Delectus opusculorum ad scientiam naturalem spectantium. Volumen primum

71쪽

PRODROM. METHODI MAMMAL. 6 i

ctuum maxime et Universe partium plantarum probe nutrientium.

Secur EXerc. 27 I. fol. 342. b. Lutet. Is 57.4. , in Tendata insula iuuenes secari sibi dentes iubent, ad radices usque;

Hoc enim, aiunt, modo firmiores atque densiores euadere, ut decacuminatae arbores crassescunt. Sed ultra, quam erat animus, his immoratum me fuisse, sero video. Vix uno alterove verbulo absoluere licebit, quae de admittenda reliquorum ordini primatum.adscriptorum animalium , dentario in apparatu, modi quadam latitudine monenda supersunt: Longiores uniuerse et incurui dentes angulares bestiarum huius ordinis prae dentibus hominis angularibus offenduntur; Unde et laniarii audire solent dentes, quos praeeunte Winslow Exposition an atomique T. I. Paris I 766. 8. p. M s.) et ad exemplum vernaculae vocis Echeta sine) angulares dixi, quod iste situs in sinteriori maxillae utriusque angulo sola notast his dentibus perpetuo communis, nee ubique forma neque laniandi o cium singulis in animalis ussatis consentiant. lndiuulsa dentium series in perfectissimo ordinis eXemplo homine obtinens non sideo in proximo simit genere se sustinet, cui os inter maxillare et brutis reliquis mammatibus plerisque datum, quod primores recipit superiores, tam pro- minutum additum est, ut leue quidem interuallum declinari vix potuerit, percommode autem angularis quisque dens superior ab eXtimo primore remoueatur aliquantum, dum contra inferior, ne isti obsit, relicto postremorum primo tantundem ad primores promouetur. Ceterum in hoc genere perpetuo sibi constat memorata fabrica. Et in aliis quoque bestiarum ordini primatum adscriptarum generibus angularium dentium longitudo, ne occursantes sibi iii Identes obessent, interuallum aliquod poposcit. Pha tanger, generi Di delphidis quam pro Xime vicinus, dentium lainen fabrica alienus deprehenditur, quin ad rosorum modum aliquantum declinabundus; Primorum quidem numero rosores vincit, habita nempe

72쪽

Secundus Vnguiculatorum ordo dentaria ossicina distinguitur ad rodendum tam eXquisite adaptata, ut rosurum nomine hunc ordinem si gnare visum fuerit. Ad scindendum fac i primores dentes plus minus cultrati, aliquando crenulati et plerumque sub arcuati esse solent; Fabrica haec cum defectudentium angularium egregie conspirat ad auger dam ori S capacitatem, pro commodius conficienda

osca hisce animalibus familiari; Sic enim nucleos

globosos atque teretes radices et arborum truncos ramosque inter rodendum perapte Comprehendunt.

Postremorum dentium numerus in his, ut in plerisque reliquiS mammatibus, ad generis vel speciei etiam conditionem, alius aliisque deprehenditur, et

accesso superiorum ratione, quorum et fabrica a dentibus rosorum valde abludit; superne enim dicio animali

octo primores tribuuntur, quorum et ambo medii et extimi maxime acutiores atque longiores sint, quam reliqui. Lxtimi tum forma, tum sede maxime, angulares potius habendi videantur. Neque tamen omnis se anomalia tollitur, nam utrinque apostremis, interiecto aliquo discrimine, reliqui dentes distant. Praecipue autem inseri dentes legum alias in/ ordine primatum obtinentium vigori se subducunt. Bini enim saltem primores, in cochlearculi modum terminati, nullisque angularibus si pati, obseruantur. Enormem demum intra suum genus varietatem , ad primorum dentium numerum, vespertiliones exhibent, forte tamen et maiorem visam, quam reuera est, quum horum animalium prImores

oesilissimi tum fragilitate sua iacturis valde sint obnoxii, tum sordibus, quibus inquinari solent, obscurati, vel viii adlint, obseruationem facile elabantur.

