장음표시 사용
361쪽
αuam minimo pretio suam uoluptatem evisat: scine tu amaso non contra insidiabere aes Y. Tamen pol eandem iniitriumst esse omnibus. PH. Diserium autem est ulcisci aduersarios 8 1 sAut qua uia captent te illi, racem ipsos rapi pEheu me miseram, cur non aut istaec mihi Aetas et forma est, aut tibi haec sententia pACTUs I. SCAENA IL
ν A. S E N E X s quaeret in , modo isse dicito
Ad portum, percontatum aduentum Pamphili.
Audin quid dicam, Scirtet s quaeret me, uti Tum dicas: s non quaeret, nunus dixeris: Alias ut uti possim causa hac integra. fSet uideon ego Philotium p tinde haec aduenit p
Philotis, salve multum. PH. o salue, Parmeno.sY. Salu mecastor, Parmeno. PA. et tu edepol, Syra.
Philotis, dic mi ubi te blectasti tamdiu pPH. Minime equidem me oblectatui, quae cum milite io
Corinthum hinc sum profecta inhumanissumo: Biennium ibi perpetuum misera ilium tuli. A. Edesbi te desiderium Athenaruo arbitror, phia
4. Tamen eandem pol es inmibus injurinm est. o. i. s. & Dotiatus ita collocam. Tanum pol eandem injurin esse ommbus. versa di compositione meliore. F Α E R N I s. Sie & nostri onuies Tasnέn Πι eandem, ut Tamta Simo audi , ramis numquam ausus.
Frustra igitur . qui sie interpolabat Tamen pa ea .m me injuriumst esse omnibus. Ubi eum magna artis peritia Eaud.m i a fine
rs. Iniuriam est autem uisi seiadis sariri 3 D matus di liber Bembinus, Basili nus, aliique
fere omnes, hune ordinem horum verborum
habenti injurium autem es. F A E R N U S. Sie
ci nostri, uno excepto. ιε Aut qua Ha eaptent te illi. O l. s.& D natus, re captent illis soli Benabinus & Uict
aianus non liabent kὶ quod tamen subaudiendum est. FAERNUs.
Immo non subaudiendunt; sed repraesentandum. Nostri omnes, To captent ittit Bemis binus eiecit vii, ut metro inservireti quod tamen salvum est , salvis verbis omnibus. εωι via e tent te tui eadem Vses eas Via hic monosyliabon, quod pronuntias ut nostrum ma Uide Heaut. I, 2, 49. s. Dic miH Philotis . ubi te obli Iusti. Ex phia istis 3 abiicitur, ut facta synaloepha, sit ana paestus in tertia. F A E R N U S. Die miέi, Philotis, Mi te Alesiast tamdia.. Illud s, sequenti vocali, non potest elidL Quare olim Muretus Philati. Atqui Noster Uoeativo Graeeo nusquam alias utitur, sed O Thais. M sis, Arcirylis. Quare lage, mutato ordine, Philatis, dis mi ubi se oblectasti tam LM.16 Hut redem dic inania lue. Nosconia
362쪽
Philbrium, cepisse saepe: et te tuum
Consilium contempsisse. PH. non dici potes , Mam cupida eram huc redeundi , abeundi a milite , sue hic uidendi , antiqua ut con etfidine
Agitarem inter uos libere conuiuium:
am illi haut licebat nisipraefinito loqui,
quae illi placerent. PΑ. haut opinor commode a
Finemfatuisse orationi militem. PH. Set quid hoc ne ii est y modo quae narrauit mihi Hic intus Baenis quod ego numquam credidi Fore , ut ille hac uiua posset animum inducere
Uxorem habere. PA. habere autem y PH. eho tu, an non habet
v A. Habet: set firmae haec uereor ut sint nuptiae-PA. Ita di deaeque Oxint: si in rem es Bacchidis Set qui sue credam ita esse, dic mihi , Parmeno.
