장음표시 사용
431쪽
θου eo mera ortunae redeunt , Ph nium, abs te ut disrahar,
Nurus mihi uita expetenda. G. ergo istaec cum Dasint, Antipto, Tanto magis te advigilare aequomst: fortis fortuna diuuat. et ς Non sum aput me. G. atqui opus es nunc cum maxume ut sis , in
tipho: Nam si senserit te timidum pater esse, arbitrabitur
Conmeruisse culpam. PH. hoc uerumst. A. non possum inmicirier.
Gid faceres , si aliud quid grauius tibi nunc faciundum foret
Cum hoc non possum , illud minus possem. G. hoc nihil est, Phari dria: ilicet. 3 Gid hie conterimus operam fora Z quin abeo p PR. et quidem
uid ad mulo, tin es p G.garris. R. uoltum contemptamini: em, Satin es sic Z o. non. A. quid c y G. propemodum. A. quid si siet o .fates: Em, sue ferua: et uerbum uerbo, pάrpari ut respbndeas sNe te iratus suis Devidicis dictis protelet. A. scio. Vi coactum te esse, inuitum, lete, iudicio: tenes psi quis hie essenex, quem uiaeo in ultima platea 2 A. Vsus es. Non possum adesse. s. ah, quid agis quo abis, 'Antiphor
Mane inquam. Α. egomet me noui et peccatum meum:
chalcum tetrametriim eat aucticum, cujusmodi sim tot ceteri. FAERN IS. Recte i sed illud Hem non Getae tribuenisdum, sed Phaedriae. Donatus elegantissime. Oeciali. Hem. Proprimn σμ- eiuq M persona exhibuis; celeritatem ex praesagio, metuenti A tiphoni. O tardιω- hitinerim, quieti pedum se ro Phaedrrae.
a 7. Nam si rosenserit. o. l. s. 6c Donatus, nam si senseriis tri ut & exigit versus. F Α E R-N LI s. Sie Sc nostri. 29. 2uid faceres, si aliad quia gravius Ginunta E quid gratias, τὸ quid delemus ex auctoritate omnium sere librorum, Se Donati. de stat ve sus produeendo posteriorem in risi. FAERNUS. Duid facinor, st aliad Iravius tibi nunc facium dum fores Sie Faernus , sed sentis, opinor, accentus invenuste colloeari. Ceterum videat de suis ille, Nostri universi Quid habent, versu quoque iubente rLuid faιθει. s aliud quid gravius. Faceris acuirur, ob interrogationem , Alia dob sequens Enclitisum. 3 . Diud eonterimara operam frustra uinariam Liber Bembinus de victorianus. quid suconterimus opera- uin abeo' placet autem quin abeo, pro eur non abeo, ita enim quin exponitur a I nato. sane in Victoriano de Basili cano abeo in abeam mutatum est. FAERNUS Hic nostri omnes, Abeo veterrimus solus.
31. 2uid si a mulabo. Tr haicus exigit.
adsimulo , quod Et in libro Bembino est. FAERNUS. Nostri perperam Ad mutabo. 33. Satin sic est' G. non. A. quid si sic' s. pr pemodum. A--dsisic G. Ρι est. Ut Troehaicus stare possit, legendum est ex libro Bembino. Ec Basilicano, pro satin, sarine: pro quo Victorianus habet salime,5c ubi posteriore loe
dicitur, quid si sic. lege quid sic. deleto si ex
fide libri Bembini. FAERNUS. Nostri omnes posteriore Ioeo Luid si sic omnino
decorde venustas postulat, ut M ubique acuatur. Lego igitur,
432쪽
GbIs eommendo Phanium et uitάm meam. pH. Geta, qFid nunc fet 8 G. tu iam lites audies:
Ego plePar pendens, nisi quid me fefellerit.
Set quod modo hic nos Antiphonem monuimus , Id nosmet ipsos facere oportet, Phaedria. Aufer mi oportet: quin tu , quid faciam , impera. sa. Meministin, olim ut fuerit vostra oratio In re incipiunda ad defendenaam noxiam, Iustam illam causam, facilem , uincibilem, bptumam pPH. Memini. G. - , nunc V si opus ea s aut , siquidpotest , Meliore et callidiore. PH. fiet sedulo. f.