Circa haec autem singula momenta iterum monendum est, quod supra dietum fuit, comprobatam in potiori animalium parte signi alicuius stabilitatem sua virtute Don omnino exui paucis subinde in t rciduis eclipsibus.

73쪽

PRODROM. METHODI MAMMAL. 63

accessoriis nonnunquain auctus. Primores in plerisque rosoribus cui lue maXillae bini sunt, duplicati autem superi in Lepore, quaterni in Pro - cauta Occurrunt inferi. Tertius et rigidicula rum ordo manca dentarii apparatus conditione agnoscitur. Vnde muticos hos compellaui. Alia enim huius ordinis animalia dentibus prorsus carent, alia postremis saltem gaudent, et in solitario genere praeter postremos densano malus, angularis instar haberi solitus, postremis tamen forma sub analogus, Vtrinque,VnuS ambabus in maxillis deprehenditur. Vngiuatorum animalium cohorti treS aeque ordines subesse, praesignificatum fuit. Primus nunc horum 0rditium cum primo Vnguiculatorum ordine commune habet, quod dentium omni genere ambae maxillae polleant. Hic vero totus ordo nonnisi unicum hactenus, nec ulli reliquorum animalium adfine, equitium genus capit, cui et peculiaris ungularum fabrica concessa est, quippe simplicium, nec reliquorum more, fissa, rum, unde et solidungula haec animalia antiquitus dic fa sunt. Imuenturum nomen ordini, qui equum recipit, Linnaei olim r) inditum auctoritate, Conseruari etiamnum posse visum fuit. Alibili penu scatentia, cerealium semina, herbasque varias iumentoruin pabulum constituere, notissimum est. Pecorum ordo, virgulatorum alter, satis quoque conspicuo signatus est: naturae sigillo, cum ma- Aillarum et ventriculi fabrica, et pabuli conficiendi modus alius huius ordinis animalibus, quam cuique alii, obtigerit; Unde et rutiminantiuΠι nomine J Syst. Nat. Ed. VI.

74쪽

mine ab antiquissimis temporibus distingui consueverunt. Neque enim utriusque eadem conditio maxillae deprehenditur: Inferior quidem maxilla dentium omni genere instructa, at paene mutica superior, ostenditur, primoribus quippe destituta et fere angularibus, quum angulares vulgo habiti superioris maXillae pecorum quorumdam dentes succenturiatos potius referre videantur, soli demum postremi dentes in superiori pecorum maxilla sint perpetui. Buccae contra villis duris, subulatis, confertis, dentibus quasi succenaneis, muniuntur.

Ventriculi quadrigemini hisce animalibus proprii antea mentio facta est, quo nunc vel magis patet pecora indiguisse, si manducationis instrumenta reputes, quibus pabulum aegrius, nec nisi repetito labore subigatur, in se pauperius, quale herbae largiuntur pecoribu S in alimentum cedentes, quae adeo nec nisi aurea copia suffecerint animalibus sustentandis statura nunquam exilissimis, plerisque

contra admodum conspicuis. Belluarum indicandus ord0 superest, virgulat0rmis animalium iis dicatus, quae ad manducationis apparatum non tam perpetua circa genus dentium sibi aliud aliudque reseruatum fabricae conformiatate, quam maXilloso ore, dentosisque maxillis agnoscuntur; omnia enim huius ordinis animalia praegrandes exhibent maxillas, dentibusque plurimum valentes, quum plerisque angulares dentes soleant in arma excrescere, extra os eXserta, vel hiante saltem ore minitantia, feroque aspectu horrorem incutientia, in soliturio autem Hydrochoerigenere validorum dentium ingenS numerus memorati dentosarum maXillarum charai feris sustineat

