장음표시 사용
221쪽
eta In .di sis'. de Just. & Jure specialem tractatum habui per . plures quaestiones de beneficiis, & beneficiarii obligationibus: & in
Q. 8.6.Gisputationis ubi quaestione metarmavi,an sit obligatio sublmortali eligendi ad quaecunque ossicia digniorem dixi, quod ad ossicia Ecclesiastica habentia curam animarum, siab mortali tenentur electores eligere meliorem. Ex doctrinis,a me loc cit adductis. . st 28 Impugno nunc supradictam damnatam propositionem: &primo,quo ad primam partem. Concilium Tridentinum citatum se T .cap. I.de reso . inci p. Si is quibusliaet Eccle ae gradibus: dum dixit illa verba eosque alienis peccatis commuNicantes mors liter peccar e,nisi quos digniores, ct Ecclesiae magis utiles, ipsi jndiea-υeriut,ad Ecclesias promoυento loquitur Concilium in eo sensu,quo per beneficiarios maior utilitas asseratur animabus iPsorum curaedatis;sed maior utilitas praestatur 1 magis digno, quam a minus digno ; cum magis dignus supponatur praeditus majori doctrina , &dexteritate: Ergo sensiis Concilii per illa verba, sumit digniores comparati vh ad minus digno S,eo prorsius modo, quo lonant gram. maticaliter: Ergo nonnisi temere interpretantur de positivo dignitatis . Quod sic Ostcnditur,primo,quia Concilium, si intenderet loqui positive de dignitate eligendorum ut falso fuit interpretatum non dixisset, uos digniores, ct magis utiles; sed dixisset, quos dimos,
utiles ; cum hoc sit positivum dignitatis eligendorum: sicuti a aliis capitibus, quando loquitur politive de habilitate, idoneitate,&c. non exprimit has circumstantias per terminum comparativum
unius ad alium,explicatum per b magis: Ergo si in hoc capite C6cilium loquitur per terminum comparativum, signum est,quod intendit,& vult, ut in electione ad heneficia Ecclesiastica, curam animarum habentia, eligatur magis dignus, omisso minus digno;& sic quod non sumat comparativum pro positivo, ut falso ipponunt Authores damnatae propositionis. Secundo osseditur ex hoc,quod Concilium fuit locutu cohaerenter ad id, quod habetur ex Inn. III. in Conc Gen. in cap. Grave nimis; de praebe is e &cohaerenter etiam ad id,quod habetur in cap.un. 3 decret.tim 2.his verbis: ouex affectu earnali, sed disereto Judicio debuiJe Ecclesiasticum heus:
cium in personam maris idoneam dispeGareb d aperte constat,quod hic sensus iit comparativus majoris digni ad minus dignum: Ergo in eodem sensu locutum est citi oncilium I ridentinum . a 29 secundo impugno damnatam propositionem quo ad se. cundam partem. Haec expositio sero secunda parte propositionis est pure gratuita,immo implicatoriam am nulla eiIe potest comparatio inter dignumn indignum . Si quis interroget me; quinam est ma
222쪽
domis, Titius, an Caius ι Et siupponamus, Crium esse absolute I
doctum. Τunc male responderem, si dicercm: est inagis Sanctus D. Petrumst magis doctus Titius . Nam inter sanctitatem,& damnationem nulla fit comparatio: sicut nul Ia fit comparatio riter virtutem,Sc ignorantiam Sola nanque comparatio habetur inter duo, quorum utrumque participat de qualitate, in qua fit comparatio, sed unum magis altero de illa qualitate partici Dat. Ut supponamus, quod Titius sit doctus, ut Oftc ,& Caius doctus, ut quatuor;si quis me interroget quinam est magis doctus, Titius, an Caiust Responso legitima est si dicerem, Titius; quia tunc etiam Caius de qualitate doctrinae participat. Hoc praemissis, nunc sic ad intentum nostrum: si Concilium loquitur in sen Q