장음표시 사용
281쪽
absque exclusione, media ad ipsam gloriam consequendam. Quare adverto, hanc esse disterentiam communiter assignatam a Theologis inter auxilia sussicientia , & etsi cacia: priora sunt illa , quae dant posse operari, & potentiam disponunt ad iustificationein: poiteriora vero dant actualem Operationem . Unde etsi aliquibus hominibus sint denegata auxilia ellicacia, nemini tamen, cito infidulis sit, Vel Paganus, vel obcaecatus, Sc. denegata sint auxilia sui scientia, quibus paulatim pollunt se disponere ad agnitionem Veritatis, ut Apostolus locutus fuit. 8a Ex his deducimus, illa verba Matth. 26. & Marci i4 a Chriso Domino prolata; nimirum, qui pro υobis, s pro multis, ut omnes volunt Theologi , in hoc sensu esse sumenda: scilicet pro vobis,idest Pro Apostolis , quos in Cinna communicavit . Et pro multis, id est Pro multitudine hominum ; aut pro toto complexo geneta S lium a ni. Vel dicendum, quod si sensius est exceptiuus,non e it talis quo adium cientiam , sed tanthim quoad efficaciam: cum indubitatum sit, Sanguinem a Christo Domino effusum efficacem fuisse tantum pro illis, qui salvati sunt, & salvantur; non pro reliquis hominibus; esto Pro alijs stafficientiam habebat, ut virtute eius potuissent 1 alvari;&huc quidem, quia auxilla habuerunt sulficientia ad salutem consequendam . Non pro omnibus suit eis cax , quia non Omnes gratia auxilijs cooperati sint. Pro omnibus vero fuit sium ciens ; quia Omnibus fuerunt concessa auxilia sufficientia , per quae salutem aeter nam con, sequi potuissent. Ex his
S 3 Impugno nunc damnatam propositionem. Pro illis Christus Dias dedit semetipsum oblationem Deo, pro quibus voluit libere mori,& a servitute peccati liberare;ssed non pro solis,& omnibus fidelibus, sed etiam pro infidelibus voluit libere mori, & eos voluit a servitute peccati liberare : Ergo Christus Dominus pro omnibus, ctiam infideli hus,dedit semetipsum oblationem De O.Ρrobatur minor: Dominus Jesus Christus pro illis voluit ljbere mori , pro quibus Ecclesia orat, ut a servitute peccati liberentur, & ad veram fidei agnitionem perveniant ; sed Ecclesia orat tam pro fidelibus, quam pro infidelibus: Ergo tam pro fidelibus , quam pro infidelibus Christus Dominus voluit libere mori. EO Vel maxime: sicut omnes , tam fideles , quam infideles in
Adam Deccaverunt,ita per sccundiana Adam,Christum,omnes tam fideles , quam infideles vivificati sunt: Ergo pro omnibus , tam fidelibus, quam infidelibus Christus mortuus est: nam ipse mortuus est pro illis, qui peccaverunt in Adam:omnes nanque redemit: Eringo Pro omnibus dedit semetipsum oblationem .
Dcinde ex IJO:2.habetur: IA. Wi propitiario pro peccatis πο- stris,
282쪽
sris, non pro uosris taurum , sed etiam pro totius Guu li . Et e X D. Anselm .in Psalm. I i8. habetur: Ufic usDi ille Iuue filia omnibus ortus es, omnibus venit, omnibus passus est, Omuibus resurrexit.