stabilitatem. Praeterea et corpulentia insigni,

75쪽

illi

PRODROM. METHODI MAMMAL. 6s

immo, si a potiori parte fieri denominationem litaceat, immani corporis mole eminent. Uictu quidem vegetabili utuntur, at copiose, et qui nutriendi facultate maXime praepolleat. Vergente iamiam scala, dum in oeconomiae animalium inuestigandis modis ad humiliores gradus pergitur, ViX porro dotium per uniuersos aeque ordines dii ributaruin, suisque hos modorum vidis studinibus magis magisque definientium, iuge recurrit spectaculum, quin singulatim potius iam quisque ordo, ad specialiorem suae oeconomiae rationem, varietatis sibi comparatae libramentum varia variarum dotium persequitur modificatione. Neque adeo varietatis intra ordinem quemcunque porro occurrentis iam supputandas rationes licebit posthac parallelis aeque ducere columnis, sed continuo sermone e XponendUm erit, quos quisque ordinum recensitorum inquilinos alat varietatis gradus notabiliores. Primatum ordo mo X peculiarem artuum difformitatem exhibet: Aliis enim in manus efformantur artus extimi, remoto et prae reliquis digitis extensili pollice, aliis manuum 1ubsidio orba tis, quibus cetero S ad digitos adpressus pollex est. Sic ordo hic inmispus bilios abit, yrimum quidem

manuat0rum, emanuatorum alterum.

Manκatorum denuo ad ipsum hoc momentum trifaria obseruatur diuersitas , tot eXprimenda sectionibuS. Prima sectio palmares habet, qui ad anteriores

artus extimos, palmas dic os, manuati sunt, non item ad posteriores artus; Posteriorum artuum eXtremam partem palmis plantae nomine opponi, inter Zoologos constat. , Ludio. Deleel. Opus. ad s. nat. De I. Vol. I. E Se

76쪽

Secunda sectio palm lautares recipit, quorum

et palmae manus referunt et plantae. Plautares, plantis quidem, neque vero palmis, manuati, sectione ut tertiam stabiliunt. Palmarium Unum Imminis genus est, quod nominasse hactenus lassiciat, cum ultra progredi instituti ratio prohibeat; Tractationem enim ad describenda numerosa genera mammatium e Xtendi, vel ineundis adeo immergi generis gradui secundis familiarum, Decierum, varietatum, lusuum, cet. rationibus, nec prodromi conditio, nec dissertationis academicae cancelli tulerint. Pal moplantarium sectio genera complectitur

Zoologi, quanquam, diuersitas eiusmodi notarum, quae ad generis di scrimen statuendum sussicerent, doceri nequeat; familiarum autem in ditissinio ge

nere agnoscendarum tum utilitatem, tum necessita

tem, manifesto naturae nutu satis censuerim significatam. Prol ius probanda supersedeo sententia, cum grauibus eandem causam argumentis egerit Ill. Selare-bee Saugthiere Th. I. S. 48. Erlang. 177S. 4. 6 Pro simiae nomen a Cel. Brisson introductum iis adhibeo Lemurum alias vulgatiori nomine signatis animalibus, quae characterem generis reuera sustinent, segregaturus ea, quae dentium distent fabrica, in generum limitibus definiendis magni omnino facienda; Nec consanguineus huic generi Pennanti Lemur flauus videatur, quem alienum quoque iudicasse modo laudatum Schreber l. c. p. I 6, moneo, ne forte solus, nimi Oue ductus systematis amore, ita sentire videar. Commodius hane bestiam censuerim

ad tertiam referri e manuatorum sectionem, quorum se nouum indicauerit cum manuatis vinculum . . Ita

vero generis peculiaris dignitatem sibi vindicauerit.

77쪽

ΡRODROM. METHODI MAMMAL. 6

1j Procebi genus statuendum Lemur Catia Linn. postulare visus est, dentium quippe fabrica satis a prosi-miis distinetus, et reliqua Dorma moribusque etiam

ab iis non nihil recedens. Singulare animal, cuius plures nondum species noscantur, genere secerni, nee arcessitum, neque nimis artificiosum iis videbitur, qui porro circumspicientes nulli bi vel generum, ordinumve, vel classium adeo, imo et regnorum in naturae imperio tam exaequatum deprehendant modum, ut specierum quidam numerus ad genus statuendum necessarius hahendus esset. Luculento satis argumento fuerit humanum genus in species nequaquam dirimendum, vicinum tamen polymorphopithecino generi, nee homogeneus iumentorum ordo iuxta pecorum ordinem generum feracissimum dignitate sua visus fuerit excidere, neque demum longe quidem angustior mamma lium classis prae vermium insectorumve numerosa gente nulla habeatur.

