장음표시 사용
151쪽
11o EUNUCHI τ. Oid es 7 o. facete , vide, laute, ni supra.
Tuum obsecro ne hoe ditiam erat ρ uetus eredidi. T. Audieras' G. saepe: et fertur in primis. T. meum G. Dolet dictum inprudenti adiaescenti, et libero. P. At te di perdant.. o. quid Me quaesoy T. perditur. Risu omnes qui aderami , emoriri: denique
Metuebot omines iam me. G. non iniqria.
T. Set heus tu, purgo ego me de tuae Thaidi , uod eam me amare fusticatasty G. nil minus.
Immo auge meis stoicionem. T. csiry G. rigas' Scin , si1uando tua mentionem Phaedriae Facit aves laudat; te ut male urat y T. sentio.
o. Id ut ne si , haec res fotast remedio.
Ubi nominabit Phaedriam, tu Fάmphilam so
sinum. 38. Tuum obseres m Me dictum erat i Ο. l. s.ci Donatus, Diamina Asecro. 6c hoc amplius. antiqui libri habent, te a ut sit obsecro te.
Tres ex nostris Te, ceteri Nin Mobsecro. Plaeet veterum Editionum lectio . Tuum obsecro νυ hoc ditium erat ρ id est per Tmes nTa - obsecro. Sic Eun. IV, 4, 3. Utrum praedicem ne an taceam. & Adel. III,
Plaut. True. II, 7, 42. Nam asuro nam ἀνiolus, qui θsussa verberat id est, Numnam obsecra. o. Dolit dictvim impradenti adolescentio Mero. predem hic in laude ponitur, ut And. V, 4, 1 Adu centutis, imperitos rerum, eductor tibere. Gnathonis verba sunt. ex intimo adulatoriae artis penu petita. Egregie Donatust Addi- dit parasitus, quo gravius sit Thrasonis dictum. eommiserationem eius in quem dictum est r seit enim homines stultos malos videri velle. Quid igitur cum illo facias, qui melius putat. ut Thrasoni hic versus tribuatur Idne ut
Thrasoni doleat dictum quod dictum esse hie
gloriatur At se, ait. melius Thrasonem exiseipit Gnatho, me es t Itane melius at quemnam tum Parmeno exeipiet. As te di perdana r Thrasonem scilicet perdant, non quem voluit Gnathonem. 4 . seuod eam me amarasuspicas. o. I. R de Donatus. soleatas FAERNUS. Ita εc nostri plerique omnes.
6. mmo maus auxesus ovem. O. l. s. m. a se mavL FAERNUS. Sis di nostri universi. 2. Duromutamus eommessatum: Vallamus Basilicanus commisiita , habeti itemque Bern
binus, sed is per duo a , dc in eius margine astriptum est , Commissatio es proprievium meretrisum adauescensularum. FAER-NUS. Siquando illa dicet. Naadriam Intremittamus e missatumr tu Pamphilam
Ubi illud Tu ultra metrum excurrit. Cui vitis in Oeeurratur, vir eruditus post alios In pra cedenti versui apponit, ut se legatur, Phaedriam inisTremittamus commiserumr tu Pάmphilam. Nonne belle cadunt aerentus Quanti est, ex Horatii praeopto non digitis modo, sed de aure legitimum sonum evitere 3 Nostri sere Omnes cum Edd. vett. non agnoseunt illud
152쪽
Continuo. siquando illa dicet, Phaedriam
Intromittamus comissatum: Pamphilam Cantum , tu, prouocemus. si lauiabit hare Iulus formam: tu huius contra. denique Par tu pari referto, quod eam mordeat.
T. Siquidem me amaret, tum suo prodesset, Gnatho. s. Euando illud quod tu ris, ex pectat atque amat , Iam dudum te amat i iamdudum illi facile sit , euod doleat: metuit semper , quem Vs nunc capit
' Fructum, ne quando iratus tu alio conferas. ' cor. Bene dixti: ac mihi suc non in mentem uenerat. G. Ridiculum: non enim cogitaras: ceterum
Idem hoc aut melius tute inuenisses, Thraso.
