장음표시 사용
351쪽
MORALIS PHILOSOPHI PANS TENTIA. 335 quod eYigi deberet a bono fratre, nec facerem quod reprehendi
posset in principe.' Nam non Sentire mRla SUR non CSt Cap. 17. hominis, et non ferre non est Viri.'CAPITULUM XUIII.
Post haeC accedendum est ad sententias Senecae de Vita The
beata et de tranquillitate animi. Nam quae in illis libris b
Scribuntur animum contra ad Uersa roborant, Confirmant, et de- Seneca's
ducunt in negligentiam Prosperorum. PrincepS igitur mora- D ditilium dogmatum Seneca inchoat librum de Vita Beata ad B R: Gallionem in hunc modum Vivere, Gallio frater, omnes beate Uolunt, Sed ad PerUi- Cap. I. dendum quid sit quod beatam Vitam eiciat. caligant . . . Ut eo quisque ab ea longius recedat quo ad illam concitatius fertur, si Via lapsus est, quae ubi in contrarium ducit, ipsa
Velocitas majoris intervalli causa fit . . . Quamdiu autemPASSim Uagamur, non ducem secuti. Sed fremitum et clamorem dissonum in diversa Vocantium, conteretur Uita inter erroreS brevis, etiamsi die noctuque bona mento lRbOTCIDUS . . . quoniam quidem non eadem hic quae in caeteris peregrinationibus conditio est. In illis enim comprehensus aliquis limes et interrogati incolae non patiuntur errare. At hic tristissima Rquaequo Uia et celeberrima maXime decipit. Nihil ergo magi S PraeStandum est quam ne pecorum ritu Se URmur antecedentium gregem, per Cntem non quo exandum CSti Sodquo itur. Atqui nulla res nos majoribus malis implicat quam quod ad rumorem Componimur, optima rati ea quae magno RSSenSu recepta Sunt' et Caetera sicut in prima parte hujus operis Suo loco collocavi. Nocet enim applicari antecedentibus, et dum unusquisque maVult Credere quam judicare, nunquam de Uita judicatur . . . Sanabimur Si modo SCParemur
Non est quod mihi illud discessionum more rOSpondeas; De Vita Haec pars major esse videtur ideo enim pejor est. Non ης' ', tam bene cum rebus humanis agitur fui meliora pluribus
352쪽
Placeant '; et Caetera prout SuperiuS . . . Quaeram VS quid optimum factu ' sit, non quid usitatissimum, et quid nos in possessione felicitatis Constituat. non quid vulgo, Veritatis pessimo interpreti, Probatum Sit . . . Habeo meliuS et certius lumen quo a falsis Vera dijudicem ; animi bonum animus inveniat. Hic Si unquam respirare illic et recedere in se UaCaVOrit, o quam Sibi ipse Verum tortus a se fatebitur ac dicet, Quicquid feci adhuc, insectum esSe mallem . . . Mihi
ipsi nondum amicuS Sum . . . I Sta quae SPOCtRntur, ad quae consistitur, quae alter alteri Stupens monstrat, soris nitent, introrsus mi SC TR SUnt.
Quaeramus aliquid non in speciem bonum, sed solidum et aequale et a SeCretiore PRrt C formo Siha S . . . nec longe POSi tum est invenietur. Scire tantum opus CSt Uo mctn Umporrigas ; nunc Uelut in tenebris Vicina transimus . . . Sed net O PCr CirCUitUS traham . . . rerum naturae assentior. Ab illa non deerrare et ad illius legem eXemplumque formari Sapientia est. Beata eSi ergo Uita conUenienS naturae SURO; quae non aliter Contingere poteSt, quam Si primum Sana menSCSt et in perpetua posSessione Sanitatis suae, deinde fortis ac Vehemens, tunc Pulcherrima et patiens' apta temporibus, corporis sui pertinentiumque ad id Curiosa non an Xie ; tum aliarum rerum quae Vitam instruunt diligens sine admiratione Cuj v Squam, Usura sortunae muneribu S, non Sol VitUrR.