comparativo, implicatorium est quod ibi intendat facere comparationem inter dignum, & indignum ; cum indignus non participet de illa eadem qualitate , quae esset, vel cl ictrina, vel dexteritas, quae a digno participatur e Ergo signum est, quod Concilium loquitur de magis digno comparative ad minus dignum. Igo Tertio impugno damnatam propositionem quo ad tertiam partem. In illo capite cit. Concilii non exprimitur concursus; cum loquatur de libera promotione,& collatione beneficii Ecclesiastici. Vbi nanque Concilium loquitur de concursu , illum exprimit: ut constat ex cap. l8. eiusdem sessionis aq ubi circa medium habentur
haec verba . Peracto deinde examine , renuncientur quotcunque ab
his idonei judicati fuerint. aetate moribus doctrina prudentia, s aliis rebus ad υaeautem Ecclesiam tubernandam opportunis ; ex his que Episeopus eum eligat, quem ceteris magis idoneum judicaυerit; atq;
siti. s non alteri collatio Ecclesiae ab eo fiat, ad quem spectabis eam
conferre. Si ergo citatum Concilium loqueretur de concursu , feci examine, scut hic examen exprimit, ita etiam ibi examen aut concursum exprimeret. Quapropter concludendnm est,Concilium ibi
intendere de eligendis dignioribus comparative ad minus dignos ad Ecclesiastica heneficia curam animarum habentia; ut in primo capite ejustiem sesscit.concluditur in fine. Postremo eadem sancta Synodus, tot gravi is Ecelesta incommodis commota , non totest non enmmemorare nihil malis Helegiae Dei esse necessarium quam ut Beati mus Romanus Pontifex , quam sollicitudiuem tiniverse EGelsae ex misneris mi incis debet , eam bis potiswmn impendat, ut electra os rautum sibi Cardinales adsciscat . s honos maxim/,atsi oveor Pastorersintulis Ecclesiis princiat si ue eo magis quod Ovim Chrisi Sangui mem quae ex malo negistentium, es mi Ulaii immemorum Paliorum regimine peribunt, D N. Iesus Chrisus de manibus ejus sit requistimιs.
223쪽
ponitur sensur quadragesimoMυae Propositionis, S ejus falsitat
demons tur. Quadragesima octava damnata propositio . Tam clarum videtur. formeatronemIecuuduisse nullam inυoluere malitiam,ssolum esse malam,quaa interdicta, ut contrarium omnino rationi dissonum
Jι Ν ΕTu a binust 'amnatae propositionis est, Ornicationem nou .ia intrinsece malam, sed soli in esse malam, quia prohibi di t. calogi praecepto et unde putant Authores istius quod Verere, rnicationem esse secundum 1e,& intrinsece malam'
& Patribus ista propositio,mox ostendemus. 'Oppugnatio Proposistoris. 232TAnquam certum siuppono cum omnibus Doctoribuq. formcattonem se licem esse isordinatum eoumluum otiri EIasus naturati v usolutam coquoscis. Solutus nanque, & stluta dehIit exclussene quodcumquo inculum, sive conlanguinit si Voailinitatis,sive Religionis,sUe Voti . Quare si quis concuhitum haberet cum meretrice, & esset Religiosius professus, voto natis obstrictus,non simplicem committeret fornicationem . sed gerit gium ς vel si committeretur cum Consanguinea , vel assine peccatum incesius ς quae Deccata habent mutare spec em &sipecies istae mutatae fiant necessario exprimendae in comone nee siusficit dicere , Peccavi Peccato fornicationis cum hoc nec 'catum 4n recto sinsu intelligatur de luto cum soluta.A Ieriis etiam illa particula naturali usiu) ad denotandum, quod si v co
224쪽
. Tram L. Anicix LVIII. Propos XLVIII.
praemissis tanquam de fide certis;cum contrarium sit tanquam hae reticum damnatum,ut constat ex Cara.cu. ad uo frum, de haereticis .
