장음표시 사용
291쪽
tione in debet inesse amor Dei , etsi non ex praecepto dircessi obligante ad diligendum Deum, saltem ex praecepto aliarum virtutum, cum quibus connetctitur praeceptu in diligendi Deum; sed a eius praecedens iustificationem, nec cst cliaritas , nec effectus di charitatu elicitus: Ergo amor Dei non est charitas Patris .Probatar maior: in omni illo actu praecedente iustificationem, saltem adest detestatio peccati, ob ejusdem turpitudinem, & quatenus est omensa Dei; sed hic a ius detestandi peccatum includit amorcin Dei, Si non provenit a gratia sanctificante:Εrgo in omni actu praecedente iustificationem inest amor Dei si per omnia. 5o Impugno nunc secundam partem damnatae propositionis,&proho, quod aliqua dilectio in udi no est c6cupiscentia carnis, & sic non est mala. Adius,qui disponit ad iustificatione,nequit esse malus, nec carnis cocupiscentia sed aliqua dilectio mudi disponit ad iustificationem;quia mundus diligitur propter Creatorem mundi:& omnis dilectio, quae est propter Deum, nequit esse mala: Ergo actio humana deliberata, si est dilectio mundi, non est mala, nec carnis concupiscentia : Maior Patet: quia nullus actus malus disponit animam ad gratiam; cum peccatum gratiae opponatur. Prohatur mi isnor: quod cadit sub praecepturta, ita ut eius obscrvantia stadimpletio praecepti, disponit ad iustificationem, s exercetur ab eo, qui manet in peccato mortali;sed aliqua dilectio mudi cadit sub praeceptumam adest praeceptum diligedi Parentes ex q. Decal. praeceptor Honora Pa=entes: Adest praeceptum diligendi proximum, quicunque sit: Diliges proximum tuum , sicut teipsum, ex Jacoho 2. Adest aliud praeceptum de dilectione inimicorum: Ego autem dico vobis. diligite inimicos υζlros; sed tam Parentes , quam PrOXimus, quam inimici siunt membra mundi: Ergo aliqua dilectio mundi disponit ad iustificationem: quia observantia praeceptorum ad iustificationcm disponit. 3i Ex hac ergo damnata propositione,quo ad hanc partem, se queretur, quod qui praecepta Dei servaret in peccato mortali, Observando Praecepta, opus malum faceret. Quod dicendum non est, ut videbimus in nequenti articulo . Hinc noto, dilectionem mundi Possie dupliciter sumi, x ci constituendo in ipso mundo rationem ultimi finis, quatenus creatura amaretur in ordine ad se , & non in Ordine ad Deum: & tunc ista dilectio, cum sit ex in Ordinato appcritu, esi mala , ct peccaminosa: sic etiam esset peccamino Ia dilectio, si proximus diligeretur plusiquam Deus, vel si diligeretur in-ord j nate, ob finem nimirum inhonestum. At si diligitur ordinate,dccx voluntate Dei praecipientis, vel quia creata voluntas, iuxta re gulam morum, di dictamen Prudentiar, vel ex inclinatione aliarum
292쪽
Virtutum , operatur, tunc ista mundi dilectio bona est ,.quae si non est meritot ia, quando caret gratia iustificationis , cst tamcn hona moraliter, & ad gratiam ipsam disponit. Quantum ad hunc poltcriore sensit damnata no eli propositio, si suinatur siub termino particulari. At quia est siub termino universali, nimirum: Omnis h&mmna a)tio deliberata,seo os dilectio mcindi, es concupiscentia carnis, Medit mala est, ideo siub termino universali est, ut scandalost, ct te. meraria damnata . Haet fecunda pars magis impugnabitur in serquenti articulo.
Exponitur sensus octavae Propositionis,s ejus jalptas
Octava damnata Propositio. Necesse est infidelem in omui opere pec
32 CΕnsus hujus damnatae propostionis est dependens ex eo, O quod multi Haeretici dicebant, omnia opera infidelium esse Peccata, quod contra Michaelem Bajum damnatum fuit ab Ecclesia. Nunc Authores istius faciunt sensum modalem, Ponendo Dra: dicatum , ut necessario conveniens subiecto: & dicunt , quod ne' cessarium sit, infidelem in omni suo opere PCccare.
