장음표시 사용
41쪽
ANDRIA..elii utramuis recte norit , ambas nouerit. Io
Non ita dismili flint artumento, et tam uoratione sunt faciae ac stilo. s rae conuenere, in Andriam ex Perinthia hiesiat tur transtulisse, atque usum pro suis. Id opi uituperant factum atque in eo disputant , I s
CoutiamInari non decere fabulas.
Facitant ne intellegendo, ut nihil intellegant Zmii cum hunc accusant f Naculum, Plautum, Ennium
ri stassisimilii sunt argum/nu, sed tamen.
a ramulo et illitur u , per syncopa:ri , ut sit a Imento, ex tegumen fit tegmen, exragurnentum te m. Ium , ex Di amentum satimentum. FALRNUS.
De Salnvenio nillil inaiidixi. Tegumen dc Te umentum, quia secundam syllabam brevem l abeiu , idcirco elidunt ti. Sed Arr imentum pro lucit secumlatri, tu vel ex Viigilio notum.
A.' armentum in ens , Falluntur ergo, qui
hic trisyllabiim ex eo faciunt: praecipue ille qui exempla ut putat, ex Plauto adducit ;
Qilippe aliter pronuntiandi Dint illi versus:
si argu=nentum h. us .laquar tra oediae. Dum huiusce argumentum . tiquar comoedIae.
I 'bi feci indisa acuit, ut in Alitrariae prolor in v. s. ec saepe alias, Nam quo i a i argumentum ἀttinet, sane ne- Pro s E T ieitur repono E T ;Non ita vis miti sunt ar tomento, et tamen. Qua in postea leestionem apud Eugraphi iam reis peri. At Iamen, praeterquam quod versui medetur, et e ratulae lite plus liabet. Infra. V. 32. Horum ιlle nihil egregie praeter cetera Studebat: G tamen omnia haec mediocriter, I r . 9.
Et timente et tamen res stremit denegare.
n ita dissimili i vides ictimi esse in Dari r unde recte Donatus, Ita . inquit, yro
et atae r ita dissimili , nc,n valde disti- . mili. Addit : Sed tamen . senis enim supra posuit tali rim. Nempe hoc voluit : si sed tamen , ut ipse legebat , legitur , tum dici oportere. Alan quidem argumen:o , seu tamen di mili suo. Et sic sane res se habet. Ciceco : ubera est illa tu. dimeonsolatio. sed tamen necesaria. Ovidius: Mιυ quium, Ied tamen aeta loquor. Cum igitur non praecesserit mirim , addonec Etsi, consequens est, ut G tamen sit vera Ieclio e Non multum di simili argumento , et tamen dissimili oratione. Mittimus ergo tres ex nostris recentiores eodices, qui sie habent,
Non ita sunt dis ci argumento e set tamen. IIbi metrum quidem commode h.ibet et sed praeter ea quae duximus , illud incommodum est i quod in priore versu pronuncies Dusimiti, in sequetrie olymiti. 3. Quae conet enere . in Aladriam ex Perinthia Iatetur transi uiset uilis fatetur an Menander 3 Is enim NOini nativiis in proximo est. Adde igitur in fine versus, Ex Perinthia HIC. ite, aiustor, Terentius. Ita in aliis Pecit is Heaut. 39. dc 23. Dum fac tPautas Latinas r id e sera tum hic non nerat.
Repente ad fluuium se appocasse hunc musicum. Adelph. io. A um flic secum sumit sibi.
Et i L am trudem hic ducit maxumam. Phorm. sto. Hinc respondere voluit. non lac re. Inde ibi veri corrigendum. ita diptitat . quas ante hie scissabutiti non, ut nunc sertur, Antehac. sic Eunuch. V. 3 3.
Inserendum est v I c ι Os se hic non negat Personas transtulisse. is Id isti lituperant saetam. atque in eo disputanti Vel abietio d, ex id, ea sullaba per synaloephen eliditur, vel ex si , s, eliso, prior eius dictionis syllaba brevis fit e ut primus es sit anapaestus t vel vituperant fit tri vita-um eliso e . per sincopen: quod aliqui malum. FAERNUS. Qiii malunt vituprant pronuiuiari , nihil in Ius rebus sapiunt. In Id non potest abiici
42쪽
Accusant: quos hie noster auctores habet: ro
morum aemulari exoptat neclegHrtiam, Potius quam istorum obscuram diligentiam Mehinc , ut quiestant porro, moneo, et desinant Maledicere a malef. ra ne noscant sua. Favete, adeste aequo animo , ct rem cognoscite,
Ut pernoscatis, ecquid speisit relliquum: et sPosthac quas faciet de integro comoedias , Spediciniae an exigendae sint uobisprius.