N. Recte. Sie ergo Iociis constituendus est ,
Intremittamus ω- Mum t Pamphilam auum, tu, pr vocemus. Cantum a Canere, non Cantuum. Pamphila
re proprium est Cainere. Cicero Tusc. I, a. Daminondas fraus praeclara retinissa dicitur. Quintil. Instit. I, ro. Duces maximos . MDbus er tibiis recinisse eraditum. Comipatum, non commissarum; prima stilicet proaucta a Graeeo Apud Cie. Ep. Fam. I, IX. hi sex versiis adducuntur, udi editum est, Tu Pamphilam Cantatum promoramus: Exc tiant, quibus eopia est, veteres ibi codices. s. Par pro rari merto, qu/d eam mordeat. Ita est iu antiquis libris. quod testatum relinquere voluimus, ne quis amplius hane lectu onem in dubium v eL F Α E R N U S. A quattuor nostris Pro abest. Apud Cicer nem quoque in diversa abeunt Codices, quos Interpretes ibi consuluerunt , ita tamen ut plures habeant Par pari referto, quomodo de Serviuscuat ad Aen. I, 26s. Noster, Phorm. I, s. -m sue serva: σ -πιum verbo, par pari
Ep. Attic. xvi, 7. Provida, si cui quid δεόπαν, ut sit, unda par pari respondeatur. Sane frustra quaeritur aliud locutionis hujus exemplum, πιν pro pari referre. Cur Igitur in ipsorum eo. Seum desidio non liceat resenere, D que
Par tu pari referis, avuod eam 3 3ordear. Tu de sententiae adprime convenit, quater re.
petitum ι 6c saeile excidere potuit 1 delati adversum fulciendum pro substitia. Vs . Iam iam amat ιυ Ex o. i. s. ita eoti l a , Iamdudum te amat. Versum autem si stenta, non faciendo collisionem. FAERNUS. Recte hoer eollisio non fit, quia in ictu est τε, de prima syllaba Anapaesti. omnes nostrita hae lectione consentiunt. 39. Metue semper auem 'sa -- ea u. Liber Bet inus de aliqui alii, metuit. utrumque Minre potest. FAERNUS. Nostri omnes Misuri. Utrumvis se satis probat , tamen Meruis malo h quia iam diu loeum in Textu obtinuit. 3. Idem Me ture maius quisui erilsu, raras 'si Idem est, quomodo malins Repono, Idem ινα avi malim tuto inveniori, Thraso. And. IV, P, Parum suecadu quod ago i m facis sedulo i
ra melius tino reperi, nis mussum face. . Phor. I, 4, so.
Nam ipsast uua ea aut, siquid pot/A. Meliore e diore.
153쪽
ΤHAIs. THRAso. PARMENO. GNATHO. PYTHIAs ancilla.
Tu. AUD PRE uocem uisa sum modo militis. Atque eccum. silue, mi Thraso. T. o Thais mea, Meumsuauium, quid agitur χ ecquid nos amas
De fidicina isae Z P. quam uenuste: quod dedit
Frincipium adueniens. TH. purimum merub tuo. ς G. Eamus ergo ad cenam: quidsus Z P. Bem alterum: Abdomini hunc natum dicas. T. ubi uis, non moror.
P. Adibo, atque adsimulabo quas nunc exeam. Buran, Thais, quopiam es Z TH. Mem, Parmeno, Bene fecisi: hodie itura. p. quo p TA. auid, hune non uides p Io P. Video , et me taedet. έbi uis dona adsunt tibi A Phaedria. TAR. qui Zamus p cur non imus hine 2
P. Maeso hercle ut liceat, pace quod fiat tua,
Dare huic quae uolumus, conuenire et conloqui.