G. Nunc prior adito tu. ego in sub diis hic ero Succenturiatus, si quid de ias. PH. age.
o. ITA N E tandem uxorem duxit Antipho iniugii meo pNec meum imperium: ac mitto imperium: non multatem meam
Reu antiquis libris , & aliquot reeentibus, item apud Donatum legitur , Sis saevidicis distis.
ut & ratio versus exposcit. FRERNUS. Nostri quoque Samidicis. 38. Quo abis Antipho I mane. Τὸ mane, in sine huius versus delemus ex auctoritate libri Bembini & Vaticanit ipsumque versum sustentamus , ut in quo abis non fiat synaloepha. FAERNUS. A duobus nostris primariis abest mne. Quo non patitur Synaloepham squia prima est syllaba Anapaesti, & in ictu,
s. DFod faciam impera. suid faciam habet
liber Bembinus de Victorianus. FAERNUS. Quattuor nostri Leuid.
46. Uti fuerit vestra oratio. o. l. s. &. Donatus, ut fuerit. FAERNUS. Nostri omnes, Ut fuerit: dc quattuor Nostra; et si Donatus conistra et in 'x agis excitaret, inquit, no Nostra
dixit, sed Vos . 43. Nunc ipsa's opus. Post τὸ liber Bem-binus habet dictionem ea, ut sit, ipsa ea. ita etiam melius senarius pro edit. E AERE Us. A nostris abest Ea. sa. Si quid deficies. Melius videtur deficias . quia in eodem libro est. F A E R N U S.
Codex etiam noster soo annorum,dc Priscia
nus de Ponderibus p. 33s . Deficias. Idem pro In insidiis , habet In subsidiis, dc ex Regiis unus,Bc liber Coloniensis apud Palmerium. Recte. Cornelius Fronto de differentiis vocum. Submdium es, quod sues deficientibus. Nonius tamen V. Concenturiare habet Insidiis. Donatust Ego in in vis hie erat Tota metaphora de re milisaries. Legebat ergo Subsidiis: nam etiam extrarem militarem Insidiae sunt. Plautus Pseud. IV, 2, 7. At ego hic in insidiis ero. 2. Age mitto imperium. Ae mitto habat liber Bembinus, de habuit Uictorianus. ita etiam videtur legisse Cicero in epistolis ad Atticum libro x II. Donatus hoc loco dicit, tigitur est serie quod aliqui impresserunt, legitur Ur taceo tnos putamus legendum esse, legitur Ur aciFAERNUS. Locus Ciceronis non est in XII, sed in II.
I9. ubi tacito Poetae nomine haec eitat: Nee meum imperium, ac misto im rium, non
433쪽
Reuer ri fiatem y non pudere t o facinus audax , b Geta
Monitor. G. uix tandem. D. quid mihi dicent Z aut quam causis reperient Demiror. G. atqui reperi iam: aliud cura. D. an hoc dicet mihi Z snuitus fecis lex coegit. aridio. fateor. G. places. D. Verum scientem, tacitum, causam tradere aduersariis, Etiam idne lex coegit G. illud durum. P. ego expediam: sne.
D. Incertumst quid ma ι quia praeter spem, atque incredibile hoemi obtigit:
Ita sum inritatus, animum ut nequeam ad cogitandum instituere. 1 o amobrem omnes , cum fecundae res sunt maxume, tum m xume Meditari secum oportet , quo pacto aduorsam aerumnam ferant.
. Duid miH direm, aut quam tausam reperient. Puto ab Auctore suisse, Muid mihι dicent, avi quid causa reperient. Vide Heaul. IV, 3, 13. s. AxM Me diram mi iὶ Τὸ ne non est in libro Bembino, ouod nec orationi mequam, Me versui proden . di pro dicent, nabet is libet die ur di subaudienduin Antipho, a plurali ad singularem numerum sermone translato, ut di semientia ostendunt, iniittis feci. de verum scientem, ιacisum. FAERNUS. Nostri, Anno oc Dicent. 6. Audio, o fatur. Idem liber, hoe asyndeton habet, audio , Dιων. FAERNUS. Nostri. Audio C fateor. Placet. I. Etiamna id lax coegyιὶ pH. illud durum. GE.ra expediam, sine. Donatus : Illud diarum, iit, qui sura dixit, Atqui reperi iam. Ain
paret erso Donatum, contra ac hodie faciunt, Durum uiad Getae tribuisse, posterius Phaedriae.