Oppugnatio Propositionis. 53 Λ Dvertendum est , peccata infidelium , vel este direm
contra fidem , & ista dicuntur haereses, ct actus incrcdulitatis,Vel esse c6tra praecepta tum naturae, tum Dei, x haec sint contra alias virtutes, & honestates , quibus Opponuntur: ut blal Phe inare est contra Virtutem Religionis ; surari, contra Virtutem Iuni 'itia'; sornicari, contra continentiam, &c. Omnia opera infidelium faeta contra fi lcm fiunt et dius infidelitatis, situ incredulitatis ς qua Uero si unt contra alias virtutes, propriam , R distinctam inducunt oeciem . NCn ergo omnia peccata infidelium. vel Haereticorum lunt ii aereses, sed soluin illa, quae directe fidei opponuntur. Advcrt O in sta per ex regulis sium mulatu, qu cd dum propositio aliqua est modalis de aliquo pra dicato necessario coveniente subic-cio;tunc praedicatu dicit talem convenientium cum subiecto,ut i Π- rostibile sit oppositum praedicari convenire subiecto.Vt si dica lui:, uecesse est Oominem esse rationalem. M uees . facit sensum, quod im-
293쪽
possibile sit, oppositum rationalitatis convenire homini. Dum ergo Auit rores supradictae damnatae propositionis , asserunt, neceHe esse, infidelem tu omni opere peceare , haec propositio facit hunc sensium: ita in omni opere peccant infideles , ut impossibile sit non peccare in omni opere. At Omninu videtur esse falsum,& erroneum. Primo, quia infidclitas ipsa non necessitat voluntatem infidelium ad peccandiam in omni opere. Secundo, quia scuti liberi sunt infideses ad peccandum,ita etiam ad non peccandum: nec per infidelitatem tollitur albi trium ipsorum, sed adhuc in sua libertate remanet. Et per hoc, quod quandoque peccant, immo saepius quam fideles, non sequitur,quod necessario peccant. Unde dum peccant, contingenter peccant, sed non est verum, quod in omni opere peccant ; sed tantum in iis operibus, quae non fiunt ex inclinatione virtutis , &sunt contra regulam morum,& dimmen rationis. His notatis, Sq Impugno nunc damnatam propositionem, Multa fiant opera sedl a ab infidelibus, quae fiunt ex inclinatione Virtutis , Vel e
Di aecepto, quae, esto non sint meritoria,tamen neque mala sunt, neque sunt I cccata: Ergo non necessario infidelis m omni opere peccat. Probatur assumptum: illa opera, quae fiunt juxta regulam morum,uel in consormitatem legis,sint opera bona moraliter; ut amare Parentes,diligere inimicum,amare proximum,esse continentem, reddere alteri,quod suum est, facere eleemosynam,&c.Sed illa opera,quae sunt bona moraliter,quia legi,& regulae morum conformantur, nequeunt esse mala: malitia nanque moralis consistit in distormitate ad regulam morum; sicut bonitas consistit in conssirmitate
ad eandem regulam: Ergo ista opera ah infidelibus facta , sunt ex
inclinatione virtutis, & ex praeceptor adeoque non sunt mala.
