장음표시 사용
271쪽
Resipisse. CH. ut errat. Μ. te V m quaerebam , Chreme:
Serua, quod in te es , flium et me et familiam. Cn. Cedo quid uis faciam Z M. inuenisti hodie fliam. 3CΗ. Θιid tum y M. hanc uxorem sibi dari uolt Clinia cri. maeso , quid hominis es. M. quid . CH. iamne oblitus es,
Inter nos quid sit dictum de fallacia,
in ea uia abs te argentum auferretur 2 M.fcio. CH. Ea res nunc agitur ipsa. M. quid narras, Chremer Io
Immo haec quidem quae aput me es, Clitiphonis es
Amica. CΗ. ita aiunt: et tu credis omnia:
Et illam aiunt uelle uxorem , ut cum desponderim ,2 es, qui a tirum ac uestem atque alia quae opus sunt comparet. M. Id est profecto: id ami eae dabitur. CH. scilicet IsDatum iri. M. ah , frustra sum Uitur gauisus m iser. euiduis tamen iam malo, quam hunc amittere.
quuntur , paulo post eadem illa dicturum
quare eum versuin omnino delendum arbitramur. quae vero sequuntur ea ex libro B-bino personae Menedemi attribuimus rEa res nunc ipsa. ME. quid narras rare ΤImmo haec quidem, quae aput me est,
is mica. ita aiunt. CH. e tu eredis 3 ME. omnia. cu. Et iliam aiunt velle uxorem, ut eum d
θondoiI, Des qui aurum, ac vestem π alia quae opus sunt, compa G. ME. Id est profacto. Hie primo negat M nedemus , id quod asserit Chremes, scilicet pre speciem desiderii nuptiarum lallaciam in se a Clinia filio intendi . ad extorquendum argentum , quod Baechidi detur e non enim hane eius amieam esse, sed Clitiphonis. eontra asseverante Chremete id esse compositum inter adulescentes, ut Baeclus, antica Clitiphonis esse dicatur. at 'ite ut Clinia uxorein velle se singat, ut per Ipeciem uxoris ornandae, dc nuptiarum apparandarum, argentum a patre accipiat, quia det Baceludi. tandem Menedemus in opinionem Chremetis inducitur ι actum demum dicit, id es profecto, de quae sequuntur FAERNUS. Nostri omnes Soli Beinbino debemus, quod spurius versus hine ejiciatur , qui fictus est ex II. s. Vae misera mibi, quanta deste decies. Et inde etiam habemu, Iannuo haec quidem quo quid. Hane Mi uxorem. Omnes postri, Hamωxorem mi duri. 7. CH. 9uaeso quid tu hominises 3 us. quid Pie nior videtur lectio libri Bembini. M quid es
nee versus repugnat, elisa ex verbo littera.
ne oblitus es Frustra oneratur versus. Nostri universi r tundius r
oblitus es te. ME. Quia dixti Chreme. Liber Bembinus, quid narras. Sed hoc non magni reset t. illud maioris momenti est ex versu, qui sequituri Erravi se res acta est. quanta θ. Acidi. iacontextu libri Vaticani non est e nisi primam dictionem errata. in Bembino vero illum versum omnino non esse, Ec sane eum esse subditicium ex insequentibus patet, ubi Menedeisi mus tum denique errorem suum agnoscens, in liaee verba prorumpit id es p Uerio. id amicaa dabituri de interposito Chremetis an sensu . vah , fora istor Iavisus miser. ita liquido apparet, quicquid ante haee est, dissentionem esse Menedemi de Chremetis, hoe contendente, Bacchidem a*i eam esse Cliniaer, illo Clitiphonis. quid ergo opus fuit Menede--- hic dicere erravi, dc cetera quae s
272쪽
Qid nunc renuntiem abs te responsum, Chreme ξ tiat me sensisse, atque aegre ferat. cn. Aegre Z nimium illi, MEMedeme, indulges. Μ. sine: Inceptumst: perfice hoc mi perpetuo, Chreme.
