장음표시 사용
71쪽
que Ducales Consiliarii, nec non Doctores; atque Licentiati, quibus fas est, in priuatis aedibus, Baptismum infantibus suis adhibe
re orae Sax Pocuit Uus r. Quamuis praxis hodierna solis Nobilibus, etiam apud Saxones, fauere uideatur.
g. LXVul illud uero ad abusum omnino referri debet, quod, apud plerosque Euangelicos,fere clances sum, paucissimis personis, Parocho, aedituo,& susceptoribus, praesentibus, Baptismus administrari soleat; qui, hiice, in facie Ecclesae, eo tempore quo 1- deles ordinarie congregantur, conferri, e rumque precibus baptigandus Deo commendari debebat Aliud sane luculenter comstitutum in Ord Ece Sax ara gen. . s. i. ibi
tetiat. Vt merito mirari liceat, legem tam salubremin expressam, eamque Praegnan
72쪽
ltibus rationibus suffultam, passim in Sax nia etiam hic Wittebergae, negligi 4nsuper haberi. g. LXIX. Ad sacrum hunc actum Parochus, praeter eaeteros, qui eidem intersunt, sobrius religiosaque mente, tempestiue, accedere debet; quod si temulentus fuerit, poenam arbitrariam, pro grauitate scanda. I incurrit; quae aliquando, ad remotionem ab ossicio, extendi potest. g. LXX. Solemne etiam est, ut certa nomina illis, qui Baptismum suscipiunt, imponantur; qui mos initio Ecclesiae incognitus fuisse uidetur. Quisque enim adultus post
Baptismum quoque, nomen suum retinuit. In secutis uero temporibus, nomina quandoque mutata sunt. Hodie a parentumarhitrio pendet, quibus nominibus infantes suos baptizando insignire uelint quae ut plurimum a nominibus susceptorum, eiusdem sexus, mutuari solent 4 sorte huius consuetudinis origo inde manavit, quod lim competentes, qui ad Baptismum adspirarento nomina sua catalogo baptizandorum inserenda, dare consueuerint. Meriis totamen cauetur, ne uel iusto plura, uel insolita, gentilismum redolentia, nomina
IXXI. Quodsi spurius baptizetur, Pa-
73쪽
6 Ap. U. DE OFFicio PASTOR srochi ossicium est, ut praenomen, atque Coenomen Λ hoc quidem ex indicio& relatione matris consignet; non autem ipse suo arbitrio eidem nomen imponat Vid Belerim Addit ad Carpi. Druae. Eccl. L. II des ara. F. να Sin autem res adhuc sub lite sit.& is, qui pater esse arguitur, id neget,
protestatione utatur, locus patris tantisper uacuus relinqui deb., donec lis finita
g. LXXll. Quibusdam in locis ut hic
tebergae, quoad spurios, specialis consuetudo inualuit, ut nonnisi unum praenomeniis permittatur; pallio etiam tecti, hora Xu. ad templum deserantur. g. LXXlli inscribuntur nomina baptizatorum, utin parentum, atque susceptorum, peculiari libro, qui baptismalis, da giuaus Eut, uocatur in quo simul dies Baptismi collati accurate annotari debet. Adiici etiam quandoque solet, dies natiuitatis. Vbi obseruandum, quod tales libri regulariter quidem plene probent aptismum, eiusque tempus, sed non diem, uel horam natiuitatis, licet huius quoque mentio in illis fiat. Hactenus enim Parochus non te- satur, de propria scientia, sed quam haber, ex relatione. Atqui testis, de auditu, nihil
74쪽
probat. Quae obseruatio cum primis cimc probationem aetatis, usum habet idem dicendum, de probatione patris e. g. infantis spurii, quae itidem e huiusmodi libris, desumi nequit. Inde enim tantum probatur inculpatio Deminae stupratae;per quam, cum illa complex delicti: sit, nemo grauari, aut indicio, ne quidem ad effectum imponendi iurisiurandi purgatorii, onerari potest.
