장음표시 사용
121쪽
ACTus I. SCAENA I. PMAEDRIA adulescens. P Α R M E N o seruus. PA. igitur faciam 8 non eam , ne nunc quidem Cum adcersor ultro Z an potius ita me comparem, Non serpeti meretricum contumelias pExctast: reuocat: redram 8 non, si me obsecret. .
P A. Siquidem hercle pess, nil prius neque fortius: s riams incipies , neque pertendes nauiter ,
Atque ubi pati non poteris, cum nemo expetet, Mecta pace, ultro ad eam uenies s indicans Te amare, et ferre non posse: actumst. ilicet. Persi. eluciet , ubi te uuium fenserit. ro, Froin tu, dum es tempus, etiam atque etiam hoc cogita, Ere , Quae res in se neque consilium neque modum Haset
iret e legendum animum attendite. Iectionem Qui minus hoc in medio sermone potuit Par ero Donati, quae impressa est, in nullo l. s. meno, quam Davus 3 praesertim ubi gravior ejus inveni. est autem loeutio Terentiam, ut ceteris sententia in medio nastitur di exsurgit. in Phormione r Nunc quid velim ammum Pergit autem: Si ab hoc versu incipit Parme-ιεndita. FAERNUS. Tres etiam ex nostris, no , tum prior versus est Phaedriae. Hoe qui- Animum artendite. dem certum: si modo inceperit et sed non hine Si videm binis possis, nil r-ι ν MDmur. primum incipit Parmeno. Per i porro si Donatus i Si vitaem hercis post: διαλογιπυε, Hior iste Phaedriae est; tum re ei proximus est quasi ad alterum e ut ejusdem : donee paulatim ad primum perve- Nescis heu perdita, medum niat. Haee omnia, umine Bc in-L--domin sentis pejuria TrajM. valido talo nitentia Gnte sua per se eadunt. Ergo secundum hune Mapistrum, Phaedria haee Sed, ait, diversas esse personas diversi hie sen- secum loquitur, & ab noe, credo, inductus sus aperie doeent. Immo vero tota oratio MFaernus, contra omnes quos viderim Codices, eandem personam de eandem sententiam prae Phaedriae omnia tribuit, usque ad v. xx. Here, is fert. Phaedria iratus deliberat, an vel ultro uri res in se die. in quo iudicium ejus deside- invitatus recuset aecedere e Parmeno , ut ae m. Quippe ab hoc V. s. utque ad x s. indignum cedat, eonsulit , neque mistra cum victriee eo facinus; perpetua Parmenonis oratio est , ut tendat. Si quidem, inquit, possis pertendere. recte olim vidit Muretus. Vir tamen eruditus laudo di hortor. Sed eum hoc non possis. nemo, ut loquitur . alitin perpense a Famno suo incipias quidem velim. Amore devininis es; stat, multis scilicet rationibus inductus. tam Et repugnando in strictiores laqueos te indues. rissime, ait, liquet, Here qmis res, esse homi- Proin, dum tempus est, hoc tecum cogitar
nis orationem tum incipientis. Quo argumen- Non minis cum ratione ames, quam cum ra-
- quave sua luce hoc liquet Nego omnino tiose insanias. Cede igitur necessitati di de eap- liquere. An id eredo voluit, quia quicumque tum te redime, quam minimo queas. Sed Ho- herum alloquitur, a verbo Hera incipit 3 Quese ratius, ah, ab O Ara e servi verba incipiti At gitur hoc Iuvit And. III. a. 16. non ad finem usque persequitur. Quid miri Inieliorit igitur, si insigniora seligens, vel e medio inci-Sed nil iis secius mox puerum huc dUerent ante piat At Cicero dieit Phaedriam fabrili ιμ hie ostium: isputare. Et recte quidem. Nam inprimis quatis Id ego Iam nunc tibi, here, renuntio futurum, tuor versibus, quos Sc nos Phaedriae damus,ur.sii meni. singula verba sunt totidem hinc inde argumen
122쪽
Haset ullum , eam rem eonsilio regere Mn potes. In amore haec omnia infunt uitia: ininiae,
Susirimes, inimicitiae, indutiae , Belium , pax rursu me lacerta haec si tu postules, Ratione certa facere , nihilo plus etas, suam si des operaim, ut cum rationa in vias.
