장음표시 사용
351쪽
A DELPHID Da ueniam. Δ E. ne grauάre. D. fac, promitte. Μ. non omittitis A E. Non, n si te exorem. M. uises haec auidem. D. a prolixe, Micio. ro
M. Etsi hoc mihiprauum neptum,is urdum, atque alienum a uitd mea Uidetur: s uos tantopere suo uoltis, fat. AE. benefacis.
D. Mento tuo te amo. uerum. M. quid Z D. ego dicam, hoc cumAt quia
M. fiuid nunc8 quid resaty D. Hegio hic es his e natusproxumus: Adfinis nobis , pauper: bene nos aliquid facere tui decet. a s M. Leuid facerer D. agelli es hiesis urbe paulum quod locitas foras
Huic demus qui fruatur. 34paulum Mautem sy' multumst,tamen
buisse , eum nostri universi habeant, hoe mn sit. Recte , modo syllabam quae exineiderat, hue revoces Is Masi si ιυς non sit maxumum. Vide sit pra IV, 7, 13. Plaut. Cas. Prol. V. 6.
Ita Nisi si apud Nostrum eassim. - n, ut Naul. III, 2, 16. Atmst is non dis istis Ab mari. Hee. I, 2, 3 s. u si tu non miato nistis.
. premitu. H. mn omittis Verbum m delendum, nec enim in ullo l. s. est, di impedit versum , qui ne sic quidem mihi satisfaciti remanet enim Iambicus tetrameter eat alecticus, eum alii sint acatalectici. cujusmodi erit re hie versus, si pro omittis legatur omittitis, ut in omnibus antiquis libris est, dc nonnullis recentibus a sed quia potest nonnullis via deri contra hane lectionem iacere, quod in singulari sequitur exorem, cogitetur, ita in comoediis induci multos rogare , ut ad unum pertineat exoraret ut in Heautontim. pro Clitiphone rogans Menedemus ad Chremetem dicit, Da veniam Chreme. sim te exoret. ita hiemn omittitis, quia multi rogabant 1 exorem vero , quia hoe proprie ad Aeschinum peri nebat. FAERNUS. Vetustiores quociue nostri omittitis: Recte proeul dubio. Sed neque illud omittendum. nostros omnes habere hic, Ner avare, non, ut Faernus dedit, Ne Pavere. Sic alibi saepe,
Ne νυν, Ne crucia te, die. a.. RE. Mn nisi exorem. Ex ratione versus
& Ο. l. s. adde pronomen te post nisi F A E RU S. Omnes etiam nostri Te addunt. xa. Aloe alienum a viω mea vid tur. Reponimus videtur, ex o. i. s. FAERNUS. Nostri itidem ridesuri AB. Bem facis, 3. Merito te amo. DE. Verum quid ego dieam Me eonfit quod volo.
Ω-d nune quod restat. Dis his est citatua
Donatust - eonfit quod volo: Perficitur, inquis quod voti , ut sumtum m turbam domum retia piat Micio. in ero ineam vatiam. Idem hine citat Confit ad Andr. I, I, U. Ergo Demea haec seeum & aversus loquitur. Prorsus in pte. Nostri universi Cum fit, pro Confit. Unus
ex Regiis Quid rasar non Lege, ecsuis singula personis redde.
DE. Merito tuo te amo. Verum. MI. quidl DE.
eto dicam, hoc cum sis, quod volo. MI. Duid nunc quid νεμι DE. Hetio hises bis εmasus proxumus. Cum uterque tandem exorassent, uterque graintias agunt, Aeschinus, Benefaris: Demea. Me rito tuo te amo. ει Vero addit, quasi novum
quid incepturus. Mieio interpellat, Leuid inquiens. Ego dicam, respondet Demea, Choe quod vola, & in animo habeo perficitur. Cui iterum Mieio, suid nutu qvid restat Anne aliquid amplius post meas nuptias adhue designast Immo, ait Demea, Novo hie , &e.
