Io. Balthasaris Wernheri ... Principia iuris ecclesiastici protestantium instruendo inprimis pastori adornata

발행: 1728년

분량: 337페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

96 Ap. Vl. DE Oppicio AsT Risno, poenitentiam, a peccatis, coram Deo, absolutus sit. g. XXX lv. Neque uero, ad confessiones excipiendas in ah tutionem dandam iure Can character Sacerdotis lassicit, sed insuper, ut quis confitentis proprius Sacerdos

sit, requiritur. c. . . . poenit l, remig. Ἀ-

hi expressis uerbis, quisque fidelis, proprio Sacerdoti, confiteri iubetur,in in . .x eod. dicitur quod a non suo iudice, litigari,nullus

ualeat uel absolui.

s. XXXV. Nempe Pontificii, peculiare

uelut forum poenitentiale formarunt, ad modulum, iudicii secularis, extructum. Quemadmodum igitur, in hoc nemo alterum uel absoluere uel condemna. re, potest, nisi competens iudex sit ita idem illud, in foro poenitentiali, requirunt, nec minus pro irrita habent absolutionem ab extraneo Sacerdote prose-Ham, quam sententiam a iudice incompetente, latam. Hinc, si uel maxime a Can nistis detur per ordinationem, Clerico ius ligandi, Mabsoluendi, conferri, negant ill men, ius illud ab eo exerceri posse, nisi subditos, seu parochianos haheat imo, si O-rum poenitentiale, cum ciuili, recte conferas, liquet, illius conditionem duriorem longe, quam huius esse Civilem enim iurisdictionem prorogare quis,in alieni iudicis

122쪽

Cille C rem PalvAT ET AMO T. Mdicis decisioni se submittere potest; sed consessionarium, semel electum, nisi eius, uel superioris, consensu, mutare haud licet. Placuιι. s. d. poenit. dist. . Quare etiam

quaedam paternitas &filiatio, unde 'belabia mater, de queeitht .sinb appellantur, interutrumque intercedere, dicitur, quaevi apud Pontificios matrimonium impedit. .is. qu. .

. . XXXVI ltarios Canonicum. Cuius

principia etiam Protestantes quodammodo sequi uidentur nisi quod in nuptiis Contrahendis, uinculum illud haud attendant in alieni Sacerdotis absolutionem, per se, pro ualida .essicaci, habeant, licet factum ipsum improbent, reprehendant. Quae omnia rursus, non ad Ius Diuinum, sed humanum ecclesiasticum , e. ferri debent. Neque enim, tempore Christi, Apostolorum, tales parochiae, quales hodie dantur in uelut causa ecclesiasticorum erritoria, quibus ius cogendi, ir hibendi, anneXum erat, dabantur. Poste quam uero semel ita parochiae distinctae lunt, nemo utique regulariter, licentiam habet, extra Parochiam, sacris utendi, & Confessionarium eligendi. Quod institutum,

eum primis propterea commendari meretur, quia quisque Parochus uitam,in mores, H suin

123쪽

suorum parochianorum, optime perspecto habet; cum ex aduerso, extraneus facile de- Cipi,&, ex errore impOenitentem absoluere queat. Accedit quod, ubi numus com

fessionariusiet setot femig, in usu est. pro parte salarii habetur, parocho aliquid decedat, si quis par hianorum, extra. neo consessionario utatur. DXXXVIl. Recte igitur, per leges, uel consuetudines ecclesiasticas, haec, ad alium. relicto priori, confessiona iam transeundi licentia coercita, restricta est ut haec mutatio nulli Parochiano etiam in eadem Parochia permittatur, nisi causa a Consiis sto imprius cognita sit, eiusque decretum acceserit. Vbi tamen, sumcientem aliis quando caussam esse, existimo, sicubi v. g. propter lites, ouae ipsi cum Parocho suo intercedunt, fiduciam erga ipsum, deesse. appareat basi ea thm stiri redhi Tertrauen habe tonne, cis ceteroquin nullum se animo ran Orem, aduersus ipsum, concepisse. asseveret. Haec duo enim longe diuersa sunt. Aliud est, odium deponere,in christiano aliquem amore complecti, quod', intuitu inimici, facere iubemur aliud, fida ociam in eo collocare, eidemque pectus stium aperire, Mintimos cordis recessus, ut in priuatis consessionibus fieri potest, di sci-

