장음표시 사용
191쪽
nes animam habebat: Ergo idem dicendum cst de quocunque tu. Quare videtur,nullam esse rationem; sed Duram stultitiam, ass)rere, foetum, dum manet In utero matris, non esse animatum.163 Patet etiam falsitast illationis ex hac existimata probabili opinione, quod scilicet in nullo abortu committatur homicidium: nam etiamsi concederetur quod nunquam concedere licitum est, ut dixi quod scilicet scelus non sit animatus, dum manet in utero matris,adhuc non sequeretur illud consequens: Ergo in nullo abdim tu commutur homicidium. Probatur hoc ailamptum ex regulis Dia lecticae. Ex antecedenti probabili non sequitur consequens alim lutum; sed ad summum sequitur consequens etiam Probabile . Ex hoc nanque antecedenti, scilicet: Quod video a longe , probabile est esseseram; non potest sequi istud consequens: Ergo inibi licitum est illam occidere. Ratio huius est , quia cum probabilitate antecedentis, stat etiam probabilitas ad oppositum eius, nimirum, quod non sit sera, sed homo: in quo casu mihi licitum non est ocςidere hominem. Sic in casu dicendum; quia cum probabilitate huius antecedentis, scilicet, probabile effatum quandiu est iu utero matris, non est, animatum, stat et tiam probabilitas quod sit animatus et contra dialecticae Regulam insertur ex illo antecedenti probabili consequens illud, quod in nullo abortu committatur homicidium; sied per vim illativam hoc directe sequi deberet: Ergo probabile est, quod tu nullo abortu eommutatur homicidium.QQod conseqaens lic illatum etiam damnationi subiaceret.
Exponitur frustas trigesimaestinae Propositiovis, ct ejus falsitas
I rigesima sexta damnata Propio 'tio.Permissum est furari inon solum in exirema necessitate,sed etiam intraυι.i64 Q Εnsus huius damnatae Propositionis est, quod furtum sit li-
. citum,tam in necessitate extrema,qukm in necussitate gravi. Unde Authores huius propositionis non Q lum ponunt licitum furtum in his necessitatibus,scd insciunt consequenter,quod quandoque sit licitum . Quare esto prima pars, si sub aliis terminis exis primatur , non sit damnata, di pro ipse stet ius naturae, cum in extrema necessitate omnia sint communia: tamen siub hoc termino furari, est damnata,ut infra constabit. X et V pu-
192쪽
L sum ese iniustam acceptionem, ct detentionem , s quidemo miram, rei alienae uviso Domino rationabiliter. Vbi ner boteuiaram, furtum a rapina distinguitur : cum rapinam rei alienae inissa occupatio cum violeutia, ut dicit Scotus noster in A. dist. I 1. q. 2.art. 8- Secundo suppono, quod nisi parvitas matextae, Praecisa omni ci cumstantia graVante,excuset a peccato mortali, semper sartum ex genere suo peccatum mortale est . Et esto quis ob parvitatem ma- eriar quandoque a mortali peccato eXcusetur, tamen non excusatur saltem a veniali, ratione actionis surandi, quae per se illicita est. Tertio suppono, illam esse extremam necessitatem, Propter quam quis constitutus est in evidenti periculo suae vitae ex carentia nece . sarii ad suam, & iae familiae sustentationem: illam vero esse necessitatem graUem, propter quam quis non est in evidenti periculo suae vitae, sed tantum caret necessario,ad commode, & honeste viven- dum. Exemplum primae necessitatis: sit Titi ut constitutus sub carentia victus, & Vestimenti, ita ut nullum habeat medium , quo viri
vere possit , d vestiri et imo ex tali carentia positus sit in evidenti
mortis periculo ς in hoc casu Titius diceretur extreme indigere. Exemplum secundae necessitatis , scilicet gravis:sit itius constitutus sub carentia victus, & Uestimenti condecentis ad Qum statum; habeatque tamen necessarium ad simpliciter suam vitam sustentandam; in hoc castu Titius diceretur praviter indigere, & non existreme; quia supponitur habere necessarium ad vitae sustetationem.