Recte ι atque ita plane personas dividit Codex
C. C. Et sane Phaedria egrinie hoc expedit, infra v. s . Voluit Auctor adolescentem non stultum sistinere primam aciem, Getam in subsidiis taraum esIe. Ceterum, Etiamne iutex eoegit, quod Codices habent, minime se inoni congruiti Id enim, cujus praecipua hievis est, acui debebat. Codex Regius, Etiamne irae. Repone, Etiam i e lex caerit. Ita infra V, , v. ubi nune Etiamna id dubiam
C ex bonae notae, Etiam idne dubium t Adel. U. 3, 36. Idne sis atictores mihi ii. suamobrem omnes. Hunc versum di s cluentes quinque citat Cicero Tuscul. III, 3 ι& subiungit. Erro hoc Terentius a Philosephia
sumptum cum tam commode dixerit, Nos e quo
rum Iomibus id haustam est, non dιωmm hoemetas Ur constantius sentiemus I3. Pericla, damna, exilia, peregre rediressemper estotet. Apud Ciceronem se fertur, tam in libris editis quam scriptis, Pericla, damna perura redior semper secum
Ibi Exilia deest, cte eius vicem additur Secum. Quaeritur, utrum verum & Terentii sit. Dieo illud Exitia spurium die ineptum esse. Primo incertam sedem habet , in mapna eodicum parte est Exilia, iam . A e iee autem C.
C. prorsus abest. Quis porro Exilia dixisset numero plurali Quot exilia in una α modis ea familia 3 Aut quomodo sibi exilia cogitet, qui ipse tum peregre est Haecine ut in se
adnitierit Terentius Quare certam esse apud Ciceronem scripturam, ut 8c mox aliam, a dacter pronunties. Unde ergo natum est illud Exilia, aut Pio casu malum huc pedem inistulit Dieam quod mihi in mentem venit, tu existima. Super illa verba Peregre reriens aginscripserat Olim quis inter lineas Ex Curiarquippe I, 2, 36. Demiphoni iter erat in Ciliaciam. Postea inde factum est Exilia. 4. Aut filii pereatum. In eodem libro, ita
etiam versus ratione exigente, qui est cici
narius Iambleus , legitur fili per unum i in fine. FAERNUS. Fili, gaudi, ingeni des milia, di Terentii aetate, ec diu postea semper
434쪽
Pericla , damna , preegre rediens s per secum cogitet, Aut fili pereatum, aut uxoris mortem , a t morbum filiae:
Communia esse haec: nequidhorum umquam accidat a nimo novom. I s
uicquidpraeter spem eueniat, omne id deputare esse in lucro. c. o Pha iuria, incredibile quantum erum anteeo sapientia. Meditata mihi sunt omnia mea incommoda, erus redierit: Molendumst in piserim: uapulandum: habendum compedes:
Opus ruri faciundum: Bbrum nil quicquam ciccidet Mimo novom. ro
quicqui praeter Dem eueniet , omne id deputabo esse in lucro Set quid cessas hominem adire, et blande in trincipio adloqui 2 D. 'Phaedriam mei fratris uideo filium mi ire obuiam. P. Mi patrue , fatue. D. faue: fet ubi est Antipho
I . Comm-ia est. Mee. Hie versus ita a M. ter Uatieanum, & Basilicanum, liabent quanis Tullio, libro tertio Tustulanarum quaestionum, sum. ut sit, quantum antero. sane ansera procitatur, ut quidem legi in libris seriptis. μω - , Donatus exponit. FAERNUS. Communia esse Me ι neqvid horum unquam O Phaedrin, incria les quamam erum anteeo accidat animo noυum. quod quamvis nobis sapientia. placeat, nos tamen lectionem vulgatam Te- Codices nostri Antω. Sed Donatust Antream. rentii non mutamus t quia fieri potuit, ut Lexuur Antreor sed pronuntiativum Antiso, di Cicero memoria laberetur, & in citando no -junctivo Anmam. Sane si legas Dur Terentio sensim ejus reddiderit, melius e- dibiti est, consequens erit ut Ammam legas.
