장음표시 사용
111쪽
Rhamn tu es aibat esse. CH. o Iuppiter. CR. eadem haec, Chreme, Multi alii in Andro audiuere. CH. utinam id sit , quodspero. Mo, die mihi, Gid eam tum 2 suone esse aibat Z CR. non. CH. cuiam igitur cR. fratris filiam. cH. Certe meast. CR. quid Asy s. quid tu ris p p. arrige oris
s. eredis ς CH. Phania illic frater meus fuit. s. noram et scio.
cu. Is hinc, bellum fugiens meque in Mam persequese,proficiscitura
Tum illam hic relinquere ueritus es. postilia nunc primum audio uidilusit factum. p. vix sum aput merita animus commotus metu, Spe, gaudio, mirando hoc tanto tam repentino bono. 3 ss. Ne istam multimodis eluem inuentam gaudeo. P. credo, pater. cA. At mi unus f upulus etiam restat, qui me male habet. P. Hoetus es Cumtuci religione, odium. nodum inscirpo quaeris. cR. quid istuc sp
sus notabimus. Ceterum male hie rem gessit. Aoa, qui a Faerno destistens, de Mureto obsecuriis, quareuor totos versus miseris modis laxaviti de multis vel bis nihil dixit. 26. Nomo tam eiu Mi ' Plinis. Donatust Phorat me ira dixis Crito, ut nemo audiret a se illisu MI bitans , an ipse sit. Falsum et quiepe, sit -- - - , qui sactum est, ut uatim subinferret Hem de Periit Donatus iterum: Hem: sunt εν--t iam nem Hem ditare, irastentem filio Critonem s. st nenti. Hine patet, olim fuisse qui illud ramnia Pamphilo tribuerent, non Critoni. Recte, unde si e legendum eca. D at mortiisses. cΗ. Ebus --3 CR.
Eleeimus Tm, quod abest a Regio de C. C. Cl8t in altero mo annorum a manu seeunda est post rasuram , ut iure quis Hicetur PAM fuisse erasum, de interpolatum Tia. q. Rhamnusium se ais ι esse. Lege, M amis sium sese aibat esse. 13. Multi alii in Andro tum aurivere. Trisyllabon esse putat Faernus Audivere. Quo pacto 3 Audue aci Audere 3 dis ita pronuntiantem serat Immo ejice illud non, quod nihil conseri sententiae . nec in Codice Petrensi est. In sequente versu d ex Duid abiici vult
Faernus. Qui fieri potest, ut Did sit stin
Reeurrendum erat alia via, is at scilicet pro Au ι 3 ut palsim 3 3. Tum iliam Iin re auara est veritvi. Nunius est liber. qui ita colloret, sed omnes in
Sed versus impeditus est. nisi post illa in duas dictiones dividas, ita ut tua sit pyrrichius. FAERNUS.
Male Farenus de eum secutus vir doctus dactylum faciunt ex Postilia, quod tribus constat longis r ut Heaut. III, , 33. Ec semper, postula coepit victaem vulgo Pea rere. Lege, ordine paululum immutator Tum illam hie re quere veritin est postilia
36. Ne sam mitis tuam inveniris deo. o. libri antiqui de Donatus. multis modis, habent. Sed Bembinus, multimodis. quod di ad versum optime quadrat, qui est octonarius, ut ceteri. FAERNUS.sI. Mis issam mati odis tuam inurem tam
Turpe mendum jam diu hic insediti vide apud Donatum, quas turbas Magistris olim dederit. Tuam intentri, hoe est, Tuam, o Chre , filiam inveniri. Cur hoc dieenti Simoni non Chremes respondet, sed Pamphilus Reponetsi. Nae istam multimodis civem inventam
Hoe dixit Simo, non Chremetem, sed Pamis phillim intuens: ideo recte ei Pamphilus reis sponditi postea autem T. 43. Chremetem alis loquitur,
112쪽
Nomen non conuenit. CR. fuit hercis huic alis aruae. CH. quod,
Crito pNumquid meministi J CR. id qudero. P. egon huius memoriam patiar meae 4o Voluptati ob re, eum egomet pessim in hac re medicari mihi st
, Non patiar. heus, reme quodquaeris, Pasibula. CH.i DL CR .east. Ex ipsa milies audiui. s. omnis nos gaudere hoc, Chreme, Te credo credere. CH. ita me Di ament, credo. P. quid restat, treps. Iam dudum res redduxit me ipsa ingratiam. P. O lepidum patrem. De uxore, ita ut possedi , nu mutat Chremes. CH. causa optumast: Nisi siquid pater ait aliud. p. gumpe M. S. scilicet. CH. dos,
Decem talenta. P. accipio. CHσropero adfiliam. eho mecum, Crito: Nam illam me credo haut nosse. s.cur non illam huc transferri iubes p. Recte ad ses. Davo ego sue dedam iam negoti. s. nonpotes. sop. Aut 8 s. quia habet aliud magis ex sese et maius. P. quidnam sts. uinctus est.