34 Hoc ipsiam confirmatur ex doctrina D. Clementis Romani lib. 2. Const. Apost. cap. 39. his Verbis : Ex ore Domiui nostri Iesu Chrisi, audivimus. Sperjectescietates dieimus, quaesit υoluntas Dei heu taceus , ct perfecta per Irium Christum Ohis demoui trata , ut
nullus intereat ,sed uuiversi homines uuauimiJeuteutia credentes ei,s unanimi laudem ferentes tu eum, υi aut tu aeternum. Secundis,e
D. Prospero super illud Apostoli I.ad Timot. a. habetur: Qui dicit,
quod non omnes velit Deusfamos fieri, sed certum numerum praedesinatorum , duritis loquitur , quam loquendum est altitudine gratiae Dei, qui Er omnes vult Divossieri , atque is agnitiouem venire υeritatis, s vomutatis suae propositum in eis implet, quos praedestiuavit . Ex quibus Patrum doctrinis a petetissime deducitur , quod pro omnibus, non selum fidelibus , sed infidelibus etiam, Christusio minus mortuus sit, ct semetipsuin dedit oblationem Deo. 3s Modus autem, quo omnes pervenire possint ad agnitionem verse fidei, ut cognoscatur. Christum Dominum etiam pro infidelibus mortuum fuisse, est a Doctore nostro Scoto relatus Q I. Prol. I. contra autem: scilicet Deus excitat infideles ad dolendum,Sc diseplicendum de peccatis commii Iiς contra legem naturalem: deinde dat auxilia ad eandem legem servandam , ad cleemosynas faciendas, ct alia opera moraliter hona , Draeserti in Pietatis , & charitatis:& tandem ad rogandum , & aliquid a Deo impetrandum . Quibus a Gentilibus, & infidelibus peractis, dat Deus auxilia ad Christi fidem recipiendam . Adducit Doctor noster loco cit. exemplum de Cornelio, qui servando legem natu ne & opera bona faciendo, prae sertim clargiendo eleemosvnas, fuit ab Angelo monitus, & ab Apostola instructus ad veram fidem acceptandam . QMantum asserat prieiudicium divinae bonitati , & clementiae stipi ad tela damnata propositio ex iis , quae dicta fiant, aperte colligitur . Quare si Sanguis Christi Domini non omnibus profuit, nec omnibus prodest, non exoritur ex deficientia valoris pro omnibus, ctiam infidelibus: sed quia isti ad auxilia collata non praebuerunt consensum : unde si damnantur, eorum culpa damnantur; iuxta illud Oscae ia Perditio
tua ex re 6 rae tantummodo in me auxilium tuum. Concludendum
igitur est , Christum Dominum dedisse semctipsum oblationem Deo , non pro omnibus, ct solis fidelibus, sed etiam pro omnibus infidelibu S.
283쪽
Exponitur sensus quintae Propositionis, s ejusfalsitas
Quinta damnata Propositio. Paeani, Iudaei, Haeretici, aliique hujus
generis, nullum omnino accipiunt a Iesu Chriso influxum : adeo. aue bine recte inferes, Millis esse voluntatem nudam , es iuermem,
omni gratia suincienti. 36 Q Ensus hujus damnatae propostionis sequitur ex antecedentio propositione, ex qua Authores ipsius inserunt, Pagan OS,Iudaeos, Haereticos , & quoscunque infideles nullum gratiae influxumu Eliristo Domino accipere: quare nuda Voluntas in iis est,inermi S,
di Ooliata omni gratia fissicienti; ita ut si velint,non possint selvari. Oppugnatio Propositionis. 37 I Ndubitatum est inter omnes Theologos, in Deo dari volun-