Intelligis, etiamsi non adjiciam, Sequi perpetuam tranquillitatem, libertatem, depulsis iis quae aut irritant nos aut territant. Nam pro VoluptatibuS et pro illis quae parva ac
fragilia Sunt . . . ingonS gaudium Stabit, in concha Sstam et aequale, tum PaX et Concordia animi et magnitudo cum mRnSuetudine Potest aliter quoque definiri bonum nostrum eadem Sententia, non ii S dem Verbis . . . Summum bonum est animUS fortuita de Spiciens, Virtute laetus ; aut, invicta Vis animi, perita rerum, placida in actu cum humanitate multa et ConUOrSantium cura. Libet et ita finire, ut beatum dicamus hominem
factum, o. In the Same sentence, after felicitatis Bacon omits the wOrd
pulcherrima compatiens apta temporibus corpori suo pertinentibuS,' MSS.
353쪽
MORALIS PHILOSOPHIA PARS TERTIA. 337
cui nullum bonum malumque Sit nisi bonus malusque animuS rhon CSti Cultor, Virtute contentus quem nec eX tollant fortuita nec frangant, qui nullum majus bonum k eo quod sibi ipse clare PoteSi noUerit cui Vera Volupta S erit Voluptatum Contemptio. . . . Quid enim prohibet nos beatam vitam dicere liberum animum et erectum et interritum ac Stabilem, e X tra metum eXtra cupiditatem positum Cui unum bonum Sit honestaS unum malum turpitudo, caetera Vilis turba rerum, nec detra hens quicquam beatae Vitae nec adjiCiens, Sine auctu AC detrimento summi boni veniens aC recedens. Hoc ita fundamentum necesse est Velit nolit Sequatur hilaritas continua et laetitia altR . . . ut quae suis gaudeat nec majora domesticis CVPint . . . Hanc non alia res tribuit quam fortunae negligentia :tUm ori Ctur . . . quies menti S in tuto Collocata, et Sublimitas e X pulsisque terroribus ex Cognitione Ueri gaudium grande et immotum, comitasque et diffusio animi, quibus delectabitur non ut bonis sed ut eX bono suo Ortis.' Beata ergo vita est in recto Certoque judicio stabilita et Capimmutabilis. Tunc enim pura mens est et Soluta omnibus malis. Cum non tantum lacerationes Sed etiam Uellicationes effugerit, Statura semper ubi consistit, ac sedem suam etiam irata et infestante fortuna Vindicat Ura.'Et quod Voluptas carnalis non sit summum bonum ostendit,
dicens Uoluptas ad Vitam turpissimam venit, sat Virtus Capmalam Vitam non admittit . . . infelices Ob ipsam Voluptatem Sunt quod non eveniret si Virtuti se Voluptas immiscui Sset, Uia Virtus Saepe Caret ea, nunquam indiget. Quid dissimilia immo diversa, componiti ΑΘ Altum quiddam CSt UirtuS, OX-CelSUm, regale, invictum, infatigabile ; Voluptas humile, servile, imbecillum. Cadu Cum, cujus statio ac domi Cilium fornices et Popinae sunt. Virtutem in templo ConvenieS, in foro, in curia
. . . CRil OSRS habent om manu S; Voluptatem latitantem Saepius ac tenebras captantem Circa balnCR AC SUdntoria . . . mero CtUnguento madentem.' Item, Summum bonum immortale QSt . . . DCC SAti et Atem habOt nec POOnitentiam. Nunquam recta menS Vertitur, nec Sibi odio OSt . . . At VoluptaS Cum
y cui nullum magis bonum M,S. In the Same Senten Ce, non erit is theroading of the MSS. for noverit. UOL. II.