PA. Non es opus prolato: hoc percontarier Desse. PH. nempe ea causis, ut ne id fiat palam. 3ona me di amabunt, haut propterea te rogo, Ut hoe proferam, set ut tacita mecum gaudeam. P A. Numquam tam dices commode , ut te*um meum Tuam in fidem committam. PH. M noy, Parmeno : euasi tu non multo malis narrare hoc mihi , 3 Quam go quae percontor , scire. PA. uera haec praedicat:
Et illua mihi uitiums maxumum. s mihi Mem
iunctionem er demimus ex ratione versus. de fida libet Bembini ει aliorum antiquorum. FAERNUS. Α nostris quoque abest El. s. Nam ilite haud licebar nisi praesinito Dami. Donatus dieit legi & illi, pro illic nee stat aliter versus. FΑERNUS. Nostri Illicaa. Sed quid nustu hoe. o. l. s. & DOnarus, sed 3uid Me negotii est. eliditur autem d, in .d, ut saepe. FAERNUS. Nostri quoque, fluid hor. 6c fluae narravit. 24. Fore ut hae illa vi-. Ex o. l. s. Ec D nato ita collocamus, fora ωι ille hac viva. FAERNUS. Sila de nostri: Hant L sed fimaa hae vereor ut sint nup-
έωα Duo ex nostris eodices, Iluet. Recte, ut iretur Homoeieleuton. 3 . Ita ma di iam ament. N bene non habet liber Bembinus, nee Donatus 1 sed non stat versus, nisi legas amabunt. ex eodem Donat FAERNUS. Nostri Bene ammt-3 3. Numquam dices tam eommode. Ex in s. s. numquam tam dicer commode. FAERNUS- Sie dc nostri. 36. Duam ιν quao percontar scire. Liber Bambinus de Uictorianus, percontor. FAERNUS. Duo ex nostris Precontori ceteri Preconter Prius placet. Atque hoe disserunt ι si precanter legeris, tum ordo erit, Duam ego volo scire ea quae perconter 1 Sin autem Percontor; tum hie.rdo est, Duam ego quae percontor volo scire hoc 3 . Et illia mihi maximum virium. Donatus.
363쪽
Das, te tacituram, dicam. PH. ad ingenium redis. Fidem do: loquere. PA. ausculta. PH. istic sum. PA. hanc Bacchidem Amabat , ut cum maxume , tum Pamphilus, o Cum pater , uxorem ut ducat , orare occipit: Et haec communia omnium quae sunt patrum,
Senem sese esse dicere , illum autem esse unicum: Praesidium uelle se fene Iuti suae Ille primo se negare. set postquam acrius Pater insat, fecit animi ut incertus foret ,
Pudoris anne amori obsequeretur magis.
Tundendo atque odio demique esiecit senex: Despondit ei gnatam huius uicini proxumi. que illud uisum es Pamphilo ne utiquam graue s so - Donee iam in ipsis nuptiis, postquam uidet Taratas s nec moram ullam , quin dueat, dari: Ibi demum ita aegre tulit, ut ipsam Bacchidem , Si adesset , eredo ibi eius conmiseresceret. Ubicumque datum erat spatium solitudinis , Ut conloqui mecum una posset: 'Parmeno, Perii, quid ego egi ρ in quod me conieci malum pNon potero ferre hoc, Parmeno : perii miser.
PIH. At te di deaeque cum tuo sor odio, LacDes. PA. Vt ad pauca redeam , uxorem deducit domum.
ita eollocant, Utrum maximum. F ΑE R N LI S. Sie εc nostri. 43. Se θη- esse dicere, ilia tem esse α-um. Ex libro Bembino ita eorrige hunc versum, Sese senem es dicere, ilium autem unicum. Itaque in aliquibus libris eomperisse se asserit Rivius. FAERNUS. so, Neutiquam. Duo ex nostris Ne utiquam dc ita semper scribendum: semper enim primam corripit. 38. Non potero Me ferre, Parmeno, rii miser. Nostri omnes, Non potero serra hoc: quod
Sese senem esse Acere, illam autem unicum. Sie Faernu . Sed male illud Senem in Thesi oecultatur. Unus Regius, benem se esse. Repone, Senem sese eos dicere, illum autem esse unιcum. Omnes nostri Esse ponunt ante Unicum. 4s. Ilis primo se negare. Meliorem collocationem eontinet idem liber, ille se primo negare. F Α E R N U S. Ille se primo ne arriRrae haee seri itus est Unieo libro obsequi
