장음표시 사용
91쪽
hanc obligationem recitandi divinum ossicium se extendere,etiam admodum , Ordinem , & ritum celebrandi ipsum, praescriptos in Romano Breviario edito a Pio U. & Clem. VIII. & recognito ab Vrbano VIII. pro ut constat in Bulla quadam Pii V. quae incipit: Quod a nobis. Hic ordo, & ritus celebrandi ossicium servatur hos modo, ut pro quolibet dcterminato die proprium assignatum sit
ossicium recitandum; ita ut si aliter fieret,ordo,& ritus inverteren- tu , contra Decreta Sacrae Rituum Conpregationis. Vnde fit,quod
recitatio divini ossicii, sit propriae diei affixa; & quidem ex Eccle- fastico ritu. His suppositis, 137 Nunc impugno sit pradictam damnatam Propositionem . Ex ritu Ecclesiastico recitatio ossicii divini est annexa propriae djei; ita ut cuilibet diei proprium correspondeat ossicium , ac specialis recitatio ipsius. Et qui scienter, & malitiose contra Ritum Ecclesiae facit, mortaliter peccat, & praecepto non satisfacit. Quod sic suadetur et Pro hac die Ecclesia non praecipit recitationem ossicii utcunque , sed praecipit recitationem ossicii huius diei; quia Praeci- .Pit recitationem ossicii juxta Ritum Ecclesiae : Ergo quoties quis
scienter recitat unum ossicium prae alio , quia facit contra Ritum, qui pro hac die hoc ossicium designat,non satisfacit Praecepto recitandi ossicium. Vnde dum quis in die Palmarum recitat ossicium Paschale, non satisfacit praecepto recitandi ossicium , quia pro illa die est laxatum a Ritu Ecclesiae ossicium Dominicae Palmarum . Quare si ossicium Dominicae Palmarum non recitatur, quod recitare tenetur ex Ritu Ecclesiastico,obligante ad illud determinatum ossicium ; esto ossicium Paschale recitet , non per hoc satisfacit
138 Videtur haec damnata Propositio esse ita scandalosa , ut iam aperiat omnibus recitandi in singulis diebus ossicium Paschale, quod brevius est ceteris ossiciis et imo haec propositio tollit de medio Ritum Sanctae Romanae Ecclesiae; & quoa hic Ritus non haheat vim obligandi recitantes ossicium in conscientia : quod ultra- quam sit scandalosum, est etiam temerarium: & iccirco supra dicta Propositio, ut scandalosa, & temeraria damnata est.
ponisur sensus trigesimaequintae Propositionis , s ejusfalsitas
Trigesimaquinta damnata Propositio . Unico officio potes ρυis --risfacere duplici praecepto , praesenti, s cropino. i 39 Sen
92쪽
I 39 C En sius huius damnatae Propositionis est, quod obligatus ado recitationem divini olfcii, per unicam recitationem divini ossicii, seu I cr unicum ossicium , possit duplici praecepto satisfacere: pro hin Pi aesenti die,& pro die sequenti. Vnde putant Authois res istius prc positionis,quod si quis ante mediam noctem V. G. incipiat recitas e ossicium hodiernum , & illum nequeat terminare ante mediam noctem;tunc,audito sonu Campanae in signum mediae
nces is , si prosequatur idem officium inceptum pro Latisfactione hujus diei, ipsum idem officium, dicunt, quod valeat etiam pro satisfaictione alterius diei sequentis. Quod erronesi cste Ostendemus. Oppugnatis Propositiouis.