D , neque quicquam eiusmodi. In Ni prior syllaba corripitur, quoniam natura brevis est, positione tantum longae. Hoc singulis Scenis experiendo discetur. I Facturit nae intellegendo ut mhil missi ol. Haec particula, nae, ubicumque apud auctores invenitur, pro istae, vel pro o quam, non fere in ullo libro nee antiquo nec reiscenti per diphthongum scripta invenietur, sed per e purum, itaque etiam legiss e dc serip sisse videtur Donatus, dicens. Hanc particulam
ne , hic er eorrepte eum interrogaris, pronun
tiari, o pro eis accipi .e e , pro valde r ubi nulla de diphthongo mentio est, sed tantummodo de correptione & productione syllabae. quod si quis contendat, hane particulam Graecam esse, 6c idcirco Graeco more scribendam, negaverim eso milii liquere an Graeea sit: cum praesertim in Latino sermone diversam a Graeca significationem obtineat. postremodi Donati auctoritatem di omnium librorum fidem opponam. Ceterum quod Donato nastius videtur, ne, pro valde aceipi, considerent observatores linguae Latinae , an ea particula in hae ipsa signifieatione usurpari posuit sine alicujus adiunctione pronominis. nam & in exemplis ab Donato adductis, & in iis, quae nos e servavimus, haec particula post se aliquod liabet pronomen t ut . Ne isti etehementer errant. Et, Ne se haud metMm sentit. nee quemquam saltat exemplum Lucilii infra ab Donato adductum, Ne in arca botem discerpsi magni te, inludi. Nam Ne cum in arce Iibris scriptis legendum est. F L E R. NII S. Qiiod Fae ciuis lue dicit, NE productum apud
auctores inveniri pro Valde vel O quam, id non ita est. Seni per significat id quod Certe, Prof
ero. Deceptus est a Donato , cuius haec sunt verba r Faciunt neJ NE quidam corripiunt. e eum interrogatione pronunttiint; quidam producunt: quorum alii NE pro Non aetipiunt, alti rovalde. Et hoc melius. Immo utrique prave;& qui sie aeeipiunt , Faciunt ne intιllegendo
hoe est. valde intellegendo, ut nihil intellestante argute hoc quidem , sed non Latine dieitur
& qui sie interpretantur , Faciunt non intelleis senaeo , ut nihil istelluante nec enim sermoni neque sensui satisfaciunt. Restat itaque, ut cuin interrogatione proseratur, FaciunI, 8 Et profecto , cum Faciant habeat ultimam in Arasi, de Ne sit in Thesi 1 non aliter pronuntiari potest , quam ut Ne sit Encliticum. Atque errat . δεῖν. , qui NE etiam pronomini postpositum ase randi vim liabere existimat. Exempla ab ipso prolata plane aliud narrant.
is Et quid spei sit relliquumJ Sie Faernus. Est casea Dcriptura , in quia pro requid i ita
tamen , ut refuid pro uno verbo veniat, &qvid sit enclitieum. Semel monemus , nos ubique Eciuid, Ecquem crc. daturos esse. E. dem monitum velim ; me ubique , ubi Nili ι monosyllabon est, Nil edituriim, ubi AsiUlm-nosyllabon, Mi: ut in aliis Poetis praeter Cc-micos omnibus numqtiam non factum est i idque veteri lino in codicum auctoritate. Cur enim maior adolescentibus hic creetur, quani alibi. molestia Satis per se, ut nunc est, dif-seultatis haec habent. quam tamen hac mea opera post hae aut modicam aut Omnino nullam sore cum spero, tum praesagio. Frat. bono omine, Puliculum.
43쪽
A TUs I. SCENA I. SIM O senex, Sos I A libertus f I. UOS Haec intro auferte: alite. Sosia Adesdum: paucis te zolo. so. dicrum puta: Nempe ut curentur recte haec. s I. immo aliud. s o. quid est,
Vuod tibi mea ars est icere hoc possit amplius Zs 1. Nihil istac opus est arte ad hanc rem, quam paro s Set iis, quas semper in te intellexi sitas,
F de et taciturnitate. so. exspecto quid velis.
