Benedicti Pererij ... Aduersus fallaces & superstitiosas artes. Id est, De magia, de obseruatione somniorum, & de diuinatione astrologica. Libri tres

발행: 1592년

분량: 256페이지

출처: archive.org

분류: 천문학

71쪽

a DE MAGIA. admittuntur, ut oracula reddant,ut in Boeotia Amphiaraus,in Africa Mopsus, in AEgνpto Osiris alius alibi gentium, AEscula iis ubi l . Haec ex Apuleio;quein ibi Augustinus vere grauiterque refellit. Et apud Tertullianum in libro De Anima lac habes : Nostva spropria oracula pud parentum p pu his mansitando captare Eruli, des brabit.Celtas apud virorum fortium D ta,eadem

de causa abnoctare Nicander Uirmat.

Necromantica fiunt,apparitiones, vanas & falaces esse non est dubitandum, plerasq; enim ab ipsis Necromantis aliisve sistas effecspertum est. Si quae autem reuera condigerunt,in his existimandum est, non animas desumstorum apparuisse vivis, sed ipsos Daemones . les se ostedii - te Necromantis,uel eos consulentibus,tales inquam habitu, specie Utate voce & affectu,quales

Itierant olim mortui, cum inter vitios versarentur. Hanc ego opinionem ut proculdubio ve-

ii, bEM. et his militi addit cor Ratio nec obscura,nec sanὶ tu eniam tarma stat ea, qua S. Thomas prima parte III. ar q. hoc ipsum confirmat: Nonpotest, in quit:ammas arata,naturaeli virtutesua mouere aliquod corpus: m enim sit naturalis forma humani corporu,non habet vim mouendis undum lociι nisi corpus, quod informat,o pius attinam etiam tam est

obedit avinia ad mortum localem. ubre anima δε- functorum.nec assumere corpora,nec cum illis ad imos veniret ura Veinde, Necromantae non habentri vim & imperium in animas defunctorum, quae sui c

72쪽

funt in eoelo,nec quae sunt in Purgatorio: non nim conuenit,aut decet animas Satici orum,impiis Nec romantarum artibus subiacere, neque in animas, quae sunt ii inferno: nam cum illuc sint a D Eo tamquam in carcerem detrusae , vexternas scelerum sitorum poenas luant,nulla inde vi possunt efferri, nec nisi DEI mandato Osredimon est autem credibile,DLvM id concessuruin Necromantis, per quos Daemon satagit mortales decipere,& a veri DEI cultu auerte re: sic enim Iasius artem Necromantica&per se infamem,& toties a se in sacris literis reprobalatia, extremoq; mortis supplicio condenatam, non solii honor ret,sed etiam fide cultuq; apud mortales dignam redderet. Profecto, si cui montuorum reditus ad vitios concedendus fuit, vi de batur cωncedendus diuiti illi, cuius mentio fit apud Lucani cap. 16. qui obnixe romabat Abrasia in ut de iis qui simul erant in inferno, aliquem mitteret ad amicos, cognatosq; sitos mo-Dendos,ut bene vivendo, diras, & perpetuas inferni pcenas euaderent,nec tamen ei concessum

eiL Non inficior, animas quae sunt in Purgat

rio, nonnumquam apparuisse vivis id enim B. Gregorius in quart0 libro dialogorum nonnullis & quidem certis probat exemplis. Nec equidem nego,etiam animas beatas vel Martyrum,

vel aliorum Sanctorum, descendere in terrasti Ominibus, eorum auxilium implorantibus, opem & solatium laturas: id enim confirmat B. Augustinus in lib. de Cura pro mortuis agenda cap. 1 6. exemplo R. Foelicis Nolae Episcopi, quuciuibus tuis Nolanis, cum a Barbaris oppugna' si s rentur,

73쪽

remur. apparuis te &subuenisse, affirmat Augsilinus, ic non incertis rumoribus, sed certis te stibus audiuisse : Haec, inquam, non nego; sed aio animas mortuorum , cum apparent vivis, no i id facere sua voluntate &arbitratu,nec naturali po testate,multoq; minus vi & potetia artis Nec romanticae , sed id fieri singulari quodam D E i conli lio, voluntate, ac potestate. Nec animas d functorum i meresse rebus vitiorum minus est miraculum, secundum B. Augustinum loco si ipsa dicto, & secundum B. Thomam priuia parte, quaest. 89. art. 8. ad a. quani vel illuminatio carci,vel alia quae in magnis DEIrniraculis numerantu . Adscribam hic in hanciententiam B. Augustini verba ex eo loco quem proximὐ indicaui ista, inquit, diuinatus ex