Ioquitur, omnes aras gaudare hoc, Chreme, T. credo eredera. Ceterum civem inventam gaudeo, ut Eun. V, , IO. Scis eam hiau eivem esse ν Atqui sic inventa s. Scis Pamphilam meam inventam civem Hee. IV, Φ, Σ . Gaudeo Natum illa , . tu i illam salvam. 38. Cum religione odis. Ossimis habet liber Bembinus di Vaticanus, quemadmodum &Donatus legit. F Α E R N U S. Noster quoque veterrimus odium t de sie. Nonius v. Religio, de Cledonius p. Iso . 4 . Cum ego possim. Tres ex nostris cuni vetti Edd. Cum uomet possim. Recte, de tum uo
1. Pa sua. Per unum 3, de in Bembino de Vaticano, Be in multis aliis est libris. FAERNUS. Non patiar. heus, Chreme, quia quaeris, Pa H ctas. Ipsas. Eas. Teterrimum mendum et an Pasibulas hio legemus, tertia brevi, cum Graece sit Immo lege. Papsula. Ipsa' Eam
Ceterum nihil opus est aut T. Fadri ammine, qui hie eorrectum vult, Heus, Crito r quod F eris, aut viri docti, qui Heus, Chreme, quod quaerit. Cur sodes utrumvis Nempe, quia versu abhine altero, Crito dixerit, Id quaero:
de ideo hie disendum sit, vel Cruo, quod aua ris, vel Chreme, quaeris, Crito stillem. Quid aliud est , si hoe non est , nodum in stirpo Crito quidem quaerebat, cogitabat, haesitabat rat qui quaeredat, sciscitabatur, pereontabatur, Chremes erat. Non er3o hoe Pamphilus retulit ad Critonis memoriam, sed ad Chremetis sollicitudinem.
4 . Nisi quid pater aliud ait. Bembinus Ecmulti alii, ais adiad. item dos Pamphia est. FAERNUS. Nisi quiι pater ait aliud. p. Nempe. s. Iustiticet. CH. dos, Pamphile, est. Pamphile, etiam nostri omnes. Lege, de distingue. si ιέσuid patre ais aliud. Nempe id. Sciaticet. Dor, Pamphile, es. 48. Propero ad sitiam. eho mecum Crito. C dex Academicus paulo aliter. Propere ad filiam
o metum Crito. Sie V, o, I . Propere adineerser ubi antea, Propera. s. Nam illam me haud nos credo. Antiqua exemplaria , nam illam me eredo haut nosse.
FAERNUS. Sie de Nostri, duobus exceptis. Quod mox sequitur, Magis ex sese, est Magis ex res ι ita ut hoc curare non possit. o. Deto istuc dedam jam negotii. omnes fere libri, de in iis vetusti. post habent pronomen ego. de stat versus, si ex sue s , elida
113쪽
P. Fatis , non recte uinctus. s. at ita iussi. P. ιuse solui bbsecro. s. Age fiat. P. at mature. S. eo intro. P. O faustum et felicem diem. A crus V. Sc AENA V.
e. P ROUISO quid agat Pamphilus: atque eccum. P. aliquis forsan me putet Non putare hoc uerum: at mihi nunc sic esse hoc uerum liquet. Ego Deorum uitam eapropter sempitemam esse arbitror, Quod uoluptates eorum propriae sunt: nam mi immortalitasPartas, si nulla aegritudo huic gaudio intercesserit. ς Set quem ego mihi poti um optem, cui nuxu hao narrem, dariyc. Mirilis audiesρ P. Dduom uideo. nemost,quem mallem omnium:
Nam hune scio mea solide solum gavisurum gaudia.
vir. F A E R N U s. Sie di omnes nostri. a. Pater, non rem vinelusi. s. Haut isa julsi. v. Iube selia, obsecro. Quid est, Haut ita '. ἄρ Nihil extrieare possis. Recte codex Academicust At ita 1.. hoe est, ut recte vinciretur. Ioeatur senex ex ambiguo verbi Meis. Donatus hie egregie qui, ut nos, legebat .at, Etsi hodie eius exemplaria mur habeant reeis, id est, Non μsor sed hie ad Causam retulit No recta, senex vero ad Rem. Da Ia e quia quadrupedem constringi iusserat, quasi Recte ae Diligenter. Et hoc ipsum non va- cat. Nam iam ioculariter loqui, de minus irastenti, est di placabilis animi. 3. O faustum m febrem hune dism. In Bem. bino, di aliquibus aliis libris non est pron men hunc, quod di consuetudini dicendi accommodatius est. F Α ER N U S.
