Alexandri Pascoli Perusini ... De homine, sive de corpore humano vitam habente, ratione tum prosperae, tum afflictae valetudinis libri tres. In quibus ad mentem tum veterum, tum recentiorum theoria, ac praxis medica nova, clara, ac brevi methodo expo

발행: 1728년

분량: 375페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

DE PULMONIBUS. alyetiam vocem procreant; quae tamen, ut modulata concinne inflectatur , N. consionet, tracheae caput Iarynx videlicet, miro sane opificio instructum vide-.tur. Pluribus enim compingitur cartilaginibus , pluribusque musculis donatur ; quorun beneficio exagitantur cartilagines , distrahuntur vicissim , conraahunturque. Numero quinque sunt cartilagines. A figuara dicuntur, Throides, vel scuti formis : Cruoides , vel anularis: Autcnoides , si de gutturnam, quae duplex est. Est istuc, idest lingua minor , si ve lingua parva ad linguae basin quodam modo insurgens. Orificium superius laryngis, improprie quamvis , glouen ter Sectores quispiam appellavit. Seutiformis , si ve thyroides veluti scutum , quo belli dimicando utebantur Majores , quadratum , aptatur faciei laryngis anteriori . Anterius gibba, maribus praecipue , quibus propterea Ad cp mum construit. Posterius cava , suoque cavo cricorudem , si ve anularem excipit. In angulis producitur,. ac quatuor propterea emit it prooessus et binos longi res superne , quibus ad linguae basn immittitur ossi hyoidi: binos tenuiores inferne, quibus incumbit proximae cartilagini laryngis. Anularis , sive cricoides , veluti anulus cartilagineus universam complectitur laryngem. Anularis a parte postica nonnihil consurgit in duas eminentias

cartilagineas , quae Oviaecloides vocantur. Ita con- . surgunt Mytaenoides, ut rimulam quandam inter se orelinquant, qua gutturnii ιpeciem aemulari solent . . Per rimulam hanc aer pulmonibus inspiratus, ac eX- piratus, alternis ingreditur , atque egreditur . . Epiglottis figuram habet triangulaerem . Balis . illottit. producitur a parte superna eartilaginis scutisormis, cui inhaeret, & quasi continua est. Exinde prosequi Tom. II. E e tur

232쪽

Deser Ibuntur

musculi Laryngis communes

Drlcribuntur proprij.

at S LIBER II. SECT. III. CXR I.

tur per universium ambitum laryngis versius phary gem; ideoque laryngem apposite claudit. Quinimmo et resistit,ne alimenta in cavum irruant trachea'. Enim vero, quum deglutimus,cibum, & potum a labiis summis per faciem linguat superiorem compellimus versus fauces qui propterea ita compulsi ad linguae basin epigi Ottidem offendentes , eam valde deprimunt, & laryn gem laudunt. Epiglottis contra levi de causa attollitur, & laryngis orificium pandit. Hinc pituitam,cras si orem licet, a pulmone per tracheam tussiendo eX cernimus; & Epiglottis , respectu laryngis, valvulae munere fungitur. Cartilagines praesitae,musculorum ope,identidem commota ad Uocis tonum apprime conducunt. Quapropter musculos tresdecim habent , quorum quatuor di untur communes , novemproprii. Ex communibus dicuntur alii ernot rodit, . ilii Θot roj I Sterno thyroydaei bini sunt. onsurgunt a parte supernaolsis sterni; exinde per faciem tracheae anteriorem conscendunt balin scuti formis . Hinc agendo scuti sormem deprimunt. Hyothyroidaei bini sunt quoque. Abasi ossis hyoidis descendunt utrinque ad basin scuti- formis ; atque adeo agendo sicuti formem attollunt . Ex propriis b Ini dicuntur cricot roldaei anteriores . Bini ericothγroidaei po steri ores . Bini ericosotrinoidaei laterales . Bini t roaotaenoi I. Nonus mus cuius avtcnoidaeus vocatur. Urico thyroidari anteriores a lateribus cartilaginis anularis excurrunt utrinque ad latera scuti sorinis , sed anterius. Eundem propemodum litum , eandem originem , eosdemque terminos habent quoque cricotyroidaei posteriores; attamen posterius Occurrunt. Ericoaryt ouisi late-rales a lateribus anularis ex utroque tendunt latere