eis Diti a. bibentur, longe aliter quam sese habet iaptatus ordo sngulis creaturarum generibus Attributus. Non enim id o putandum cst ostru rebus quot libet interesse posse de in tos: ouram quali tam sanandis rei adiuuar is Mars res ad unt : sed ideo potius intelligendum esti : in ' p enti Mart res uiuorti rebus interesse, quoniam de uncii per naturam propitam vivorum I bos interesse non possunt. Ilaec Augustii Us. . . SED audiamus Tertullianum qui in lib. de δε nima, ubi de inseris & animarum euocatione agit hanc nolicam senteni iam gi auissimis, Ei se iii simi ': verbis comprobauit: Ne romantia,

inquit, da et dolol. tria, n quase Daemones pe- Nn mortuos Ingunt, quemadmodum in illa Deos.

l Quid si cum& Dii mortui sint ' Itaque inuo-

concur q: idem defuncti , sed Daemones operantur tib eorum obtentu. Hanc autem sal actam Diaboti

74쪽

sub persunt es initurum de itescenti ni fallor etia

rebus probamus, cum in exorcisenus no ris interdum Daemon aliquem se ex hominibus a privat inιerdum gladiatorem vel bestiarium scut O alibi Deum, nihil rhagis curans quam hoc ip sin excludere quod praedicamus,ne credamus animas a niuersas malorμm ad nihilii r. ligi: x: iudicir cr re u rectionis Idem tur- 'bent. Et tamen i e Damon,postquam civ n flantis circumuenire tenta it, instantia diuinae gratiae victus, id quod in vero ej, intutus con tetur: Sic etia in N cromantia,qt iam giti centes aminas euel ere ab inseris creditur. ct con pectui exhibere,non alia fallacia vis est, operatior purie:luta o phantasma praestatur,cticorpus eo itur,nec magnum iri exteriores oculos

circumuenire, cui interrorem mentis aciem ex care perfacile est. Sulla autem animae omnino inferos pate- L ea

re, iis Dominus in argumento illo pauperis requies centis es diuitis ingemiscentis, ex persona Abrahae sinxit, non pu se relegari renunciatorem dispostionis infernae , quod vel tunc licere potuisset o My , ct Prophetis crederιtur. Sed eis quasdam rei ocauit Dei virtus in docamentum iuris sui,non idcirco communi- cubitur et O audaciae Magorum c fallacia j omniorum,o licentia poetarum. nam in hac mortuorum resurre Iione, qua Dei virtus in corpora animas r praesentat, solida ct contrectabili ct satiata νeritate praejudicatum est hanc use formam veritatis , ut omnem mortuorum exhibitionem incorpo alem , praesti gias iudices. Haec Tertullianu . . S s M vLANT igitur Daemori es, animas de- functorum secundum Augiat limina & Cluys - stomum , suoruin testit acinia loco supra dicto Cur .m is sine morat salictus Tholain, quo facilius Errores sit nolin Genti-

75쪽

mortuorum.

Gentiliu animis hominum inserant d eos decipiendos. Primu eMim sic daemon facilius homini quicquid vult persuadet, namq; ho nes animabus defunctorum, vel parentum, vel cognatorum, vel amicorum suorum, quos diligul

ta a quibus se diligi non dubitant i libentius &

promptius credunt,quam daemoni,quem naturaliter horrent. Deinde, ita persuadet hominibus infernum non esse carcerem perpetuum, ex quo non liceat aliquando egredi :nec esse adeo graues & perpeti as,inferni poenas, sicut homines putant. Ad haec sic facit, ut homines putent animas etiam post mortem habere corpora,vel posse quaelibet se in corpora induere,vel in quaelibet hominum aut bestiarii corpora migrare, qua re concipitur error Pythagoricus de trans migratione animarum, eoq; concepto labascit fides&spes Christianae resurrectionis. Praet rea, hac ratione faciunt Daemones vi viui mo tuos,vel tanquam terriscos, & noxios sibi metuant , & variis superstitionibus placare sibiq; conciliare studeant,vel tamquam beneficos tabiq; vel amicitia, vel necessitudine deuinctos, nimiu superstitiose diligant & colant,vel tamquam animas hominu quorumdam apud momtales,aut sapientia,aut sortitudine,aut potentia et aristi moria. non humanis modo,sed diuinis etiam honoribus prosequantur atq; venerentur

