장음표시 사용
81쪽
la in non acceptet, obligat tam n eum ad eiusdem legis observan 'iam. Quod patet ex Apost ad Rom. II. Omnis anima potesatibus sublimiorιbussubditast. Et ibidem: Qui resistit potestati, Dei ordinarioni resistis: qui autem resistunt ipse,phi damnationem acquir ut. Ex quibus Apolioli verbis insertur , obljgatos esse in conficientias bditos , seu populum, ad recipiendam legem a Principe promulgatam & ad ipsam observandam. Et hoc exprimunt alia verba,quae ex eodem Apost. sequuntur ibidem : Subditi esole, non soliιm pro pter iram, sed etiam propter eo cientiam. Ii 7 Ex quibus verbis Apostoli sic insurgo contra damnatam propositionem .' Si populus est subditus Principi , tenetur in conscientia et obedire , dum iuste praecipit, & acceptare leges, eX quihus dimanant praecepta observanda , ad iuste, honesteque vivendum: Ergo quoties populus leges non recipit, & acceptat, res stit Principis voluntati, & ab obedientia eiusdem recedit; sed subditus resistendo voluntati Principis , & recedendo ab eius obedientia, Peccat: Ergo absque peccato non potest populus non acceptare te ges, a Principe promulgatas. Unde concludimus illam 28. Propo
sitionem , ut scandalosam suisse merito damnatam ab Alexandro vII. Τenor sententiae damnationis Q nradictarum 28. Propositionum, Drimo ab Alexandro VII.damnatarum.
Ossibus peractis , dum similium Propos tionum examini cura , Sstidium impenditur; interea idem Sanctissimus, re maIure confiderata, statuit ct decreυit , praedictas Propositiones, S uuamquaυ- ue Usarum, ut minimum, tauquam scandalosas, esse damnandas, Nprobrheudas , sicut eas damnat , ac prohibet: ita ut ysticunque illas, Aut coniunctim, aut divitis docuerit. defenderit, ediderit, aut de eis etiam dispurative publice, aut privatim tracta υerit, uisforsan im pugnando ipso facto incidat is excommunicationem, a qua non possit praeterquam in articulo mortis ab alio, etiam quacunque dimitare fulgente , nisi a pro tempore existente Romano Pontifice, absolvi. Disper districte tu viritite Saunae obedientiae , s sub intermivatione Dioisi Ludicii prohibet omnibus Christifidelibus cui muque conditionis, di uitatis. aefatus, etiam speciali, is specialissima uota dignis, ne praedictas optulaues , aut aliquam ipsarum, adpraxim de
me Decretum fuit publicarum 2. Octobris i 665.
82쪽
Sequitur aliud Decretum emanatum ab eodem Alexandro VI. .. quo damnantur decem , & septem aliae Propositiones. Feria quinta die i8. Martii i666. anctissimus Dominus noster,post latum Decretum die 24. S ptem Bris I M. proxime elapsi, quo visisti octo Propositiones damnatae fuerint: examinatis sedulo , ct accurate usque ad hane diem infra- scriptis aliis. ρυadragesimum quinium numerum implenti s , per plures in Sacra Theologia Magi ros, ac per L L, ct Reverendos. DD. Cardinales asiersus haereticam praυitatem Generales inquia sitores, eorumsuffragia singillatimsuper unaquaque ipsarum audiciis Cri
Exponitur sensus vigesimae uae Propositionis, s ejus falsitas. demonstratur.
Vigesima nona damnata Proposito. In die jejunii, qui saepius moditum quid comedit , eis notabilem quantitorem in e comederiι non ravis jejuvium. .
i18 o Ensus huius damnatae Propositionis est,quod Authores ip- sius putant, quod sepius quis parvam comedendo quantitatem cibi,ut unius unciae in ingulis vici hus,non frangat ieiunium, etiamsi ner plura modica deveniatur ad notabilem quantitatem Iibrae U.G. Quod, ut ostendemus, scandalosium est.