re constituto in extrema necessa tate licitum est aliena surripere, quae scilicet actu sunt sub alterius dominio , non tanquam Propria illius cui surripiuntur,sed ut communia extreme indigentibus nam in tali necessitate militat pro omnibus jus naturale contra ius gentium ς & uuaecunque bona in tali necessitate extrema fiunt primo capientis. Quare in tali necessitate aliena surripere, non est furaruriam furari sit actio iniustae acceptionis rei alienae, invito rationis i-liter Domino:& surripere aliena ,est actio justae acceptionis rei com- inunis,non invito rationabiliter Domino: quia non stapponitur rationabiliter invitus qui rem illam Possidet,ut communem extremo indigentibus , & quidem communem Iure naturae. Notanter dirinum. I 6ς quod propositio sit damnata etiam quo ad primam partem quia permittit licitum surtum in extrema necessitate ; in qua re vera,etli licitum sit alienη surripere tanquam communia, non est
193쪽
tamen licitum irari ea; quia surtum per se, & ex genere suo illici,
I 67 Impugno nunc hanc primam partem propositionis damnatae , in qua dicebatus quod sit permisIum furari in extrema necessitate . In nullo casu licitum est surtum, imb est absolute prohibitum in septimo Decalogi praecepto et Ergo neque in extrema necessitate permissum est surari; alias in ii ac necessitate esset licitum furari. Probatur assumptum primo, quia quod est in io sor maliconee tu Peccatum,est omnino illicitam; leo furtum cst ex suo Sr- mali conceptu peccatum,& intrinsece malum; cum sit contra prae ceptum: Ergo est omnino illicitum. Secundo,ex I. Corint.I.ait APO- solus .Fures Regnum Dei non possidebuut. I 68 Ad omnem scrupulum tollendum in hac re, nolo', aliud ense , permissum est in extrema necessitMe aliena accipere, s surripere ut suae proυideat necessitati: & aliud esse, permisum est iu extrema necessitate furari. Primum conceditur ab omnibus Theologis quia actio illa Qrreptionis, ad suae providendum necessitati, non est fur tum:neque qui sic aliena surripit, diceretur sur: nam ut dicit Sanctus Thomas;lici e potest aliquis ex rebus alienis sua necessitati subvenire;sve mauisese, seve occulte jublatis, nee hoc propria babet rationem furti,υel rapina. Secundu in negari debet,quia furtum,ut tale, est omnino prohibitum,estq;intrinsece malum. Quare fit,quod liquis constitutus in extrema necessitate aliena surriperet, animo su-xandi quamvis jus habeat ad suae proVidendum necessitati, quia tamen intentio pra Ua est jam furtum committeret. Si vero in illa surriperet tantum, ut sine proVideat necessitati, absq; animo surandi, tunc furtum non committeret. Primum in hac propositione est da- natum;secundum non est damnatum,
i 69 Impugno nunc secundam partem damnatae propositionis. Primo rationibus siupra adductis, quod non sit licitum furtum . Sincundo sic: Ei permistum est aliena surripere, qui ius naturale habet ad illa : Sed qui manet tantum in gravi necessitate non habet ius naturale ad aliena; quia ius naturale se extendit ad vitam conservandam,& quidem simpliciter conservandam, non ad illam conservandam commode,& honeste: Ergo non potest quis,constitutus in gravit tantum necessitate, aliena surripere; alias diceretur iniustus xetentor rei alienae . Tertio : hoc ipsum expresse deducitur ex ca . A quis de furtis . Si quis ob necessitatem famis, aut nuditatis raratu fuerit cibaria,υesem,aut pecus, paeniteat hebdomadas tres, s si resideris,1 on cogatur jeiunare. Ex quibus Uerbis deducitur, surtum non esse permissum in quacunq; necessitate;alias non fuisset pro eo poenitentia impos a ; ut colligitur ex illis verbis paeaniteat hebdom.
194쪽
Ras tres. Concludentium est igitur,supradictam propositionem sui G1e damnatam,quia directe videtur militare contra septimum Deca logi praeceptum: Mu furtum facies.ex eo quod permittit furtum in his necessitatibus, dc praesertim in gravi, ratione cuius nemo jus ha het ad rem alienam.
