장음표시 사용
251쪽
Tract. II. Artio. LU III. Propos. LVIII. 213
fateri; sed interrogando de proposito, interrogat ipsium de consuetudine; quia consuetudo peccandi, ultra hahj tum Peccaminosium, dicit carentiam propositi,dc peccatoris recidi Vitatem;quae sunt conditiones retardantes consessarium a forma absolutionis praestanda,& reddcntes ipsum poenitentem incapacem absolutionis,donec re ii piscat.& cxecutioni mandet propositum ipsum de non peccando: Ergo consessario interroganti de peccati consuetudine tenetur scenitens i tam fateri. v. ira quam quod , supponamus confessarium interrogare Titium de alicuius peccati consuetudine, V.G. de adulterii consueta dine: vel Titius negat, se talem consiuetudinem habere , vel amrmat, vel tandem dicit, se non habere obligationem respondendi. Si Primo modo respondet, mentitur Titius in consessione: dc per tale mendacium maximam inseri injuriam Sacram cto. Si affirmat, tunc conscssarius certificatur de Titio,quod scilicet non adimplevit pro- Plistum de cetero non peccandi, ac novam vitam inchoandi: dc ita CC ns narius poenitentem ipsum, ut recidivum potest non absilvcre, ob carentiam propoliti. Si tandem tertio modo respondet; quia Pon it in praxi, quod damnatum est , obstinationem oliendjt, dc lic, ut scandalosius.& obstinatus non erit absolvendus: Ergo concluden dum est , quod confessario interroganti de alicujus peccati consue iudine, tenetur poenitens consuetudinem illam fateri. 29a I andem,ut judicium rectum proserat consessarius,tenet Poenitens consuetudinem fateri, quae sipecialem malitiam addit siu-Pra numerum Peccatorum , ut tota causa eidem consessario inno-rescat. Quod colligitur ex Trid. Conc.sess Iq.cit.cap.5. incipatar tu Fitutione Sacramenti, ubi ait: Constat enim , Sacerdotes judicium hoc , incognita ea a, exercere non potuisse . neque aquitatem qui
dem illos in poenis injuvenis serυare potuisse , ii in genere dwnaxat, ct non portus in specie,ac niuatim sua ipsi peccata declarassent.
Quare, ut rectum habeat judicium consessarius de causia , Potest poenitentem de peccati alicujus consuetudine interrogare, di ipsic
Paenitens tenetur veritatem fateri.
Exponitur I sus quinquam aenonae Propositionis , S eis
falsiai demons Itir. Quinquagesima nona damnata Propositio. Liret, Merainentaliter absolvere dimidiate tantum eo essos , ratione ma ni concursu paenisentium ; qualis HG. potes continget e in die magna alter jurisivitatis, atis indulgerulae. 229 Seu
252쪽
stat duplex impotentia confitendi omnia peccata secundaen speciem,numerum, & circumstantias: una physica, qua facta omni diligentia, alia peccata memoriae Occurrere non postunt, ita ut Physice sit impossibile, illa in memoriam venire: & alia est impossibilitas tantum moralis, qua scilicet quis cognoscit hoc peccatum suis se si se commistum; sed ob aliquod urgens impedimentum, nequit illud confiteri; & prudenter judicat , inconVeuiens secuturum ex illius peccati conscisione praeponderare integritati confessionis: Ilisi qbisesIet in articulo mortis constitutus , & in memoria haberet Omnia Peccata , &quia putat ei non supercsse tempus recipiendi absolutionem, aliqua confitetur peccata, & aliqua non; tunc, habito dolore de non consessis , cum proposito illa confitendi, si commode potest confiteri, iam faceret integram consessionem sermaliter; quia impotentia illa moralis excusat paenitentem ab integritate materiali