Etiam ex nostris pars major non agnoscit Hune: nec Nonius v. Faustum. Ceterum v rum est , quod T. Faber conjecit, Mature, non Masura. Eun. II, , a. Factivm. - ι - 1anter. Fiet. At maline. Fis. Plane, ut hi er& frustra cavillatur vir doctus. Certe propi est, ut Fias subintellegatur, quam Farare. a. Aturuas forsan me putet Non putare hoc verum at mιhi nunc μ υμ
Quid hie facit Labu An quod ei lubet, v
rum erit 3 an ex eius libidine verum in m tabile Codex Aeademicus. Licet. Repone. At mihi nam sie es Me verum liquat. Deluti mihi, constat, patet, certam, comper-
tum est, Eun, II, 39. IIIam . liquo mihi de erare, Lis mensibus. 3. P go vιxam dereum. Ita Bembinus de Basilicanus libri, sed omnes alii, di Donatus. deoru- vitam. F A E R N U S. Mo dorum vitam propterea semisera m es
arbitror. sie dedit Hernust at nostri omnes t Ego vitam deoriam propterea. Vides ut ineoncinna
fiant ictus in syllabis postremis. Neque hilo
melius , Ego deorum vit- propterea. --rum vitium Nonius habet v. Proprium , de Servius ad Virgil. Eclog. vII. 3r. Vir em ditus solita sibi felicitate. Ego δε- ωιtam propterear Sed locus erat ex Servio resiluerudus, qui sic citat, Ego deorum vitam eaproptor sempitι am esse
6. Sed auem ego pati mum. Bembinus liberti multi aIli haee verba sic collocata habent, Sed quem σν miai yot -- exoptem nane, cui baec marrem , dari Ita troeheseus, aliter impeditus, procedit. Gaterum liber Bembinus pro exoptem . habet optem. FAERNUS. Faernus se dedit. Sis qu/m ego mihi potis-- optem nainc,
haec narrem, daritSed versus laborati Cm enim, eum extra Utum sit, non potest synaloepham evadere. Succurrunt duo ex nostris codices, qui recte habent, Cus uua haec narrem, dari Et ex iis alter Optem cum Bembino et ceterii omnes Exostem.
114쪽
n. FAEM PHILUSabinamsy P. hie es, Doe. D. quis homostpP. ego sum Piamphilus N scis quid mi obtigerit. o. eerte: si quid mi obtigerit seis.
P. Et quisem ego. D. more hominum euenit, ut quod ego nactus mali Prius re seres tu, quam ego tibi quod euenit boni.
P. Mea Glycerium suos parentes repperit. D. factum bene. C. hem y P. Pater amicussummus nobis. D. quis p P. Chremes. D. narras probe. P. Nec mora ulla est, quin iam uxorem ducam. C. num ille semniat
Ea, quae uigilans ubisit 8 P. tum de puero, Saue y D. M desine: Solus es quem diligunt Di. C. saluos sum, si haec uera sunt. Conloquar. P. quis homos y Charine, in tempore i o mi Eduenis. I o. Bene
1. v. s nam b/- es. Antiqui libri quis, ut versus exposeit i qui trochaicus esse debet ut ceteri. F Α E R N U S. Etiam nostri omnes. homo es. Sed i eus a Faerno sic datus eu Pamphilus Misam bis si P. Dais. D. quis homost ' ν. ego sum. D. o Pamphilo. ν. Nostis quid mi obtigerit D. Certe. Duo ex nostris Ubinam est: quorum alter Pa--ila sine or at eodex Academicus, sum Pamphilus. Lese Fc distingue i Pamphilus Minos p. me est, Dave. D. 2uis homost r. 'osum Pamphilus tmsei, quid mi obtigerit. D. Certe. Inepta prorsus est ista exelamatio, o Pamphilarcum nihil aliud addatur. At ex more , uostim Pamphilus r ut Eun. III, as. Do sum Chremor: & Adel. IV, 4, 14. Aesthinus ego sum. Antea respondebat, tertia persona ue est, ut Eun. U, g, xo. M. Mi est frater ρ Praeso adest.