Ceterum Merito te amo, dce. Troeliaicus inister Iambicos, nulla causa. Lege, Merito tuo te anis. Sic Eun. III, a. Erat ad nos amas Piarimum merito tuo. Etiam, pro Hevo his
est. nostri universi Bevo est hic Repone, ne luet versus cessante Synaloepha, Hevo hic es Lis e ratus proxumus. Hevo hie, moraliter & ex consuetudine , ut Heaut. v. s. aa. Archonidi hujus suam. S Pra
352쪽
eundum est: pro patre huic est es semur sis nouer em recte datur. Postr o nunc meum illud uerbum facto , quod tu , Micio, Bene et sapienter dixti dudum, ilium commune omnium es, 3 o iud nimium ad rem in senecta attenti fiamus. hanc maculam
Mere: dictum es uere, O re ipsa fieri oportet, Micio. M. Auid sie y dabitur quidem, quando hic uolt. ΑΕ. mi pater. D.
nsinc tu mihi, Micio, es germanus pariter animo ac corpore. M. gaudeo.
D. Suo Abi gladio hunc iugulo. - 3
pra IV, 2, εχ. Scin Crativi hujus ditis aedri r Plaut. Trin. II, 2, 7s, Lesbonico Mis adulescenti Charmi hujus filio. Potes tamen & vulgatam lectionem tueri. Metio est , cum vocalis ista sit longa longior. par Graeco ων. Ηγων. Sie Phorm. III, a. r. I rid, avidi obseere, absque synaloepha. x6. selli his sub xrba est pistulam quod ιαμ tas foris. o. l. s. hune ordinem verborum habent i Aoui es hic sub urbe Diaulum. unus tantum habet taulum , ut ratio versias exposuit, licet & illo altero Moque modo ut cumque versiis susteruari possit. sane pro Drii. liber Vatieanus Ee Donatus habent foras. FAERNUS. Idem verborum ordo in nostris e quorum alii Foris habent , alii Foras. Utrumque agnoscit Donatus, sed ut Foras malit. Recte. x . Si multum sit, tamen. In aliquot antiquis libris ita legitur, o si multum est, tamen. alicubi, si mulium sit, tamen. In aliis recenistibus legitur , si multum sit, faciundum es ,
quod stare non potest. Ceterum admissa lecti. one antiqua in nunc modum , si multumst, tamen, versus est tetrameter acatalecticus, ut ceteri. FAERNUS. paulatum id aistem p si multumst, tamen. Nostri omnes Id autem es ρ Unus vetustus Paulum , ut versus ipse postulat. Tamen nullus habet, praeter duos recentiores. Si mubrum siet, alii duo. 29. Postremo non meum diad verbum Dei Quod Palmerius de Gulielmius ex eoniectura olim dederant, Postremo nunc meum, id elare habet eodex Resius chartaceus ex veterrim quodam transeriptus. Recte r dc fiustra re
3 γ. uero, dictum est vere. Hujus & Ω-A C-quentium versuum ordinatio dissicilis est: quae in hunc modum videtur posse fieri, unια dissum est vere, σre ipsa feri oportet.
Mi. Psed istae dabitur quandoquidem his
volt. AE. mi pater. DE. Nunc tu mihi es vrmanus pariter corporem animo. ΜI. Iaudeo.
Ut primi duo sint trimetri Iambici : pHor quidem hi percatalectieus. posterior acatalectis
cus, tertius trochaicus tetrameter catalecti
eus, cujusmodi generis est & sequens, eon. stans ex duobus hemistichiis, uno in fine hv- ius scaenae altero in principio sequentis, sane in his vers bus Mee mutavimus, quod pro Uue Reimus, auid istic 3 quod aegre consentientis est . ut saepe alibi:& pro quirim quando, quandoquidem ex libro Victorianor te pro hune surio jugulo, collocavimus ex o. sere I. s. & Donato, gladio hunc jugulo. FAERNUS.
Non bene successit Faerno sequentilim veris suum ordinatio. Nos alio modo constitus must deinde singulorum rationem reddemus,
E fgere: dictum est vera, in re lasa fieri opor
M. Luid istis biiur quidem , quando hic
volt. AE. Mi pater. C. Nunc tia mihi. Micio, es sermanus pariter animo ac corpore. M. Gaudeo.
