장음표시 사용
231쪽
copulam non per hoc uxor liberata est ab adulterior & consequenter, non obstante consensu mariti,dum tale commiserit peccatum, debet in consessione dicere e fiuisse adulteratam.
Exponitu ensus quinoua sim rimae Propositionis , s ejus fastas demoviratur. Quinquagesima prima damnata propositio, Famular, qui Missis humeris scienter adiuυat herum suum ascendere perseuestras ad stuprandum υietiuem; s multoties eidem subserint deferendosca.
tam,aperiendo januam,aut quidsimile cooperando,nsu peccat momtaliter , si id faciat metu notabilis detriwenti, puta ne a Domi male tractetur, ne torυis oeulis aspiciatur,ue domo expellatur.
249 Ensius huius damnatae propositionis est , quod a mortali
in peccato excusetur famulus , quando ob metum notabilis detrimenti,ne a Domino scilicet male tractetur , aut torvis oculis asipiciatur, aut tandem e domo expellatur, adiuvat Dominum muad pravas,& inhonestas actiones exercendas; scilicet ipsium Dominum submissis humeris adiuvando,ut Per senestras ascendat ad Uiris ginem stuprandam:vel aperiendo janua ut scemina ingrediatur in sui Domini cameram: vel deserendo sic alam, ut Dominus per eam ascendat ad domum mulieris: vel aliam actionem similem faciendo,& quidem scienteni dest siciendo, Domina ejus facturum esse actio nem illam pravam,& inhonestam. Per hanc appositam particulam scienter videtur damnata Propositio, Praesertim quia metus annositus non est gravis,ut pollit a Peccato mortali excusari. Oppugnatio Propositionis. aso M qtandum'pro malori claritate, quod multoties acetis L . clere potest famulum duinu Domini sivi, exercere ali uam actionem per se indifferentem, absque eo, quod sciat cauiam mo. tivum,vel finem illius actionis ab eo egercitae. Et quandociue acetis dit,ut Dominus dicat nervo causam, motivum,& finem illius actio. nis a servo exercitae. Et tandem de fine,motivo,& causia illius actio. nis aliunde servus sicientiam habere potest. Quando Dominus oraecipit servo , ut secum ducat statam usique ad Domum Bertae ' Prisvus Palam duceret,neficiendo finem ipsius Domini. Uel servo Dra,ciperet, ut submissis humeris adiuvet ipsum Dominum,ut hic per
232쪽
Enestras Beriae ascendat,nesciendo sinem talis ascensus . Vel praeciperet Mi aperiat portam siuae domus , & donet Beriae ingressum in suam domum . Vel praeciperet , ut epistolas asserat ad manus ipsus Beriae. Vel tandem,eam vocando , ut accedat ad Dominum suum. Qnia omnes istae actiones sunt per se indifferentes, si fiant a servo ad jussiun mi Domini,non sunt per se peccaminosiae . At si servus certo sciat,vel per scientiam habitam a Domino suo, vel aliunde quod Berta vocetur per ipsum servum a Domino ad malum sinem, ad aetiis scilicet libidinolbs exercedos: vel quod Domi vias ad eundem finem vult per senestras Beriae ascendere: vel petit ingrcs sum Bertae in domum sta am: vel tandem velit, ut aliquid simile faciat servus, cum certa scientia de actibus libidinosis committendis a Domino suo, quia tunc servus diceretur coo Perari peccato siui Domini, jam mortaliter peccaret: cum estet illius libidinis sui Domini cooperator.