t quod nunc tute tecum Duus co itas ,
'ora illam ρ quae illum p quae mest quae non p 'sIne modo , Mori me malim: sentiet qui uir siem:
Haec uerba una mehercle fassa lacri la , tuam oculos terendo misera uix ut expresserit , Resinguet: et te ultro acessabit: et dabis Ultro ei βυlierum. pM. o indignum facinus: nunc ego Et illam Icelsam em, et me miserum sentior Et taedet: et amore ardeo: et prudens sciens ,
Visus uidensique pereor nec quid agam scio. P A. Gid agas e nisi ut te rMimas captum quam queas Is
tai adde hue quae Phaedria iacit a versu as. 5. Varum si imipies uoliis navitem Perstendes naiarer, videtur antiquiust ouod in Bembino & nonnullis aliis antiquis libris est.
FAERNUS. Nostri q-em Preficiis r sed Charisius p. i s. oc servius ad Aen. I, ε .
m. hoe est. Thais meretrix t Mehereis dii l-lison. ut apud Phaedriam Noster quidem Eun. III, ,26. trisyllabos r
librέ me eis dictum π sapienter papar tsed legendum sertasse
Perpulchra mehereti dictum ut ibidem III, 2, 3 s. Perpurara eredo dona e stris similia. I. Proin tu, dum rempus, etiam atque etiam cura. Hare, auM res. Leso & distinguo iP in tu, dum es tempus, etiam atquε etiam Me rasta,rim, si a res in se. in insta IV, 5, 2 . - hoc euisaro, quisam rea 3ibi est, per Irmus est. 3. Eam con a regere non potn. Lege Eam rem. Vetus e. Hoc pacto ex laxo densior fit versus εe solidior. 27. Inuria hau si lx μ ω Rationa earia f. cm. Certa hie est Aeeurativus pluralis. Ho
eat. Serin. II, a G. dum hunc loeum tractat,
22. Haec υ rba una mADcI. falsa ueri u Restinguet. Et versui & sententiae gratificaberis, si sic reponas: Haec virba ea una mehercle falsa lacrimnia. 23. gruam oculos urendo misere vix vi expresserit. Lege Misera, non Misere. Qiu hoe non proisbet, parum in Terentio profecit. Quamvis Servius ad Aen. II, 396. Misere 1 de Charicp. 84. hic exponat, Male. 24. Et te ultra accusabis. Si hoc dieere voluisset, . rectum erat ut dieeret, er te isse aer mιist quare melior mihi videtur ea lectio, quae est in Bembino & tribus aliis antiquis libris. ει omnibus fere aliis r er D ultro ac serit rut sit ultro pro insuper: ut non modo Thais minas Phaedriae usin lacrimula restinctura, sed insuper eum accusatura dicatur. F Α E R N I S. Areusabit nostri etiam omnes. Ceterum pro
ἀ Actusabit, er datis ei citrosunticium. tu sie verba dispone, incussit, o dabis Ultro ei sunticium.
123쪽
Minimo: si nequeasp Iulo, at quanti queas: ' 3 Et ne te adfictes. PH. itane su es p PΑ. si sapis. Neque, praeterquam quas ipse amor mole asHabet, addas: et illas, quas habet , recte feras. Set ecca ipsa egreditur, nostri fundi calamitas: Nam quod nos capere osWrtet , haec intercipit. Ac Tus I. Sc AENA II.
TRAIs meretrix. PHAEDRIA. PARMENO.
TM. MISER P M me, uereor ne illud grauius Phaedria Tulerit, neue aliorsum atque ego feci acceFerit, Dod heri intromissus non es. PH. totus, Parmeno, Tremo horreoque, Ebsequam aspexi hanc. ΡΑ. bono animo es Accede ad ignem nunc, iam cales es plus fatis. TH. Mis hie loquitur Z ehem, tun hic eras, mi Phaedria pMid hic flabas cur non recta introibas Z PR. ceterum De exclusione uerbum nullum. TH. quid taces p
PH. Sane, quia uero hae mihi praeni semper fores, Aut quia sum aput te primus. TH. missa saec face.
