Io. Balthasaris Wernheri ... Principia iuris ecclesiastici protestantium instruendo inprimis pastori adornata

81쪽

νο CARVI DE OF picio P As Tostis appellantur. Eetiolet, seu mutnner, ut

M.til. Confessio est, uel interna, uel exte na; illa st Deo. atque, ad salutarem Co nae Dominicae usum, omnino necessaria est. Psalm XXXII 3. r. D. I. p. eademque inest contritioni cordis, quae cum fide. duas p γtes essentiales poenitentiae, absoluit. g. V. Externa Consessio, uel dirigitur ad proximum a nobis laesum, quae itidem necessaria est, De V of Beten ne ei ter dein an heri seine Bis de in Matth. V.

serit, re uel publice Ecclesiae, aut, remotis arbitris, soli Sacerdoti, uelut in aurem, fit; unde etiam auricularis hie Durens meiasiti uocatur. Haec absolute necessa- .ria haud est, neque a Deo praecepta. Quod

argumentum, praeter ceteros latissime executus est Dastaeus, in pecul. r. de ConfessioMauriculam. Add. Bechmanae in Neolog. conmen Sect.3.ca Io.'. III. Idemque agnoscit in absolutionem priuatam, per se, inter res adiaphoras. expresse refert Ord Rc . Sax ari gem

Dinare. B. Latόerus T. ρυ. Ien. sol o. ha clibertatem, exemplo suo, ita adstruit und

82쪽

seibit, c. Item T. III. Alens p. 3 o. Cum in sconfessionis species unam, quae Deo, a loteram, quae proximo, a nobis offensio , tertiam, quae priuatim Sacerdotidis, commemorasset de hac ultima ita iudicat:

Ira Lin eius Rira en sollisi, P. L in rubri Sermon. on de Seliuit, ρ. s . . ed tionis, cui praefatio Speneriana praemissa est; ubi inter alia, haec tradit qBie moli eg

83쪽

ν CARVI DE Oppicio P As Tonisma rubor belchien, he mamium Sacramentge,erc. Vnde nec in primitiua Ecclesia, re alariter obtinuit, nec hodie, in omnibus cclesiis Euangelicis,in usu est Vid. B. Beier. Addit ad carpet Drud Eccl. L. IL des. 7s. hanc libertatem, publico Rescripto, stabili. n Potentisi mrissorum Rex, riderisus L

f. V lmo, ne quidem inter Pontificios. d. huc seculo Xli tempore Gratiani, auric larem consessionem, simpliciter necessariam suisse liquet ex si qua uis. n. d. poenicas. t. sed non ita multo post Lombardus, L. V.sentent. dis is seq. publice docere com

etiam, ut deinceps Innocentius Iu Pontis Rom. A. εος in concilio Lateranensi I. cap. α

decerneret, quemvis in posterum, ad minimum semet anno, omnia & singula sua peccata, clam, iriuatim, proprio sacerdoti confiteri debere; quae sandi io, insecutis temporibus, per Smnad Horem A. D. &omilium Tria Seg. - . confirmata est. Adcl.

c. emnis utriusque ra. X. ἀροenit. s remisss. I. Arcanum potiricum Pontificum Rom. quod, sub tali consessione auriculari, latitat, iacile subodorari licet. Nullum eis

84쪽

Cinc GNpsss. PatvAT ET ABso T. 73nim ad stabiliendum clericalem dominatum δε imperium in conscientias, essicacius remedium erat,in reperiri non poterat alia commodior uia, in quaevis laicorum, etiam Regum, Principum, arcana consilia penetrandi, quam tali laqueo iniecto, necessitate, singula peccata sacerdotibus enuis merandi, iniuncta. Taceo, quod, hoci