IN libro de Justitia,& Jure disp.' specialem efformavi quaestionem
circa hanc materiam: & juxta ea, quae ibi dicta sunt, assiimo impugnandam supradictam damnatam Propositionem;quae ultra sensum expresim,& intentum ab adversariis,potest etiam plures alios sensus facere. Impugno in primis sensium expressum Authorum ip- sitis propositionis. In illa suppositione, qua quis se poneret ad recitandum olscium hujus prae sientis diei , media hora ante mediam noctem: in qua media hora totum ollicium huius diei recitare non posset : Peto , vel se poneret in tali hora ad recitandum ollicium, quia per totum diem suit legitimo impeditus ; vel ex malitia: si dicatur primum, tunc quia non ex sua malitia Dosuit impedimentum ad totum osscium recitandum , pro illo die antecedenti issiceret
illa pars recitata officii. ante mediam nodiem , ad satisfaciendum Draecepto pro hodierno die . At ut iste talis satisfacerot praecepto pro die crastino, teneretur incipere Officium incidens pro die crasino,ec illud persolvere, ut satisfaciat praecepto pro die crastino: non sufficerct, si primum jam inceptum Prosequeretur. Tum quia, illud iam inceptum, non est diei crastino affixum. Tum etiam quia, si illa pars recitata ante mediam noctem Valeret pro uno die, scilicet antcccdenti; reliquae partes non Valerent Pro satisfactione diei sequentis; quia stipponitur , officium non suisse integre recitatum pro dic seqqςnta I t sic semper iirmum ellet, quod unius osticii recitatio non Valeret pro satis iactione duplicis pra cepti. igo Si dicatur secundum , quod scilicet malitiose se posuit ad
recitandum ollicium tu illa media hora ante mediam noctem, tunc unum tantum ossicium recitando,quod sit diei antecedentis, neutri
praecepto satisfaceret Dixi unum tantum officium reeitando in suppositione quod recitaret officium diei antecedentis, quod, quia ex malitia recitantis non tui stet completum in hora, in qua urgeret
93쪽
Tract. I. Arrio. TXXV. Propos XXXV. 6 s
ceptum, jam obligationi antecedentis diei non satisfaceret: neque sequentis diei;quia non esset officium pro die illo sequenti designatum: Ergo tunc neutri praecepto satisfaceret. Vel si sit ossicium diei sequentis, per istius recitationem tantum officio huius diei satisfaceret, & non diei antecedentis. iqi Potest insuper damnata Propositio facere alium sensum . quod scilicet per unicum olficium in hoc die integre recitatum . quis satisfaciat obligationi etiam diei crastini. Et hoc etiam est fal- sunt , & erroneum; nam quilibet obligatus ad recitationem divinioificii, est obligatus pro quolibet die, proprium, & distinctum officium recitare: quia pro quolibet die adest distincta obligatior sicut est obligatio ieiunandi in singulis diebus Quadragesimae; & audiendi Sacrum in singulis diebus sestivis. Vnde sicuti nemo potest praecepto ieiunandi satisfacere per unicum ieiunium, dum praeceptum urget pro pluribus diebus : neque per unicam Sacri auditionem potest satisfacere pro pluribus dichus sestivis; itaneque per unicam Cilicii recitationem potest quis satisfacere duplici praecepto pro hodierno, & crastino die. Iga Τandem haec damnata Propositio potest facere hunc alium sensum, quod scilicet in uno die quis recitet duplex officium, unum pro die hodierno , & alterum pro die crastino . At etiamsi tunc recitatio officii crastini est et integra in hoc hodierno die, non satisfaceret pro crastino die;quia officii recitatio est cuicunque diei assixa; ita ut nulla dies remaneat,cui non correspondeat proprii OG ficii recitatio. Sicuti si quis hodie duas Missas audiret, licet una egillis satisfaceret pro praecepto hodierno , non tamen altera satisfaceret pro praecepto crastino. Et insuper, si quis hodie nullam faceret comestionem, haec abstinentia ab una comestione permisia, non Valeret pro satisfactione ieiunii crastini . Ita limiliter dicendum est in nroposito. Quare concludimus quod in nullo ex his sensibus,potest quis duplici praecepto satisfaciendi officio, satisfacere , si pro quolibet die non recitet. Quapropter, ut scandalosa, damnata fuit haec triges mauta inta propositio, qua nituntur Authores ipsius, deis struere obligationem recitandi ossicium divinum pro quolibet die.