124쪽

Gnc Coruptas nivAT ET AMOL . 99let, recludere quod utique persuasionem alterum , erga nos bene affectum, nostramque salutem eidem cordi esse, supponit. siturin hic libertati Christianae merito aliquid indulgendum,& a nimio rigore abstinendum est praesertim, si quis Parochum suum, intuitu honorarii, ex consuetudine debiti, indemnem seruare uelit. g. XXX vlli Collator tamen, qui pluri-hus in Ecclesis, ius patronatus habet in quacunque uelit, sacris uti, confessionarium eligere potest carpa m prud Gel. L. III des σε ibique R. Reier in Addit quae libertas cilli haud deneganda, qui duo domicilia, in diuersis Parochiis, habet Boeb-

meri in Iure paroch. Secae . c. I. I. s.

g. XXX l X. Loeum quod attinet, confessiones priuatae, non in Parochi domo, neque in sacello, sed in templo publico,

quidem in choro, fieri debent arae Eeu. Sax. arcgen. p. g. Desglcitheri Consuetudine tamen receptum, ut, honoratiorum inprimis,

confessiones, passim in sacristiis audiantur.

Vbi tamen B. Hor in me ad Sehist. Inst. Iur Can L. II. . . . si prudenter monet, iquod fores sacelli non clausae, sed apertae esse debeant neque consessiones, praeseristim seminarum in locis secretis, permitis en e sint. Fieri enim posset ut nec pa-H a ter

125쪽

io CAP. VI DE Orpicio P As Tollis ter spiritualis, solus cum sola, iuxta uulgatum illud, patern se oraret. Quod eo diligentius praecauendum, quo magis experientia confirmat, inter ipsos Sacerdotes etiam, non paucos irregenitos esse, extra gratiae statum uiuere. g. XL. De tempore obseruandum, quod confessiones audiri regulariter non debeant, eodem die, quo sacra synaxis celebranda est; sed pridie in a filialistis quidem, in Eccletia matre orae Eccl. Sax art gen I. g. unbob mohs Add. Decret. S=ηod Reus. I. s. Excipiuntur tamen senes, aegroti, tumine grauidae, inprimis partu proximae; quae praesertim tempore hiberno, mane, ante administrationem S. Coenae, admitti

queunt. Orae EccI. Sax. c. f.

g. XLL Omnis etiam confusio, ει α 5 e, sedulo, ac diligenteo euitanda est. Unde in Ord Eccl. e. inrt gen I. cautum est, basi

126쪽

dum, ne confitentes ita se urgeantinire. mant, ut impediantur pectoris sui arcana,

si opus fuerit, Sacerdoti prodere Senes etiam ct feminae grauidae, prae ceteris, audiri debent orae EM. c. i. , lassius abi distri. g. XLIl. Multis in locis receptum, ut Parocho, plerumque post factam absolutionem, certum redhostimentnm, quod numus Consessionarius, her Elidi fennig, γpellari solet, uelut in grati animi signum. a confitentibus, offeratur. De quo ego ita iudico; uuod per se quidem talis numus. ad res adlaphoras seu indifferentes, pertineat; propter multas tamen araum Causas, satius sit, eum abrogari, quam in Eccle

sia retineri

g. XLlli. Eius origo incerta est,in multis, hic numus successisse uidetur, in locumagaparum, quae, apud ueteres Christianos, in usu fuerunt; ex quibus semper portio aliqua Clericis relinquebatur. Sed magis probabilis illa coniectura est, quod eius o. rigo referri debeat, ad tempora Innocentii III. Pontificis, qui primus auricularem confessionem fabricauit atque ad indulgentias Romanas, posteaquam hae, pro pecunia, impetrari coeperunt vid. Petri Masgre δε -- H

127쪽

g. XLlV. Quod licitum sit, talem uismum accipere, multis argumentis euinci solet eoque fine allegatur . Savi. IX. I. ubi aetus propheticus redhossi mentum recepit. Idem, in festo expiationis, dactificio expiatorio, fa m eisse, liquet ex Λ- XXIX. 'Ec Leu V. in Add. Carpe.in Druae fiet L. I. defit, Accedit, quod uiplurimum i huius munusculi intuitu Clerici exiguis falariis instruetti sint; pro quorum uelut parte illud haberi solet. Unde, non tamquam pretium absolutionis sed ut honorarium, pro ministerio, spectari debet. f. XLV. Sed multo grauiores rationes Dppetunt. propter uas, hoe numi genu , auctis Clericorum salariis, eliminari, satius uideri possit. Primo enim, saltem uulgo