34. Sed ipsa egressiiur. Nullum librum viai Iaaluo non ita legatur . Set rem ima ureduur. ratio earminis constat, si ex M , elidas LF A E R N U S. Eadem chorda semper oberinxat: noli elidere, sed Ec corripere. 6. ' eras fila mi Phaedria r O. l. s. hane eolloeationem habent, ιμ' Iri eras mi Phaedriar qui ordo verborum versum reddit expediti rem. FAERNUS sic di Nostri omnes. a. Ac lariter fieret, M. In Iibro Bembino particula ut subsequenti versui adiungitur. has erat primam producit. FAERNUS. 4. Nihili temorem. Codex Academicus, Visi
anus exe dri. ego melini legendum arbitror , ordine tantum duarum literarum ex antiqua lectione immutato. ita conveniet cum verbis Donati dieentis, Parmenonem hoc intulisiam νου , intuendo puellam, Fe ei Phaedriam ostendendo , quae in exclusit locum habere non possunt. FΑERNUS. Recte Farenus Exeti . Duo ex nostris Ex- cIussi. Ceteri Getas ἐν ut & Pris ianus p. 097. etiam in Scriptis , non ut Faernus citat,
ans' ut sit sensusi hocine modo me tractas FAERNUS. Nostri omnes Aps, duobus
I s. Anime mi phaedria. Sie Faernus, errat upinor Dpographi. Recte alii, Anima mi, mi aedria. I . Credo, ut fit, misera prae amore exclusit ne foras. Ita ut supra habent omnes antiquilibri. at omnes recentes di Donatus ac Prisc M. Sin Ddsum μι -- - aut fisumst, eoa tin- palamst. Qua sodes subtilitate distinguestria tua μι um inutim Fulum, ut, quia con pinctio AH postulat. diversa sint. Quattuor hoe modis aggreditur Donatus, de de verbis servuli mirifice philosophatur. Tu eum, si sapis. sibi sapere iubetor de de emendatione cogis Pro Aut vannm, unus ex nostris Academicus Aue
124쪽
m. id missa y o Thais, Thais, utinam emi mihi
Pars aequa amoris tecum, ac pariter fieret,
Ut aut hoe tibi doleret itidem, ut mihi dolet sAut ego istuc ari te factum nihili penderem.
m. Ne crucia te obsecro, anime mi, mi FGEdria.' i s
Non pol, quo quemquam plus amem aut plus diligam, Eo Ieci: set ita erat res, faciundum fuit. PA. Credo, ut fit, misera prae amore excissi hunc foras. TH. Sicine agis, Parmeno δ age: set huc qua gratia Te accersi ius, ausculta. PH. Isai m. dic mihi . a. Hoc primum, potin es hic tacere χ PA. ego ne 2 optume. Verum heus tu, hac lege tibi meam adstringo Mem:
guae uera audiui, taceo et contineo optume:
Sin falsum audierim ae fictum, continuo palamst: Flenus rimarum sum, hac atque illac perpluo- 2 s
Froin tu, taceri si uis, uera dicito. TH. Samia mihi mater fuit: ea habitabat Rhori P A. Potes taceri hoc. TH. ibi tum matri ράruolam Puella, dona quidam mercator dedit, Ex attica hinc abreptam PH. ciuemney TH. arbitror: 3
varum, alter Regius Aut vaevium. Certe in isto Aue --m mendum latirat. Leto
so DI m audierim ae fictum, estnim o palam Vides. ut ex illo Atidisrim, tacta sint Aue --
rinm, Aut vacuum, Aut vanaem. Ceterum Aelege, non .aut , quae duo passim permutantur Thais ipsa infra v. a .