H v c o sancti Victoris libro 6. E ruditionis

Didascalicae, cap. s. numerosius & enucleatius MM HV ne. eam de qua disputamus, Magiae varietate enarrans , ad hunc modum scribit: Magica repertor pri lis creditur Zoroa, res rex Bactrianorum, quem

non nulls Variae species

76쪽

Lias R PRIMUS. nonnulli agerunt ipsum esse Cham filium Noe ed nomine mutato: hunc postea Ninu rex Asoriorum bella victum interfecit,eius, codices artibus maleficiorum plenos igne cremari fecitis Scribit aVtem Aristoteles de hoc ipso, quρd usque ad bis ct vicies centum mistia suum eius de arte Magica ab ipso dictata, libri eiis

usque ad posteritatis memoriam traduxerunt. Isane artem postea Democritus ampliauit, tepore quo Hippocrates in arte medicinae in igno habebatur. Magis,

in Philosophia non recipitur, sed est extrinsecus falsa professione, omnis iniquitatis ct malitia magistra, de

vero mentiens, ct veraciter laedens animas, seducit a religione diuina, cultura D stna 'a timorum codiruptionem ingerit, ct ad omne scelus ac nefas mentes sequacium impessit. Hac generaliter accepta,quinque D 'UO M complectiturgenera maleficiorum, lanticen quod sonat diuinationem, 2 Mathematicam vanam, Sortilegia, Male icia, Praestigia, Mantice autem quinque continet tecies sub se. Primam, Necromantiam, uod interpretatur Diuinatio in mortuis εκρὸς enim Gra- ce, id est, mortuus Latine, O rem ' cadauer dicitur:

τηde est diuinatio, qua fit per scrifcium anguinis

humani , quem daemones filiunt , ct in eo delectanturos o. Secunda: est Geomantia, id est, Divinatio iurerra. Tertia : hydromantia, id est , Divinatio iuaqua. Quarta: en aeromantia, id est, Divinatio in aere. Quinta: est Hainatio in igne, quae dicitur Uro- '. mantia. Varro enim quatuor dixit se,in quibus diuinatio con Iaret, terram,aquam,a erem,onem. Prima

ergo,id e I, Necromantia,ad infernum videtur pertinere: secunda ad terram: tertia ad aquam: quarta ad aerem : quinta ad ignem . Mathematica diuiditur in tres decies,in Arusticinam,in astasirium, in Norosio' . . . parum

77쪽

horarum in pectores, qui ob struant tempora in rebus agendis, vel haruspices quasi haras inspicientes,qui in caeli, ueri sicrisiciorum futura considerant. Augumson vel auspicium aliqi au ad oculum pertinet, Odicitur auspicium, quoi am pulum, quia in motu ct volatu auium atteditur aliq'audo ad aures pertinet, ct tunc, icitur augii rati, quo garritus aVrium, quia aure percipitur loroscopia, tis etiam Constellatio diiscitur , est quado in testis factu hominum quaruntur sicut Genethliaci facit ut quin itiuitates obseruant, qui olim specialiter. Magi huc abalitur, de quibus in Euagelio legimus. Sortilegi sunt qui sortibus diuinationes quai ut viale ci punt,qui per incantationes daemonia- , ue ligat ras,vel alia execrabilia remediorum genera. cooperatione Daemonum atque in structu nefanda per ciunt. Praestigiasant,quado per phantasticas illa oties circa rerum immutationem sensibus humanis

arte daemoniaca illuditur. Sunt ergo omnessimul undecim. Sub Mantice quinque, dest. Necromantia. Geomantia, Hydromatia. aeromantia, P romantia. Sub athematica,tres, Haro jicin , auspicium, Horo βο-pra Postea Hes aliae, id est, Sortilegiu M leficium. Praeflui . Praestigias dicitur: Mercurii s primus inuens. se: Auguria Phr es t euerunt, laruspicina ct Sori legia ruges primim Etri cus tradi ri: Hydromatia Priamum a Perps venit. H ctenus Hugo.

I N PER ARTEM MAGICAM VL- . rum auram eri posset ab A bimistis.

S I verum N per e tum aurum ab Alchim istis potest effici, ba id dubie C hymica facultas

78쪽

LIBER'. P R I Μ V s. 79 una de praecipuis Magiae partibus censenda est; nimirum tale opus Magiae, tum propter vim &potentiam artis maxime admirandum esset: tum propter magnitudinem utilitatis, optatissi in atque gratis, innim mortat, bus accideret. Audiat lector quid eruditus vir Iulius Scaligcr Male ea de re scriptum reliquerit. Triplex est , inquit, tra Castaria