CH. Mie conuenisso, egife te ae nuptiis. M. Dicam. quid deinde Z CH. me facturum esse omnia, Generum placere a poseremo etiam , si uoles, Despunsam quoque esse dicito. M. em, suc uolueram. CH. Tanto ocius te ut poscat, et tu id quod cupis,mam ocissime ut des. M. cupio. Cis. ne tu propediem, Ut istam rem uideo, sius ob iurabere. Set haec ut ut sunt, cautim et paulatim dabis, SisDies. M. faciam. CH. abi intro: uide, quidposulet. Ego domi ero, siquid me uoles. M. sane uolo:
Nam te frientem jociam, quicquid egero.
aput me est eum nostri perperam habeant, Et avis- ώ.:M 3Me aput te est. Tamen ex nostris omnibus DespondMim legimus, non De omistis. Et, Ita aiunt: π is crassis omnia: soli Chremeti tribuimus. 3 3. Et illum aiunt velle inerem. Lege Illam. Supra IV, 3, 23. Nam te amara π etulle uxoram.
t 6. Frustra igitur gavisus miser. In omnibus libris est verbum sum t. in Bembino quidem, post θωstra: in aliis post igiιur. sed antiquiorem lectionem admittendo, versum ita expedimus , ut vox frustra hie ultimam eorripiat. quod exemplo non earet et ex igitur veror elidatur. F A E R N lIS. Laeve hoe est, di laetum curam admittit. Lege pro Vah, quod dolenti magis eonvenit As Sed aliud est, di paulo maius r Dixerat Menedemus, Id amicae dabitur, cui respondet Chremes Stilicet daturum. .em H ad T abitur , diserte respondes . die quae vera lectio est Sciliret datum iri. Scilicet eum Infinitivo iungi, praeter haec exempla , etiam Magistri veteres docent. as. Despensam quoque esse dicito. Ex esse, unum si elidendum, vel G Asponsam, m. FAERNUS. xs. Sed hMe ita ut sunt. Ubal dimis Bandinet. lus legebat, sed Mee ut ut sunt, & est in libro Vaticano. at in Bembino, sea haec uti Iuntiquae placet lectio. F A E R N lJ S.
Meliores tres ex nostris, MIMuti Mesunt: Alter. Sed haee vii in sunt. Uel lege, mee uexι μαι vel in ut hiare sant. Nee halum interest. 3o. Abi intro, vUe quid postatini. Liber Remia binus. & Victorianus pstitit, dc Clinia subauditur, de quo iam dictum est, tanto otius raut poscar. FRERNUS. Sie ex nostris duo. Nam te scientesaeiam. Aliqui libri, inter quos Bembimis, te scimum faciam, id est, tibi renuntiabo. ita habebat de Victorianusi sed postea ex seientem m abrasum est. FAERNUS. Duo ex nostris Mintem, sed ex antiquiore mabrasiim est. Recte tamen Seientem; non quod illud alterum non sat bene se habeat, sed quoahoe melius. Plaut. Asin. I, 3, 3 Propterea quod me non scientem secretia
273쪽
M. EGO me xum tam astutum neque ita peroicarem esset scio: Set hic adiutor meus et monitor et praemonstrator Chremes me mihi praestat: in me quiduis Bainum rerum conuenit, Quae sunt dictae in stultum, caudex ,sipes, asinus, plumbeus: In illum nil potest: exsuperat eius sustitia haec omnia. scis. 'Ohe, iam desine deos uxor gratulando obtundere, Tuam esse inuentam g natam: nisi illos ex tuo ingenio iudicas, Ut nil credas intellegere , nisi idem dictumst centies. Set interim quid illic iamdudum gnatus cessat cum S OZΜ. uis ais homines cessareZ CH. Men per tempus enedeme,dduenis 3 Die mihi , Cliniae quae dixi nuntiasin s Μ. omnia. IIlId ait Z ad .gaudere adeo occepit s quasi qui cupiunt nuptias. Ha ha hae. M. quid risistit CH. ferui uenere in mentem Syri Calliditates. M. itanel CH. uoltus quoque hominum Angit scelus. Gaiatus quod se adsimulat laetum, id dicis 3 CH. M. Μ. idem sue
Venit in mentem. CH. ueterator. Μ. magis, si magis noris, putes Ita rem esse. CΗ. ain tui M. quin tu ausculta. CΗ. manedum,