HaR.Ferpulchra credo dona , aut nostris similia. Is P. Res indicabit. heus iubete istos foras Exires
7. Ex ἡ-ine bune narum dicas. Quicquid hoe sine dubio opprobrii loco est, Disas G thonem ex homi me natum esse. Quo homine Thrasone scilicet: ira sunt stultitia pares. Sie explieant, qui simplicius agunti nam plerique caute dc versute, quasi scopulum, hunc locum praetereunt. Ergo Gnatho, provecta satis aetate, quippe qui patria bona iam abligurierat, dicatur natus esse ex Thrasone iuvene Si hoe placet de fautores invenit, omnia protinus sint alba. Parmeno inducitur, ut homo eallidus disertin, M a principio ad finem tisque eas partes tutaturi Cum miles beneficium uum amicae oggerit de quasi exprobrat, eastigat hoc Parmeno , disis princi amadveniens Cum edax Parasitus, ventri deditus. ejusque solius memor, ex illo prineipium det, Eamus euo ad eaenam: quid si nihilne Parmeno apposite de nihil, nisi id frigidum, Qualis herus, talis seros: Qualis rex ἐκ praebitor, talis parastintus Immo . vel Terentii causa. melius quid suggeremus rGv. Eamus ergo ad cenam: via flait Pa. Hm aherum δAbdomini hum natum d eas. Recte de Parasito, qui de ventre solo cogitaret. Cicero in Pisonem e. II. Ille ruries a qua --, a tui abdomini μ, non tauri atque IisHM. Trebellius Gallieno c. t 6. Natus a domini in vo talibus, dies ac noctes vino prisperiadis orbem terrarum. Ceterum, eum mnc α Hu Me passim eorripiant Comiei, inde factum ut qui per se Cretieus esset domini, addito Hunc, domini hune, dactylus fiat, de additione plurium consonantium brevior ev dati ut V. mox deeimo, diuid hunc da lo est. Vel potius pronunti tur, quas esset Abdomni, ut Hec. III, I, 1. Nemini quasi Nemni. o. hune Udes Legitur in o. l. s. εe apud Donatum. auia. hum non vides' itaque ερ Robertus Stephanus impressit. stat autem versus eliso a ex quid. F A E R N U S. Maisseisi hodie itura. Omnes omnino no
stri cum Dd. veri. Bam pia fecisti. Fieri potest,
154쪽
Exire , auos jus, ocius. procede tu huc. Ex Aetolopia est Um haec. T. hic sunt tres minae.
G. Vix. P. uri tu es, more δ accede huc hem eunuchum tibi,
uam liberati facie 2 quam aetate integra y ao TH. Ita me di ament, honesius es. P. quid tu ais, Gnarao pNumquid habes quod contemnas y quid tu autem, Thraso pricent: sanis laudant. fac periclum in literis , Fac in palaestra, is musicis: quae liberum Scire aequom es adulescentem, sollertem dabo. a s T. Ego illum eunuchum, s opus et, uel obrius.
P. Atque haec qui misit , non bi soli pusulat
Te uiuere, et sua causa excludi ceteros s que pugnas narrat, neque cicatrices suas
Pentat, neque tibi obseat, quod quidam facit: 3o
Uerum ubi molesum non erit, ubi tia uoles,
Ubi tempus tibi erit, fat habet, tum s recipitur. T. Apparet seruom hunc esse domini pauperis Miserique. G. nam hercle nemo posset, set scio, ut hasDet qui pararet altum, hunc perpeti. 3 F
P A. Tace tu: quem ego infra esse infimos omnis puto Homines: nam qui huic adsentari animum induxeris,
tinxti. ssi. amissi, recrusti m alia, mamus de Noster, quin εc partim vi milius atque Hor
eius. Hunc non vides, Nostri univerat.
s. Haud nostris similia. Aut, melius milii Videtur , ut perseveret ironia per particulam disjunctivam. FAERNUS. Perpulchra, credo. dona, aut nostris μι a. Ita recte dedit Faernus, dum ejus, credo, C dices. ut nostri omnes, haberent mutue Eclausores sibi multos repperit. Viro tamen octo frigidum videtur Aut . & a magistro suo de iscens in textum adscivit Hain. Atqui sua Thraso dona pulchra esse arbitratus est i hoe certum. Ergo ex ista sententia sic locutus est miles: Perpulchra eredo dona, hakt puti risImilia. Satine placet Nonne hoc pereepisse, si ab Ironia incipiat sententia, in eadem neeesse esse ut desinat 3 Atqui Codices, ait, & Priscianus P. 9 3. Haul. Ita est, di id norat Faernus r ed fragmenta eiusmodi mendosissime seruntur. praeterquam in illo verbois cujus gratia eliantur. In isto Pristiani loco ut mur pro Aut, ita Munera pro Dona etiam in seriptis exemplaribus. Num sic quoque hie legemus At alibi p. io t. eundem locum laudans Dona
habet, α ibi duo Codices Collegii Calensis sit
26. Si sit opus vasebrius. Liber Bembinus. si oui sit, sed hic non siet synaloephar quam
licentiam vitaremus. si legeremus, si opus si tim omnes alii L s. de Donatus. FAERNUS. Ita & Nostri. Mox pro Sas halet si tum reta pitur dedit Auctor, μι Aabet tum si recipitur. 36. fruem ego esse puto infra omnes infimos. Hie quoque maena facta est transpositio, eou. tra omnium librorum fidem sie habentium. quem ego esse issea in os omnis puro. dc Donati
quoque . nisi quod habet, infra esse. FAER N II S. Et nostri etiam Elpe issa , sed. Donati lectio Difra esse verisIima est, ut Infra sub ictum veniati Et si Priscianus p. 991. Esa infra 1 e
tiam MStus. 37. Nam aut huic animum adsentari inauxeris.
