장음표시 사용
271쪽
Oho, non posse dari ignorantiam in vicibilem de Deo ex iis ἰ quae
dixi in I. disp.primi libri sent. Primo ex illo Sap. ig. A magnitudine enimDeciei,s Creaturae aerenoscibiliter poteris Creator borum inde. ri. Secundo ex D. Augustino,tractatu in Joan. Haec es vis verae divinitatis ut Creaturae rationali, iam ratione uterii, nou Omutuo, ac
penitus possit abscondi.Tertio exTertulliano lib. i. cotra Marcionem: Prima auimae rationalis dos, Dei notitia est . Quarto tandem essicaci ratione demonstratur. & quidem a posteriori, & cohaerenter ad doctritiam cit. ex Sap. Qui libet certam habet cognitionem , hunc mundum, & ornatum ejus esse conditum: non ah aliqua Creatura: Ergo a Creatore; sed hic Creator est Deus : Ergo quilibet potest cognoscere , Deum esse. Demum ignorantia in vincibilis excusat a peccato; Sed qui Deum verum ignorat, non excusatur a peccato; alias Gentiles excuserentur a peccato, qui adorantes falsos Deos, putant, illos esse veros Deos: Ergo qui ignorat Verum Deum, ne quit ignorantiam in vincibilem de vero Deo habere. tq Impia gno nunc secundam partem damnatae propositionis,&Probo, quod ille, qui peccat, 2 actu non cogitat de Deo, non committat peccatum philoiphicum , sed vere Theologicum. Peccatum philosephicum praucindis a revelatione, ratione cuius cognoscatur Peccatum esse ostensam Dci,averituum a Deo,impeditiuum acquisitionis beatitudinis , & inductivum poenae aeternae; Sed qui Peccat, & in ama peccati non cogitat de Deo, iam cognUVit,Peccam tum ipsum esse Dei offensam,aversi uum a Deo,&c. Ergo dum Decricat, & non actu cogitat de Deo, committit Uerum Peccatum theologicum, & non puro philomphicum . Prohatur assumptum. SuΠ-POnamus, Titium csse in actuali fornicatione et in priori ad ipsum actum fornicationis cognovit , fornicationem illam esse ostensam Iaci, aversivam a Deo,& poenae aeternae condignam: dum actu peccat , iacia cogitat istas serinalitates actus , neque ipsum Deum, qui in illo actu ostenditur. In hoc casu quia Τitio innotuerat malitia illius actus, ut aversiva a Deo, & ostensa Dei. ac D cenae a. teri incondigna, iam peccatum committit, pro ut est Dei ostensivum , a Deo avernuum, & poena aeterna condignum; sed peccatum superaddens has formalitates, est peccatum theologicum: Ergo qui peccat, & adiu non cogitat de Deo, committit peccatum theologi qum. Allud nanque est peccare, absque praevia cognitione Dei: & aliud est peccare non cogitando de Deo,dum actu peccatur. Peccare pri mo modo est peccare, absque eo, quod cognoscatur.peccatum esse Dei ostensuum , impedit iuuin heatitudinis. & condignum poena aeterna . At Peccare secundo modo, scilicet absque actuali cogitatione de Deo,est Peccare ex ptaevia cognitione, quod peccatum sit offensa
272쪽
offensa Dei, impeditiuum beatitudinis, & poenae aeternae condignu: Adeoque qui peccat , & actu de Deci non cogitat, non committit peccatum philosophicum, sed vere theologicum. Is Impugno nunc, & probo, quod qui peccat et ignorado Deti, Vel non cogitando de Deo graviter peccat , quod scilicet offendat Deum, dissolvat amicitiam Dei, & sit poena aeterna dignus,esto hoc Peccatum sit philosophicum. Qui peccant, ignorando Deum , vel non cogitando de Deo, vel sciunt Dei leges, & praecepta: vel non. Si dicatur primum: Ergo jam per legum , & praeceptorum cognitionem certo sciunt,peccatum esse ostensam Dei,inductivum poennaeternae,&aversi uum a Deo : Ergo qui committit tale peccatum,