Chremes: In altero Regio additum est pretempus. Repone, ais homines resare Ehem, ne tempus, Menedeme, advenis. Andr. IV, 4, 44. O Chreme, per tempus advenis. CH. CH. M 4. sunρ dicta in suisum. Nota eonstructionem, Harum rerum quae sunt die M. Guyetus eorrectum voluit Borum. Immo repone ex duobus nostris, uno suo annorum, altero Regio, C a rura dictae. s. In illum nil potes: nam exsuperat eius Ita ιιtia haec Omma. Pro vi.' o. l. s. habent nihil quae tamen dictio in stansione est contrahenda. Bembinus vero adverbium nam in con- 2. Gaudere adeo coepit. Adeo occepit. Veterrimi ex nostris, textu non habet. sine quo sermo consuetudinia ecommodatior videtur. ut vero versus sit
trochaicus, ut ceteri, elisis ex illam l. prior hilaba eorripienda , dictio vero ejus mon syllaba faetenda. F Α E R N U S. s. Sed quid interim illici O. l. s. sed interim quid illis. M versus constat rationibus saepe repetitis. F Α E R N U S. Sic & nostri. i . Mane hoc prius Rire expeto. Lege, Mandidam t alioqui elaudicat versus. Saepe occurrit apud Plautum. ΣΟ. Sponsae vesem, aurum, ancillas. Liber Bembinus, bc alii antiqui sere omnes, atque ancitius: ita etiam versu requirente. F Α Ε R N U s. Sponsae vestem , avirum , atque ancillas opus esse, argentum ut dares. Unus tantum e nostris, et is recentior, habetro. Quos ais homines, Chremes, regaret Mem, inque. Nempe a Correctoribus venit, ad ve Menetime, aduenis Ex uno Aeademico abest sum sustentandum e sententiae enim nocet, quat
274쪽
dperdideris. nam ubi des fam nuntiast filio ,
c Continuo iniecisse irerba tibi Dromonem scilicet,
Sponsae aurum, uestem, anuiuas, opus esse: argentum ut dares. 2 M. Non. CH. qui non 8 M. non inquam. CH. xisque i egnatus p M.
nilprorsum, Chreme. Magis unum etiam instare, ut hodie conficerentur nuptiae. CH. Mira narras. quid SFrus meus p ne is quidem quicquam ρ M. nihil. CH. GEmobrem , nescio. M. equidem miror , qui alia tam plane scias.
Set ilis tuum quoque Θrus idem mire sinxit filium, as in ne paululum quidem subolat esse amicam hanc Cliniae. CH. Auid ais p Μ. mitto iam osculari atque amplexari: id nil puto. c . Mid est quod amplius simuletur Z M. vah. cH. quid est M. audi modo: E 2 mihi ultimis conclaue in aedibus quoddam retro, me es intro latus lectus: uestimentis stratus est. go
CH. Abidpostquam hors dirum' M. dictum D tam huc abiit Clitipho.
CH. Mius 8 M. fotas. CH. timeo. M. Bacchis consecutast ilico. CH. Sola 8 34 sola. CHV erit. Μ. ubi abiere intro, operuere otium. CH. hem,
Clinia haec fieri uidebat p M. quidni y mecum una Amul. cis. Fili es amica Bacchis, Menedemee occidi. M. Auamobrem λ CΗ. decem dierum uix mi es f milia. M. 8 isue times quod ille operam amico dat suo pCim Immo quod amicae. Μ. si dat. CΗ. an dubium id tibi es '
quae melius per Asyndeta decurrit. Illudouoque invenustum prorsus , quod Aurum sitie accentu sit, Atque in ictu. Inverso ordine scripsit Auctor et
Sponsa. auram . vestem, Medus opus se, a Ita supra II, 3. 7. Is itum ut dare . Aurum, vel πι vester cu. dc II. Viden tu ancillar, aurum, vestem: quam ego eum una ancillula.
Sponsae pronuntiandum est, quasi esset Sponsat. I. Non quid rans Lege, frua non avi siti moιrem. M. Nehis equidem. Prava hie .istinctio est, quae omnem sententiae venerem extinguit. Repone, e marem, ne o. M. Equidem mιυνε, quiatia tam plane hias. Miror te hoe nescire, qui erc. a s. Sed ille tuus reuoque S rus tam mira finxit
filium. Libet Bemblaus, ec Victorianus, Iediae iuvim, ut sit, tuum sui . PAERNIIS.