Ε6 vel maxim : omnia illa opera, quae possiant disponere, &de faeto sunt dispositiones ad veram fidem,& ad gratiam iustificantem, non sunt peccata, sed sunt opera moraliter bona; Sed multos actus exercet infidelis, per quos disponitur ad veram fidθm , ct ea
mediante disponitur ad gratiam sanctificantem e nam multi infideles 'er adtiam moraliter virtuosum, disponuntur ad cognitionem verae fidei, qua habita cognitione, fidem suscipiunt, & justificantur: Ergo multa sunt opera infidelium, quae non sunt peccata . Tandem per opera illa exercita ab infideli, ut sint actus eleemosynae,&c. i terne insistratur ad poenitendum de Dcccatis, ad Uerum Deum cognoscenaum, & veram fidem amplexandam ς Sed si isti actus eleemosynae infidelium essent peccata , non postent procedere ex interrinis iri spira jonibus; cum impium si asserere, Deum interne inspirare aci peccata: Ergo multa sunt opera infidelium , quae non simi peccata. Hoc est certum ex illo Danielis consilio dato Nabuchodonoser:
294쪽
noser: Nune Rex consilium meum placeat tibi, peccata tua eleemo Bnis redime. NabuchodonoQr erat infidelis ; si nanque eleemosyna non seret actus bonus,non dixisset Propheta peccata tua eleema. Buis redime: nam peccata non redimuntur peccatis , sed operibus
35 Secundo ex Sacris literis, & Patrum doctrinis impugnatur supradicta damnata propositio. Multa opera hona facta ab infidelibus in consormitatem divinar voluntatis, a Deo remunerantur; Sed hoc esset falsum, si illa opera essent peccata: Ergo multa sunt Opera facta ab infidelibus, quae non sunt peccata. Probatur major ex illo Ezechielis 29.ubi Propheta testatur, Deum remunerasse Nabuchodonosor propter destructionem Tyri, quam civitatem devastatam Deus Volehat. Haec sunt verba scriptura: Ecce dedi NabucMdon for Rerem Babilonis tu Terram Eopti . S accipiet multitudinem ejus,s depraedabitur manibias eius, es diripiet spolia eius,ct erit memces exercitui illius. Tum etiam quia: Ad Rom. 2 habetur:Cum Gen-re1 quae legem non habent , quae legis sunt. naturaliter faciunt . Ex Sanctis Patribus idem constat. Primo ex D. Augustino lib.de Spir tu, & lit. cap. 27. hahetur et Esse quaedamsacta infidelium atraria Christi alienorum, quae fecxndum iustitiae regulam,non modo virus rare non possumus, υerum etiam meritὸ, reci/que laudamus ς quanquam si discutiatur, quo e flant, vix inυeniuntur , quae iuuitiae dehitam laudum defensionem mereantur. Ex eodem Augustinos. de Civit.ca P. I 3. habetur et Deum dedi se Romanis tam amilum Imperium in in hae vita remuneraret bouas eorum inraules. Secundo,ex
D. Hieronym. in Epist i. ad Galat. habetur: Multi ab queside, Sc angelio Christi, velsapienter faciunt aliqua, velfaucte,ut Parem sibus obsequantur Tertio ex D. Gregorio homil. 27. in Evangelia habetur: Sunt nonnulli, qui diligunt proximos , sed per affectum e gnationis.s earuis; quibus tawen is Dae dilectione sacra eloquia non
Omnes istae aut horitates aperte ostendunt,quaedam opera m- fidelium, non solum non es le peccata, sed esse moraliter bona; immo quandoque propter honam eorum voluntatem,& obedientiam , Deo Praestitam, in hac vita a Deo remunerata sunt ; ut colligitur de
Nahuchodonosor. cui Deus dedit Terram Epypti , ct spolja eius. ala Civitatem Tyri destinxit , juxta Dei voluntatem ψ Quare Deus per EZechielam manifestavit, se daturum mercedem Nabu chodonosor: haec sunt vel ba scripturae: Factum es verbum Domini ad me durest Fili bowinis: Na chodonosor Rex Bab senisse ire
Reu exeretrum suum servitute muna adversus ortim:omne capiat decalvasMm,s amniis humerus depriams es,s merces non es reddita ei, Diuitiam by Gooste
295쪽
ea. usque exercitui eivs de oro, proservitute, qua servivit mihi ad versus eam. Propterea haec scit Dominus Deus.Ecee Ego dabo Na-δuebodonosor Regem Babilonis in Terra Eopriin accipiet mutium dinem eius,s depraedabitur maΗibur eius, s diripiet Dolia eius , sorit merces exercitui illius. Si ergo bona non fiui sient opera Nabu chodonosor , Deus pro illis i Emporalem non dedisset mercedem: nam opera mala sunt Ucena digna, & non mercede. 36 In hoc etiam adest Can. . sessionis sextae Concilii Τrid. ubi habetur: Si quis dixerit Omuia opera, me aute iusisPatiouem ut, quacuuque ratione facta put, vere esse peccata, vel odium Dei mereri sc. anathema sit. Quare concludendum est, infidelem non in omni opere peccare.