155쪽
E flamma petere te cibum posse arbitror.
T. Iamne imus Z m. hos prius introducam, O quae uolo Simul imperabo: so a continuo exeo.
T. Ego hinc abeo. tu sanc opperire. P. haut conueml a ire eum amica imperatorem in uia.
T. Luid tibi ego multa aicam p domini simia es. G. Ha ha hae. T. quid rides 8 G. sud quod dixti modo: Et iliud de Rhodio dictum in mentem cum uenit.
Set Thais exit. T. abi prae: cura ut sint domi Parata. G. fiat. TH. diligenter, P thias,
Fac cures, si forte huc Chremes aduenerit, Ut ores, primum ut redeat: s id non commodumst, Ut maneat: s id non poterit , ad me adducito. FoPΥ. Ita faciam. TH. quid c quid aliud uolui dicerepEhem curate istam diligenter uirginem:
Domi ut sitis, facite. T. eamus. TH. uos me sequimini. Ac Tus
In hae lectione An-ω- in Thesi totum o cultatur. Lege eum duobus ex nostris, de
31. E-te petera edum posse arbitror. Viborianus liber di alii plerique, ae Donatus E flamma petera te cibum p. a. qui melior est numerus. F A E R N tI S. Recte etsi ex Nostris tres tantum sic habeant.. M. Postea contortio exeo. Liber Bembinus, se sed de Donatus ita etiam lmi affrina Mistentatur autem versus non ficiendo syn laepham in e-timis axis. F A E R N U S.
Donatus di Pos,a di Pos legi diciti prius
recte habent nostri e iees. In Caaunsa non potest tion fieri synaloepha 43. Ego Irinc abeo. tu istam op re. o. L s. ν ne, ut vel stet, prima huius versus hilaba praeeiaenii attribuetur, vel ab eo in pyrrichium eontrahetur. F Α Ε R N U S. Tres ex Nostris Igunti tam, Se similia inversas initio corripi, frequentissimum. . Una ira amica eam imperatorem in via. Cum amica lege ex Donato, Ec o. L s. nee versui timendum, si in ra- non fiat elisio. sane liber Berubinus habet inutivm. EA NUS. Nostri omnes eum Edd. Feri. Cum anmat Cam in ictu non eliditur.
as. Magnum vero opprobrium t quasi non laudandum optandumque sit in famulo, ut domino similis sit, servus libero & ingenuo. Pri Leianus tamen clare agnoscit Similis, p. 3 32s,M1rs1. Non fatuum, opinor, dictum Thrasoni daret Poeta, sed militare potius de inust num. seripsit sortasse Terentius r2uid tisi ιν multa dicam ν domini eukisa es. Plane ut apud Plautum Hori misina. Mos . IV, 2, 36. N it herus me. TH. suam atiidem pol ipse ex resiam oportet. Sie Dolabella, apud Sueton. Caes. 49. Spondam mam interiorem regis uesicaa appellabat. Atque inde est . quod hoe audito Gnatho eaehinnum tollit, atque hocmia. dictum de illud prius de Rhodio una iv git , ut in eodem genere salia de laeeta. Sed aliud succurrit eauius honestiusque , & re-eeptae lectioni propius, Domini simia n. Hoc est, Domini es imitator de adulator, utrumque enim notat Πι με. Plinius Epist I, fidis ut Grum recisam pulticaratque, in quo pisum issectasin, arasue etiam Stoicorum simiam appellat. Praeterea ficie turpi es, quali est simia. Plaut. Most. IV, 2,
Viri ut fastidit simia. s. Et illud δε odio dictum m -ntem venit. Libet
156쪽
eu. P R O FS CTO quanto magis magisque cogito,
Nimirum dabit haec Thais mihi mamnum malum: Ita me ab ea astute uideo lases rarier. Iam tum eum primum iugsit me ad se adcersire, Roget quis, quid tibi cum ea ι ne noram qui em. sUbi ueni, causam, ut ibi moerem , repperit: Ait rem diuinam fecisse , et rem feriam Velle agere mecum. iam erat tum suspicio, mota malo haec fieri omnia. ipsa acccmbere Mecsim, mihi sese dare: sermonem quaerere. Io
- Ubi friget, huc euasit, quo pridem puer
Mi et mater mortui essent. dico, iam diu. Rus Sunio ecquod habeam, et quam love a mari. Credo
Liber Bembinus & Victorianus post v em approbabit Maena sequente rvitium, habet adverbium eum. & subaudienis T smax- dum est, rideor nee versus repugnat. FAER- Te o sat . in eras redires.