in cartilagines arStainoides. Tli Troarytaenoidasi a lateribus

233쪽

DE PULMONIBUS aiy

ribus scuti formis pergunt utrinque in easdem cartilagines arytaenoides. Musculus arytenoidaeus consiurgi a parte posteriori anularis , ubique sese explicans per faciem interiorem cartilaginum arytaeno Hum . Per mustulos hosce cartilagines laryngis modo contrahuntur, modo distrahuntur,modo vibrant celeriser, modo lente, utut requirit munus, cui, tum vocis, tum respirationis, larynx adhibetur. A trachea ad pulmones demum reversi . dici--sb.-mus, eorum subitantiam spongio Iam plurιbus Com- vita. pingi membranulis productis a truncis exterioribus , atque interioribus tracheae ; quae per substanti an iapneumonicam ita conveniunt, ut sibi invicem aptatae, innumeras ubique conficiant vesculas minimas adeo cum bronchiis, & sibi invicem communicantes, Ut abronchiis in vesculas, a vesiculis ex una in alteram, patens deinceps sit aditus; quocirca aere per tra- .cheam immisso illico pulmones universi inflantur. L ves iccirco evadunt, pallentesque duntaxat respiratione peracta. Etenim in foetu , qui nondum respiram.

verit, rubicundissimi sunt, & adeo compacti, ut in aquam dejecti , plurimum gravitantes, statim submergantur; quod contingere tamen haud potest , si

vel semel aerem ingressum pulmones exceperint. Vesiculae pneumonicae mutuo colligari solent, vasculis non modo intercedentibus, verum etiam retis cujusdam interventu perquam tenuis , quod micro stopio. substantiae pneumonicae apposito per belle sese perhibet aspectui per iaciem universirin vescularum ex teis

riorem undique coextensum . Rete id, ranarum pul- .mone inflato , atque exiccato, nudis oculis valde conspicuum Obversatur. Ingens vaserum numerus distribuitur per sub- istantiam pneumonicam : arteriae nimirum , et Venae mum.

Eea duplicis

234쪽

sao LIBER II. SECT. III. CAP. L

duplicis generis, nervi, ac minima lymphatica . Amteriae , & venae proveniunt aliae a truncis pneumonicis, aliae a truncis hronchialibus. Nervi apud millis, uberrimi contra aliorum opinionem dirimuntur ad pulmones prope cordis regionem a pari vago. Minima lymphatica radicibus pluribus capillaribus ab eadem substantia pneumonica enascuntur . Hinc in paucos ram musculos majores lympham vehunt coIlecta in ductum thoraci cum . Arteriar, venae, nervi, lymphaeque ductus pene omnes ingrediuntur pulmones una cum trachea . Quinimmo et non secus ac trachea in ramulos statim effunduntur, quibus bronchia ubique comitantur ad vesiculas usque pneumonicas; in quas tamen Nequaquam uir bronchia ostulis propatulis delirscunt. Per arterias pneumonicas sanguis a ventriculo cordis, dextero pulmones quaquaversum irrigat, ut in vesiculis pneumonicis vapores effoetos , fuliginσm , pitui tamque glutinosam , & erassam, aliasque perteΠues.squae adsint, serdes exoneret; quae sive expirando , sive tussiendo egestie per tracheam excer untur . Sanguis praeterea ab aere inspirato in vesiculis pneumonicis particulas nonnullas aethereas , sive nitrinaereas suscipit, quibus saturatus resuit per venas pneumOnicas in auri eulam cordis sinistram , ut validius se mentetur , atq ue diser vescat. ΚΞ Gne vasa Arteriae bronchiales, qine minimae sunt, sangu Dis NMali Q nem ab aorta descedente in substantiam pneumonica pro ejus nutrnione deserunt. Quapropter reliquus an tritione sangurs, necesse est , ut per venas bron-ehiales a pulmonibus progrediatur in venam cavam descendentem . De nervis pneumonicis id maxime

observamus , eos extremis suis nonnihil propatulis , aliqua saltem ex parte vesicularum parietes cons eis C. Puti

235쪽

DE PULMONIBUS. a 2IPulmones una cum trachea, resipirationi praeser- Usut pulm tim in serviunt. Per respirationem sanguinis motum adjuvant, eiusque fermentationem, spirituum animalium, item et vitalium vim excitant, voces dunt &c.

