장음표시 사용
211쪽
secundo infamatus a Titio, primo infamando Titium , peccat mortaliten ,& quidem contra iustitiam , & ad restitutionem famae e It ligatusiΕrgo etiam Titius secundo infamando, Caium peccat mortaliter contra iustitiam, & ad famae restitutionem tene. tur. Immo malus esset peccatum Titii, quam Cati, saltem ex motivo; quia Titius ad infamandum Caium moveretur ex Odio', & vinis dim; a quibus forsan non fuit motus Caius, quando primo Titium infamavit- Eo vel maximε : semper est mortale peccatum mentiri, mendacio ptae sertim pernicioQ ; scd quando infamatus ab aliquo, etiam ut suam famam resarciat, infamat siuum infamatorem, menti-titur mendacio pernicioso:.. Ergo peccar mortaliter. Probatur minor; nam illa infamia illata infamatori est in ipsiusvnfamatoris perniciem, non mini s,ac est in perniciem infamantis,infamia ei imposita ab infamatore ς cum uterque detrimentum patiatur in fama. go8. Tandem stenditur falsitas huius opinionis ex hoc principio. Unusquisque Ius habet ad propriam samam, itaut in nullo casu licitum sit cuicunque Ius illud impedire, & auferre; Sed iam i Peraretur, α auferretur,lus infamatoris ad suam Propriam fama..ti ipse infamatus esset ab eo, quem iniuste infamavit r. Ergo non est licitum infamare infamatorem , acti suami famam tuendam . Si dicas, quod, infamator famam suam amisit, propter infamiam alteri iniuste impositam :hoc est falsum quia supponimu&infamam reminori eta cognitum, urinfamem, taut talem reputatum a populis, digentibus,vel , Ridice, coram quo falsumcrimen alteri imponit Nemo nanque Ius amittit ad famam , nisi urialis sit publicatus per Ia
dicis;sententiam,vepsi talis notortex apropter esto alium infamavit,.non per horius ad famam suam amisi ζ - Quaedam alia argu menta , oc efficaceS rationes, quae militare Possunt contra hanc damnatam propositionese videndastini ita sequentl articulo contra se monterra damnatam Propositionem, quae in: re eademtest cum stinpradicta nunc imPugnata
ponitu ensus quadrate aequartae Propositis v, s ejus fallitar
Quadragesima quarta damnata Propositio. Probabile est, non pae Core mortaliter, qui imponis fassum erimm alicui, ut suam justi- . riam, s honorem defendat. Et si hoe non es probabile, vix erit vinio probabilis in Triolatimao9 Sin.
212쪽
2- Ensus huius damnatae propositionis est , esse probabile, in quod non Peccet mortaliter , qui falsium crimen limponit alicui, ut siuum defendat honorem,&justitiam. Vnde volunt Authores hujus propositionis quod ii hoc non est probabile,Vix poterit dari opinio probabilis tu Τheologia; quasi quod ex probabilitate huius opinionis dependeat probabilitas aliarum opinionum in Theologia. Quae illatio omnino ardua est. UNumatio Propositmms.