233 Impugno nunc damnatam Pronostionem directe secun dona id quod asserit, fornicationem non cile de se mabam, sed emtatem,quia Drohibitam,& interdictam. Haec propositio immediate opponitur doctrinae traditae ab Apost. I. Corinth.6. ubi habetur in Ursic.9 An nescitis,quis iisiqui Regnum Dei uon possidebunt ἰμει
te errare : neque fornicarii, neque idolis fer υibvres , neque adulteri: Naeque molles ι u que m cillorum concubisores . velue fures. neque aυari,Meque ebriosi,ueque maledici,neque raptores Regnum Dei possid hunt. Et vers is . sithdit Anostolus . Nescitis, quouiam corpora Prura membra sunt Chrini l Tolleus ervo membra Christi, faciam
membra meretricis i Absis. Au nescitis, quoniam qui adhaeret mere triet unum Corpus efficitur IErunt enim inquit duo in carne una. QVi autem adhaeret Domino, unus spiritus est. Fugite fornicatio nem. Omne peccatum quo timique Iecerit b,mo, extra corpus es;qui autem fornicatur in eorpus mum ρeccat,sci tia34 Ex hac D. Pauli doctrina plura instro contra damnatam Propositionem . Primum . quod dum dicit futile fornicationem, di assignans mortuum huius fugae, thra Omne peccatum,quodcvuque fecerit bomo extra eo us est; qui autem fornicatur in corpus suum peccat Sed Deccare in proprium Corpus per actum fornicationis,est PC are. seclusa quacunque prohibitione: Ergo Drnicatio est peccatum ci consequenter mala,seclusa quacunque prohibitione. Pro Battar ista minor:peccare in Droprium corpus, est illud maculare, Adidormare: quod no faciut cetera peccata,quae LXtra CorPUS com
mittuntur ; sed macula, & distormitas corporis sunt mahe. seclusa
quacunque prohibitione, cum maximum dedecus sit naturae ratio' nati, hoc inquinamentum hahere: Ergo malum est peccare in pro Drium corpus,seclusa quacunque prohiharone Hoc malum corporris est ita malum in Q , ut multi ex antiquis Philosbi his illud detestati fuerint, nullum habendo respectum ad legem, quae ipsis ignota
29s Secundum quod in sero est, D. Hieronymum in expositione huius Elinuolae D. Pauli , dixisse et Cetera peccata forinsectesjunt. Quid Mid euim exerimus, in alios agimus fornicatio nousolum conscientiam sornicantis, sed. es corpus maculat . Ubi vult Sanctus Hie- ironumus. Quod λrnicatio ex se habeat maculare corpus; sed quod Itaμct c A se maculare corpus, est ex se malum : Ergo fornicatio est ex se mala:& quidem non Q lum physice ut praetendunt Authores damnatae propositonis; sed etiam morallicr. Quod sic ostenditur. P. im , ratione; nam macula moralis est talis,quam prudens judicat. esse
225쪽
rationi distanam,& difformitatem inducere,& ut vitiosam illarii
abominatur; sed hoc evenit in corpore humano Per si nicationum: Ergo habet moraliter maculare corpus . Secundo Oilenditur per
verba ipsius Apostoli, ubi dicit:Tollens emo membra Chripi. faciam membra meretricis ξ Subdit Apostolus, Absit. Et nac utor ratione; quia dum unum corpus fit corpus Qrmcarii cuna corpore meretri
cis jam corpus illud sernicarii maculatur; & iccirco Apostolus dixit Absit. Hinc Theophiladius sit per hanc Pauli Epistolam ait: Iu eorpus itaque ipsum foruscator delinquis, cunν illud inquinat, s sordo
evuspurcat. Ex his doctrinis,& aliis Sanctorum Patrum,ut Λmbrosii, Athanasii, Beuae, &c. quos refert Pater Cardenas, impugnando hanc damnatam propositionem,colligi potest, quod absque ulla ra tione in hanc , di s quentem propositionem prolapsi fucrunt duo Authores nostri temporis. 236 Ostenditur secundb salsitas damnatae propositionis, ex eo, quod fornicarius fias amittit virtutes morales; sed hoc euci falsu, nisi fornicatio secundum se esset vitium, & mala; nam cum Vitio in compossibilis est virtus: Ergo secundum se mala est fornicatio Prae Cisa quacunque prohibitione . Probatur minor ex D. Ambrosio sita per Sampse nis lasciviam: ait Sanctus Dodior: Sampson validus, s sortis Leonem suffocaυit, sed amorem Juum I focare non potuit: &concludit: Messes ineffudit alienas unius ipse mulieris aecensurianicula, messes suae Dirsutis amisit: Ergo per fornicationem de Perindit homo virtutes; sed magna est indignitas in homine amisso vir tutum , & quidem praxisa quacunque lege positiva ; cum quilibet
naturali jure teneatur, nedum virtutes augere, sed illas servare; alias brutis foret comparandus et Ergo consorme est naturali rationi non Drniciari.