povitur se res nouae Propositionis , s ejusfastas
demonstratur. Non λ damnata Propositio. ReDera peccat, qui odio habet peccatum, mere ob eius itirpitudinem , s disconvenisuriam cum natura rarionali sine ullo ad Deum offensum respectu. ue Enses huius damnatae propositionis est , quod qui odio ha- bet peccatum, non quatenus est ostensa Dei; sed quatenus dicit propriam turpitudinem, & disconvenientiam cum natura Fationali, Peccat. Putant Authores istius propositionis Deccatum tantummodo esse odio habendum, pro ut est ostensia Dei,ita ut si odio haberetur, ob propriam turpitudinc,talis actio esset peccaminosa.
oppugnatio Propositisuis. - . . l. t
58 Eccatum i:a se formaliter siupra entitatem adtirs voluntatis L plures formalitates imalitiae dicit, nimirum turpitudinem actus, di fibrinitatem a regula morum , disconVenientiam a natura rationali, di ossiuisionem Dei; & tandem condignitatem ad Doenam . aeternam. Turpitudinem, dii rinitarem, & disconvenientiam di cit in esse moris, quatenus est contra Virtutem, & clictamen ratioqnis. Ossensionem Dei, & condignitatem ad poenam aetatnam dicit in em meriti , quatenus Deus in ordine gratiae quaedam condidi PraecePta a rationali creatura sierVanda quae si servantur, actus su numeritorii si tamen fiant in gratiar si vero non servantur stant demeritorii, ct poena aeterna digni. Fornicatio, furtum sebia1pliemia.
296쪽
Tracl. III. Artit. IX. Propos. IX. 273
cte. praeciso quocunque praecepto,sunt actus ex propria natura turpes, quia regulae morum distbrmes , & naturae rationali disconvc. nientes. Unde si quis odio haberet fornicationem furtum, &c. quatenus sunt actus turpes, distorines, & rationi disconvenientes, Odio haberet obiectum disconveniens , & djiforme. Peccatum nanque committitur,quando quis prosequitur obiectum disconveniens,vel odio habet obiectum conveniens. Hoc stapposito, 39 Impugno nunc damnatam propolitionem. Qui odio habeti peccatum ob eius turpitudinem, & disconvenientiam a natura rationali, absque ullo resipectu ad Deum ostensium, facit opus juxta dictamen rationis: quia ratio dictat, malum, & disconveniens esse odio habendum; sed nemo peccat , agendo iuxta dictamen ratio tionis: Ergo qui odio habet peccatum , ob eius turPitudinem , non peccat, etiamsi nullum habeat respectum ad Deu in offensum. Probatur minor: quia ratio naturalis dictat, turpe esse sornicari, surari,Sc. si quis odio haberet sornicationem , furtum, Sc. ageret iuXtae et a m en ration js; & agendo juxta tale dicta in cn , prudenter age
ret; sed dum quis prudenter agit, non peccat: Ergo dum qui S agit,
iuxta cljctamen rationis non Peccat.