non solum graviter peccat, sed Deum offendit, dissolvit amicitiam Dei, & est dignus poena aeterna: Ergo quamvis concederetur, Pec catum illud esse philosophicum, hoc tamen, quia esset commistum ab eo, qui legem cognoscit, est ostensa Dei,& amicitiam Dei dista
vit,&c. Si dicatur secundum: Ergo ex repugnantia, quam cognoscunt in illis pravis actibus, & oppositione naturae rationali, tenentur actus illos fugere: Ergo dum illos non sugiunt,committunt Dec. catum, quod est Dei offensivum,& dis Iolvit amicitiam Dei. Proba-hatur ista consequentia et natura rationalis, cum debeat se conso mare dictamini rationis , tenetur sugere malum ipsi naturae repugnans;sed malum,quod est naturae repugnans ast offensa Dei,& diGsolvit amicitiam Dei et Ergo dum quis non sugit actus naturae ra tionali repugnantes , si illos committit , Deum graviter offendit, aedissolvit amicitiam Dei. i 6 Tandem concludo contra hanc damnatam propositionem, ex his omnibus dictis, eum, qui actu peccat, Vel Deum ignorando, vel de Deo actu non cogitando, peccare pectato theologico. Privmo, quia ignorantia illa de Deo esset omnino vincibilis: & sic peccans contra Deum Uincibiliter ignoratum, Deum offendit, & amicitiam Dei dissolvit, & fit poena aeterna dignus. Secundo, quia non cogitando de Deo,non destruit praeviam Dei cognitionem ejusdem mandatorum: & insuper, quod actus ille prauus, qui committitur, sit offensa Dei, & poena aeterna dignus: Ergo ex nullo capite censeri potest peccatum non offensivum Dei , neque poena aeterna dignum ἔ Ae per consequens merito ista secunda propositio fuit , ut scandalost,temeraria, & piarum aurium omensva,damnata.
273쪽
a 3 o Tracta II. Artis. II. Propos II.
Τenor sententiae damnationis istarum duarum Propositionuin ah Alexandro Octavo damnatarum. O inbui peractis . Sanctissimus, omnibus plene, ct mature confide ratis,primam Thrsem seu Propositionem declaraυit haereticam, S ut talem damnandam, s prohibendam esse , scut damnat, s probi-bersub censuris, s paeuis contra haereticos, is eorum fautores injure expressis. Meundam Thesem,Jeu Propositionem declaraυit Dandalosam, temerariam piarum aurium offens am, S erroveam; es uti talem damnandam es prohibendam es e,scuti damnat, s prohibet, ita ut quicunque illam docuerit. defenderit, ediderit, aut de ea etiam disputaverit publicὰ seu privarim tractaυerit, nisi forsan impugnaM-do , ipso facto incidat in excommuvicariovem , a qua novρο si prae ιerquam tu articulo mortis ab alio etiam quacunque dreuitate fraugente . nis apro tempore existerie Romano Pontifice, abomi. Instipe ' dipridie ru υ rtute Sanctae obedientia, s Jub interminatioue L ivini Ludicia prohibet omnibus Gripi delibus cuIuscunque coudiariυπιδ, i uitatis, ae)tAttis etiam speetati s specialissima nota digni sive praedictam Defem, Ieu Propostionem ad praxian deducant.
Alexander Speronus S .R. dc univers. Inquis Not Loco Φ Sigilli.