Parochianorum, maximam criminandi o casonem, praebet, quas parocho, non tam aeterna salus, quam crumena ipsorum, cordi sit praesertim, si in audiendis conses. sonibus ditiores pauperibus ouihus ob

rem domi angustam . non aeque liberalibus esse licet praeferri uideant. Deinde experientia docet, inter ipsos etiam Sacerdotes, c*llegas, in eadem praesertim Parochia constitutos, numum hunc magnam

128쪽

saepe inuidiam excitare solere quae simul. talibus, multisque allis incommodis, anissam atque occauonem suppeditat. Ex quo non possiant non grauissima scandala, in Ecclesia, oriri. ALVl. Cumprimis uero scandala nutriuntur, si inter Parochum & Parochian s. ut non raro fieri consueuit, supero, ligatione talem numum soluendi is eius quantitate, lites in iudicio agitentur. hi non satis mirari,in auersari, queo, tam artes quibus nonnunquam Clerici, ad possessionem, uel ius acquirendum, nec non parochiani, ad eludendam Parochi auaritisam, usi sunt. Eius generis exemplum resert

L. I defiI seq. ubi Parochus querelam ad Consistorium detulerat, quod parochiani simplicem num um, tine ille hien 'bsennig, pro absolutione offerre ut, hoc, sine dubio, praetextu usi quod non praecise debeat esse, ein Elidit, Urosthen, sed sussiciat, ein mei t. visennig. Qualem litem, nonnisi

maxilli,cum scandalo, coram Consistori. is uentilari, nemo cordatus quod puto,

g. XLVIl. Quamobrem passim per leges

Ecclesiasticas saluberrime constitutum est. quod talisnumus accipi quidem, sponte Oh-

129쪽

w4 CAP. vl. DE OrpIcio P As Tollis latus, non autem iure persecto exigi. postulari queat. Atque in hunc sensum et iam interpretes accipiunt textum, orri Ecel. x. a Lyn. 4. pr. ubi, pro usu S. Coenae. nihil deberi praecipitur. Quem in modum eundem textum explicuit Consistorium supremum relaense, apud Musterum,

a L. d. defrao. B. Hom. adactio. LII. t. s.

ι . ad rara inius is, ris. Neque inepte huc resertur uulgatnmirocardicum, quod extat L. I. s. s. 8 d. extraord cumi quod honeste quaedam accipiantur, quae tamen inhoneste petuntur. Usus tamen in con suetudo, multorum locorum, etiam hic ius

quoddam exigendi, obligationem pers elam, etiam in Saxonia, quod merito dolendum, introduxit; ut inter iura stolae, quae uocant numus Consessionarius sere in principiis stare, & principem locum, Deqcupare leat. Add. de hac materia M.

130쪽

g. XLllX. Ex dictis facile intelligitur.

non uituperium, sed potius laudem, mereri Parochum, qui, cum sorte mediis, ad sustentandam familiam, susscientibus, aliunis de instructus sit, numum Confessionarium. usu licet receptum, accipere recusat. Quamuis enim Ordinationes Ecclesiasticae, oblatum accipere permittant, nemini t men eundem obtrudunt itaque libertate sua hic merito Sacerdos utitur; cui, tale munusculum uel Omnino recusanti, uel ut a quibusdam factum est, ad pios usus conuertenti frustra collegae obloquuntur quasi hoc in praeiudicium ipsorum tenderet. Nam & hic notissima iuris regula locum habere debet, quod quisque iuri fauori

suo renunciare possit. L. n. C. d. Padi. Facit huc exemplum Pauli qui cor αμ se postendit, quod utut uictum ex Euangelioelo usus haud ut Addit, moriturum se potius Nam permutarum, ut hi laus sua ii, terVertatur. Quamobrem mirari licet. non definisse inter Collegas Sacerdotes, qui hanc libertatem iniquussimo animo ferrentiatqUe, ad eam premendam, extrema quaeque tentarent. Qua de re omnino legi m.

SEARCH

MENU NAVIGATION