tatem antecedentem, consequentem,signi, & beneplaciti, tes ante Apostolo ad Rom. ist. Ut probesis, quae sit voluntas Dei bona, s beneplacens, s perfecta. Volutas antecedens est illa,quae versatur circa oricctum siecundum se sium pium , non vestitum circumstantiis. Consequens est illa, quae versatur circa Objectum omnibus circumstantiis vestitum. Pono exemplum utriusque voluntatis adductum a Scoto nostro in I. sent. dist. 46. ad primum. Rex V. G. vult Omnes milites incolumes, & salvos: aliquos vero ex his vult moriturOS. Illa voluntas, qua vult omnes salvos , est antecedens; quia terminatur ad milites praescindentes a circumstantiis honitatis, vel malitia: ipirum: i Ila vero, qua vult aliquos morituros dicitur con si quens; quia vult mortem ipsesum , ob malitiam, & iniquitatem eorum. Ita in casu Deus , praescindendo a meritis, & demeritis hominum , Vult voluntate antecedenti omnes homines salvos fieri: praevisis vero aliquorum demeritis , & perseverantia eorum in main Io , Vult istorum mortem: non quia ipse Deus de sua primaria voluntate velit istorum mortem; sed solum de consequenti, quatenus
isti mali sunt. Voluntas heneplaciti est illa , qua Deus vult aliquid esse, quia sic ipse vult. Voluntas tandem signi est illa, qua Deus s-gna ostendit, se hoc, veὲ illud velle: quae signi voluntas ostenditur per scripturam testamenti, Vel per alia fgna , quando Vocat Peccatores ad paenitentiam, quae signa ostendunt, Deum Velle peccat
284쪽
res ad paenitentiam. In Deo nanque, ut dictum est in praeterito articulo, est voluntas antecedens salvandi omnos homines; quae quidem voluntas vere est in Deo; nam per hanc Deus vult, quod ejus struentur mandata, pro quorum Observantia confert omnibus media sussicientia: cum nos ex nobis isticlentes non simus ad mandata servanda, juxta illud Apost. a. ad Cor. 3. Non quod sus leutes simus cogitare aliquid a uobis , quasi ex nobis;sed sussistentia n*fram Deo es. 38 Hac praemissa doctrina ippono, Christum Dominum moris tuum esse pro generis humani redemptione ς unde canit Ecclesia: Redemisi nos Deus inIanguiue tuo, sc. & quidem mortuus est, ut salvos nos faceret et quare influxum quendam moralem Christus Dominus in omnes filios Adar praebuit, ob merita suae mortis , &Passionis; quatenus ex filiis irae, propter Adae peccatum , facti Q-mus filii gratiae adoptionis. Hic autem influxus Christi, si non om-Nibus prodest,non exoritur, quia omnibus deest; cum ab omnibustum fidelibus , tum infidelibus participabilis sit ; sed exoritur ex
Prava hominum voluntate resistente vocationi, internae inspirationi, & divinae gratiae auxilio excitanti, & moventi ad bene operant clum. Unde sit, quod qui lamnantur,propria culpa damnantur,non
uero ex defectu auxiliorum gratiae , ct influxus Christi Domini :quod expresse docuit D. Hieron. dicens: Velle es meum. E curreres meum.sed idum meum , sive Dei auxilio non erit meum. Ex qua doctrina significatur,influxum Christi Domini in omnes esse,& omisnibus praeparata esse auxilia senicientia, ut Sanguis Christi omnibus proficiat. Quibus notatis, 39 Impugno nune damnatam propositionem duplici medio
Τheologico. Deus condidit praecepta,ut stante eorum observantia, omnes sibi ipsis promererentur gratiam, & gloriam: quibus praeceptis obligavit,tum fideles, tum etiam Paganos, Iudaeos, Haereticos, S quoscunque infideles: a lege enim , & praeceptis Dei nemo excusari potest;Sed nisi Pagani, Iudaei,&c. reciperent influxum a Chri .sto Domino. non possent isti obligari ad legis, & praeceptorum observantiam; cum dicere possent: Quid nobis prodes certare, si coronam certaminis nosperamus i Ergo Pagani Iudaei, &c. verum 1 Christo Domino influxum recipiunt, quo possunt, si velint, primo conversionem,deinde iustificationem, & ultimo gloriam promereri. Probatur minor et nisi Pagani, Iudaei, &c. reciperent influxum a Christo Iei, salus aeterna eorum esset omnino desperata, nec illam possent sperare per mandatorum observantiam ; Sed dum est salus eorum desperata, non possunt obligari ad mandatorum observantiam : Ergo dum influxum non reciperent 1 Christo Domino , iam obli-