. Exponatur sensus trigesim eptimae Propositionis, s ejusfalsitas
Trigesimaseptima damnata propositio. Famuli, ffamuLe domesticae positi it occulte heris suis surripere , ad compensandam operam suam,quam majorem Judicant salario,quod recipiunt. o Q Εnsius hujus damnatae propositionis est,permittere famuliso & famulabus posse committere surtum, irripiendo rem aliquam propriis Dominis,sive simul, sive successive, quando non obstante pacto inito inter famulum, & Dominum, judicet famulus, salarium esse minus, & non aequivalens lahoribus praestitis .ut si Titius pactum iniit cum Cato domino recipiendi quinque aureos singulis mensibus pro salario suorum laborum; & quia Titius iudicat, hoc salarium esse tenue , & non aequivalens laboribus siuis , dicunt Authores istius propositionis, quod possit Titius occulte Cato Do.
mino aliquid sitirripere, ad tum laborem compensandum. Hoc autem scandalosium est,& viam aPerit pluribus surtis. privatis Propositionis. r i v N hac re plura sunt notanda ut magi. clarescat salsitas huiua 1 damnatae propositionis. Primo, quandoque licitam esse coispensationem faciendam a creditore de bonis debitoris, supposito
credito liquido,& certo: & hoc eVineret, quando creditor sit ceristus , quod debitor non vult sdivere debitum , & aliunde sit certus quod si compellat debitorem coram Judice, hic non faciat iustitiam pro ipso creditore . Quare,salva fama, & Vita ipsius creditoris, potest hic,amotis periculis, de bonis debitoris compensationem facere ad aequalitatem sui crediti. Secundo moto, hoc nomine famuli,s famulae, nedum venire,eos, qui servitio alicuius Domini in t addicti. quomodo regulariter servi dicuntur; sied etiam omnes illi, qui publico sic ruitio alicuius communitatis inserviunt, ut sunt Administratores Uectigalium, gabellatum, c-Judices, Praetores,& omnes
195쪽
Omciales publicae communitati inservientes , a qua certum, & ee terminatum stipendium , aut salarium recipiunt pro suis laboribus, sive ex pacto expresso,sive tacito contento tamen in publica consuetudine, illud tantum esse taxatum pro his servitiis administran dis) . Tertio noto,hanc propositionem ut constat ex apertis ver bis, quod maiorem iudicant 1alario quod recipiunt non se extende ne ad eos famulos,qui nullum a Dominis salarium recipiunt,& Dominus recusat illis stipendiu in tradere : nam cum dignus sit operarius mercede sua,ut dicebat Apost. ι .ad Timor. 3 iccirco quantum judicat famulus,ex prudentum consilio, dignum esse pro mercede sui laboris, posset licite surripere Domjno suo. randem noto,ut dixi nu. 17O. hanc damnatam propositionem clie intelligendam de illis famulis,& famulabus , quibus Dominus correspondet stipendio, iuxta Pa'ctum initum. His itaque notatis, I a Impugno nunc damnatam Propositionem . Judicium illud a famulis,& famulabus Dictum, quod stipendium a Dominis traditum non sit iustum , ad aequalitatem suorum laborum , non habet Vim exigitivam maioris mercedis, ultra pactum initum inter ipsisS,& dominum; Sed nequit este licita siurreptio bonorum in com Pen
sationem mercedis, quando non habetur vis exigitiva talis com
pcnsationis: Ergo non possitnt licite famuli, & famulae heris suis aliquid occulte syirripere pro compensatione laborum excedent lum ercedem,quam recipiunt. Probatur hoc assumptum; nam suppo namus, quod labor ex siua natura mereatur decem aureos singulis mensibus, ct famulus consensum praebuit ad recipiendum quinque
tantum,licet labor ipse excedat mercedem ex natura rei,non eXce dit tamen mercedem,ex humano contractu, & in genere moris. Sed tantum habetur vis exigitiva merccdis pro labore iuxta humanum contractum non iuxta exigentiam e nainra rei: Ergo quamvis tu dicetur, laborem excedere mercedem,quam famulus recipit, non
per hoc potest per occultam surreptionem exigere aliquid Pro ex cessius sui laboris compensatione . I 3 Hoc confirmatur ex illo Evangelii Mati. 2o.De Patre familias qui exiit conducere operarios in vineam suam ; qui conventione facta cum operariis ex denario diurno, misit eos in vineam suam. Sero autem facto,tantam pecuniam dedit illis, qui primo mane Venerunt ad vineam,quantam dedit illis, qui Vocati suerunt circa horam tertiam,& circa on decimam. Et quia murmurabant illi, qui ab hora prima operati sunt diuturnum scilicet sui linendo laboro m)quod eandem reciperent pecuniam, ac posteriores, qui minorem Praestiterunt laborem; dixit ad murmurantes Paterfamilias: Amicenovsaeis Tibi iniuriam: nonue ex denario convevisi me eum s Tostr . quod
196쪽
' quod tuum vade. Quae verba apertissime faciunt contra hane damnatam proseositionem: nam quoties famuli, &famulae pacto convenerunt cum Dominis suis. nulla eis fit iniuria, quando a Dominis satis fit pacto: adeoque esto labor sit maior mercede , quam ex pacto recipiunt , non per hoc Possunt licite haeris suis occulte aliquid surripere Dro compensatione excessus laborum supra mer cedem, aut salarium Quod recipiunt.