tiam atque elegantius quam ipse Terentius. Sed repone, FAERNUS. Ο maiaria, inmiabiti quantum erum antis Communia esse hare, fieri posse, ut mquid an samentia. mo sit novom. Incredibili quantum absolute, ut Mirum vansne Faemus de se libri. sed vide modo senten- tum , Nimium quant m . Immane quantam. tiam. Communia esse haee. Si communis sint, Vide insta IV, 3, 33. quis dubitet inferi nempe Communiter fieri solent, m fieri possunt. An Noster, mentis, si- to. Molendum qu/in pistrino. Uber Bembinus. quis umquam, bene sanae, post illud hoc in- ae Uictorianus, oc Donatus pro usque. habent tulisset Cave eredas, vel etiam suspiceris. esse. alii libri utramque dictionem continent. Terentio sensum ejus reddiderit, melius e- dibiti est, consequens erit ut Murantiam atque elegantius quam ipse Terentius. Sed repone, FAERNUS. Ο maiaria, incredibiti quantum erunommunia es hare, fieri posse, ut mqvi aημ samuria. mo sit novom. Deredibile quantum absolute, ut Miriniste Faemus de se libri. sed vide modo senten- tum , Nimium quant m . Immane latiam. Communia esse haee. Si communis sunt, Vide insta IV, 3, 33. quis dubitet posseri nempe Communiter fieri solent, m fieri possunt. An Noster, mentis, si- to. Molendum qu/in pistrino. Uber Benquis umquam, bene sanae, post illud hoc in- ae Uictorianus, oc Donatus pro usque. tulisset Cave eredas, vel etiam suspiceris. esse. alii libri utramque dictionem eon Iterum praesto est nobis Cicero, qui veram contra rationem versus. FAERNUS. Iemonem servavit rCommunia esse Meer nequid horum umquam
Hanc, inquam, veram esse vel Apodosis, sive redditio Getae ostendit, V. EO. Opus ruri faciundum: horum nil quicquam a
Moiandum esse in pisermo, vapulandum. ε bendae eo de , opus ruri facim dum. Sie Faernus. Sed Donatust risiosam loeutionem semili personae dedit Terentiust nam integra
sis, si diceret, Habendas compedes: unde 'utidam non Ff, sed i vi serunt. Recte quidem Sed sago sibi visis est Faernus, cum Ciem hoc, si Molendum esse legeris, vitiose inferri
ronem alat melius forte Ec elegantius haee dedisse, quam ipsum Terentium. Immo de ei gantia ne Ciceroni quidem ipsi concedit Noster. Verum hoe nune non agitur, utrum Τerentilis minus eleganter, sed an insipienter, inepteae stolide locutus sit. 7.-erum anteeo sapistia. o. l. s. pra Habiniae. Sed demiror eum toties que ori id vitio vertere, quod peccaverant Librarii tmbendae etiam apud Priscianum est p. 6s r. Nostri omnes Habendae, de plerique Molin umihi se usque. Repone, Molandumst in pistrino, talutandum, habemdam compedes, Qui ruri faciundum. Cec di omnia
435쪽
P. Saluom aduenire. D. credo: responde hoc mihi.
P. Valete hic es: setfatin omnia ex sententia/D. Vellem quidem. P. quid istuc sy D. rogitas, Phaedria pBonas , me absente, hic confecisis nuptias. p. Eho, an id suscenses nunc illi t G. o artificem probum.
D. Egon illi non suscens eam 8 ipsum gesto
Dari mi in conspectum, nunc sua culpa sit sciat Lenem patrem illum factum me esse acerrimum. p. Atqui nil fecit, patrue, quod suscenseas.
D. Ecce autem similia omnia: omnes congruunt: Unum cum noris, omnis noris. P. haut itast.
D. Cum in noxia hic es s ille ad defendendum ades Cum ille es, praeso hic es: tradunt operas mutuas. o. Probe horum facta inprudens depinxit senex. D. Nam ni haec ita essent, cum illo haut pares, Phaedria. P. Si est , patrue , culpam ut 'Antipho in se admiserit, Ex qua re minus rei foret aut famae temperans: Is
oninia hie Gerundia sunt; non, ut Donatus, Supra Gaerundia, infra participia. Interpolarunt locum Magistri. Plautus Trin. IU, I, 27. Hercle opinor mi advenienti hac noetu agitan- Lucretiust idumst vigilias. Multa novis verbis praesertim cum sit arendum. Sed haec jam apud Grammaticos trita iunt. as. Misum advenire. Liber Bembinus, sistivom venire. FAERNUS. Nostri omnes Advenire , sed pro me r/sponde mihi, nostri plerique Responde hoe mihi.
Recte, ut Hoc acuatur. Donatus: Salve: sed
tibi es Antipho: Bene expressu promptum animum ad litigandum, raptim addita salute, o protinus ad iurgium praever endo. Ubi tamen vulgo habetur Partim dc Potius. O bonum scriptorem a malis Librariis foedissime palliin acceptum fx . Adde verbum est ex O. l. s.& Donato , & in dimetiendo versu d elide. FAERNUS. Nostri Es addunt.
est, egon, quod parvi refert. FAERNUS. Nostri Egone. Ib. IDum resis dari. Verbum dari, ex Bemis bino de aliquibus aliis libris, non huic versui, sed subsequenti applicamus t hoc modo, Dari mihi in eo perium: nunesua culpa ut sciat. in cuius scansione, mihi de sua, in unam stulabam contrahuntur. FAERNUS. Sie scansionem instituit Faeritust Dari mi in conspectiam nune sua culpa ut sciat. Vides, quid intersi, utrum ad aurem exigas, an ad lotos digitos metiaris. Dari in pede primo, ut sollemne est, corripitur. Concinis nius autem legas, Nunc sua ut culpa sciat.