. s I. Ego postquam te emi, a parvulo ut semper tibi sit me justa et clemens fuerit fruitus, Scis. feci ex seruo ut esses libertus mihi, Io Propterea quod fervibas liberaliter. Mod habui summum, pretium persolui tibi.
so.In memoria habeo. s I. haut muto. s o. Derumgaudeo,
Si tibi quid feci aut facio quod placeat, Simos Et
Noster He ra IV, 4, 2o. Bene, ita me di ament , nuntras; Naium illum o tibi illam silvam. exprobratis est inmemoris beneficii Donatus : Sunt qui ad beneficium referunt mmemor: ut, Memorem Iunonis ob iram tui sit sensus, linmemoris beneficii, id est, ea jus nono meminerit. Hem tibi sollertiam Magistrorum veterum t Immemor, aiunt, beneneium, ut apud Virgilium , Memor ira. Atqui ut raria loca sint, sic exponendum est. Memor ira, quae semper offensae meminit; Immemor beneficium , quod benefactoris numia quana meminit. non , ut isti . cuius nemo meia minerit. Has turbellas dedit lectio vitiosa non dubium est enim , quin Immemoris ben scii non conjungenda sint , sed separanda Plaut. Merc. V, 4. 36. Hunc senem para chentem : memorem dices
Lege hic igitur, I benefici. asi exprobratio est inmemori benefici
Exprobratio mihi, non mei. Ceterum Fae
nus pro Mnefici dedit Mneficii , de quo &omnibus eius cemodi . Vide nos ad And.
. at Liberius visenda fuit po:sas: nam antea. bum qui dictionem αriendi, eliso ex ea, mnaedi ,r i Propterea quo semisias Γιeraster. Servisisns trisyllabon est de scriptum de pronunciatum olim Servibas , qiu,d eum veteres Grammatiei doceant , & in Horatii Uirgiliique codicibus iam semper obtineat Α, atque in Te-τentii seriptis exemplaribus interdum fiat, equidem di hie & ubique alias, cilin metrum postulet, E expungam, Servιbas, Aibas; non Seriauas, Aiebar. 3 In memoria haleri s I. Haut muto factum. go. G des. olim monuit Palmerius, nemine tamen ei auscultante , si e distinguendum esseto memoria haleo. II. Naut muto. 1Ο. - αι- gau eo. 'Muto, absolute: Haut mutor non me poenitet ;non alio nune erga te animo sum atque olim. Plautus Rud. III, 6, 27.
Equirim tibi hodie dixeram praesto fore Apud Veneris famow- : numquιd mutot sumne ili
Idem Pseud. I, , I a, di is 3. Non demutabo.& Mil. Iv, 3, 37. Ni mei vid videtur demutare
Siquid feci aut facio quod plaeeat . faetum gaudeo. Iterum Plautus Mosteli. U. 3, a6. M. tia emust. Bena hercis sarium . . factum gaud O.
44쪽
Et id gratum fuisse aduorsum te habeo gratiam. Is
Set hoc mihi molestumst: nam saec commemoratiomasi exprobratio ess immemori benefici. min tu lino uerbo dic, quid est quod me velis.s I. Ita faciam. hoc primum in hac re praedico tibi:
Gas credis esse has, non sunt uerae nuptiae. 2 s o. Cur simulas igitur χ s I. rem omnem a principio audies:
Eo parito is enati vitam is consilium meum
Coenoscere quid iacere in hac re te velim. Nam is pUquam excessi ex ephebis, Sosia, ac Libera uiuendifuit potesas, nam antea . a staui scireposses, aut ingenium noscere, Dum eum aetas , metus , magi r cohibebant p so. ita es.s I. Auod plerique omnes faciunt Aulescentuli , Ut animum ad aliquodstudium adjungant, aut equos Alere, aut canes ad uenandum, aut adphilosophos: 3o Horum ille nihil egregie praeter cetera
medio , in duas syllabas contrahunt e quod per i 3nizesin fieri posse supra diximus. nos et-lain ita sustentari versiim putamus , si vel ex , s medium abiiciatur 1 vel ex libratus eliso e , per syncopam fiat libriust sicut ex
afrius , iaceremus aspriss : ex dexteraus, dex-r s. ita librius, erit dactylus abiecta s, more
veterum : dictio autem fuis , una fit syllaba per synizesin, ut saepe. FAERNUS. omnes immodulate , dc qui Viendi dic syllabon , & qui Poteras . seeunda brevit requi Libriu . ut dactylus sit; vel, ut quidam, L Du , quo pacto Creticus firi loco Anapaeis
sit. Ceterum illud Diarius non minus sententiae, quam metro officit. Qilippe si nune Liberius vivendi potestas erat , etiam , dum ephebus esset. Libere vivendi potestatem habebat. Atqui hoe salsum; diim in metu agebat resub masistro. Hoe de Donatus sensit , qui haevi coactus negat esse gradam comparativum. Neget idem solem meridie lucere. Sed seripsit, opinor, pocta, Libera ιivendi fuit potestas: nam antea. Cieero Orat. Antequam iret in exilium t Latera faria o m.hi potestas L 'MemAE. Suetonius. Ti