Praemissum Decrerum fuit publicatum 24. Augusti 169, Sequuntur aliae Propositiones ab eodem AlexXIII. damnatae. Feria f. sie 7. Decembris i 69o. IN Contre atione Generali Sanctae Romanae, es Uuiores Iu vi habita in Palatio Apo folico Montis uuirinalis coram Sauciiss
mo D.N. Alexandro Dioma Proυidentia Papa octaυο c. Sancti mus D.N. Alexander Dioturi Proυidensia Papa VIII. praedictus . Pro Pastorali cura ovium a Chriso Domino Iibi commissa, de earum falute follieitus.ut isostento eradu per rectas semitas possit incedere , 6 pascua uta tim perniciosa in praυis doctriuis exhibitu Uitare , tinius supra triginta Propoptionum examen pluribus in Sacra Theologia M Miseri s deinde Emiventissmis,ac RevereMissimis D. D. Cardiualibus eontra haereticam praυitatem Generalibus siquisioribus commist, qui taurum negotium dilideuter orarese
274쪽
si, eique sedulo, ae pluries incumbentes ,super una tuaque sua fucta. gia Sanctitati Suae sigillatim detulerunt.
ponitur sensus primae Propositionis , ο ejusfripta
Prima damnata Propositio . Iustatu naturae lapse ad peccatum for male , s demeritum sufficit illa libertas, qua Ooluntarium, ac liberum fuit in ea asua, peccato origiuali , s libertate Adriani pec
i 7 CEnssis huius damnatae propositionis est. quod ad peccatumo formale , & ad demeritum in statu naturae lapsiae non re quiritur libertas actualis, & formalis peccantis sed sufficiat libertas in causa, quatenus scilicet voluntas nunc peccans continebatur in voluntate Adami peccantis. Haec propositio facit peccatum actuale perQnale neces1arium, quod erroneum est , Opputuatio Proposisiouis. I 8 u X dictis in praeterito articulo constat,quid,& quo tu plex sit A peccatum & insuper disterentia , qnae est inter originale, di personale peccatum. Nunc circa peccatum sormale, ut ab originali distin dium,est sermo. Ad peccatum nanque sor male requiritur Plena, & actualis voluntatis libertas , qua libere se determinat ad hunc actum potius, quam ad alium; & ad hanc potius partem contradictionis, quam ad aliam : unde sicut homo peccat , ita potuit non peccare, si libere non se determinasset ad peccandum. Quare indubitatum est apud omnes Theologos, cx doctrina D. Augustini, Non e se peccatum, nisi Ooluntarium. Quod expressio ex pluribus Scripturae locis colligitur. Primo ex Jer. . ubi habetur: Haec neus non audiυit vocem Domini Dei sui,uee recepit disciplinam, ideo projecta es ἀ Deo. Secundo cx lib.Num. Iq. Amalec , S Cauauarus aure vos sum, qtiorum gladio eorremis , eo qtiod uolueritis acquiescere Domino. rertio ex Genc si q.Quare iratus es s quare covcidit vul- rus tuus Noune se bene egeris, recipies, si autem mali , patim in foribus peccatum aderis p sed stib re erit appetitus Gus , oe tu dominaberis lilius. Quarto ex Alnos Proph.3.utiarire bonitate,s non ma litiam , o in evieris . QMinto colligitur ista veritas eX D. Ambros in exposit. surra Psalm.Αo .Homnia dedit eligeudi arbitrium, quod1ΡΙ i a quatur, Disjtigoo by Cooste
275쪽
quasvr, ante bominem vita, ct mors: si deliqueris, non natiara tu es,pa es, sed eligentis affectus. Sexto D. Hieron. in Dial. contra Pelag. ait: Hoc est, quod in principio dixeram, tu nosra esse potesate pec-
eare , et non peccare , ut liberum ferυetur arbitrium. Septimo ex D.Augustino lib. 3.cap. i. que ulla culpa deprebendi potes,tibi natura, necessitasque dominatur. Et lib. a. cap. I. ait: Habemus liberum voluntatis arhIIritim, et nonnisi eo peccamus. Et in Epist.M. contra