Lege ergo, in mentem eum verit, quam: Ar tu a ur nos bis mina. sen tibi. in non ut Faernus in textu, Dis .m eum in mam maneat. Postremo, ρ- ωenit. Nostri omnino nesciunt illud Cum Amabo M itae in ear. Mi ilis. 6. Ut sint domi parasa omnia. Vox -νω. nee in ullo l. s. legitur, nec in Donator sine qua dictione versus optime stat. FAERNUS,AM, pr curre, insem domi Parata Distingue & lege, Abi praar cura ut sine domi Paras a Cura Palmerii eorrectio est, oc quidem egregia. Adel. II, 1. 13. Abi pra/ strenue. ac forem veri. Omnia nusquam comparet in libris nostris. 43. Si Chremes Mesrieadvenerit. Liber Bemis binus Me, pro bise, ut Virgiliust me tune ινμ tens, pro huc. FAERNUS. Melius duo Nostri cum Edd. veri. & Donat . Fue cures: si forte huc Chremes advenerit. 49. Ut stras, primum in morat i si id non
Ut rerias: si id non poterit, ad me adducito. Sie eodices ubique omnes. Sed inverso Omdine repone a Primum ut redeat . si id non
commodicis, ut maneat. Id Pythias ipsa tibis3. Domi adsitis facite. Lege. Domi ut sitis.
facite. U. 1. 1. Domi erant. And. IV, 2, 3. Domi era. 3. Ita me video ab ea asina labefactarieri quinque modis ordo horum verborum in coiadicibus variaturi qui omnes metro satisfaciunt.
si ad digitos exigas. Sed, qui auri plus placet. hie est, qui & icum Ein plurium,
Ita me ab ea asute video labefaelarier. . Roget quis, quid sibi eum illa; na noram quidem. Omnes nostri. uno dempto, cum ea. Anapaestus est, absque synaloepi a. . v. Iam piam erar susticio. Erige hoe per a centus et Iam erat tum suspitis. 33. 3 Sanii ecquod habeam. Libri antiqui fere omnes . er quod haberem r quod magis consequens & praecedentibus, de sequentibus verbis est. FΑERNUS. νAtqui illud Balarem a Correctoribus este
157쪽
Credo ei placere hoc, sperat se a me avellere. Postremo, ecqua inde ρ rua periirit soror sEcquis cum ea unas ecquid habuisset cum persi , Ecquis eam posset noscere. haec cur quaeritet P
Nissi illa forte , quae olim periit paruola, Eam sese intendit esse, ut es audacia.
Verum ea si uiuit , annos natast sedecim: ao Non maior: Thais , quam ego sum, maiusculas. Misit Iorro orare , ut uenirem, feris. Aut ricat quid volt, asit molesta ne siet Non hiscis ueniam tertio heus heus , ecquis hic PEgo sum Chremes PY o capitulum lepiaissimum asςM. Dico ego mi in Fas fieri y pv Thais maxumo
Te ora i opere , ut cras redires. CH. rus est
PT . Fac amabo. CH. non possum, inquam. PY. at tu aput nos hic mane, Dum redeat ipsa CH nil minus. PY. cur mi Chremes
CH. Malam rem hinc ibis 2 PY.ssue ita certumst tibi, m
24. Heus Rus. Pri Cm--- Chremus. Apparet Donatum Omnia haec uni Chremetis personae attribueret praeterea O. L s. re mes habent hie est vetusti vero Donatus . He est y in Bembitu, tamen adiectum ruit alia manu verbum, est a quo nos propter versum detracto, eam lecti Rem tenemus. F A E R NU S. Recte haee omnia. Plaut. Amphit. IV, r,
Heus ulvis his es' ecquis Me veris Nostri universi Haliam, & recte. III a. sane
tempore praeterito, quia abierant, perierant,masquam eranti Hoe vero, praesenti Habeam, quia ec rus de dominus adhue supersunt. Porro Sunis, non Sunii; non enim oppidum hie sed regionem notat.
