장음표시 사용
411쪽
me habes λ omnis negabant: neque eum quemquam esse arbitror.
Denique hercle icim pudebat: dbii. st quid Bacchidem Ab nostro ad Ene exeuntem uideo Z quia huic hie est reip
Parmeno, opportune te offers , propere curre ad Pamphilum. 1 o. Suid eo p B. dic me orare, ut ueniat. P. ad te 8 n. immo ad Phia
PA. Suid rei es' B. tua quod nil refert, percontari desinas. PA. Dil aliud dicam' B. etiam: cognosse anulum illum My rrhimam Gnatae suae fuisse, quem ipsus olim mi dederάt. P. scio.
Tantumne sp n. tantum: aderit continiso, hoc usi ex se audi- uerit. Set cessas' P. minume equidem anam hodie mihipotesas haut datast: Ita cursando atque .mbulando totum hunc contriui diem. euantam obtuli aduentu meo laetitiam Pamphilo hodie e uot commodas res diluti quot autem ademi curas pGnatum ei resiluo, paene qui harum ipsiusque Gera periit: et o
Uxorem, quam nunquam Es ratus posthac se haliturum, reddormia re suspectussuo patri et Phidippo fuit, exsolui:
Hic cideo his rebus anulus fuit initium inueniundis. Nam memini abhinc menses decem fere ad me nocte prima Confugere anhelantem domum, sine comite, uini plenum, a s Cum hoc anulo: extimui ilico: mi Pamphile, inquam, amabo, uid exanimatu's dbsecro p aut unde anulum sum nactu's ρwie mi. ille alias res ageres simulare. postquam uideo
Nescio quid suspectarier, magis coepi instare ut dicat.
. Neque eiam qiumquam esse arbitris. o. l. s. neque eum. ita di Donatus, si bene eo deretur. F Α E R N U S. Sie dc nostri Eum. 34. Luem ipsas misi olim riderat. Ex o. I. s. Ec ratione versus ita colloco, olim mihi. FAERNUS. Ita de nostri. s. Haec ubi ex te audierit. o. l. s. hoc ubi, Et in avidieris antepenultima producenda, aut audiverit legendum. FAERNUS. Sic de nostri. Sed Audi-rit reposuimus , ut scriptura pronuntiationi sit congrua. Σ . Gnatum ei restituo, qui paene harum ipse qua opera periit. Sie omnes libri, gemente versu. Sed facilis medietna est, Gnatum ei restituo, paene qui harum. Tute animadueries, solere Nostrum pronomenia secundo loco ponere. x . euid exanimatus es obsecrat Pleriquen stri, Luid es exanimasus Lege , Leuid exaniamat.'s obstero di sie Nactu's. Es apud Nostrum produci solet, ec a versu hic respuitur.
18. Postquam id uirio. Nesrio quid βspicarisnPronomen id in nullo est l. s. nisi victoriano, ubi de deletum est. FAERNUS. Lege, μ' quam uirio Nemo quid sustellarier.
3o. Virginem nescio quam compres . Ex ratione versus, de ex fide libri Bembini, Vatia cani, bc Basilieani, de aliquot aliorum, ae D nato delemus σὲ virginem. FΑERNUS. Ita nostri plerique. 3 i. Dicit qua se illi. Se geminamus ex O. l. s. F A E R N U S. Et nostri omnes Sese. 34. Philumenam esse eompressam abeo. ille ordo verborum est in libro Bembino , compressam
412쪽
Homo se fatetur ut in uia nescio quam conpressisse: 3o Dicitque sese illi anulum, di luctat, detraxisse:
Eum cognouit MXrrhina haec: in digito modo me hastate: Rogat unde sit: narro omnia haec: indes cognitio faera, Philumenam conpressam ele is eo, et filium inde hunc natam. Haec tot propter me gaudia illi conrigisse laetor: 3 s
Etshbe meretrices non uolunt aliae: neque enim in rem es nos M, Ut quisquam a ator nuptiis laetetur. uerum ecasior, Numquam animu- quasi gratia ad malas adducam partis.
Ego dum illo licitumst usa sum benigno et lepido et comi. Incommode mihi se iis euenis: factam fateor: o
At pol me fecisse arbitror, ne id merito mi eueniret. Multa ex quo fuerint commoda, eius incommoda aequumst ferre. Acaeus V. SCAENA IV.
v Ara. ID E, mi Parmeno, etiao sodes, ut mi haec certa et cla
Ne me in breue pellicias tempus gaudio hoc falso frui.