Exponitur sensus trigesm extae Propositionis, s ejus fasitar
Τrigesimasexta damnata Propositio. Rehulares possunt in foro con scientie, uti priυiletus juis, quae juut expresse reυocata per Cou . cilium Tridentinum. Cooste
94쪽
SEnsus hujus damnatae Propositionis est , quod Regulares non
peccent, si utuntur illis privilegiis, quae suerunt eis concessa: &Postea expresse fuerunt revocata per Concilium Tridentinum. Et γ noc est, quod Authores hujus Propositionis dicunt, per tu possuus uti in foro conscientiae e quasi quod expressa revocatio, per Concilium Tridentinum facta ,spectet tantum ad forum externum,& non ad forum conscientiar, & internum. Qnod scandalo sum, erroneum, di temerarium est, ut mox Ostendemus.
Oppugnatio Propositionis.143 Ndubitatum est apud omnes Doctores,ante Concilium I ri. A dentinum plura fuisse privilegia Regularibus concessa a multis summis Pontificibus, quae in Romano Bullario scripta sunt;& praesertim illa, quae in duabus Bullis emanatis a Nicolao IV. siunt
notata; quarum una vocatur Aurea,altera Mare Magnum. Ex his,
di aliis privilegiis,quaedam suerunt moderata a Leone X in Concilio Lateranens: & quaedam expresse revocata a Concilio Tridentino in se .per viginti duo capita,h primo nimirum usque ad V Dgesimumsecundum. Ubi noto , quod illa dicitur expressa re Vocatio, quae fit per ista verba: Non obstantibus privilegiis, vel confustudinibus, etiam immemorabilibus e vel similibus . Quae verba hahent vim expresse revocandi factum, vel permissum per Summos Pontifices. Quare in illis Concilii decretis , in quihus adest hujusi modi clausula derogatoria: Non obtantibus, sc. dicuntur privilegia derogata expresse: in iis vero, in quibus non adest illa clausula
derogatoria, non dicuntur expresse derogata.
iM Ex hoc putat Pater Augustinus Matthaeucci de Luca nostri
Ord.de Obcin offCuriae to. 2.ca P. IS. n. q. & in cautela consest. suisse per Concit. Trid. derogatum privilegio mendicantibus concesso, ratione cuius ordinari poterant in Sacris ordinibus extra tempora. Fundat suam doctrinam in hoc,quod per Concilium Tridentinum, etss non expresse,saltem tacite fuerit derogatum privilegio eis concesso ex eo,quod ipsum Conc se S 23.de Resor.cap. 8.dixerit: ordis nationes Sacrorum ordinumsatutis a jure temporibus,ae in Cathedrali Ecclesia oeatis,praesentibusi; ad id Ecclesiae Canonicis, public/eelebrentur. Ex his verbis, arguit Pater Matthaeucci,suisse derogatum privilegio, quo ante Concilium, mendicantes Poterant extra tempora promoveri ad Sacros Ordines. At hoc, pace sua, non adeo evidens est, ut ipse putat. Primo, quia ibi Concilium nullam facit mentionem de privilegiis, ad hoc a Sede Apostolica concessis , ante ipsium Concilium et unde nequenos illam facere debemus: praesertim,
95쪽
sertim, quando hujusmodi privilegia sunt in praxi; post Concilium
confirmata;& communicatio privilegiorum inter mendicantes non
abrogata, facta I Leone X. constit. 32.Dudum,ab Adriano IV.& ab Eugenio IV. Secundo , quia privilegium hoc ante, & Dost Conci- .lium fuit concessum specialiter Ρatrihus Societatis, per Greg.XIII. Constit. Pium; in qua, esto sit exclusio communicationis, tamen ex ea deducitur, quod non derogat Concilio, ut praetendit Pal. Matthaeucci: alias maximum suisset hoc privilegium , si directe contra Concilium pugnaret . Urbanus VIII. idem privilegium concelsi Fratribus nostrae obsin partibus Indiarum, const. cum sicut accepimus : in quo privilegio est etiam particula tantum: at propter eandem rationem , quod non derogat Concilio; & aliunde multi Doctores affirmant, hanc communicationem privilegii de ordinaritionibus extra tempora , non esIe expresse derogatam per Concilium . Vnde Diana, cum principalioribus Doctoribus vult, omnes Mendicantes hoc gaudere privilegio: pari. 3. tradi. a. resol .sa. & re-sbl. I la.& p. q.tract.q. Et est in praxi propter Doctorum OPiniones. Ita etiam Vortella in dubiis Reg. ' isis Advertendum est pro huius veritatis exacta notitia, quod omnia Privilegia, sive de novo concessa, sive confirmata Post Tridentinum Cocilium, videntur expressa cum hac clausula quateuus simi Concilii Tridentini decretis conformia, υel decretis Concilii Tria dentini non adυersentin', uec. Quare constat, nullum suisse emana tum privilegium post citatum C ancilium , quod ipsi Concilio expresse adversetur. Hinc Pater Rodericus nostri ordinis Seraphici,
tom 2.coll. Privit. Reg. affert quandam declarationem factant a Sac. Cong. Conc. Trident. Interpretum super sesinat. de Rescarm cap.8.