berio et Drancipem . quem vos fama π tam li-
nra potestate instra sui. Ceterum cum a Dactylo senarius incipit , Ictus a seeunda syllaba in primam retrahitur, quod saepe apud
Nostrum tibi occurret. Cicero de Inventione I, 13. Dbermi vivendi habet, si Editionibus fides, sed illud ibi addititiuin esse omnes meminbranae indicant.17 Dum aetas, metur, magister proli DLot, ita es. Scitum sane magistrum i eu paedagogumlqui prohil ebat pariem nostere filii inuenium. Nempe data credo opera & de industria cel. .. bat Simonem, quae prave ageret filiu . Han eine temonem tam diu territ Repono:
hiletant, retinebant: oppositi in Lrἱ erae iavendi potestati. Noster Adel. I, I, 33. Pu. or/-Meralitate Γ eros Retinere satius esse credo, qu.im nactu. Dum eum iobilia.int: Heaut. V, 1, 4 ν. Non tu te cohibes non te recipi is pPlantus Mere. I, , sis. Non. ur ego, amori neque desedi. u in otio eram dedisse; nerue potestat enis bι Fuisse r adeo arte cohibitum este se a patre. Ceterum Eum absorptiim est a pracedente Dum; metrum Jero numerosius fit, de ictus fiunt mmmodisi later Dam eum aet. 3, m ιχι, magistercola ant. ita GA i Prorsus,
45쪽
Studebat, γε tamen omnia haec mediocriter. Gauribam. so. non injuria: nam id ego arbitror
Adprime in tita esse utile, ut ne quid nimis.s I. Sic uita erat: facile omnes perferre ac pati: in quibus erat cumque una, iis sese dedere:
Eorum studiis obsequi: faduorsus nemini: Numquam praeponens se tutisJ ita facilume
Sine inuidia laudem inuenias, o amicos pares.
s o. Sapi ter uitam institit: namque hoc tempore Obsequium amicos, ueritas odiumstarit. S I. Interea mulier quaedam abhinc triennium Ex andro commigravit huc uiciniae, Inopia is cognatorum neclegentia Coaecta, egregia forma atque aetate integra. s o. Ei, uereor ne quid andria adportet mali.
Prorsiis, ut Eun. IU, Φ, Σ . Hic est vietus , vetus, veternosus, senex. Qitale vero est , quod Simo tamqiam gno tiim quid memorat, Filio sito , cum ex e
pliebis exeessisset. liberam suisse vivendi eoriam. Hoccine ut Sosia , vel taeente sene . ignoraret , quod more civitatis publico factum In imo vero hiat tolus hie locus, se addita rarticula coagmentandus tNam pos Imana excussit ex epMis, Sosia, AC Libera et Hen is Dit potesai, Horum ille nihil egregie praeter cetera Studebat. Quae inedia interieniunt, per Parenthesin di
33 Non iniuriar nam id arbitror. Nam id eo arbitror. Vitatur, quantum potest, in hae statione Trochaeus. N eque debet Ciuione pronunciarii eum extra ieiuna sit. 3 q. 5ιc vita erat. facile omnes perserre ac pati, . Cum quibus erat cum lue una : iis sese dedere.
Laborat a mala di itinctione sententia , quam si e restituas: dis vita erat , facile omnes perferre ac pati: Cum quibus erat otimilae una, iis sese dedere ;Forum studiis obsequi. m. res perterre ac pati, etiam ianotost at so-di bus suis dedere se , di obsequi eorum stu
37 Eorum si equi suIR adversus nemini: Nuna: . in pr. eponem se illis ita tacillume. No:i d.: scire eii, internoscere hic interpola. torem , qui Terentia purpurae pannum destio adsuit. Primo , bis vitiose ponitur Arsis , Eorum obsequi stadiis. Hoe in medio versu non secisset Terentius 1 qui, ut ait Flaccus . arae vincebat. Deinde bis idem dici
tur 1 aut quod peius, in posteriore loco mi nus dicit iu , sententia decrescente. Qui enim omnes facile perseri , quid miri, si nemini a Gmersitis de iii iestus est Qui aliis obsequitur Od.vit sese . sine dubio non se praeponis. Porro & vitiose hie dicitur , Praeponeus Hic Cum enim prius universe locutus sit Nem nil dicendum utique erat Altis, non sitis. Denique vitiose transit oratio ab Infinitivis ad Adjectiva r Sic vita erat , aduersus nemini. Qui loqui scit, hoc modo diceret, Adversari nemini, se non praeponere. Quod si Adiectuva mallet, saltem diceret esse adtersum ne is ni casu aceusativo et quo tamen pacto es praeponentem barbarum prorsus foret. Quid iam videtur 3 Specta autem, sublato hoe pan
no, quam rotunde-castigate exeat sententia,& numerose currat versus:
Sine mi id a laudem inetemas m amicor paret. Pares , nem se obsequendo et cui appotite iam respondet Sosia 3 batienter Utam insiluit: namque hste travora obsequium amicos, veritas odium parit.