Recte Bembiniur m hic priorem corripit. 32. Enm haec estinou Myrrhiais in duiro m do me haιmtem. Atqui Myrrhina non emnovid Baechidem habentem in digito anulum , sed Qsum anulum ut Eun. v, 3, 6. Cog Alim signa be Ηaul. IV, i, 44. Po Pam aspexi anulum, Biω cogno vi. Repone,. Dabente. Emn eminuit Mγναixa hau, indigiis inuomo36. Et si hoc mintricra . M mlunt , nequamim est in rem nostram. Claudicat in caesura hie versiculust cui se opitulaberis, Et si Me meretrices non volans aliae 3 nequo anim in rem es nostram. r. rida mi Parmeno. Versus hi troehaici sene tetrametrii sed hie & septiinus,. acatalectici, Alii eat alectici. FAERNUS.. m in Deis hoc conscias rem ,γ-io.. Ex aliquibus libris, inter quos 3e Victorianus,. di ratione Trochaici, deleo pronomen hoc. FAERNUS. Legendum existimo,
frui. 3. Pa . Visum est. PAM. raraoner PAR. cerae. νAM. dorsum si hoc ita est. DAR. verum reperies. o. l. s. cerrane habent, praeter Bembinum &Victorianum, qui certo. quo posteriore modo versus est trochaicus catalecticus , ut ceteri, correpta tamen o hoc. FΑERNUs. Hoc recte. Nostri Carte . s. Manaor. Sic re dixisse opinor,isvenisse Myri rhinam echidem anulam suum halene.
Versus prior, si hane lectionem reeipIs, pro Trochaico Iambleus fit. Uel ergo Dixe legas, pro Dixis, vel cum codicemia no, inverso ordine
413쪽
Baechidem suum anulum habere. PAR. Dctum. PAM. eum quem
olim ei dedi: sequam. Eaque hoc mihi te nuntiare iussis citane fractum PAR. ita in-PAM. quis me es fortunatior 3 uenustatisque adeo ploior Z Egone pro hoc te nuntio quid donem Z quid λ quidp nescio.
PAR . At ego scio. PAM. quid ρ P AR. nihil enim: Iommaeque in nuntio neque in me ipso tibi Mni quidsit scio.
PANI Egon te, qui ab orco mortuum me reducem in lucem feceris , Sinam sine munere ci me abire ah nimium me ingratum putas. Set Bacchidem eccam uideo stare ante ostium: Me exspectat, credo: adibo. B. salue, Pamphile. Is PAM. o Bacchis , o mea Bacchis , servatrix mea.
Bene factum; et lupes. PAM .ractis, ut credam , facis: Antia
Manes t sis dixisse opinor te, invenisse Myrrhμ
Baechidem suum anulum habere. nudum suum ceteri eodices , sed veterrimus, cum Petrensi, Suum anulum. Concinnius. 7. Eaque hoc tέ mihi sentiare. Duo ex nostris verius: Eaque Me mihi te nuntiare. s. aeui me est fortunatior. Hune versum, &tres sequentes , partim ex libro Bembino de Victoriano, partim ex aliis ita ordinamus, PAΜ. 2uis me os fortunalior, et enustarisquearis plinior Egon te pro hoc nuntio quid donam i quid r quid
nescio. PAR. At ego scio. DAM. quid' PAR. nila enim. Nam neque in nuntio, neque in me ipso . tibi
ut primus horum, eliso ex Mnusatis 3, item se- eundus sint trochaici tetrametri eatalectici, item artus, eliso tamen n, ex dictione in , bis posita. FAERNUS. 9. Egon te pro Me nuntio quid donem ' quid quid 3 nescio. Versus pede elaudo incedit. Lege ex nostris universis, Egone pro Me re nuntio quid donem ρ 2. Egon, qui ab orto. Editio vetus & unus ex Regiis reeentior, Eronte, qui ab Orco. Etlum versus Iambicus erit. ut i uens. 9. Ut voluptati obitus. In vo tali eliditur p, ut versus sit octonarius Iambicus, ut se. quentes. FAERNUS. Ut voluptari obitus, sermo , adventu tuu
Vides haec ungula, obitus, deinde Sermo, P sus Adventus, Idem scilleet quod Nilus, po
stremo Adveratus quocumquε arieneris. Haec cine placent aut pro cetera Terentii elegantia sunt Donatus lectione prava circumventus quid non comminiscitur diter obitum arva Adismum hae . inquit. interes, quod obitus est, quem casus inrt, Adventus, quem voluntas e destinatus Deus. Atqui hoe falsum, de solvendae disti evitatis gratia confictum esse res ema est. Nonius, obitus, adventas, Turpilius Epiclero, Eequis hie est qui interrumpis sermoaum meum obitu suo. Esto tamen, ut obitus differat quidem ab Arietentu, cur non iunctim saltem veniunt 3 eue Sermo diversae notionis intervenit Repone, Ut voluptati obitus, sermo, adfatur ros, quo-
Sermo ad omnes, Adfatus ad hunc, vel illum. Virgi L Aen. IU, x33. frentem Heu quid agat i quo nunc reginam ambire fu-A-εat adfatu 'Et vide, ut gradatim procedat sententia, obitus, sermo, adfatus. r. Ut inus hominum homo. Aliqui libri, i ter quos Bembinus , Ut tinas omnium homo , quod & probo ι pulehre enim opponuntur .