Ilo C Uppositis omnibus iis , quae dicta sunt in superiori articulo, o nunc restat impugnare directe probabilitatem, quam tuetur Authores damnatae propositionis , qua conantur asserere, non esie mortale peccatum,imponere falium crimen alicui, ut suam justitiam,& honorem defendat. Primo sica non est probabile, quod uis non peccet mortaliter,quando certo, & evidenter demonstratur, aliquam actionem esia iniustam , illicitam, & contra justitiam; scd dum Quis falsum crimen alicui imponit,ut suam iustitiam,& ho-I Orem defendat,certo, & evidenter demonstratur, hunc modum se sesendendi esse iniustum,& illicitum,ac contra iustitiam: Ergo non est probabile,quod non peccet mortaliter, qui falsium crimen alteri imponit,ut suam justitiamn honorem defendat . Probatur minore certo,& evidenter demonstratur quod qui alteri famam tollit, ini
se,& illicite agit,&quod contra justitiam peccet, laedendo notabis iter Jus, quod habet ad famam suam; sea si quis. at suam famam, iustitiam , & honorem defendat, alteri falsum crimen imponit , est certus,quod iniuste, illicite, & contra iustitiam agite Ergo hic modus se defendendi, cum detrimento alterius famae, est omnino iniustus, illicitus,& contra justitiam. M vel maxime: hic modus se defendendi,ideo esset iustust, & licitus, Si probabiliter excusans a peccato mortali,quia esset cum moderamine inculpata: tutelae; sita hoc est falsum quia evidenter cognostitur, dc prudenter existimatur, hunc modum sie defendendi, non esse medium propriam infamiam evitand sed potius per hunc modum crescit siua infamia: nam qua is do quis movetur ad se defendendum ab infamia, imponendo falsucrimen infamatori,potius cresceret sua infamia, quam deteriorare tur: Ergo modus se destndendi ab infamia sibi illata,non est infamare suum infamatorem. Probatur maior; nam qui se licite defendit, debet esse certus, quod nullum alium modum habeat se defendem di, ut patet de eo,uul est invasus in vita , & manet in evidenti periculo siuae proPrire Vitata at qui cst infamatus,tam famam amisitet S sic, infamando inia maiorem, non adhibet iustum medium de adhibendo 'gle
213쪽
do moderamine inculpatae tutelae: Ergo neque probabiliter excusari postet a peccato mortali. 21i Secundo impugnatur sic: vel quando quis esset infamatus,& ut se defendat infamat sium infamatorem , hoc facit in judicio; vel extra iudicium. Si in iudicio, per talem infamiam non reponitur in pristinum statum siuae famae: & esto reponeret ui quod nunquam evenire potest ) non per hoc tolleretur, quin Droximo laedatur Jus: Ergo tunc certo peccaret mortaliter contra Ius alterius . Nemini namque licitum est, se reponere in suo statu per lassionem Iuris alterius praesertim quia certo scit, suum infamatorem esse obligatum ad tibi tamam reddendam, per verbi retractatione etiam in iudicio faciendam, quam vis ex tali retraetatione damnum patiatur, ut mendax, & periurus Si vero hoc faciat extra iudicium, tunc neque suam Dinam tuetur quis, infimando suum infamatorem; nam apud illos,apud quos suit infamatus, magis in mala fama confirmari poGset.quam illam auserat, alterum infamando. Patet hoc exemplo: Sciat Petrus,suisse se infamatum a Caio cle adulterio; & ipse,ut su1 famam defendat, licat coram astantibus, Catus cst adulter, fur,&c. tunc audientes sit boni viri sunt possunt se confirmare in illa mala opinione, in qua habebant ipsium Petrum: nam illa verba in auri-hus prudentum non possunt bonum sonum facere, sed inatum;qui allic proveniret a lingua detrahente, se in nocetem ostendere: Ergo a primo ad ultimum dicendum est, omnimoda probabilitate carere, quod scilicet non peccet mortaliter, qui ut suam innocentiam, &iustitiam defendat,alteri falsum crimen imponit. ala Probo nunc quod negata probabilitate,quam tuentur Autliores huius propositionis . non sequeretur,quod vix esset opinio probabilis in Theologia. Improbabilitas unius theologicae opini
nis non habet reddere omnem opinionem improbabilem; praesertim quando una non est cum alia connexa: & negata probabilitate unius,ob evidens moti Vum in contrarium , nequit negari probabilitas aliarum, quando non est evidens motivum in aliis ita contrarium ; sed in pluribus opinionibus probabilibus in Theologia non
apparet eviden S motivum negandi illam opinionem , sed potius il iam tuendi,& multoties illam reducendi in praxi; quando tuta est: Ergo esto, ob evidens motivum reddatur improbabilis Opinio a G1irmans,non peccare mortaliter, qui ad suam iustitiam, A famam defendendam. salsium crimen alteri imponit; non per hoc scquitur, uti bd vix pollit dari opinio pro habilis in Theologia. Maior est certa;quia caelel ae opiniones deberent ab una dependere tanquam ab antecedenti :& hancessormare illationem: si B est connexum cum
A,& ab A tanquam ab antecedeti dependet, si non est probabile A,
214쪽
i 86 Trin. H. Artic. XLV. Propos XLV.