i 19 C Uppositis iis , quae diximus contra vigesimamtertia nuta- mnatam Propositionem, nunc pro majori claritate impu.. gnandi praesentem proPositionern, ct tres alias subseqlientes, quae in materiam ieiunii incidunt, advertendum est, quod extra unicam comestionem, in die jejunii permissam ab Ecclesia, tantum concocli potest ieiunantibus quaedam collatiuncula in scro facienda , non quidem,ut ex ea corpus completam resectionem recipiat; alias ΙΜΟ-
83쪽
tius coena vocanda esset; sed Qtum ad illud conservandum,ne plus id sto extenuetur. Quanta debeat cile huiusinodi collatiuncula,non adinvicem se concordant Doctores, sed tutior opinio est, ut, Deo dante , dicemus jn materia praeceptorum Ecclesiae) quod non debeat excedere Oeto uncias Romanas , vel saltem quartam partem
comestionis consiuetae et sed non debet esse de cibis substantialibus,
ex quibus validum nutrimentum reciperet corpus.
isto Ubi etiam noto, ex duplici capite oriri obligationem ieiunandi : vel ex communi praecepto Ecclesiae ; vel ex voto, simplici, vel Q lemni Religionis. Obligatio jejunandi ex praTepto Ecclesiae dispensari potest in multis: & praesertim in infirmis , convalescenti bus, lactantibus, praegnantibus, debilibus, ct laborantibus necessario labore, vel ad propriam vitam sustentandam , vel ad utilitatem boni publici , vel Ecclesiae dummodo labor sit ita notabilis , ut reddatur incompatibilis cum jejunio , & quod non possit differri in alium diem , in quo non urget preeceptum jejunandi . Et etiam
excusantur pauperes, qui carent necessario cibo ad unicam come stionem . Et in lege praecipiente ieiunium non comprehenduntur illi, qui non excesserunt ingesimum primum annum, nec illi,qui eX- cesserunt sexagesimum.Αt ab obligatione ieiunandi ex voto,quodcunque sit , &praesertim si est solemne Religionis, tantum infirmi, convalescentes, & laborantes pro bono publico Religionis , & exspectati mandato superioris, dummodo excessus laborum sit in ,
compatibilis cum ieiunio. sunt excusati . His exceptis, omnes alii ieiunare tenentur , etiarnsi nondum attigerint vigesimum primum
annum, vel excesserit sexagesimum. Ratio huius est;quia Religiosi voluntarie se obligarunt voto ieiunandi statutis diebus, a Regula praefixis, & quidem toto tempore Vitae eorum . Per hanc eandem rationem,adverto, omnes eos, qui voto jejunandi in singulis sextis seriis anni sunt adstricii, tenentur etiam ad observantiam ieiunii,&non vescendi carnibus,si Nativitas Domini nossri inciderit illipsam seriam sextam. Ratio est, quia voventes sponte se obligaverunt adieiunandum,absque ulla exceptione: & Ecclesia necessitat ad ieiunium, a quo potest etiam ipsa Ecclesia disipensare; quod facere non potest in voto solemni, praesertim dispensatione rigorose dicta. Ad
quod militat etiam textus in cap. exiit de υerbinguis. in 6.j.rupriamis: s Gemem. eod. tu. Et in tex. D cap. explieari, de obferoantia
Diuuii, habentur haec. verba: Respondemus, quodissi, qui nec voto, nee Rexulari obserυantia suυι adpricti,MJexta feria, s festim, risitatis Dominicae contigerit , carnibus propter Hsi excellentiam vesci ρὴν ut, secundum consuetudinem Ecclesiae Generalis. Per hunc teXtum excipiuntur ii, qui sunt voto , ct Regulari obserVantia adstricti. iai Quan-
84쪽
T .I. Artis. XXIX. Propos. XXIXs s
etur Quantum nunc spectat ad impugnandam supradiciana damnatam Propositionem, arguo sic. Qui saepius modicum com dit in die ieiunii, deveniendo ad quantitatem , nequit excusari ex parvitate materiae; nam idem esset siepius modica comedere, deveniendo ad quantitatem, ac simul ponere excessum in comedendo ; qui excesIus , non solum duplicaret comestionem , quod est contra naturam ieiunii; sed etiam ex illis modicis corpus siubstantiam alimenti reciperet; Sed tam per excessum ad unicam com sitionem constituentem naturam ieiunii, quam per alimentum distinctum ab unica comestione,quod corpus reciperet, frangitur ieiunium: Ergo qui lapius modicum quid comedit in die ieiunii, de Veniendo ad quantitatem, frangit ieiunium. Quod etiam patet: si quis singulis horis, in die ieiunii sumeret unam unciam cocholatae, ante comestionem:& id etiam faceret post comestionem,deveniendo ad quantitatem sumptionis, sex, vel octo unciarum in toto die, Vel unius librae ; tunc parva materia illius sumptionis, unita cum ceteris Parvis materiis, faceret quantitatem extrahentem materiam illam a ratione parvitatis r nam non posset censeri parva materia una libra cocho latae,quae substantialis est: Ergo siemper ac modicum quid comederetur saepius , perveniendo ad quantitatem, frangeretur ieiunium . Supradicta damnata Propositio est ita staudatos a , ut praetendant Authores ipsius tollere de medio obligatio. nem ieiunii; vel sialtem naturam ipsius, quo ad abstinentiam 1 duplici comestione,destruere; quod standalosum,& erroneum est.
