P. Terentii Afri Comoediae. Recensuit, notasque suas et Gabrielis Faerni addidit Richardus Bentleius

발행: 1727년

분량: 891페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

Uirgo eius quid ego tibi nunefarie raedicem aut laudem antipho: Cum me ipse noris quam elegos formarum spectator siem 2

In hac commotus sum. A. ain tu χ cH. primam dices, scio uideris. uid millia uerba' amare coepi. forte fortuna domi roErat quidam eunuchus, quem mercatus frater fuerat Thairi: Neque is deductus etiam tum ad eam. summonuit me Pάrmenon eruus,quod ego arripui. A. quid ides/ CH. tacitus citius audies a Ut usem cum illo mutem, σ pro illo iubeam me illoc ducier. A. Pro euntichon 2 ciet. Ac es. R. quid ut ex ea re tandem caperes commodi ρ a scit. Rogas uiderem, audirem, essem una quicum cupiebam, AEntipho. Num parva causa, aut praua rati Z traditus sum mulieri. Illa ilico ubi me accepit, laeta vero ad se abdacit domum:

Conmendat uirginem. A. cuip tibine 3 CH. mihi. Α fatis tuto tamen.

cu. Edicit ne uir quisquam ad eam adeate et mi ne absceda imperat. 3o In

7. Virgo. NMi nostri, praeter unum omnes ejus: Utrobique in Thesi latitat . : ejus quid 1. Cum ipsium me noris. Nostri omnes eum Edd. Vett. Cum me ipsum noriti Scripsi au- Cum me ine noras. 2 . mem mercatus fuerat fratre Thairi. Ex nostris plures atque ii meliores, inem mereatus frater fuerat Thaidi. Magis ex more Terent ii, quem adolescentes

21. Neque is deductus etiam tum ad eam. LLber Bembiniis, etiamdum. F A E R N II S. Sie ex eodice Bembino dedit Faernus. Non accedor quippe fi lia iam in re praesenti dicitur, in praeterita Etiam tum. Plauti Pseud.

Ni etiamdum haut sam Lewnlue π viginti

At noster Hee. I, 2, 7O. Narratque ut Meto as se integra etiam rum siet.

te e sembinum . libri leripti Donatus, me illoc . ciueier, quod de versui quadrat. FAERNUS. Immo versui non quadrate etsi, ut ad digitos si e satis quadraret. suspieio est illud Ciam es a Faerno interpolatum. Omiles enim nostrici vett. Edd. Cum illo. Recier re legex s. euid ex ea re tandem in cateret commori Λ veit. Edd. dc novem ex codicibus nostris ab est Uti ergo aliam sedem olim liabuit. Quid in ex ea re tandem ea res commodi 'χε. macum cupiebam. Lege L uicum. Vide Adel. IV, 7, 33. Phor. ,31. 27. Num parva causa aut parva rarios Lege, ut recte olim Palmerius, Num parva causa aut prava ratio

36. Ibi inerat ri tura haeci Uett. Edd. 3c ex nostris libris octo. Ubi inerat. Quod melius. 4o. Atque per alienas tegulas venisse clanculum per i taxiam fucAm famis mulieri. Ex libro Bembino & Victoriano lego, atque in alienax. ut sit ordo, de sensus, ad faciendum laeum mulieri per impluvium. versus autem, qui est octonarius Iambicus, stat, si ea per, elidas ut saepe. FAERNUS. Deum sese in hominem eonvertisse, atque in

Venisse vincidum per impiavium su- factum

, ulta hie annotari possent. Ego quam vissime possum rem exequar. Notum est ex fabula ipsi. non in Hominem se convertime I vem, sed in aurum t ut Horat. Carm. III, 36. Converso in ρretium deo. Et totum ineptum est, eum vel in caeso Juppiter humana seeundum veteres fuerit forma. Scripsit opinor, auctor vel Deum sinis in aurium, vel rarum Ie

162쪽

In Interiore parte ut maneam solvis eum sola: Ednao

Terram Intuens modesse. A. miser. CH. ego, inquit, ad cenam hine eo: Abducit secum ancillas: paucae, quae circum illam essent, manent uiciae, puellae. continuo haec adornant ut lavet. Adhortor properent. dum appara tur , uirgo in conclaui sedet

spectans t iam quandampictam ubi inera HIura haec, Iouem Go pacto Danaae misisse aiunt quondam in gremium imbrem

aureum.