esto, facile fuerit, miserorum laicorum cruomenas exenterare, satisfactionis loco, mulcta, pro lubitu, iacultatibus peccatoris, imposita. . . VII. Ab hoc abusu confessionem auricularem, sub tempus Reformationis R. Lu-ιherus purgauit, necessitatem, omnia sigillatim peccata confitendi, sustulit, idque ut faceret, graues omnino causas habuit. Praeterquam enim, quod nullum de ea, in S literis uel mandatum, uel exemplum, uel promissio, extat perpetuis scrupulis, lau-hiis, conscientias onerat, imo rem prorsus impossibilem requirit. Delicta enim quis intelligit Psalm. XIX. 13. Ipsam uero com sessionem priuatam, non reiiciendam, sed propter multiplicem usum , quem B. Vir passim luculenter demonstrat, omnino retinendam esse, rectissime censuit. Conducit enim cumprimis illa L ad consolatio- ne conscientiarum, a ad simpliciorum

85쪽

γε CAP. V. DE Ormcio P As Tonis iuniorum informationem 3 ad priuatas admonitiones, 4 ad specialiorem, de facta peccatorum remissione, certitudinem deqno agit . Lutherus T. III. ισηί. p. o.

- Vlli igitur conclamatum est, temo cordatus negar quod confessio priuata, sacerdoti facienda bona quidem Mutilis, non tamen iuris Diuini sed humani eoclesiastici. st Add. August. Conrigari. d. cim fiss. R. et r. Addi . ad Carpe Drua Minc . Quamobrem, illis in locis ihi retenta est a Protestantibus, intermitti nequit, sed, ex necessitate legis ecclasiasticae, omnino

Si modo in tali confessione, abstitutione. tanquam opere perato, non praecipuum poenitentiae caput ut proh dolor in plerisque animaduertere licet constituatur. Quem abusum recte & pie notauit A. Spem. rus ina Thrasum doe Behenden, P. D. p.

86쪽

Ciae CoNνEM PRivam, ApsoLvr 'sCui malo Parochus, per frequentes admonitiones tam publicas quam priuatas, medelam aliquam afferre potest 4 debet. g. lX. Quod uero sacrum hoc negotium, rationem Sacramenti proprie dicti, non habeat, ut Pontificii comminisseuntur, manifestum est. Praeterquam enim, quod institutio diuina deficit nulla hic res uisibilis

ostendi potest sub qua inuisibilem gratiam ωhona, Deus nobis exhibeat obsignet; neque enim, pro tali re, actus transiens confitentis illo modo haberi potest. g. s. Ceterum nemini, qui peccatorem se in genere fatetur AE absolutionem a sacerdote petit, haec regulariter deneganda. Igitur, ut uis speciatim, hoc uel illud delictum confiteatur ipsi, necesse haud in neque is, specialem huiusmodi confessionem, iure exigit ne, quod solamen conscientia. rum esse debeat, in torturam spiritualem,

medium, eruendae ueritatis, degeneret. Idemque orae Du. o. an gen. r. f. tale

uber disertis uerbis praecipit elis seu naui, hie sire in Diener nio dormiherudeis vo thren Telchi, sin diristagen ma thnennisti gibet hi et morden. Qua in re saepissime Pastores peccare, & impingere, experientia

docet.

f. X l. Hinc facile iudicari potest quid

87쪽

sentiendum sit de casu, quando male Musconsessionem criminis, per tormenta exis

pressam post ratificationem , reuocat,&nihilolacius a peccatis absolui, atque adi. . sum S. Coenae admitti cnpit Alale enim sacerdos agit.& ossicio suo ah utitur, si hunc, proprio ausu, ab his sacris arceat praesertatim cum fieri possit ut iusta sit sententia iudicis. quippe quae in foro externo, ex a letis probatis fertur in tamen reus in no cens sit puta si, tormentis sustinendis m. par, sessuis crimen, quod nunquam per petrauit. Talis sanemaleficus, contra Comscientiam, ageret, si ad supplicium licet ducendus, nocentem se, erga sacerdotem, pr fiteretur. Quod si igitur in genere consi. reatur peccata, quamuis crimen, propter

quod ultimo supplicio assiciendus est, constanter neget, suamque illius intuitu, in. nocentiam urgeat absolutione, salutari uiatico, priuari nequit. Cuius generis casus anno reto hic mitebergae contigit; quem Confessionarius malefiet, Aman

hie Vitembergae inve eritissmus, peculiari erudita Commentatione, quae omnino legimeret , distincte exposuit. Xu. Sed de iure denegandi absolutio. nem, coenam Dominicam, propter rei graui-