26. Ut mo paululum quid- s at. Huiux versus seeundus pes est trochaeus, tertius anain paestus , eliso m ex pautatam, quamvis sequente consonante. FAERNUS. Etiam veterrimus noster SMolat. Alter S et. Ceteri omnes Suritiat. xy. υ misi ultimis rene τε in aedib-. Liber Bembinus, Ec omnes fere alii, etiam ex antia quis, ita colloeant, misi in nitimir. proiae et versus, vel vitando synaloepham, vel dixivngendo diphthongum in voce aeditas
FAERNUS. Atqui ea lectio sola vera est, υ mihi Misimis. Neque enim synaloepi in omitti, nee dissolvi diphthongus iste potest.
275쪽
mmauamne tam animo comi esse es leni putas, ut se uidente amicam flatiatur suam tri. Uidni t quo uerba facitius dentcr mihi. ci . ferides 8 merito. Ut mihi nunc ego suscenseo. Euot res dedere, ubi possem tementiscere,
s essem lapis 2 quae uiri t uae misero mihi. At M illud haut inultum, si uiuo, ferent:
Nam iam. M. non tu te cohibesy non te respicis pNon tibi ego exempli fatis sum 8 cH. prae iracundia , Menedeme, non num aput me. M. tem sue loqui δNonne idflagitiums, te aliis consilium dare,
Foris sapere, tibi non posse te auxiliarier pcia. suid faciam 8 M. id quod tu me fecisse aibds parum: Fac te esse patrem ut sentiat: De ut audeat
39. ammo tam esse, aut tiri putas. Et hie quoque .. sere l. s. inter quos Bembinus di omnes fere antiqui, praeter Baslieanum, habent, que metu me aliqui vero pro communi, comi, quoia mihi maxime plaeet. Sed multo maxima pars ita seriptum, ut & pro eam ni di pro e- aecipi possit, hoe modo esti. Movet me ut comi malim, non modo ratio versus, qui, si communi legas,
stare non potest , sed etiam quod non fere voeabulum eommunis invenias in hae significatione, qua hic ponitur, nisi dc id quidem iudicio nostro mendose apud Suetonium, invita Claudii. de quo in notationibus emeriis dationum ejus auctoris susus disseremus. Sane & in quibusdam libris impressis comi legi
testatur Io. Rivius, ut sciatur non nos hoc primum advertisse, nec publieasse. certis tamen de causis lebionem vulgatam retinebimus. FAERNUS. Pro Aus, nostri sere omnes M. Repone, Led quamne tam animo comi esse in lini ρο-
4 I. M. Ahaseb. Ilaec non sunt in libro Bem-bino, de terte risus non videtur habere hie locum. Sed nec versus haec recipit. FAERNUS. Nec agnoscunt plerique nostri. a. Deridest merito mihi nune ego suscenseo. Lege de distingue. Derides merito. Ut mili num ego sus fio. sie V. 4, 2o. M. P.am nunc totus Stirliceo mihi.
. Nisi Gran lapis 3 L. o. s. m essem lapis e FAERNUS. essem ustis. Vides, quam ineommode accentus fiant. Decem e nostris habent Nisi LNe igitur,
so. 'spe auxiliarier. syllaba deest, quam typographi culpa meidisse credo. Siquidem eodices nostri universi, Non pos te auxiliarier. Taceant itaque, qui synaloepham hie omitti propter sequentem diphthongum volunt. si. 2 inuriam Id q-dmefecisse ambas parum. Codra Regius, Quidvis faciam ὶ An legendum
Quid vis faciam ρ Id quod me fecisse aibas
Sed recte unus ex Meadianis; Duod tu me.
Nusquam, si memini, aliter Noster, quam Aiabam, Aibas, is ibat, per disyllabon. 1. De te ese patremsentiat. Antiqua eoli catio , Me te patrem es. FAERNUS. Esse patrem Codex Academicus de Edd. vett.
Praeterea veterrimus noster; in sentiat. Repones Fac re es pa rem ut sentiat 1 De ut audeat. Ut sentiat, ut avideat. Patrem iam in ictu habes r quod in recepta lectione obmutescit. s. Immo aleat potius multo quovis gentium. Nostri omnes mo abeat multo malo quovis semium. ut Heri I, 2. 3 .