Egomet quoque id spectare coepi: et quia consimilem luseratiam olim ille ludum , inpressio magis animus gaudebat mihi s Deum sese in pretium conuertisse, et per alienas tegulas Minnisse clanculum: per pluviam fucum factum mulieri. At quem deum Z qui templa caeli summa sonitu concutit. Ego homuncio hoc non fecerimp ego uero illudfecerim ac lubens.

in miritum, vel ut mectu, mprnium. Por ro duo libri Faerni evm I nato, Ateiis in alteras rex, se Nostri vero Et per alienas te gulas. omnino melius. Quid enim Impluvium Ioeus intra aedes eavus, a solo ad caelum usque patulus, ut lucem admitteret, di aqua de tecto eollecta in eum implueret.

Quale ergo est In tegiuas per i limiam Immo si quid superne decidat, de tegulis in impluvium veniat necesse est e contra siquid sursum esserendum, per impluvium in tegulas. Gellius x, 33. Vinctum homiη- , si aeris suminis iussi introieris, selia πιή.m est: σι-- ρεν impluviam in tertius subtaci, at- inde foras in Mam demitti. Si ergo vel

per impluvium vel in impluvium ad solum usque taeiderit Iuppiter , non propior fuerit

Danaae eubiculo, quam si soris in via esset. Locum totum sie constituormum sese in pretium convertisse, per ali nas t-ulas Venisse elanc uiam: per F iam furum factum mulieri. Pre retulas venis pluviae speeie & forma. Scilicet cubieulum virginis pervivebat, de imber aureus per tegulas eo perfluebat e per pluviam igitur sucus ei factus est. Illud quoque in recepta lectione ineommodi esti quodioli viam primam eorripit et eum quater apud Plautum producat. Fallitur enim quidam, qui mxemplo line tutari studet ex Phor. IV, 4, 16. Detuis per inplurium decidit da retulis.

Quippe ibi legendum, Anguis in inpluvium equod & Guyetus vidit: Plaut. Amph. U. 1, 36. Deriduaι angues jubui deorsum tu isseuviam

Quod si Iumire atque alii finentia di i

Terrifico quatium sonitu rael a templa. Tamen eum de Maiestate Iovis hic asatur ιLMm deum, qui summus deorum est; videan- non es antius sic dedimet. At quem rium, qui templa caeli summa nuta Virgilius bis, de Iove: seoncutit.

Clarius, opinor, potentiam Jovis indicat, sinulti solo, quam ii quantovis strepitu, crepiIu, Prisu, tonitru inelum concutiat. 3. Ego homuucio hoc non facerem ρ es. illud viro ita sci ae lubens. Illud Feci ineptum est. ut de T. Faber vidit. Nihil enim tum fecerat. sed facturum se eme reputabat et quin de verius et audieat. s μοι legis. Faber itaque, Ita faciam . vir eruditus Ita fecerim et neuter tamen alia hie mei. la subodoratus est. Illud ita secerime Quo quaeso pertinet Ita an, ut per tegulas deflueret Iovis exemplo Nimiis rum, ubi primum μι in textum irrepsit, Ita in versus subsidiam addiderunt; quod tamen a Petrensi abest. Sex ex nostiis codices Ego reo

163쪽

IIImum haec mecum reputo, adcissitur lauatim interea uirgo:

Iit, tauit, rediit s deinde eam in lectam illae conlocarunt. sSto exsputans, si quid mi imperent. uenit lina, heus tu, inquit,wbre, Cape Ibe sabellum, et uentulum huic sic facito, dum lavamur:

Ubi nos laverimus, si uoles, lauato. accipio trifitis. A. Tum equidem istuc os tuum inpudens uidere nimium uellem, eset satus, fabululum tenere te assinum tantum. FO

CH. Vix elocutast hoc, foras simul omnes proruunt se s Abeunt lauatum, perstrepunt a ita ut μ' domini ubi absunt. Interea somnus uirginem obprimit. ego limis oecto Sic per fasellum clanculum: simul alia circumspecto Satine explorata sint. uideo esse. pessulum ostio obdo. s s

ωera illud, non Ego illud et ero. Repono tuo homuncio hoc non fecerim I ego vero illud feeerim ac lubens. Miror eouidem nee Fabrum nee virum doctum attendisse, tam Faeerem quam Feci praeterita respicere, nee in consultando δc secum reputando locum habere.

s. D, lavit, redii ; deinde illam in licto illa.