Me miseram, forsan parvam bis binar mihi fidem. EP pu, quae mihi sum eonseia, boc est ostior με- me finxissa Dp auicauam. Nota sodes illud. Fmaeis fasii ita ut falsumae fictum Drorsum idem sit, tantum abest, ut tria ista distingui debeant aut possint. Pristianus p. 999. Falsum aut fletum omisso aut umnum: sed p. t 43. omnia tria habet, etiam in seriptis exemplaribus. Plinias rimarum sum, hae atqu/ illae dim . Donatus ad locum r Vitis atque assecta an sis r apta via meretricem loquanti rra fala autem est ab H ris vase Ictilis. Bona verba quaeso, Mae rorum optime. Tune metaphoram Terentio placitam , viam atque ah. tam dixeris Sed iniuria tibi a Librariis facta est. t. sic dedistit inmitis atq- faceta transtatio. Recte i nisi enim ejusmodi esset. non esset apta apud meretrium Druenti. Sed in ipso hie Tereatio . non minus quam im Donato, mendum iam diu latuiti Lego. Plenus rimarum sum, hae atin illac perpluo. Non, ut omnes ubique e iees 5c Priscianus P. I 43. Perfnor quippe liquor in vase fluit, vas ipsum sive domus perplvit. Lucω.
III, 9 o. Et non omnia pemisum congesta quasi in vas Commoda perfluxere, atque ingrara interum QuintiL Instit. UI. 3. Galba penulam roganti Non positim, ait. commodare, domi maneor cum ema iam ejus perplueret. Plaut. Trin. II, 2, ε . Bonefaria boefaetis aliis perterito, ne perpruant. Most, I, 2, 3Ο. Venis ιmber, lavit parieres, perpluunt tigna. s. altum matri parvolam. Omnes nostri un
125쪽
Certum non scimus: matris nomen et patris Dicebat Vca: patriam et signa cetera Neque scibat, neque per aetarem etiam potis errae. Mercator hoc a ebur e praedonibus, Unde emerat, se audi e abreptam e Sunio. Mater ubi accepit , coepit sudiose omnia Docere, educere , ita utis esset filia Sororem plerique esse credeba ni meam. Ego cum illo , quicum tum uno rem habebam hos te, Abii huer qui mihi reliquit haec, quae habeo, ominia. - μPA. Vt umque hoc falsumst: e N. TA. 3ui istuc Z PA. quia Neque tu uno eras contenta, neque solus deit: Nam hic quoque bonam magiamque partem ad te attulit et M. Dau: set ne me peruenire quo uolo. . Interea miles , qui me amare occeperat , In Cariam es profectus: te interea loci Cognoui. tute scirpostilla quam intumum
Haleam te: et mea consilia ut tibi credam omma.
PH. Neque hoc tacebit Parmeno. PA. Oh, di talumne id es TH. Hoc agite, amabo. mater mea illic mortuasi somper:
animi eonsmissi. 3e editiones veteres Tum G. Ut rivis probe. 3 3. Neq--at, πιε- per Miatem etiam ν tinat. Corrige, Neque scibat, neq- per aua etia potuerat. Nam Potuerat peeeat tempore t Scibat, poterat. Potis erat neutro genere, ut semper, accipe: neque Positi erat eam scire per aetatem.
37. Docera, etiarere ira ut si esset filia. Videtur haec lectio inde sumpta, quod inihi diciatur , eduxis mater pro Da. Sm nullus liberest in quo sit, educere. Sed in omnibus ed. rer quam leuionem si admittere voluerimus, non oportebit synaloepham facere in , ita ut.
Nostri quNue omnes, Maedo ita uti Sed vide superstitio quid facit. Maluit noratae artis crimen Auctori impingeret quam ab ignaris Librariis vel literam aiseedere. Lege ut iam a centum annis editiones meliores rDocere, educere, ira uti si esses Aba. Vir doctus recte hic Educere; sed cum Ita ut . gemente versu, retinebat, corrupit beneficium. s. suo eum uno rem Eabaam tam fisite. Reposuimus ex o. l. s. dc Donato hane collo.
cationem Verborum, eum tum aeno rem
habebam hospite. de stit versus, si in rem eouia sonem non saetas. F Α Ε R N U s. Si e & nostru Sed porro legendum stricum sne toties illud o aurem vulneret. Infra IV, 4, 1. Cum Paramenone. ει IV. 6, 1 . itum νει tibi est. Neque aliter solet Plautus. s. Ne hoe quidem tacebit Parmeno. Aut exquirim m elidendum quamvis sequente consi nanter aut i gendum ut in Vatieano, hoc tacebit Parmeno, quod minus placet. FAER-NUS. hoe quidem tacilis Parmeno. O dubium
mm in suidem facile eorripitur di sed quod Faerno minus placet , id mihi unice placet, qua hoc taceria Parmeno. Ob, dia ne id est Oh e ices nostri: ec sententia ipsa rogat, ut me sit in ictu. x. Is ubi hane forma videt Mnesta Minnem, Er fidibus scire. Laborat versus, utcumque existia
126쪽
Nuper: eius farre aliquantum ad rem est avidior.