unus omniam. FAERNUS. O unus omnium homo te vivat numquam quisquam blandior. Sie dedit Faernus. Ex nostris unus tantum Regiuet omnium habet, ceteri Hominum. Pluis res autem ex iis cum Edd. vett. Nusquam.
Recte. Si enim Numquam, non dixisset Vivat, sed Viraris. Tul
414쪽
Antiatuamque adeo tuam uenustatem obtines, Ut uoluptati obitus , sermo , ia fatus tuus, quocumque aduiseteris, Semper sit. B. ac tu ecastor morem antiquom atque ingenium obtines, IOUt unus omnium homo te uiuat nusquam quisquam blandior. PANI. Ha , ha, he, tun mi suce B. recte amam, Pamphile, uxorem tuam: Nam numquam ante hunc diem meis oculis eam, quod nossem,
Perliberalis visast. PANI. dic uerum. n. ita me di ament,Pamphile. PAM. Sila mi, harum rerum num quid dixti iampatrit B. ni PAM . .
neque opus es a sineb muttito. piaret haut fieri hoc itidem ut in comoediis,
Omnia omnes ubi resciscunt. hic, quos fuerat par resciscere, Sciunt. quos non autem aequomst scire queresucent neque scient. B. 'Immo etiam, qui hoc occultum iri facilius credas, Habo.
xx. Tum misi sue Ex eodem libro & Vi- Omnias Mnases Uscunt. Hic, quos furatctoriano legetis, de versiis procedit, si mihi par resciscere. monosyllabum feceris. FAERNUS. Sic be Nostri eoAces . H qvis. Sed recte me, ut
nostri. Donatus, In hac est oedia, vel in hae re. Par
x6. Placet non fieri Me. Ferri quidem hoc po- fuerat resiscere, nostri universit ordinetii, ac-test, sed cur non potius quod in proximo est, centus gratia, ex Bembino adscivimus. Gmma Placet haut fret. in primo pede rite corripitur. 17. Omnia omnes tibi restiscunt e hie quos par 28. Sciunt i quos non autem scire aequum est. fueras resciscere. Ille versus troeliateus est tetra- Bembinus liber hane collocationem verborum meter hu pereat alectieus , sed tales non pla- habet i stilos non autem aequum' scire. tiacent mini. quomodo ergo possit esse catalecti- procedit trochaicus, contracto sciuait in unam cus, ex antiquis lectionibus eruendum. Bem- syllabam. FAERNUS. Iterum Trochaicumbinus ita habet. hie quos fuerit par resciscare. hie quaerit Faernus, eum Iambicum invenisset. Donatus sic, his quos par fuerit. Vaticanus. Ib. Neque restiscunt, neque Ic ent. o. feret. s. Basilicanus, de nonnulli alii, pro resciscere,scisere di in iis Benabinus, di vici orianus, Sc Basilica- habent. quod idem est, quod scire. Plautus in nus, itemque Donatus, resciscent. FAERNUS.