consessionis, ratione evidentis periculi. Hjs omnibu ex doctrina Concilii, & omnium Theologorum notatis, 296 Impugno nunc damnatam propositionem. Ah integritate confessionis, vel materialis, vel sormalis nemo excusari Potest, nisi in urgenti necessitate ; Sed non est urgens necessitas magni populi concursus , ratione festivitatis, vel indulgentiae, aut Jubilei: Ergo ratione magnae sestivitatis, Indulgentiae, & Jubilei, nequit quis excusari ab integritate consessionis : Ergo ob hoc motivum nequit consessarius sacramentaliter absolvere dimidiate tantum consesisbs. Probatur maior : integritas consessionis est de divino praecerito, a quo nemo excusari potest,ni si in urgenti necessitate; vel scilicet physicae, vel moralis impossibilitatis: ut quando in memoriam Oeccata non veniunt: vel quando si memoriae occurrunt, impossi-ile est moraliter, quod illa omnia poenitens possit confiteri, & consessarius illa omnia distincta audire: Ergo in hac urgenti necessitate tantum, remaneret confesso integra formaliter,& sul sciens recipiendi absolutionem . Probatur nunc minor principalis: magnus populi concursus in die festivitatis,uel Indulgentiae, non habet vim excusandi ab integritate materiali consessionis, quando haec physice haberi potest : nam si uno die confiteri non potest totus populus, Poterit commode alium expectare diem , in quo integre confiteat ur . Nec prudenter consessarius potest iudicare, non posse conseisionem transferri in alium diem , quando pro hoc praesenti die confiteri non potest ; cum non cognoscat in poenitente periculum in mora; sicut evenit in eo, qui constitutus est in periculo, vel artiis
297 Neque dicas , praeceptum charitatis Praevalere praecepto integritatis consessionis: unde dum exercenda erit charitas. excusa-Ff tur
253쪽
sertim quando consessarius de ea interrogat. Rationes circa hoc,&motiva ex Concilio Tridentino ibi assignavimus. Nuuc, quantum spectat ad praestatem damnatam propositionem , noto . Peccare contra legem Dei, esse peccare contra praecepta ab ipso Deo ema
nata, ut a creatura rationali observentur : peccare contra legem naturae esse peccare contra praecepta naturalia ab ipsa natura exorta, quatenus ista, praecisa quacunque lege prohibente, naturaliter mala sunt:peccare tandem contra legem Ecclesiae,esse peccare contra praecepta Ecclesiastica, fidelibus impolita, ut per ipsbrum Ob- rvantiam in statum, & viam salutis reponantur.3oo In hac re suppono, prudens judicium consessarii se extendere ad cognoscendum in poenitente spem emendationis , quam meliori modo cognoscere non potest , nisi ex proposito de ceteron Ou peccandi. Quando consessarius videt,paenitentem consuetudiis
nem habere peccandi quodcunque peccatum sit, sive contra legem Dei, si ve naturae , sive Ecclesiae ) potest prudenter iudicare,
hunc poenitentem non habere firmum propositum de cetero non peccandi; 9. lic in eo non esse spem emendationis. Qta aprOPter credere non debet poenitenti dicenti ore, se dolere de peccatis, & Dropositum habere de cetero non peccandi : Quia magis stare dehet consessarius prudenti siuo judicio, quam dicto poenitentis, qui per consuetudinem peccandi pluries consessarium decepit . Si Titius nanque accederet ad consesIarium . & diceret conmetudinem ha-hui peccandi peccato in ollitiei;nunc propositum facio non amplius peccandi, & doleo de hac consiuetudine peccatorum : Quia ex manifestatione consuetudinis . prudenter judicare potest consessarius, quod in praeteritis consessionibus, vel ah ipso, vel ab aliis consessariis fuerit poenitens monitus de tali consiuetudine , ut illam relinquat; ideo prudenter inferre potest , quod verba illa a Poenitente ore prolata , non sint ex corde, & ex firmo proposito; & sic potestahsblutionem negare , Vel illam disserre έ donec pcr si h sequentem confessionem videat, si poenitens resipistat, ct se a tali consuetudine abstinuerit. Qnod si abstinuerit, certificatur conῆssarius de emendatione rat nitentis.& eum ab sol Vit: & li non abstinuerit,cognoscit,
se prudenter gessisse in neganda,vel suspendenda absolutione. Hoc
3oi Impugno nunc damnatam propositionem. In dubio , an rce nitens habeat propositum de cetero non peccandi , requisitum ad valorem Sacramenti poenitentiar, vel illud non habeat .dum confessarius habet prudens iudicium, quo judicat, & credat, poeniten tem non habere propositum illud, debet absolutionem negare, vel
cisterre, donec majorem habeat certitudinem de tali proposito;sed F f s quan-
254쪽
Id ipsium colligitur ex Lateran. Concilio cap. Omnis utriusque sexus. Prudenter intelligat, quale debeat ei praebere consilium idi cu-Jwmodi remedium adhibere,diveos experimentis utendo,ad salvandum agrorum. Et in eodem capite ait: Sacerdos autem sit discretus, S caurus, ut more periri medici superi undar Oinum,s oletim υuia, verabus sauciati. At negare, vel suspendere absolutionem ei, quem confellarius cognoscit non habere spem emendationis,ex consuetudine cognita peccandi ,est remedium potissimum sanandi aegrotuna In anima, seu removendi Peccatorem a consuetudine illa peccandi: Ergo neganda est , vel suspendenda absolutio paenitenti habenti coniuetudinem peccandi , quando nulla habetur spes emendationis, esto scenitens dicat, se dolere de peccatis, Sc quod habeat Pr politum non peccandi de cetero.
Exponitur sensus sexve inprimae Propositionis, ejurfalpras demonstratur. Sexagesima prima damnata Propositio. Potes aliquando abfomi, quiras proxima Occasione peccandi versatur, quam potes , ct non uuis, omittere,quin mi directen ex proposito quaeris,aut ei se ingerit.
3οῖ Ensus huius damnatae propositionis est, quod quando quiS, , M yς δ' urin ProXima occalione peccandi : ut V. G. si quis, '. Jcix H'- H Jxia concubinam,quam potest dimittere,& cxpel-IEIC e domo sua, c non vult illam dimittere licunt Authorcs huia Scamnatae propolitionis, quod aliquando iste talis pollit ab sui v j inpurnatio Propo conis So TI damnata propositio tangit occasionem peccandi,qu eralde periculosa est ei, qui in illa versatur;immo impcaisi Uacit nimiasmodi occasio ad malum vitandum.Duplex esse potest occasio peccandi remota nimirum , 8t proxima . Remora est illa quae quamvis inducere possit ad peccandum , non tamen frequen- Um Peccato coniungitur : cum impediri possit per aliquod cX- insecurii: ut si quis concubinam haberet in hac Civitate cum qua non PDsset frequenter conjungi r vel quia ista concubina ha b cata nos Viros concubinarium impedientes, vel ipse concubinarius e status applicatus negotiis , quae a frequentia se conjungendi cuni Loncubina ipsium rct ardent . Proxima vero occasio est illa, quae sic-
255쪽
eum , es proiice abs te: expedit enim tibi, ut pereat unum memirorum tuorum, quam totum corpus tuum mittaIur iugehenuam. Et si dextera manus tua scaudalizat te, abscinde eam , S proiice abs te.