354쪽
338 OPENIS MAJORIS PARS SEPTIMA
maXime delectat extinguitur. Non multum loci δ habet, itaque cito implet, et taedio est, et post primum impetum marcet; neCid unquam certum est cujus in motu natura eSt. Ita ne PoteSi quidem ulla ejus esse Substantia, quod Venit transitUe celerrime
in ipso usu sui periturum. Eo enim pervenit ubi desinat, et dum incipit* spectat ad finem.' Item, ' quid quod tam bonis quam malis voluptas inest 3 nec
minus turpes dedeCUS suum quam honestos egregia delectant. Ideoque praeceperunt VetereS optimam sequi Vitam. non jucundissimam. Ut rectae ac bonae Voluntatis non duX sed comes Sit Voluptas. Natura enim duce utendum est: hanc ratio observat, hanc consulit. Idem est ergo beate UiVere, et
Sectandum naturam. HOC quid sit jam aperiam. Si corporis dotes et apta naturae Conservabimus diligenter et impavide, tanquam in diem data et fugacia, si non subierimuS eorum servitutona nec nos aliena possederint si corpori grata et adventicia eo nobis loco fuerint, quo sunt in castris auxilia et armaturae fleVes ; Serviant i Sta non imperent ; ita demum utilia sunt menti. In corruptus vir sit externis et insuperabilis miratorque tantum sui. fiden S animo atque in utrumque Paratu Sarti X Vitae. Fiducia ejuS non sine scientia sit, scientia non sine constantia ; maneant illi semel placita. nec ulla in decretis ejus litura sit. Intelligitur, etiam si non adjecoro. Compositi mordinatumque fore talem Virum, et in iis quae aget cum
comitato magni fi Cum . . . in se reVertatur'. Nam mundus UO JUC Cuncta comploclen S, rectorque Universi Deus in exteriora quidem tendit. Sed tamen in totum undique in se redit. Idem nostra mens faciat : Cum Secuta ' sensus suos per illos se ad eXterna porreXerit, et illorum et sui potens sit. Hoc modo una efficietur Vis ac potestas Concors sibi, et ratio illa certa nascetur, non dissidens nec haesitans in opinionibu S, . . . QUAC CUm SQ di SPOSUit et partibus suis consensit, et ut ita
dicam Concinuit, Summum bonum tetigit. Nihil enim pravi nihil lubrici superest, nihil in quo arietet aut labet. Omnia faciet e X imperio suo nihilque inopinatum accidet, Sed
y laeti for loci, MSS. ' decipit, Ο.
' revertatur. This sentence is very imperfectly transcribed in D. and O. con Secuta, for, cum Secuta, O. et D.
355쪽
MORALIS PHILOSOPHIA PARS TERTIA.
quicquid agetur, in bonum e Xibit facile et parate et sine tergi Versatione agentis. Nam pigritia et haesitatio pugnam et incon Stantiam ostendit. Quare audaciter licet profitearis
SVmmum bonum esse animi concordiam Virtutes enim ibi esse debebunt ubi consensus atque unitas erit: dissident Vitia. Sed tu, inquit, non ob aliud Virtutem Colis quam quia Cap. 9 aliquam e X illa quaeris Voluptatem . . . Non, si UOlUPtat C mPraeStatura virtuS est, ideo propter hanc petitur . . . Sed lRbor ejus, quam Vis aliud petat, hoc quoque assequetur. Sicut in arVO quod prosCissum est segeti, aliqui flores internaScuntur, non tamen huic herbulae, quamvis delectet oculoS, tantum operis insumptum est. Aliud fuit Serenti propositum, hoc
tuti S, SOd ACCOSSio . . . Summum bonum in ipso judicio est et habitu optimae mentis, quae cum suum implevit, et finibus se suis cinXit, consummatum OSt Summum bonum neC quicquam amplius desiderat. Nihil enim eXtra totum eSt, nec magi S
Uam Ultra finem. Itaque erras Cum interrogas quid sit illud propter quod Virtutem petam ; quaeris enim aliquid Supra SVmmum. Interrogas, quid petam e X virtute Θ ipsam. Nihil enim habet melius, ipsa pretium sui . . . Cum Cnim di Camsummum bonum est infragilis animi rigor et providentia et subtilitas et sanitas et libertas et concordia et decor. Quid mihi voluptatem nominas λ hominis bonum quaero . 'Et quia cavillator statim diceret quod non loquitur de Cap. iVoluptate carnali sed spirituali et mentali, ideo inducit Verbum cavillantis eXCludentis Carnalem Voluptatem, ut aliam virtuti det; propter quod sic ait ergo Cavillator Quaero* non Ventris qui pecudibus ac beluis laXior est. DisSimulas, inquit, quod a me dicatur. Ego enim nego quenquam POSSC ju Cunde vivere nisi simul et honeste vivit ; quod non potest muti SContingere animalibus, ne C bonum Suum cibo metientibus. Clare. inquit, et palam teStor hanC Vitam, quam ego ju Cundam VOCO, non Sine adjecta Virtute Contingere.' Sed Seneca obviat dicens quod Voluptas non solum est in gula et luxuria, sed in
aliis vitiis spiritualibus, quia homines ita gaudent in aliis
in constantiam, O. In Seneca the passage runs, Hominis bonum quaero, non Ventri S,' etc.