ubi Sac. Congreg respondit: Privilegis ustitiendi Ordines extra tempora , per hoc decretum non est Iublatum . Et idem Rodericus incona P. qq. Reg. titulo Ordo sacer, ait: Secundum priυile ia post thoc te Ore mendicantes, extra tempora statuta, ordinari : modo sit dies Dominica, etiam semiduplex ; nam Concilium Tridentinum dicta Privile ia nou reυocat. Hoc ipsiam asserit tom. 3. q.23. art.3. Pater Bruno Chassaing in Privit Reg. pari. a. pro D I. idem aliar mat, duplicem assignans rationem. Prima, quia illa privilegia, ubi receptum est Tridentinum ab illo minime iuerunt revocata, ut ex
Roderico optime probat Villa hos ; S licet revocata fuissent per Tridentinum, attamen post ipsium hoc privilegium c non obstante prohibitione ficta in eodem suit absblute concessum.Secunda ratio: quia cum in hac materia Τridentinum non habeat clausulam revocatoriam privilegiorum , non censetur privilegium revoca tum; cum lex generalis non revocet privilegium Paucorum, quan
96쪽
lo de illo non fit saltem generalis reVocatio. Joannes de la Cru Z Ord. Praed.lib. 2 de privit. cap. q. f. secundo sequitur, ait: omnes Religiosos gaudere prisilegiis Societatis Iesuper privile tu communicationis;cum in illis eo municentur priυilegia concessa , F concedenda . Et ibidem resert Bullam Gregorii XIV., quae incipit: Romanus Pontifex, cte. supra relatam pro Ordine Cis iterciensium. Neque valet , quod adducit Pater Matthaeucci, quod privilegium desiuitis concesium suerit cum clausula derogatoria communicationis ceteris Mendicantibus,ut habetur in calce citatae Bullae: Pium, S utile Non valet, inquam, ut ostendit Pater Joannes de laCru Z; nam Gregorius XVI.concedendo Patribus Cisterciensibus,&Cruciferis communicationem privilegiorum desultarum, jam
derogavit clausiulta illi; & ahilute omnia, di singula privilegia So cietati Jei concessa, absque ulla restrictione , Ordini praedicto Ci
sterciensi communicavit: quae privilegia fiant etiam cuicunque Ordini Mendicantium communicata: ut constat in Bullario Rom. ex Leone X.Pio V.Greg.XIIΙ.Sixto U.& Gregorio XI V. Eandem doctrinam confirmant Barbosa in cap8.2T23.Trid. num q. & 3.Layman in theol .morali lib.3. tradi. Io c. 8. n. 2. HOmobonus de Exam. Ecclesiom. I .tra fit. 2.cap. I .quaest. 8.& alii quam plures Doctores. Et tandem accedit rationabilis consuetudo a Summis Pont i ficibus saltem tacite, approbata ad bonum finem, & objustam causam, nimi
rum ob Ecclesiarum nec ellitatem.