287 Nunc probo, Qrnicationem esse disse nam rationi: Illure est
disionum rationi quod videtur repugnare Juri naturae;sed fornicae'tio repugnat Juri naturae: Ergo est rationi disina: Erpo falsum assu mitur ab Authoribus damnatae propositionis, quod sed ieet rnicari non si dissenum rationi. Probatur nunc in inor: inam unqUe crea iura rationalis Jus naturale habet ad vitam tuentiam , au famam
conservar, lam,& ad honeste vivendum ; sed per fornicationem deturpatur fama, & honestas virae hominis I Ergo per irnicationem Praejudica inr Jus naturale hominis : Ergo repugnat ibinieatio Iurinaturae ς sed quod repugnat Iuri naturae,in dissonum rationi; quia ratio dictat,non esse saciendum id,quod cedit in ipsius naturae praejudicium, sed esse sustiendum; quomodo supra locutus fuit Apostor Ius, dum dixit JQue Iornicationem et Ergo fornicatio eli adeo malamst, seclusia quacunque prohibitjone , ut sit omnino dissona ratin'
226쪽
nt; ac per consequens siupradicta propositio merito, ut scandalom damnata fuit.
Exponitur sensus quadratesmaenonae Propositionis , ct ejusfastas
Quadragesimanona damnata Propositio. Pities iure natura pro
hibita non est. Unde si Deus eam non interdixisses, saepὰ esset bona , ct aliquando obligatoriasti, mortali. 238 QEnsus huius damnatae propositionis est, mollitiem esse ma-o lam, quia prohibitam:& si prohibita non esset,quandoquς
esset hona, & obligatoria sub mortali, quia non est contra Ius natu rae : & quandoque mala. Ab Authoribus assignatur casus, quando ellet hona, & obligatoria sub mortali; & quando mala. Bona essetc ut ipsi inquiunt quando abundantia seminis retenti affert nocum mentum sanitati ;&quia quis tenetur naturali iure sanitatem Pr curare , ideo teneretur per mollitiem hoc facere . Mala esset, quando quis aegrotaret,& procurando mollitiem,pateretur pericu lum vitae; quia tunc quisque tenetur vitam suam iervare; iccirco in casu infirmitatis mollities mala est , & illam procurans, committit peccatum mortali. Illud vero est gratirassertum , & nimis scanda-losium
oppugnatio Propositionis.s39 Ollities voluntaria,seu pollutio,de qua hic est sermo,sem
per peccatum mortale est ἡ & quidem contra naturam; cum per eam non habeatur naturalis usius in exercitio actus libidi. nosi. Haec autem voluntaria mollities, seu Pollutio, dupliciter contingere potest, vel voluntarie formaliter. S in actu, vel voluntarie virtualiter in causa. Tunc est voluntaria formaliter,& in actu,quando quis illam libere exercet absq; praevia causa antecedenter prinvisa, ex qua infallibiliter sequatur pollutio intentae & haec dupliciter contingere potest, vel solo tactu Polluentis, quando scilicet si ipsum tangit in parte venerea;vel insuper tactu alterius, ut si ab al- c. Lero in venere a parte Iangatur: quando tangitur ab alio, no sui it dicere in confessione: procurava pollutionem ; sed explicare debet, . nedum personam , quae in ipso Pollutionem procuravit, sed etiam satum, ct conditionem eiusdem, ut si est Sacerdos, Religiosus, vel Religiosa. Tunc vero est voluntaria virtualiter, & in causa, quando