356쪽
aψo O EIS MAIORIS PARS SEPTIMA.
sicut in istis. Et ideo non potest VirtuS OSSO Propter Vol Uptatem animi, Cum ConComitetur peccata, quamVis Virtutem Comitetur, quia res communis est Virtuti et Vitio, eo quod
homines gaudent et jocundantur in malo sicut in bono. Et hoc est quod infert; Quis ignorat plenissimos esse Uoluptatibus stultissimos quosque 3 et nequitiam abundare jucundis
animumque ipsum genera Voluptati S PraVa et multa Suggerere Θin primis insolentiam et nimiam aestimationem sui tumoremque elatum Super CaeterOS et amorem rerum S UarUm
Caecum et improUidum . . . Quin tunc diceretur ei quod
saltem homo bonus jocundatur et gaudet et ideo voluptatem habet animi dicit quod Virtus Voluptates aestimat antequam admittat, neque Si probaVity magni pendit, utique enim
admittit, nec tum uSu earlam Sed temperantia laeta est.' Et ait cavillatori, Tu Voluptatem Complecteris, ego Com POSCO. TU VOluptate frueris, ego utor. Tu illam summum bonum Phita S, ego ne C bonum. Tu omnia Uoluptati S causa s Cis, ego nihil. ' Non voco autem Sapientem, SVPra qUCm qui Cquam CSt, nedum Voluptas. Ab hac enim occupatus quomodo resistet labori periculo et egeStati . . . quomodo ConSPOCtum morti S,
quomodo doloris seret 8 Quomodo mundi fragores et tantum acerrimorum hoStium a molli adversario victus λ' Et quia cavillator adhuc instaret, ideo inseri oppositionem ejus 'Non Uides quam multa Sit suasura Voluptas Θ Nihil ' inquit, poterit
tur Piter suadere, quia adjunCta Virtuti est.' Sed removet hoc dicens. Non Vides iterum quale sit summum bonum, Cui custode opus est, ut bonum sit 8 Virtu S autem quomodo Voluptatem reget quam Sequitur, Cum Sequi Parenti S Sit, regere imperantis 3 a tergo ponis quod imperat Θ egregium autem habet virtus apud Vos officium, VoluptateS,' Scilicet, PraeguStaro, . . . Ct quod plerisque contingit hilarem insaniam insanire ac per risum furero. At contra Sapientium remi Ssae Voluptates et modestae ac Paene languidae Sunt, com PrOSSaeque et ViX notabiles, ut quae neque accerSitae Ueniant nec, qUamVi S Per SO ACceSSOrint, in honore Sint, neque ullo gaudio percipientium eXceptae. Miscent enim illas et interponunt vitae ut ludum
357쪽
MORALIS PHILOSOPHIA PARS TENTIA.
3 Ijocumque inter seria. Desinant ergo inconvenientia jungere et virtuti voluptatem impii Care per quod vitium pessimi SquibuSque adulantur. Ille effusus in Voluptates, ructabundus JSemper atque ebriuS, quia Scit Se Cum Voluptate Ut Uere, Credit et Cum virtute. Audit enim Voluptatem Separari a Virtute non posse; deinde Vitiis suis sapientiam inscribit et abscondenda Pro fit Ctur. Itaque . . . Vitii S dediti . . . quaerunt libidinibus sui S patrocinium aliquod ac Velamentum ; et quod unum
habebant in malis bonum perdunt, PeCCRndi UCTO Undi Am . . . Ρarum est luxuriae quod naturae SRti S CSt . . . QVi S UiS Cap. 13.
ad virtutem accessit dedit generosae indolis speciem. Qui voluptatem sequitur ' Videtur enerVis fractus degenerans, Vir perventurus in turpia, nisi aliquis distin X erit ei Voluptates, ut sciat quae e X eis intra naturale desiderium desistant. quae praeceps ferantur infinitaeque sint et quo magis implentur eo magis ineX plebiles . . . Non eSt bonum quod magnitudine
Et si placet ε ista junctura virtutis et Voluptatis, Uirtus
antecedat, comitetur UoluptRS, et Circa CorPOra Ut UmbrR Cap. 1 . IUCrSOtUr . . . habebimuS Voluptatem, Sed domini ejus et tem
Perat Ores erimus. Aliquid nos eXorabit, nihil coget. At ei qui voluptati tradiderunt principatum Utraque caruero Uirtutem amittunt, et non ipsi Voluptatem sed ipsos Voluptas habet, cujus aut inopia torquentur aut Copia strangulantur miseri si deseruntur ab illa, mi SeriorOS Si obrUUntur . . . QUAC
quo plures majore Sque sunt eo ille minor et plurium servus est quem felicem VulguS appellat . . . Qui Sectatur Voluptatem primam libertatem negligit, ac pro Ventre dependit: non voluptatem Sibi emit, sed se Voluptatibus Vendit. Quid tamen inquit, prohibet in unum Virtutem Det Voluptatem confundi, et ita effici summum bonum, ut idem honestum et jucundum sit 8 Quia pars honesti non potest esse nisi honest Um. Nec
Summum bonum habet in se sinceritatem suam. Si aliquid in Seviderit dissimile meliori . . . . Qui Vero Virtuti S UoluptatiSque
in raptabundus, MS. ' inermi S, D. ἶ ferantur, pro implentiar, D. ' Here is another breali in both MSS., like that bes ore mentioned, in xvhichthe transcriber of D. blindly coples the error of Ο.