I 46 His omnibus notatis, nunc impugno damnatam ilIam Proinpositionem . Quando Concilium Tridentinum expresse revocat privilegium aliquod per Summos Pontifices antea concessum,vult revocatam gratiam illam in privilegio contentam ; &quod gratia illa nullam in posterum habeat vim, & valorem , tum in soro externo, tum in foro interno: Ergo dum aliqua privilegia fuerunt cxpresse revocata per Concilium Tridentinum e ut esset illud absiolis vendi I censuris Episcopo reservatis: audiendi secularium consesssiones, absque expresia licentia Epistopi et concionandi absque licentia Superioris ordinis, & benedictione , & facultate ad id munus praestandum , obtenta ab eodem Episcopo in Ecclesiis extraordinem et & similia privilegia derogata per viginti duo capita scsi as .eiusdem Concilii ; tunc stante tali expressa derogatione , non possunt Regulares, nec in foro externo, nec in foro interno illis privilegiis uti. Non in foro externo, ad removendas lites, & iurgia, quae continuo oriri possent inter Episcopos, & Regulares; & ut inter cos Persecta paX,unio, & charitas stabiliatur. Neque in foro interno, di conscientiae possunt illis uti;nam supponamus,quod Re -
97쪽
gularis aliquis,non approbatus ab Epistopo vellet secularium consessiones audire);tunc reus erit tot invalidarum consessionum, quae fiunt, ex Jurisdictionis carentia. Quare in illo casia Regularis peccareti quia faceret contra expressam Concili, derogationem: & ad id faciendum, ampliusJus non haberet. aq7 Quod autem non possit illo privi lcgio uti in foro conscientiae, constat, quia gratia,vi cujus supponuntur Regulares poste sivis PriVilegiis uti, est in totum revocata, tanquam si nunquam fuisset concessa; nam illa verba derogatoria, supra expressa, dant pro nullis, gratias, & privilegia, antea concessa: Ergo dum est in totum rein Vocata, neque in soro externo, nec in soro interno, poterit Regula ris , illa gratia, seu privilegio uti. Quod evidenter constat a pari: li Rex alicui Civitati privilegium aliquod concederet,ut V.G. exemptionis a solutione gabellarum e & alius Rex post eum, qui similia concessit privilegia, objustam causam vellet talia annulla re priVi legia; tunc illa C ivitas, nec in foro externo, nec interno posset illis Privilegiis uti: quia derogatio habet vim invalidandi gratiam , &i Psamannullandi, tanquam nullum habituram valorem. Ita smiliter: esto Summi Pontifices aliqua concessurint privilegia Regularibus, ob amorem nimium erga ipsos, vel in compensationem suorum laborum ; tamen dum illa privilegia per Tridentinum Concilium suerunt expresse revocata, auserendo ab illis valorem , quem antea habebant; nequit quicunque ex Regularibus, stante illa re- vocatione, ipsis uti in foro conscientiae. Unde concludo, rationabiliter suis e supradictam propositionem damnatam, tum ut scanda-losam, tum etiam ut temerariam , & potestati Concilii Tridentini praejudicativam.