In primo versu Mi eis Geldit, quῖa sequebatur Micio, nota personae locuturae. Luidem, quando, nostri universe Faernus maluitae uariis doquidem, ut vitaret elisionem in Quid mi quod tamen omnium frequentissimum est. In versu terito, iterum excidit Micio, absorptum scilieet a praecedente Mihi. Postremo pro Corpore σ animo, nostri omnes , unico meis dioeri meepto, Animo corpore. Lege Ac, dc sententiam claram habes, Nunc, cum hoc q δ a te
353쪽
SYRUS. DEMEA. MICIO. AESCHINUS.sY. , FACTUM est quod tu i , Demea.
D. Frugi homo es. ego edepol hodie mea quidem sententia Didico Syrum fieri esse aequum tiberum. M. func tiberum p ob amo actum D. multa. s v. o ster Deme edepol vir bonu's: Ego istos uobis usque a pueris curaui ambos sedulo s svocui, monui, bene praecepi semper, quae potui omnia. D. Res anaret. et quidem porro Daec, obsonare clim fide, Scortum adducere , apparare de die conuiuium: Non mediocris hominis haec sunt o ia. sv. o lepidum caput.
D. Pyremo, hodie in saltria ista emunda hic adiutbr fuit, io Hic curauit: prddesse aequumst: alii meliores erunt:
a te impetro, eum liberaliter dc benigne iacis , nune pariter animo mihi germanus es. aesemper eorpore fuisti. Celeium est qui alia via hiatum nune suppleverit, Fieri oportet, sisniqua me υου dari J M. Duid sic dabisur, quamdaquidem hic uolt. Fundum coniecturae tam a specie veri abhorrentis hune ponit i Unde . inquit. Micioni compertum est, Aeschinum id votiis Illud, Quandoquidem hie vult, necessario exigit, ut aliquid praecesserit , unde id resimi poterat , πιιod mirer a nemine animadversem. Ergo de suo interserit, dc Demeae donat, Denique Bie volt dari, ut Micio scilicet rescire posset, ne hi num hoe volitisse. Atqui, o bone, uno errore admisso , plures consequuntur. Cum
Micio dieit, id istier dabisur quidem, quando Me vult , Aeschiniim utpote heredem intuetur, an consentire velit: & Me Demeam si- Enificat. Patet hoc ex responso Aeschini eon- lentientis, Mi pater. Nunc sane miratur Memn a se ammaut erstim. Eidem diti licet, Miciouis nomen toties repeti a Demea. Atquihoe ipsum est exsultantis Ec insultantis: ut Plautus Most. I, 3, . Rus tu mi obserias. Sane credo, Traniore in ρ rinum se is aetatum tria er, Os hereti paucas tempestates, Tranio.
r. Factum est quia justi, Demea. Sic a Faerno est , ta cum praece Late Conuuate junctum Trochaicum lacu et
saό sibi tradis hane juguli. Factum es quod
justi, Demea. Vides, opinor, perversam ictuum locationem, Gladio totum in Thesi absconditum , Iuguta in ultima se efferentem. Codiees nostri fere
omnes Iussisti di sie versus ex absono fit
a. Frugi homo os . edepol hossia mea quidem tentia. o. sere L s. & Donatus post verbum es, habent pronomen ego; Basilicanus error qua dictione, id est ego. adiecta, expeditior redditur versus, qui est trochaicus, ut eeteri. qui sequuntur. FAERNUS. In textu dedit Faranus, Ego eripiat Ergo habent vetustiores nostri omnes. Ergo, propterea quia frugi est rsed rectius Ego. 4. Vir bonus es. D abest a veteribus nostris rseribendum Bonu's, quod sono olim differebata simpliee Bonus. Errat, qui volebat scribere,
bon' es. Nee us nec x eliditur ante vocalem. Cum Lueret ius & Ennius dicant. Proinde aefamia is vi esset, non extemiu us, ut re existimat, a ramidus: sed absolute usurpant Famia. ut Facia. Docia; quod notarum Grammatici vetere .
7. Res apparet, quidem porro Met. Ita missilieanus, Vaticanus, Victorianus: sed sunt alia quot libri, qui non habent pronomen haeca quod di versui incolaunodat, nec Orationem adiuvat.
354쪽
wHique hic uult feri. M. uin tu hoc fieri A E . cupio. M. si quidem Tu uis, Syre, eho accede huc ad me e liber esto. sv. bme facis: Omnibus gratiam habeo: et seorsum tibi praeterea , Demea.