358쪽
3 2 OPERIS MAJORIS PARS SEPTIMA.
SOCietRtem facit . . . fragilitate alterius boni quicquid in altero vigoris est hebetat, libertatem illam δ qua nihil pretiosius novit invictam sub jugum mittit. Nam quae maXima SerVitUS eSt, incipit ei opus esse fortuna . . . Non ergo das Virtuti funda
mentum grave et immobile sed jubes illam in loco volubili
stare. Quid enim tam Volubile quam fortuitorum eXpectatio, et Corporum rerumque CorpuS a cientium Varietas Θ Quo
modo potest hic Deo parere et quicquid evenit bono fanimo
CXCi PCrC . . . CRSU Um SUOrum benignuS interpres, si ad Volup taliam dolorumque punctiunculas concutitur Θ Sed ne patriae quidem bonus tutor ac Vinde X OSt, nec Amicorum PTOPUgnator, si ad voluptates Vergit. Illo ergo summum bonum RS Cendat,
unde nulla vi detrahitur quo neque dolori neque timori neque spei sit aditus, nec ulli rei quae deterius summi boni jus faciat. Ascendere autem illo sola virtus potest; illius gradu clivus iste frangendus est. Illa fortiter Stabit et quicquid evenerit
feret, non PatienS tantum Sed etiam Volens, Omniumque tem porum dissicultatem sciat esse legem naturae. Et ut bonus miles fert Vulnera, enumerabit cicatrices et transUerberatu Stelis moriens amabit eum pro quo Cadit imperatorem. Habebit' illud in animo vetus preceptum, Deum Sequere. Qui S utSautem queritur et plorat et gemit, imperata facere Vi cogitur, et invitus rapitur ad jussa nihilo minus. Quae autem dementia est potiuS trahi quam Sequit tam ignorantia conditionis est suae qUam Stultitia dolere . . . admirari et indigne ferre ea quae tam boni S accidunt quam malis. Quicquid ex universi Constit titione PRtiendum est, magno suscipiatur animo. Ad
hoc SaCrn montum adacti sumus ferre mortalia nec perturbari iis quae Vitare non est nOStrae PotCSintiS . . . DCo Parere libertaS CSt.
Ergo in virtute posita est vera felicitas. Quid haec virtus tibi suadebit Z ne quid aut bonum aut malum eXistimes quod nec Virtute nec malitia Continget. Deinde ut sis immobilis et contra malum CX bono, ut qua fas est Deum eingas. Quid tibi pro hac eXpeditione promittit Θ ingentia et aequa divinis ;nihil cogeri S, nullo indigebis, liber eris, tutus, indemnis. Nihil
i Seneca has, libertatem illam ita demum, si nihil se pretiosius novit, invictam.'- habebat aliquando D. et Ο.
359쪽
MORALIS PHILOSOPHIA PARS TERTIA. 343
frustra temptabis, nihil prohibeberis, omnia tibi ex sententia cedent. Nihil adversum aCCidet, nihil Contra opinionCm . . .