ExponDur sensus triges me Propositionis , s ejus fastas
Trigesima damnata Propositio. Omnes inciales , qui in Republica corporaliter laborant, sunt excusati ab obligatione ieiunii , ne ode Pent se certificare,an labor sit compatibilis eum ieiunis. ira C Ensus huius damnatae Propositionis est, quod omnes ossi in ciales, qui scilicet in ossicio spectante ad Rempublicam laborant, ut Magistratus, Gubernatores,Notarii, Scribae,& similes, sint excusati a ieiunio; ct in stiper Authores istius Propositioni sila tant, hos ossiciales non debere se certificare, an labor sit compatibilis cum ieiunio. Utrumque assertum in hac propositione est stan
da Iosium,ut mox Ostendemus. .
85쪽
On Mario Propositis-.DVo tangit prassiens damnata Propositio , unum directe contra obligationem ieiunii et alterum contra diligentiam Dramandam. ut sciatur, an labor sit cum ieiqnio compatibilis, vel incompat ibriis. Vnde putant Authores damnatae Propositionis, laborem solvisa ieiunio excusare. .i 23 contra hoc asscrtum sic arguo . Labor ossicialium, qui in Republica corporaliter laborant, cit labor moraliter compatibilis cum ieiunio; quia omnes isti ossiciales iudicare prudenter possunt, laborem illum prasitum non esse ita graUem, ut non compatiatui cum ieiunio: & insuper,laborem ipsiam non esse necessario praestandum in die ieiunii, sed posse disserri in alium diem, in quo non uringet praeceptum ieiunandi: Sed stante hoc prudenti judicio,necessario adhibendo in quacunque materia Praecepta,nemo potest excusari a ieiunio praecepto ab Ecclesia, quando labor est compatibilis cum ieiunior Ergo ossiciales,qui pro Republica laborant, non posisunt abselute excusari ab obligatione ieiunii . Τotum hoc est certum de quocunque praecepto, nedum negativo, sed etiam positi vo . Ut quis nanque excusetur ab obligatione audiendi Sacrum, vel ab obligatione recitandi ossicium , debet prudenter iudicare, quod impedimentum remotiuum ab auditione Sacri in die sesto, vel a recitatione ossicit, sit necessarium, & urgens pro illo die : &quod insuper sit incompatibile cum auditione Sacri; vel cum om-cii recitatione. Ita in proposito:ut officiales laborantes in Republica sint a ieiunio excusati, debent prudenter judicare,laborem illum esse ita gravem, & necessarium Pro illo die, pro quo urget praeceptum: ut non compatiatur cum ieiunio. Quare nulla ratione excusari possunt ab obligatione ieiunii. 124 A 'sortiori nequeunt a tali obligatione excusari , quando non certificantur,an labor sit compatibilis cum ieiunio . Ratio est. quia quando praTeptum ieiunii urget,qui non Potest,si urgentem necessitatem. ieiunare, debet esse certus quod jejunium,ipsum non obligat ad ieiunandum; sed tunc non obligat ad ieiunandum quando aetio necessario praestanda est cum ieiunio incompatibilis: Ergo qui laborant corporaliter in Republica,debent certilicari, an labor sit compatibilis cum ieiunio . Quare si hanc certitudinem habet ar
quod labor compatiatur cum ieiunio, ieiunare tenentur: & si non compatiatur cum ieiunio, non tensntur ieiunare.Unde concluden dum est, ab lutum laborem corporalem pravi itum ab ossicialibus
quicunque sint si non est ita magnum,& necessarium pro illo die, . in quo
86쪽
in quo urget praeceptum ieiunandi , ut non sit compatibilis cum ieiunio, nec possit transferri in alterum diem,in quo praeceptum nun Urget,non excusare ipsos ossiciales ab obligatione ieiunii. Imo eao cognoscant necessitatem laborandi pro illo die, tenentur se certi sicare , an labor fit cum ieiunio compatibilis, ) & hoc quidem propter rationem Q pra adductam; quia in materia praecepti quilibet habere debet judicium prudens, quo judicet, hic , & nunc Praece-Ptum obligare,vel non obligare: quod iudicium habere non potest in casu, nisi habeat certitudinem, an labor sit compatibilis cum jejunio, & an urgeat pro tali die.