neque erit prohabile B. Probari potest minor per singulas opiniones probabiles in quacunque materia theologica, tum in speculativa,tum in praxi; quarum aliquae opinioncs siunt probabiles tan ii im speculative,& aliae sunt probahiles tum speculative, tum Dra Eiice,sive practice in solo casu necessitatis, sive etiam extra casum necessitatis. Et ut plurim m quaedam propositiones,extra materia valoris Sacramenti, sunt mimas probabiles; & tamen nulla ex his dependet ab hac opinione probabili, qua Authores huius damnatae propositionis praetendunt excusare a peccato mortali eum, qui imponit alteri ialium crimen ,ut suam iustitiam, & honorem desen dat. Adeoque iso assumitur id,quod dicunt, nimirum, si haec pro
positio non est probabilis , vix in Theologia dari potest opinio Pro habilis .
Exponiturseusus quadragesimaeqmotae Propositionis, s ejusfalptas
Quadragesima quinta damnata propositio. Dare temporale pro Di
risuasi non es fimonia, quando temporale non datur tauquam pre
rium, sed duntaxat tanquam motivum eo erendi, vel essetenris rituale; vel etiam quando temporalem Ioiarum tuita compem Iatio pro virituali, Dei e coistra, ais C Ensius huius damnatae propositionis duas continet partes in Prima,qua asseritur, quod non sit simonia dare temporale pro spirituali,scilicet pro beneficio obtinendo, tanquam motiVum illud obtinendi;sed solum esse simoniam, si detur tanquam Pretiu. Secunda,qua asseritur , quod dare temporale ob gratuitam com pensationem rei spiritualis; vel dare spirituale ob gratuitam compensationem rei temporalis, non sit simonia. V. G. si Petrus daret munus aliquod Episcopo, ut hic moveatur ad ei dandum beneficia aliquod, dicunt Authores hujus propositionis,quod tunc non committatur simonia . Vel si Petrus daret munus illud ingratitudinis
compensationem: ct e contra Episcopus post munus acceptum,dam rei beneficium ingratitudinis compensitionem , quod tunc simo nia non committatur.utrumque scaddalosium,& erroneum est.
Oppugnatio Propositioris. a 4 Q Pecialem disputationem habui de simonia. & beneficiis inia lib.de Ius . di iure disp.7.per plures quaestiones . Quaedam
215쪽
autem digna noratu pro praesenti materia,ut certa hic suppono: Si. moniam essestudiosam υoluntatem emendi, aut vendendi pretio tem
porali aliquodspirituale, υe0birituali annexum; quae communitera Doctoribus gividi solet in tres species, scilicet in mentalem,conventionalem,& realem. Mentalis est illa, qua quis Vult emere, uel vendere pretio temporali rem spiritualem, vel spirituali annexa nullo habito signo, vel pacto expressis, sed coniungibilis est cum externa acceptione pretii, & rei 1biritualis collatione. Conventio. nalis est illa,in qua intercedit expressum Pactum, vel saltem tacit si, tradendi temporale pro spirituali,vel spirituale Pro temporali. Realis vero est illa, in qua executioni mandatur expressum pactum. uel tacitum circa spirituale pro pretio temporali , aut e contra: &haec committitur per actuale solutionem Pretii,& collationem rei spiritualis.Ultra has simoniae species solet assignari simonia c6fidentialis,quae est resignatio, seu renunciatio beneficii in confidentiam rct haee committitur, dum quis promittit conferre heneficium Titii RG.cum pacto,quod poli aliquod tempus Titius resignet. seu resignet illud beneficium ipsi conferenti,vel alteri, cui ipse collator voluerit: vel quoad partem redituum ipsius beneficit. vel quo ad
Omnes fructus eius, renunciat ipsi conserenti. At re vera haec conmclentialis simonia ut loc.citidixi non est specie distincta ab illis trihus;quia si intendit tantum talem resignationem, vel renunciati nem,absque ullo pacto,tunc esset mentalis: si vero intercedit pacto est conventionalis r si tandem pactum executioni mandetur, est