Juxta D. Chrisostomi expositionem, dexter oculus , id manus dextera intelliguntur de concubina eiicienda , ne totum corpus simul, di anima mittantur in gehennam. D.Augustinus, Athanasius, Hilarius, & alii exponunt hunc textum pro occasione proxima Peccandi, quae expellenda ,& removenda est. Apostolus I. ad Timoth. 6. ait: Radix enim omnium malorum es cupiditas; quum quidam oppe'
reures, erraverunt asile. Tia autem, ὀ Homo Dei, baecfuge. Et prima Epit .ad Corint.6.ait:Fugitefornicationem. ω em Apostoli tex tum omnes Patres , & Thcologi exponunt, nedum de fuga Peccati, sed etiam de proxima occasione peccandi. Qui enim in Proxima occasione peccandi manet, & ea utitur ad peccandum, Peccat.& firmum habet propositum peccandi; sed non est abit venuus,qui tirmum habet propositum peccandi : Ergo dum quis occationem Proximam habet peccondi,& potest illam sugere, & non vult illam fugere, sed in ea vult versari, nullo modo est absolvendus; alias absolveretur a peccato ille, qui ostenderet,se velle in futurum pecca re: quod omnino rationi cob pertinacia peccatoris,3 & divino Praecepto clisIonum esse . Et consequenter falsium est , quod possit aliquando absolvi,qui in Proxima occasione peccandi versatur, quam potest, & non vult omittere.
Exponitur sensus sexagesimaesecundae Propositionis , s ejus
fasias demons Iur. Sexagesimasecunda damnata Propositio. Proxima occasio peccand non effutienda, quando causa aliqua utilis, aus honesa non su giendi occurrit.
3o Ensus huius damnatae propositionis est, qu6d dum quis alio quam utilitam percipit ex occasone Proxima peccandi, non tenetur occasionem illam iugere, & auferre. Ut si V.C. concha binarius utilitatem reciperet a concubina, veI propter domus guthernationem, Vel alia servitia praestita ; tunc ut dicunt Authorcs hujus propositionis non teneretur concubinatius concubinam edomo expellere , ut occasionem proximam peccandi sugiat . Haec
damnata propositio est similis illi . Quae sub num. 4 i. damnata fi jοῦ ab Alexandro VII.
256쪽
occasionem, tenetur occasionem illam fugere. Probatur major risi evidenti periculo mortis aeternae propter peccatum,quisque tenetur hoc periculum vitare , postposita quacunque C b Veniente utilitate ; sed qui manet in evidenti periculo peccandi ex proxima Occasione,stat in evidenti periculo mortis aeternae Propter Peccatum: Ergo nemo potest se voluntarie poni in evidenti periculo peccandi propter quodcunque emolumentum, & temporalem utilitatem. Hoc a pari evidentissime ostendi potest . Si in mari proiiceretur summa notabilis pecuniae Titii propter teinpestatem,si Titius vellet ad illam recuperandam se exponere periculo mortis, sic proiiciens in mare; tunc imprudenter Titius ageret, se evidenti pericu lo mortis exponendo,ob commodum,& utilitatem temporalem. Ita sinii liter,quia positus in occasione proxima peccandi stat in evidenti periculo aeternae mortis propter peccatum, imPrudenter agoret, si occasionem peccandi non removeret, propter temporalem uti litatem a 3io Deinde: qui non vult sugere occasionem Proximam peccandi, quando in ea manet, ne tcmpctralem amittat utilitatem, magis amat temporale commodum. quam animam suam; sed nemo licite postponere potest animam suam commodo temporali et Ergo nemini licet, propter commodum temporale, retinere Occasionem Proximam peccandi.
Eo vel maxime: quando occasio fugi possit ut supponitur ex
damnata propositione) semper est fugienda, ne periculum incurratur cadendi in lethale poccatum, vel perseverandi in illo,si jam homo cec:dit Propter talem occasione: Elgo utilitas illa, quae ad bona fortunae pertinet, cum non sit praeserenda bonis animae, non potest excusiare hominem a non fugienda proxima occasione peccandi, ruando illam sugere potest . Ex hac damnata propositione pluresependent, tanquam particularcs ab hac univcrsali . Unde omnes castis,qui hiis Praetenditur, homine excusiari 1 non fugienda occasione proxima, quando potest, ct debet, ex causa utilitatis resultantis a tali occasione Proxima, Per ea, quae usique nunc dicta siunt, facile
Exponiturse ussexagesimae tertiae Propositionis , S ejusfalsitas
Sexagesmatertia damnata Propositio. Licitum est quaerere directe occat Onem proximam peeeaudi pro hono1birituali , vel temporali nostro, vel proximi. Gg gi I Sen-
257쪽
234 in II. Artie. LXIII. Propos. LXIII.
