Disquisitio an Pelagiana sint ea dogmata quae nunc sub eo nomine traducuntur

31쪽

do notatur quae cum primum originalem reatum duobus Canon

bus desiniisset, sequentibus ostendit, eos ubi qui negarent Gratiam incere ut Deus inuocetur a nobis, qui voluntatem nostram primam uilicet a Deoi nihil agente nimi-xuin exspretati dicerent, non Marixom per Dei operationem fieri ut purgari velimus: qui initium fidei credulitatis affectum negarent haberi per Gratiae donum qui sine

Gratia,cie lentibus, volenti λd siderantibus, conantibus,laborantibus, vigilantibus, studentibus,pe riuitium, quaerentibus, pulsentibus nobis, misericordiam conferri di militus dicerent: & qui per naturae vigorςm bonus , aliquod ad sal 3ςm mitin s vitae erem e cogitan ut eligi assirmarent; qui alios mi,

laicordia, inos per litarum sibi,

32쪽

, Pelag. Dogmata.

trium ad Gratiam posse venire c5-

tenderent. Quam errorum rei

ctionem Synodus deinde sententiis quibusdam ex Augustino depromptis confirmat. Et Caelestinus qui quid aduersis Massilienses dixerasi in hanc summam colligit omnium λη-- eriti um atque opemm, Omnium uiarum Omniumque - tum qui uia initis des attemsitur,

Deum profitea ι πιι e Vm, ,--Mtemisia ipsius Gratia οπι Io minis merita praeuenis Videntur Otiam Massilienses, certe eorum in

rui, sensisse post acceptam conuemonis gratiam nullo peculiari auxilio ad superandas tentationes h mini opus esse. Sed inter Canonas reiectorios Synodi Arausicant eius erroris , fores a plarisque deserti, nullafit mentio Hos igitur, quos

Massilienses appesumus Pesagia Φ

33쪽

ν es xex iii 'una in Ecclesia eum Pelagianis ioco in blassiliensibus. Relagiani haereti Mooantur, &ρου uamin: C inolica communionea Massilientis sincisfiatres vocat Am gustiniis amun viri Photius,' PsProsper Catholi RHaestantem inficiariana scripti

34쪽

epistola ais Augustinum alius ea μ detrvssentiem i&linurina, ebros&primumalainiensem: desinis Regii Episcopuli stilonius &sam nassuasu mavulgaribum glisum, sulti is grauius quicquar pronun tia quam libros eiusin aucturita rem patrum non Meeptos ipsi rausicana synodusae simias aia thematequi aliquos ad maluia ridi,uina potestate praedestinarbstant; Massilientium enim ἔπι πιπρ, ione aeacludit. Num vim emum dogmata ei a praecipi'Ehi mis

35쪽

porum Episcopi aliam esse causani

Pelagianorum quom asserxi precum extinguit nudium ut recte

Hieronymo Episcopis Romanis obseruatum est quid enim opus est petere quod nobis praestare possumus Θ aliam vero eorum qui ad 1-dem de bona opera nisi precando negabant posse perueniri qua quam preceshas quoque ipsas acceptas Deo serri debere non saris animaduerterent. Quod si isti

Pelaginusino immunes, quanto magis illi qui cum vetere Ecclesia Massiliensium errorem aperte reiiciunt' ipsasque preces irima boni salutaris desideria venire aiunt ex gratia quadam communi

re vitutitio ut sapienter loquitur scriptor libri de vocatione Gentium,qui Pro hero attribuis kt per init inerras imisulae recidus