tii mendo manifesto Primo , cum caeteri ubique eodices recte habeant,
is primo se negare. 39. At te dii deaeque perLMAt . cum istoc odio, Laches. Ex Bembino, & nonnullis aliis libris, legimus sunt dc aliqui, qui pro perduint, habent perdant. sane libri scripti Donati, aut
verbum non habent, aut habent perdant; quo lectione versus optime constat t aut perduint in spondeum eontrahendum. FAERNUS. At te di dealtia perdiunt eum isto odio,
Bene est, quod monuit Faernus plerosque Donati se iptos Codices non habere verbum Paris diunt. Praestat sane, ut subaudiatur i nimis inhumane
364쪽
Nocte illa prima uirginem mm attigit: consecutast nox eam, nihilo magis. PH. Mid ais Z cum uigine una adulesens cubuerit
Plus potus , δε se isia ab nere ut potuerit p
Non uerisimile dicis: neque uerum arbitror. PA. Credo ita uideri tibi: nam nemo ad te uenit
Nisi cupiens tui: ille imitus illam duxerM. PH. uid Minde fit 2 pΑ. diebus sane pauculis
Post, Pamphilus me selum seducit foras ,
Narratque , ut uirgo as se integra etiam tum siet: Seque ante, quam eam uxorem duxisset domum , Sperat, eas tolerareposse nuptias. Sex quam decrerim me non posse diutius Habere eam ludibrio haleri , Parmeno, integram itidem reddam, ut accepi, suis, Reque honestum mihi, neque utile M uirgini est. PH. Pium Ec pudicum ingenium narras pamphili. PA. Hoc ego proferre, incommodum mi esse arbitror: Reddi patri autem, cui tu nil dicas uiti, Superbum es: set illam spero, ubi hoc cognouerit om pdsse se mecum esse, abituram denique. PH. uia interea' ibatne ad Bacchidem J PA. cotidie:
Set ut fit, postquam hune alienum ab sese uidet, 339
ae te di d. -- eum tuo istic odio, Lauis . Vide ad Heaul. IV, 6, 7. Cum tuo isto inunito. Vel sic fortasse est legendum rAt te di deaeque faxint eum isto odio, Laches. ut Plaut. Μost. II, 3, 33. Di te dearitie omnes faxim eum Noe omisse. xint occultius id notat , quod Perduint apertius. , 64. Pias potus se ita. Liber Bembinus geminat yctionem se, ut di versiis requirit. F Α E R NUS. Nostri D. ε s. Nec verum arbisor. Nostri omnes Neque
το. A se interra. Tres antiquissmi libri de Basilicanus, ab se inretra. de ita a Fictorianus,au aeroi ab suis. FAERNUS. Nostri hie Ab habent, mox Asuis.
73. Set quam decrerim se m- eam, in passim Noster. Nodum igitur in scirpo quaerit, qui hie mavult, Seianum, Codices Terentiani nusquam eumn exhibent, sed Cum. 73. suis integram iridem reddam, ut accepi, ab suis. Nostri omnes A suis. Sed reponendum . Duin integram itidem reddam ut accui, suis. Raddam suis, ut accepi. And. I. , 53. Hane mi in manum dat, mors continuo ipsa an Accepi ; acceptam servabo. soccupat et de U. 6, 46. M uxore, ita ut possedi, nil murat Chremes. g. Incommodum esse mihi arlitror. Ex o. l. s. ita collocamus, mihi esse arbitror; de stat versus,
si mihi monosyllabum sit. FAERNUS. 5ὰ ec nostri. 4. Maligna
365쪽
Maligna magis et magis procax facta ilico est.
PH. Non edepol mirum. PA. atque ea res multo maxume
Distinxit illum ab illas postquam et i e se,
Et illam , et hanc quae domi erat, cognouit satis,
Ad amiis is ambarum mores earum existumans. Haec, ita uti liberali atque ingenuae decet, Pudens , modesta s incommoda , atque iniurias so iri omnis ferre , et tegere contumelias. Hic animus partim uxoris misericordia Devinctus, partim uictus huius iniuria ,
84. Maligna mulio G magis procax facta ilico est. Si vera lectio est; mirifica sine verborum collocatio est, eum ordo sit, meo facta es multo magis maligna Er procax. Dud ex nostris codices non habent illud Multo. Repone,
Maligna magis . magis procax facta ilico es.