D. Gaudeo. ΑΕ. et ego. S Y .credo: utinam hoc perpetuu algaudium, I sPhrygiam ut uxorem meam una mecum uideam liberam.
D. 'Optumam quidem mulierem. sY. et quidem tuo nepoti huius filo Hodie prima mammam dedit haec. D. hisco uero ferio,
Siquidem prima dedit s haut dubiumst, quin emitti aequum ei.
M. Ob eam rem D. ob eampostremo a me argentum,quanti es semito. aos Y. Si tibi, Demea , omnia omnes semper oetata o erant.
Μ. Syre , processisti hodie pulchre. D. siquidem porro , Micio, Mi tuum ossisium facies s atque huic aliquid paulum prae mansi ederis , unde utatur. redaei tibi cito. M. isoc ullius. ΑΕ. Frugi homo est. SY. reddam hercle, da modo. Λ E. age , patero
adiuvat. Versiis tamen se quoque si istentari potest, elidendo ex quem m, quamvis sequente consonante. F A E R N U S. Nostri omnes Haec. Et dolet, ideo murierno displicuisse, quod eo pacto mirim
corriperetur ι dc tamen id sollemne est, singulis oeeurrit paginis: bis mox in uno Veris scuto v. 17.
o. In psaltria ista emunda. Aliqui libri habenti ut, sed impedita est ratio vectus. aliqui, dchi ex ant uioribus, hac, quocs magis placer. F Α E R N U S. Nostri omnes Issac. Lege Isa,
non me, Vide supra. 7. D. ritumam quidem mulierem. sY.. quidem se nepoti, hujus filio. Pro es quidem, equiadem in multis est l. s. sed adhue tamen aliquam dissicultatem patietur hic versus , nisi legeretur optumam equidem 3 quod non placet. ego lectionem vulgatam retineo, Versumque sustento elidendo utrobique m , ex quidem, quamvis sequente consonante i dictionem vero hulas, in unam syllabam contrahendo.
ig. Siquidem prima dedit. Nos psinam reponimus ex aliquot. l. s. quod convenientius videiatur, ut rcferatur aci mammam. FAERN US. Hodie primam mammam dessit haec. D. Berctgvero serio
Siquitam primam dedit, haut diarum quin amitti aequum μι-
Sie a Faerno este Nostri messores & vetustisiares Prima. Prima, dc mut dubium est. II trumqtie recipis , illites prius omnibus Seriptoribus usitati im. Vide supra IU, I, 7. Primus sentio
ar. Di tibi Demea ora omnes. Verbum delemus, quod nec in ullo l. s. est, nec a Donato ponitur, dc versum corrumpit. FAERNUS. Di tibi, Demea, omos Iemper omnia optata offerant. Donatust omnes omnia, antiqua elegantia, O Aurate. Repone, Di tibi, Demea, omnia omnes semper optata osserant- Sic supra III, Σ, Τ,
Nune illud es, qMod si omnia omnes sua con
ita conferant. Plaut. Capt. II, 2, Io Di tibi omnes omnia optata operanna Igre talius. Donatus: Negatio est, foetum- ostendentis, aut quid tale. me egit Ierentius, ut, conversis ossicus, usque adeo prodigum redd ret Demeam, donee parcum redderet Micionemia
Recte hoe postremum e sed de Isoe vilius elegantem sensum & Orginem ex Suetonio, do ctissimo antiquario, proferi Charisius p. rgo Iso vilius I Rex qui vocasar ad cenam, si sibi ea res exhibenda iniceretur , quam exhiιere non posset, respondit, ut Tranquillus refert, Isti vitius ι hoc es, erit cena. Pro Hoc es, editum est Bominis. Non dubito, quin Terentius ad hoe dictum respexerit. Ergo Isbe vilius, perinde hic est, ac Priora dedi, hoc non dabo.
355쪽
D. Faciet. SY. o Mir optume. AE. o pater mi se uilis me. M. Gid istuc t quae res tam repente mores mutauit tuos ZPodprolusium y quae istaec tabita es lagitas ρ D. dicam tibi G iae ostenderem, quod te si facilem et jestiuum putant ,
Id non fieri ex uera uita, neque adeo ex aequo et bono 3 3o
Set adsentando atque indulgendo et largiendo, Micio. Nune adeo si ob eam rem uobis mea uita imi , Aeschisis, esis ia non iusta intu prorsus omnia omnino obsequor sussa facio: emundite, emite, facite quod uobis lubet. Set si id uultis potius, quae uos propter adules tiam 3 sMinus uidetis , magis inpense cupitis , consulitis parum , Haec reprehendere et corrigere quem , dbsecundare in loco: Ecce me, quid id faciam uobis. AE. tibi , pater , permittimus :Flus scis quid opus facto est. st de fratre quid fiet ξ D. sino.