285쪽
262 Tracl. III. Artis. V. Propos V
obligari non possent ad praeceptorum obserUantiam. Secundo : Pagani, Iudaei, &c. quibus, vel non est praedicatum Evangelium, vel li est praedicatuin,non credunt praedicanti,habent legem naturalem , Per cuius observantiam possunt paulatim devenire ad verae sidci cognitionem ς sed non devenirent ad verae fidei cognitionem, nili per auxilia divinae gratiae, quae ipsis communicata sunt, mOUentia , ct interne excitantia ad credendum: Ergo Pagani, Iudaei,&c. non habent nudam,& inermem voluntatem,sed adiutam gratia Christi fiasticienti iratione cuius suscipere possunt ulteriorem influxum Christi Domin promerendi gratiam, & gloriam. Minor est certa,& determinata a Conc.Trid. sesI6. Can. . . dicente: Si quis dixerit me praeoeuiente Spiritus Saucti inspiratioue , atque ejus adiutorio ominem credere.)perare, diligere, aut paenitere pose, sicut oportet si ei jus cariovis gratia conferatur, anathema sit. Ex quibus colligitur,quod si quidam ex Paganis, Iudaeis,Haereticis,& Gentilibus veniunt ad catholicam fidem recipiendam, hoc est mediante auxilio divinae gratiae, quo nemo spoliatus est. clo Patet tallitas hujus propositionis ex pluribus Scripturae testimoniis,quibus ostenditur, Christi Domini influxum sie extendere ad omnes, ct singulos homines, etiam ad Ρaganos , Iudaeos, &c. Priis m6 ex Evang. D. Ioan. i. Deus illuminat omnem hominem veni eu- rem in hunc mundum. Ly nanque illuminare, fit per auxilia divinae gratiae, Omnibus, etiam infidelibus concessia, quibus illuminantur,ed recipiunt Chiisti Domini influxum . Secundo ex Apost Gl. l. ad Plin. I. uui dedis redemptionem Iemetipsum pro omnibus. Idem 2.an Tim. 2. Qui uos libera vit, ' vocavit υocatione sua sancta : non fe-cuudum opera noe ira sed secundum propositum suum , s gratiam, quae data es uobis in Christo Iesu , ante tempora fecularis . Asaulf Iiata di autem Nunc per illuminatiouem Samatoris nostri Iesu Chri- n, qui de truxit quidem mortem. illuminavit autem υitam, incor ri plicuem per Gauxesium. Idem ad Rom. 8. Omnes enim peccaυθα rMut egent gloria Dei. Iure cati gratis ρer gratiam ipsius, per Redemptiovem , quae es in Chriyto Iesu. Tertio ex Epist. i. Ioan. 2 Eti e bu propi tiario pro peccaris nostris, non pro u tris autem tantum, sed etiam pro torius mundi. Qn alto tandem CX Evang. Lucae i9.uhina lactur: Venit emo Alius homiuis quaerere , s Diuum facere, quod
perierat. Omnes uiae aut horitates uni Versaliter loquuntur. non pioiblis et cciis, nec pro solis fidelibus , sed etiam pro infidelibus.
Quare sicut omnes peccaverunt , quatenus ly Omnes includit etiam Palia nos . infideles , Iudaeos , &c. sic Omnes recipiunt a Christo Domino influxum, per quem credentes salvi esse posIunt.
Unde eorum Voluntas nequit dici omni prorsus auxilio destituta,
286쪽
Trasi. II I. Artis. VI. Propos VI. 263
inermis & nuda; cum nemini sint denegata auxilia , saltem suill cientia ad salutem. Ad hoc multum facit doctrina D. Augustini de verbis Apost. Serm. I. , ubi ait: Humanus sermo , s omni acceptione diguus , quia Christus Iesus venis in hiaue mundum peccatores Disos jacere e -- reude Evangelium . Venit erto filius hominis quaerere , s salvare, quod perierat. Perierat homo per voluntatem, venit Deus bomo per gratiam liberatricem; Sed omnes homines, tum fideles, tum infideles Perierant: Ergo ad omnes homines salvandos, tum fideles, tum infideles, Christus venit: & sic etiam infideles influxum a Christo Domino reci Piunt.