Eun. II, I, 21. Magis severus, nec magis continens. α V, 4, 13. fgans. Nee magis compositum quicquam, nec magis Ae- Nonius tamen v. Procacitas, Maligna multoliabet. s. Atqui ea res. Multi libri, etiam ex antiquis, pro atqui, atque, di Basilicanus. FAERNIIS. Unus tantum ex nostris Atqui. 88. Ad exemplum ambarum mores earum exi- sumans. Sic libri omnes; sed nee versus, nec sententia constat. Guyetus totum, ut ineptum& inutilem, ejiciendum putat. Donatus agnoscit, Ad exemplum, quasi ad ima inem σ collationem . specimen eo arationis. Sed ad quod . quaeso, exemplum Z Si dixisset, mores ad exemplum alterius , quid illud esset, intelligerem e sed Ambarum mores ad exemplum mera caligo est; nisi, quod sit exemplum, indices. Nimirum hie, ut alias, boni Magistri
Verbum priscum & παλαιοῦ κοαμιετες ejecerunt: Ad amussim ambarum mores earum existumans.
F. Visumare, ut Heaut. II, 3, 4 . Copia existumandi eonstetudinem mirae cotidianae, est considerare, iudicare, expendere. Ad amussim autem dc Examussim, idem quod diligenter, accurate, absolute. Plautus Atriplui. II, 2, 2 3. de Muliere:
Nte ilia e σοι, si haee vera loquitur, exa- musm es optuma..dc Most. I, 2, 19. Aedes eum sunt factae probe, examussim.
Ut hane rem vobis examussim disputem. Apuleius Mel. II. Ceram in modum prosectarum formatam aurium ei applicant examussim.& IU. Thra leon examussim capto noctis Iair cinali momento. Festus Pompeius, Examussim, regulariter . Amussis enim regula fabrorum est vel, ut alii volunt, ferramentum quo in poliendo inuntur. Idem fere habet v. Amussim. Noniust Examussim . dicitur Examinato, ad regulam vel coagmentum e es enim Amussis regula Fasr rum, quam Architecti, dum olus probant, ru- brica illinunt. Sisenna apud Charinum p. I g. Amussis es tabula rubricata , quae demittitur examinandi operis gratia, an rectum opus surgat. Varro apud Nonium et Amussis es aequamen, laevamentum; id es, apud fabros tabula quaedam qua utuntur ad saxa coagmentanda. De
Examussim hactenus diximus , quod sine dubio adverbium est ab Ex amus formatum. Adamussim, sive iunctim adverbium accipias,
sive divisim Ad amussim, utrumque hic conve . nit. Gellius I, 4. Aut virtutes pensitabat, aut vitia rimabatur, ut judicium esse fatium ad amussim diceres. Sic codices scripti, etiam veteris rimus ille in Bibliotheca Regis Galliarum, non ut primus edidit Cario, Examussim. Iterum xx, I. Aut talionem in eo vel ad amussim aequiis pararent, vel in librili perpenderent. Maerobius Sat. I, 4. mam ut ad amussim verum sit festo.
rum dierum nomina sic vocata. Varro de Re Rustica II, i. Si inqu.im numerus non est ad amussim; ut non est , eum dicimus mille naves
isse ad Trajam. Idem Qtiaestionum Plautinarum II, apud Nonium et mare, si divens
est ad amussim, per me licet assumes teneo διακεν. Ubi in sententia tam curta, tutius forte esset cmn Mercero manum abstinere , sed tamen periculum
366쪽
Fautatim et sese Bacchidi , atque huc transulit
- Amorem , posquam par ingenium. nae Ius es. Interea in moro moritur cognatus senex Horunce. ad hos ea rediit uege hereditas. Eo amantem inuitum Pa Pilum extrudit pater. Reliquit hic cum matre inorem: nam senex e Rus abdit sese: huc raro in urbem commeat. IO
pH. Uuid adhuc halent infirmitatis nutiae pP A. Nunc audies. primo Bos dies complusculos Bene obnuenibatone inter eas. interim
riculum siciam, & sertasse bene eedet , Lego igitur. F --rara es ad amusim,
ter me siret assinas τινι Θμου . Habes iam sententiam, ut opinor, claram. Mores amba--m ad amuss- existumam; iudicans, expendens, examinans, exigens ad amussim, aee
rate, diligenter, serupulose. 19. Hau, ita uti Iureati esse minis μει- Pudens, mode .
rali ingenio pro ipsa Muliere hie aeeipias, quod
opinor nolis, non cohaeret cum reliqua oratione. Reyon , Bare, ita aeri uberali atque ingenuae decet, Pudens, modesta. Dreet cum Dativo passim t Ita nais rime Plaut. Aniph. II, 1, is . Nostro seneri non decet.