Is, ubi esse hanc forma videt honesta uirginem Et fidibus scire, pretium serans ilico Froducit: uendit. forte fortuna adfuit
- . Hic meus amicus: emit eam dono mihi, s s Inprtidens harum rerum ignarusque omnium.
Is uenit: postquam sensit me tecum quoque Rem hasere, fuit causas ne det sedulo: Ait, si s dem habeat se iri praepositum tibi
ut me s ac non id metuat, ne, ubi acceperim , Corelinquam a uelles tuam mihi dare: ierum ia uereri. set ego quantum se sticor,
Ad uirginem animum a iecit. PH. etiamne amplius pis Nil: nam quaesiui. nunc ego eam, mi Phaedria, Multae sunt causae, quamobrem cupiam asducere:
Primum quod soror est dicta: praeterea ut suis
Resiluam ac reddam. ola sum: habeo hic neminem, Neque notum neque cognatum. quamobrem, Phaedria, Cupio aliquos parere amicos beneficio meo.
M amabo adiuta me , quo id fiat facilius. 7o
existimet vir doctus e neque enim mi me Anapaestum faeere potest. Tria vetant; qu rum unum quodvis satis est ad vetandum, quod Ubi non monosyllabon est, quod Bi non natura longum est, quod non in ictu est. Lege igitur tti, Mi esse 1 me forma vidu honesta virginem. Esse plane requiritur ob id quod sequitur, Et bus scire. Esse ει seire, alii ut supervacuum foret El. Andria I, I, 9 . Et quia erat forma praeter ceteras Honos, Eun. II. 3, 69. Estne, aet sertur, formλε s. Multaesunt eausae quamobrem cupio abducere. Liber Bembinus de alii antiqui, cupiam. qua vis recentes de Donatus, evis. F A E R N U S. Omnes nostri. uno excepto, . prum. ε 3. Neque amicum nequa eminum. Atqui versu proximo rursus, Cupio a 'os parere amicos, . Satis invenuste. Thais peregrina erat, de recens e Rhodo advena. Lego igitur:
ες. Custis aliquos parare amicos beneficio meo. Seio de Donatum dc o. l. s. consentire in hane lectionem . sed video versum impediis tum . nisi legatur ut in Bembino, evis aliquos parere amicos. ut Ec supra legitur in Andria, parere hic divitias. ita enim versus stat, de . sensus idem est. FAERNUs. Recte Bembinus Parere. Nostri, ut supra Educare mo Educere, ita hie Parare pro Parere. Infra V, 1, 33. Ut sindam parerem Me mi beneficium, Chaerea. Ubi itidem plerique eodires Pararem. Cet rum Beneficio meo spondei de dactyli spatium . metiuntur. Sie Plaut. Trin. IU. 3. 4 . Cώm repetas, inimicat--isum binocuisv Asin. III, 3, 13. Inias tua . Radima ψοι - ιώ ta ab Me, o tibi ema. Bune isto aet/nt . Poen. III, 3.12. Malo siqvid brarefacias, beneficium isterit. Rud. IV, 7, 13.