3ii C Ensus hujus damnatae propositionis est, quod in aliquibus o casibus possit quis licite quaerere directe Proximam peccandi occasionem , quando stilicet ex tali occasione peccandi resultare possit bonum aliquod, vel spirituale , vel temporale nostrum, vel proximi. Ut si quis vellet adire infideles, ut possit eos converistere, etiamsi certo sit in proxima occasione suae propriae subversionis , talem occasionem licite quaerere potest , ut bonum spirituale proximi acquiratur. Vel si adire vellet, ut commodum temporale habeat pro se, vel etiam spirituale, propter charitatem exercitam;& sit in proxima occasione mae subversionis , propter mam incon stantiam. Vel si quis adiret domum moribundi, in qua esset Beria, cum qua posset peccare, & occasionem Proximam peccandi haberet: in his casibus, volunt hujus propositionis Authores, quod possit quis licite quaerere occasionem proximam peccandi, pro bono spirituali, vel temporali sui, vel ProXimi. Falsitas autem hujus Propositionis evidenter ostendetur.
Oppugnatio Propositionis. 3ia Α Liud est quaerere directis occasionem proximam peccan-- di, & aliud est illam tantum indirecte quaerere,vel in illam
involuntarib incidere. Tunc quis directe quaerit occasionem proximam peccandi, quando illam in primaria intentione vult, & media ponit ad illam consequendam : ut siquis certo stiret in domo Catiesic Bertam, cum qua peccare posset, si Petit adire domum Cati,directe quaerit occasionem proximam Peccandi , quia certo scit, per ingressum illum in domum Cati, posse cum Berta copulam habere. Tunc tantum indirecte quaerit occasionem proximam peccandi; quando non ex primaria intentione vult occasionem illam; sicd aliquid aliud, ad quod conssequendum de concomitanti occurrit Ocis casio illa: Vt si quis vellet domum Cati adire, causa visitationis,vel negotiationis; dc in domo Cati sit Berta , quae tribuat proximam peccandi occasionem ; tunc occasio ista non est directe intenta, lapetita; sed directe fuit intenta visitatio, vel negotiatio. In hoc casu etiam dicitur, quod quis involuntarie incideret in proximam occasionem peccandi, & praeter ejus intentionem; licet, si peccaret, vinluntarie peccaret. Qui enim involuntarie se ponunt in proxima Occasione peccandi , quia directe illam non quaerunt ; non faciunt
actionem illicitam, sive pro bono spirituali sui, & proximi, sive pro bono sui temporali : ut si quis ex primaria intentione vellet adire Infideles , vel Paganos , animo illos ad fidem Christi reducendos: Vel ad bonum aliquod temporale recuperandum, absque ullo
258쪽
timore propriae subversionis a fide; quia directe tantum intenderet in fidelium vel Paganorum conversionem ς tunc iste talis non faceret illicitam actionem; alias nemo apud Paganos, & Infideles mitteretur ex directo moti Vo illos ad fidem roducendi . Qui vero seponit voluntarie in proxima occasione peccandi,dire ite istam quar. rendo, & intendendo; tunc rationem per se illicitam facit; quia periculo peccandi se exponit: Vt si quis adiret Infideles,vel Ρaganos, cum periculo abnegandi fidem, quam profestus est; tunc quia dire-ι' e quaereret talem Occasionem, actionem illicitam faceret ; quia Cperaretur cum directa intentione peccandi. 