Exponitu e us irigesimae imae Propositiovis, s ejus Diptas
demoustratur. Trigesima prima damnata Propositio. Excu vitir a iure ἀpi .ecep ojeiunii illi , qui iter agunt equitando , utcunque iter agant, etiamsi iter necesarium non sitis etiamsi iter unius diei conficiant. Ia I Q Ensus huius damnatae Propositionis est in tres partes divio sus. Prima pars,qua putant Athores ipsius, quod itinerantes equitando, absistute sint a pra cepto ieiunii excusiati. Secunda Pars, quod etiam sint excusati , si iter agant, quod non sit necessarium. Tertia pars , si iter agant tantum per unum di Cm. Ex omnibus his tribus partibus propositio est damnata , ut temeraria , R
i 26 D Rimae partis huius damnatae Propositionis falsitas ostendi--L tur ex hoc, quod iter agentes cum commodo , quod estiter facere, absque magno corporis labore, non excusantur a Praecepto ieiunii: & hoc modo se habent itinerantes cuuitandorqui iter agunt cum commodo, & absque magno corporis labore. Nam illi excusari possunt a praeccpto ieiunii, qui censentur ex itinere fatigati, ratione cujus fatigationis corpus grave recipit detrimentum , omnino incompati hile cum ieiunio ; sed qui equitando iter agunt, corpus eorum tale detrimentum non recipit incompatibile cum ieiunio: Ergo non sunt absblute a praecepto ieiunii excusati . t ltra- quam quod . ut quis dicatur absolute ab aliquo praecepto excusatus, debet esse exemptus a lege praecepti : ut in casu de praecepto ieiunii eacusantur ii , qui non habent vigesimumprimum aetatis H annum,
87쪽
3 8 Tra M. Artis. XXXI. Propos XXXI.
annum, & qui superaverunt sexagesimum , qui a lege ieiunii sunt exempti; sed iter agentes, S praesertim equitando,non sunt exempti a lege ieiunii.Nam qui propter gravem laborem excusatur non eximitur a lege , sed tantum excipitur ex impedimento necessario incompatibili cum observantia praecepti: Ergo iter agentes,& praesertim equitando , non excusantur ab obligatione ieiunii: adeoque prima pars illius damnatae Propositionis est falsa, & scandalosa. Ad do ad hoc, quod quando praeceptum ieiunii excipit aliquos propter labores, debet supponi labor corporis, Vel mentis, incompa tibilis cum ieiunio : At iter agentes equitando , nullum laboris incommodum patiuntur, nec corporis, nec mentis, quod incommodum sit incompatibile cum ieiunio et Ergo ex ratione praecisa iter agendi, non excusantur a ieiunio, si iter agunt equitando. Et dum excusantur, hoc evenit, quando prudenter judicatur, iter esse incompatibile cum ieiunio: quod eveniret quando quis necessitatus esset, tam propter honum Publicum , quam propter honum particulare iter agere, etiam equitando per Plures dies, ex quo itinergmagnum corpus reciperet incommodum et & aliunde non posset
iter illud differre in alium diem, in quo non urget praeceptum. ia Per hoc patet falsitas secundae , & tertiae partis damnatae Propositionis. Nam quando iter non est necessarium , & est unius tantum diei, tunc qui iter agit, potest prudenter differre iter illud in alium diem, in quo non urget Praeceptum ieiunandi, ut se ponat in tuto de ieiunio servando. Ratio est, quia iter agentes in tantum excusantur cui omnes Doctores volunt ) inquantum iter illud sit necessarium,ita ut differri non possit. Et per hoc qui causa venationis, vel delectationis iter agunt,non solum per unum sed etiam per Plures dies, non excusantur a ieiunio ; quia iter illud differre poς sunt in aliud tempus, in quo non urget praeceptum ieiunandi. De mum illi, qui equitando iter agunt per unum tantum diem,nullum, vel saltem leve incommodum recipiunt , quod non est cum ieiunio incompatibile : adeoque ex singulis partibus apparet falsitas illius propositionis trigesimaeprimae, & merito ut scandalosa, & contraria obligationi ieiunandi, suit clamnata.