2II to,Authores hujus propositionis hoc ultimum nonne gasse: sed solum affirmasIe,poste famulum excusat i a peccato mortali Ob illum metum assignatum , nimirum, ne a Domino malὰ fra Betur,ne sorvis oculis ψpiciatur, ne domo expellatur: ut expresse in si riuatur per ly Ii id jaciat metu notabilis detrimenti. Quare proscindo nunc ,an hoc detrimentum ex prcssum , sit notabile in servo, ut illum excuset a peccato in illis actionibus , in quibus scientiam Cerram habet de exercenda libidine a Domino; vel non sit notabile . Quia suppono, nullum esse committendum Peccatum Oh mauquantumcunque graUem , etiam mutilationi Smembrorum , vel
mortis: praesertim quando utrumque salvari non possit, scilicet suga peccati,vel cooperandi ad Peccatum: & Vita siua. In his casibus major est aeterna vita , quae habetur Per fugam peccati , quam temporalis, quae sialvaretur, committendo peccatum. His inquam postis, 232 Impugno nunc damnatam propositionem. Metus ille assignatus nequit facere actionem illicitam, indifferentem vel licitam; sed actiones illae se pra enumeratae per scientiam, quam haberet famulus de actibus libidinosis sui Domini, essent actiones illicitae: E
go Per talem metum, supra enarratum , non excusatur seruus comperando ad actus illicitos sui Domini. Probatur minor: scientia illa debet facere , ut seruus prudenter agat; se non ponat in periculo peccandi;& ut hoc evitet periculum; sed periculum peccandi non evitaret; immo ipsi periculo se exponeret; & in si per imprudenter
ageret, dum ad metum illum vitandum cooperaretur resibus pravis , & libidinosis sul Domini; & quidem scienter : Ergo stante illa scientia, jam omnes illae damnatae actiones,quas operatus est famu
233쪽
lus ex iusso sui Domini, mira illicitae,&peccamino :&consequenter famulus,adiuvando Dominum suum per illas praestitas actiones, non eXcusatur a peccato mortali,non obstante,quod id faciat meta notabilis detrimenti.
Exponitur sensus quinquagesim ecunda Propositionis , s ejud
Quinquagesima sccunda damnata Propositio . Praeceptum se aradisclia non obligat Itib mortali, Ieposto scandalo,s absit contemptus. Is 3 C En Ius hujus damnatae propositionis est, quod tantum pec- I cet moi taliter ratione Icandali,& contemptus , quando quis scsta non servat. Unde volunt Authores hujus propositionis, hoc Praeccptum servandi , ac sanctificandi scsta non obligare sibculpa mortali,sed tantum sub Poena. Oppugnatio Propositionis. 234 EIoc praeceptum festa servandi, quod est tertium Decalogi Praeceptum,colligitur ex illo Exodi 2o. ubi habetur:SAbata Samiis es. Suppono ex D. Thomae, & Seraphici Doctoris D.
Bonaventurae doctrina, hoc praeceptum esse Partim morale, & partim ceremoniale . Est morale, quia per illud praecipitur, ut omiisis secularibus negotiis,debeat homo se divino cultui applicare;& hoc quidem facere tenetur e X inclinatione virtutis Religionis. Eli veroceremoniale, quatenus designatus est dies festi, qui sanctificandus est. Hic dies in lege veteri erat dies Sabhati:& ab Ecclesia fuit designatus dies Dominicus in memoriam resurrectionis Domini. Allae vero festivitates,quae servandae Praeci Diuntur ab Ecclesia, designatae sunt in honorem Christi Domini, Beatae Mariae Uirginis. 8t aliorum Sanctorum. Quaenam sesta servanda sunt ex praecepto. Si quid nam ex Ecclesiae ceremoniis, apparet ex illis, quae communiter a fidelibus servantur . Per hoc praeceptum servandi sesta opera seris vilia prohibentur , ut constat ex Levit. 23. Omne opusJervile novfacias tu eo.
233 Quod autem hoc praeceptum servandi iusta obliget sub mortali secundum se , nullo habito respectu ad scandalum, vel ad contemptum, sc ostenditur, ut cognoscatur, & evidenter demon stretur tialsitas damnatae propositionis. Primo ex constuc tudine Ec' elesiSi
234쪽
dios Tract II Arate. LII. Propos LII.