3i3 Ex his colligi tur,quod quando quis non est vir constans in fide,& de eo timeri potest, quod si adirct Infideles, posset probabiliter fidem iam amittere,propter charitatem exercendam Pro se,& nro aliis; tunc prohibendus est, ne Infideles adeat; cum in pro- habilitate mali obventuri, non sit permittenda actio charitatis erga alium. His notatiS, lin Impugno nunc damnatam propositionem, Sipono alium callina magis familiarem. Sciat quis, in domo Cati esse Bertam,cum qua Peccaro posset, si in domum illam irci; ita ut ingressiis in domum illam sit proxima occasio peccandi ' quaerat iste talis ingre csiuin in domum Cati, ex quo ingressu posset ei ob Uenire honum aliquod temporale , ratione negotiationis . Vel bonum spirituale in .gredientis , vel Cati , si domum illam ingrediendo adium aliquem charitatis exercuret. In hoc casu non deberet iste talis quaerere m- gressum illum, qui ei esset proxima occasio peccandi pro tali bono spirituali, vel temporali obventuro.Quod sic proho. Ille talis quae .rens occasionem Proximam peccandi pro bono illo spirituali , vel temporali obventuro , se exponit directe Periculo proximo peccandi; Scd pro quocunque bono spirituali, vel temporali. nemini licitum est se exponere Periculo proximo peccandi; quod patet ex illo Mati. 16. Quid enim prodes homini si mundum tiniυersum lucreis stir , animae vero suae derrimeutum patiatur: E rgo Dem in i licitum est quaerere proximam Dccasionem Peccandi pro hono spirituali, vellcmporali sui, Vel proximi. Probatur maior: qui quaerit dis ecte ocis casionem proximam peccandi, ita illam ututrit, ut si ciVenerit ocis casio peccandi, peccaret; Sed qui ita quaerit occasionem,ut si venerit occaso peccandi peccaret, se exponit directe periculo proximo peccandi; immo, di ipsi peccato se exponeret: Ergo tunc se exponeret periculo Proximo peccandi ,& quidem directe . Qui ergo directe quaerit occassionem proximam peccandi, dirccte non intendit recedere ab occasione, scut debet ab illa recedere; sed occasotiem
vult, ct quaerit; Sed pro quocunque bouo hujus mundi, sicut non Gg a est
259쪽
est licitum iciatum committere, ita neque est licitum quaerere occasionem malum illud committendi : Ergo in nullo casu licitum est quaerere direm' Occassionem Peccandi.
est cuicunque bono, sive temporali Qi ipsius , sive spirituali , vel temporali proximi: & hoc quidem exigitur omni jure;cum hoc bonum sit altioris ordinis. Hoc in si per exigitur a charitate,quae magis inclinat ad honum animae propriae, quam alterius. Iccirco in disp. V. de Justi, & Jure cum Doctore nostro Scoto dixi,quod potius paruulus mori deberet sine baptisino, quam pro ipQ baptizando tradatur poecunia Sacerdoti nolenti baptizare, nisi cum pecunia, & l, moniace: nam non Q ni facienda mala,ut eveniant bona meque tunc charitas exercenda erit Pro alio , cum detrimento animae propriae. Sic in cassi dicendum, quando adest occasio proxima peccandi , α peccatum ratione talis occasonis directe volitae, & quaesitat, esset inevitabile; tunc licite nemo potest directe occasionem proximam peccandi quaerere,pro quocunque bono spirituali alterius vel temporali sui, ct proximi: adeoque falsa omnino videtur, & standalosa propositio ipra adducta ex num. 63.