collocant. O. l. s. & Donatus pro illam, eam habent: libri vero antiqui omnes fere, eccum iis Donatus, conlocarunt. Sunt di aliquot libri, inter quos Vaticanus, dc duo alii antiqui, qui in IEIum habent , dc cum iis Donatus 1 Bemoinus pro lecto illae, lectulo, habet. quo tamen modo non potest versus procedere, qui admissa dictione conticarunt Iambicus est tetrameter catalecticus eum Iambo in quarta sede, ut ceteri; prima tamen eius syllaba in praecedentem versum rejecta. nos omnibus consideratis neque m lecto, neque in is tum, sed in loetu, antiqua declinatione legi osse arbitramur. teste enim Pristiano, etiam ii ius lectus, antiquissimi protulerunt. Cornifieius in primo de Cenis deorum: Ipsis vero Cereris memoriae novandae gratia testas flereuntur. Plautus in Amphit. Prius abis quam lietas,isi eisisset, concauis locus. nos tamen lege mus in laetum, ne ab antiqua lectione disceti

mus:

It, lavit, redit, deind/ eam in Delum illae conticarunν. F A E R N U S. Recte haeer nisi quod versum male dispo

nat, notante etiam viro docto, Virgor it, Lavit, redit, deindo eam.

Lege, ut nostri qui vetustiores sunt stribunt III, una tamen sillaba itit, lavit, rediit, deinde eam in lactum illae

eonticarunt.

7. Et ventulum hule. Coniunctio renon es in antiquis libris, Bembino de Victoriano, quae dc maiore gratia abest. F A E R N U S.Ib. Dum lavamur t Ita Donatus &iidemmetantiqui libri. F A E R N U S.

Immo retine Et cum nostris omnibus de Edd. vett. Nulla certe gratia est bis in Liam verba contigua exire. so. luis esset flatus, bellum tenere se asinum tantum. Hic versus nulla ratione stare potest,

nisi legas fabellulam. sane liber Bembinus MBasilicanus habent, qui esset. FABRN I s.

ab Ilum. Sie dedit Faernus, eredo, i p graphi incuriar etsi codices Nostri, Flab/lium. Guyetus in Scripto invenit Flabellulam, ut exigit versus. 3 3. Ego limis asperio. Ex libro Bembino & aliis antiquis ac ratione versus , speeto leῖendum. FAERNUS. Media fere pars Nostrorum, specto. 34. Et simia alia circumspecto. Copula O non est in libro Benabino, nec Basaicano, quae adeo non necessaria est, ut & cum gratia absit. FAERNUS. Vix unus dc alter ex

nostris Et habent. . . P

--Duid tum fatue. Antiqui libri bis habent

quid 1 quae particula geminata' necessaria Mversui videtur &- sensuit interrogat enim Chaerea Antiphonem, cur quid tum interr , Sarit,

164쪽

ego occasibnem Mi sistam, tantam, tam breuem, tam optatam, tam insperatam

Amitterem p tum pol e o is essem uero, qui ad mulabar. A. Sane hercle ut dicis. Iet interim des molis quid desums pCA. Pardiums. A fu i es: kHρ domitry CH. immo out libertum Discum.

A. Ferlongest. CH. set tanto Dias properamus. A. muta usem. ci . Ubi mutem p perii: nam exulo domo nunc: metu ratrem, Ne intus sit: porro autem patrem, ne rure redierit iam. A. Eamus ad me, ibi pr xumumst ubi mktes. CH. recte diris.

Eamus: et de tuae simul quo ράcto porro pusim 6s

Potiri , consilium uolo capere una tecum. Α. fiat.

lectio , ' ea tamen videtur antiquior, quae est in libro Bembino. is ut & in Heautontim. mihi issius vero ad rastros res redis. FΑERNUS.

io simulabar. F A E R N U S. Ex duobus illis Faernus edidit frui sim sari

Unus tantum ex nostris sic habet et Tres Cutia a Myr eeteri 9 in ad Misar. Hoc placet, amant enim hoc verbum Noster N PL tus. Mil. II. 1, 74. mee daarum hodie iacem Ea hine er utau miner feret imui :Atm eadem erit, serum alia esse ad in

sa. Ubi mutemi periit nam domo Midonum et metuo fratrem mos μ , mrro autem pater ne rure redieris

nomo, quod emphasin hie habet, in Thesi

premitur. Male autem Paser , cum dixerat Fratrem: Reponet Ubi murem p periit nam exuti domo num: meismo fratrem . N. intus site porro autem latrem, , rure re Heaut. I, a, M. Idierissem. et omnia , patria iram, atque animum