. Exponitur Jensus triresimae octav.e Propositionis a ejusjubitas demovsratur. Trigesiniaoctava damnata Propositio. Nou leuesur sub parva pec eati mortalis resiluere , quod ablatum es perpauca su pla,quo tumcunque lis magua summa totais. I Ensus huius damnatae Propositionis unum supponit ,&aIo tcru asserit. Supponit, posse sine peccato mortali plura i Viora surta committi,etiam deve utendo paulatim ad magnam summam totalem et ut si quis quotidie surriperet unam tenuem pecuti iam,& infra annum illae plures tenues Pecuniae facerent magnam summam totalem,unius aurei V.G.Quod vero alfirmant Authores hujus propositionis est, Quod sur, qui Per Plura Pauca furta pervenerit ad summam magnam totalem, no teneatur sub peccato moria
tali ad restitutionem. Tam suPPO situm , quam id, uod asserunt in
propositione,est falsium,& ut sicandalosium est ab Inn.XI. damnatu. pug nario Propositionis. t ue τἰ Vrta levia,quae paulatim com ttuntur, Vel possunt comis ' mitti respectu unius perinae; vel respectu plurium perinarum. Respectu unius Persbnae casus ut Plurimum contingere potest in servis, qui pecunias Dominorum exPendunt in rerum emisDtionibus,ex quibus emptionibus Paulatim Plura pauca surta committere possum deveniendo ad magnam summam totalem. Respectu plurium permnarum contingit in Venditoribus Vini , olei, frumenti,&c. vel in venditoribus panni, ornamentorum, & smilium. In primis Venditoribus per desectum unius unciae, vel semi unciae pro qualibet libra rei venditae, quae unciae, vel semi unciae sublatae paulatim a pluribus, perUeniunt ad magnam summam totalem. In
secundis venditoribus per desectum quartae partis palmi pro qualibet
197쪽
Tra I. Artis. XXXVIII. Propo XXVIII. rs
libet vina , mullae quartae partes palmi pro Pluι ibus ulnis, serveniunt ad magnam summam totalem .
Im Suppono hic ea,quae cum omnibus Doctoribus dixi in traiactatu deluae& jure disp.4.q,2.obligationem restitutionis oriri, vel ex iniusta rei acceptione, vel ex iniusta rei retentione, vel laudem ex utraque simul. Tunc quis tenetur ad rectitutionem ex iniusta rei acceptione, quando mala fide illam accepit, & certo sciat illam nota potuisse accipere:hoc evenire potest tam in iure,qui aliena surripit, quam in eo, qui aliena ccipit ex contractu scienter doloso . Tunc dicitur obligatus ad restitutionem ex iniusta rei retentione, quando bona fide accepit aliena,sed iniuste retinesidum accedit m Ia fides; ut quando quis hona fide emit V. G. rem furto sublatam, accedente postea mala fide, si rem illam adhuc retinet, iniuste reti neret. Tunc tandem est obligatus, tam ex iniusta acceptione, quam ex iniusta retentione, quando iniuste recipit rem alienam, ct iniuste
simul retinet; & hoc evenit in furibus, 2 in dolose contrahentibus, ut supra dictum est. His notatis, Impugno simul propositionem damnatam, & ippositum
eius. Primo : Nemo excusatur a peccato mortali,sive furtum com mittendo, sive per surtum rem sublatam non restituendo; Sed quoties quis Per modica furta,sive uni personae, siue pluribus,pervene rit ad summam magnam totalem,surtum committit: Ergo tunc ne que excusatur a peccato , dum per pauca furta deveniat ad magna summam totalem;nec 1 peccato excusatur,dum summam illam non restituit. Probatur assumptum majorisequando quis per pauca sumta,sive respediri unius personae, sive respectu plurium, pervenit ad quantitatem,tunc. illa duantitas damnificat personas, quibus res illae suerunt sublatae; & damnum infert Reipublicata Damnificat personas;quia ipsis invitis suscipiunt dolum. fraudem, di interesse circa res proprias et Dammm inseri Reipublicae, propter iniuriam, quam Cives patiuntur ex fraude dolo,& interesse; quodlibet enim damnum particulare resultat in detrimentum publicum ipsa Re- Publica invita quae permittere non potest fraudes , & dolum Civium in emptionibus, quas faciunt; mo severe punire sistet fraudantes in rerum venditionibus : Ergo nemo potest excusari a peccato mortali,similia surta committendo, & rem siublatam surto non