6. 23id habuisses. Lege, ut cetera, Eequidhasuisset. i g. Nisi illa fine. Liber Bembinus . nisi si via serio. FAERNUS. Sic& nostri sere omis
xy. Sorari hane se in it esse, M saudacia. Eugraphius hune versum sic estat, . Eam sese istendit esse, ut est avitic Egregie r & dele Soror, quod tertio abhine versu iam venerar, di putide hie repetitur. xx. Ero quam sum minusciua est. O. l. s. ara mosum. di sustentatur versus, non facta colli. One in suam ego. FAERNUs. Ita nouri quoque universi , de Prisc. p. 6es. est, pamis maior quam si . a. . Aut disi v disti. Qirattuor nostri cum Edd. vett. qvid volt. Recte. And. II. fi, IL viis dic quid est. Si fluod, tum praecedere debet quia. Αnd. I, I, 18. - - verbo, dic quid est q- - tibi. 21. At apud no hic mane. o. l. s. post at, habent pronomen tu. versus autem stat si ex via, d elidas. FAERNUS Sic nostri
so. Maiam rem bine uis. Liber Bembinus de omnes sere libri recentes. hinc abis. ita Ee D natus, nisi quod non habet vocem hine. s stentatur versus noα Giendo collisionem. FAERNUS. Malam rem Aine abis. Sie dedit Farenus, dum eodici Bembino m servitutem se addia est. Nostri plerique omnes ais: nec aliter
158쪽
Amabo , ut iliae transeas ustiliare. CH. eo-PY. AH, Dorias , cito hunc deduc A militem. Acros III. SCAENA IRANTIPHO adulescens.
A. HE RI aliquot adulescentuli eotimus in Piraeo, In hunc diem ut de D'mbolis essemus. Chaeream ei rei Praefecimus: dui anuli: locus, tempus constitutumst. Praeteriit tenisus, quo in loco dictumst, parati nihil est. Homo ipse nusquam e neque scio quid dicam, aut quid coniectem. FNune mi hoc negoti ceteri dedere, ut illum quaeram.
Idque adeo uisam, si domist. In quis M a Thaide exit pIs est, an non est pipsus est. quid hoc hominis p quid hoc ornatis Euid illud malist y nequeo fatis mirari neque coniicere.
oisi quicquid est, procul hinae Iubet prius qui sit sciscitari. Io
x. Coimus in Pisau. Tres ex nostris meli res Coiimus, ut III, s. s. ω,tavit rediu. Res autem Piraeo, non ut nanc legitur apud Cici ad An. vri, Pisa . Recte e non enim ex urbe in Piraeum, sed in Piraeo ubi custodes erant publice II, 1, 39.ὶ Coierunt, conυeneruns. ωnsenserunt, pepigerunt..ε. -dera vitim in quaeram. o. I. munero meliore sic habent, dedere ut illum quaeram.
FA E RN U S. Sie nostri omnes de Edd. vere. 7. Idque adeo visam. si domist. Sie dedit Faernus, sed militi ad loeum annotaviti N stri omnes cum Edd. vett. Ibo ad eum, quod in eontextum recepit vir eruditus, Idqvi ad sejecto. Temere sinum , 5c nolim unitar Codex enim Bembinus,. ipso Bembo teste, I M ades. Equidem . si Ibo ad eum adsciscerem, post subdistinguerem, hoc modo iIbo, ad eum visam si domi est.
vi Hec. I. 1, It visere ad lam. II, i, 4o. Visentem ad eam. III, 1, 4. Nunc ad eam visam. Plaut. Menaee. I, I, 31. Nunc ad eum ma αBaeeh. III, 3, 4.
Iso . visam hue ad eum, si fortas domi. Certe, si idio ad eum, di mox, visam si domi est dieas ι bis idem dixeris, ut ex Phormione Patet, V. t. s.