127쪽
Sine illum priores partes hosce aliquot dies , sut me habere. nil re pomos 8 PH. pessum . Iseon quicquam cum istis factis tibi respondeam
P A. Eu noster, laudo: tandem perdoluit: uir es. PM. At ego nescibam , quorsum tu ires: paruola Hinc es abrepta: eduxit mater pro sua: Soror dictas: cupio asducere, mi reddam sus: tNempe omnia haec nunc uerba huc redeunt demque,cto excludore ille recipituri qua gratia ρ '
Risis illum plus quam me amas , O s' nunc times , 8 o
Pae aduectas, ne illum talem praeripiat tibi. Tni Eso id timeo p PH. quid te ergo aliud follicitat I redo. Num olus ille dona dat 2 nam tibi meam
Benignitatem I sisti intercludire pNonne , ubi mi aixti cupere te ex Aethiopia Ancillulam , relictis rebus omnibus Aua
71. Nihil res nides t Ita quHem omnes antiqui libri, sed alii omnes di Donatus inter haec duo verba habent pronomen misi quod etiam ira a Donato eonsideratur i Satis blande mihi dixit. tana m mi dabras amoris vicem. FAERNUS. versus respuit Mihi e nee Editiones Donati agnoscunt. Duo tantum ex Nostris Mihi. 74. Heu noster, Iaudo: Bembinus & nonnulli alii antiqui libri Eu sne aspiratione habent. F A E R N U S. Duo quoque ex Nostris, Eu. 7s. At vemebam quorsum tu iras. Tres antiquissinii libri habent, ain uo. alii omnes. haut quod & placet, id est, non eram nescius. FAERNUS. Illud quod Faerno plaeet, Haut, vix Ioeum
suum tenebit. Qui enim certo praescire poterat, quo tenderet Thais i qui naee nune primum audivit Melius tres nostri eum Edd. mi. At ego. Prius, inquit, in tam longa narratione nesciebam quorsum irest nune Gnium ex his novissimis tandem intellego. Infra IV, 3.
Eho nonne id far erat. At nescibam id dirare Heaut. II, 2. 63. filiam. Ita timui. At ego nil esse stibam, Clinia. Quintil. Inst. IX. a. Ῥει- a sive μμ m indictis. quale est apud Terentium: At ego ruis sciebam - ut reddam stu. 7. Soror dicta est, Liber Bembinus eum quo hic consentiunt omnes fere libri recentes, na-bet soror dicta est. nee versus repugnat, si a licias r ex soror. ut primus pes sit anapa mis, sevi & supra in nuper vas frater. at alii antiqui libri senis ε' Hria. F A E R N U S. omnos nostri Dicta est. Et Sarar in initio verissus , ut Color. Habentis ultimam corripere, sollemne est. go. Nisi iliam pias amar sumus me, o famnunc times. versus citis ineoncinnus. Adiuvant alii codiem, qui N si viam: sed aliud restat. Lege
Nisi si iuum Fas quam me amas, o istam nunc
Me omnino in ictu esse oportet. 11. Egon id timeo ρ Dyid te arro Hiud sollicitat redo. Uersus syllaba hypermeter, sed facilis
emendatio est. Unus ex nostris Ego, quod viam complanat. Vir doctus vitium sensiti sed mavult tollere Is, quam reponere ue. Nempe quia Phorm. V. 9, Ο. H. Fgon timeo PH. Me e sane, quando nil
In quo iudicium eius, non metri peritiam desideres. Quippe in Phormione Chremes timet
128쪽
Αc Tus I. Se AENA II. Maesiui y porro eunuchum dixti Milete,
uia solae utuntur his reginae: repperi., Heri minas pro ambobus uiginti dei. Tamen contemptus abs te haec habui in memoria:
Ob haeι facta ass te semori TR. quid sic, Phaedria ptauamquam illam cupio abducere, atque hac re arbitror
Id p e fieri maxume: uerumtamen, Potius quam te inimicum habeam, faciam ut iusseris.
PH. Utinam υfuc uerbum ex animo ac uere diceres sFotius quam te inimicum habeam: si istuc crederem Sincere dici, quiduis possem perpeti.