276쪽
Tibi credere omnia , Ebs te petere et pUcere: Ne quam aliam quaerat copiam, ac te deserat. cra. Immo abeat potius malo quovis gentium,
am hic per flagitium ad inopiam redigat patrem: Nams illius pergo suppeditare sumptibus,
ad raseros res redit. 8uod incommodi tibi in hac re accipies, nisi caues mi icilem ostendι s te esse, et ignosces tamen μ Post: et id ingratum. CH. M nescis, quam doleam. M. ut lubet. '
Gid hoc quod uolo , ut illa nubat nostro Z nisi quid es
uod mavis. CH. immo et ener et a mnes placent.
Hid dotis dicam te dixisse filiae piauid opticuisi' cu. dotis p Ni . ita dico. CH. ab M. Chreme, Ne quid uereare, si minus: nil nos dos mouet.
euasi nen ta mulio malis narrare hoe mια8e Plautus. Multo matelim. Praetulerim tamen alteram lectionem immo abeat potius mala quois gentium. Satis enim est patri. se Malis dicerer se Matio mallo durius oc inelementius est. Potias malo, ut Adel. II, 1, uicquid possim . malum auferre totius Plaut. Stich. I. 1, 33 sit praebentia. Si manere hic sese malint potius, quam alia nu
r. Nam si illi pergam. Liber Bembinus
perio. ita habuit di Uictorianus. FAERN IS. Recte 'tas i nostri tamen Omnes Perg m. Porro ex eis duo alius. Repone,
Nam si iti tui perso suppeditare sumptibus.
Sie Dus sumptus III, , - . g. aDιι ι Eaec vere. Vero, liber Bembinus FAERN IS. Menerimo. mihi illare vero ad rastros res redit. Sie ex Bembino Faernus; perperam. Nostri omnes Vere : quae vera leuio est. Vere, necessario, prae egestater non ut tibi, volunt rio, prae animi aegritudine. Sed dc aliud renat i iiDee res sine dubio mendose. Absolute enim dici solet Fes ressit; numquam cum pr nomine, vel adiectivo. Phorm. IV, 4. S. Ad resim inι qutilem res dedit plan flume. Bene ergo codex Regius a prima manu alter quod postea Esaee fatium. Menedeme, mihi sine etere ad rast o res redit. sq. incommoditates in hae re aeripies, nι- si caves' Hic versus vix mihi videtur sustentari posse , nisi sorte elidendo ex quot tr quae dictio in libro Bembino per d seripta est, neque id errore aliquo, sed perpetuo more ejus libra rii , M abiiciendo per synaloepham ultima in syllabam dictionis incommoditates: eliso prius s. Ceterum O. l. s. praeter Bembinum , ita habent hune versi , eodem sensit, sed numero meliore,
Mor incommoda tibi in hae re eapus nisi eat ει FAERNUS. Bene est, quod monuit Faernus in Bembinosiisse mod. Unus ex Meadianis incomm)ῶ tibi r Repone, fetes Leuod incommodi tibi in hae re arripiet, nis ea- id eii , incommori e non enim nisi unum nominat, Distitim te esse Uemias, posteataoen ignesces; id ingratum. 6o. Difilem ostendis. Aliqui libri . intelouos Bembinus. dc Uictorianus, habent ostendes: ut reseratur ad id tempus , quo venia petetur per Clitiphonem a Chremete. FAERN Hs. Unus ex nostris Osendes; reliqui omnes osse dis. 61. Quid hoe quod rogo, ut ita nusat nostro. Lege ex nostris universis, Me quod isti. 66. Nihil dos nos more. I. l. s. nihil nos δυ- t. FAERNUS.
277쪽
pemquamne tam animo comi esse et leni putas, e uidente amicam patiatur suam e M. Diani t quo uerba facilius dentcr mihi. cutae rides λ merito. Ut mihi nunc ego fuscisiseo. t res dedere, ubi possem persentiscere,
si si essem lapis 2 quae viait uae miser δ mihi.