satisne apparet, illud ob erui adhue in aure Sosae sonuisse 3 neque istis interieetis exstinguendunt nune esse Neque tamen interpo- . latio
46쪽
s I. Primis haec pudice uitam parce ac duriter Agebat lana ac tela uiristam quaeritans: Set postquam amans accessi , pretium pollicens , Unus er item alter , ita ut ingenium est omnium fomminum ab labore procliue ad lubidinem, Accepit conditionem, dein quaestum occipit.
Qui tum illam amabant , forte, ita utit, filium
Perduxere illuc, fecum ut una esset,. meum. Egomet continuo mecum: Certe captus esse s smbet. obseruabam mane illorumseruolos Gniretis aut abeuntis: rogitabam, Heus puer,
Dic sodes, quis heri Ch Iidem habuit 2 nam Andriae
Bli id erat nomen. so. teneo. s I. Phaedrum aut Cliniam aut
ceratum dicebant: nam hi tres tum simul.
Amabant. Eho, quid Pamphilus p uid 2 symbolam
latio haec valde, ut opinor, vetusta est et eum Pro in hane virinium. Rectius sapuit Donatus Donatus, qui in hae Scena singula sere ver- ad locum e liue viriniael Viciniaeba ex peiusit , nihil ex hoe a Uitamento prose- Aue uri , et M huc locorum e Ient,r m Huic rat e neque item Eugraphius. Ceteriina Intia viciniae. Ex Celso fortassis habuit, vetere ad dia primam hic compit i utpote positione Nostrum Commentatore. Nam Cliarisias p. tantum longam e sono literae I hie exili. ad- 10 . de Adverbiis: Vic INIAE. Huc viciniae de quod in primo versus pede maior concen Terentius in Hecγrar lege Andria) ubi Celsus,sa ut lieentia. Sic Ingenium primam corri- Aherbialiter, inquit . ut Domi misiaeque. pit, IlI, ι, S. Plautus Bacchidibus II, 17.ὶ Proxtimae via Bonum ingenium narras ά tu centis. GUM habitat. ides, in magnos olim magit ros Pri ianus p. s 6. Apud Latinor quoque hoe exereebant, quae pueris lain nostris facillima idem v intenitur pro ηίhilo in metris , e maxi- sunt. ma apud et sit simos omicorum: ut Ter. A M. 9 v Phaedram, aut Cl niam Dirabant, aut Sine invidia laudem invenias, dc amicos pares. Nireriisti, na,n hi tres tum simia Ambiant I enim Iamiatum trivistrum : quod Nise sine Vide, renitum Attii paelli locii in hic siistinere. inui pro I miracho accipia tur, flare 'eri u Geaece non dicitur sed potis. Haec magnus Mapister: n eo tamen . Menandri Reli uias, & Plutarctium errat , elim literam n elidere maVult, quam nis Foreale i itur Codex Re- γllabam in corripere. . Chartadeus is ciuia em sed ex optimo ex-4 3 me vi Liri Nostri Codices uniVersi, mic emplari transscriptiis. vieini'. Vetustus admodum hic error est. Q Hi eriit 1mnon. Tiseo. Ph. mirum aut Ct Nonius Marcellus p. 409. Dativus pro Accoa- niam axitιvor Terentius in Andriar Nice, tum dicaant x nam hi tres tum smul. Ex Andro commigravit hvic viciniae. Ceterum eum Ant , Aut dicit Simo: dii ἰidit Nempe huic vitiniae dictum hie o stimavit enitri ipsi ser-Dro In hane et aemiam. Sed hujus hominis Auli ita respUnix ii Iariabaiat. Qilippe semel minor habenda est ratio. Qiiid princeps Grani. tantum ro Veiat adhuc Senem et ut constat
malicorum Priscianus 3 Is p. tior. Casus, in. οὐ. uim abo die quaereιam.