I. LXXIV. Ipse actus baptizandi, prout
a B Luthero consignatus, & apud Prote-santes in usu est, describitur in corp urificia Sax. p. s. insin. seqq. inprimis obseruandum, quod Baptismus, non sub conditione, sed pure, conserri debeat. Quamobrem reiicitur formula: Si baptietatus es, te non baptigo, sed, si non baptiZatus es, ego te baptigo, in nomine Patris, Filii 4 Spiri- tuis Ord EccI. Sax. an gen. f. Ton hers. LXXV. Pontificii plures cerem nias in Baptismo adhibent. Quo pertinent Clericorum exsufflationes salis Gnedicti exhibitio, saliuae contactuS, in unoctis, , c. id Lancest in Inst. Iur. an.
Quae cum nullum de iis, uel praeceptum
75쪽
64 Ap. V. DE Oppici PASTOR is in . Scriptura, uel exemplum, in pri-imitiva puriori Ecclesia, extet, eaedemque, saltem apud uulgus, meriti opinione, non careant, illisque effectus spiritu ales tribuantur, apud Protestantes merito omittuntur; ut tamen, per eas, ueritatio
integritati Baptismi, si modo essentialia, iuxta institutionem Christi, adhibita sint, nihil
decedat clamnis in Gam cinc Triae P. II.
g. LXXV l. Peracto Baptismo, sedulo cauere Parochus debet, ut aedituus, ipso praesente, aquam residuam, debito loco, esisundat, ne superstitioni magicis artibus
inseruiat Decret S ad in Corp. Iur. εις Sa p. 236. Undeaedituus, eam uendere, sub grabui poena prohibetur. e. in Orae. Ecia Sax.
g. LXXVll. Quondam baptizati statim etiam CoenaeDominicae participes fiebant, non tantum adulti, sed etiam infantes Ἀhi quidem, sub solius uini specie. Vid Crin-rius T. I. anna istia Franc ad annum sesnum. o. p. ιG. Quae consuetudo postea,
cum usus calicis denegari laicis coepisset, cessauit, labrogata est, neque in Ecclesiis Protestantium, ubi nonnili sub utraque, Communio, iuxta institutionem Christi re-
76쪽
cepta intuitu infantum, locum habere potest. g.LXX Vlu Pro actu Baptismi nihil sportularum nomine . a sacerdote exigi posse, expresse constitutum est, tam iure an C.
troque iure, honorarium, sponte oblatum. recte accipiatur. Sed fatendum. hic praxin aliud serre dum Parochi, tales spori las, ad iura stolae, referunt,&, uelut partem salarii, condiderant, obseruantia etia es,&ria. tricularum auctoritate nituntur illud expeditum est, huiusmodi sportu latum ex ectionem, nihil quicquam commune habere, cum crimine Simoniae quippe quod uenditionem, seu nundinationem donorum Spiritus S. supponit.
g. LXXlX. Plane illud, manifestum ab sum,4 --ξίαν sapit quod Clerisi interis dum, pro spurii Baptismo, plus quam ab aliis, exigere, uel etiam munusculum, eidem a patrino oblatum, praeripere, audeant; quod pluribus Rescriptis Eleest Sax expresse prohibitum, quae recitat . ei
rus , m Addit ad Carpe Drud EccdLIo defa a Mulioque minus, propter honorarium
denegatum, Baptismus disterri, sed eo sine mora, peracto, res ad Consistorium reserri
77쪽
66 Ap. Rigorpicio AsTORisg. LXXX. Pessimus mos, in quibusdam pagis, quondam inualuerat, ut patrini, infantes baptizatos, statim in cauponas deferrent, ibique compotationibus, aliisque scandalosis actibus uacarent; quod seuere prohibi.
tum, in Ord. Pol tit. ι7. . uis Poena est a hi traria carceris per aliquot dies, uel etiam, pro circumstantiarum grauitate, numellarum c. I. quae uostea epetita, atque confirmata est, in Decret. 'nod. Reui s. s. g. LXXX l. Conuiuia quoque haptismalia, sinditaufeiussistit, passim sigillatimque in pagis, finito baptismo, celebrari solent.