Ceterum illud, Nostis ruid mi obtigerit, sine
interrogatione pronunt a. mam ego quod ιέι evenit boni. o. l. s.
post ego habent pronomen viud , stat trinehateus abiecto uno ι ex illud. F A E R N U S. Nostri kem omnes Illud, sed mater ut ex oppositione eonstat, Quod mali mihi. mmd boni Porro pro Ut quod sim ara lus mali repone, in quod sim ego Oetus mali, de pro inia tibi, repone Dbι quod e di statim accentuum vim de venustatem agnosces. Codex Palatinus Fabricii non liabet laud. s. O factum bens. Bembinus, de aliqui alii libri non habent interiectionem O, sieut hie ipse aditiquissimus liber, nec in Eunucho eam habet, nisi superadditam, in eo versu, quid m habeam ρ faetum bona. F Α E R N U S. Omnes nostri praeter unum agnoscunt o. . Me mora Mila est, quin eam uxorem dueam. Duo ex nostris veterrimi, ferin jam Morem. Rectet ut Adel. IU. s, 66. Leuid ρ jam uxorem ' Iam. Iam ρ Iam quan- . eum potes.
s. Solus est ruem diligunt dii. Serῖpsimus, d ligant, ex antiquis libris. F A E R N U S.
Duo ex nostris eum veti. Edd. solus es: . quod viro erudito iure placuite non tamen ideo, quia est Phorm. V, 6, l . Num sina controversa ab dis suus diligere. Antipho. Sed quia non tam insanti, hoc convenit . quam
patri, cui omnia bona tam repentino contiis erunt. Hoc tamen ex Pliori canis loco seire icet, Diligunt, quod en nostris aliquot habent. non Diligant legendum. It enim illie αυ- rore, ita hie Diligunt : ut de in Graeco pro. verbior 'Oν εἱ Θυι a. . Ο. Contiquar. p. quis homo νώρ ' Charine iis tempore. omnes quot quot sunt l. s. habent. σ aranei, de stat versus, si vel ex conloquar r. vel ex cs, elidatur. FAERNUS. Apage istas elisiones: velint, nolim Libra-K. A rii,
115쪽
C. Bene factum. P. audistip c. omnia. age, me in tuis secundis resieri ιus est nunc Chremes: facturum quae uoles scio esse omnia. P. Memini: atque adeo longumsi nos illum Expectare dum exeat. Sequere hac me. intus apud Glycerium nunc est. tu, Dave, abi
Tropere adcerse , hinc qui auferant eam. quid sus Z quid cessas
Ne exspectetis dum exeant hue: intus pondebitur: Intus transigetur si quid es quod reset. Plaudite.
rii, eiiciendum est o. ut in versu sequente n, AMdisti, non Audistin. Ludit enim operam vir doctus, cum ex eo, quod plurimi e iees habeant, Adibo π emitari r. svis homost, mavult elici Et tantiquari di in textum recipi, Adibo. Aoniis p o Charinar sie ut lite versus Iambiens fiat, qualis et sequens. Immo neuter Iambicus est, quippe in mediis Trochaicis siti. Jam autem quω addit, Addo per se stare posse, Conloquar. nisi Adibo praecedat, miniine, id nihil est. Phorm. U. I, IM
at. Hem avidistis p Aliqui libri, inter quos Bembin , non habent interiectionem bem. M. in secundis respice. Libri vetusti, me mirus se miis. Donatus , tuis sminius relus. uod tamen dicit esse ex iis, quae absolute
icuntur; ex quo apparet eum legere, ex tuis secundFι. nam H adderetur rebus, non esset ata
solutum sane vectus hie est octonarius Iambicus , si vero legeretur, audisti esset trochateus, ut eeteri. quod di placet. FAERN IS. Plures quoque ex nostris non habent Hem. 4. Sequere Aac me intus. apud Gιγcerium es nunc. Libet Bembinus ita habet. Sequere Me me intus ad GIIcerium nunt. Donatus siet Sequere me intus apud Gbcerium. FAERNUS. Pro Nunc . nostri omnes Nune es, quod versus ipse postulat, ut di vidit vir eruditus. Propera. adcerse. Meliores & plures libri Propere adcerse. Sine dubio haee melior lectio. 7. Putidite. Hie ante verbum Plaudita, in omnibus vero aliis fabulis ante ea verba ris v late, Bembinus liber de omnes alii antiqui hane notam habent n e super quo loco ita Eugr hius r Verba sunt recitatoris, qui dum sa-ulam terminaret, elevabat aulaea scaenaei de dicebat ad populum t Vos valere . plodiu.