Amphitr. Accedo tit sciscam quid velit. sed ne Nostri quoque omnes, Rasciscent. se 'uidem versus procedit. ego considerata 19. Immo etiam Me qui occulιari posse. In libro lectione libri Bembini de Donati, quae est Bembino, non est σὲposse, sed de invictoriano
fuerit, quod tamen eum de suturo sit, & in expunctum est. collocationem vero praeceden- praesenti sequatur sciuist, non sat bene eum lium verborum nullus liber scriptus eam . quae eo cohaeret, pro fuerit, fuit legendum cem in impressis est, habet. Sed Bembinus quidem. suerim. ita oc versui Ec orationi optime eons yi Mevitari hoc: alii omnes qui hoc occultarc litur , de antiqua lectio partim conservatur, quam & veram arbitror et ita enim optime pr partim minima immutatione emendatur; lege- cedit trochaicus.
mus ergo, hie quos fuit par sciscere. FAER- as. Immo etiam qui hoc occultari facilius creaNUS. das, dabo. FAERNUS. Omnia omnes έbi resciscunt, hie ws fiat par Immo etiam qui Me occuliari Deilius eredas, sciscere. Nusquam tam male cessit Derno, dabo. Sic a Faerno e sed plurimi Codices, quam in hoc loco, dum laborat versum, qui etiam vetusti, occultari lege, eum Posse extra Iambicus est, ad Trochaici formam redigere. numeros eurrat. Unde hoc evenerit dicam. Repone, Nimirum intelligebam, de laturo hic agi, O - Α a a cultari
415쪽
Se fidem has isse, et propterea te Hipurgarum. P ΑΜ.υttines: Speroque hanc rem esse isenturam nobis ex sententia. PAR . Ere, licetne scire ex te hodie, quid si quod Dei boni Aut quid suc est, quod uos agitis 2 PAM. non licet. PAR tamen suspicor. Ego hune is orco mortuum p quotacto p PAM. nescis, Parmeno, 3 ς antum hodie profueris mihi, et me ex quanta aerum a ex
PAR. Immo ueroscis s neque hoc inprudenssci. P A34. era suestissio. B. An temere quicquam Parmenopraetereat quod facto usus t pPAM. Sequere me intro, Parmeno. PAR .sequor: equidem plus hodie boni Feci inprudens,quam sciens ante hunc diem umquam.Flavidite. 'cinari posci non in praesenti Oeeuriri; quod di sciebat Pamphilus. de parvi pendebat, defuturo sollicitus. Recte illi quod ad sententiam
attinet, ego verba sis praestabo, 'Immo etiam-- oceiatum iri faribus resedas, dabo. o. Iurejurando mes. Omnes sere l. s. etiam antiquislimi , iureiurando per e habent. quod si reeipimus. erit casus rectus inreurandum. 3AERNUS. Nostri etiam omnes γενοuramis. Sed Dadivus esse non potest, neque ea Librariorum fides est, ut omnia omnino iis austultemus. Repone rari jurirardo meo. Plautus Cis . II, Eime hune M orta mortara m Donatus.
ει liber Bembinus. hunc FAERNUS. Nostri Evn. Nihil interest.
36. Et ex quota aerum 1 me extraxeris. In
antiquis libris Bembino, Uatieano, Ee Basiliis cano, non est pronomen mα ec in Victoriant, deletum est. F A E R N U S. Aodis profueris mihi π ex quinta a
Nisi Mihi sine Synaloepta sit. versus pede
elaudo est. Repone, Luantum hiata profueris mul, o me ex
' Abbi quare. ubi tus jurando juri satis sit
Vide nos ad Andri I v, 3, 33. 32. varoauo hanc rem eventuram. Idem Iiber& aliqui alii ha habent, rem esse eventuram. quod de ad rationem trochaici pertinet. FAERNUS Et nostri quoque omnes M. 33. Ere licetne - scire. Si pronomen ma d reveris. quod nee est in libro Bembino, nee in aliquibus libris Donati. nihil sensui deperibit, di versui eonsultiun eritia FAERNUS. Tres tantum ex nostris Ma habent 34. Tarnan sus M. In tamen n elidituri ut&alibi is Tamen vix humana pati sun FAERNUS. Hoc iam satis notum ex s. An temere pucquam Parm--- prael reas quod fario usus β In libro Bem no verasus hia personae Pamphili attribuitur , ubi
etiam non Parmemonem, seis Parmana legitur ita Parmano erit nominativus. praeter x auistem pro transeat , vel omittat, exponetur;
ut sit sensus. an quicquam Parmeno temere omittat. quod. utile factu sit. M versus est: octonarius Iambicus,ut ceteri. aliter impeditus est. FAERNUS Nostri universi Parmamonam. Ceterum hoc nee Parmenoni nec Pamphilo tribuendum est.. sed Baeehidi. Illi quoque, laetanti de Parm nonem ridenti, pars sita est in his taeetiis. Et sie olim Donatus et Conumis, inquit,surimum. meretrici Meumn.