Quae udde originem traxerint, facile intelligitur. Nam alias solemne est, ut di hus festis, laetisque, talia instituantur,diri. scis temporibus, neophyti, seu recens baptizati patrinos, cum Baptista conuiuio sed tenui, atque modesto, quod agapis annumerari posset, excipere lebant. Successii temporis, maximus horum abusus inu luit, ut eum publicis legibus coerceri, ui- fum sit. Speciatim modus iisdem p situs sanctionibus poenalibus munitus est per . Orae eo uicis . cuius tamen rigor, quodannmodo temperatus, uidetur, in D cret g unxo nil mobs ubi dispo
78쪽
f. LXXX ll. Vbi receptum, ut Parochus, Maedituus, huiusmodi conuiuiis intersint, excludi haud possunt, cum hi tali casu, praesertim in pagis, has epulas, inter accidentia sua, quae uocant, reserre soleant. Verum regulariter id necessitatis haud est, sed ad res meri arbitrii pertinet, quae inuitis haud extorquentur. Consultum tamen est, Ἀmnino suadendum, ut inter homines, praecipue rurales, fiat cum Parochi praesentia, plerumque ad reprimendam eorum licentiam in scandala uitanda,
f. LXXX lli Sequitur, ut de confirma.
tione quaedam adiiciamus. Haec est uel extraordinaria, uel ordinaria. Prior locum habet in Baptismo, a laico in casu necessita istis, collato, tibi Notinet auiit; eiusque ratio, prout in Saxonia obtinet, describitur, in Orae Eccl. dax. it Tonare Sauf,
g. LXXXIV. Confirmatio ordinaria fit per unctionem, manuum impositionem. Qui ritus, cum neque praeceptus in S. Scri a plura
79쪽
CAp. v. in Oppicio As Tostis plura sit,in requisit Sacramenti, propria dicti, non habeat, pro tali, a Pontificiis, perperam uenditatur.
g. LXXXV. Equidem Apostoli, baptiza
tis manus imposuisse leguntur, Act Vm triseqq. IX. εδε id eo fine factum, ut neophyti gratiam , dona Spiritus S acciperent. Quam uim miraculosam, Aessicacem, manuum impositio, post Apostolores metem pora, non amplius habuit retenta tamen, appendix Baptismi facta est, eidemque unctio accessit, non tantum quoad adultos, sed & infantes, adeoque statim, post colla. tum Baptismum, adhibita fuit; sicut apud Graecos, hodienum fieri solet Circa seculum autem VllI quo communio sub una, inualuit,&eucharistia infantum desiit, confirmatio a Baptismo seiungi, atque, ad adultam aetatem differri coepit. f. LXXX l. Magno autem apparatu h die confirmatio, inter Pontificios, peragi solet; quem describit Casia Evi in Praxi C
remon L. II. Sis. F. e. a. Inprimis nouita. trini rogantur, nomen mutatur in ipsa unctio fit, mediante chrismate . seu oleo, hal, samo mixto, in fronte, ad figuram crucis, adhibita hac solemni sormula Sigmι signo
80쪽
Cistra A Mi NisTRATiGNEM BA Tlsis GL LXXXVll. Apud Protestantes, etiam hodienum passim quaedam Confirmatici nis species remansit; sed ab opinione Sacramenti, atque superstitione purgata, e demque usum S. Coenae immediate praeceis dere solet de qua uid chemnit in Exam Conm
. LXXXVlli Restat quaestio, de baptismo Johannis, an idem fuerit, cum Baptismo Christi,4 Apostolorum; de qua Vid. Theologos, sigillatimque Distericum, in Ins .cauia. tisi de Baptismo. . . .
Sacramentum , nempe Coenam Dominicam, progrediamur, praemittenda est doctrina, de Confessione, Mabsolutione, quae illam ordinarie praecedit. f. ll. Confessio germanice appellatur,
hie Elidit, a prisco uocabulo Teiicht, quod tignificat, in Etlanninili; unde confestares 3 appe,