FAERNUS. Nota illa in Libris veteribus non est n sed iar
de qua . praeter Eugraphii sententiam, tres alias longa commentatione producit vir doctus: quarum tamen nulli adsentitur, nee suam
addit. Nos novam, de aut veram aut certe Vero proximam, tribus verbis adseremus. Horat. Aret. Poet.
Si fautoris eges aulaeia manentis, Pa Sessuri, dome camor. Vos plaudiis, duas. Nota illud Puαδιι a Cantore dici solere. Alius est Actor, alius Cantori Actores in hac Andria Primarum dc Secundarum partium Am-Hivius de Atilias erant. Tertiarum partium actor, utpote ignobilis, nusquam memoratur. Cantor autem Flaccus Clauati filias, qui tibiis paribus eanebat, dextris dc sinistris. Ergo eum Actores omnes ex Scaena exirent 3 Cantoris erat, depositis ex ore tibiis, Plaudita ita nare. Ut igitur in veteribus libris personae aliae n tantur, PAM, DA v. CHREM, ita hic olim e A. pro Cantore scilicet: quae nota, cum non intellecta esset, paulatim de eompendii causa in proximam ei sormam ω degeneravit.
116쪽
ACTA LUDIS MEGALENSIB. L. POSTUMIO ALBINO L. CORNELIO MERULA AEDILIB. CURULIB. EGERE L. AMBIVIUS TURPIO L. ATILIUS PRAΕΝΕSTINUS. MODOS FECIT FLACCUS CLAUDI TIBIIS DUABUS DEXTRIS GRAECA MENANDRU. ACTA II. M. VΛLERIO C. FANNIO COSS.
SI quisquam es , qui placere se sudeant bonis
Quam plurimis , et minime multos laedere, In
. - -m piarimis. Super his verbis ita Ex Engraphii sententia sic Iocus aeripien-Εusraphius et ses armem piarim, quia vim im dus est, Placere Bonis potius quam Plurimis relligunt. -m piarimis bonis. -s intellisa- sive Malis, quoniam M -κ-Tu ride aes extrinsecus plurimos, nihil aditiae postrasse has Grammaticorum ineptias, & junctim ac-msi matis. Θi enim admodum paruci sunt. νω eipe, Luamplurimis bonis, ut Minimo multos quod dixit in numero piarimis, qualitatem p bonos. Sed aliud di majus adhuc reest: Le- νιοι declaravit. F AERNU s. gendum inquam,
Κ a GPHAEDRIA adulescens. PARMEN O seruus. THAIs meretris. GNATHO parasitus. C A Α E R E A adulescens. TAR Aso miles. PYTHIAs ancilla.
117쪽
In his poeta his nomen Erofitetur suum. Tum siquis est, qui dimin in se inclementius
Existimarii esse, Ac existimet,
Responsum, non dicitum esse , quia laesit prior:
mi bene uertendo, et easdem scribendo male, ex Graecis bonis Latinas fecit non bonas: Dem
s qui'uam est qui placere si studeant Mnis. Nisi enim legeris, inepta insertur, In M. um suum qui sudeant, plane ut
And. IV. l. 3. Cui uam, ut Iaadeant. Ubi Donatus e Cum dixisset Cuiquam, iniviis nu-ν rerum plura mr ut alibi res quisquam est, qui Farara se furiat bovis. Ita quidem hodie editum esti sed luee clarius est Donatum hie legisse studeant. Priscianus p. ross. Construuntur, in i, Ziversi numeri r Terentius in Eunucho, Si quisquam est qui plarere se sudeant bonis &e. sciti quam enim ad
multos intestitiauor -modo is adu his, rite a uis ariatam. Ubi Pulschius quidem Studeas dedit, plane contra loci sententiam. At testor ego me in quattuor Prisciani exemplaribus S drant repperisse. 3. Exsismet σὲ,sie existimet. Donatus videtur legissio existismat, pro exi mavit sed non stat versus. liber vero Bembinus di Eugraptu in hune modum habent, ori mavii esse, sic existimet. ita & alii fere o. l. s. sed eo amisplius, post existimet, in aliquibus est praestimat, in aliquibus vero, Dat praesumat. ut facile appareat ea verba inculcata ex glossemate alicuius interpretantis verbum exsimu
Plures ex nostris Existimavit , unus Existiambit. Sane sententia ipsa Futurum postulat, Et quid in Me prologo dicturus es trulamentius.
exi naeterit , ut v. t. Siquis sudeat: Donatus ad locum: Existimat, pro Existimavit: Corrige, Existimarit, pro lsima init. mali ι ue sit sensi si elegit illa quidem bonas quas verteret. sed easdem male scripsit. quem sensum eonfiimat insequens versus I Ex Gra eis bonis, Linisas serie non bonas. est de harelectio in libro Victoriano, licet is pro δε- .iando, habeat construendo. ita legit de Eura. phius sie dicensi beata tertit, da Graacam La tinum' mati scribit, mali verba comunis
FAERNUS. Duo ex nostris optimi, Easdem seritori.