x Vix alio in genere, quam eo, quod Lemuris signari

nomine consueuit, tot animalia occurrunt, alienissima licet ingenio, scriptorum tamen arbitrio intrusa. Quod quidem nouo mox specimine exemplum Tarsi confirmat I. C. P. Erκleben Syst. Regni Anim. p. 7 i. Lemur Tarsius Lips. 1777. 8.), animalis tarsis elongatis, unde nomen sortitum est, facile agnoscendi, nec tamen ea unice distincti nota quam progeneris discrimine docendo neutiquam sum cere, pau-Jat na longitudinis plantarum in genere rosorum Ordini subiecto obuia progressio commonstrat P. S. Pallas Novae Species Quadrupedum e glirium ordine. Erisng. 17 8. q. p. 88. et p. 276. Quo loco idem auctor Tarsium vocat Lemurem spectrum

Sed aliud et graue quidem discernendi Tarsit generis

e dentium diuersa fabrica accedit argumentum. Monendumque dentes huius animalis, ex Oceani Indici extremis insulis oriundi , Belgis nomine maeaD sarico Podie dicti, exploratis pluribus speciminibus,

paulo aliter, quam lil. Da uberiton enumerantur, describi lil. Pallas l. c. p. 2 5.) Primores nempe supra infra qui tantum binos maiusculos, obtusos,

hinc caninos primarios supra a primoribus, quibus E et vix

78쪽

Plautarium sectioni duo genera subsunt: Didelphis et Phalutiger Z .

Emanuatorum missus trifaria conditione meta- tarsorum in tres abit jectiones: Prostratis et ad humum in incessu applicatis metat arsis prima secti0 distinguitur, cui genera adscribo si pertilionis a , Soricis, Talpae, Erinacei, Melis, Gulonis, Melliuorae b), Vrsis, Nasuae c); Quorum quidem

vix longiores, remotos, infra magnos, primoribus, approximatos, tum laniarios secundarios minores ubique binos, quorum supra anteriores minore S. 9 Lemurum nomen, in agilissima adhuc memorata animalcula nullo modo quadrans, aptius seruari animali visum fuit, Lemuris volantis nomine auctoribus Plerisque venienti, peculiaris autem sibi vindicanti generis locum, cuius characterem paucis at neruose

reddidit Cel. Leske Anfangsgrunde der Naturgescis . I. Th. p. III. Leipet. I 779. 8. α Phalanger ad Di delphidis genus, orientalis addito cognomine, aliis relatus, P. S. Ρallas Miscellan. ZOOlog. Hag. Coin. I 766. 4. p. 59. Erxleben Syst. lRegn. Anim. p. 79. tum supra p. 6 i. s. memo- irata dentium conditione singulari, tum et secundi plantae digiti cum tertio coalitu prorsus peculiari di- istinctissimus, genus sistit manifeste satis discrepans, iquin nonnihil anomalum.

ab Vespertilionis genus auctoribus quibusdam , inulta quidem natura, in duo genera diremtum simplicitati 1uae naturali, victricibus omnino fultus argumentis, Ill. Pallas reddidit Spici leg. Zoolog. falc. III. p. 6. Berol. 3767. 4b Ach. Holin. 1777. t. 4. f. 3.