Quid ergo Θ Virtus ad beate vivendum sufficit. Quidnisumciat Θ immo superfluit. Quid enim deesse potest eXtra desiderium homini λ posito Θ Quid eXtrinsecus opus est ei qui omnia sua in se collegit Θ 'Sed quia nulli aut paucissimi sunt taleS, Ct ObjiCi POSSent Seneea's
Senecae ali Uae im Persectiones suae, ut non ad limam omnia ' Vsqnςς
quae Virtus eXPOScit per Cerit, doctor Virtuti S ideo hujUS- chariles of modi ei facta oppositione reSPondet. stency Nunc hoc respondeo tibi ; non sum SapienS Ct, Ut mRliUO- Cap. i 7. lentiam tuam paScam, nOC ero. EXige itaque R me ut non optimis par sim, Sed ut malis melior : hoc mihi satis est cotidie aliquid ex vitiis meis demere et errorOS ID COS OV UrgRTO . . . Delenimenta magis quam remedi R Podagrae IN CAC CONPono, contentus Si rarius accedit et si minus Verminatur: Uestris quidem pedibus Comparatus debilis Cursor Sum.' Aliter, inquis, loqueris, aliter Vi Ut S. HOC . . . Pintoni Cap. 18. Objoctum CSt . . . hoc Zenoni. Omnes isti dicebant non quemadmodum ipsi Viverent*, sed quemadmodum esset ipsis Vi Uendum. De Virtute, non de me, loquor, et Cum Vitii S COn-Vicium facio . . . Nec malignitas me ista multo Ueneno tincta deterrebit ab optimis. Ne Virus quidem istud quo alios Spargitis quo VOS necatis me impediet quo minus perseverem laudare Vitam, non quam ago, Sed quam agendam SCio UO- minuS Uirtutem adorem, et ex intervallo ingenti reptabundus
Multum praestant philosophi quod loquuntur hon CStR . . . Cap. 2O.Νam Si quidem et paria dictis agerent, quid illis beatius ΘInterim non est quod contemnas bona Uerba et bonis cogitationibus plena praecordia. Studiorum Salutarium etiam citra effectum laudanda tractatio est. Quid mirum Sinon escendunt in altum ardua adgressi Θ Sed Vires' Suscipe. etiam si decidunt, magna conantis . GenorOSA POS eSt alta tentare et monte majora concipere quam quae etiam ingenti
J hominum, D. ; homini, Ο vixerunt D. et O. y Si vir es Suspice, is the reading in HaaSe'S ed. of Seneca.
360쪽
animo . . . emci POSSunt. Qui sibi hoc praeposuit: Ego mortem eodem Vultu Cum quo audiam videbo ; ego laboribus quanticumque illi erunt, Parebo animo fulcienS COrPUS ego divitias et praesentes et absonios aeque Contem URm, nec, Si alicubi jacebunt, tristior, nec Si circa me fulgebunt, animOSior :ego fortunam nec Venientem Sentiam neC rocedentem : ego terraS Omnes tanquam meaS Uidebo meas tanquRm Omnium :ego Sic Vivam quasi Sciam alii S me nat tam . . . Un Um me donR-vit omnibus uni mihi omnes ; quicquid habebo nec sordide custodiam nec prodige Spargam ; nihil magis posSidere me Credam quRm bene donata, non numero nec pondere beneficia nec ulla nisi accipientis aestimatione perpendam ; nunquam id mihi multum erit quod dignus accipiet: nihil opinioni S CauSA, Omnia Conscientiae λ faciam : populo spectante fieri credam
quicquid me conscio faciam ; edendi mihi erit bibendique finis
desideria naturae restinguere, non implere at Uum et OX inanire ;ero amicis jucundus, inimicis mitis et facilis; exorabor antequam roger, honeStis PrecibuS Occurram ; Patriam mctam OSSO mundum sciam et praesidem Doum ; hunc SuPra me circa Ueme stare factorum dictorumque Censorem Uandoque aUt natura Spiritum repetet aut ratio dimittet, testatus eXibo bonam me ConSCientiam amasse, bona Studia, nullius per me libertatem deminutam . . . qui haeC facere ProPonet, Volet,
temptabit, ad deos iter faciet: nae ille, etiamsi non tenuerit,' magnis flamen eXcidit ausis. ' Vos quidem, qui Virtutem cultoremque ejus odistis . nihil novi facitis. Nam et Solem
luminR aegra formidant et . . . nOCturna animalia . . . R d Primum ejus ortum Stupent, et latibula SUR PASSim PCtUnt . . . gemite, infelicem linguam bonorum eXOrCCtC CO1 Ui Cio . . .
citius frangetis dentes quam imprimetis.' Quare ille philosophiae studiosus est, et tamen dives vitam agit Θ quare opes Contemnendas dicit et habet Θ Vitam Contemnendam putat, et tamen Vivit Θ Valetudinem Contem nendam putat, et tamen illam diligentissime tuetur Θ . . . et eXilium Vanum nomen putat et ait : quid CSt mali mutare region CS et tamen . . . Senescit in patria Z 'Et Sol Vit hanC quaestionem, ostendens quomodo bonus fest