Recte. Quid autem sit Bene verto fidem mala scribere, quot Interpretes, tot fere 'sententiae. Uie doctus multis hie verbis deinelamavit, sed nihil expedivit. Bena vo rem. est Fideliter vertere, verbum verbo reddere ex Graeco et id ipsum Eam vertere, est Mati scribere Latine. Diversa enim est indoles utria usque sermonis. Terentius itaque ita libere vertebat, ut poemata sua nativum Latinhatis colorem praeuarent, neque tam ex Graecia petita, quam in Latio nata viderentur. Contra Lavinius Luscus , dum nimis fidum interpretem agit; id quod neeesse erat,ex Graecis bonis malas tinas fecit. Notum est Horatii praeceptum. Nec verbum verbo orabis reddera fidas
Boethius in Porphirium t In quo quidem v reor , ne subierim Di inierpretis culpam , eum
verbum verbo expressum comparatumque re diderim.
priori potius versui apponendum: ut infra V, 2, 2O. Duin invetem in Capillum. Neque enim cum viro docto tam facile corripueriin syllabam, cum positiove, tum natura longam. 6. Duia laesit prim. Prior, quod est in Bem- 9. Alem Menandri Phasma nune nuper Adit. bino, dc Vaticano , mihi mauis probatur. Donatus t . paret prona rιiaιurn, quasi hoc FAERNUS. Nostri libri Pria, o Eugra- ipso admonuerit speeutorem, quam tumuer es phius Pruri imperita haec fabula scripta sit. Iterum i Phasema, hanc fabulam totam damnat, ut apparer. . bene vertendo eas destribendo male. flentis , Thesaurum vero nis torum , seu ex Lege ex libro Benabino, easdem scribendo uno loco. Recte quidem liaec: sed tamen, ut
118쪽
Item tit Menandri Phάθω nune nuper dedit: Atque in Thesauro seri it , causam dicere IoPrsus unde petitur, aurum quare sit suum,mam illic qui petit, unde is sit thesauros bir
Aut unde in patrium monumentum perurarerit.
Dehinc, ne frustretur irae se, aut sic cogitet,
nune sertur, totus hie versus arem sine calce est: nee eum prioribus nec eum sequentibus cohaeret. Equidem in Donato manu scripto e. legi, quou in editis non reperitur: Item,
Graecis bonis Latms fecis Mn bmissenem ut Menandri Phasma nune pauper ridit. Dem ut, Similitιν M Phasma dedit, ex bona Graeea Latinam non bonam. De Dem ut videa, Heaut. III, 1, 3. v x. Duam illum qui petit. Liber Bembinus ae Valleanus de Donatus, quam ille qui habent. a lectione stante illae tres dictiones anapaestum faciunt, eorrepta priore syllaba in illo, petit vero Iambus vi , posteriore item producta more veterum. F Α E R N U S.
Leuam illa qui erit, unda is sit thes rus Mi. Tres ex nostris Me, multi sti, unus Mum. Audiamus Donatum: Quam ille qui perit: esset raera ruinis, Diceres Quam petitorem, aut Quam illum qui petit. Sed Quam ille maIuit,
vi sub diamus Causam dicat. Verum hoc est, Syntaxis enim simplex postulat illum, nonati. Concedimus sane auctoritati Magistri, qui Nominativum hie positum testatur et ita tamen ut non ille, quod quiequid dicat Faer-nus a versu ipso respuitur, sed Iule adsciscamus ex tribus codicibus, Rivii, G. Fabricii, dc Lindenbrogii. Ceterum de Phasmate & Thesauro, vetus Scholiastes, sive is Donatus hie sit, sive quis eo antiquior, ea nos d et & lectissimis quidem verbis, quae de hie quoque d na sunt quae legantur. Phasma, ait, nomen est s bulae Menandrit in qua Noverca superducta Adolescenti, Virginem quam ex Vicino quΟ-
dam conceperat 1iurtim eductam, eum apud
vicinum proximum haberet in latebris, hoc modo secum habebat assidue nullo eonseior Parietem, qui medius inter domum mariti' ac vicini suerat, ita per dit, ut in ipso tran- situ sacrum locum esse simularet. Cumque, transtulti intenderet sertis Se fronde seliei. , rem divinam saepe faeiens evocabat ad se, virginem. Quod cum animadvertisset Ad , lescens, primo aspectit pulchrae viminis, ve- , liit numinis visu, perculsita exhorruiti unde, Phasina nomen Fabulae. Deinde paulatim, re cognita, exarsit in amorem puellae r ita ut, remedium tantae cupiditatis, nisi ex nuptiis,