amicaι, se erνε με t. suae. garit, qui per se ipse poterat quid semium

esset coni cere. lege ergo hoe modor Luid quid tume faturi quas dicat, quid sibi vult tuum is iid, quid tum FAERNUS. Et nostri plerique omnes, sese. quid tumesia eorrigendum, euid tum e quid i Repetutio hoc postulatis . Mui ostentaram, iam brevem. Post eas ratam Donatus de omnes t. s. praeter Bem- binum habent tantam. versus autem stat si legas ostentam, ut Sc in aliquibus libris est. atque mee dicito etiam in pnormione reperitur. Vox autem mihi in seansione monosyllaba eriti legendum ergo est, mihi ostentam, tantam, eam brevem. FAERNUS. . Melior pars Nostrorum Tantam: quae vera Iectio est. Sie magna, amplia, occvri Plin. Ηist. xvIII, 23. Tanta literarum oc-o est. Servius ad Georg, I, 14s. Et obtenta densam tu nocte ten M. Ab ostendor veteres par- ticipium Ostentus, non ostensus diectant. Terentius in Eun. An ego occasionem Mihi ostentatam tam brevim. Similiter Ec illud in ' Phorm. v, 4, . Neque me domum nunc r

ei rem . nist mi esset spes ostentara H usa - bendas. Sie hodie ferturr sed ex re ipsa adiparet Seriliun ipsiun legisse Omnsam di in

s . Is essem vere. Non mihi displieri haec

165쪽

EUNUCHI

II UT A me di ament quantum ego illum vidi, non nil tImeo misera, Ne quam ille hodie insanus turbam facias, aut uim Thaidi. Nam postquam iste aduenerat adulescens, fater uirginis, Militem rogat ut illum admitti tabeat: ille continuo irasci, Neque negare audere: Thais porro instare ut hominem inuitet. s Id faciebat retinendi illius causa: quia illa quae cupiebat

2 e sorore eius indicare , ad eam rem tempus non erat.

Inuitatus mansit. ibi illa eum illo sermonem occipit. Miles uero, sibi putaris adductum te oculos aemulum, Goluit facere contra huic aegre: heus inquit,puer, i, Pamphilam I o Adcerse, ut delectet his ras. illa exclamas, minime gentium: In conuiuium illam 2 miles tendere inde ad iurZium. Interea ararum sibi clam mulier demit, dat mihi ut auferam:

Hoc est Agni: ubi primum poterit, se illinc subducet scio.

Ita me dii LM ament. In eontextu libri Bembini & in aliis plerisque l. Terentii, de Donati, non est dictio utroque modo versus est trochaicus aeatalectieus, sequens vero eatalecticust teritus est octonarius Iambicust quartus trochaicus tetrameter acatalectieus, correpta priore syllaba in dictione tuum, delia, per elisionem unitas Ir quintus, di sextus generis eiusdem l reliqui troehaici catalectici. FAERNUS. Tres ex Nostris cum Ediu. vett. non habent Bene. Nam postquam iste advenέt Chremes aduliis scens frater Minnis. Iambicus hic venit inter vicinos Trochaicos. Codex Aeademi s dc ex Meadianis alter non habent Chremes. Et sane in textum ex interpretatione irrepsit. Satis enim describit hominem , absente nominerpraesente vero nimium t Infra, V, 1, 3. is fuit stitur ν 3 v. se Chaerea. TH. Qui Chaerea r νx. ista seelus frater Phaedriae. Nee Chaerea Thaidem viderat, nee Thais eius nomen audierat. Et notabis in Arsi esse se, dis i ut par est, cum demonstratur aliquis tat hic, n Iambicum facis, in Thesi est σε.

Repone a Nam postquam iste adυ mrat assivisens fratre

virginis. Phorm. V, 8, 36. Postquam tamvere id vos velle animo adveris

teram

8. Invitat tristis mansiι ibi. ilia tum iri sermonem iura. Omnes libri praeter Bembinum ha

bent Ierimonem me*it. Donatus vero,

occipit. itaque Robertus Stephanus impressit. ego ita legendum, itaque distinguendum puto, Invitat tristar mansit. Ut illa cum iri sermo- 'uem occipit. stat autem versus eorrepta priore in dictione illa, elisione alterius L FAERNUS. Unus tantum ex Nostris eum Donat. de Edd. vett. Decipit; ceteri Inripit. Utrumvis probe, nee hilum interest. Sed vides, Iambi- cum rursus inter Τr heseos comparere,

Invitat tristis: mάnsis: ibi ilia eum siti se monem iacipit. Sed & praeterea in dictione vitium est a div tar tristis; scilicet Thrasor Mansit: quis 3 an iterum Τhraso immo Chremes. Hoe plandi

contra rectum loquendi morem: neque Terentio condonabitur. Spondeo me tibi veram eius manum restituturum t

Initiatus : m sis. ibi tua cam illo sermon occipit.. Vide

166쪽

DUM rus eo, coepi egomet mecum inter uias ,

Ita ut fit , ubi quid in animo es molestiae,

Aliam rem ex alia cogitare, et ea omnia

Teiorem in partem. quid opust verbis 8 dum haec puto, Praeterii inprudens uillam. longe iam abier- , Cum sensi: redeo rursum, male me uero habens: Ubi ad ipsum uenio deuerticulum , cdotui: Occepi mecum cogitare , Hem, biduum his

Manendumst soli sine illo2 quid tum postea 'Nil est. quia Z nil p si nbn tangendi copia est, Eho ne uidendi quidem erit Z si illud non licet,

Saltem hoc licebit. certe extrema linea Amare, haut nihil est. villam praetereo friens.