88쪽

grauitatem paulo accuratius,indistinctius, agendum. Apud ueteres Christianos nemo ab usu S. Eucharismae excludebatur, nisi excommunicatus.&, qui huic similis erat, in statu poenitentium constitutus, liqui, sine discrimine, admittebantur omnes; moniti tamen prius, ut, si qui grauiorum criminum, propter quae Communione e clesiastica priuandi essent, conscii sibi forent, sponte abstinerent quod a quibusdam fiebat. Vid. e. N. d. Consecr. s. a. hi haec Hilarii sententia resertur: in non sunt

tanta peccata ut communicetur quis, non δε-

de se a medicina corporis, s sanguinis, Domini separare igitur nullus, etsi impius, aut notorius peccator, esset, modo in communione

ecclesiastica uiueret, ab his sacris repeli

XIlI. Vnde intelligitur, ignotam olim

suisse excommunicationem, quam uocant, minorem ubi quis membrum ecclesiasticae communionis manet, nihilosecius ab absolutione, iis Coenae Dominicae, adicetur. Recentius hoc inuentum est, pu-hlicis ordinationibus postea stabilitum; quam tamen excommunicationem decedinendi ius Parochus non habet, sed causa, ad Superintendentem in ab hoc ad Consistorium, reserri debet; quod nomine Ecclesiae, cui proprie hoc ius competit,

89쪽

DC Ap. Vl. DE Oppicio As Tollis petit, ab his sacris excludendi, potestatem

exercet.

f. XlV. Quando autem Consistorium, causa cognita quemquam admittendum esse, decernit, officium sacerdotis postulat, ut, sine mora, obsequium praestet perinde, ac succesae uocem audiret. Quod siquis, obtentu conscientiae suae δε nescio, cuius contumaciae piae, sacrae, obedire detrectet, non miretur, aut aegre ferat, si .gradibus admonitionum adhibitis, suspensionem, & tandem remotionem ab ossicio, incurrit in modus procedendi nihil habet, uel a Verbo Diuino uel praxi prim, tiuae Ecclesiae, alienum. Exemplum, huiusmodi contumaciae, suppeditat Tiaserus,

Pastor quondam pagi prope ipsam sit,

qui, rusticis suis, nin usum Cereuisiae Pem tecostalis hes ' fingit. Bierri eiurarent, absolutionem denegabat, in eoque proposito, saepius licet admonitus a Consistorio Lipsiensi, perseuerabat, eamque ob causam tandem, munere suo exutus, scriptis publicis contumaciam suam, uelut piam ωs cram defendebat; cui acri stylo, Titim, Io Lips/e i, respondit. f. XV. Hac de re luculenter cautum est, in legibus Ecclesiasticis Saxonicis is sigillatim in Deτροι. Dod. p. m. Orp. yar Eccc

90쪽

Dhi haec uerba notari merentur: Eo viet aut vor ben belli Etuhilommen, die fit fur arme Et inher eriennen, undibileniten, unbum bie anadenre ite Absolution aud aeriuthei luna te o libent malit an halten, barne.

in orae Eec . art gen ἔo in huiusmodi causis Consistorium Ecclesiam repraesentare dicitur iti egur hie sirdie, da ist, vox hiemer, orbneten de Consistorii &c g. X l. Cum etiam multis in locis propter certa delicta speciatim contra sextum praeceptum admissa, poenitentia publica, hie sir in Eufe, recepta sit, obseruandum. quod