, non reperiretur. Ita ex commodo matris ae, virginis, de ex voto amatoris consensuque pa- , tris, nuptiarum celebratione finem accipit, Fabula In Thesauro autem, hujusmodi est Lustii
argumentum. Adolescens, qui rem familia reni, nequitia prodegerat. Servum mittit ad patris, Monumentum . quod senex sibi vivus magnis, opibus apparaverat, ut id aperiret, illaturus, Epulas quas pater post annum decimum ca- , verat sibi inferri. Sed eum agrum, in quo, Monumentum erat, Senex quidam avarus ab , adolescente emerat. Servus ad aperienduiti, Monumentum auxilio usus senis, Thesaurum, cum Epistola ibidem reperit. Senex Thesau, rum, tamquam a se per tumultum hostilem, defossum, retinet de sibi vindicat. Adolescens, iudicem capite apud quem prior Senex, qui, aurum retinet, causam suam se asit r, Athenienses, bellum cum H,Misobus, Suod fueris, quid ego praedicem
, Ee cetera, quae contra naturam iurisque eonis
, suetudinem posita arguit ec notat Terentiust, quod ille ordo potior erat, ut Adolestens, prior proponeret Causam , qui petitor im, ducitur. Vides argumenta duarum fabularum toto caelo inter se distantia. Scholiastem autem, quicumque sit, vetustissimum fuisse vel eYLustii vessibus certo scias; quos inter reliqua latitantes primus, quod sciam, versus esse )eprehendi. Ceterum quis dubitet, quin haee vera retulerit Scholiastes Quod si constat. quis eos serat, qui Thesaurum Luscii non fabulam integram, sed Pliasmatis suisse partem volunt Quin addunt, Eunuchum partem su-
119쪽
Defunctus iam si , nihil est quod dicat mihi: I sti ne erret, moneo, et desinat lac ere. Habeo alia multa , nunc quae condonabitur sMae proferentur post, si perget laedere sIta ut facere instituit. quam nunc acturi sumus Menandri Eunuchum, pos quam Aediles emerunt; et o
Perfecit, Abi ut inspiciunal esset copia.
Magisrdius cum ibi adessent, occeptare agi. Exclamat, furem, non poetam, fabulam
Dedisse, et nil dedi e uerborum tamen Colacem esse nempe, Plauti ueterem fabulaU: asParasiti personam inde ablatam et militis.
Si id est peccatum, peccatum inprudentias Foetae: non quo furtum facere studuerit. Id ita esse, uos iam iudicare poteritis. Coiaxisse Andriae; Aululariam, partem AmphitI
onis Quae in nulla una re conVeniunt, ut in eandem fabulam contrudantur Et jure mireris, virum eruditum tam prava in sententia
. 17. Haseo alia multa, quae nunc condonabitur,
Egregie Codex C. C. n ne quae condonabitur. Sic enim & Nunc de Posi, quae Opponuntur, in ictu ambo sunt, & Ouae non inchoat utrumque Colon, parum Venuste. 9. Nunc quam acturi sumus. o. l. s. quam nunc, qua collocatione admissa, primam huius versus syllabam praecedenti versui in scansione applicabimus. F A E R N U S.
Nostri etiam omnes Ouam nune. Nec tamen
syllabam priori versui applieabimus, sed in , quod passim fit, corripiemus. 21. Ma, irasus eum ibi adesset, occepta ast agi.
Magistratus hie sunt Aediles. Ergo recte tres ex nostris antiquissimi Adessent. Phorm. II. 3, At tu, qui sapiens es, magistratus adi. 23. Fabudam Dedisse, est niι dedi s verborum inmen. Est Lustii jocus in Terentium, paulo obscurior. Donatust Aut, Neminem fefellisse dare enim verba, decipere est) aut Nihil ap-
posuisse de suo, Nihil addidisse de stilo suo:
Posterius illud Do suo vir doctiis amplectitur. Neutrum verum est, sed prius illud est vero propius. Sententia est. Fabulam dedisse, quod .