Pelagium,ait:Sa nou es gratia Dei,quomodo Iamat mundum Si noues libertim arbitrium , quomodo judicat mundum Z Εx his doctrinis, quae contra Pelagiarios, & Calvinistas militant, insertur, hominem sua libertate peccare, ita ut non sit necessitatus ad peccandum, orieo, quod primo homo peccavit. Quibus doctrinis praemissis, contra quas militare videtur damnata Propositio, I9 Nunc ipsam propositionem impugno. Primo e Peccatum Adae nullam in nobis necessitatem posuit ad peccandum ded adhuc nos liberos in statu naturae lapsae reliquit ad peccandum , Vel non Peccandum: Ergo ad peccatum formale vel demeritum requiritur Voluntatis peccantis libertas, & non sussicit libertas in causa, quaesiuit in primo homine peccante . Prohatur assumptum ζ peccatum Adae suit carentia Justitiae originalis; sed hujusmodi carentia non est necessitas in statu naturae lapis inhaerens voluntati, ipsam necessi in tans ad peccandum; nam peccatum ipsium Adae , quamvis transsu- sum in Posteros, post Baptismum est deletum, Sc nec in Baptizatis moraliter perseverat: Ergo illud Adae peccatum nullam in nobis ne cessitatem posivit ad peccandum. Eo vel maxime r Justitia originalis amissa per primum peccatum, si perseverasset, non suisset in homine necessitas ad non Peccandum; alias Adam libere illam non amisisset: Ergo carentia eiu sedem originalis justitiete non est in homine necessitas ad peccandum. Psohatur ista consequentia , ex regulis dialecticis : quando forma conjungibilis est clam aliquo actu , carentia formae est coniungibilis cum opposito actus; Sc e contra; sed justitia originalis est forma; peccatum Originale est carentia iustitiae originalis: Ergo si iustitia Criginalis non est necessitas ad non peccandum , neque originale
Peccatum erit necessitas ad peccandum.
2o Deinde: primus homo Adam non fuit nece II itatus ad peccandum, sed stra libertate peccavit, ut dixit D. Augustjnus de Vera Relig- cap. I .loqirendo cle peccato Adae: Quouiamsi vectisitateD-cisset, nullo pereati ciumine teneretur: Ergo pariter, traues homines ab Adam procreati propria lihertate peccant; alias de eis idem Au Musi in i dictum militare videretur: quini scilicet, si necessitate feribseut, πΠllo peccoli crisiue reuereutur. Consequentia sequitur, quia
276쪽
peccatum non est imputabile, nisi quando est formale, Si personale; sed est tale, quando propria libertate committitur. Ergo Peccatum sormale est liberum a propria peccantis libertate. sti Τandem ostenditur falsitas hujus propositionis ex Concilio Tridenti no sesΓ6 can.3. ubi habetur: Si quis liberum horuinis arbitrium post Ada peccatum amistim,s extinctum esse dixerit,aut rem esse de solo titulo, immo titulum sine reolmentum denique a Satana λυectum in Ecclesiam, anathema sit. Idem habetur in can.6.ejusdem sessionis: Si quis dixeris, non esse in potestate hominis,uias suas malas fatere, sed mala vera, ita ur bona, Deum verari,non permis e solum, sed etiam propriὰ, S per se; adeouist prostrium ejus opus, non minus proditio Iuda, quam υocatis Pauli, auatbemast. Hi Canones facti fuerunt contra Calvini stas, qui liberum negabant arbitrium: sed haec propositio damnata Ponens,ad peccatum sormale,& demeritum miscere libertatem in causa, seu in primo homine peccante, videtur negare libertatem creatam in Peccando ; & adstruit nece1sitatem peccandi: Ergo coincidit cum Opinione Calvini ; ac per consequens merito, ut temeraria, ct in fide suspecta damnata fluit. Contra hanc propositionem directe militant iupradictat author, tales,tum ex Scripturassum ex SanctiS Patribus iupra relatis Contra Authores hujus Propositionis multum facit D. Augustinus lib. de natura, & Religione, ubi ait in cap. Iq. Usque adeo peccatum Do luntarium es malum , ut nullo modost peccatum, A nonfit υolunIarium. Et quidem loquitur de Voluntario Pessonali,seu personae peccantis , ct non de voluntario in causa ,seu in primo homine Adamo, quod clare insinuat lib. a.de lib.arb.ca P. I. dicens: Illud bonum, quo commendatur ipsa justitia in damnandis peccatis, reReque factis honorandis, quomodo esset, s homo careres libero voluntaris arbitrio Ergo dum peccatnm damnatur,signum est, quod ad illud non susE-cit sola libertas in causa, sed est necessaria libertas peccantis.