416쪽
ACΤΑ LUDIS ROMANI S. L. POSTUMIO ALBINO L. CORNELIO MERULA AEDILIBCURULIB. EGERE L. AMBIVIUS TURPIO L. ATILIUS PRAENESTINUS. MODOS FECIT FLACCUS CLAUDI. TIBIIS INPARIB. TOTA GRAECA ΛPOLLODORU EPIDICAZOMENOS. FACTA EST IIII. C. FANNIO. MuALERIO COSS.
P O STA M poeta uetuspoetam non potes Retrahere is studio, et tian ere hominem in otium s dedictis deterrere, nescribat, parat:
i ita dictitat , quas ante his fecit fabulas
Mirabere a fludis. Liber victorianus infra. FA ER N U s. Sic aliquot nostri
- Ω-s ante ferit fastidas. o. l. s. & Don tusa amuhau. FAERNUS. Nostri vitam plerique Antehae. Sed legendum. fisas ante Me fecis fabulas.
Hie, is est. Terentius. Si AnuMe legis, tune Heia ad Poetam veterem reseretur, non ad Nostrum. Vide nos ad Andr. Prol. V. 23. Aaa a 6.
417쪽
Tenui esse oratione et scriptura leui: i ta nusquam insanum fecit adulescentulum .
Cervam uidere fruere , et furari canes: Et eam plorare, orare ut Iubueniat sibi. Ωιου intellegeret , olim cum petit noua,
Actoris opera mvis fletisse quam sua s Io
Minus mcilio audacter, quam nunc laedit , laederet.
Nunc siquis est, qui hoc dicat aut se cogitet , Vetus si poeta non lacessisset prior, Nultam inuenire prologum posset nouus euem diceret, nisi haberet cui malediceret: I s
Iidem haee verba ita eolloeant, lasanum a Wcentulum. F Α ER N U S. terae essent bonae. Petitum est ab Anti. ProL
m do M ptiueremi quasserist f H. 2-ia nusquam insinum scripsis adulascentulam Certiam videra frim, setiari canes. Donatus ad loeum t Mysis r initur er ωis. Nostri quidem hodie Codices Ser sit. Sed
vera lectio est Fecisi id enim verbum Poetae proprium. Mutarunt, quia vix crediderunt, Fecit, Infinitivum post se posse admittere. Frustrat nam di Uirgil. Aen. II, 338.eui xisti coram me eernere istum Fecisti, Lucretilis ita passim, ut UI, 66. Flumina abundare ut facerent , eamposque n Noster Prol. I eam. lim. in nuper fecit servo currenti in via. Decesse populum. v. Cum stetit elim nova. Stetit posteriorem hic producit, more antiquorum, apud quos finientia in t indifferentia erant. FAERNUS. Non omnia in t exeuntia, sed contracta pra terita, mi Subiit. Rediit. Ergo hie lego, olim cum seris risis, ut alii iam viderunt. t. Laederet. Et masis placerent quas scissit fabulas. Versum hune, ut nee a Donato positum , nee in tribus antiquissimis libris Bem-bino, Vaticano, di Uictoriano scriptum, nec boni quiequam sensus afferentem, delevimux. FAERNUS. Recte Faernus, qui versum spurium eleeit. Quae enim sententia est Si intelligeret, fabulam istam non sua virtute, sed Actoris opera atque arte placuisse, ceterae eius fabulae magis placerent. Quid ineptius diei potest 3 Si uitelligeret, unam sabulia fuisse malam, ce-I4. Potinset novus. Sic quidem libri, sed
versus gratia repone, Nullum invenire proluum post novus. Prohgus apud veteres primam producit. t s. Ab studio su t reiicere. Iidem tres antia quislimi libri. Ec Basilicanus habent reicere per unum i , ut exigit versus. F Α E R N U S. Quinque etiam ex nostris meliores cere; ut
Vimit. Eclog. III. Ait re, pascentis a flumina reis tapetias. x . Ω- ab ipso adrasums, sibi esse id rellarem
putet. o. sere l. s. & Donatus, 2-d ab illo. sequentium vero verborum ordinem hune habent omnes fere libri, sibi esse id relatum. Donatus sibi id usti quod re eommodissimum est versui. Liber Bembinus id sibi esse reum
tum et quem & sequemur. sustentatur contra.