36. Unum eosnoris, omnes noris. Varis, inquit Donatus, Cognoris, noris. At codices ex nostris aliquot, Unum cum noris, omnes noris. Et
quanto gratior est haee simplicitas quam ista varietas 3 Sie And. Prol.
Utui utramvis recte norit, ambas noverit. 29. Eho, an tu id suscenses. Pronomen tu, nee habet liber Bembinus, nec Donatus, nec exigit versus. FAERNUS. Deest Tu in uno ex Regiis.se. Egone illi. In eodem libro de Basilicano
36. me in noxia es, ille ad defendendum eam sam adest. O. fere l. s. praeter Bembinum, &Basilicanum, de Vaticanum noxa habent: quod di adiuvat versum, qui ita sustentandus est, ut ex ille, unum ι, ex ad d elidatur, ita utilis ad dri sit anapaestus, aut sorte melius
436쪽
Non ea am dico, quin quod meritus sit, ferat.: Set si quis forte malitia fretus sua Insidias nostrae fecit adulescretiae , Ac uicit a nostran culpa ea est an iudicum, ssaepe propter inuidiam adimunt diuiti, Aut propter misericordiam addunt pauperi p
G. Ni nossem causam, crederem uera hunc loqui.
D. An quisquam iudex est, qui possit nUcere
Tua iusta, ubi tute uerbum non respondeas, sci
na ut ille fecit 2 p. Dinctus adulescentuli es icium liberalis: postiuam ad iudices Uentumst, non potuit cogitata proloqui: Ita eum tum timidum ibi ob upefecit pudor G. Laudo hiane: si rem adire quamprimum senem Z 1s
Ere, salue: fatuom te aduenisse gaudeo. D. Oh , Bone custos, salue, columen uero familiae: Cui commendaui filium hic abiens meum.
ex in n elidetur, Ita ut in prima sede sit is Ipse pes. FAERNUS. His in ad defenAendam causam ades. Cum ille est, his praesto es: tra ι operas
Sie Faernus et sed ut ejus tres praestantissimi, ita nostri quinque veterrimi Noxia habent, non M. Latet aliquid altius mendum. Repone, Cum in noxia bie es, i ad defendendum arist. Cum ille es, praso hie si tradunt operas
Ad de dendum, inbintellige Noxiam; ut supra I, 4, 47. Ut fuerit vosra oratis In re incipiunda ad defenὰendam noxiam. Sane, cum dixerit Noxiam, supervacue inse ret Causam, addo dc inscite . eum Causa etiam bona esse possit. Praesto his est, sie unus e Regiis 1 dc eo pacto Hic recte aeuitur. Apud Asconiuin p. Iis. hodie editum est Noxa, de defendendam causam. 37. Cum ille est, hic rasoest. Nullum invenio librum qui ita habeat, praeter Vaticanum, Ba silicanum, de victorianum. alii, sed pauet admodum, post illo, nullum verbum habent. in ceteris omnibus, inter quos est de Bembinus, legitur abest. ouod etiam verbum habent o. i. s. Donati, duntaxat tamen ubi verba Terentii recenset: nam in expositione apertissune
legit, eum ille s. quod εc ego melius existimo. FAERNUS. Nostri omnes, Cum ille est.
33. Probe eorum faesa. O. l. s. 3c Donatus, horam. FAERNUS. Duo ex nostris Eorum. 3ς. Cum illo haud flares. Servius ad Aen. VII 3, Stabant pro templor sis Terentius, Pro illo haud stares, Phaedria. Codices nostri de Donatus Cum illo: Utrumque recte de more dieitur, sensu eodem. r. Duin quod meritus est, ferat. Bembinus.& omnes sere alii libri, ae Donatus, meritus sit. FAERNUS. Unus ex nostris . Ac vicit, nostrane ea culpa est, an DHeum Plerique l. s. inter quos Vaticanus . Victorianus, de Basilicanus ita habent, de numerosius iudieio meo nostran eulpa ea est. Donatus. de liber Bembinus, in hae parte corrupti sunt. FAERNUS. Meliores quique ex nostri, , 'an eulpa ea est.
4. Ita eum tum timidum obstupefecit. Ex ratione versus legendum arbitror, ut in contexis
tis est libri Bembini. ibi stupefecit. vel , ibi u- stupefecit, ut in Victorianor ita ut, stupeficit anhepenultimam producat , ut apud Catullum i Cce 3 Atta
437쪽
o. Iamdudum te omnis nos accusare audio timerito: et me horunc omnium inmeritissimo:
Nam quid me in hac re facere uoluisi tibi pSeruom hominem causam orare leges non sinunt rNeque tesimoni dictio es. D. mitto omnia. Addo istuc: inprudens timuit adulescens: snor
servus: verum si cognata es maxume,
Non fuit necesse habere: set id quod lex iubet,
Dotem daretis quaereret alium uirum.