ais quaecunque sit simonia, est omnino prohibita, praesertim
Circa res spirituales ut circa Sasi ramenta, gratiam, hostiam consecratam,calices consecratos, Sta est yrohibita iure divinor & circa res temporales annexas spiritualibus,ut sunt Epistopatus, Canonicatus, Parochia, Clericatus,&αEst prohibita iure humano Ecclesiastico. Plures bum morum Ponticicum extant Constitutiones contra eos,qui promovent .eligunt conserunt, vel praesentacit ad Ecelesiasticas dignitatcs,cissicia . vel beneficia, & ad Ordines suscipiendos,&c.praesiertim Pii V.quae incipit. c um primum, se. Eiusdem Pontificis alia constitutio,quae incipit: Durum nimis, s incommodum ar-
disponentius. Contra confidentiatem timoniam, aut contra eos, qui hcneficium confrunt,aut eligunt. Vel recipiunt in confidentia,
extant duae Constitutiones,una Pii IRquae incipite Romanum Pontificem in excelsa mitrantis Ecclesiaesperula constιtutum, se. & alia Pii V.quae incipit. Intolerabilis multorum perversitas. In his constitutionibus deelarantur excommunicati, & dignitate Ecclesiastica A a a e pri-
216쪽
Pri Vati, quam in confidentiam receperint, qui beneficia contulerint,& receperint in confidentiam ut patet in iplis bullis videndis in Romano bullario,vel apud Qua ratata. . ai 6 Quantum spectat ad praesentem damnatam propositionem,suppono insuper cum omnibus Doctoribus, pretium, quodpccipi potest pro beneficio , vel officio Ecclesiastico, esse in triplicidi merentia,explicatum per munera, quae a beneficiat iis traduntur: scilicet a manu ,a lingua, ct ab obsiequio; quae omnia munera sunt pretio aestimabilia. Per munus a manu intelligitur omne id , quod traditur conserenti,Vel procuranti,Vel cligenti,&c. sive sit pecunia, sive res mobilis sive immobilis, sive traditae sunt, sive sit debitum remissum ipsi conserenti eligenti, Vel procuranti beneficium. Per munus a lingua intelliguntur preces, quae a beneficiario fiunt apud Principes, Magnates,&c. in favorem collatoris,promotoris,Vel electoris ad beneficium:quae preces sunt etiam pretio aestimabiles. Ρcrmunus tandem ab Obsequio intelligitur obsequium praestandum conserenti, vel procuranti, aut eligenti ad beneficium ; quod obsequium est etiam pretio aestimabile. Ex his, quae nunc Usque notata
sunt , facile impugnatur supradicta damnata propositio quo ad
2i7 Primo igitur illam impugno quoad primam partem.Dare
temporale pro fipirituali, ob motivum , ut heneficium conseratur, vel ad illud promoveatur, aut eligatur, est dare temporale in Pretium virtuale rei spiritualis; sed dare temporale in pretium rei sipi ritualis ut etiam concedunt Authores propositionis damnatae est simonia: Ergo qui dares temporale pro spirituali in motivum conserendi,vel eligendi adiipirinnale committeret simoniam. Probaturalium pium maioris.Sit casus iste: Titius vult ad Claricatum,Uel ad Sacros ordines promoveri,aliqua conseri munera Episcopo, ut hic moveatur ductua ex muneribus ad Clericatum, vel sacros ordines conferendos . Quis ergo non videt , dum Episcopus movetur ad conserendum Clericatum , vel sacros ordines ex munerιbus ac ceptis,qui d munera ista sint pretium Clericatus, vel sacrorum Or dinum s nam munus illud, o Episcopus movetur . est Virtualiterpretium:& aliunde collatro illa clericatus , vel ordinum sacrorum est aequivalenter venditi ornam ide est dicere in casu: Episcopus dat Titio clericatum. ut motus a muneribus receptis; ac dicere: EPj- scopus recepit munera a Titio m pretium Clericatus . Quod sic corroboratur et vel Episcopus.non daret Clericatum, nis munera accepisset; f etiam daret absque muneribus . Si secit' dum non sumus in casu damnatae propositionis; cum haec loquatur,