227쪽
Tract. II. Artic. XLIX. Propos. XLIX. is
ad illam procurandam antecedenter data suit causa , qua direct θpollutio intenta suit: ut dum quis se ponit ad legendum librum tractantem de rebus venereis, vel longam habeat locutionem de iisdere bus, quae ad actus libidinosi,s provocare solent: vel si su inc briaret ad finem habendi pollutionem exortam ex nimio cibo, & Potu. In omni casu, in quo pollutio voluntaria est,sive in actu, & formaliis liter. sive in causa, & virtualiter, semper peccaminosa est. Unde dicit Apostolus supra relatus I .Corin.6.Molles Eetuum Dei non poses desunt. Hac praemistia doctrina, ago Nunc impugno damnatam propositionem . SecIusa qua cunque prohibitione Dei, est contra jus naturale id, quod est de se impeditiuum naturalis generationis; sed mollities, aut pollutio vOluntaria est de se impeditiva naturalis generationis, ut patet: Ergo mollities, seu voluntaria pollutio, etiam seclusa divina prohibitione , est jure naturae prohibita ; sed in nullo casu potest esse bonum, quod est prohibitum Iure naturae et Ergo mollities, seu voluntaria pollutio in nullo casu potest esse bona. Prohatur majormaturaIis generatio est exacta jure naturae: iuxta illud Genta I. Cresite,s multiplicamini: Ergo quod impedit natura lam generationem , est con tra Jus naturale: Ergo si mollities habet ex se impedire naturalem generationem, est actus contra Jus naturale. ΕOvui mari ime , quia effusio seminis ex se ordinanda est ad naturalem generationem; sed est usio seminis per mollitiem est contra naturam, & ad naturale generationem non ordinata: Ergo est contra Ius naturae z adeoque in nullo casu licita. Cassis ille assignatus ab Adversariis ad corporis sanitatem habendam. est arduus, &crudelis:& si medicus aliquis, hoc uteretur medicamento , ex praevio aegrotantis consensu cscelusa quacunm Dei prohibitione ) exerceret adiuna contra IuS naturale; cum posset alio uti medicamento,ad expellendam seminis superfluitatem,ne malum contra naturam committatur.
2qi Deinde:mollities ex se , praxisia quacunque De I prohibi tione, immunda est, contumeliosa, & ignominiosa natura , ut dice hat Apost.cit. Epist. I .ad Concap. 6. sed quod est naturae immundu, contumeliosum, & ignominiosum, est iure naturae prohibitum iuuia est contra Ius naturale et Ergo mollities est Iure naturae Prohibita, etiam seclusa quacunque Dei prohibitione. Hinc D. Chri in serm-q in Enis .ad Rom. ait: Vides hane conem centiam Liam σbsurdum uora esse aliunde, quam eo summa loemodesta. me ipsum confirma xi Potest per ea, quae in antecedenti articulo dicta sunt contra sim-Plicem sornicationem, tum ex Apostolo, tum ex Sanctis Patribus.