Expouitur sensus trige Ueeundae Propositionis AE ejus falsitas
88쪽
ir8 ΟΕnsiis hujus damnatae Propositionis est, quod putant Au o thores ipsius, consuetudinem non comedendi ova , & la. Sicinia in Quadragesima,non obligare;Vel si obligat ,haec obligatio non est evidens: quapropter Authores ipsius inserunt, posse unum
quenque lacticinia, & ova comedere in Quadragesima, absque fra ctione jejunii Quadragesimalis. Oppugnatio Propositionis. . ta9 Q Uppono ex dictis in 23. articulo huius Τractatus num.9 . jejunium esse abstinentiam a duplici comestione , & a ci-
his ab Ecclesia vetitis . Cibi autem ab Ecclesia vetiti sunt carnes, caseus, lacticinia quaecunque, & ova. Quare sic impugno propositionem. Primo, quamvis non esset evidens ex speciali decreto, &canone, tamen antiqua consuetudo habet vim legis , ita ut agens contra antiquam consuetudinem Ecclesiae, peccet mortaliter; quia scandalum ponit apud eos,qui pro certo rationabiliter habent,con suetudinem illam esse sub praecepto . Omnes quidem tenemur ad scandalum vitandum, quod de facili oriri potest: quare D. Ambrosius, & cum eo D. Augustinus dixit: Ad quamcunque Ecclesiam υeneris illi te conforma, si cuique non vis esse fraudatum inare si quis faceret contra admistam , & laudabilem Ecclesiae consuetudinem de non comedendis ovis , & ladiiciniis tempore Quadragesimae, &vellet ova, & lacticinia comedere, saltem ratione scandali secuturi
contra illam consiuetudinem , mortaliter peccaret.
Secundo constat talis obligatio non comedendi ova , & lacticinia, tum ex ipsa ieiunandi natura, quod sit abstinentia a cibis vetitis ; inter quos cibos connumerantur caseus,OUa, & quaecunque lacticinia, tum ex Can. Denique,dist. in quo prohibetur usus lacticiis niorum , & ovorum in Quadragesima, his verbis : Par autem est,tis quibus diebus a carne animalium abstiuemus ab Omnibus quoque, ouae sementivam caruis Origiuem trabunt,jejunemus, i lacte Di
licet, caseo, ct Oυis. Tertio tandem constat hujusimodi obligatio ex motivo, quo ab Ecclesia fuit institutum ieiunium ; scilicet ad vitanda mala , di prosequenda bona: & praesertim Ouadragesimale ieiunium repertum in sacris literis utile ad placandum Deum ostensum r. ut humialiati , & ieiunantes Haehran ad Deum convertchantur, S. Veniam recipiebant . Erat in supc r utile ad vindictam stimendam contra fidei inimicos : ut patet de Iudith, quae ieiunio Holofernem vicit, de eodem, & exercitu ejus triumphavit. Erat tandem utile ad Daemones fugandos : ut patet de Quadrageli mali ieiunio Christi D
89쪽
mini in deserto; & propter hoc Discipulis diccbat , ut constat ex illo. Mati .9. Hoc geuus Daemoniorum usu elicitur , nisi tu oratione , siriuolo. Vnde constat, letumum suiste institutum in animae utilitatem, & ad mala vitanda. I 8o Ad haec autem Inala vitanda necessaria est corporis mace ratio per instinentiam ς quae certe non haberetur per usum ovo rum, & lacticiniorum, quae cibi substantiales sunt. Quare illa introducta consuetudo in Ecclesia , non comedendi laeticinia in Quadragesima, habet vim obligandi ad ea non comedenda, etiam Pra cito quocunque canone, & decreto Obligante ad ea non comedenda. Unde concludendum est, esse evidens , quod coqietudo non
comedendi ova , & lacticinia in Quadragesima obliget; S. quidem sub peccato mortali, siub quo obligat ieiunium ipsum.
Exponisinsensus reste aetertiae Propositionis, s ejusfalsitas
Trigesimatertia damnata Propositio. Restitutio fructus, ob omissionem horarum, suppleri potest ρer qua curaque eleemo Tuas, quas autea Beneficiarius defruamus fui beneficii feeerit.