Exponitur sensus secundae Propositionis , s ejus falsi Aydemonstratur.
Se unda damnata Propositio. Tametsi detur ignorantia lavincibili;
juris naturae, e iustatu naturae lapsa operautem ex ipsa non ex .cWisi a peccato formali. Ensus huius damnatae propositionis est ex ignorantia invincibili juris naturae, ,quod qui operatur
277쪽
ci, non excusatur a peccato pro formali , quod est contra praeceptum, & legem. Praetendunt Authores hujus pro sitionis, quod illi, qui operantur ex ignorantia invincibili juris naturae quae, per ipsos, oritur ex poena peccati originalis necessitantur ad peccandum ; quod quidem erroneum est, & in fide suspectum, immo hae
O gnitionis, quae moraliter vinci, & expelli non potest. Ut si quis omnem adhibeat diligentiam, an extet Praeceptum circa alicuius rei obserUantiam, Vel prohibitionem, ne aliquid fiat; & notitiam de tali legis observantia habere non possi tunc diceretur ob servantiam illam, vel rei prohibitione in vincibiliter ignorare. Ignorantiam vincibilem esse negationem cognitionis, quae vinci, & ex pelli potest. Ut si quis nesciret, an hoc sit praeceptum , ct cadat sub lege; & ut possit de hoc veritatem scire, nullam adhiberet diligentiam ς tunc tale praeceptum Vincibiliter ignoraret.
in vincibilem Juris naturae ut prae 'endunt Authores hujus damnatae propositionis; cum nemo possit reperiri , qui non cognoscat, mendacium, surtum, adulterium,&C. & insuper non cognostat, hosaictus csse malos, inhonestos, & contra regulam morum: ct insuper nemo est. Qui no cognoscat hoc principium, λ- tibi non υis alterine feceris, se. Ubi adverto,quod Peccatum, aliud est pro sormali,&aliud pro materiali. Peccatsi pro Dormali est actualis distormitas ad regulam moris, dictantem, hoc esse illicitum: adeoque fugiendum. Ut si ratio vel prudentia dictaret,nunc extare Praeceptum obligans ad audiendum Sacrum; nunc non audire Sacrum est Peccatum pro formali ; quia nunc omissio Sacri dicit actualem dii brmitatem ad regulam morum , dc nunc extat Praeceptum de audiendo Sacro. Peccatum Uero pro materiali est opus aliquod non oppositum adfii regulae morum; quatenus intellectus non iudicat, hic , & nunc aliquid esse faciendum . Ut si extaret praeceptum de auditione Sacri, & intellectus iudicaret hic , & nunc non vigere hoc praeceptum,
tunc omittens Sacrum, peccaret tantum Peccato materiali, quatenus cst opus contra praNeptum ς non Vero Peccaret peccato pro
formali; quia iudicat non extare hic, & nunc tale Praeceptum ; ac per consequens non diceret distbrmitatem ad regulam morum. Haec autem ignorantia inuincibilis iuris naturae in statu naturae lapsae non est possibilis,ut dictum est. At gratis admissa, haec hah et excusare operantem ex ipsa a peccato formali.