Habeat: in sae finem faciat. Μ. suc recte. Plaudite. μ
α . O mi pater-Laborat hie versus, nisi legatur, o pater mi, ut in Victoriano, di Decurtato collocatur. FAERNIIS. Unus tantum ex nostris, Regius. Pater mi. 13. Duo proluυium. Liber Vaticanus, prelisiam. & ita etiam letit Donatus, se diis cens e Proluviam i- Grauci vo Masi id es promptus animus ad largiendum. quae op sitio Donati cum protabium optime quadrat, cum Vesuvrum minime. F Α Ε R N I S. Tres ex nostris bonae notae Proliatum s c teri P uiis . Nonius ex hoe Terentii loco, ut & Servius ad Aen. III, a tr. Preluiamncitatr sed ex Aeeto, Novio, Laberio, Prolmbiam. Idem ex Varronet Varro de Lingua Latina luν. v. Prolubium π PMubidinem diei, as re quod tabeat, unde etiam LMus Veneris Lubeminae ricania . Si hoc Varro, abeat, quo dignum est, Protiovis . 3 . Set ex adsentando, indu endo, . largiendo, Aficio. sie Faernus. Duo ex nostris non habent m. Donatus Oxoniensis Manuscriptus, tiqua indvigendor Repono. Micis. det adpntando, at- indulgendo σ largiendo, Aeri adventando, ut iupra V, 4, 26. Si id fit dodo ιυqua obsequando, non posteriares
Adsentando primam hie eorripit, ut in similibus fieri soleti magna versui hoc pacto concinnitas accrescit. 3x. Mea visa invisa est, Aeschine. Negligenter hie agebat Faernus, nam nostri omnes, Invisa. Aeschma, est ut versiis ipse postulat. 37. Et eorrigere me, Ur obseeamdare in Deo. Siequidem o. i. si sed Donatus legit sic dare, quod tamen non plaeet. F A ER N U S. HMe reprehendere corrore me, obsecuna dare in loco. Donatus legit Secundare, hoe est, inquit, In melius convertere, vel obsequi, Natum hoc ex Correctoribus. qui videbant syllabam versui hic superesse i legebant itaque Secundare , quod nusquam pro obsequi occurrit. Sed aliud est, animadversione dignum. Si vuItis, ait, me corrigere &e. Ecce me. Prius Me inepte hieponitur , si alterum Ma sequatur. Dixisset utique, Si τι viis vis eorrigere, faciam id vobis ivel, Siquem vultis eorrigere. Eeca me, qui id vobis fariam. Plautus Mil. III, I, 69. vis erit tibi advorato, tristi, iracundo Ecca
Non dixit, Opus risi me advocator putidum enim fuerit. Gare hie lego.
Et reprehendere corrigere auem ι obsecundam in loco.
3ς. Plus scis quid facto opus s. sie Faernus ista nostri universi paulo melius, Plus scis quia
vara facto es. Ceterum sue eam Micioni tribuendum est, ut Donatus adnotat, non Aeschin
356쪽
ACTA LUDIS MEGALENSIB. SEX. IUL CAESARE CN. CORNELIO DOLABELLA AEDI. CURULIB. NON EST PERACTA.MODOS FECIT FLACCUS CLAUDI. TIBIIS PARIB. TOTA GRAECA MENANDRU. FACTA EST. ACTA PRIMO SINE PROLOGO. DATA SECUNDO CN. OCTAVIO T. MANLIO COSS. RELATA EST. L. AEMILIO PAULO LUDIs FUNERA LIB. NON ESΤ PLACITA. TERTIO RELATA EST in FULVIO L. MΛRCIO AEDILIB. CURULIB. EGIT L. AMBIVIUS TURPI PLACUIT
HECTRA est huis nomen fabulai: Mee eum data es
Noua, eι nouum interuenit uitium et calamitas ,
r. Duos in hane eomoediam prologos sitisse diserteque adiectum , primo actam esse sinaeonscriptos . ex eo liquet, quod ec in eius prologo, aergo iterum dc postremo eum prois snscriptione, quam e nitatesse antiquissimam. Iogo. re haec tota ver um series, quasci apud Donatum legimus , eam ter actam 3 in omnibus libris unus est prologus , dividi debe
357쪽
Ut neque spectari neque cognosci potuerit:
Ita popu&s sudio stupidus in funambulo
Animum occuparat. nono haec plane es pro nouae Et is qui scripsit hanc , ob eam rem noluit Iterum referre, ut iterum posset uendere. Alias cognostis eius: quaeso hanc noscite.