hendo in stansone sibi in unam syllabam, vel elisione d, ex id, ut sit dactrius in tertia, de quarta sede. F A E R N I S.
Quod ab illo adlatumst . id sibi esse ratinum
putet. Sie a Faernor qui id mustis agit, ut peiorem lectionem eligat. Fraudi ei suit, quod nesciebat Reuaιum primam producere, ut Radduetum. Lege ex nostris plurimis,
ari suod ab illis adlatumst. Hi es id ress
De illo jam finem faciam Leundi mihi, PGrandi cum 'se de se finem non facit.
418쪽
Is sibi responsum hoc habeat s in medio omnibus Palmam esse positam, qui artem traditant musicam.
Ille ad famem hune a studio Auduit reicere:
Hic respondere uoluit, non lacessere.
Bene aiectis si certasset, audisset bene: rotauod is illo adlatums , sibi esse id rellatum putet. De ilia tum Anem faciam dicundi mihi, Peccandi eum ipse de se Anem fecerit.
Nunc quid uelim animum attenaite. adporto nouam Epidicazomenen 3uam uocant comoediam a FGraece. Latine Bic Phormionem nominat:
4 τηι ἐπιεικειαι τοῦ λέ νε-- inquit Donatus r& magnum sane mansuetudinis exemplum. Sententia est, Quoniam ille non desinit mihi maledicere, ego desinam ei remaledieere. Pa. tientia paene Cliristiana , modo sine a prineipio quidem temaledixisset. Sed vide quam parum hoc congruat cum versu praecedente , aeuod ad um, id rellata , par pari. Ηoeine etiam
est j.ι- Quid, illud Andri Prol. v.
Dehine ut quuscant porro moneo er desinant Malidicere, xialefaeta ne noscant sua. Quid, Eun. is Babre alia multa, nunc quae Londonabitur,suaa preserentur pes, si pergra laedere. Quid, Heaut. 33 De illius pereatis plura dicet, eum dabit Alias novast nisi finem maledietisfacit. Ad istam faciem, quis non videat etiam hielegendum, De tuo ιum finem faciam iucundi mihi, Hicandi eMm ipse de se με m fueris.1 s. Dissicat menon quam vocant Comoediam. Donatus ad loeum t Epidica menon ι Hie manifeste errat Terentius. Nam haec Fabula, quam transtulit, ut axemene dicta est a pu- ella de qua iudicium es t eum sit alia L. dum a me nos eiusdem Apollodori r Debuit ei di- cere Epidicaramenen Graeee. Quid agetur Nee falli hie potuit Donatus, sive alius unde habuit , nec Terentius nescire potuit nomen Fabulae, quam ipse Latine vertit. Id miror, malu sse Donatum anani sit erroris arguere Auctorem, quam oeculti errati suum, quo utebatur, Exemplar. Repone hic,
Epidica menen quam vocant Comoediam
' i is, apud Harpocrationem dc alios, virgo
est orba, ἐ αμφισβητουμ ra , . r. χρὴ ναε, δε qualis est, cui debeat in matrimonium t cari. Ea in hae fabula est Phanium. Tac x K.
ρουμέναι κόραι ἐξεδίδοσαν at ἀγκισα πέντεριναε ὲπιδι σιτις. Pauperes autem puellas locabant qui genere proximi erant, doti dantes minas qui que. Et hoe Phanio convenit, I, 1, 7 .
Lex est, ut orbae qui sint genere proxumitis nubant . G illos ducere eadem υx jubet. Aut ipsos dueere iubet, aut si ipsi iam mariti sunt, alii eum dote V minarum elocare. II, 3.