PH. Demiphoasem, si domi est. Visam, ut quod. DE. in nos ad in ibamus, Phormio. Idque ades visam, perinde ae Daque adeo, satisse vetustate in ic elegantia commendat x Phorm. V, sa 3. Idque ad vos venio mcntiatum, Demipho, Paratum me esse. Heaut. I, I, IAMI o adeo iam istror set quid ere runt fores DUbi illud sis in memoriam mihi redigit, alte--n quoque huius versus colon men se serri ditiqua ario visam si domiser quisnam hinc ab
Thaide exit. Omnes nostri cum veri. EM. Me quisnam rsyllaba supervacua. Faernus Set ejecit vego. eum codice in Bibliothera publica Hinc e-cio r. Set enim hine loco aptissimum. Vide ad And IV, 1, 69.
quot ex nostris, fluid hia ornatist Recte, ut supra II, a, 6. mid istuc, inquam, ornatist
Ubε recte Donatust 'Scite nos convenit,. eum recto casu profertur interrogatio, non
esse eontumeliosum , ut si dicas gruis hie homo est si autem in obliquo, eontemptum
159쪽
cu. Nγ Ma IS hic es λ nemo es. numquis hinc me sequitur pnrino homost.
timne rumpere hoc mihi licet ' pro supreme uniter sNunc est profecto interfici, cum perpeti me possum,
Ne hoc gaudium contaminet uita aegritudine aliqua. Sed nemne e curiosum interuenire nunc mihi, staui me sequatur quoquo eos rogitando obtundat, enicet:
propius iam. Hoe scili et v nuit. quo ram: sed minus quia
io. D vidve sibi hic vestitus auinis. Disiunctionem aliqui libri nullam habent, aliqui vero hoc modo, aut quia sibi. in nullo ver ut in impressis. FΑERN IS. Etiam nostri plerique disiunctione in vel Avit carent , neque aliter stat versus. . est quod laetus sis. Lege, gliud esquod Lutus es t ut versu superiore, inta s
i x. Quid tales ρ o mus Hes ham se amicas e. Quid eum hoc versu laetemus fine constat Tetrametrum esse Catalectieumi sed initio elaudicat illud Taees. Donatus rme ad peditas i quid taces t His duabαι intere satiunculis deseri e multum Ariari. Quicumque hoc annotavit, profecto non tepebat Tam. 1. Iamne e me Me licet mihi Iasia r ut ter I Nota me PMdium; & mox versu hine altero. Ne hoc Iaadium. Placetne tam frigida repetitio, tam balba linguae infantia Repono actam, rumpere hoc mihi licet ρ Pro suprema
me seeretum, quod premo. Adelph. II. t.' a. Pro sWrema Iuppiter I M-- mιror. Plaut.
Nam quem ego adspicio' Pro supreme Iunior
Sie, Iuppiter supreme, serva. Capt. 4. 1, . V, 1, 23. Menaec. V, 9, 33. Ceterum Nonius V. Rumpere. Sic locum hune legit, Iamna mi spere Me mihi here gaudium pIta tam editus, quam scriptus manu veterrima. Atque sie recte explicat, Rumpere, retentum proferre, diu tacita dicere. Sie Uirgilius Ram-peressentia, voces, Mesus. Porro Mihi Metetiam Bembinus, teste Bembo, dc Codex C. C.& ex Meadianis alter. Praestat certe, ut Mihi ast in Arsi. Cum autem inter lineas super me Gomodo enim id rares deseri sit vultum seripsisset aliquis Gavirium, id postea in Tex, tum receperunt, & deinde ejecerunt sepremeridem factum II, 3 1, 36. ante ostium , quod superne adscriptum est Phaidis, eiecit genui nunt illud opperiri. Hoc saepenumero evenisse norunt eruditi. s. Sed neminemne curiosum. Testatum relinia quimus ita esse in libro Bembino et ne quis unquam revocet in dubium. FAERNUS. Sie & G. Fabricii eodex, & ex nostris Veru
stissimust ceteri male, Neminem hic cur. 6. me se Utur quoquo eam s rogitando obtundat, enitur Illud sὶ quo eam ex Bembino
codice est, Beinbo teste & ex Eugraphio. Nostri , iqua jam , sed veterrimus. paulo loeuturi Sed de aliud hie majus est, Festus dies homisitas quam magno emerim hod e, ut sensum aliquem hine aliquis extundat Donatus e Fsus dies hominis pro Homo festi διὰ Quanto melius fuerat tacine, quam hoc dixisse ὶ Bene igitur Eugraphius , Quid es, inquit, Festus os hominis Z Isnorantiam hiemam candide profitetur. Vide an ego veter rimam di teterrilitam labem selieiter hinc sustulerim; mu diui ρossus Has 'o meus amicus f salve. Festas dus est blandientia dictum & in his
bimulis nominativo utebantur, aeque ae v eativo. Pltautas Cas. I. 3, 49. Cum mi illa dist. mi animule, mi Obmpio: Sine amabo tete amari, meus festus dies. Meus
160쪽
mi Uiam, aut quid laetus ms perga unde emergam,ubi em insitum hunc naesus,quid mihi quaeram, nussim aine insaniam 8 A. Adibo, atque ab eo gratiam hanc, quam uideo uelle, inibo.