ORAETOR ad uos uenio ornatu prologi: Sinite exorator sm: eodem ut iure uti senem Liceat, quo iure sum usus adulescistior sNouas qui exactas feci ut inueterascerent s eum poeta scriptura euamesceret.
In his, quas pristum Caecili didici novas, Partim sum earum exactus: partim uix steti. euia scibam dubiam fortunam esse scaenicam, Spe incerta, certum mihi laborem fustati.
debet in duos r quorum alter est superior pars horum versitum usque ad nonum, alter , inferior. quod ita esse haec argumenta convincunt. Primum enim in priori parte dicit actor, comoediam hane, cum data est nova, non potuisse spectari, occupato populo studio fit nambuli, in posteriori vero parte conqueritur sese hane his antea agere adigressum. bis coactum fuisse desistere, semel quidem cum primum eam agere coepit: pectaculo enim pugilum, & lanambuli, actionem eius disturbatam fuisse , iterum vero cum allato de gladiatoribus dandis rumore, tumultuatus est populus. Ita utrobique, id est in priori, & posteriori parte, narratur impedimentum primae actioni huius como diae, ex funamdulo allatum; quod si in uno solo prologo fieret, vitio non careret. Prae terea Donatus, in primo versu praefatus de arte de virtutibus prologi , ut semper in principiis solet. etiam de arte 8c virtutibus prologi praefatur in nono. Ex quo apparet duo illum prinei pia , duos prologos habuisse distinctos. Cum haec scripsissemus, animadvertimus in libro Terentii Vaticano , distinctam esse hane versuuin seriem in duos pro
logos, eo modo atque ordine, quo nos supra adnotaverat nus, interposita inter utriun
que hae dictione : Produm. sane liber Bem.
binus in hae parte descit, usque ad eum veris sum, In exterrantiis κδ essem. Postea quoque invenimus in libro Victoriano hane duorum prolosorum distinctionem maiusculis litteria
ita minio notatam, L. AM IVIUS. PROLOGUs.
distinctus est etiam in Basilicano, in quo cum earmina Terentii scripta sint in modum prosae orationis, octavus finit non expleto usilue ad marginem versu. Nonus vero grandi littera Ο, dc extante extra marginem, ut fit in initiis. incipit. Eugraphius quoque duos prologos s cit. FABRNtIs. e ra hute nomensa Ler hare eum data es Nova, noviam intervenit vitium G calamitM. Sie Faernus & scripti: sed repone, me ra est huic nomensabutit: haec eum data. 1 Noa, ei novum intervenit vitium e calamitas. . Ut iterum possit vendere. Lege, Posset. 3. Sim usus. Sie Faernust credo Typographi culpa, pro Suna usis. ut nostri codices habent. 8. Duli fortunam essescenisam. Antiquissimi libri scrinitam per as diphthongum habenti Minfra, scaenicos. ita & apud Virgilium sc-nis decora arta futuris in antiquis libris scriptum est: ita Ac in vetustis marmoribus. eoque modo etiam seribendum asserit Varro libro De Lingua Latina: Item Pristianus. Nam quod
ad testimonia antiquorum lapidum facit, cum alia
358쪽
Easdem agere eoepi, ut ab eodem alias discerem Io uas , studios , ne illum ab studio abducerem. Per feci ut spectarentur. ubi sunt cognitae , . Placitae sunt. ita poetam restitui in locum ,
Prope iam remotum iniuria aduersarium
Ab studio , atque ab labore , atque arte ab musica. I FGod si scriptorem spreuissem in praesentia, Et in deterrendo ubLissem operam sumere, Ut in otio esset , Eotius quam in negotio steterruissem facile , ne alias scriberet.