Eo vel maxime: dum quis odio habet peccatum ob eius turpi tudinem, odio habet illud , quia adversatur rationi; sed nemo Peccat odio habendo obiectum, quod rationi adversatur : Ergo,&c. Probatur minor: nemo peccat, quando per impulsum Spiritus Sancti movetur ad odio habendum aliquod obiectum ς sed per impulsum Spiritus Sancti movetur quis ad odio habendum peccatum s beius turpitudinem: ut ex Concilio Tridentino colligitur in QT i q.
cap. q. incjP.c o stratio, ubi habetur: Illam vero contritionem imperfectam , quae attritio dicitur , qtioniam , vel ex turpitudinis peccati consaeratione, vel ex Genuae , 's paeuarum metu commuialter concipitur; se voluntatem peccandi excludat, eum De Devia; decla 'rat, non solum nou jacere hominem Ustocritam or magis peccaIOrem,
verum etiam donum Dei esse , s Spiritus Sancti impulsum , non auehue quidem inhabitantis , sed tantum moυentis , quo paeniteus adiutus viam sibi ad justitiam parat : Ergo nemo peccat odio habendo obiectum, quod rationi adversatur. Ex hac doctrina Concilji deducitur, attritionem,quae est dolor de peccatis pro ut ista dicunt turpitudinem esse impulsum Spiritus Sacti, quo homo peccata illa detestatur, & odio habet, cum proposito de cetero non peccandi , &cum spe veniae; sed haae attritio non est peccatum : Ergo qui odio habet peccatum , Ob eius turpitudinem , ab que ullo respectu ad
6o Deinde: propositio ista damnata videtur Ponere implican- . M m tiam
297쪽
270 Tract. III. Artic. r. Propos. X.
tiam in terminis, quantum ad rem , licet non quantum ad considerationem . In re nanciue nequit dari Odium de peccato, quatenus
propriam dicit turpitudinem , quin tale odium , saltem viri ualiter, ct implicite dicat ordinem ad Deum ostensum . Nam sicuti peccatum per se odibile est, tam ob turpitudinem , quam ob ostensam Deo illatam; quoties quis odio habet illud ob eius turpitudinem, toties odio haberetur, quia offensia Dei est: Ergo sicuti no est pecca. tum,si odio haberetur, pro ut est infensa Dei, ita neque peccaret, si quis peccatum odio haberet ob eius turpitudinem. Ratio huius est, quia peccatum,quod odio habetur ob eius turpitudinem,est saltem contra legem Dei aeterna, vel contra legem naturalem:& sicuti, qui agit contra legem Dei aeternam , Vel contra legem naturalem, Deuo Tendit: ita qui peccatum odio habet , ut dissonum legi naturali, vel Dei aeternae, odio habet illud, saltem implicite , ct virtualiter,plout est Dei offensitium. Concludendum est igitur, quod, qui odit peccatu ob eius turpitudine, esto sormaliter no reserat odium illud ad peccatum,ut Dei ostensivum, quia tamen implicite, & virtualiter tale odium dicit respectum ad Deum Offensum , non peccat. Et esto nulla talis esset implicantia adducta , adhuc tamen propositio
scandalosa, & temeraria est , quia imputat ad peccatum, quod est dignum laude.
Exponi in sensus decimae Propositionis , s ejusfasias
demonstratur. Decima damnata Propositio. Intentio, qua quis detestatur malum, due prosequitur bonum, merὰ, ut caelestem obtineat gloriam, Mou es. recta, nec Deo placeHI.6i CΕnsus huius damnatae propositionis est, quod qui detestatur
malum, solum ex intentione consequendi coelestem gloria, non habet intentionem rectam, & Deo placentem et unde Volunt
Authores istius propostionis , quod intentio detestandi malum , &Prosequendi bonum , non debeat esse ob finem illum beatitudinis consequendae ; quia Deo displicet talis intentio. Oppvvatio PropositIionis. Uppono tanquam certum apud omnes Τheologos, Deumo ab aeterno voluntate ma libera pactum iniisse cum creaturis
298쪽
ris rationalibus, eis conserendi gloriam,si secundum legem Operantur ac praecepta, & mandata adimpletu.Linde condato nata dicitur ista voluntas ex parte obiecti , quatenus depuranda est conditio a creatura tost, libere coonerante auxilio divinae gratiar,ei collato,ad
Draecepta adimplenda. Quo pacto , & promi ilione a Deo facta , sicut Deus vult exigere a rationali creatura observantiam mandato. rum ita haec a Deo Vult exigere gratiam, & gloriam, ei promissam.