quando munera dantur in motivum conferendi, & essiciendi spirD
217쪽
tuale. Si primum: Ergo dum dat motus ex muneribus, iam munera sunt causa conserendi,& cssiciendi Clericat uni;sed causa cur venditor vendit,est pretium: Ergo in isto casu, in quo Epistopus moveretur ad conserendum Clericatum v ct sacros ordines, jam collatio ipsa esset venditio,& munera i lia essent prelium. 2i8 Secundo ex tribus Concilii Ti identini Capitibus idcinii pugnatur. Ex sesi 2 i. te Resi, r. cap. i.habetur:inom Pn ab Ecclesiastico ordine omuis aυaritiae suspicio ahese debet uihil pro collatione quorumcunqΠe Ordiuum. etiam Clericalis eo urae . nec pro litoris dimi Fortis,aut Tesimonialibus,nec pro sigillo, nec alia quacuuque de causa,etiam sponte ob altim .Episcopi, is alii ordinum collatores, aut eorum miniseri quoυis praetextu accipiant. Et in sine capitis ; quae potius abustis S corruptelaesmoniacae praυitati saυeutes nuncupari possunt.penitus casamD. I interdicendo, Sc. Tum etiam ex sem .ca P. I q. mcirit .rupluribus Ecclesiis. Ubi circa medium habetur I .ec cum sancta Gnodias detesetur , mandat Epi copis, ut quaec quebuitigmodi in ultis pios non conυertutitur. atque ivgressus eos, qHisi moniacae abis, aut sordidae a Daritiae suspicionem habent, fieri vo/ν
permittant,sc.Tandem eadem ksΓ2 cap. 28 inci p. Expedit maxime animarum saluti, sc. Ubi circa medium habetur . Uaυeaotque, ne quidquamprorsus occasione butus examinis, nec aute, nec post ac
cipiant: alioquius mouis Oilium,iam ipsi,quam alii dautes incurrat: a qua abjomi Nequeant vis dimissis beneficiis. Sc. at 9 Corroboratur hoc ex Inn III.cap. 3Tua nos.Vbi assignat ca sum de clerico donante rem a Ii quam Canonicis ad movendos eos, ut ipsum Clericum in Canonicum e bigant sithdit idem Ponti seri cap 3.cir. Quod novici accipieutes munera Clericum unu reciperens in Canonicum,nis munera accepissent, iam e sent outiui meu
ialesidi copellit eos apud districtum sudicem quia culpabiles judicantur. Et insuper clericus dans ob tale motivum,quia daret ex intentione accipiendi Canonicatum, etiam esset simoniacus mentali S. Majori claritate,& expresso casu huius. capitis Decretallum,nequitollendi falsitas damnatae propositionis , quoad illam primam parte..2m Nunc eandem impugno propositionem, quo ad secundam partem , quando quis confert beneficium , vel illud procurat cum. intentione,& Padui recipiendi munus,vel obsequium; tunc talis intentio , vel pactio nequeunt esse sine simonia et krgo etiamsi munus reciperetur in gratuitam compensationem,committeretur simonia. Probatur assumptum. Primo, quia munus illud excedit naturalem obligationem,qua Oh ligatus manet beneficiarius natura iter ex Ob
tento beneficio; sed hic excessus est pretium illius beneficii Ecclesiastici nam res illa, quae daretur, ultra naturalem obligationem,eμ
218쪽
Iet pretio aestimabilis,& ex tedens naturale obligatione: Ergo stante illa intentione, ves Pacto dam usura committeretur. Secundo idem assumptum probatur; quia illa gratuita compensatio ex Parte reci pientis , est onus supra naturalem obligationem : Ergo quoties hoc Gnus imponeretur , praecise ut conseratur beneficium Ecclesiasticandam conserensis moniam committeret,accipiendo scilicet temporare in gratuitam compensat ionem rei ii ritualis,&c.quando nan. que gratuita compensatio est in pactum deducta; tunc datio, aut collatio beneficii non est pure liberalis. & gratuita, tal onerosia: eo Drorsus modo, quo onerosa esset donatio alaeui facta, cum Onere,ut donatarius oret Deum pro ipso donatore.Sic in casia dicendum est. Ex his apparet falsitas utriusiaue partis ProDositionis quadragesimaequintae.