Nunc. quid petam , mea causa aequo animo attendite. Io
Hecyram ad uos refero, quam mihi per silentium Numquam agere Iicitum est ita eam oppressit calamitas. Eam calamitatem uestra intellegentia Sedabit, si erit adiutrix nostrae industriae. Cum primum eam agere coepi, pugilum gloria , a s Funambuli eodem accedens exspectatio,
seriptionem, quam mihi Petrus Victorius dedit, a se inventam vulsiniis in hortulo quodam, notatamque diligenterr cum ipsi mirum videretur verbum, quod ducitur a Graeeo seris mone, a Latinis honunibus, aliter atque ipsi faetant, seribi solitum: est enim Graecis σκηνηα προσώ-. M littera vero . , in e productum mutari solet r
r Ab studio, atqua ab labere, atque ab arte musica. ultimum ab versus ratio non admittit; quam particulam, etiam Donatum ibi non agnovisse, quisquis verba ejus, quamvis aliqua
ex parte corrupta, attentius consideraverit.
iudicabit. quae nos . partim ex ipsi iis Donati libris seriptis, pariim ex ejus sensu emendata, ita leoimiis, Ab sitario, atque ab labore. ιμι Hrenaeit j. populo pro se, Caecilium poei.rm ad laborem revocando. Atque arte musica in as temtis commodesubaudisnsam es, ut, me pertus alii a fodiante hic alia rheatri Fundamenta locant ali r immanes e colamnas Rupibus excidunt, scaenis decora alta futuras. iii versus Virgiliani idcirco ab Donato aducti sunt, ut ostenderet, quod si eut in iis ter diei debebat his alii, di tamen non nisi bis dictum est, quia tertio loco commode subaudit Wr , ita etiam fieri debet in hae particii laas. tertio Ioeo subaudienda. Haee eum seri silenius, postea nacti librum Victorianum, in-Venimus ita prorsus in eo scriptii in filisse. atque. arte musica; sed deinde alia manu. alioque atramento interpositum fuisse ab. FAERN IS. Nostri omnes Ab arte musica. Repone, Ab studio, atque ab labore, atoue arte ab musica. Quod, Donati bona venia, de Nostri consue. tudini dc versui convenit.
6. Di d si siripturam sprevissem in praestentia.
Vide quae sequantur, In deterrendo, In otio esset, Malisistriberet , dc tecum supple. In d terrendo seripturam. In otio scriptara e et, Mscriptura alias scriberet; ec tum demum senties se ab Auctore prosectum
aeuus si seri torem sprervi sem in praesentia.
26. Funambuli eodem attest exsperario. Illi,d Acesse orationis seriem interpumpit re contur bal: Repone, Pusilum steria,
359쪽
Comitum conuentus , strepitus, clamor mulierum Fecere, ut ante tempus excirem foras. Vetere in noua coepi uti consuetudine , In experiundo ut essem: refero denuo. Primo de tu placeo: cum interea rumor uenit Datum iri gladiatores: popuIus cbnuolat: multuantur , clamant, pugnant de loco: Ego interea meum non potui tutari locum.
Nunc turba non est: otium et Auntium es: Meredi tempus mihi datum est: uobis datur. Potestas condecorandi ludos scaenicos. Nolite sinerepertios artem musicam Recidere ad paucos: facite, ut uestra auctoritas Meae auct)ritati fautrix adiutrixque t. Si numquam auare pretium statui arti meae sEt eum esse quaestum in animum induxi mdxumum, Mam maxume seruire uostris commodis:
Sinite impetrare me , qui in tutelam meam
DDiam si intim aecedens exspectatis, Comitum ramrantur ,sudium , clamor mulierum
Porro Donatus et Camitum e semus 3 utrum
res comites dicit, qui sum pugilvim asseetatores an semos qui dominos sequuntur J ure dubitat, ruinam sint. Equidem nescio, qua consuetuis ine isti vel ulli spectatores dicantur Comites. Vide an Auctor dederit, Comisi conuemus, casu genitivo a Comitium. 3 l. LMme turba nulla est. Liber Bembinus &Donatus, non est. FABRNUS. Nostri omnes Nisa es. 7. Mea eaus, causam hane accipiis. Pron nem hane, nec habet liber Bembinus, & ratio versiis omnino respuit. subaudiendum tamen aliquid erit, ut sit, tautain ejus, vel causam poetae. F Α E R N I S. 43. Ut luteat scribere risis. mihique ut discere
Novas. Donatus agnoseit Aliis, cum explicat . Oratorie αποῦ νῶι ἐναυ-ι lege Απο νει ΣοYRTOΣ. Et ii ostri omnes Auis. Rep
O labeat scribere alias. mbilua in discere
Novas expediat. Ur tiaras Trenuis scribere alias novas. Sie supra
Easdem agere coepi, ut ab eodem alias disraram Ndi s. & Adelph. Prol. V. 2 Pretae adscribendum augeant industriam. Poetae, non aliis Poetis. I. Per pol quam paucos reperiar meretricibus
Fideles evenire an tores, Dra.