Ut na addam, quod sina sumptu ingenuam,
Ingenua opponitur Meretricii quales sere se per Manumissae aut Peregrinae. 93. Partim victus hujusis injuriis. Omnes seret. r. & in iis antiquissimi, hujus, quod in unam syllabam contrahendum est. F Λ E R N U S. . Partim victus hujus injuriis. Nostri quoqueri us, de praeterea universi cum Edd. vetti Injuria, non Injuriis, ut nescio unde dedit Faernus. I uria hie non est singulare aliquod
factum, sed universim id quod Lucretius V, I. Circumretit enim vis atque injuria quemque.
- siqua huic trossulis. Liber Bembinus bue,' leue melius. FAERNUS. Nostri mis. Sed recte duci III, 3, is. Vix u. hucωmuliram. 97. Horum. ea ad bor redibat lue hereditas. Horunca ad hos ea, est in libro Bembino. ita versus melius procedit. in libro victoriano horains etiam seriptum suisse conjicio. nam m in litura est. quod vero sequitur redibat. omnes antiqui libri, & quidam ex recentibus, itemque Donatus habent. rediebar. FAERNUS.
Horuncera ea ad hos rediebat lege hereritas. Horum omnes nostri. Ea in octo deest, non
ineommode si rudubat legeris. Sed Bembinus alio ordine Ad hos μι dc ex nostris duo Radiit. Quare se etiam legas; Horunce: ad hos ea rediit lege heredi ac sie And. IV, Hujus morte ea ad me Me redierunt bona. 99. Reliquit eum matre hie uxorem. Ex iisdem libris Bembino Ec Uictouano dc ex Donato, lego retinquit. ita & Robertus Stephanus imis pressit. FAERNUS. Donatus t Relinquitetigitur RHiquit. Nostri omnes Reblais. Et praeterea pro Relituit eάm matre his uxorem, ubi Marre in Thesi mergitur, duo ex nostris
notae primariae, MIiquit hic eum mGra uxorem.
oo. Rus Adidit se hue rara in urb- commeat. Nostri universi Ss. Repone, i abdit sem huc raro in urbem commeat. Iox. Pinnum din eo lusculos. In libro Bembino erat primos dies eoruι. postea ν deleto, remansit primo, quod habuit de victorianus. FAERNUS. Nostri omnes Primum. Ex Bem. bino Primos repone, Primo hos dira complusciatis. Ita passim, Aliruoι hos dies, Hosω aliquoι dus ecci o 3. Lene eonet eniebat. Unus ex Regiis Comvem atι dc sic scribendum.
367쪽
Miris modis odisse coepit Sostratam: 'Neque lites ullae inter eas , post iatis ros Numquam. PH. quid igitur PA. ri quando ad eam aeresserat Confabulatum , fugere e conserita ilico, Uidere nolle: denique ubi tum quit pati, Simulat se ad matrem accersi ad rem diuinam, abit; Ubi illic dies est compluris, accersi iurim. II Q Dixere causam nescio quam. iterum iubet a ' Nemo remisit. post quam accersit saepius, Aegram esse simulant mulierem. nostra ilico It visere ad eam: admisit nemo. hoc ubi senex Resciuit, heri ea cases rure huc aduenit , ' et II
Fatrem continuo conuenit Philumenae. . .
Mid egerint inter se, nodum etiam scio: odnisi Iane carae est, quorsum euenturum hoc siet.