At ne illud haut inultum, si uiuo, ferent: Nam iam. M. non tu te cohibes δ non te respuis Non tibi ego exempli fatis sum Z CH. prae iracundia, Menedeme, non sum aput me. M. tene suo loqui δNonne id gitium , te aliis consilium dare,
3 p. amnis tam ωmmuni esse, aut tim putat. Et hie quoque .. sere l. s. inter quos Bembinus & omnes fere antiqui, praeter Baslieanum. habent, quemauamner aliqui vero Pro communi, ω ι quod mihi maxime plaeet. Sed multo maxima pars ita scriptum, ut & pro communi de pro comi aecipi possit, hoc modo est. Movet me ut comi malim, non modo ratio versus, qui, si communi legas. stare non potest, sed etiam quod non fere voeabulum eommisis invenias in hae sanificatione, qua hie ponitur, nisi & id quidem iudicio nos ro melido in apud Suetonium, invita Claudii. de quo in notationibus emen. dationum ejus auctoris fusius disseremus. Sane de in quibusdam libris impressis comi legi testatur Io. Rivius, ut sciatur non nos hoe primum advertisse , nee publicasse. certis tamen de causis lectionem vulgatam retinebimus. FAERNUS. Pro Aus, nostri sere omnes M. Repone, Leuemquamne tam animo rami esse er lini pu-
4 . ME. is has . Naee non sunt in libro Bem-bino, de cerae risus non videtur habere hie locum. Sed nee versus haec recipit. FAERNUS. Nec agnoscunt plerique nostri. a. Derulis' merito mihi n ne ego suscenseo. Lege & distingue. Dertiast merito. Ut mihi nunc ego suscenseo. sie V, 4, 2o.
ineommode accentus fiant. Decem e nostris
habent Nisi. Line igitur, Npsi usem Iuli. quae vidi a misero mihi.
so. Non tesse auxiliarier. Syllaba deest, quam typographi culpa meidisse credo. Siquidem eodices nostri univers, Non pos te auxiliarier. Taceant itaque, qui synaloepham hie omitii propter sequentem diphthongum volunt.
si . Diadfaciamρ Id quod mefecisse aiebas parum. Codex Resius, fruidvisfaciam An legendum 3id vis faciam 8 Id quod me fecisse aibas
Sed recte unus ex Meadianis ι suod tu me.
L di faciam 3 Id quod tum eri aibasparum. Nusquam, si memini, aliter Noster, quam asiabam, Aibas, Aibat, per disyllabon.
I. Fac te es patremfntiat. Antiqua eoli catio , De te patrem esse. FAERNUS. Esse parrem Codex Aeademicus & Edd. vett. Praeterea veterrimus noster, in sentiat. Re
Fac te esse patrem ut sentiati fac ut audeat. Ut sentiat, aer sedeat. Patrem iam in ictu habes : quod in recepta lectione obmutescit. 3 s. Immo abera potius multo quovis gentium. Nostri omnes mo abeat mulio malo quovis sentium. ut Hee. I, 2, 3 S.
278쪽
Tibi credere omnia , άbs te petere et poscere: Ne quam aliam quaerat copiam, ac te deserat. cA. Immo abeat potius malo quovis otium ,
uam hic per flagitium ad inopiam redigat patrem: Nam si illius pergo oppeditare semptibus,
Menedeme , mihi illic uere ad rastros res redit. uod incommodi tibi in hac re accipies , nisi caues Suficilem senius te esse, et ignosces tamen Pos: et id ingratum. CH. ah nescis, quam doleam. M. lubet.
Auid hoc quod uolo, ut tua nubat nostro 7 nisi quid estauod -uis. CH. immo et ener et ady es placent.
id dotis dicam te dixisse filiae ptauid opticuisti Z c M. dotis 2 M. ita dico. CR. ab M. Chreme, o e quid uereare, si minus: nia nos dos mouet. CH. Duo
non tu multo malis narrare hoc mihi. 8c Plautus, Muiso mavelim Praetulerim tamen alteram lectionem immo anat potiss mala quovis gentium.