PA. Lasa it , uictus, uno uerbo, quam cito ITH. Ego non ex animo misera dicos quam ioco Rem uoluisti a me tandem, quin perfeceris e Ego impetrare nequeo hoc abs te, biduum rem ut concedas sum. PH.Aquidem biduum.
absolute, totus friget, de at prau tis rErgo recte ille iar terruam o negat, Egon ιμν - Thais vero id Iulum timere t te dieitur, Ne virgo recens Thrasorum sibi
Bobnitatem sensisti in te claudier. Par huie locus est Andr. III, 3, 43, & idcirco
hae adducendus. Nola tibi ultam eammodum in me tu diem In Andriae loeo nulla in L b: is variatio es t in hoc plures codistis Mincia M. Donatus et Numa. ἰι. Num aud aliciat: aut si Nuncisi Lonus, e/ιι adeterbιum temporis , ut seMir quo in Deo, in M. Illud tamen NMnrubi nusquam, opinor, alibi nune inveniti irr Nion versus ipse repudiat. Porro pro In te mutato veterrimi nostri latere rudiar ; plane ut ex Fae nianis quotquot M.tiqui erant. Equidem ut in Andria legebam. Nolo idi ullam commodum intercludirerita hic lege, Nιm ιili meam
Ita par utriusque loci Syntaxis erit. Inreresiai. eol ioeri, coerceri, quo minus ad te perveniret. Vtigit. Aen. II. IO. Sae, illos aspera ponti I :erclusit hiems. Cie. ad Att. v II. 2o. Non ni manum eo . .:t. sed ut fugam interclu lat. Ibid. VII . MNon mia. itar nisum intercissum, sed me Usumptare exceptum 'κ:abam.
οι chum. FAERNUS. Sie & Nostr es. Heri miras eiaonti pro με in diati Magis magnificum sonat, quod C ex C. C. habeto Heri miras pro ambia us viginti dedi. de amat Terentius in sede quinta hoc Risimi
93. Id fieri posse. Suavius lioe modo. Iu posse fieri. ut infra IV, 7, P. Sine sanguina Me non dis fri i qui ab ν-And. IV. 4. 3. uerem vulnera. Asio pacto haut poterat fieri. ς g. Labascit vittas uno verbo quam cito. Melius, opinor, sic L.rbascit, vittast, uno verbo, quam cito. Plaut. Trin. I. A, 23. Pro di immortales s vel bis paueis quam ciro A mn scisti me, alius ad te teneram. M TH. Merito
129쪽
EUNUCHIVerum ne fiant isi uiginti dies.
TA. Profecto non plus biduum aut. PH. aut Z nil moror. Tu. Non fiet: hoc modo sine te exorem. PH. βιlicet . Ios .
Faciundumst quod uis. TH. merito te amo, bene facis. Rus ibor ibi hoc me macerasio biduum: Ita facere certumst: mos gerundust Thaidi. 'Tu. Parmeno, huc fac illi adducantur. P. xume. pu. In hoc biduum Thais uale. TH. mi Phaaedria, I Io Et tu: numquid uis aliud χ PM. exone quid uelim Τ
Cum milite isto praesens, absens ut sies:
Noctes diesque me ames: me desideres :δυ omnies: me ex bectes: de me cultes: Mesperes'. me te oblectes: mecum tota sis:
Atius De Apostremo animus , quando ego tum tuus. TH. Me miseram , forsan pEruam his habeat mihi fidem,
Atque ex aliarum ingeniis nunc me iudicet.