Paucis amaur evenit meretrusus, Dra,
Fidelis. Recte itaque Paveis, non, quod hodie habent Codices, Paucos. Paucis meretricibus fideles eu Ulsci hoe est, singulis singulos, non natos amarorει. quasi uni plures contigisse vellet. Porro
360쪽
Ne eum circumuentum inique iniqui inrIdeant. Mea causa causam accipite, et acte si ritum: in lubeat scribere alias, mihique ut discere Nouds expediat, poshac pretio emptas meo. Ac Tus I. SCAENA I.
pH. FER pu quam paucis reperias meretricibus , Fidelis euenise amatores, Syra.
Vel hic Pamphilus iurabat quotiens BEcchidi, Pam oncte, ut quiuis facile posset credere,
Numquam illa uiua uxorem ducturum domum. sEm auxit. SY. ergo propterea te sedulo Et moneo et hortor, ne te cuiusquam misereat:
Minspolies, mutiles, iaceres, quemquem nacta sis.
PH. Utin eximium neminem habeam ρ SY. neminem,
Nam nemo quisquam illorum scito ad te uenit, Io
luis ita paret sese, abs te ut blanditiis suis
in ita te alliorum miserescat, vi tui alios misereat. Porro ex isto PEPONS apparet hie legendum Evenisse, quod & versui commodius est, di
& II, 4, 3 o. Miseret te aliorum: tui nee miseret nec pudet. s. Numquam illa viva ducturum uxorem domum. Nostri magno consensu melius, Numquam illa viis uxorem ducturum domum. 6. Hem duxit. Donatus lepit m quemadmodum testatur Rivius etiam nonnullos Terentii libros habere. in libro Bembino corrupte seriptum erat ex duxit. sed postea emendatum, ut & in Victoriano legitur, em taxit. FAERNUS. Ueteres nostri Em, ceteri En. 7. Ne cujusquam misereat. Ita legit Donatus,
adnotans deesse te; sed durum id mihi videtur, magisque probaverim lectionem libri Bembini,
ne cuIustuam miserear: eo enim modo antiqui id verbum efferebante Ennius; Cogebant Minses, lacrumantes ut misererent. FAERNUS. Ne cujusquam misereas. Sie Faernus ex Bembino. Nostri omnes, Ne cujusquam te misereat. Repone, Et moneo er honor, ne te es quam misereat.
Uhi Cuiusquam, ut passim, disyllabon. Plau
ex libro Bembino, & aliquot aliis. FAERNUS. memque nacta sis: Duo nostri veterrimi Duemquem, quod & versus mavult. Quemquem hoc est, si emcumque. Plautus Men. U, I, 7. Omnia mala ingerebat, quemquem adisexerat. Poen. II, 3, 37. euemquem viso ostenderant. Cledonius p. 39os. 2uisquis, cuicui, quemquem et ut Terentius, Quemquem naeta sc o. Nam nemo illorum qui quam scito ad te venit. Nostri omnes concinnius, Nam nιmo quisquam illorum scito ad te venit. I i. ctuin ita parat sese. Liber Benabinus linum tantum se habet. quo etiam modo stat versus, non faciendo synaloepham. FAERNUS. Apage hane superstitionem . . Ut unum codicem in caelum efferat, nec synaloephas, nec quicquam curat. Revoca huc Sese. ut nostri universi. Rr 2 I . Tamen