Set quid hoc, quod timida subito egreditur Pythias P

Vue t terarum ductust invitatust, inmisis': se enim, i mpra e posito, eompendiose olim scribebant. Neaut. I, 1, I . Duam verum Memdemum invita um, ut biseum esset amptas. v. Milia vero Hi putare adductum anu oculos

aemulum:

visit facere e tra sine aegra: λώι, inquis, puer, Pamphilam Merse. Posterior versus miseris modis claudicat , In Aura nulla eliso fit; in sine acuitur, Puer, qui in primis in Arsi esse debuit, ut se vocari lentiret, in Thesi latitat. Frustra vir doctus ex Plauto suo haec excusatum ibat. Sed de aliud adhue est: Mites ρω- rare, & deinde, Nuit facere. Certe, si imgare, eonsequens est Uetia vel VAM . Utriimque versum sic refinget iss aematam, Mitis mero, sibi putans adductum ante oem Voluit facere contra hinc aegrae heus, inquit, puer, i Pamphilam Aderest, ut delectet hic non I, adeose, ut infra V, 2, 33. ιricem adcestum iis. I. Adinst. Hic versu, inquit vir eruditus, una Duaba excurru ultra Tractauum Aωta. um , qualis sunt And. III, 2, 29. Heas LIV, 3, 37. P. 3, ra. AdeL II 1, r. At ui neque hie versus excurrit, neque ulla talis exiscurrendi libertas est e & quattuor quae citat Ioea, non exempla simi, sed errata. Gentis, syllabam suam ultimam sequenti versiti commodat a vocali incipienti; ut noti vii apud Virgilium versus, - Decoctuu humorem, , - D qua sulfura, - Arbutus horrida, singulas stllatas sequentibus transmittunt. 3. Et ea omnia in Pe orem tartem. Magis exeonsuetudine Terentii est, si se refingis: Et ea omnia Pejorem in partem. 6. Mati vero me habens Melius ex Regiis unus, Mais me vero habens. . Ubi 'ad imam veni diverticulam. Tres antiquissimi libri, deleniculum. F A E R N LI S Usi ad ipsum eteni diverticulum, constiti. Codex Academ leus I enio, ut prius Redeo. Et versus fit suavior. Supra III, 3, It Ubifriget, huc emast. 4. Sed quid Me es quod timida stibito rendAtur 'thiasi Deleio verbo est, qui non est in libro Bembino, senarius procedit, si tamen en

167쪽

EUNUCHI

UBI ego illum scelerosum misera atque inpium inueniam 8 aut ubi quaeramyHocine tam audax facinus facere esse ausumpserit. PH. hoc quid

sis uereor.

rv. uin etiam insuper scelus, Rostquam Iudificatust uirginem,

Vestem omnem miserae discidit, tum V m capillo conscidit. PH. Hem. PY. qui nunc si detur mihi, sin ego unguibus facile illi in oculos inuolem uenefico pPH. Ne cis qui rofecto absente nobis turbatumst domi.

Adibo. quia istuc Z quidnsistas δ aut quem quaeris, 'thias pPY. Ehem Phaearia, ego quem quaeram Z in' hinc quo dignu's cum donis tuis

Tam lepidis. quid istic es rei 2 ro

Py. Rogany eunuchum quem dedisti nobis, quas turbas dedit pGrginem, quam erae dederat dono miles, uitiauit. PH. quid ais y

PY. Perai. PH. temulenta es. PY. utinam sic sint, mihi qui male volunt.