Habes omnem rem: perg- quo coepi hoc iter. PH. Et
to . Miris indis odisse erepta Sasbasam tam donius p. 19M. Odi, imporis praueriti perfera est nam Ierotivi r Miris modis adis aiser Dotis .mem Sostrauam. Vide an ex hoc mend si Cledonii loeo reponendum hic sit, Miris modis odio aduissens Soratam. ut Coepit, vel simile ex more subaudiaturr Admtisuns autem de muliere, ut insta IV, 4, 39. de hae ipsa, de itidW de Plianio Adatisrens uter. Phorm. U. 3. xi. Quin α absolute And. III, 2, 3. Cumqua hinc es verisau optamae adu colis cere injuriam. Odio, ut mox V. Io 7. vra e constreta ilico, ridere nolle. ubi non commode subintelligas, Coepit. nostris, Aetersiit, inde ex seripturae similitudine narum Accmsuas. Sed recte duo ex nostris
I. Ω-d hoe gentis est, quaa kare coniuratis. O. l. s. & Donatus geminat Verbum est. εκ hau es conjuratis. est autem extremλ pars octonarii Iambiei, qui abiecto ex quod A, ne procedit. FAERNUS. Sic di nostri. ra. in omnes mulieres eademquι ariue Gaio Coneitatius est, quemadmodum legitur in libri, Bembino di Uictoriano, intra onmes. FAERNUS. Utin omnes mulures. Nostri M. Lepe, O . Utis hie n suis consustere, quia ultimam semper producit. Os. Simulat s a matre attes ad rem divinam: alui. Idem liber pro a nistra, habet ad matremr dc pro abiit, abit. utrimque plaeet. ita habebat de Victorianus. postea emendatum fuit in lectionem vulgatam. FAERNUS. Nostri onicies, A matre. I. Dixera causam tum n scis quam iterum jubet. Nostri omnes Tunc ea am. Eiice illud. Tu uvel Tmni ouod de versum gravat, de sedem incertam hauet, de sententiae nihil confertia P6'quam Murom famini. Aliquot ea 4. Itaque adeo uno animo omnes socrus oderudit nurus. Versius hie toto pede deficit, ab ambiguitate laborat; filum orationis interrumpit, denique spurius est oc adulterinust natus ex nota marginali. Dixerat Auctor, On' omnes mulieres eadem aeque sudeant no-timqua omnia Neque declinatam quisquam ab aliarum mento, tillam reperias 3 1Vides hie omnitim mulierum erimen aliquod commune proferri et male igitur infertur singulare hoc Socruam. Id quoque vides, ms marteria Eadem fudere ac nolis, amar.
368쪽
,H. Et quidem ego: nam constitui cum quodam ho 'ite
Me esse illum conuenturam. PΑ. di uortant bene God agas. PH. uale. PA. et tu bene uale, Philotium.
ι . P RO Deum atque hominum fidem , quod hoc genus est , quae
L haec est coniuratio pGn' omnes mulieres eadem aeque sudeant, nolintque omnia Neque declinatam quicquam ab alarum ingenio ullam reperias p Itaque adeo uno animo omnes socrus oderunt nurus d Uiris aduorsari aeque studium est, similis pertinaciast. sin eodemque omnes mihi uidentur ludo doctae ad malitiam.
Ei ludo, si ulla sit magistra, hanc esse satis certo scio.
so. Me miseram,quae nunc,quamobrem accuser,nescio. Diem, tune ias.
et odisse. Pone iam illud spurium , & hoeipium negas. Quomodo enim omnes Eadem volunt ac nolunt ι eum quicquid volunt Nurus, id prae simultate nolunt Soerm Haec
secum pugnant. Illud denique quod sequitur, vide s. Viris es adversas a/pis sudium est, similispertinaria est. Hoc plane ad omnes naulieres , non ad Socrus de . Nurus quae in sententiam introrepserunt. Hoc peccant, non qua sunt,
sed qua Mulieres, qua Uxores. Tolle igitur hoe Emblema ι & videbis tres istos versus tam arcte apteque inter se cohaerere, ut diis velli nec debeant nee possint. Agnoscit tamen id Donatus , dc simul Ansilui vitium. Uuod tamen se excusatum iit Necessaria, ait, sententiae ad riserabendam utramquapersonam. Ergo ex hoe Donati colore dc excusatione, Senex hla tam incussit 5e eulpat nurum Philumenam , quam uxorem Sostr ram; quod falsum est, de ab ipsa Fabula resutatur. Ut tamen agnoscas Donati huius di- stipulum, Ambiguum illud bis a praeceptore mutuatur Sanctus Hieronymusr In Michaeam p. U. . Terenιius in Bec ra, Quid hoc est 3κnquit, 'iomnes socrus oderunt nurus. 2uod quamquam iambiguum si s taman propemodum naturale est, ut nurus socrum, socrus oderit nuram. Et adversus Jovinianum p. 19 I.
Ut scias illud verum esse Terentii, quod consulto anoque extulit ι aeuid es hoc omnes ferus odo
3. Viris esse advorsas. In visis 3 abjicitur, ut stet versus. F A E R N IS.
Viris esse advorsas aeque studium est, similisper
tinaciast. Laborat hie versus , aut primam in Adversas corripit, aut secundam in Viris: quorum neiditrum ex more, oc si posterius eligis, totum in .Thesi latebit Viris; quod tamen praecipue est efferendum. Repone, Viris adversari aεque studium est.