quit, pro Casibus figurare ponuntur. Terentias fi Srmbelum dedit. J Sγmbolam lego ex li iis Andriar Vaticano & Basillaano dc aliquibus aliis. ita Lx Andro commigravit huie i in ae. & Plautus in Curcidione e 51mb.Leiam coia
47쪽
Sedit, cenauit. gaudebam. item alio die uaerebam: comperiebam nihil ad Pamphilam Luicquam cidtinere. enimuerosperitatum satis
'Putabam, is magnum exemplum contInentiae: Nam qui cum ingeniis consciatur eiusmodi,
Neque commouetur animus in ea re tamen,
Scias possejam habere ipsum suae uitae modum.
Cum id mihi placebat , tum uno ore omues omnia Bona dicere, c laudare fortunas meas, ro ui gnatum haberem tali ingenio praeditum.
Luid uerbis opus es p fama hac inpiasus Chremes .
Ultro ad me venit, unicam gnatam suam Cum dote summasilio uxorem ut daret.
Placuit: despondi: hic nuptiis dictus dies. 7ss o. uid igitur obstat: erirnon antp s I. audies
fere in diebus paucis, quibus haec acta sunt, Chry
tatores apud Iorum piscarium. item in Epidico: S ne meo Gmptu Dratae jam sunt scapulis 6m-MDe. de in Stielior Ea '--m Dabor est jubebo ad Sagarinum te an loqui. F A E R N U S.
Recte hoe r vix unus tamen aut alter ex n
siri, libris , Smialam. 68 Scias posse habere jam insumi Lege ex codice Academico, ut Iam in ictu sit Scias posse iam habere ipsum suae vitae modum 72 merbis opus es t h e fama in δ ι Chremesi in elevatione est , quod praecipuam emphasin habere debuit. iii deprellione vix auctitur. Qitanto igitur melius est , in pronuntiatione luculentius mis verbis qui si fama hac inpulsus Chre
6 'Mid obstat tiar non verae fianti In omnibus libris post est dictio igitur, praeterquam in , alicano Basilicano , qui eam in
ς intextu non habent . quorum auctoritatem s.' quor, maxime propter versunt. F A E R N US. Omnes nostri I tur. hoc Ordine: Quid igitur o flat cur no orae fiant ' Audiet. ubi pes integer supra numerum excurrit. P. i scianus de metris Comicis. Mιror, inquit, ιosdam vel abnegare , esse in Ie=entit comoe metra , vel ea qu.is .rre. mr quaedam G
confirmare. De priore hominum genere satis constat, ex tot Codicibus vetustis, mille ei reiter annorum; qui Terentium sic exhibent ut Ciceronem aut Livium, non ulla versuum distinctione pro poeta agnoscendum. Ex secundo genere videntur illi, qui Codiees Faerni liquot primi descripserunt. Cum enim Me trorum aliquantum periti essent , ubi versus eonturbatos esse videbant , statim correctionem aggrediebantur, immutando, addendo. delendo; recte miidem plerumque, sed interdum perverset sicut in hoc ipso versiculo perperam ejiciebant Iratur, eum alia vox exulare deberet. scilicet I ae: mid ititur obsat . cur non fiant f Audies. Versu quidem xx habuimus ri uias credis esse has , non sunt et erae nutriae. Sed aliud est Ese veras , aut Credere veras; a iii id meri veras. Hoc postremuiri inepte prorsu, instilia dicitur : cum ipsum Ficri per se satis ostendat, non polle esse nisi teras. Ita III, X. 48. Inuptias. eibando alias malim quam hodie, has fieri Hi, 3. M. Atque iIa uti nuptiae Fuerant futurae, fiant. in pallim Noster , neque umquam aliter i
9 Beastii metui a Chryside. Vis quaedam &Venus sententiae accedet, ex Lectione trium codicum
48쪽
Gr Is uirina haec moritur. So. omum bene:
Beasti: et metui a Chri P. s I. ibi tum filius Cum illis, qui amarant Chre dem, una aderat frequens: 8o
Curabat una sentis: tristis interim, Nonnumquam conlacrumabat. placuit tum id mihi. Sic cogitabam: uic pώruae con exodinis Causa huius mortem tam fert familiariter:
uidsi ipse amasset quid mihi hie faetet patri ρ 8 sHaec ego putabam esse omnia humani ingeni Mansistique animi ossicia. quid multis moror pEgomet quoque eius causa in funus prodeo ,