'a ratione inopem potius ducebat domum pG. Non ratio, uerum argentum deerat. D. sumeret
Alicunde. o. alicunde χ nuhil es dictu facilius. o. Postremo, si nullo alio pacto , faenore.
D. Hui, dixti pulchre: si quidem quisquam crederet, Te uiuo. D. non , non sic futurumst: non potest. Egon illam cum illo ut patiar nuptam unum diem e so
Alia Dpesaeue pennixta flumina caede. potest tamen & iuxta vulgatam lectionem sustentari versus . non laetendo elisionem in timidiam. FAERNUS. Ab omnibus nostris, praeter
unum, male abest M. 6o. Immerito, me omnium horum immeriatismo. In libro Bembino, ita haec collocantur re ma horum omnium. Donatus vero, a quo bis haee verba exponuntur, in secunda expositione, ita ea citat, Horam eommerito, quod nos ita legimus , Herunc. o immerit. id est. Horunc omnium immerisi mor ita optime stat versus. postea in libro Basilieano invenimus scriptum hortine. FAERNUS. Veterrimus quoque noster, Horunci
ει. Adde Uue. Idem liber addo i uc. quod
magis consequens videtur aliis, quae in prima perlona a Demiphone efferuntur, mitto, sino.
hoe de Ubaldino Bandinello plaeebat. FAER-NUS. Nostri .adde. 66. Neresse. Duo veteres nostri Netessum. o. Nihil or dictu facilius. Ex libro Bembino legimus dicto. quod perspieue melius est. hoe enim dieere vult Geta. nillil facilius esse quam diceret non quod hoc quod dixit Demipho, sit faeillimum omnium ad uicendum. FAERNUS.
N ostri Dieis: dc Reaei Nihil diata facilius es , quam illud Alliunde. Fefellit hie sua Taetnum
Hibtilitas. i. Pasremo si niati alio pacto, vel foenore. T. vel, dc respuitur a versu, nee ea in libro Bem-bino, ac ne in Victoriano quidem, nisi ataiectumr nec a Prisciano ponitur, eitante hunc loeum libro xv. ut quidem in ejus libris seriptis legitur. FAERNUS. A veterrimo nostro cum duobus aliis abest VH. Apud Priscianum p. roos. scripti duo Vel habent. et s. Nihil suaete meritum est. Donatus: NisiI mihi mercedis suave es , ut ego illam cum illo nuptam feram t si me meritum enim suavem mercedem significat. Quid faceret illigatus mendosae lectioni, peius nihilo dixit, ne nihil diceret. Est tamen, qui hoe a Donato paucis verbis optima explicatum putet. Felicem sane cerebrii Sed quousque tandem ab hae lectionis larva ludificari nos sinemus t Repone, illam eum illo ut patiar nuptam unum
Nil suave meritast. Idum Merita est, Illa stitieet, illa dolo & malitia
imposita filio. ut genere proxima. Minus bene Goveanus de Guyetus , Nil sua . meritus, Antipho stilicet. Quippe iam excusatus erat Antiphor nec eum ex compacto, sed bona fide in nuptias tractum invitum eredebat senex. is is mulsos, ut And. I, 6, 46.
438쪽
Nil suaue meritas. hominem conmonstrarier 7sMi istum uolo: aut ubi habitet , demonstrcirier.
o. Nempe Phormionem. D. Utunc patronum mulieris. c. Iam faxo hic aderit. D. 'Antipho ubi nunc es 8 G. foris. D. Abi, Phaedria, eum require, atque adduce huc. PH. eo:
R Ia uia quidem illuc. a. nempe ad Pamphilam. 8o D. ENO deos penatis hine salutatum domum seuortar: inde ibo adforum, atque aliquot mihi Amicos aduocEbo, ad hane rem qui ad ent a Ut ne inparatus sim, si adueniat Ph/rmio. Ac Tus II. Sc AENA IL
s. ITANEpatris Eis conspectum uisitum hinc abii H G. admodum. p. Phanium relictam solam p G. sic. P. et iratum sarem p
inum Mestis, esse meritam ut m mor συβλEun. IU, 6, 22. Et habetur o referetur, Thais, ita aeri merita ς, gratia. 7. Nempe Phormionem. Apparet hie in P. Gmnem primam corripi, quemadmodum de Apollodorum feeisse testatur Donatus. sed forte verius est in nempe, priorem corripi, ut saepe apud Plautum, Iorte elisione m. FAERNUS. Non recte eepit, quod e Donato narrat Faernus. Ille quidem ad Prol. v. as, Φόρρει Tuiendum dicunt Graeci , quo in rnitur pavi-numtum et unde Phormio eorrepta prima Asia vad Apoludorum est. Nempe hoe voluit Donatus. apud Apollodorum dici,a μιαρω & correpte, non Φωρμίων, producte. Ceterum Nempe, dc hie de apud Plautum saepius corripit primam, sed in primo pede, ubi
iacilior venia est, non temere in versu medio.