Exponitur sensus sextae Propositionis, s ejus sustas
Sexta damnata Propositio . Gratia sufficiensstatui nostro, non tam utilis, quam perniciosa es ς' ut proinde meruo pG us petere, dgratia sufficienti luera uos DomIue. qi Εnstis huius damnatae propositionis est , quod gratia stam-O ciens in hoc statu naturae lapis, non solum non sit utilis,sed sit Perniciosa: quare possimus a Deo petere; a gratia su cienti in hera vos Domine . Haec propositio negat utilitatem , quam habere possumus a gratia suilicienti: & asserit, quod sit nobis perniciosa. titrumque temerarium,& scandalosum est, ut Ostendemus. Oppugnatio Propositionis. 42 alia silisciens , ut ab efficaci distincta, communiter a I Theologis definitur , quod si illa, quae dat posie bene
operari: & quanquam sola efficax sit cum actuali operatione conjuncta, cum qua operatione no est actu conjuncta gratia sulficiens; tamen haec est conjuncta cum potentia ad operandum, & coniungibilis cum actuali operatione. Quia gratia fiam ciens quandoq; mo-Vet, Vel excitat , vel illuminat voluntatem ad bene operandum. Theologi etiam vocant gratiam excitantem, coadiuvantem , ct inspirantem, em cacem, ex eo, quod per ipsam habetur actualis ope ratio, ad quam voluntas suum praestat liberum consiensium ζ ct huiusmodi gratia efficax a Deo datur ad omnes actus QPernaturales quos Voluntas denudata auxilio stupernatui ali non posset attinge
287쪽
re, ob naturalem improportionem,quam habet cum ipsis actibus '43 Advertendum cst insuper , satis controversum esse inter Theologos catholicos contra haereticos, an homo possit solis naturae viribus se disi onere ad gratiam excitantem, praevenientem, di coadiuvantem' In qua re contra Semipelagianos concludunt , ad hanc gratiam , non posse hominem solis naturae viribus se disponere, sed requiri auxilium gratiae moventis , in se sufficiens, ad arbitrium disponendum: quare naturaliter, seu positum in puris naturalibus creatum arbitrium, nequit ad gratiam excitantem se disponere. Unde dixit Hieremias cap6.Couυerre vos Domine,ct conver-remtir. Et in Psalmo 8q. habetur: Conυerte nos Deus salutaris usinper. Et ex Zach.cap. . Convertimini ad meas eho convertar ad vos.
Quomodo homo posset ad Deum converti , si nudum esset arbitrium , omni gratia destitutum, ipsum disponens ad conversionem Hinc bene inferunt Τheologi , arbitrium non esse auxilio sussicienti destitutum, per quod posset se disponere ad recipiendam gratiam
efficacem excitantem, moventem,& coadiuUantem ad actus supernaturales eniciendos . Noto , quod in fine orationis Hierem. Prophetae constat,quod ir convertimini ad me, ex Zach. desumptum,sit ex divinae gratiae auxilio: dum dicitur:converte nos,Domine ad te,s eosυertemur. Hinc Concilium Τrid.seT6. cap. q. ait: Declarat praeterea, ipsius Lusificationis exordium in adulis a Deo per Graptim Iesumi praevenientegratia sumendum esse: hoc est ab ejus vocatione, Ete. & infra subdit : Ita ut tangente Deo cor bomiuis per Spiritus Sancti illuminationem,ueque homo i e nihil omnino agat, inspirationem iliam recipieus: quipp8 qui illam ct abiicere potem neque tamen sine eratia Dei moυere ad justitiam coram ido lictera sua voluntate posit: unde tu Sacris literis,cum dicisure Conυertimini ad me, s exscouυertar ad υos; libertatis vostrae admonemur . Cum reooudemus: Conυerte nos, Domine,ad te, s convertemur Dei nos gratia praeυeniri eousitemur. Ex his ergo M Impugno nunc primam partem damnatae pro Positionis, 2 probo utilitatem gratiar sussicientis . Gratia sitissiciens disponit liberum arbitrium ad observantiam legis naturae,positam in nostra potestate; ad resistendum tentationibus; & ad arbitrium movendum, ut bene operetur; Sed huiusmodi dispositio utilis est homini adulteriorem gratiam recipiendam: Ergo Gratia sussiciens , per quam homo sic disponitur, utilis est. Probatur maior : liberum arbitrium nude sumptum, omni gratia susscienti denudatum, non potest propriis viribus se disponere ad observantiam legis naturae ad resistendum tentationibus,&c. alias Ob Iervantia legis naturae, & resistentia tentationibus esIent actus moritorii solius arbitrii creati;quod con
288쪽
tra Pelagianos est ab Ecclesia damnatum in Gicilio Carthagm. sub
C estino I.quorum Pelagianorum errores,antea damnati fuerancati in n. l. Ergo gratia sussiciens omnibus data habet disponere hominem ad legis naturae observantiam , ct ad resistendum tentationibus.