36쪽

sue nransenos omnibus adhibetur, quod a multis refutatur, issorum est equitiae, quod autem a multis subripitur ' Vratia diuim est, ervoluntatis humanaea totumque illud agnoscunt, quod qui agnoscut eos sanctorum Patrum diuinitus inspiratis adhaerere sententiis profitetur Fulge tius in hominis oluntate nihil bonae coptationis oboriri nisi quod beneficio Uratiam uenientis infunditur, nihil

in melius augeri, nisi quod subsequentis

iuvamine roboratur nisi bene --

Fummari, nisiquod eadem operanteque opitulante perficitur. Suffcere vel haec sola quae diximus poterant ad refellendum Pel gianismi crimen. Nam si Pςlagiani non sunt, qui initia quaedam fidei salutaris,sine gratias naturae Viridibus deducunt, multo minus illi,

qui ipsa illa initia ex Gratiae uber-

37쪽

rimo fonte derivant. At quoniam certa quaeda sunt pronuntiata quae vulgo trahuntur in eius criminis argumentum generali isti refutationi addemus, singularem suis locis accommodatam poterat ad singula optimo iure dici, onus pro

bandi ipse spectare, qui alios a

Cusarent quare cum Pesagianismi nomen probrosum sit,& crimen significet, accusantium esse ossicium claris argumentis ostendere culpae affines esse quorum famam lacerat. Sed quando multi de probando non solliciti,auctoritate sua confoctum esse negotium putant, age tollamus in humeros onus alienum, ut quos veri cura tangit, ab insomtium insectatione desistant. Vnumquodque caput quod ut Pelagiania traducitur, tale non esse, tribus, ni fallor, modis .ptime cistendito'

38쪽

APelag. Dogmata. Is

test prunum si legantur canones conscripti aduectius dogmata Pelagiana, quos omnes in tricana Synodi acta cogestos iam diximus, ex historia apparet. Cum enim pelagianum id demum vocandum sit, quod in Pelagio daninatum est. sequitur ut quod inter damnata noapparet,liberum sit aselagianisini crimines Deinde si ostendatur id quod ut Pelagianum traducitur, a Sanctis scriptoribus ante August, ni temporaci editum fuisse acar ditum. magno prαsertim illustitia consensu. Nam cum omnes et gi hostes dogma eius nouitatis ac cusent, non potest Pelagiarium esse

quod vetus est ipse Augustinus

quaedam asu copiosius ait innucleatius poni, quam ante exp-ta essenti locus incap. XX. Bono perseuerauitiae at veterum sente

39쪽

tiae contraria a te cloceri destrictὁ negat. Nec minus Prosper, vi qui Caelestini illud tanquam pro se , ct uim arripit, rimat incessere nouitas

metustitem Postrema eaque validissimi refutata criminationis haec ratio est,si ostendantur ipsi illi hostes Pelagij, quales sunt Hieronymus, Augustinus Prosper,scriptor Hrpomnestician, scriptor de Pra destinationein Gratia, scriptor devotamon Gentium, ipsi Pelagij damnatores, siue Romani Episco-

pi, siue qui in Synodis de Pelagij

causa iudicarunt, ea sensisse, ea do- cuisse, utare nota Pelagianismia uno inscribitur. Nam in Pelagianism societatem eos compin' ly , quorum pexa Pelagium aut detectum aut damnatum habemus, fiammae est caecitatis. Primum'rgo, Biaocent, in eis

40쪽

ctione ad Mem hanc conditionem p reauiri, et homo lumine naturae re Gmtatum, si probus, paruus , humilis,st ad mitam aeterea dis 'Ostus, is ab

Hii, lectis aliquatenus pendeat Pe nium sivere dicuntur. Notandum hic est, praerequisi hanc conditionem qui dicunt,non hoc dicere semper &omnino ipsoaetu requiri, sed ordgnarie nam Deus etiam antea minus cispositu subito aptum potest redderes sed semper ius id requirendi, vi absit, fidei lumen negandi habet Deus: atque ordinarie etiam hoc requirit, ut multa sacrarum literarum locaeuincunt, quae huc transcribere extra institutum sit. Et hoc est quod ipsa illa vox aliquatenus, sigiuficat. Lumen quoque naturae nonnuduintelligi debet, sed communiorisai; cxiam mi i communis Gratis