Do. Au obsecro, mea PT thias, quod isne nam monstrum fuit δ

sequens versus troclinicus est, tetrameter aca

talecticus. FAERNUS. a. νη. perii, Me md sit vereor. Immo mim libria fere omnibus & E M. vetti Perii Pythiae donandum est. Vide And. III, 3, . s. Esen quem l eram abi hine q- di isses. In libro Benabino haec antiqua est lectio. utro ego , ego legatur, ut & in aliquot aliis bris e pro Mi Mne. in sine. quam lectionem liber quoque Vaticanus, licet abraso n, ex D , confirmat. item Victorianus, in quo est. i. miser in aliquibus aliis est i Amer est autem hie. haee particula in . ex duabus concreta, udi ne, ut abis, ex adis de na. qua dictione dc infra ut hur, in intra nune jam, pro isne intro. sane in libro Bembino non est verbum es, quo dempto versus hos sic ordiamus t Hem Phae tria ego quem quaream ' in hine quo di Invi eum donis tuis Tam l. idis' pu Oid istae opprior versus est octonarius . posterior dis ter, uterque Iambicus. FAERNUS. Meliores nostri Ihinc ει unus ti μιι ceteri eum vid. vett.-bint. Et pro Lepidis perperam Inlepidis. F. Ruriasmet eun inum. Codex Petrensis Rogasne. Repone, Rogany minaechum. ut Tr baicus sit, pariter ae duo sequentes ede acrior fit increpatio, celeritate ipsa. I 2. Virginem, quam erae riderat dono miles. vitiavit. να quid ais t Dona dederat, est in libro Bembino, & Basilicanor versus autem est tr chaicus tetrameter acatalecticus. FAERNUS. Atqui quod Edd. vett. di ex nostris unus&, ut videtur, pleriquerierni habent Dederat dono magis placet. Sono ipso rem amplificat.

33. Utinam ste sint qui mihi male volunt. Rectius legasi inmam se sint, mihi qui mala volunt.14. Nuid σια nam monstriDii 3 Antiquiissima lactio ex libro Bembino. , sed istuc nam momstrum Dis p habet di Baslieanus. quod istuc FAERNUS. Duo quoque ex nostris V terrimi e uia. Ceteri 2uid monstri. s. Ego ilium nocior sueris: Me quod ferit. res ipsa in eat Me editi ac scripti. Sis tamen repono l

168쪽

en. In nis qui istuc cere eunuchus lxitpex .ego illum nescio hoc I sMod fecit, res ipsa indicat: Uirgo ipsa lacrumat , neque cum rogites , quid si audet dicere.

Ille autem bonus uir nu quam apparet. etiam hoc misera fuspicor, Aliquid domo abeuntem ab ulisse. PH. nequeo mirarι fatis, , Suo hinc ille abire in uos posis longius: nisi si domum ros orte Ed nos rediit. PY. uise amabo , num t. PH. iam faxo scies. D. Perii, obsecro tam infandum facinus, mea tu, ne audiui quidem. PY. At pol ego amatores audieram mulierum esse eor mάxumos, Set nil potesse: uerum miserae non in mentem uenerat: Nam ilium aliquo conclusissem, neque illi commisissem uirginem. a s Acrus IV. SCAENA IV.

PRAEDRIA. DORUS. PYTHIAS. DORIAS.

PR. EXT foras, sceleste: at etiam restitas,

Fugitiue y prodi , male conciliate. Do. obsecro. PH. Oh , Iuue uide, os ut sibi di si carnufex.

Mid huc tibi reditis usis quid mutatis p

Insanis, qui sue fauere eunuchus potuis ρ pr. ego ilium nescio: Mestusdstit, res ipsa iussicat. Ut versus sit Dimetrus Iambleus , plane ut supra s, di io. Heaut. II, ε, 16. Nescis aliast ma gaidem semper. N V, 4, 1 3. Deos mcio: sis quod potero enitar sed . o. ille abire. Lege, versus causa, Quoiam illa abire. x . Forte ad nos redierit. pr. vise amabo, num ibi sit. νη. jam faxo scies. In omnibus quotquot sunt libris , pro redierit est rediit: Zepro nam ibi sis. num sit: solus Bembinus recenti manu superadditum habet, ibit quae dictio nec necessaria est, nee a Donato ponitur, ita hune locum exponente. num sit, domi subatidiendum est , aut num sis quod disis.

FAERNUS. Nostri, uno excepto, omnes Rediit. Raedierit versum corrumpi . 13. PT. At DI amatores audieram es muli rum eos maximos. varie collocamur haec verba

in libris seriptis: sed elegantius in libro Benabino: At pol ego a atores mulieram esse audieram est: ma nos. FAERNUS.

At pol ego amatores mailserum es audi.ra eos maximos. Sie dedit Faernus ex Bembino suo. Duo tamen hic peccata sunt, quod Mutierum secundam acuit, quod Audieram teriatiam. Repone ex vett. Edd. 5c Nostris Dinnibula At pol ego a Iores aAduram mMIuram esse

eos maxum.1.