Exponitur sensus trigesimaeseptimae Propositicinis,s ejus falsitar
Triges maseptima damnata Pronostio. Indulgentiae eoneessae Regularibus, s remeatae a Paulo V.bodie junt re sidiatae. 48 CΕnsus huius damnatae Propositionis est , quod Authoreso ipsus putant,suisse de novo concessas R egularibus omnes illas Indulgentias , quae fuerunt revocatae a Paulo V. & fuisse illas
98쪽
OAprava io Propostionis. MVltae ante Paulum V. fuerunt conce in Indulgentiae Regulariis
bus,& quidem directe personis ipsorum; quae tamen Per Prae dictum Ponti iacem revocatae fuerunt; & loco ipsarum fuerunt aliae concestae . Quidam autem putarunt , hujusmodi Indulgentias per Paulum V. revocatas . suisse postea per alios Pontifices revalidatas; ita ut eundem valorem . quem prius habebant , post ipsum Paulum V. habuerint. Quod ultra quam improbabile sit, ut osten demus,etiam scandalo sum,& temerarium esse Uidetur. Iso Ubi breviter notandum est : Indulentiam esse relaxationem, seu remissionem poenae temporalis debitae pro actualibus peccaris, jam dimissis , factam d Praelato Dessae , exist euribus in gratis,
per applicationem tbesauri Ecclesiae. Advertendum est pro claritate, thesaurum Ecclesiae compositum esse ex infinitis Christi Domini meritis , & satisfactionibus: in quo thesauro omnia merita Beatae Virginis, & aliorum Sanctorum reponuntur. Et cum hic thesaurus sit infiniti valoris extrinsieci,& extensivi, hinc potest Summus Pontifex , cui claves Regni Coelorum ab eodem Christo Domino intconcessae, thesaurum ipsium aperire, & merita illa Christi, & Sanctorum applicare Christi fidelibus, ut eis poena temporalis remittatur, debita pro actualibus peccatis ,rite confessis, ct iam dimissis. Vnde remissio ipsa poenae temporalis est Indulgentiae effectus;quae quidem poenae remissio stapponere debet eum , qui lucraturus est Indulgentiam,in statu gratiar;alias nulla esset Indulgentio;cum haec non valeat pro Dei inimico. Insuper adverto ut Deo dante dicemus in materia speciali de Indulgentiis Indulgentiam a Iubileo secerni per hoc, quod Iubileum,ultra Indulgentiam,seu poenae temporalis remissionem dat etiam facultatem poenitentibus , ut absblvantur a quibusdam reservatis; commutandi vota simplicia, ct eligendi Consessarium: quod per solas Indulgentias , quantum Vis Plenarias non conceditur. His itaque suppositis, & notatis ex unanimi Doctorum consensu.isi Nunc assumo impugnandam damnatam Propositionem. Primo: ad Indulgentias revocatas revalidandas, requiritur, ut Per Summum Pontilicem expresse declaretur , revocationem illam non tenere: vel saltem. quod in nova concessione re Vocatarum Indulgentiarum expresse dicat : Non obstante re υ orationefacta per Stiminum Ponti em antecelrem nostrum, est. Sed nulla adest Bulla Pontificia, aut constitutio. qua expresse declaretur, revocationem illam factam a Paulo V. non tenere: neque ulla apparet consti-
99쪽
tutio, in qua ex preste dicatur : Νου obsante revocasionefacta. se. Ergo sine fundamento asseritur, Indulgentias concessas Regulari-hus, ct per Paulum Vcire vocatas, suisse postea revalidatas. QAod clat e constat, etiam ex eo, quod ad revalidandam gratiam concesiam,& postea revocatam, requiritur specialis favor expresse declaratorius,quod gratia illa,quae fuit revocata, reviviscat, quo ad sol mam , Vim , & valorem e hoc autem a nullo Pontifice factum est,
post Paulum V. Et quamvis ab aliis Summis Pontificibus fuerunt aliquae Indulgentiae particulares concessae ordinibus Mendicantium,ista tamen concessio non est re validatio illarnm,quae revoca-
tae fuerunt; sed nova concessio , vel quarundam illarum, Vel ali rum, de noVocon esiarum. Assumptum huius impugnationis Pa tet ex eo. quod declaravit in quadam sita Bulla super Indulgentiis Innoc. XI. quae apocryphae dicuntur; quod incipit: Delatae se.Vbi declarat: Omnes Indulgentias concessas ante Breυe Pauli V. incip. Romanus Pontifex se. personis Regularibus, quarumcunque Religionum , s Ordinum, etiam mendicantium, ree. nisi fuerint deinde Romani Pontificis authortiate inuoυatae, aut confirmaIa ullius 6- se roboris,s momenti. 32 Secundo: motivum inuo Paulus V. revocavit Indulgentias concessas a Summis Pontifici hus antecessoribus,suit, quia tales Indulgentiae non erant vere , & proprie concessae, sed multae erant Apocryphae. At nulla dari notest innovatio Indulgentiarum Apocrypharum: cum hujusimodi innovatio esset in fraudem legis:iccirco nullus fuit Summus Pontifex , qui illas revocatas Indulgentias revalidavit. Vnde assertum Authorum illius propositionis , falsum Iumit, & quidem scandalo sum, & temerarium. Neque nOUa con cessio quarundam Indulgentiarum , est revalidatio reUocatarum, sed est specialis gratia , ct favor de novo concessus, qui antea non erat concessus. Ex his deducitur, quantum aberrant i veritate, &temere loquuntur Authores supradictae propositionis ab Alex VII .damnatae in num. 37.