ipsum est quodammodo verba dare, fallere edi verba tamen non dedisse, nempe Lustio, quo minus deprehenderet furtum factum ex Colaee Plauti. χs. Colacem esse Naevi σ Plauti veterem fabulam. Colax Plauti a Nonio Marcello citatur; Naevii Colax nusquam memoratur: nam quae superiore saeculo apud Nonium & Priscianum ferebantur, tamquam ex Naevii Colace; ea iam ex vetustioribus Codicibus Novio tribuuntur. Mira vero lociitio est, Esse Colmcem Naevi, o veterem fabulam Plauti: Veterem modo fabulam 3 an nullum ei nomen erat & cur veterem de Plautinias, eum Na vianae essent illis veteriores Denique, si Meevera lectio est , in eo quo acculat Luscius Τerentium, etiam excusat. Qilippe si noster furatus sit personam Paraliti de Militis de a Plauto & a Naevio; etiam Plautus suam a Naevio sit stratus. Exemplo igitur ipso accusatio difflatur. Si haee displicent, de eorrectione cogitandum erit. Codex bonus C. C. C. Naeetii Platati, sine conjunctione El. Fallor, an se dedit Terentius rColacem esse nempe, Plauti veterem fabulam e Parasiti persemim inde ablatam G militis.
28. Non qui furiam facere studuerit. Antiquis simi
120쪽
- Coux Menandri es: in ea es par tus Colax, Et miles gloriosus: eas se hic non ne at Fersnas tram ulisse in Eu chum Dam Ex Graeca is eas Distas factasprius Latinas scisse sese, id uero pernegat. uod si personis isdem uti aliis non licet: mi magis licet currentis feruos scribere,
Bonas matronas facere , meretrices malas , . Farasitum edacem , gloriosum militem ,
Fuerum supponi, μώ per seruom senem, Amare , odisse , suspicari y denique Nullum es iam diuum, quod non dictum sit prius.
mare aequom est uos cognoscere atque ignoscere, ae ueteres factitarunt , se faciunt movi. Bate operam , et cum lentio animum attendite , Ut pernoscatis, qui bi Eunachus uelit. 82
C TU ssmi libri - habent, non m. autem
Pro exponendum. F A E R N U S. Etiam unus noster & vetustissimus, 2-.33. Easse non Lege, Easse hic non negat Vide lana ad And. Prol, v. I 3. Mox V. 33. Eas fabulas intellege Menandri Colacem &
34. Latinas seis sese. Haee lectio plaeet mihi
propter versum. quamvis o. i. s. non habeant
nisi unum se, de in Bembino, labi geminatum erat, posterius sit deletum. FAERNUS. Male faetiim, quod ex Bembino deleverunt M. Fallitur enim vir doctus, cum Versum stare posse opinetur unico M. At, inquit, Me,u. 6, sequente voeali saepius produci solent, neglecta Synaloepha. Ita quidem, sed squod sero nunc distet in initio Anapaesti vel Tri- brachi nusquam Iambi. Sed exemplum adduin
suis ita paret se, abi ιε ue blandisiis sui
Hie quidem Iambus es t sed ineommode, ut semper fere, affert Erratum pro Exemplo. Omnes Faerni praeter Bembinum di Nostri universi ibi Ses habent. s. Diod δε persenis Udem uti aliis non liret. In Bembino est, Asiam huic ini non list. quarum lectionum utra melior sit statuere nescio. interim vulgatam tenebimus. FAERNUS. Atqui facile erat, utra melior esset, statuere. Reae Aliis, quia multi tum una florebant Poetae r non mis, quasi hie solus tum serib
36. sui magis lirat eurrentes servos serisore. Ego Dotiorem arbitror lectionem, quam conistinet liber Bembinus, currentem semum , ut d in Heautontim. Ne semper servus currens. FAERNUS. Immo Currentes servos cum omnibus aliis exemplaribus lege. Servos, ut postea Matronas, Meretristi. In loco, quem citat, Heaut. Prol. V. 37. alia ratio est: nam ibi singularis sunt numeri etiam cetera, Servus, Semx , Parasitus. Dcophania, Lano. Quid quod etiam vir doctus. Faemo lieet addictus, Curremes servos recte
hie praesert 3. 43. Nullum est jam dictum, quod non dictumμ prius. Quinque ex nostris, Non sit dinum. Credo poetam sie dedisser Nullum es jam dictum, dieTum quod non Hut supra v. 17. I ius. Si id es cevium, necatum imprudentia est. In utroque loco, prius Nomen est, posterius Parilei pium. 44. Data operam G eum silentis animadυortire. Ab antiquis libris abest copula er; sed hoe amplius Bembinus & Basilicanus habent, animum atrendite. eandem lectionem continet& Donatus, licet aliqua ex parte eorruptus: ita enim dieite Nos dicimus Artendite, quod veteres plena Animadvertite. ubi pro assi GL vertite