Exponitur sensus Sexage .e quartae Propositionis, s ejus sessitas
Sexagesima quarta damnata Propositio . Absolutionis capax est D mo, quautumvis laborer lavorsutia M'steriorum Fidei, is etiamsi per uexligentiam , etiam culpabilem, uesciat Moerium Sancti)simae Trinitatis, or Incarnationis Domini nostri Iesu Christi. 3i6 Q Εnsus huius damnatae propositionis est duplex . Primus, o quod sit capax ubQlutionis, qui abitute ignorat Mysteria Fidei. Secundus,quod etiam capax sit abitutionis, qui ex ignorantia culpabili, & vincibili ignoret Mysteria Trinitatis,& Incarnationis Domini nostri Jesia Christi. Quo ad unum , di alterum sensum Propositio ista huic subjacet damnationi. Oppugnatio Propositionis. 3I7 CVppono, aliam esse ignorantiam invincibilem , aliam vinci- bilem ,& culpabilem. Ignorantia in vincibilis illa est, quae adhjbita quacunque diligentia vinci , A superari non potest et ut si
260쪽
quis vellet scire, ubi latet aliquis thesaurus , & omnem adhibereto iligentiam illum inveniendi , &non posset ipsum invenire; tunc iste talis invincibiliter thesaurum illum ignoraret. Ignorantia Uero vj ncibilis habetur , vel quando nulla adhibetur diligentia aliquid sciendi, vel si aliqua adhiberetur diligentia, haec non esset conducens, & sufficiens ad rei cognitionem, sed per majorem diligentiam 1iaperari posset . Haec ignorantia vincibilis dicitur etiam culpabilis, quia est ex culpa ejus, qui diligentiam non adhibet, Vel requisitam non praestat ad rem cognoscenda: ut si quis Deum ignora ret,& non adhiberet diligentiam jpsium cognosicendi; tunc diceretur iste talis vincibiliter,& culpabiliter Deum ignorare. 8s8 Suppono insuper, fidem necessariam esse, tum necessitato medii, tum necessitate praecepti, ad justificationem habendam ,&Vltam a ternam consequendam . Quod patet ex Apost. ad Rom. S. Iustificati ergo ex Ade , pacem babeamus ad Deum per Dominumnoserum Iesum Chrisum . Per quem babemus accessum per fidem iugro iam istam , in qua pamus . S gloriamur in spe gloriae filiortam
Dei. Idem testatur Apost. ad Hebraeos It . ubi e numerat fideles Veteris testa inenti, & effectus mirabiles habitos per fidem. Et initio hujus cap. dicit: Mi autem fides sper audarum substantia rerum-ar gumentum uou apparentium. Hinc Trid. Concilium siesΓ6. cap.8.d,
cit: Cum vero Apostolus dicit , justificari hominem persedem gratis , ea υerha tu eo sensu intestigenda sunt, quem perpetuus Ecclesiae ibolicae confensus tenuis, s exprest, ut Icilicet persidem, ideo ju fiscari dieamur, quia fides ess humanae Jalutis intritam , fundameu-rtim,s radix omnis justificationis sue qua impossibile est placere Deo,
is ad Aliorum eius cousortium pervenire. 3i9 Suppono tandem, fidelem credere debere, sicut oportet, omnia mysteria revelata, quae ab Ecclesia proponuntur credenda; praesertim illa, quae in symbolo Apostoloruin proponuntur creden da, & aliqua ex his mysteriis tenetur credere explicite, ut sunt illa: Deum esse trinum, es unum : Deum esse incarnarum e Detim esse remuneratorem . Haec tria mysteria explicite credenda sunt, ut quis possit justificari ,& per gratiam justificationis vitam aeternam Possest obtinere. His omnibus notatis, 32o Impugno nunc primam partem damnatae prOPO ut lonis. Non potest esse absolutionis capax qui non adhibet medium neces strium ad iustificationem habendam per Sacramentum Poeniten'tiae ; sed qui ignorat mysteria Fidei , non adhibet medium necessarium ad habendam iustificationem per Sacramentum scenitentiae: Ergo qui ignorat mysteria Fidei incapax est absolutionis. Patet ma ior, quia medium necessarium ad justjficationem est etiam medium