. t 8 Secundo:quamvis ex parvis illis furtis non habeatur nota. hile proximi detrimentum; praesertim si esset commi flum respeetii plurium personarum; tamen fur res illas paucas usque ad magnam quantitatem, iniuste accipit. & iniuste retinet; quia illas accipit stretine invitis rationabiliter Dominis: nam nemo vult,& permittit
198쪽
damnum iuum,quantumvis leve;praesieritin quando ori vir ex fraude; Sed ex iniusta rei alienae acceptione committitur peccatum, Garando: & ex iniusta illius rei retentione committitur Percatum, non restituendo: Ergo qui plura modifica surta surripit deveniem do ad unantitatem, peccat mortaliter surando,saltem in illo ultimo furto constituente,& complente magnam mmmam totalem;& peccat etiam mortaliter, non restituendo. Eo vel maxime, quia in illo ultimo furto,per quod completur summa totalis, constituitur ratio
materiae, supra quam cadit prohibitio ex septimo Decalogi praecepto , Non furaum facies: Ergo per illud ultimum furtum, cum aliis copulatum,sur facit actionem contra justitiam: sed qui peccat
contra justitiam, peccat mortaliter, tum accipiendo rem alienam, tum illam non reddendo: Ergo qui per plura modica surta suratur, deveniendo , ad quantitatem, seu ad magnam summam totalem,
Peccat mortaliter,iam furando,quam non restituendo. Per has rationes evidenter convincitur tam falsitas suppositi , quam ipsius damnatae propositionis.
379 Tertio impugno directe ipsam propositionem. Vel quando fur illa pauca surta committit, habet pravam intentionem con quirendi notabilem quantitatem et vel tantum habet intentionem non perveniendi ad notabilem quantitatem . Si dicatur primum: Ergo nequit excusari a peccato , s non restituit; quia hoc secit ex prava surandi intentione, & conquirendi notabilem quantitatem . Probatur ista consequentia; quia illa prava intentio est terminata ad notabilem quantitatem, quae eX se materia est restitutionis r Ergo esto paulatim ad illam quantitatem Perveniatur, & non simul non per hoc fur excusatur a peccato mortali, non restituendo. Si dicatur secundum i Ergo sumcit, ut illud ultimum furtum copula. tum cum ceteris faciat materiam obligantem ad restitutionem: sed jam facit materiam obligantem ad restitutionem : Ergo nequit excusari a peccato mortali,non restituendo, etiam si illa serta non comitteret ex intentione perveniendi ad quantitatem . Eo vel maxime ; quia totum illud furtorum complexum factum perplures actiones surandi aequivalet uni surto magno eiusdem summae, facto per unicam actionem furandi: sed unicum surtum magnum,factum Per unicam actionem furandi,non excusat.a peccato mortali,s non restituatur: Ergo neque si est factum per plures actiones furandi. Haec damnata propositio est ita sicandalosa. ut si admitteretur, R in Praxi locum haberet, aperiretur via multis, ct infinitis furtis,
R fraudibus; imo quillhet posset dite stere ex fraudibus, & furtis Parvis contiauatis; quod ultraquam sit standalossum, est etiam fal
199쪽
ponitur sensus trigesimanome Propositionis, s ejusfassai -
nem illius damni illati. - . . .. . .