, . Sed nihil noe. Pristianus legit ut& in plerisque antiquis libris es'. in omnibus vero L s. Donati est ρομυμ ι corrupte quia

dem , sed tamen unde appareat , eum non

posse legis Ie . sed Dies: quo quidem modo

melius procedit octonarius, contracta tamen dictione nihil, in unam syllabam. FAERNUS. Nostri omnes Potesse. 23. Nam iliam Hiquo conciassem. In omnibus libris legitur emel spem. nee sane hie neeessaria est syneope, cum versus stit eliso uno ι ex issi. FAERNUS. Recte hoet de nostri quoque omnes Concbesissem. 3. Iliad vide. Lege ex uno Nostro, Que d . Vide ad Adel. li, 2, 2o. . euid fiuc nuιιio. Interponendum post huc. pronomen

169쪽

Somi non ostiendissem, ita iam adornarEt fugam. PY. Haben hominem, amabo ρ PH. quidni habeam y PY. o factum bene. D. I tu cpol uero bise. PY. ubi es λ PH. rogitas p non uides pPY. Videam, obsecro, quem χPH. hunc scilicet. PY. quis hic es homo PM. Mi ad abs deduectus hodiest. PH. hunc oculis suis io AosrErum numquam quisquam uidit, Phaedria. PH. Non uidit Z PY. an tu hunc credidisti esse, obsecro, Ad nos deductum Z PM. namque alium habui neminem. PY. o. Ne comparandus hic quidem ad illumst. ille erat

pronomen tibi, ut in Donato,&libro Bembino

est Quid hue tibi redistas, re versus stabit eliso d ex ruid. Quod vero sequi rur , quid

vestis mutam est, ab omnibus antiquis exemplaribus, praeter Bembinum , abest verbum es. quod nec necessarium est. nam a superiore repetitur. F A E R N U S. Sie & eodices nostrit sed lego,

Leuid hue tibi reditis p vestis quid minatis ρε. Ita jam ornabat fugam. Omnes alii libride Donatus, adornabat. solus Bembinus, quem ut antiquissimum sequimur, ornarat. Baulicanus adomarat. praeterea in eodem Bembino legitur,fresvin bene, sine interiectione o. FAER-NUS. Lego tamen, ut nostri plerique Asdo narat , ut Ita sit in Arsi ec Domι eorripiatur. 7. Habesne hominem amabo ρ Quidni habeam 3 Factum bene. Sie dedit Faernus: sed ex metri ratione legendum est, Haben': & quod omnes nostri cum veti. Edd. habent, O factum bene, suavius est, ut eliquescat ultima in Habeam. Utrumque vidit vir eruditus. II. Nostrarum numquam qui uam vidit,Phae- ὼγ a. Apud Priscianum 96o. Nostrarum qu quam: deest Numquam etiam in Scriptis. At Cledonius p. 39o7. Nemo, inquit, feminino genere ultum es apud Terentium , ut Illum nemo no

strarum qui quam vidit. Apparet . quosdamolliri legisse Nemo quisquam , at hodie Codices

omnes, Numquam quisquam. UtriimVis probe. 3 3. Namque alium habui neminem. Solus Bembinus liber habet-; omnes alii quotquot sint, item Donatus, nam quem. quam, veram lectionem puto: ita ut interrogative

distinguatur post, nam quem p & subaudiatur eduesum cre Lim et deinde assirmative subdatur, alium habui neminem. FAERNUS.

Praeter Bembinum, etiam ex nostris Veter

rimus Namque. Recte, ut de vidit vir doctus. 4. Ne comparandus hie quidem. Aliqui librLinter quos Bembinus, pro ne, nec habent. quod magis videtur negare. FAERNUS. Male Faernus Nee evidite Nostri omnes M. Na quidem passim apud omnes Scriptores; Milus eenties ibi editum est me, cum codices

abeant M. Ne etiam Nonius δc Pristianus hie habent. Ceterum Priscianus p. IOI1. falsus memoria est, cum Au explicans, hinc citat,

Ne conferendus hic quidem eum tuo est , sie enim ibi Seripti quoque. Sed Nonius ipso

verbo Comparare, ' ut nulla fraus a librariis esse possit, Ne comparandus habet. Vir doctus negat Comparare hoc sensu apud Nostrum alibi

inveniri. .id itaque illud supra 3 II, 3, 63. Immo si scias quod donum dono huic contra

comparet.