Nec videtur ulla in Deo imperfectio huiusmodi promi illo ab ipso creaturae DBa;quia libere, & ex siu O beneplacito,orto a sui na Pleiatate.& misericordia , sibi hanc imposivit obligationem ς & iccirco
Quoties creatura serUat conditione S in contractu promistbrio interiosam.& Deum inito , toties Deo nulla fit iniuria, si crcatura petit a Deo glorἱam. Hinc Apostolus 2.Tim. .ait:Bonum certamen certaiavi cursum eo ummavi, em fer visis reliquo reposta es mibi eois rona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die Iustus Ludex. Et Christus Dominus ostendens Pactum initum cum creatura rationali conserendi gloriam, dixit; Si vis ad vitam ingredi, serva mandata, ut habetur ex illo Matth. i9. Ex his nunc impugno damnatam Propositionemr quot gereatura rationalis OPeratur CX Pacto inito inter ipsiam ,& Deum,
potest licite conditiones adimplere, vi eiusdem pact , intend. ndo directe promissam sibi gloriam, ad qua ex legis, Sc mἴndatorum ob. servantia lus acquirit; sed Deo nequit disiplicere a S io creatu cie in .
tela propter finem,ad quem creatura dus acquii t: Ergo dum creatura detestatur malum, & Prosequitur bonuin, intendendo directe caelestem gloriam acquirendam, bene agit. & Deo displicent. in non asse it. Prohatur maior: Deus dum pactum iniit cum creatura, se libere obligavit ad gloriam conserendam, si Preccpta siua creatu iara ipsa servaverit: Ergo dum creatura ipsa mandata servat, bonum
scilicet prost quendo. potest a Deo Peterc promissam sibi gloriam: Ergo potest in illis operationibus licite , abique divina disiplicentia,
64 Eo vel maxime agens propter finem honestum licite agit; contribuenti talem finem nequit ei disii licere, quando sic finem co- serendum promisit. Quod patet: si Caio Promiserat Rex dare mille aureos, si ipse Caius bene se gereret in bello obsiervando omnia Regis mandata: tunc Caius, absque ulla Regis iniuria, atque displicentia , potest ad nutu in Regis se bene geret e in helio , intendendo acceptionem mille aureorum ἔ immo etiam pctendo ab ipso Regem ille aureos, si hi promissbs . Ita similiter Deus promisit gloriam
creaturae rationali, si mandata eius servaret: servat creatura mandata Dei et Ergo absque ulla di siplicentia Dei Potest intendere glo-
299쪽
riam ipsam promissam; & insuper ipsam petere. Hinc Apost.Petrus
dixit Christo Domino : Matth. i 9.Ecce uos reliquimus omnia ,s Je cuti sumus te. Quid emo erit uobis Nesciebat tunc Petrus promisissionem a Deo factam aeternae gloriae sequentibus Christum. Et iccirco Jesus respondit: Amen dico vobis, quod vos, quisecuti diis me, tu regeneratione , eum sederit Filius hominis in sede majesatis suae, sedebitis s vos super sedes duodecim , judicantes duodecim tribus Israel. Si ergo petere promissum, non est, nec debet esse displicens promittenti, quomodo poterit disiplicere promittenti sola intentio operandi, ut promissum accipiat nam mimIs est operari ex intentione recipiendi promissum, quam petere promissum: Ergo absq; Dei displicentia potest homo detestari peccatum , & honum prosicin qui cum intentione coelestem gloriam consequendi.
Exponitursensus undecima Propositionis , s ejusfasias
Undecima damnata propositio. Omne, quod non es ex fide Chrsia cno supernaturali, quaeper dilectiovem speratur, peccatum est. 63 C Ensus huius damnatae propositionis est, quod Operationes,
quae no fiunt ex fide Christiana sepernaturali absque charitate, seu gratia sanctificante, sunt peccata. Volunt Authores hujus Propositionis, quod omnia opera peccatoris sint peccata; quia esto fiant ex fide siupernaturali, quae perseverat in Peccatore, corutamen non fiunt a charitate, sunt Peccata.