clesue , & fidelium. Antiqua consuetudo servandi festa habet vim
obligandi sub praecepto,ita ut qui sesta non servaret, ageret contra antiquam consuetudinem; sed agendo contra antiquam consuetudinem, ageret contra praeceptum obligans sub mortali ad sesta servanda: Ergo ex Di cepto serv1di festa obligati sumus sub mortali ad illa servanda .Probatur minoi rem capaeum dilectus,ubi habetur: .furaudo est optima letum interpres: Ergo esto expresse nulla habeatur lex obligans siub mortali ad festa se vanda , sufficeret ipsa consuetudo antiqua, qua existimant fideles, extare obligationem sub mortali ad susta servanda. Probatur ista consequentia, ex D.Augu
stino Epist. i i 8. in illa quaest uuid faciendum fit in materia Getesiastica λ ubi ait: Similiter etiamst quid horum totafrequentat Ecclesia; nam hoc quis uafaetendum sit, disputare, insolentissima infama est: Ergo per Diuum Augustinum,si insolentissima insania est disputare de sis , quae frequentat Ecclesia , & habet de iis Latis laudabilem
consuetudinem.signum est,quod per Ecclesiae frequentiam, & con-sUetudinem,ut certum,& evidens tenendum est; sed consuetudo des estis servandis tanquam ab Ecclesia praeceptis, tenetur ut obligatoria th mortali: Ergo ipsa fidelium, & Ecclesiae consuetudo sum-cit ad obligationem servandi sesta sub mortali.Εo vel maxime, quia fideles in praxi servant festa, quatenus princeptum de servandis sestis si obligatorium siub most ali : Ergo
quando nullum extaret praeceptum de sestis servandis , sussiceret ipsa consuetudo ad faciendam obligationem sub mortali.a36 Secundo sic propositionem impugnO.Adest praeceptum diis vinum de sestis servandis;& quidem Ortum CX Jure naturariquo tenemur Deo adhibere fidelitatem, reverentiam, & famulatum: & in Deo est Jus exigendi h creaturis rationalibus fidelitatem, quatenus omnium Princeps, & Deus est: habet Ius exigendi reverentiam, ut in eum nulla committatur injuria:& habet Ius exigendi famulatum in compensationem beneficiorum, quae nobis elargitus est quae compensatio fieri debet per gratiarum actionem. Fidelitas est praecepta in primo praerepto Decalogi οῦ reverentia in secundo , & famulatus in tertio praecepto. Nunc sic arguo. Quaelibet creatura sub peccato mortali tenetur Dei iuri satisfacere, quod Deus habet erga ipsam ratione fidelitatis ,& reverentia et Ergo etiam tenetur siubmortali sat is cere juri,quod Deus habet erga ipsam,ratione famulatus. Probatur ista consequentia; quia sicuti Deus est omnium reis rum Princeps ratione cujus Principatus,& supremi dominii ius habet exigendi fidelitatem,& reverentiam; ita est omnium rerum Benefactor, conservator,& custos; ratione quorum titulorum ius ha het exigendi famulatum a nobis , quo tenemur gratiam Deo red-
235쪽
dere; sed, ut creatura rationalis Deo famuletur constitutum est tertium Decalogi praeceptum, strvandi scilicet festa: Ergo siti mortali tenemur sci a servare. 237 Tandem ex Conciliis muIta opera servi Ita sunt prohibita in diebus festi; sed ista non prohiberentur, nisi praeceptum servandi se . ta obligaret sub mortali: Ergo praeceptum servandi scsta obligat sibi b mortali etiam praeciso scandalo, & contemptu Ecclesiae. Patet major, ex Concilio Romano sub Eugenio II ubi habentur hare
Uerba: Constat, omnes omnino obfer re, ut in die Dominico nullus audeat operatioues, mercationesque pervere , praeterquam in cibariis rebus ς ita ut libere possint, ae debite in eo secisudum possibilita
tem omnes ad Ecclesam concurrere , sc. Qui υaro ruytica opera iudie Dominico agere praesumnerit, contra di Dina praecepta egisse nou biret Secundo ex Concilio Arelatino sub Carolo Magno cap. I 6. Prohibetur, ne in diebus Dominicis publica mercata , neque causa riones. disceptationesque exerceantur. Idem habetur in Conc. Pa
risieli sub Gregorio IV. Ex quibus prohibitionibus deducitur obligatio siub mortali festa servandi, praecisis quocunque scandalo, di
contemptu Ecclesia';nam si ultra actiones illicitas praestitas contra hoc Praeceptum, extaret etiam publicum scandalum, vel Ecclesiae contemptus,tunc graviori peccato peccaret,qui festa non servaret.