Satis enim est patri, se Mallo diceret se Multo malia durius & inclementius est. Potius malo, ut Adel. H, 1, tu equid possem, malum auferre totius Plaut. Stich. I. 1, 33 sm praesentia. Si manere his sese malint potius, quam alis um
s . Nam si illo periam. Liber Bembinus
pergo. ita habuit & Uictorianus. FAERN IS. Recte Metor nostri tamen omnes Pergam. Porro ex eis duo ultur, Repone,
Menerim , mihi illaec vero ad rastros res redit. Sie ex Belubino Faer si perperam. Nostri omnes Vera: quae vera leetio est. Vere . necessario, prae egestate: non ut tibi. voluntario, prae animi aegritudine. Sed aliud r stait Illaec res sine dubio mendose. Absolute enim diei solet Res redit; numquam cum pro nomine, vel adiectivo. Pliori N. IV, 4, s. Au restim mι qAcilem res uerit ριm stume. Bene ergo codex Regius a peima manu Ierier quod postea aure factum. Meue me, mihi ι . e vere ad rastis rei redit. 9. λεοι incommoditates in hae re acti pies, ni si ea si Hie versus vix mihi videtur sustentari posse , nisi forte elidendo ex quοι t : quae ditactio in libro Bembino per d seripta est, neque id errore aliquo, sed perpetuo more eius librarii , bc abiiciendo per Lynaloepham ultimam syllabam dictionis incommoditates: eliso prius LCeterum O. l. s. praeter Beinbinum , ita habent Eune versum. eodem sensu, sed numero meliore, aevit inremmoda tibi in hae re eapies nisi ea DirpAERNUS. Bene est, quod monuit Faemus in Bein binosuisse F uod. Unus ex Meadianis ιncomma.dutuit Repone, fetes incommodi tibi in hae ro aeripiet. nis ea- id est , Lewntum incommodι e non enim nisi unum nominat. Dissie.trin te esse ostendo, postea ramen ignosces; id ιngratum. 6o. Dificilem ostendis. Aliqui libri . inter quos Bembinus. & Victorianus, habent deit ut reseratur ad id tempus , quo venia petetur per Clitiphoneina Chremete. FAERNUS. Unus ex nostris Ostendes ; reliqui omnes osse, As. 6 i. mid hae quod rogo. ut illa nubat nostro. Lege ex nostris universs. xuid Me quod vola. 55. Nihil dos nos mstve . o. ι s. nihil πιι δει mo μι. FAERNUS.
279쪽
cu. Duo talenta pro re nostra ego esse decrevi satis: Set ita diritu est opus, si me vis fatuom esse et rem et filium, Me mea omnia bona doti dixisse illi. M. quam rem agis eces. Id mirari te simulato, et illum hoc rogitato u o amobrem id faciam. M. quin ego uero, quamobrem idfacias, nescio.
gone Z ut eius animum, qui nunc Iuxuria et lasciuia Dinuit, retundam, redigam ut quo se Dortat, nesciat. H Gid agis y c A. mitte ac sine me in hac re gerere mihi morem. M no:
Itane uis Z CH. ita. M. fiat. CΗ- ac iam, uxorem ut accersat, pa-
Hic ita, ut liberos es aequom, dictis confutabitur. Set Syrum. in quid eum Z CH. ego,si uiuo, eum adeo exornatum dato, Adeo sexum , usque ut dum uiuar, me linit semper mei r ut sibi me pro aridiculo ac delectamento putas. Non, ita me di ament, auderet facere haec uiduae mulieri, So
CLITIPHO. MENEDEMUS. CHREMES. STRUs.
.-- ITA NE tandem quaeso est, Menedeme, ut pater
es. μι ita dimι opus est. Lege meliore numero. Set ita die tu es opus. o. Et itum resitato simul. Liber Bembinus, illum hoe rosisata simul. FAERNUS. 4. Linda,is mitte ac sine. In libro Bemis bino asyndeton est, mitte, sine. quod concitate Ioqilenti astius. FAERNUS. omnes nostri, Atilis ae sim i quo versus numerosior fit. s. CH. AP jam ut uxoram accersat, paron. Liber Bembinus , ae jam. Omnes Vero quotquot sunt l. s. ita collocante Uxoram ωι aera sal. FAERNUS. Nostri omnes 77. Set Drum. Duid mon Fgone si viso, adeo. ume semper respondet verbo seeundae Personae t ut paulo ante v. 72. 2 mobrem id Iacias, nescisia uo Phor. I, 2, 7. Sed quid - es tristis 'one 3 Ηuie igitur loco non eo venit: et si Nonius bis legat seos, v. D exum ci Exornare. Praeterea illud non satis
belle L quod rivo hie in Thesi lateae, quod alias in bi ιλ. semper in ictu est. Repone, Ma Drάm. 2uid eum Ego, si viso, tam