Exponitur sensus quadragesinnaesextae Propositionis,s ejus falsitas
Quadragesima sexta damnata Propositio.his id quoque Deum habet, etiamsi remporale sit principale motivum Oudi spirituale immή etiams si fluis 'seus rei spiritualis ,sic , ut ii, luris aestimetur, qudm res spiritualicasti Εnsus huius damnatae Prooositionis est, quod neque cam
in mittatur simonia , quando conserens beneficium propter tem rate emolumentum , principaliter moVetur a Te illa te Ο-rali: & etiam si res illa temporalis sit finis ad quem ordinetur intentio conferentis in conserendo beneficium.
Oppumario Propositionis. aa a C Uppositis iis , quae dicta simi in praecedenti articulo, nunc
unum noto, hanc propositionem esse magis ad temerita
tem imputabilem , quam quadragesimaquinta supra impugnata inart.antecedenti; nam praesens propositio destruit formalem rationesmoniae, & illam omnino intendit tollere de medio in quacunque rei spiritualis, aut beneficii collation quod est contra Summorum Pontificum constitutiones , & Sacros Canones in articulo amece denti cit. Quod destruat sermalem rationem simoniae, patet, quias monia est studiosa voluntas emendi, & vendendi pretio tempora ii rem spiritualem, vel spirituali annexam: quoties non esset simo nia accipere temporale,ut primarium motivum,& ut finis constren
219쪽
di. Si essiciendi sipirituale,non haberetur locus propugnandi, in quo limonia eommitteretur; & sic ipsa de medio tolleretur. Idem prorsus est intendere, & accipere temporale, ut motivum primarium, vel finem conferendi spirituale, ac vendere spirituale illa d, & recipere temporale illud in pretium rei spiritualis. Hoc ultimum ostendam, impugnando direste supradictam propolitionem. a 23 impugno sic damnatam propolitionem. Idem est operarrpropter motivum,ac operari propter finem,praesertim quando motivum est principale ; sed ut in articulo antecedenti impugnatum est , operari propter motivum assequendi temporale in collatione heneficii, est simonia; quia illo cessante motivo asIequendi temporale , non conserretur beneficium: Ergo pariter quando conserens heneficium, illud confert ad finem recipiendi temporale, committeret simoniam Totum hoc evidentissime patet ; nam simonia est intendere, quod idem est ordinare adtionem internam ad finem rem temporalem accipere, & pro ipsa commutare spirituala et sed quandoquis collationem beneficii ordinat ad rem temporalam, ill- quam ad finem intentum in ipsa heneficii collatione, iam intendit temporalem rem accipere, & pro ipsa commutare spirituale; quae commutatio esset vera ,& realix venditio rei spiritualis pretio tem porali: Ergo iam simonia committeretur, quando quis daret spirituale,ad finem consequendi tempora Ie. Vel ex parte recipientis beneficium , quando recipiens beneficium daret temporale ad finem recipiendi spirituale, committeret simoniam. Hoc ipsum expresse
constat ex capa, si quaesiones, & in aliis Saccanonibus.