Exponitursensus quisquagesimaeterisae Propositioris, s ejus fasta
Quinquagesimatertia damnata Propositio . Satisfacit praecepto Ecclesiae de audiendo Sacro , qui duas ejus pariter , immo quattior
258 C Ensus huius damnatae propositionis est quod in ciuocunqueo casu pollit quis satisfacere praecepto de audiencio Sacro in diebus sestivis , quando simul a diversis Sacerdotibus celebranti bus audit duas, vel quatuor partes. Ut si sint duo Sacerdotes celebrantes, unus qui sit in elevatione Hostiae, & alter in initio Mistae; unc dicunt Authores huius propositionis, quod qui simul audirex medietatem Missae ab illo celebrante, qui manet in elevatione HO-stiae. & simul alteram medietatem ab altero Sacerdote incipiente Missam , satisfaceret praecepto Ecclesiae de audiendo Sacro . Et etiam satisfaceret, si simul quatuor partes a diversis Sacerdotibus audiret; praesertim si celebrarent in vicinioribus Altaribus. - Onu Corale
236쪽
,, pstheho hi de iudiendo Sacro in diebus Dominici , ii
L festivis diebus est Ecclesiasticum, Obligans ad observant jaipsus sub peccato mortali . Hoc praeceptum deducitur ex diu. I. cap. Missas e Cousecrat. Ut hoc praeceptum adimpleatur, di fidelis
eiciem latis facialitria requiruntur. Primum moralis,& humana prae
sciatia,qua scilicet audiens humano modo assistat, corpore quidem,& mente : unde physica praesentia,& Verborum auditio non est ne- Cessaria, nec viso ceremoniarum Missae. Quare fit, quod qui dormiret, vel loqueretur in toto Mista cursit, non satisfaceret praecepto; quia mens ipsia djstraheretur a Sacri auditione. Secundum est debita intentio,& attentio quae intentio debet esse saltem virtualis,& interpretativa; quod scilicet ad Ecclesiam quis accedat cum inistentione audiendi Sacrum,&pracepto satisfaciendi nec voluntarie propter librorum lectionem, picturae contemplationem, &c. dch et se ab auditione Sacri distrahere;alias Missa in non audiret, nec Prae cepto satisfaceret. Tertium, & quidem praecipuum , quod requiritur ad satisfaciendum praecepto de audiendo Sacro , est, ut integra Missa audiatur; vel saltem, quod pars notabilis non omittatur. In hoc tertio requisito stat assertio damnata: propositionis. 26o Hic adverto contra quosdam praesumentes assdrere,in Ecclesiis Regularium fideles non satisfacere praecepto de audiendo Sacro , quod scilicet huic praecePto satisfieri potest , si ve Missa audiatur a Sacerdote seculari,sive in Parochiis,& Cathedralibus,sive in Regularium Ecclesiis, & in quibuscunq; privatis Capellis dum. modo privatar Capellae pro aliquibus diebus solemnibus non sint suspensis.) Ratio hujus communiter assignatur, quia Ecclesia dum p recipit auditionem Sacri in diebus festivis , nullam facit mentionem de loco, ubi Sacrum audiendum est, sed auditionem Sacri tantum praecipit. 26i His notatis impugno nunc damnatam propositionem. Et pro claritate pono casum: int duo altaria propinqua in quibus duo Sacerdotes celebroni, unus sit in Hostiae elevatione; & alter in introitu Misi tu . Accedat Titius ad Sacrum audiendum , ut satis faciat praecepto;& simul attente scctandam audiat medietatem unius Nisae. Quae est ali clevatione Hostiae , ct primam medietatem alterius Misite usque ad Hostiae elevationem exclusive. Quod iste talis non setis faciat pracepto, sic Probo . Ex illis duobus partibus Missae celcbratis a duobus Sacerdotibus nequit integrari unicum sacrificium cum illae duae Partcs sint inter se omnino independentes
237쪽
tes; nam una dependet ab uno Lacrificio cclebrato per unum Sacci dotem , & altera ab altero sacrificio celebrato per alium Sacerdotem et Ergo qui audit illas duas medietates duarum Missarum , non satisfacit praxepto de audienda integra Missa. Probatur conseque tia. Primo , quia si quis audiret duas primas medietates duarum Missarum,usque ad Consecrationem, non audieudo alteras medietates,non satisfaceret praecepto; quia isic duas medias Missas audi ret,& non unam integram Missam: Ergo neque satisfaceret praecepto , qui primam medietatem unius Missae audiret ab uno Sacerdote,& secundam medietatem ab altero Sacerdote. Autecedens est Certum , quia duae primae medietates faciunt duo semisacrificia. Probatur consequentiar illae duae medietatos duarum Missarum, in tantum non fiunt satisfactoriae pro integrae Mista auditione,in quantum non integrant unum sacrificium; sed neque illae duae medietates, quarum una sit prior, & altera posterior duarum Missarum,habent integrare unum sacrificiunae Ergo auditio duarum medietatum duarum Missarum, quarum una sit anterior, di altera posterior,uo a satisfacit praecepto de audiendo integro Sacro. 262 Probatur secundo eadem cou sequentia et si unus Sacerdos diceret Missam usque ad Consecrationem Hostiae inclusive, & alter succederet ad continuandam eandem Missam, Consecratione
Calicis usque ad finem Missae, neuter ex his Sacerdotibus conficeis rei integrum sacrificium: Ergo pariter qui ab uno Sacerdote audiret Misiam usque ad Consecrationem exclusive, & ab alio simul 1 Consecratione usque ad finem Missa integrum sacrificium non audiret e quia sicut a nemine ex his Sacerdotibus Dro illo tempore ecset integre factum , ita neque esset integre auditum: Ergo desecta integritatis sacrificii pro illo tempore,quo quis duas , vel quatuor medietates audiret, jam praecepto audiendi integrum Sacrum non
Exponitur sensus quisquagesimae uartae Propositionisis ejus falsitas
Quinquagesimaquarta Proposito. Di Non potest reeitare Maturianum, s Laudes potes autem reliquas boras,ad nisu leuetur;quia major pari trahit ad se minorem.