Nihil sicans etiam mali. so. Bem quid id sp s I. sciuia
retur. imus. Interea inter mulieres, m
otae ibi aderant, forte unam aspicio adulescentulam, Forma bona. so. ortasse. s I. g uoltu, Sosia, Adeo modesto, Meo uenusto, ut ni upra. uae
versus Prisciani sementiam , qui ei bie legit, non pro hia sed pro casu dativo ab is i in quo tameta frustratus se est magnus M gisterigo. C- RIA, aia amabant Chosidem, mus aderat με-ns. Gid hoe sodes Amabant r
Acerrimos vero amatores, qui adhue amabant meretrieem mortuam. Repone ocius, Ama
rant 1 stitieet, dum ea in vivis erat. Supra de fisdem v. fio. Nam hi tres tum simuI m
mabant. Hi qui tum amabant, ideo nunc funus mortuae comitantur, quod eam antea
amarant. Ins a de Pamphilo r Quid si ipse amasset y Recter non, fluid si se amaret. s. euid si 'se amasser ρ via his xvihi Lariis Miri Sicut νε in Ars est, ita me esse debebat. Lego igitur , fide pristarum aliquot Editionum, Datri
Nam quod quidam autumat, eerituram esse omnem hic gratiam . nisi Mias signanter es.serature pareat id metueres cum PHri, quod in Arsi est de esse debet. satis superque eam
19. Nihils pie seriam mali. Hem, quid em es. Hem vid. Iam dixi in hae statione non libenter reeipi Trochaeum. Recte ergo
Nihil sus eos eri. maia. Rem , quid id G Scias. Quid id mali U, Ouid id as, saepe oecurrunt. Hie a praecedente syllaba Iu devorabatur.
Sic quidem distinguunt de Seripti de Editit nee male quidem. Paee tamen illorum, sic potius distinxero r quamvis probe sciam. rem est: aleae plenam, ex sententia sic satis bona m liorem suscitatum ire. Forma bona. so. Fortasse s . Et voltu, Sosia. dod in reeepta lectione minus placet i hoe in t Sosia hie , ignarus quorsum. iret quidve dicturus esset Simo , cur de bona sorma potius. quam de mediocri hariolaretur, nescio. Conistra , in nostra distinctione nihil est quod desideres. Forma bona, ut II. s. r6. UWwem forma bora Memini videre. Fortin autem absolute positum , est consentientis quidem,
sed dubitanter de tepide. In qua re talios hicu pulchre
49쪽
eum mihi Doentisi praeter ceteras
Percussi itico animum. Mat hoc runa e , Haec illae lacrumae, Haec imas mstior sitivam timeo, quorsum euadar. SI. fumnas Inrerim Procedite sequimur: ad sepiacrum ueni se In ignem inpositast: μαι r. interea haec soror, uam dixi, ad suamnam accessis inprudentitis. Satis cum periclo. ibi tu me marus Fam πω, Bene di stimatatum aUorem et ceta indicare
pulchre servat i sere enim serti ει taberii in talibus rebus iudieandis inducuntur suis dominis severiores & difficiliores. Fortag.,
inquit, botrat paucae enim sunt vere bonat quae ita videntur . eultui magis quam naturae id serunt acceptum. Heaut. IU, 3, 3 P. CN. Nam prauis3 3 ita mussigo. sv. Vasea es. CH. Fortasse. a T. Aetentum dabit- -
di ibidem yx. μι ρει preM - enumerari. ME. Fortasse. LE. Etiam n- ών. die. - Ω trum ν- --- ρουν teteras Visa est . . quia erat se a praerer ω eras. Nescio, quorsum pertineat illud Tuis. Quando enim alias iamrauari viaeretur Simoni, quae tunc primum a Simone visa est Unde a tem illud cor A tum Nostri indices summo consensu , &. Editiones priscae coe in sum. Unde in pronatu est veram lectionem reis
vocare , uitae clim mihi lamantari praeter ceteras oce.
Nihil eertius. se in Prologo supra, Qui cum h- accusans ι Narinum, --
vg. Attat Me invia es. Haee vox atat, priore syllaba re producta ec eorrepta invenituri quod ex eo iactauri reor, quin eum antiqui hane dictionem per duo i, in medio scirib rent, ea syllaba positione ionga erati subtracto vero altero t,. per parellipsin, brevis fiebat.