/ida cum cautiuncti εs,ca aueribus .ct funibus respon- φῖ diosorum: qu si quis attrectare audeat etiam mer rar. Altera ex oris deducit vires in specula, illa, annulos tabellas Tertia ἐiuina est. Noh ten apud pultis. εο i sum fecit collum es imp ora. At Magus apud Per- Smodes Va

si nihil ab d quum sapientem sonat e propter Sive sit dis prodition in or per diam, nomen Magorum in n- DT , sum diu fuit Hac Magia Dominum Iesum Dissi pro

dum longinquis e regio vibus profecti sunt, E S rora libris baec descripsi ius, Aiunt Magrae ct trau mutatoriae artis vires vias O files esse perquam similes. Opus , em Chimistarum spe corpus in corpM: Opus nem Magiae,ese spiritum in corpore. Magisuas assect ο-nes violentias appellant,propterea quod vires sua ,su-

pra eas quae naturae ordine seri videntur exerceκt. Chimi, suum opus nominant Fortim in ':b c enim Agni cat dri anta rem illud, Euxir, in cilius me om-uem oppign orant naturam . Sic eo loco Scaliger. Ergo digna cum primis inquisitione ac disputatione res est, utrum non modo ex solis causis turalibus,& in solis naturalibus locis atque or dine tantum modoq; naturali aurum generari queat, verum etiam per artificialem viam ac ra

tionem quam iactant Chimistae perseetii in vinquζquaque

79쪽

quequaque aurum,& tale omnino,quale est naturale,possit effici. D v p L E x circa hanc quaestionem Philosophorum est sententia, multi negant,quidam v xo aiunt. Nos primo lore aliorum sententias enarrabimus ac perpendemus, extremo autem

loco etiam, quid sentiamus ipsi,& similius vero iudicemus,& breuillime iudicabimus. DIPONITUR S E N T E NT I A Eorum qui negant verum aurum pes feri ab

Alchmustis.

AV i c E N N A in quibusdam suis commen tariis in libros Meteororu, ut refert A gidius in a. Quodlibeto,quaest. 8.de Alchi mistico auro ita scripsiusciant artifices sichimia pecies m latrorum mutari non posse, qua is similia istis feri possint: ct quamuis Alchimista queant tingere ipsumas colore quo volunt, donec si multum smile auro, abstergere immundicias plumbi,ita ut videatur argen- . tum, semper tamen secundum substantiam manebuntas ct plumbum AvxRRoas in Paraphrasi super primum. librum de Generatione animalium, explanando primum caput, in eandem sententiam haec

scribit: Similiter etiam s datur aliquid artifciale valde finite naturali, tanta poterit esse smilitudo , quod existimabitur esse idem specie, ct si ars Alchimiae habet esse, b c est quod potest feri in ea. Et ibidem

Auer. declarat: sicut se habent mures ex putri in teria ad mures ex semine, inter eos enim est tanta similitudo, ri quamuis reuera inuicem disserant stecie,

tamen

80쪽

L1BER PRIMvs. 8 Iramen vulgo putentur esse eiusdem Jeciei, ita etiam aurum alchimi cum se habere ad verum o naturale aurum. Idem sensit Auic. cuius verba paulo infra memorabuntur initio cap. proxime sequentis. S.I homas in secunda secundae conditionaliter loquens de auro alchimico quaest.7 .amc. a. ad primum ait: Si aurum quod fit ab Alchimistis, non sit verum o tale,qualest a natura,eius venditiο-nem pro vero staudulentam ct iniustam esse, su autem sat verum aurum ab sichiminis id licite pro v ro auro vendiposse,nihil enim prohibere, artem utendo causes naturalibus naturales ct veros essectus prε-

ducere. Sed quid ipse simpliciter & absolute sentiret de auro alchimico.satis perspicue declarauit in a. Sent. distino. q. 3. art. I . ad quintum,ita scribens: Potest quidem ars virtute naturalium agentium aliquas formas substantiales inducere in materiam : sunt tamen quadam forma quas nullo modo

ori potest e cere, quod propria activa ct passua earum non potest inuenire atque adhibere, sed bene aliquid simile istis es cere,sicut alchimista Iaciut aliquid Mehimi Zasimile auro quantum ad accidentia exteriora, sed ta- ω -- η η ηρη faciunt perum aurum, quod forma submu 'φ μ' --tialis auri non est per calorem ignis quo utuntur Al- ehimissae,sed percal orem Solis in loco determinato,ubi viget virtus mineratis: ct ideo tale aurum non habet operationem consequentem oeciem : ct similiter in aliis,qua eorum operatione sunt. PE si Divs in tertio Quodlibeto, quaest. 8.essirmat Alchim istas posse quidem facere metallum aliquod, quod tantum constet ex permixtione aliorum simplicium metallorum, cuiusmodi est electrum, quod dicitur constare ex

F tribus

SEARCH

MENU NAVIGATION