228쪽
uoo , Tract.II. Artis. L. Propos L. ARTICULUS L. Exponitur senstu quinquahesimae Propositionis , s ejus falsitas
Quinquagesima damnata Propositio. copula cum conjugata, ecuissentiente marito , non est adulterium et ideoque suincit in eonfessione dicere ,se esse fornicatum.
a 3 QEi huius damnatae propositionis est , quod si maritus
ta consenserit ad copulam , quam quis haheat cum ma uxore , hic ab adulterii peccato excusature & ex hoc non teneatur di cere in consessione, peccavi peccato adulterii,sed officit, ut dicat, commisi peccatum fornicationis. t i oppugnatio propositionis. αῖς Pud omnes Doctores certum est , adusterium e s e lactrindinatum concubitum cum persona corivata: & hoc esse Poterit, Vel eXoarte unius perinae tantum,vel ex parte utriusquezeX parte unius evenit, quando mulier tantum est matrimonio ligata, & vir est stritus; vel quando mulier est ituta, ct vir est matri monio ligatus. Ex parte utriusque evenit,quando tam mulier est ligata matrimonio, quam Vir. Hoc autem adulterii peccatum mor
tale est ex genere io, & gravius λrnicatione, ut omnes Theologi firmant . Gravitatem adulturii desemunt Doctores, tum ex iniu- sitia, quae alteri conjugato sit, tum ex violatione fidei coniugalis, tum ex illegitimis filiis qui ex adulterio nastuntur, & ex multis damnis sequetibus ex filiorum illegitimatione.Unde de hoc adulterii peccato dicitur apud Iob. cap. 3I. Scortum alterius fit inor mea, s super illam incurvenIur alii. Hoc enim nefas es, s ruiquitas
4 Εκ his insero cum communi Doctorum consensu,per adulterium ultra castitatis violationem , committi alias peccati spe cies contra alias virtutes; idest contra fidem servandam in matrimonio, quae in unitate corporis coniugatorum consistit; iuxta illud Gen. 2. Erunt duo in carne una. Et haec Oh ligatio exoritur ex ipis matrimonii contractu. Ex quo contractu qui adulterium commit tit, peccat etiam contra justitiam,propter triplicem iniuriam, nimirum propter iniuriam illatam Sacramento matrimonii et propter iniuriam illatam statui coniugali; & propter iniuriam, quae infertur
229쪽
marito si mulier committit adulterium vel quae insertur mulieri si adulterium committeretur a marito ). Ex aclulterio autem ab uxore commissis,si nascantur filii spurii, & isti nutrirentur a marito existimante,spurios illos esse filios ios , tunc per tale adulterium, quia maritus damnificatur in spuriis sustentandis ei magna fit iniuria, quae ad servanda justitiae aequalitate compensanda est ab adulteris. Et si nullum damnum eveniret marito , quia nimirum Per adulterium filii non nascerentur; vel si nascerentur, non pateretur damnum maritus in illis sistentandis , tunc haec iniuria propter damnum cessaret, solis iniuriis tamen remanentibus erga statum coniugalem , erga maritum habentem Ius ad copulam coniugalem cuuxore;& erga Sacramentum. His notatis,2q3 Impugno nunc primo damnatam propositionem. Quando Coniugata se copulat carnaliter cum altero viro, consentiente ma rito, consensus hic a marito praestitus non dissolvit illam a lege coniugii: Ergo quamvis maritus consentiat, etiamsi Uoluntarie, & plena libertate consentiat, sena nen coniugata adulterium committit. Probatur antecedens: primo, quia consensus praestitus a marito Q-luin faceret, quod ipse cederet iuri suo, non suscipiendo iniuriam,
Quam reciperet,si mulier, ipso invito. seu non consentiente, se carinnaliter cum altero viro copularet ; sed etiamsi posIet cedere Iurisuo,adhuc tamen mulier lederet statum coniugale in & iniuriam inseri et Sacramento matrimonii : Ergo per consensum mariti non dissolvitur mulier a lege coniugii. Secundo idem antecedens prohatur ; quia sicut consensus ille non dissolvit simpliciter matrimonium; cum hoc sit indisio lubile; ita neque habet dissolvere mulie- . rem a lege coniugii . Quod autem non dissolvat matrimonium c6- stat ex sacris literis,primo ex Gen. 2. Adhaerebit uxori suae r eruue duo tu carne uua.Secundo ex illo Mati. I9. Itaque jam uou funt duo, sed ima caro. Per has authoritates significatur,maritum, Si scemina fieri unam carnem,& quidem ex lege matrimonii. Quare esto maritus consenserit in adulterium mulieris, per talem consensinia non dissolvitur matrimonium ut clare exprimit Apost.ad Rom. . dices: Igitur υiυeute viro, voeabitur adultera , si fuerit cum alio Dino: si autem mortuus fuerit Dis ejus,liberata est a lege viri,ut vovsit ad uiatera semerit eum alio viro. Quibus verbis aperte a se Daret, quod ex
lege coniugii indissislubile est matrimonium; & quoties mulier fuο-rit copulata cum alio viro erit adultera, Vivente proprio Uiro : Κωno non obstante, quod vir consenserit ad copulam carnalem mulieris cum altero viro, semper peccatum illud , quod mulier committit erit adulterium;saltem ex eo,quod per illam actionem iniuria in sertur in matrimonium.