- fert t o posteriore uuetur versus laborare. cum, i, in fine eorripiat syllabam: sed sustentatur ex veterum licentia , quibus etiam pro-dvectat. Livius Andrunteus in Odyssea ιCain socios nostros mandisset impini Cruo s. Ennius tu quor, Fausa eava continit Mntula te
I fis, O e s ροπι me serraena sero fie M t inrem bello, conserit acerbo. FAERNUS. Male Nostro patrocinatur Faemus, eum exeaseorum illorum licentia T ia fine recte produci postulat. Et nihilo melius ille alter, o sequentem luer- H , arat me, vim cons namis habere pinat. & ea vi posteriorem brevem in Attat productam sacera r quod ex eburna porta somnium saepe et illusit. Adhue vero deterius , eum versa sententia, sic digitis versiculum hune metitur trireula issico a ninn. attas hoc ΓIad os iita ut Animum non elidat syllabam ultimam. Fuse ostendi in Prolegomenis . numquam et sonem cessare, nisi syllaba in ictu sit, hoe est, prima sit ex tribus in Tribracto vel Anais aesto. Huius rei ignoratione, quoties in si auem se induit ρ Quod ad Attat attinet, sic se res habet: Interjectiones ejusmodi, quae an
se in animi sono exprimunt, Variare acce tum solere pro arbitro loquentis. Sie Ha ha M nonnumquam ut Anapaenus proferture alias ut Cretieus m ha M. Sic Graecorum Asia ,
50쪽
Adcurrit: mediam millierem eo lectit Mea Gl certum , infuit , cymae agis p ear te is perditum p Tum illa, ut consulum facile amorem cerneres , Reiecit se in eum flens quam finitariter. s o. Auid ais p s r. redeo inde iratus , arque a re ferens. I I Nee fatis M obiargandam causae diceret , uid feri y quid commerati a i peccaui, pater ρ 'uvae sese in ignem iniicere uoluit , prohibvii: Seruciui: honesici oratio est. s . reetae flutas: Nam si illum obtinera , ustae ris avxalium tulit s Hytauiae facias tui, dederit qui damnum aut malum ps 1. Venit Chremes postridie a. me , clamitans
num 1 nune attat, nune at attat, nunc MAt
quod postremum hoc loco placet. ss. me idus est, me illas lacra M. Mee illa est misericordia. H- i a lac mast, in m verbii locum cessit, hodieque omnibus villa apud Ciceronem dc Horatium t ut paene impudentis esse videatur, de hae amo nos vim lectione controversiam faene et faeiendum tamen perieulum est. HAEC nominativo plurali pro uis saepe apud Plautum de Nostrum usurpari, iam vel pueris notum. And. IV, I, 31.
Hae nuptiae non marabamur mihi. Ubi Donatus e Durar π Haec nuptiae r Sic enim veteres dixerunt. EM. III, 6, 34. Novitias prisior tantinuo haec adoreant ut
Ita plane tres libri ex nostris r neque ipse Versus aliter sustentari potest. Iterum Donatus tHaec pluraliter tra Hae , ut in P,ormiona Imre illae eram ition . Locus, quem ex Phosemione citat, extat ibi V, 3, 23. Haec illae erant ιti es crebrae G mansiones dissi a Lemni haecina erat D, quae nostros minuit fruetus vibras pUbi bodie male legitur. Haecine erant itiones.
Ad hane faciem se hune, de quo agitur, lo
mee igra uerumo , haec illas misericordia. Tu iam dijudiea , annon elegantius sit, maiaua, Hau illae. Hais illa, e lem tenore diiscere ι quam alienum illud Hinc in medium intrudere Neque enim hic Proverbii vicem est, sed ideo Hare Pampiata lacrumae . quia
stea vero, cum hoe pro proverbio obtinuis sis. de obsolevisset plurale femininum Hare sillius locum oe pavit Hime quod postea Magistri in ipsun Terentium induxerunt. Ioa. In loem posita es t fletur. Nostri e dices plerique omnes, In unem inposita e M 'tur. Recte, di ex poetae more. Quippe amat. quantum fieri potest. elidere postremam syllabam. ut liques eat Ee misceatur sequenti. Ηoe
magnum Terentianae artis arcanum etiam v
teribus animadversum erat, quo de sibi eau bat ab .aecentu in syllabis inimis, contra i dolem linguae Latinae, ερ versus suos solidiores, succique pleniores reddidit. Primanus p. 312. Omares Camisi erobris synaloepi,is aiasionibus G ahestionibus literae S sinit usi, T rentius antem pias ommbunar 3. sese toruu in ignem infitere prohibui. Et Donatus, de omnes libri scripti Terentii ita collocant e Min Iete in ignem inficere u lait, prolibat. FAER.NUS. Sie de nostri. ii 6. Qui deserit damnum aut malam. L ge . Dederis qua damnum aut malam. Dederat