Oppugnatio Propositionis. 66 uitae sunt fidelium operationes, quae fiunt ex fide super-
tWt naturali, absque charitate, quae licet non sint meritoriae, quatenus eis deficit gratia, quae est principium merendi,tamen sunzbonae ut si fidelis credat, sicut credere debet,quod quaedam actio nes sint medium ad placandum Deum, juste contra peccatores iratum; tales actus credendi, esto non sint eliciti a charitate , sed a sola fide supernaturali, non debent dici peccata: quia isti actus credendi conducunt peccatores ad obtinendam remissionem peccatorum. Unde si fide supernaturali intellectus inclinaret ad credendum, quod Deus remitteret peccatum , si Peccator eleemosynas faceret, jejunaret, oraret,&c. talis actus credendi, esto non esset meritorius,
300쪽
esset tamen moraliter honus . Quod patet primo: quia esset elicitus a fide stupernaturali. Secundo: quia disponeretur homo ad te-junandum , Orandum , eseemosynas faciendum, &c. qui adius sunt moraliter honi, & disponunt ad gratiam sanctificantem. Quare ii des, qua quis crederet, a dius illos jejunandi,&c. este medium ad reconciliandum hominem cum Deo, & ad remissionem peccatorum obtinendam, esset remota dispositio: jejunium Vero, eleemosyna,&c. essent dispositiones mintas remotae ad gratiam sanistificantem.
67 Quanquam certum sit,& in Concilio Trid.definitum,hominem non poste sola fide supernaturali justificari ut habetur in Can. 9. sextae sessionis, his verbis : Si quis dixerit, sola fide impium justi cari, ita ut intelligat, nihil aliud requiri, quod ad justifici tiovis grariam consequendam cooperetur, ἐς nulla ex parte necese esse,eum suetvoluntatis motu praparari, atque disponi,anathema sit: tamen fides
ipsa supernaturalis est fundamentum,& radix nostrae iustificationis; ita ut, quae ex fide supernaturali operantur , disponunt ad gratiam sanctificantem. Unde dicit Apost. ad Rom. I i. Nos justificari per I dem: quae verba a Patribus Concilii Trid. in QT 6. cap. 8. sic exponuntur: Ea verba in eo sensu intelligenda sunt, quem perpetuus Ecclesin catholicae consensus tenuit,s expreis';ut scilicet per ridem ideo jupiscari dicamur, quia fides es humanae salutis initium, fundamentum , s radix omnis ius eationis , sine qua impossibile est placere Deo,s ad filiorum eius consortium pemenire . Supposita itaque hac catholica Ueritate , quod fides supernaturalis sit dispositio ad no-. Bram justificationem, 68 Impugno nunc damnatam propositionem. Opus,quod pro cedit ex fide supernaturali absque dilectione, seu charitate,disponit
ad gratiam justificationis; Sed opus, quod di bonit ad gratiam justi
Iacationis,nequit este peccatum; alias peccatum, quod est carentia
gratiae justificationis, disponeret ad ipsam justificationem et Ergo
opus, quod procedit ex fide si pernaturali, etiamsi haec non operetur per dilectionem, seu per charitatem, non est peccatum; immo est opus bonum,etsi non meritorium, quia non factum in gratia, est tamen bonum moraliter, quia est ex inclinatione virtutis supernaturalis, & juxta regulam morum. Probatur major: ista opera, jeju- Nare, orare, non sornicari, eleemosynas facere, &c. si procedunt a cognitione intellectus, quatenus hic credit , huiusmodi opera esse congrua ad placandum Deum ostensum, & ad habendam Peccatorum remitsonem, exoriuntur a fide supernaturali inclinante ad talem assensum; Sed ista opera, etiamsi facta sine charitate, disponunt ad ipsam charitatem, seu ad gratiam sanctificationis : Ergo OPera, quae Procedunt ex fide supernaturali,quae absque dilectione OPera