278쪽
as Quod sic ostenditur contra damnatam propositionem. Suinposito, quod detur hujusinodi ignorantia invincibilis iuris naturae in statu naturae lapsae , haec ignorantia daretur in poenam peccati originalis; Sed pro ut daretur in poenam peccati originalis , habet
excusare operantem ex ipsa a peccato formali;quia stante ipsa,OPerans non distbrmaretur a regula inoris; cum non posset cognoscere,
an hoc cadat sub lege, vel sub praecus to : Ergo luppolita ignorantia invincibili juris naturae , haec excusat operantem ex ipsa a Peccato formali. EO vel maxime: operans ex ignorantia in vincibill,praestat liberum consensit m , quo Voluntas OPeratur ex eo , quod Putat, nunc non e Xtare Praeceptum obligans ad ejus observantiana ς Sed non imputatur ad peccatu sormale voluntati operanti,eX eo, quoci iudicat, nunc non cXraru praecepi um obligans ad sui observantiam:Ergo Voluntas . quae operatur ex ignorantia invincibili excusatur a
Peccato Pro s ir mali. Probatur minor: ex D. Augustino lib. R de lib. arb. cap. I9 ubi ait : Non tibi deputatur ad culpam , quod invitus ignoras δ ed quod negligis quaerere, quod ignoras. Si I hi C cxem Plum in D. Augustuat authoi ita tu . Nesciat quis, an extet Praeceptum de auditione sacri: si omnem adhibet diligentiam, ut ei innotescat,eX-tare praeceptum de auditione sacri, & nullam notitiam de tali pra certo.habere possit; tunc ei non imputatur ad culpam omissio sacri; quia tunc invincibiliter ignorat praeceptum. At si lite dubitans an extet, Vel non, praeceptum de audiendo secro, non adhibet dili-gCntiam, ut ei innotescat,extare tale praeceptum de auditione sacri; tunc quia negligit quaercre quod ignorat, ei imputatur ad culpam: Ergo dum qujs invincibiliter ignorat, extare aliquod Praecuplum, si operatur ex tali ignorantia inuincibili, excusatur a peccato Pro tor-mali.
Exporitur sensus tertiae Propositionis, ct ejus falsitas
Τertia damnata propositio.'bori licet sequi optulavere,vel inter probabiles pi obabilissimam. I 6 C Εnsus huius damnatae propositioni est quod non si licitum
sequi probabilissimam opinionem inter probabiles; nCc it Iam, quae simpliciter opinio est. Unde putasti Authorcs. Quod scmper certa si tenenda .Quare praesumunt tollere de medio receptum usium probabilistarum. oppu-
279쪽
, o se dis,posito pendet ex iis, quae dicta sunt in prim0 3 iς
Aa, cundo, tertio , di quarto articulo secundi tractatus hujus peris contra primas quatuor Propositiones damnatas ab Inn. XI. Ubi diictum est, non esse licitum in Sacramentorum administratione sequi opinionem mini s probabilem , praesertim quanda minus tuta est, & eX ponit Sacramentum periculo illud invalidandi. Nec esse licitum Judici iudicareduxta opinionem minus probabilem; quia ex tali judicio laeditur maius ius alterius , quod habet ad rem judicatam: & Iudex in serenda sententia duxta minus Probabilem opinionem , facit contra iustitiam . Nec agens iuxta opinionem tenuiter probabilem prudenter agit ; quia cum iudicet oppositam opinionem magis congruere, & minorem involuere Grmidinem, semperactio facta iuxta opinionem tenuiter probabilem esset actio imprudens. Si quis nanque mihi diceret vix posse probari, excessum octo Unciarum pro se ina cenula jejunii, non frangere jejunium: & ratio id probans non convincit , nec solvere potest rationes ad Oppositum; tunc si in praxi hanc ponerem Opinionem, imprudenter age rem; qaia me exponerem periculo frangendi jejunium