i 8o o Ensus hujus damnatae propositionis est,quod si quis moveret,aut induceret alium ad inserendum damnum grave tertio: U.G. ad Occidendum,ad vineam comburendam, &c. non te netur ad illius damni restitutionem. Haec propositio immediate de struit virtutem Iustitiae obligantis ad reditutionem ex damno Per
Oppugnatio Propositionis. I 8r o Ic pro maiori claritate procedendi ad oppugnandam hac
La damnatam raropositionem toto ea, quae a me relata fuerunt in q disp.q.2.lib.cie Just. & Jure. Vbi adduxi carmina illa satis vulgata apud omnes Doctores,ct Canon istas,scilicet Iusso, Consilium, Confensus, Palpo, Recursus, Participans,murus, non obstans on manifestans. Quae carmina sic ibi exposita suerunt, nimirum: quod ad restitutionem damni tenentur omnes illi . qui ex alterius jussione moventur ad damnum inserendum:ut si filius ad occidendum movereturius,sa Patris,uel seruus iussit Domini sui:& hoc denotatur per ly Iussio. Τenentur ad restitutionem omnes illi , qui consilium praeberent, suadendo , movendo , vel aliquid promittendo et Et hoc denotatur per ly Confilium . Tenentur ad eandem restitutionem , qui praebent consensum injustae actioni alterum damnificandi r Et hoc denotatur per ly Consensus. Tenentur , qui palpatione, vel adulatione excitant aliquem ad damnum inserendum, siub praetextu ignorantiae, vel fingendo , quod justam causam habeat ad damnum liud inferendG: Et hoc denotatur per ly Palpo. Tenentur illi etiam ad restitutionem, qui refugium praestant damnificantibus, eos se vendo, & dolose celando: quod denotatur per ly Reeursus.Τenentur, qui participant de re furto sublata, vel de aliquo alio damno illato: quod denotatur per ly Participans. Tenentur, qui obligati sunt praebere correctionem iis, qui damnificant, & hanc correctionem omittunt: quod denotatur per ly MumLTenentiar ad restitu Y a tionem
200쪽
tionem ii, quibus ex ossicio incumbit impedire damnum,& non linpediunt: & tandem ii, quibus incumbit manifestare damnum, & illud non manifestant ; quod denotatur per ly Non ob tans , non ma
i 8a Ex secunda partIcula, scilicet eonsilium, evidenter deducitur lalsitas hujus damnatae Propositionis . unde lalsitas ejus se ex tendit ad quodcunque damnum illatum ex alterius consilio, sive in bonis animae, ut si quis consilium praeberet alicui ad fornicandum, dic. sive in bonis corporis, ut si praeberet consilium alicui ad occi- dendum, vel membrum aliquod mutilandum: sive in bonis famae; ut si praeberet consilium ad infamiam alteri imponendam: siva tandem in honis fortunae ; ut si Praeberet consilium ad rem alienam surandam, domum comburendam, vineam devastandam, &c. I 83 Ex his noto,damnificantem posse dupliciter moveri ad damnum inserendum alteri: primo modo ex propria emcaci voluntate, independenter ab alterius consilio e secundo modo ex alterius consilio; ita ut damnificationis actus non eveniret, nisi alienum an te cederet consilium. i damnificat altern ex propria voluntate eLficaci inserendi damnum, ita ut etiam damnum eveniret, si nullum Praecessisset consilium; tunc magis tenetur damnificans,quam con siilens ad damni restitutionem. At quando damnum non eveniret ex parte damnificantis, nisi hic , consiliente moveretur, & impelletur ad damnum inserendum, tunc magis tenetur ad damnum illud Consissens, quam ille, qui damnum inseri . cum consissena esset causa impulsiva, & emcax damni. I 84 Nunc impugno damnatam propositionem. Qui movet,aut inducit alium,ad inserendum grave damnum proximo,intendit UO-Iuntate emcaci, ut damnum ipsium sequatur; sed tenetur ad restitutiunem damni, qui damnum emcaei voluntate intendit, & reipsa damnum nequitur: Ergo tenetur ad restitutione damni,qui movet, aut inducit alium,ad damnum proximo inserendum. Major est certissima;quia dum consilium alicui dat ad damnum inserendum,vultem caciter, ut damnum ipsum sequatur: ut si Titius consilium daret Caio, ut vineam Petri comburat, per tale consilium Titius ostendit, sua efficaci voluntate velle talem combustionem: &s revera clus combureret vineam Petri , jam talis combustio secuta est propter Titii consilium. Ρrobatur nunc minor: qai intendit emcaci voIuntate damnum,& reipsa damnum sequitur, ex tali volitione dicitur damnum illud caussire, ac in illicitam actionem influere; sed influens in illicitam actionem damni,sive per se agendo, sive consulendo, ut aliter faciat, tenetur ad restitutionem; nam movere, di
inducere, ut aliter faciat, idem est, ac per seipsum facere: quare ja-