I3I QEnsias huius damnatae Propositionis est, quod si Beneficia- I rius ex fructibus sui Beneficii fecerit eleemosynas hodiu V. etsi cras postea omitteret horas canonicas, quas recitare tene tur, Putant Authores ipsius quod restitutio, quae facienda esset pro tali omissione, suppleatur per illas eleemosynas, antea factas. Ontagnatio Propositionis.
ISI A Dvertendum est, quod Beneficiarii omittentes recitati omnem divini ossicii , ad quam tenentur ratione Beneficii, ex quo fructus percipiunt, tenentur ad restitutionem fructuum illius diei, in quo ossicium omittunt, vel pro rata illius partis, quam non recitant . Quod patet ex Concilio Lateranen sie sub Leone X. constit. quadam incip.Statuimus quoque. Et ex Ρji V. speciali const. ampliativa illius emanatae in Later.Conc.quae incipit z proximo Lateran. Concilio pia, s salubris fauctio emanaυit. Ex quibus Summorum Pontificum decretis supponi debet tanquam certum apud omnes Theologos,obligationem esse in conscientia in Beneficiariis recitandi officium divinum; non minus , ac sit obligatio in Benefi-
90쪽
ciariis curatis residendi in loco Beneficii . Hac stante obligatione, quoties Beneficiarius omittit Oiscium, toties non iuste, sed iniustu . recipit fructus ex Beneficio , correspondentes illi ossicio , quod
omittit: ut exprimunt illa verba in nulla Leonis X. Beneficiortim suorum fructus mos non faciat pro rata omisponis recitationis ofkii, μ temporis;sed eos tauquam Diuyiὰ percepeos o c. erogare teneatur. Ex quibus verbis vult Summus Pontifex, Beneficiarium, qui os 5-cium non recitat, non facere i ructus ex beneficio,sed teneri ad rem stitutionem illorum , ut iniuste perceptorum . Hoc itaque stipposito, di notato, quantum spectat ad notitiam restitutionis si uetuum ex Beneficio perceptorum; Nunc impugno damnatam Propositionem. Quaecunque eleemosyna facta ante omiIIionem ollicii, non habet vim faciendi, ut fructus percepti ex Beneficio pro illo dic, quo ossicium omittitur iuste percipiantur, & retineantur. Quod sic ostenditur: nulla aes io virtuosa, etiam orta ex liberalitate, potest conlii tuere posses sorem malae fidei, ex iniusta acceptione , & retentionc , bonae ii 'dei possessorem, eumque liberare ab obligatione restitutioni S. Ut
si Τitius mala fide possideret centum Cati, & ex illis cinvito Caio
eleemosynas faceret; huiusmodi aetio virtuo a eleemosynae non ii heraret Titium ab obligatione ii vendi Cato centum : imo dCnec restitueret, diceretur iniustus rei alicnae detentor. Ita dicendum in proposito: si Beneficiarius ex istudii bus anica percepti S ex hunulicio eleemosynas faceret, huiusmodi cleemosynae non haberent vim constituendi Beneficiarium ipsum iustum possestorem, retentorem fructuum,qui ob horarum omissionem ei non competunt. Ρaritas est ita cuides, ut ab Authoribus damnatae Propositionis disparitas assignari non possit; nam sicuti summa illa centenaria, quam Titius in pias elecmosynas largitus est, si a non erat; nec illa: clee mosynae facere possunt Titium iustum possedorem rei non fiuae ; ita quia per citatos Pontifices fructus ex beneficio n6 suntBeneficiarii non recitantis ollicium, sed illos restituere tenetur, ut iniuste perceptos; iccirco quaecunque eleemosyna facta , ctiam ex fructibus Beneficii , non redimit beneficiarium ab obligatione restitutionis
pro die, pro quo Oiscium omittit, & non facit iuste fructus ex Beneficio .i3q Item: Si illae eleemosynae antea factae, etiam ex alim fructibus juste perceptis , valerent pto restitutione, quam ex iussi itia lu-netur sacere Beneficiarius, dum ollicium omittit; valeret etiam satisfactio hodie facta pro peccato crastino, seu suturo, voluntarie a paenitente sibi imposita: quod est erroneum; imo suspecta esset sati factio,quia elliet potius cum proposito peccandi,quam cum P O posito