogma fidei transierat, in utramque partem ventilaretur, ut ex publicis TheOlogorum disputationibus patesceret veritas. At, cum nonnulli malevoli & iniqui obtrectatores, quos inter erant Michael Caseenas , Gaillelmus Ohamus, Bonagratia, Franciscant, & alii, qui Ludovici Bavari Imperatoris Schismatici partibus adhaere-hant,inde ansam & occasionem arriperent sinistros rumores spargendi contra Ioannem XXII. eumque palain calumniandi, quasi negaret Animas, quibus

post hanc vitam nihil superest flammis piacularibus purgandum potiri Visione Dei beatifica usque ad supremi judicii diem r tunc Ioannes XXII. publicum Cardinalium Consistorium indixit die m. mensis Januarii anni Mcccxxxiv. in quo, Tabellionibus publicis etiam praesentibu , fidei suae declationem edidit his verbis r Ne quis sinistra interpre- ari possit, Nos sensibe aliquid, aut sentire, quod Sacra criptura obviet, aut Fidei orthodoxa, dicimus σ

500쪽

protestamur expressὸ, quod quidquid in quaestione , seu materia visionis animarum, videlicet an anima a peccatis, ct poenis peccatorum purgata videant Divinam Essentiam illa visione, quam Apostolus appellat facialem ς seu quacunque alia materia in sermonibus O co lationibus nostris diximus, allegavimus ,seu proposuimus, non intendentes aliquid determinare, vel decidere, seu credere , quod es et quovis modo Scriptura sacrae obvium , vel eontrarium Fidei orthodoxae, sed

llud solum tenὸre, in eredere , quod O Scripturae ρο- est O poterat, O catholica Fidei convenire; si for- an in praedictis sermonibus. τοι collationibus aliqua ,squa vel Scriptura saera , seu Fidei orthodoxa quovix modo essent, vel viderentur obvia , ipsa praeter inten tionem d nobis fuisse prolata, disimus O asserimu .

eaque revocamus expresὸ, non intendentes illis adbarere, nec ea in prasenti defendere , nee etiam in fui rum . Quin, die III. mensis Decembris ejusdem anni Mcccxxx Iv. Ioannes XXII. lethali morbo cor reptus, ac propediem moriturus , fidei suae circa

Visionem beatificam hoc reliquit testimonium, di cenS : Fatemur, in credimus , quod Anima purgatμ speparata d eorporibus, sunt in Coelo , O vident Deum ac Divinam Essentiam facie ad faciem . Utramque Fidei Ioannis XXII. declarationem Benedictus, vul go dictus XII. ejus in Sede Pontificia Successor, in

seruit suo Diplomati dato A venione an.Mccc XXV. quod ex MS. Vaticano integrum refert Odoricu Mynaldus ad annum Mcccxxxiv. Praeterea 'osinnis XXII. mentem ac sententiam, circa statum Animarum post mortem, perspectam,ac exploratam reddunt tria ejus Diplomata, quorum unum dedit pro Canonietatione S. Thoma Aquinaxis, alterum

SEARCH

MENU NAVIGATION