Lege item, Isum par um pro Isiam, di sic
accentum in ultimam trahit. M. DE. Antipho ubi nune est. νn. Foris. Illud F. ' quod libri editi Phaedriae tribuunt, danis dum erat Getae. Sic alter ex Modianis. D natus e Mituu nunc Paerit, ubi sit Antipho; Ur an amarae adhaereat, sutiliter quaeris: quod servin muliuens respondet, Foris. Vides,
ut servus, Geta scilicet, respondeat. Σι quia
dem recter quomodo enim Phaedria hoe se, ret, qui in alia domo vivebat 1 o. Recta via equidem illuc Hune versum laborantem sanat Iectio libri Bembini Be Donati, in quibus pro equidem, legitur quidem. FAERNUS. Nostri males I. At ego deos ponatis Mnesaiatarum domum Delendum illud , i, quod versus respuit, licet libri hue adiudicente Neque vero apponendum est versui priori, ut quidam voluiti qui' e Phaedria di Geta aversi ista inter se Io ueantur, ut senex uon audiverit. Ergo nullum hie At locum habet. 84. Cum adveniat Phormio. Ille variant libri scripti, alii ut in impressis habente alii eum advenire, quod non displicet nobisi alii eomadisserit, quod stare non potestt Bembinus. si adveniat: quam postremam lectionem tan-uam antiquissimam recipimus r forte enim ubitat , Phormionem non adventurum.
Ex nostris plerique Cum adveniat i Tres Cum o enius, Unus Cum ad ueris. Bem. bini illud, Si ad niat, ideo placet, quod nesciret Demipho an Phormio tum domi esset,& eo die conveniri posset. Nam postea con ventum iri vel leges coegerint. s. Obis
439쪽
c. Oppido. P. ad te fimma solum, Phormio, rerum redit: te hoc intristi: tibi omne est exedendum: accingere. o. Obsecro te. P. si rogabit. G. in tesses est. P. eccere , σψio reddet 8 o. tu inpulsi. P. sic opinor. G. subueni. p. Cedo senem: iam in ructa mihi sunt corde consilia omnia. c. midinest P. uiduistisi uti maneat Phanium atque ex crimine hoc Antiphonem eripiam: atque in me omnem iram derivem senis sto. o uirortis atque amicus. uerum hoc sepe, Phormio, Io reor, ne istaec fortitudo in neruom erumpat denique. P. ah,
Non ita es: factum es periclum , iam pedum ui ut uia.
uot me censes homines iam deuerberasse usque ad necem , H pites, tum ciuis 2 quo magis noui, tanto saepius. Ceao dum , en unquam iniuriarum audi i mihiscriptam dicam p is G. ui suc8 P. quia non rete accipitri tenditur neque miliis,
ut male faciunt nobis: illis qui nilfaciunt, tenditur: uia enim in illis filaus es , in sis opera Iuditur. Aliis aliunde es periclum, unde aliquid abradi potes: Mihi friunt nil esse. dices , ducent damnatum domum: Io
Alere nolunt hominem edacem: et spiunt mea sententia , Pro
s obsecro te si raritasti. Bembinus, & o. sere Victoriano, & Basilieano. Item infra legendum. l. s. regabis. FAERNUS. Duo tantum ex aliis aliunde os perissimi ut de in Basilicano. nostris, Rogitabis. FAERNUS. Nostri utrobique Periclum. . Instructa sunt mihi raris. Iidem libri, in corde. FAERNUS. Melius libri nostri magno numero, obissen- , jam instrueta mihi sunt corde reai filia omnia. ut Mihi, quod oportet, acuatur. Cicero de Nat. Deor. III, 29. Mihi sunt in tardet sed ex ordine ipso scias In ibi delendum esse. g. Nisi ut maneat Phanium. Ex libro Bem. bino seribunus uti, ita etiam versus rationestiadente. FAERNUS. Nostri imperite.
s. Omnem iram disivem senis. Ex nostris duo tantum Senis, ceteri Patris. Utrumvis recte. ro. Verum hoe ρερε, Phormio. Malim, o P mior ut in ea seue Trochaeus evitetur. a. Non ita es, factums peris,lum. Porta
ex R versus, di ita est in libris Vaticano α
6. Neque milvis. In o. l. invenies seriptum miluo. FAERNUS. Sie nostri Milusi de ita apud alios scriptores libri vetusti. g. In his opera Iuditur. In Bembino Ec Bais sileano linitur, in tuis. ita & apud Donatum.