II. Nune eo tibi videtur foedus. Non potest hie versus stare, nisi dempta pariteula eo, quae nee in libro Bembino in. FAERNUS. Eo tibi Codices plerique omnes. Eo ejecit

Faernus, fide codicis Bembini, atque ita eitat Nonius v. Foedus ;& sie ibi eodex veterrimus Contra Servius ad Aen. III, 2I6. Nunc heu videtur oedus: ubi legendum est Eo pro He Sie & duo Terentii codices ex nostris Vetustissimi, ne eo videtur , ejecto illo Tibi. Plaeet hoc e non enim Pylluadi soli, sed euivis alii foedus videbatur. 21. Colore musetao. Audiamus Donatum e Erravit, ait, Terentius, non intellegens M ς nandricum illud , Αὐτός ἐo γαλεύ- γρων. Ait autem Stellionem, animal quod Laceriae non dissimile est . inaculoso corio a namquel ad id genus coloris facies exprimitur Eunu- chorum a

170쪽

None facie et liberali. PH. ita uisus es I s

vudum, quia uaria ueste exornatus fuit: Num eo uidetur foedus , quia illam non habet. PY. Tace obsecro: quas uero paulum interfiet. Ad nos deductus hodie es adulescentulus , uem tu uidere uero uelles, Phaedria. et oriis es uietus , uetus , uaeremosus senex , Colore sellionino. PH. hem, quae Baeε es fabula Eo rediges me, ut , quid emerim egomet, nesciam REho tu, emis ego te 2 D. emisit. PY. iube mi denuo

chorim, quia platique lenti nos mi. Hi ne erravit, quia dicitur I r Aedesionem sequor, flui

recte intellexit, Terentium scientem Musti o estire eunuchum dixisse coloratum, velut se ' livido i quia fere eunuchi aut ex ea didis lentimnosi fium, ut ex Gallia εc huiusmodi oementalibus , aue ex suscis sublividi, ut in Armeniis M aliis orientalibus. Haec liter i a quo distamus Menandraim Medixisse Messio- i Terentium vero sive erranistem sive prudentem scientem dixisse Musiam hanc Graece γαλην diei, illum Bene sit illi quidem, quod Menandreum illud nobis servavit, cuius ductu & indicio Terentianos eodices a gravissimo errato iam liberabimus. Neto enim Nostrum dixisse mura mu'sime nego ullum alium sie dixisse aut dicere potuisse, non magis quam Cotire-Coum ea M. Cur hoc quia ut Equo aut Cani non unus de proprius est color , ita neque Mustelae. Musteta, testibus Gesnero ec Agricola. ple- rumque est in dorso Be lateribus rutila, raro subfiuva r in gutture semper eandida . quia

nonnumquam tota eandida reperitur, quam

quam rarius. Quid igitur si color quisquam dictus est, a qua corporis parie dictus est, dorso. an gutture 3 Si ab hoc. iudai est, si ab illo. si . Quis ivitur tale nomen indiderit, tam incerti de aminui sensus si Aedesionem audis, sublividus evior est isi Eugraphium, niger, si me audis, nullus

umquam eo nomine signatus est. Aliud ergo invinigemus. Menander, eum Eunuchum hune γαλ . Messio m voeavit, id voluit, si eloeum fuisse maeulosa, lentiginosa, talis enim Marum color est. Ovid. Meti V, 46o. de Stellione t aptumquε colori

Ergo, de rem ipsam de auctorem saeuius, T rentius sie dederat resis es vinus, vetur, vetera seu sex, ore selli ino. νου. iam, q- baec es f Ut a leone Lo , M. a pavone Pavo. inussita a stellione Massioninus: cuius tres priores syllabae Creticum quidem pedem faciunt, sed hic. quia pronuncias i ut 1 . in spondemneondens rure ut d. 1U,s, 30. Graniuscula; Ηorathis mari Mor. Sed quid alibi quaeras. quod in ipso eodem vocabulo habes, Melise. Virgil. Geor. IV, 24 3. Minis e Iuri dii cingesta cubilia brutiι.

Ceterum quae vir eruditus multis verbis ad hune loeum eontexuit, piget excutere. Ii

se putat Terentium ab omni strare liberare. Immo ac Terentium dc Menandrum ipsum errore eumulat , si eunuchum hune Pisci comparaverinit quanam obseero similitudine Plice mutior esse mallem, quam talia loqui. 2o. Q tia vero videre. Muta verborum ordinem, ut est in o. l. s. dc Donato, Duem a videre vero, ut de in sequenti versu. vietur. verus. F A E R N II S. Ita nostri omnes, Videre Hro; dc Vinuι, tutus. 3. Eo redigis me, ut quid uerim, umet nesciam. In libro Benabino est, redires. at in Donato pro ueris, est emerim. F A E R N U s. Retinuit vulgatum Faernus. Sed recte habet tam Benabini illud Maeses, quam Donati Emerim. seribe autem per interrogationem, redistingues

Nempe Eunuchum de Aethiopissam heri eme-R rat

SEARCH

MENU NAVIGATION