Eo vel maxime : ad hoc militat Concilium Arausicanum cap. Ditimo, ubi habetur circa finem : Hocsalubriter prositemur, quod Nν omni hono opere uos uon incipiamus , ct postea per Dei misericor-ciam adiuυamur sed ipse vobis iussis praecedentibus bonis meritis indem, S amorem sui inspirat prius, tit Sacramenta Meliter requiramus, G post baptismum cum ipsius adiutorioWa, quaesibi suut placita, adimplere possmus: Ergo quaecunque opera bona, quae disponunt liberum arbitrium ad gratiam excitantem, di adiuvantem, ad gratiam justificationis, & ad actus quoscunque si 'ernatur alas, sunt alibero arbitrio, non nude impio, sed gratia sufficienti adiuto. Hoc ipsiuin determinavit idem Concilium per plures Canones antecedentes.
que Deinde: si gratia sufficiens non esset utilis cuicunquessationali creaturae, posset quis dum est in occasione peccandi ex solis naturae viribus non peccare; Sed hoc est falsum : Ergo in superanda tentatione peccandi, quando quis reperitur in illa occasione, utilis est gratia sufficiens. Probatur primo maior; quia tunc iste talis cognosceret, peccatum esse malum, Sc ob talem malitiam illud sugeret: Ergo quoties non sugeret peccatum,ut adiutus gratia sulficienti; tunc occasionem illam peccandi ausu geret , d non peccaret, eX solis viribus naturae . Probatur nunc minor principalis et fuga illa Peccati, dum quis est positus in proxima occasione, est a diu superanS naturales, Sc nudas vires humani arbitrii: Se iccirco Psalmistariebat in Psal. 26 Adiutor meus esto, ne derelisquas me. Sciebat uasque David, quod voluntas denudata auxilio Dei, proclivis esset ad malum; & iccirco auxilium a Deo petebat. Hinc D. Ambrosius in Psal. q3. ait: Quis est tam fortis, ut nequaquam tu leutationem moveatur, nisi Dominus ei adiutor aranat: Ergo falsum est,quod occa, sones peccandi fugimus,ex solis viribus natura . Totum hoc a gratia sui sicienti pribstatur, qua Gentiles etiam quaedam opera hon moralia faciunn, qcsibus quandoque disponuntur ad gratiam etscarcem vocantem, illimilarari em I excitantem , Sc adiuvantem. Ex his conchrams .utilem esie gratiam siusficientem utilem esse in iis, quae sunt m ordine stupet intcirali Sc sunt dispositiones ad ulterissem
q6 Impugno nunc secundam partem propositionis , dc prin quod gratia sussiciens non sit perniciosa . Gratia sessiciens
289쪽
non esti mpeditiva gratiae efficacis ; immo est inductiva ad emcais cetn: Ergo non est nobis P emiciosa: unde temere quis diceret, gratia suscienti libera nos Domine. Probatur assumptum: quoties voluntas per gratiam sussicientem movetur ad opus bonum iaciendum , consertur ei auxilium gratiae emcacis et ut colligitur ex relata authoritate Zachar. I. Convertimisi ad me , s ego conυertar ad vos. Et ex D.Augustino q. a. ad Simplicianum habetur: Cujus Deus miseretur, se eum vocat , sicutJcu illi congruere , Πι υocautem uora respuat: Ergo gratia fiassiciens inductiva, & non impeditiva est gratiae essicacis. Idem confirmatur ex Concit. Τrid. sessi 6. cap. I i. ubi habeturi. Deus impossibilia non jubet ;sed jubendo monet , sfacere, quodpossis, spetere, quod non pins, 5 uiuυat, ut pins. Deus nanisque s jubet, ut facias, mpponit, te per auxilium gratiae sussicientis posse mandata servare, tentationes mPerare,&c jubendo, ut petas, quod non posses, paratus est ad majora tibi conserenda auxilia, ut possis urgentioribus resistere tentationibus: & tandem adiuvat, ut Possis, quia cognoscendo naturae impotentiam, tibi auxilium sussi. ciens tentationibus resistendi, & mandata servandi concessit. Tandem concludo, eos, qui gratiam sussicientem spernunt, quae de natura sua dat posse operari, ut temerarios reputandos este: haec nanque issiciens gratia perniciosa non est; sed utilis ad ulteriorem gratiam recipiendam.