Infra II, 2, 19. Non possum adversari meis. M IU, 6, 32. Reduc uxorem , ae noli adversari mibi. Plautus Cas. II, a, 32. de uxore de viror
Noli sis ivi illi adversari. II, 3, 3 . . Sed quid ais p iam domuisti animum , potius κε quod vir velis Fieri, id facias, quam adversere corura. . Et ei Itido. Liber Bembinus non habet conjunctionem Cr. F AER N U S. Ei ludo, si uuus est, inquiram hanc esse sitis certo scio. Nostri omnes perperam, Et ei Iudo. Sed aliud hic quaeremsumr Quorsum quaeso, iam dubitat, Si uuus es is si cum praecedente vem Ss x su
369쪽
so Ita me di bene ament , mi Laches , , Itaque una inter nos agere aetatem liceat. L. di mala prohibeant. 1 oso. Meque abs te inmerito esse accusat- ,posmodo rescisces incis.
L. Te inmerito p an quicquam pro sis factis dienum te dici potest S-me et te et familiam dedecoras , filio luctum paras.
Tum autem , ex amicis inimici ut At nobis ad es, faeis: tui illum decrerunt dignum, suos cui liberos committerent. I sTu sta exorere, quae perturbes haec, tua inprudentia. SO. Egon Z L. tu, inquam , mulier , quae me omnino lapidem , non
An , quia ruri esse erebro soleo, nescire arbitraminiqui ue parito hic uitam uestrorum exigas 2 Multo melius hic quae fiunt , quam illi ubi sum ad due incis et ro' eo quia, ut uos domi mihi eritis , proinde ego ero fama foris. Lampridem equidem audiui cepisse odium tui Philumenam:
su Iudum talem esse, ut notum & comperium sumpsisset. Haec non belle conveniunt. Sed aliud dederat Auctor,
si a De ludo nullus dubitati de magistra dubitandi
causa bona erat: an cuiquam M. Irae obtemperare Vellent, an omnes aequales esse marulent . aut instituerent.
s. ita me di bena amor. Non sere i venias librum, in quo se dictio bono. sed nec Donatus eam habet a qua dempta oportebit sustentare versum, qui en senarius, vel appim cando ei ultimam particulam versus prae entis, Vel producendo posteriorem syllabam inua. FAERNUS. Mo miseram, quaa qua πει- α ser, nemo. Bems Tu nsis Non, ira me di ament, mi Laches. Sic versus constituit Farinus quorum post riori deest syllaba, quam frustrα ille pensare studet, vel applicando vel procudendo. Cur autem Senarii hi inter septenarios veniunt, nulla
de causa, cum.metrum. non postea immutetur Repones
Me mise m quaa mine ει mobrem accuser, seis. LA. Ham, tam astro. Da ma di be- --, mi Laches. Est septenarius cum elausula , ut passim dissitas lego. pro Nescis. Semper enim in mis/etitione ex Indieativo Subjunctivum faciunt 1llud. aute- Mn septem e. nostris omittunt, Fene tres tantum habent. Nimiriun ollininter correctores his factio erat. Qui Non in Textum adseiverunt, iubente ipso versu eleemrunt Benet contra quibus Non aisplicebat,ue sus gratia reeeperunt Bam. Inter priores D
natus erat: Nor ita mν di amens x Animari vertendaem, inquit, vetem non minus επηρυν
μὲν inmeisis, quam κακοφατον nesarisse. Hoeideo adnotat, quia junctim quis efferre possit. Non ita ma di ament. Sed si Non hue induras, etiam aliud irilexerat Terentius. Qui enim ad Tu nostias respoudo Non , idem dieit quod Scio. v . Postmodam rescisces. Idem liber post mors
habet, ut di exigit versus. in quo correpta exo
reema hujus dictionis syllaba, uti apud Ovia dium . Post modo si pervi di est anapaestus iasexta. F A ER NUS. Mequa ala te immerito es ac suam pos odo
res cer. 2α. μαδε immerito Nostri omnes mendose Postmodum. Sed aliud spectar Quorsum pertinet illud Scis' aut v modo iratio seni convenit quis non videat ram maristo orationem inchoare i Repono, utS stratae hoe detur, Melus ias tu inmerito ossa Mecatam postmodo roscisces, scio.. scio cum Indicativo sequente .ut passimi AdeLIU, I, ro. Iam huc recur ι, δειμα .