Itidem cognata si sit, id quod lix Dἰer
Dotem dare 1 muce hance minas quinque a cipe.
igitur, virgo de qua adhue lis est , ἐπιδικα μDη, de qua judicium iactum est, ut hie Phanium. Frustra igitur Guyetus Diu
26. Graeci, Latini PMrmioram ndiminant. Id vero miraeuli instar est . si iam Latini nominant Phormionem, priusquam acta suerit . priusquam eam cognoverint. Mendum sine dubio hie latet 1 quod iam de eruimus . oceluemus. Unus ex Mea)ianis Graeci Latine; at vetustissimus noster Graece Latine. Repone, Didicaximenen quam vorant Comoediam Gram, Latine his Phormionem nomιnat Hic est Auctor. Terentius , de quo vide ad Andr. Prol. v. 33. Scriptor autem ipse nomen suae Fabulae indere solebat. Graece autem de Latine, non Graeci dc Latini. Plautus Λsin.
Huiι nomen Graece Onago est Fabulae. Demophilus scripsit: Marcus venit Barbara x Asinariam volt esse, si ter vos licet. Casilia Prol. 31. A a a 3 Ciem.
419쪽
Tenui esse oratione et scriptura levi: ,αuia nusquam insanam fecit adulescentulum Cervam uidere fugere, et sectari canes: Et eam plorare, orare ut subueniat M. uias intellegeret , olim cum setit noua, Actoris opera ma is fletisse quam sua s Io Minus multo audacter , quam nunc laedit , laederet. Nunc siquis es, qui hoc dicat aut se cogitet , Vetus si poeta non lacessisset prior, Eum inuenire prologum posset nouus Gem diceret , nisi haberet cui malediceret: Is6. 2uia nusqu- serjsit issanum advirescentulum. Iidem haec verba ita collocant,mjanwn scripssaduishmtultim. F Α Ε R N U S. mia nusi m insanum scripsit adulascemulam Cervam videre furere, seetari canes. Donatus ad loeum i violat υνιών π Fecit. Nostri quidem hodie Codices Scripsit. Sed vera lectio est Feliιr id enim verbum Poetae proprium. Mutarunt, quia vix crediderunt, Felis, Infinitivum post se posse admittere. Frustra: nam di Ulasit. Aen. II,
ut nata eorum me eernere letum
Fecisti. Lucretius ita passim, ut VI, 66. Flumina abundare ut facerent; camposque na Noster Prol. Heau . li re. Lem nuper fecit servo currenti in via. resse popluum. v. Cum stetit olim nova Stetit posteriorem hie producit, more antiquorum, apud quos finientia in t indisserentia erant. FAERNUS. Non omnia in t exeuntia, sed contracta pra terita. mi Susiit, Rediit. Ergo hie lego, olim cum seris nova , ut alii iam viderunt. r. Laederet. Et magis placerent quas fetissisutilas. Uersum hunc, ut nec a Donato positum , nee in tribus antiquisfinis libris iam-binci, Vaticano, ec Uictoriano scriptum, nee boni quiequam tensus asserentem, delevimus. FAERNUS. Recte Faernus, qui versum spurium eiecit. Quae enim sententia est Si intelligeret, fabulam istam non sita virtute, sed Actoris opera atque arte placuisse i ceterae ejus fabulae magis ylacerent. Quid ineptius diei potes si intelligeret, unam sabulam fuisse malam, ce
terae essent bonae. Petitum est ab Anti. PtoL
Populo ut placerent quas fecisset DAlas. 4. Potiasset novus. sic quidem libri, sed versus gratia repone, Nisuum invenis e proruum posset novus. Prologus apud veteres primam producit. is. Ab studio suduit reiicere. Iidem tres antlia quissimi libri, di Basilicanus habent reicere per unum i , ut exigit versus. FAERNUS. Quinque etiam ex nostris meliores Miter , ut VimiL Eclog. III. Tu re, pascentis a femina reice capiam. x i. fruod ab i se adrasum, sibi es id resiarum putet. o. fere l. s. di Donatus, 2-d ab ilio. sequentium vero verborum ordinem hune habent omnes sere libri, sibi esse id relatum. Donatus sibi id es. quod de commodissimum est versui. Libet Bembinus id sibi ossa r. tumr quem & sequemur. sustentatur eontra. hendo in stansione sibi in unam syllabam. vel elisione d , ex id, ut sit da tutus in tertia, de quaria sede. FAERNUS. ia ab illo adlatumst, id sibi esse relatum putet. sie a Faerno: qui id muliis agit, ut peiorem lectionem eligat. Fraudi ei fuit, quod nesciebat Resiasum primam producere, ut Maduerum. Lege ex nostris plurimis, fruod ab ilio adlatuis, sui es id rinatum
aa. Luod ab illo adratumst, sibi es id reia
D. tuosam saeum faciam dicundi mihi, Paccandi cis 'se de se finem non facis.
420쪽
Is sibi responsum hoc habeat s in medio omnibus Palmam esse positam, qui artem tractant musicam.