Ecclesiasti. cum, ratione talis excessus.Nec tandem excusari potest infidelis ab infidelitate ductus opinione mimas probabili; quia tenetur infidelis, qui laborat ignorantia vincibili circa mysteria nostrae fidei, adhibere maiorem diligentiam , ut maiorem habeat certitudinem, quam am si vera fides. Unde donec formidaret, non excusaretur x peccato infidelitatis non credens mysteria nostrae fidei, ductus opinione minus probabili . Haec omnia videri possunt locisupra cit. 28 Nunc Qppono, propositionem probabilissimam illam esse, quae vel nititur maiori Doriorum sequela, vel Patrum, & scripturae testimoniis, vel urgentissimis rationibus; & qua facilius rationes in oppositum sbluuntur, ita ut, quas certa existimanda est , quia vix Qrmidinem. Sc dubietatem admittit . unde si quis adhiberet omnem diligentiam, etiam circa materiam honestatis actus, & cois nosceret, non esse opinionem magis tutam, quam illa,quae probabilissima est; si hanc relinqueret, & operaretur, iuxta minus probabilem, imprudenter, & cum periculo se exponendi Peccato ageret: quia cum rationes urgentissimae, Patrum, di scripturie testimonia, ac Doctorum sequela reddant quas certam opinionem illam prois halissimam: iccirco qui eam relinqueret, se periculo peccandi ex
29 Impugno nunc ex his hanc damnatam propositionem . In
280쪽
quacunque Blateria,etiam circa honestatem actus,illam opinionem licet sequi, quae ceteris communior, & tutior est;& insuper quae habet excludere omnem formidinem; sed sola probabilissima opinio communior est ceteris , & tutior, ac omnem excludit formidinem rErgo probabilissimam licet sequi, ne periculo peccandi se exponati Ratio nanque probabilitatis vix adaptari potest opinioni probabi. lissimae, quae magis certitudini propinqua est, quam mini s proha-hilis; cum fere omnem habeat excludere sormidinem. Ultra quam- quod, quando certa opinio haberi non potest , & voluntas tenetur operari , nec utramque partem contradictionis suspcndere licite potest;tunc ad probabilissimam se determinare debet,quae opinioni certae est magis propinqua: Ergo licite operatur, qui iuxta Probabilissimam operaretur ; cum prudens judicium in casu haberetur; praesertim quia Periculum peccandi evitaretur.
Exponitur sensus quartae Propositiovis , s ejus falsitas
Quarta damnata Propositio. Dedit semetipsum pro nobis oblationeis Deo, Non pro solis electis , sed pro omnibus, s Iolis fidelibus. go CΕnis huius damnatae propositionis est, quod Christus Diis, D dum pro nobis mortuus est, dedit semetipsiam oblationem Deo, seu in sacrificium, non pro solis electis, sed pro omnibus, &solis fidelibus. Videtur autem verba Cosecrationis Sanguinis Christi Domini ansam praebuisse fautoribus hujus propositionis,asseren di Christum Dominum esse mortuum, & semetipsiim dedisse oblationem pro Omnibus, & solis fidelibus, & non pro infidelibus. Onuiuatio Propositionis. 3i UAlsitas huius damnatae propositionis Pendet ex eo , quod
contra multos haereticos exagitatur a Catholicis in materiade auxiliis, & libero arbitrio. Ubi cum Apost. I .ad Τimo t. s. adverto, Deum velle omnes homines famos fieri, s ad aluitionem υeritatis venire. Et hoc quidem volutate illa primaria,& a Theologis antecedenti vocata, per quam omnibus confert auxilia sufficientia ad salutem consequendam . Ex qua Apostoli doctrina evidenter , &clare deducitur, Deum neminem hac sua primaria voluntate ex clusisse a gloriar insuper per eandem voluntatem dedit omnibus,