I Et familiam diauaras. In libro Bemiano
370쪽
Minimeque adeo mirum s et, ni id fecisset, ma is mirum foret.
Set non credidi adeo, ut etiam totam hanc odisset domum: -
μή scissem, illa hic maneret potius , tu hinc is foras. Isist uide, quam inmerito aegritudo haec o ritur mi abs te, Sostrata: Rus habitatum abii, concedens uobis et rei seruiens s Sumptus uesros bitumque ut nostra res posset pati,
Meo labori haut parcens , praeter aequom atque aetatem meam.
. Non te pro his curasse rebus, ne quid aegre esset mihi Z 3o
So. Non mea opera, neque pol culpa euenit. L. immo mciomer
Sola hie fusi: in te omnis haeret culpa sola, Sostrata.
uae hic erant curares s cum ego uos curis solui ceteris.
Cum puelia anum suscepisse inimicitias non pudet P Illius dices culpa um 8 so. haut equidem dico, mi Laches. 3ν L. Gaudeo , ita me di ament, gnati causa: nam de te quidem, Satis
est. σ μn iam omnem versa etiamnsu repugnante. F A E R N U S.Cuaa me Crfamiliam omnem dedecoras. Omnem ex Bembino addidit Faernus, Versu , inquit, N. repugnante. Miror, qui vir sietatis metrorum peritus, hoe dieere potueritioinnes nostri, non minus quam versus ipse, repudiant. Quin & ipsa sententia abnegat. Si enim omnem dicis, Servos dieis de anellias, ut A l. V, 7, Ia. Tradura Ur matrem ero . tiam omnem ad nos. An igitur de si utilium dedecorat Sostrata Immo Familiam, Geniuscilicet & Majores. Sie dedit Faemus i sed misere metro providet. cum E superiori apponit. dc hune a Gone in .choat. Repone , ut passim Egon corripitur, Egon. Tu inquam mvirier. 3. An ema rurἱ crebro esse ficio. Sentis, opinor, quam ineoneiune Ruri posteriorem acuata Crebro autem in Thesi lateat. Duo nostri vel
stissimi eum uno ex Regiis, An quia ruri esse cribro solio. r . suis qui μου pario Le vitam vestrorum exLrat. In libro Bembino est vorarinn. F Α E R-NUs.
r6. Tua inpudentia. τres ex nostris, di pro varia lectione . quartus, Imprudentia. Recte, neque enim versus amat in ea sede Tr chaeum ι neque Laches eo procedit, ut mora. tissimam uxorem Impudensiae accuset. I, Hentia etiam bono marito, si iratus sit, convenit, ut Heant. IV, 3, aΟ. Scis. Te inscientem atque inprudentem diure ac facere
pudentia vero non est humes viri dictum
I . Tu inquam mulieri Versum hune itae ui. venias in plerisque libris seriptis rso. Ego A. tu in uam mulier, quaa omnino lapidem non timi Mam putas. Et stat optime hic octonarius, H primam eius syllabam praecedenti attribueris. sane etiam Donatus legit, non hαminem pinas. EA N U . Tu insuam mHIrri. Vestrarum exietat. sie & duo Meadiarii. V
Irarum: eeteri omnes Vestrorum, atque etiam Donatus. Recte, Vesrorum pro Vorum, ut tam mares, quam seminas concludat.
aoo Multo malias hie νι- nt, tuam illis ubi sum adsidue, scio. Sie Faernus dedit. & sie diem. Sed recte Muretus mi pro alie, versu ipso expostente. Et frustra est, qui ex Plauto
patroeinari vult tam aperto errato. x I. Iris quia ut vos mui domi eritis. Unus ex nostris,. Mihi erisis domi, Alter, Domi mihi eritis. Hoc recte t quippe Dorni in esse debet, & ultimam passim corripit. Iris, quia ara vos iami mihi armi. y3. Cum ego vos solvi curis ceterι'. Diainque ex nostris, Solvi a ramis. Ex Regiis unus, M'suvi curis vos eneris. Dedit auctor, suo more uo usta curis seisi ceteris.