263 O Ensus hujus danatae propositionis est , quod in casu alicuiusta urgentis necessitatis,ut estet infirmitas,vel breviarii amissio
238쪽
s o aliquo die , ita ut quis excusetur a recitatione Matutini , Riaua dum pro illo die , etiam debeat excusari a recitatione aliarum horarum: ct pro ratione Authores hujus propositionis assignant; quia Pars major trahit ad se minorem
D de Iust.&Jure. Et exibi di istis suppono,obligationem recitandi divinum ollicium ex duplici capite oriri in Ecclesiasticis perinis, vel ratione beneficii, Vel ratione sacrorum ordinum. Ex utroque capite orii gatio est sub mortali, nisi urgentes causis excusent ab ipsius ossicii recitatione. Ex his causis infirmitas,praesertim, quae sit in capite, ob graVem fiebrim, est urgens necessitas excusandi a divini ossicii recitatione.Magna oecupatio in publicis negotiis,& quidem necessiaria, ut esset occupatio in concionando, & conciOnator per plures noras indigeret studio, vel in ipsis concionibus faciendis magnus labor adhjberetur. Et tandem amissio breviarii in itinere,in quo casu cum Ecclesiasticus memoriter nesciret ossicium, non teneretur illud recitare. Ad impossibile nanque nemo tenetur, nec cum tanto onere Ecclesia praecipit: ut constat ex can. Clericus
divini recitatione extat Bulla Leonis X.in Conc. Later . sess 9. f. statuimus et ubi decernit , quod Beneficiarii non percipiant fructus Provenientes ex beneficio,& quidem pro rata, si ossicium divinum omittant:& haec rata fructuum fuit postea per quandam Pii V. Bub
stitinis, praeceptum de recitando divino ossicio,esse praeceptum su-Dra materiam dividuam plures partes habentem; ut est praeceptu de quadragesima Ii jejunio , quod est silpra omnes , ct singulos Gies quadragesimae, ita ut quilibet dies Quadrages mae, divisus ab alio, cadat sub praeceptum. Ossicium nanque divinum in septem parte divisum est , in Matutinum, & Laudes, in primam, tertiam, se-Σ tam , nonam . Vesperas , & Completorium; ita ut quaelibet ex his partibus cadat sub praeceptiam. Unde praeceptum quando cadit sit pra materiam dividuam obligat ad singulas partes, etiam Pr
ut una est ab altera divisa; ita ut tot peccata committerentur,quot Omitterentur materiae praecepta .Hac Praemiisa doctrina, ut nece GDria ad nostrum propositum,
239쪽
tandi ossicium divinum est obligatio cadens supra materiam dividuam et Ergo quando quis non potest ob gravem necessitatem recitare Matutinum, & Laudes, & potest ceteras horas recitare, ad illas, quas rccitare potest, tenetur. Antecedens est certum, quia sicuti ossicium divinum est in plures partes divisum , sic Praxentum de ipso recitando obligat ad singulas divisim recitandas ita ut recitatio unius partis non dependeat a recitatione alterius, nec omisso unius ab omissione alterius a Probatur consequentia: Quando materia Praecepta est divisa , dum Quis non potest uni parti , etiam majori satisfacere ,& potest alteri parti, etiam mi
nori , debet pro hac parte satisfacere. Quod prohatur duplici paritate a me adducta loc.cit. disp.7.de Justitia, & Jure. Prima paritas .est ista. Adest praeceptum ieiunandi in tota quadragesimae qui ob infirmitatem non potest ieiunare per plures dies, etiam pro maiori parte, & potest pro alia Quadragesimae parte ieiunare, pro illa Parte , pro qua Potest , tenetur ieiunare; quia dies Quaciragesimae sunt materia dividua ,& singuli cadunt sub praeceptum ieiuni LSecunda paritas si ista: habeat Titius debitum , aut Oh ligationem
solvendi mille ; at ipse in honis suis habeat tantum quingentos aureos; esto obligatio Titii sit ad mille, quia non potest ad mille & in-st per potest ad restituendos quingentos aureos . ut satisfaciat si, se obligationi, & debito, tenetur solvere quingentos illos aureos. Ita
pariter, quia materia divini ossicii recitandi est dividua , & plureucontinet partes; s quis non potest unam Partem recitare, esto maiorem, ut essent Matutinum,& Laudes,& potest alias recitare.ad illas, quas rςcitare Potest, tenetur. Unde videtur, rationabiliter sui cst, ut scandalosam, damnatam supradictam Propositionem ς quia hac ad milla,tolleretur obligatio recitandi singulas horas ossicii.