Exponitur sensus trigesimaeoctavae Propositionis ejus falsitas
Trigesima octava damnata Propositio. Mandatum Tridentinifactum Sacerdoti Sacrifieanti ex nectistate , eum peccato mortali, eonfitendi quam primum, es cousilium νον ρ ceptum.
100쪽
7 2. Tract. I. Arιic. XXXVIII. Props. XXXVIII.
is3 C Ensus huius damnatae Propositionis est, quod non sit να- ceptum de praemittenda consessione in eo,qui celebrat ex necessitate celebrandi, non praemissa mortalis culpae consessione ised tantuin sit consilium . quod dat Concilium Τridentinum in sess.1 cap.7. Unde volunt Authores istius propositionis, quod si quis deberet ex necessitate sacrificare: ut si esset Parochus, & non esset alius Sacerdos, qui in die sesto celebrare posset, & hic non haberet confessarium, qui suam posset excipere consessionem; tunc sustic ret ei adius contritionis verae. vel putatae, absque obligatione con sitendi quamprimum . Et putant, quod dum Concilium dixit in fine illius cap. . Quamprimum confiteatur , hoc fuerit consilium, Concilio datum,& non praeceptum. Quod falsum esse ostendemus. Oppugnatio Propositionis.
Isq C Vpponendum est, praeceptum divinum esse, neminem ac cedere debere ad Sacram Eucharistiam sumendam, nisi sit immunis a peccato mortali , ct habeat animam ab omni sorde Peccati mundatam;nam qui accedit ad Deum debet esse eius amicus: & nemo est talis, nisi sit a peccato mundatus per gratiam. Vn de APOst. I. Corint. ir. contra indigne sumentes Eucharisi iam ait: uui manducat s bibit indigne, jtidicium fibi manducat,s bibit, Non udicans Corpus Domini . Unde semper, ac quis conscius sit, se Peccatum mortale habere, tenetur de illo confiteri, antequam Sacramentum Eucharistiae minat; & hoc quidem ex praecepto divino,quod colligitur a Doctoribus , tum ex relatis Verbis Apostoli: tum ex verbis Concilii cit. sessi Icap. 7. ubi habet: Ecclesiastica consuetudo declarat, probationem nec fariam esse,ut nullus sibi comβιus peccati mortalis, quantumυis sibi contritus videatur , absque praemissa Sacramentali confessione, ad Sacram Euebarisiam accedere debeat. Vbi evidenter constat , praxeptum de praemittenda Sacramentali consessione ad Eucharistiae imptionem , non esse sundatum in consuetudine ut sirpponunt Authores damnatae Propo-stionis) sed consiletudinem illam praemittendi consessionem comis munioni findatam esse in praecepto illo divino, quo Christus Dominus Per citatum Apost. I. Cor. II. dixit. Probet autem seipsum homo, s se de pane illo erat , ct de calice bibat. Et per ιν probare Concilium exponit necessitatem praemittendi Sacramentalem consessionem communicini, uuando quis conscius sit, esse in peccato mortali. Unde idem Concilium sess cit. Canone II. ait: Si quis dixerit,solam em esse sincientem praeparationem,adIumendum Saninctissimae Eucharistiae Sacramentum; anathema H.