3-itur sensus quadragesimaseptimae Propositionis , s ejus
falsos demansmatur. Quadragesimaseptima damnata Propositio. Cum dixis Coucilium
Tridentinum: eos alienis peccatis communicautes mortaliter ρeccare , qui nisi quos digniores , ct Ecclesiae magis utiles ipsi judicaverint, ade eelesias ρ movent) Concilium,inlprimo videtur per Bos dimiores non aliud significare velle , visi dignitatem eligendorum ,sumpto eo arativo propositiso, vel fecundo, locutione minus propria ponit digniores , ut exeludas indignor, non vero di. enos; vel tandem sequitur tertio, quando sit concursus.
aM ΟΕnishnius damnatae propositionis in , quod putant Αuci thores istius tensum Concilii Tridentini in cap. I. sessionis
220쪽
Iq.de re Brm.inci p. Si is quibusliber Ecclesiae gradibus,esse, quod illa
verba eos alienis peccatis communicantes mortaliter peccare , quinis quos digniores Heloiae maris utiles ipsi judicauerius ad Ecclesias promouere ) no sint intelligenda simpliciter de dignioribus comparative sumptis , pro ut dignior sit eligendus ad beneficia curata, omisib minus digno; sed quod sint intelligenda positive, scilicet sint eligendi digni; & idem sonet eligere digniorem, ac dignum . Vel ruod sint intelligenda comparative ad indignum; scilicet eligatur ignior , omissis indigno . Vel quod quando inter duos haheatur concursius ad illam Ecclesiasticam dignitatem , tunc qui dignior existimatur in concursu, hic eligendus sit. Oppugnatio Propositionis. 223 Uppono apud omnes Doctores, Beneficium Ecclesiastieuino esse perpetuumJus percipiendi reditus ex bovis Ecclest ficis
propter aliquod ospicium spirituale authoritate Ecclesiae comiseratum: Quod triplex est relictis aliis divitionibus quae ad hanc primam, Principalem rcducuntur , Aliud est beneficium curatum,aliud duplex, ct aliud simplex,seu non curatum. Primum est illud cui anneis Na est cura animarummi est Episcopatus, Parochia,&α Secundum est illud ,cui ultra Ecclesiasticam dignitatem , est etiam annexa aliqua solemnis qualitas Juris;quae vel est praee minentia . vel Iurisdietio vel cura animarum: ut Archidiaconatus in Cathedralibus,vel Collegialibus: Parochia,&c.in hujusinodi beneficiis, ultra dignitate Ecclesiasticam ,est etiam annexa cura animarum,& Iurisdictio. Tertium tandem est illud,quod solana dicit Ecclesiasticam dignitatem, absque animarum cura,vel inrisdictione: ut est Canonicatus &c. . 226 Suppono insuper, dignum ad Ecclesiasticam dignitatem obtinendam illum esse, qui habet habilitatem,& capacitatem, a Iure statutas, & canonico Iure non sit impeditus: habeatque morum honestatem,ad cujus exemplum subditi possint Christiane vivere:& tandem quod habeat doetrinam , & dexteritatem ad exercendia munus illud Ecclesiasticum. Ex his infero, qu bd ille, qui talibus caret dotibus,non est censendus dignus , sed indignus ad ossicium, &heneficium Ecclesiasticum. Qui vero magis prinii tus est his doti-hus censendus est magis dignus. Unde major djgnitas cognosci potest duPliciter,uel praevio examine, quando scilicet Ecclesiasticum
beneficium consere0dum est praevio examine ; Uel eXPerinae gnitione habita extra examen, ita ut certus esse Possit conserens,
quod ille , cui consertur beneficium, sit magis dignus ad illud ex et