Exponitur fensus quinouare aequintae Propositim is , ct ejus
falseras demons ratum Quinquagesima quinta damnata Propositio . Praecepso roinisuvi vis inuntiae sarissis per sacrilegam Domini manducationem. s68 C Ensus huius damnatae propositionis est , Mubdex vi praeo cepi i sumendi ,saltem semel in anno . communi Cm,non habeatur obligatio illam sumendi digne , idest sine peccato; unde Authores istius propostionis volunt , quod posIit qui; satisfacere via cepto semel in annosiumendi communionem , euam si illam Ω-
240쪽
crilege sumat. Quamvis haec suerit antiqua Doctorum aliquorum Opinio,in Praxi tamen scandalosa videtur; eo prorsus modo, quo scandalasa,& merito damnata I q. propositio ab Alex.VII. ubi asserebatur: qu)d qui facis confessouem Ooluntarie nullam, satisfacit
fuguatio Propositionis. x69 Vanquam hoc Eucharistiae Sacramentum sit duntaxat
necessarium necessitate praecepti, & non medii nece ssitate,ut sunt Baptismus,& Paenitentia; tamen negari non Potest, im mo certum est apud omnes Doctores, hoc Sacramentum involve re duplex praeceptum,divinum scilicet,& Ecclesiasticum . Vnde in . adultis,postquam pervenerunt ad persectum rationis usium, dicitur Sacramentum necessarium necessitate praecepti, divini nimirum,&Ecclesiastici. De praecepto divino circa hoc Sacramentum constat ex illo J oan.6. ubi habetur. Nisi manducaveritis earnem filii hominis,non habebitis vitam in υobis. Idem constat ex Luc.22.Hac faci te in mei commemorationem . Quare Christus Dominus omnibus imposuit hoc praeceptum de siuo corpore manducando in memo viam suae passionis, quod est Eucharistiam sium ere. Quare Apost, Paulus I. Cor. II. ait r Quotiescunque enim manduca3itis pauem buue,s ealicem hiberis,mortem Domini annuntiabitis. De communione sumenda saltem semel in anno a quibuscunque fidelibus,
Postquam ad annum discretionis Pervenerint , praeceptum eXtat
Ecclesiae, ex speciali decreto Innocentii ΙΙΙ. emanatum in Later. Concilio, ex eo saepe:Sc nunc habetur in Decretal. Cap.Omnis de Paevit. o remisi.his verbis et Omnis utriusque sexus elis postquam ad annos discretionis perυeverit semel saltem is anno confiteatu δώ- scipiens reverenter,ad minus in Pascha, Eucharisiae Sacramentum. Ex his ultimis verbis Concilii 27O Impugno nunc damnatam propositionem. Dum Concilici Lateranen se citatum praecipit omnibus Christi fidelibus, quod semel in anno semendum sit Sacramentum Eucharistiae, altem in Pascha,simul praecipit,ut reverenter sumatur: Ergo quoties quis Eu charistiam reverenter non siumit, non satisfacit praecePto de annua Communione; Sed qui sumit communionem indigne, non sumit it Jam reverenter; cum vel sumat ex certa malitia factae consessionis invalidae;vel absolute absque praevia consessione: Ergo per sacri ligam communionem non satisfit praecepto annuae communionis. Probatur antecedens: nam intentum Concilii est, Praecipere annud
Ommunionem at Deus,semel saltem in anno,veniat in memoriami fide-