Exponitur sensus septime Propositionisi ejusfasta
Septima damnata propositio . Omnis humana actio deliberata, es Dei dilectio, vel mωndi: si Dei, charisas Patris es;s mundi , co 'cupiscentia carnis, hoc es, mala est. 7 CEnsus huius damnatae propositionis est, quod actio humana O deliberata, quae scilicet fit ex pleno consensu voluntatis, si est dilectio Dei, est charitas Patris, id est gratia iustificans: si vero
est dilectio mundi, est concupi scentia camis, idest Peccatum. Qua re Authores huius propositionis praetendunt duo . Prjmum. quod actus amoris erga Deum non disponat ad gratiam, sed si ipsa gratia. Secundum, quod omnis dilectio mundi sit peccatum. utrum-quu autem est salsum,& subiacet huic damnationi.
290쪽
Oppuguatio Propositionis. ηI CVppono, actionem humanam deliberatam illam esse , quae
o fit pleno consensi voluntatis, ita ut voluntas alteram Parintem omnino recuset. In stiper suppono, actiones, quae fiunt ante Iastificationem ex inclinatione habitus virtuosi , sive naturalis, quae
scilicet fiunt ex habitibus, Prudentiae, Iustitiae, Temperantiae, &c. sive habitus supernaturalis;ut quae fiunt ex Fide, Spe,Timore Dei, Sc. non esse peccata, sed esse dispositiones ad iustificationem: nam quaecunque actio hona, facta ex inclinatione virtutis, est dispositio ad iustificationem, ut colligitur ex Concilio Tridentino sessi 6. can. . dicente: Si quis dixerit , opera omnia, quae ante justificationem fiunt, quacunque ratione factasit, veri esse eccata, Dei odium Dei mereri , aui quauto υehementius , quis nisatur Ide disponere ad tratiam , tanto eum gravius peccare, auatbemast. Hac doctrina Concilii praemissa, q0- Ιm pugno nunc primam Partem damnatae propositionis, &Prono , quod adtiones humanae deliberatae, quae sint dilestio Dei, non sint charitas Patris, seu gratia sanctificans. Omnis actio quan . tum vis deliberata, quae a charitate non Procedit, & ipsam charitatem inhabitantem praecedit, esto sit amor Dei, est tantum dispotatio ad gratiam sanctificante sed di sipositio ad gratiam Lanctificantem non est insa gratia sanctificans, seu charitas Patris: Ergo actio humana deliberata, quae est dilectio Dei,non est gratia sanctificans, seu charitas Patris. Minor patet; cum nulla dispositio ad sormam sit ipse forma. Probatur nunc maior: nulla actio humana deliberata, quae est dilectio Dei, procedit a charitate, nisi supponat hominem histi fieatum per inhabitantem gratiam; sed multoties homo in priori naturae ad iustificationem amat Dcum , & quidem sit per omnia: praesertim dum incipit poenitere , & se disiponit ad Sacramentum poenitentiae, per quod iustificatur Ergo tunc illa adtio , quantumvis deliberata, di sit Dei dilectio, noti Di Ccedit a charitate, ante iustificationem : ideoque neque est i Psa charitas. Fo vel maxime: potest homo non iustificatu gamare Deum Q. per omnia , & Per hunc amorem se disponere ad paenitendum de peccatis, & ad gratiam sanctificantem recipiendam ; sied iste amor Dei, qui est si ita di sipostio , nequit esie gratia sanctificans, nec estedius gratiae sanctificantis; cum haec non inhabitet in anima subdita peccato, & non iustificata : Ergo amor Dei , ut praecis ε provenieissa voluntate deliberata, & non Elicitus a charitate, nequit esse cha ritas Patris. Probatur maior: in omni actu praecedente ad iustifica-