230쪽
2 1 Tract.1 I. Artic.L. Propos L. 2q6 Εo vel maxime: per Sacramentum matrimonii significatur unio Christi cum Ecclesia:ut habetur ex eodem Apost. ad Eph. s. Propter hoc relinquet bomo Patrem , s Matrem fuam,s adhaerebit uxori mae,'erunt duo in earne una ' Sacramentum hoc magmc
Ego autem dico in Gripo..iu Ecclesia - Sed pro ut significat
unionem Christi eum Ecclesia violatur haec unitas , dum mulier carnaliter myulatur cum altero vir etiam consentiente marito: &Draejudicium affertur unioni Christi cum Ecclesia et Ergo etiam c6'sentiente marito, uxor adulterium committit,si carnaliter cum at Iero Uiro copulatur. Totum hoc ostenditur,quia uxor, etiam con 'sentiente marito,quantum est de se, per talem copulam , sicut facit Unum corpus cum altero viro, ita vellet dissolvere unionem Chri
si cum Ecc lesia, quae unio in dissolubilis est: Ergo per ta Iem copu
Iam magnum affert praejudicium Sacramento.
247 Deinde iuxta dictum Λpostoli ad Rom. 7 supra cit. deducitur haec propositio universalis. Omnisfoemina coniugata , vi Neutevirosfuerat eum altero υiro, est adultera. Haec universalis est vera
iuxta Apostolum: Ergo quaelibet particularis propositio derivata ab hac universali debet esse vera , esto apponeretur conditio distrahens,Vel minuens dummodo essentialiter non variaretur: Ergo ista particularis r me foemina contutata, viυente Diro,si fuit cum altera viro,consentiente marito,es adultera, debet esse etiam Vera, non obstante illa circumstantia confensus mariti. Nam circumstantia ista nequit variare essentialiter propositionem. Sicut si dicerem; quia va Iet ista propositio universialis:Omnis bomo es rationalis' valet etiam ista particularis: hic homo, qui nou discurrit, est rationalis: nam illa particula , quae explicat carentiam actus secundi ab hoc homine,non destruit praedicatum rationalitatis. Sic in casia,consensus ille a marito praestitus non habet destruere Praedicatum adulterii conveniens uxori se copulanti cum altero Viro; vivente proprio
a 8 Quod vero per copulam habitam uxoris cum altero Viro. etiam Imatur Ius matrimoniale, & iniuria fiat statui coniugali, patet; quia dum maritus cedit juri siro Der consensim praestitum, non potest a Iteri iuri cedere,nisi illi,quod habet in corpus mulieris; sed in corpus mulieris habet tantum jus,illo utendi, & non a Iienandi ad situm benepIacitum; cum non sit dominium directum,sed ta- rem usiis.aut ius ad usiim: Ergo non potest, circa iniuriam aIterius de illo disponere ς sed quando ita disponeret, consensius mariti non dissolveret muIierem ab iniuria illata statui coniugali, cui ex Iege matrimonii obstricta est,ad non se carnaliter coniungendam cum altero Viro. ἔ Ergo quamvis maritus consensum praeberet ad talem