Ille ad famem hunc a studiosuduit reicere:
Hic respondere uoluit, non lacessere. Benedicitissi certasset, audi et bene: Io
uia is illo adlatums, sibi esse id rellatum putet. Τὸ itu tum finem faciam dicundi mihi, Feccandi cum ipse de se Mnem fecerit.
Nunc quid uelim axumum attendite. adportό nouam Epidicazomenen quam uocant comoediam a FGraece , Latine hic Phormionem nominat:
di magnum sane mansuetudinis exemplum. Sententia est, Quoniam ille non desinit mihi maledieere, ego desinam ei remaledicere. Pa. tientia paene Cnristiana , modo si ne a prineipio quidein remaledixisset. Sed vide quam parum Foe congruat eum versu praecedente , ctum adisum. id rellatum, par pari. Hoeine etiam est τει ἰ ι.Maι Quid, illud Andri Prol. v.
Dehine ut quiescant pom moneo π desimina Matidicere, mal alia ne xi e ι sua. Quid, Eun. I Babis alia mulsa, nune quae sedonabitur, suae proferentur pos, si perget laedere. Quid, Heaiit. 33 De illius pereatis prura diret, eum dabis Alias , si nisi finem maledictisfacit. Ad istam faciem, quis non videat etiam hielegendum,
De illo tum finem faciam die di muri, Peccandi eum ipse de se finem se rit.
as. Epidicazomenon quam vocant Comoediam. Donatus ad loeum t Dido menon , Hie manifeste errat Terentius. Nam haec Fabula,
quam transtulit, Epidieartamene dicta est a pu- ella de qda iudieium est: cum sit alia Nidiem omenos eiusdem Apollodori r Debuit ergo di- eere Epidica menen Graece. Quid agetur Nee falli hie potuit Donatus, sive alius unde habuit , nec Terentius nescire totuit nomen Fabulae , quam ipse Latine vertit. Id miror,
malu isse Donatum manifest erroris arguere Auctorem, quam oeculti errati suum, quo utebatur. Exemplar. Repone hie, Dissica menen quam vocanι Comoediam
'La triari, apud Harpucrationem dc alios, virgo est orba, α δειρισβητουμένη , γαμηγῆναι, da quatis est, cui debeat in matramonrtim l cari. Ea in hae fabula est Phanium. Tαι x K. ρεομέναι κόραι ἐξεδίδοσαν ai ἀγχι ρεναι 'ει όντες. Pauperes autem puellas locabant qui genera proximi erant, doti dantes minas qui que. Et hoe Phanio eonvenit, I, 2, 7s. Lex es, ut orbae qui sint genere proxumitis nutant , er illos ducere eadem l x juber. Aut ipsos ducere iubet, aut si ipsi iam mariti sunt, alii eum dote V minarum elocare. II, 3.
Eπῖδικα igitur , virgo de qua adhue lis est , , de qua iudicium factum est, ut hie Phanium. Frustra igitur Guietus Epidi
26. Graeci, Latini Phormionem nominant. Id vero miraeuli instar est, si jam Latini nominant Phormionem , pthisqliam acta suerit , priusquam eam cognoverint. Mendum sine dubio fila latet , quod jam de eruimus , de
eluemus. Unus ex Meadianis Graeci Latine, at vetustissimus noster Graece Latine. Repone, Didieaximenen quam vorant Comoediam Graece, Latim hae Phormi nem neminat Hic est Auctor, Terentius . de quo vide ad Andr. Prol. v. 3 3. Seriptor autem ipse nomen suae Fabulae indere solebat. Graece autem de Latine, non Graeci de Latini. Plautus Asin
Bute nomen Graece Onago es Fabulae. Demophilus scripsit e Marcus vertit Barbare trimarimn Mis esse, si per vos Dei. Casina Prol. 3 . Aa a I