FAERNUS. Sie & nostrit ted quid est In illis, In illis pro posteriore repone In isti iAeeipitre sellieet & Miluo. Isti dicunt, de iis
quos eontemnunt aut aversantur.
EI. Et sapiunt mea quidem sentoria. Sublata dictione q/radem, quae non est in libro Be-bino, & contracto mea, in unam syllabam, Versus constat, qui est troehaicus tetrametercatalecticus, ut ceteri. FAERNUS. Nostri, 2 dem. 3. Non potest satis pro merito ab illo. Ex sa iis posterius eliditure ex tuo unum ι, ut in s eunda, Be tertia sede sit da lus, in quaria anapaestus. FAERNUS. Sic metrum eonstituit Faernus 3 Non pers satis pia mixtio ab . illa:
440쪽
Prb maleficio si beneficium summum nolunt reddere. c. Non pote satis pro merito ab illo tibi referri gratia. P. Immo enim nemo fatis pro merito gratiam regi refert. Ten asymbolum uenire, unctum atque lautum e balneis , as Otiosum ab animo a cum ille et cura et sumptu absumitur: Dum fit, tibi quod placeat , ille ringitur: tu rideas: Prior bibas a prior decumbas: cena dubia apponitur.
G. Mid sue uerbi sp p. ubi tu dubites quid sumas potissimum.
Haec cum rationem ineas qua nouauia, et quam carasint 3 o
Ea qui praebet , non tu hunc habeas plane praesentem deum pG. Senex adest: vide quid Mas: prima coitios acerrima: Si ea ustinueris, post uia iam, ut lubet , ludas licet. Ac Tus II. Sc AENA III.
D. EN umquam cuiquam contumeliosius
Audisis factam iniuriam quam haec es mihi pinese quaeso. o. iratus est. P. quin tu hoc age: Iam
Hor nos aliter, Non Θμιis ρra m/rii. ab illa tEt se versii sequente ratis pro merito. Pote pro oras. Mater te, Lui in nur Propertius.
24. Immo enim nemo. Uel ex immo, vel ex emm, elidetur me primo modo anap. testus in
prima est, secundo dactylus. F A E R N U S. mo primam saepe corripit, praesertim in pede primo. 27. Dum tibi sit quod puerat. Libri Bembinus victorianus dum tibi sit, quod λαε melius est. F A E R N U S. Duo ex nostris, quo
rum alter notae optimae Fit. Donatus: Acmenda vox, in eo q-d ait Tibi. Atqui aeui n
quit, nisi te s. Dum fit, tibi quod placeat.
ag. Prior bibas. Prior monosyllabum i vel rposterius eliditur, ut primus pes sit tribr chus. FAERNUS. Prior bibas; prio duumbas. Malim, Prior bibas tu, prior detumbas. ut III, 2. . . Si mihi prior tu artularia Phaedria. o. Haec cum ratione ineas. Libri Bembinus,&Vaticanus & Basilieanus, rationem ineas. ita habuit & Victorianust ut ex rasura notae li terae m apparet. FAERNUs. Duo nostri veterrim Rauisse; sed ex altero m erasum, ut in Victoriano Faeres. 3. ram tu hoc age. Super his verbis, ita di. eit Donatust Annuit ur taceat, G significat linitum. sed unde hoe Donato venit in mentem, quod per haee verba quis annuat alteri ut taceat 3 non quidem ex eorum significati ner nullam enim talem vim habent, sed numirum aliquid esse debuit in huius Poetae libris , quos habuit ipse eastigatiores, quod eum ad ita intelligendum hune loeum induxerit. sane omnes antiqui libri pro aro, habent ages t quod nobis viam aperuit ad hane lectionem restituendam. nam littera sex atra detracta, seorsumque constituta, eique addito a , fit nota silentii 3, ita erit, quin taehoe are si de elarissime intelligetur. Phormiaonem Getae silentium indicere. superest ut verba Donati, quae dc ipsa eorrupta sunt . emendemus. quis enim non videt quam otiosa sit illa repetitio post, annuit ut taceat, quod
per se sensui iam eii, subdendo. ADU ι
fiuntium t quam vero ab stude dicitur . eum qui annuit alteri ut taceat, significare sile tium, eum significandi facultas non personis, sed voeabulis attributa sit quare pro G. mutatione unius litterae, I legendum arbitra. mur, ut sit haee lectio Donati, quin tu Me