Chaerea, quid est quod e esis 8 quid ibi hie uesitus quaerit'1 o Gide quod laetus es'quid tibi uisfati sanies quid me adspectas Mid dices p cH. ofesus dies s o meus amicust fatae:
Nemo omniumst, quem ego nunc magis uidere cuperem, quam te.
A. Narra istuc quaeso quidsit. CH. immo ego te obsecro hercle ut audias. sine hoc,quam amat frater8 A. xi nempe,opinor Thaidem. t sc9. Nam ipsam. A. c commemineram. CHI odie quaedam est ei dono data
Meus pullus passer, m- ωlumba, mi Iovi. Asiui. III, 3, 4. Da, meus oeellus, mea rasa, mi an uti, mea volvtas. O meus degeneravit in -mis sive hominis. Iam vero Amicus ultimam hie corripere,
ejecto ut passim in Lucretio) s, vix dignum
est quod aamoneatur. Ceterum vir eruditus memorabile hie saeinus seeu. verba, ut versui consuleret, se in ipso textu traiiciens ,
ιη' sanas O fossus dis Amranis: amisesatae et nescius interea, se ordine sie immutato sen
tenuam totam corrumperet Primo enim om
nia. quae Chaerea se rogari volebat, mis quaeram ρ sanus sim anne insaniam ρ inte roganda erante quae rite dc ordine exequitur Antisho. Duid tibi vii sesina sanu's: postea de suo rogat, suid me adspectas Pwid dices
Minime isitur miscenda erant haec. nec ἀνώ-- comundenda. 3. μ- est avem ego mava nunc cuperem.
Post voeem es, aliqui l. s. de Donatus hisent. mnium, sed multo plures, hominum: quod di versui magis servit, dc Terentianum est, tit infra, Nemos hominum qui vivas minus. collocatio vero verborum haee in omnibus est, αν ego nunc magis cuperem. sane in libro bino de compluribus aliis scriptis, hie versus de duo praecedentes ita Ordinantur t
Nemo υι bomanum quem ego nunc magis eu rem virire quam te.
Sunt autem Iambici tetrametri catalectici, si tamen, quid, in primo elidatur, in secundo per dialysin in duas syllabas distractum , sit pyrrichius. ita ut d eliso, haee dictio, de prima syllaba insequentis . faciat tribraelium in prima sede. F Α Ε R N U S.
Nemos hommώm, quem ego nune magis eu - νει videre gnam te. Videsne aeeentus in finales syllabas indecora cadere, Hominωm, Cisperem. Praeter Donatum septem ex nostris Ciaices Nemo omnium, unde se versum constititor Nemo δmniamst, quem ego nunc magis videre cuperem quam te.
Nam quod vir doctus hie malit Hominum, quia infra habemus Iv, 6, s. Egon formi tosus t mmost hominum qui vivati
quantum interesset, parum animadvertit. Nemo hominum, nemo usquam gentium, minusquam ego formidulosus. Floe rectet quia Τimiditas de Audacia per omne genus huma num pertranseunt. Cum vero dicas , fruem magis cuperem videre, nemo est, tum omni dixeris: Amicorum scilicet ec Notorum; non Hominiam universim. Quid enim 3 an Colchoaut Assyrio cuperes rem tuam narrare d. V , 6. Dd quem ego mihi potissimum optem, cui nunc haec narrem, dari' Da-m video: nemost, quem malum. omnium. 34. euid siet. Vett. Edd. dc eodex ex nostris unus, xvid fit. Recte. s. Nom hanc. Lege Nostina bane. Vide sua pra II, 3, 36. Nosin secundam corripit. 5. S c commemineram. Duaedam hodis es ridono data. Cinlices omnes nostri de Edd. Vett., melioribus nunieris r Hodie quaedam es ei dono data. Sensit hoc di vir eruditus. I. vir