Ego pol, quae mihi Ium conscia, hoc certo scio, Neque me Anxisse os quicquam, nefue meo Iro
Cordi esse quemquam cariorem hoc Psaedria: Et quicquid huius feci , causa virginis Fecie nam me eius spero fratrem propemodum
res eodex G. Fabricii id duo ex nostris v terrimi firmant i Totum hoc a Thaide disici jam dudum res nota est. 33. αυ---. Mutato ordine, numeri meliores fiunt, metis dus M. Atque hoc fie-quentius. Vide V. s. 49. ec And. IV. I. 3.ri . Me miser-. Drsitan hic mihi parvam abeat fidem. Veteres Editionest stan hie larvam hastat mihi fidem. Lege, thisdem. Ma miseram . forsari parvam Me tia, ι --
Plaut. Baech. III. 6, 4 . Sit rus parvam mihi fidem arbis ruri 1 .Etis hodis ventae mad ma constit- domum. Tres ex nostris cum veri Edd voturum se ad me. Lege, Et is se rudis venturum ad me carissimi domum Hec. I. a. Iao. Confligui e- quodam hosti a Me esse illum eonventuram. M III. 4. 23. Constitui me μie -- - - --ε. N. sue tam iniquo pariare an mo. P. min, me, quin. Hunc versum ita ordinamus: Ne i e tam iniquo pariare animo. P. minime, auis effusam dabo. sed nunquid alivia imperas Quorum prior non raciendo collisionem iatam inis . est trocliseus tetrameter humeris catalecticus et posterior dimetet Iambicus. duos vero versus, qui hos sequuntur, ita ordinamus: Munus - - omam verbis quod pereris, o sum aemulum,
Duod 'ineris, at ea parito. FAERNUS. Ne sue tam iniano patiare animo. Minima quin effectum dati
Recte quidem versus hos ordinavit Faemus; de sine dubio ex libris laist in eo tantum d ceptus , quod Trochaicum tetrametram uter eatadaediticum . qualis nusquam sentium tuit, hune esse somniat. Nee felicius rem geris alius qui subrimide, ut ait, correctionem nanc offert, Men r pro Minime:
130쪽
Iam repperisse, adulescentem adeo nobilem: Et is se horie uenturum ad me constituit domum. Concedam hine intro, atque Exspectabo, dum uenit. A cetus II. Sc AENA L
PR. FAC, ita utivis, deducantur si. P Aiaciam. PH. at diligenter. PΛ. Fiet. PH at mat re. PAGet. PHfatine hoc mandatumst tibi γ PA. MRogitare, quasi di ficilest.
Utinam tam aliquid inuenire Deiopossis, Phaedria,
uam hocperibit. PMq. ego quoque unasereo , quod mi est carius: silvie sue tam iniquo patiare animo. P Α. minime: quisfactum dabo. Set numquid aliud imperas p
PH. Munus serum ornato uerbis, quodpoteris: et sum aemulum, uod poteris , ab ea pestito. PA. ah, Memini, tametsinumis moueas. PH. ego rus ibo, atque ibi moebo. IoPΑ. Censeo. PH.set heus tu. PA. quid uis ' PH. cen tesse me o mare et Perpeti , ne redeam interea p P A. tene ρ non hercle arbitror: Nam aut iam reuerteres aut mox noctu te adiget horsum insemia.
PH. Opus faciam, ut defetiger usque, ingratiis ut dormiam. PA. st
sae tam in aus ammo. Pa. Men quan inctum avi. Bene sane & pudenter a quoel μιι-- hoerdum enim metro eavere studet, Synt in vi lat ι quae Eeon sie postularet, Men omnino abnegat. Sed quid verbis opus p Trochaicus est, ut eirea se alii, levi braehio eorrigendus r ire tam iniq- patiare animo. Mim , mn factum Plaut. Casina. II, 8, 3. Da I ri oportet. Factum O curarum dabo. s. Pelliso. PA. Memini. In omnibus Nostrasti Edd. vett. Ax memini. Lege, L 'Fod nuris is ea petrito. PA. ah, Memmi. tametsi nutius moneas. . Censeo. Notent adolestentes,Conses ironice hie esse negantis se eensere, ut Audio de similia. a. Censen posse ma obfirmare Et perpeti. Sic versus hos conditue . Posse me obfirmare et Perpeti. Nam Troclia teum octonarium plenum Trochaicus ubique excipit , Iambicus
33. Te ad sent horsum in via. Donatus assim mat legi etiam adiget in singulari 1 quam lectionem In uno tantum libro Terentii inis veni. FAERNUS. Bene sit isti libro . qui Assiore i nostri enim omnes Adigent. Iamdudum de vera lectione constitit Donatust Legitur Ariget, ut Hosomnia numeri singularis. Sensus di responsum Phaedri hoe postulant i Ingratiis ut dormiam i eui mox Parmeno r Vigilabis L .f. I omniam, seminino senere, usurparunt Ennius. Pa vius, saecilius, Sallustius, Suet nius, Gellius. ν 4. PR. opus faciam ut defvister usquo ora in ut dormiam. Donatus de liber Bembinus habent ingratis, utroque modo impedita scat
sine Octonarii. V Minus Bandineuus, lege bat, ingratiis r quod de mihi probatur; nam re versus stat, di usitata est ea dictio Teren-M 1 io,