ado exornatiam daM. g. Admd pexum, ut dum vi ist, momisinit semper mei. Sic dedit Faemus ι & sie exstat apud Nonium. Sed tres ex nostris notae optimae, Ades depexum, usque ut dum visat memiarent semper mei. Plurimi. Usque dum visati ues tantum reee iistimo deest UAM. Repone, Ario p/xum , usque aet dum vi, t mέminerisse ἐν mes. Cum viderent olim correctores , versum ultra
terminum excurrere, M isque eiecerunti cum in mendo cubaret nvexum. Depexum accen
tum hie habet in De r eum vis verbi in rixum sita sit, id vero ut mutum transmittitur. Illud in primis notandum est , De eure nusquam alias apud Nostri , nusquam omnino apud Plautum haberi. Deinde di illud r rixum ho minem diei,. ut Persius I, M. Pexu uetoga ererentis Quintil. Inst. I, s. ma pexus pingui ue Mori Depexum vero neminem et nihil praeter Comum, jubam, suis, detexum GL Ergo in eadem
280쪽
Tam in breui spatio omnem de me eiecerit animum patrisymbisam ob facinus y quid Io tantum sceleris admisi miser pGolgo faciunt. M. scio tibi esse hoc grauius multo ac durius Cui Ar uerum ego haut minus aegre patior. id qui, nescio s
e rationem capio , nisi quod tibi bene ex amimo uolo. γc L. Hic patrem a re aibas Z NL eccum. CH. quidme incusas , Clitipho'
Atuicquid ego huius feci, tibi prospexi et stultitiae tuae. Ubi te uidi animo esse omisso, et suauia in praesentia
tuae essent, prima habere, neque consulere in longitudinem: ro Cepi rationem, ut neque egeres, neque ut haec posses perdere.
Ubi cui decuit primo, tibi non licuit per te mihi dare Abii ad proxumos, tibi qui erant: eis commisi et credidi. Ibi tuae stultitiae semper erit praesidium, Clitipho, ictus, uesitus, quo in tectum te receptes. CL. ei mihi. Is CH. Sisitis es, quam te ipso herede haec possidere Bischidem. sv. Disperii. scelesus quantas turbas concivi insciens p L. Emori cupio. CH. trius quaeso disce, quid sit uiuere. Ubi sies, si dispocebit uita, tum soc utitor.sY. Ere, licetne ' CH. loquere. 5Υ. at tuto. CH. loquere. M. quae ista e
prauitas, et o Guaeue amentia est, quod peccaui ego, Mobesse Misy cIΗ. ilicet. Ne
eadem Itonia persistit. exornatum . adeo pexum. Nam quod Nonius Dexum bie intem pretatur Laceraιum, id pro soluo suo stupore
Phor. V, 9, ε .mbra haec eia dum vivat Ullu, in amrem Wanniat. s. t -- proriraudi ae diariamento at. Lege ex veterrimis nostris. Pro deri utirquod di versus exposcit.& Plautus Tacitusque usurparunt. 8α mae sacere viduae mal eri. Omnes seret. 1. fuere hoc. quae collocatio rationi trochaiaci servit. FAERNUS. Sic& nostri universi. . Itane tandem quaeso. His addebat Ibaudinus verbum est quia & in aliquibus libris legitur praesertimque in omnibus antiquis, praeter Bembinum. F A E R N N S. Omnes etiam nostri , maeso est, Menedeme. Recte.
. Vobo id faciunt. Nullus i. s. habet dicti nem M. praeter Victorianum F Α L R N U s. Nec ullus ex nostris. . Verum ego hatit minus M're patior, id qui nescio. Dis ingue, Ver- eeo haut minus aurentior. Id qui, nescio Nec rationem cisio. Id qui, id est , eur, quamobrem, faciat, nescio. Memor ejus est Menedemus, quod praeceperat ei Chremes, U, IO. Id mirari te malaro . o tuam hoc re stato μL murem id faciam. mul. 7. Me patrem a re arebas r In libro Benabino pro astare legitur esse 1 de versus expeditus est. quamquam & illo modo stare utrumque pos sit. FAERNI S. Apparet hie in Bembino manus Correctoris. Cum omnes eodices Aristare, iste solus habet Esse , quia Aiebar trisyllabon aceepit. At ubique Noster ειλιι. Aib.im.
ix. Cen rasionem , ut neaue egeres . neque ue
haee posses perdere. Nonius hoc citat v. Caperet ubi eodex scriptus soα annulum Egerιι dc posse. Fortase ligendum est . Cepi rationem . ut natue egeas, Meque ut haec dissi perdere. at . euaeve a-ntia. o. I. p. llic addunt ver-