Quod Viverris, nasuae et naricae cognomῖnc adiecto: Linnaeus maluit adscribere Syst. nat. T. I. p. 64.2. 3. Hol m. l766. 8.), Ursini generis viciniae relli- tuendues animal, at genere tamen, ut et Melem et Gulonem,

79쪽

lllsa

PRODROM. METHODI MAMMAL. 69

quidem animalium a vitae genere haud alienum Mocturnortim nomen videatur. Sectio secunda metacarpis atque metatarsis praedita sub elongatis et arrectis, tellurem, cum incedit, non his, sed digitorum saltem apicibus, attingit: Peculiari unguium intra hanc sectionem occurente discrepantia binae eius sci siones stabiliuntur; Quarum Wjor fixis et patentibus distincta unguibus, ad hoc momentum potiori unguiculatorum parti. similem se exhibet, tria complectens genera, quae haec sunt: Procy0u do, Canis, Hyaena; Odoratu plurimum valentes bestiae Olaces dici possint.

Gulonem, ab Vrso distinguendum es e, tum ex plu-xihus aliis argumentis, tum maxime e X dentium pedumque manifesta ad generaliorem quidem modum cum Vrsino genere conuenientia, eorumdem tamen momentorum ad speciali orem modum sua singulis expensa discrepantia, legitime colligere mihi videor, nec rationes ceterarum dotium obesse puto. Folliculus certe putorius tum Nasuae, tum Melis adstruendae cum Viverris consanguinitati Blumenbach Handbuch der Natargeschichie. S. 96. 97. Gotting. 3779. 8.) nullus sufficit, cum nec Viverris omnibus, nec solis competat s Amnitatum animalium Tab Praef. I. Hermanno. Res . G. C. Wiiret. Argent.1777. g. Q Multiplice cum aliis comparatione hoc quidem animal obscuratum saepius quam illustratum fuit: Tum Prosimiae, tum Cani dotibus quibusdam simile iudicat Illustiissimus Comes de Busson Hist nat. gen. et pari. T VIII. le Raton.), qui Melis quoque iunioris formam et staturam in eo deprehendit. Nec Ill. Daubenton ib 'i dissentit, qui praeterea vulpini rOstri urget similitudinem Meli adeo eon gener idem fecit animal Anatomiae miscellaneae auctor Maior, qui folliculum ei putorium aiunxit, ab aliis scriptoribus

80쪽

OS TORR ΕΥ 'VOLFFER, Mobilibus et retractilibus distincta unguibus altera )cisio, cui hamati, unci inde dicti , ungues

sunt,ribus reiectum, denuo autem et geminum quidem propositum auctore ErXlebeia l. c. p. 16S. , cui visum, glandulas Daubentonio adnotatas, iuxta intestinum rectum sitas, inque hoc intra anum amplo virinque ostio hiantes in folliculos putorios transfigurare. Ad Vrsum, nomine lotoris addito, Lin

Ann ι 756. Beri. 1788. p. 149. sq.) Nasuae adfineidem animal in patria haberi, commune utrique Coati nomen l. de Laet nouus orbis. Lugd. Bat. I 633 sol. p. F53. G. Marggrauit de Liel, stati. Hist. re r. natur. Brasiliae. I ugd. Bat. 1648. fol. indicat. Discrimendata opera exposuit laudatus Busson l. c. , ViXque alio, quam typographi, errore accidere potuit, ut Linnaeana huius bestiae descriptio ad Nnsuae hist riam in opere Bussoniano referretur. Cani, eiusue speciei, vulpi, analogum domestica quoque compellatio G. Charieton exercitationes. OXon. I 677. fol. p. IS. M. Cates by nat. hist. of Carolina etc. app. P. 29. Lond. I73 i. fol. pronuntiat, nec valde abludit alia etiamnum Batauis Indiae occidentalis colonis familiaris, qui Boschhoenden vocant, teste Nob. Respondente, cui ibi commorato notissimum animal fuit. Sed denominationum, quas aliquando ineptissimas usus fouet, auctoritatem minus tutam inter alia et Folis nomen Americanae eidem animali inditum commonstrat I. D. Me vers, Vorsellangalle haud Πffere und threr Scelere, Nurnb. t 748. l.

T. III. t. i8. Ex ipsa contemplatione naturae huius animalis manifesta eius cum olscibus necessitu oabunde elucescere videtur; Nec sola argumento fuerit, qua plurimum valet, nasi sagacitas Schi d. Abhan. l. a. a. si quum et reliquarum partium ingeniique