Respiratio fit inspiratione, atque expiratione , O uinda εα quae alternis jugiter sibi respondent. Inspirando aerem intus per tracheam immittimus ad pulmones ;quem postmodum emittimus a pulmonibus per tracheam expirando. Inspiramus thoracem undique dia latando . In dilatatione quippe, musculis thoracis universis contractis, ad claviculas attolluntur costae ; Muno, eodemque tempore, fibris contraistis, complis

natur diaaphragma ; quod fieri minime potest , quin

amplius evadat thoracis cavum ἔ adeo ut aer exterior circum pulsus a parietibus thoracis exterioribus , nec non etiam proprio pondere per os tracheam subeat, ac per tracheam vesiculas pneumonicas; quae iccirco explicantur , atque intumescunt. Hinc inspiratio; quae, ut facilius succedat, pulmonum tunica ext rior quandoque alligatur nexibus quibusdam si brosis parietibus thoracis interioribus; qui propterea ab invicem recedentes pulmones adjuvant, ut aerem facilius intus excipiant; in quo imperitorum vulgus decipitur , adhaesionem praesitam , naturalem licet, morbosam semper existimans. Expirando, aerem ex pulmonibus per traebeam pinnu

ras emittimus. Expiramus thoracem contrahendo. pr mpo

In contractione quippe thoracis, musculis abdominis ' eontractis , deprimuntur come, una et comprimuntur viscera imi ventris subiecta; quae compressa, quum de orsum produci nequeant, necesse est , ut sursum attollantur. Hinc in sublime provecta, substantiam diaphragmatis attollunt, eamque in thoracis capacitatem impellunt,

236쪽

zaa LIBER II. SECT. III. CAP. I.

pellunt, atque una cum costis depressis pulmones comprimunt interceptos; a quibus aerem non ita pridem inspiratum exprimunt, & foras per tracheam is in fauces excludunt : id est expirationem faciunt . Ex quibus patet in respiratione nequaquam agere pulmones, sed pati potius; quemadmodum non agit, sed patitur spongia, quae inter manus comprehensia , ut ut manus alternis adducamus, & diducamus, intumescis vicissim , &detumescit.

. ANIMADUERSIONES PHYSIOLOGIC .

T IT anguis , m ex trunco venae cavae reducitur

gresses immu. R. I. in auriculam cordis dexteram, crassior sane, 'ς ' ob1curior, miniisque fluens Obsematur , quam is, qui ex cordis ventriculo sinistro arteriam aortam ingreditur; ita sanguis, quia dextero cordis ventri culo , ut per pulmones dirimatur , arteriam pneum nicam subit, crassior, item et obscurior , minusque suens deprehenditur quam is , qui a pulmonibus per venam pneumonicam in auriculam cordis sinistranta provehitur. Id prie caeteris in canibus , aliisque quadrupedibus ; quos olim adhuc viventes insecuimus, nobis luculenter percipere non semel licuit. Indicium evidens, sanguinem in pulmonibus plurimum immutari ; quod an iam Recentioribus secit, ut eundem sanguinem in pulmonibus ab aere inspirato particulas

saltem nonnullas aut aethereas, aut nitro-aereas , ut

ante jam innuimus, aut alterius cujuscumque indolis, iugiter sibi abripere existimarent ;cquo saturatus per venam pneumonicam refluat ad cor ; in quo proinde ebullit, effervescit , subigitur, extenuatur, atque ita subactus per aortam quaquaversum distribuitur.

237쪽

CAPUT II.

De Pleuriti de , o Peripneumonis. INter morbos, quorum causa aegre respiramus , passim occurrunt Pleuritis, & Peripneumonia ; aD sectiones nimirum, quae a partibus , quas afficiunt , nomen sibi naetae , effecerunt, ut firma, & constans inter Clinicos invaluerit opinio, pleuram, item et pulmones seorsim inflammari posse, quamvis revera substantia pneumonica nihil aliud sit, si bronchia eximas, praeterquam pleura producta complicata , ac in cellulas , sive in vesiculas minimas extenuata, ac varie coaptata ἱ quae quum inflammatur, perquam difficile videtur , ut inflammatio quodammodo et ad substantiampneumonicam non extendatur. Nihilominus pleuritidem Majores pleurae , O musculorum adjacentium' insammationem esse tradidere , eum dolore lateris

punctorio , tus, rustrarione dissent, febre acutε, pulsu duro , inaequali,frequentique . Peripneumoniam inflammationem essepulmonum cum pectoris angusta, pirandi di cultate , febre acuid, tuis. Nos autem, qui quoties pleuritide, & peripneumonia interinsectos secare fecimus , toties promiscue , modo tamen' magis, modo minus , pleuram, una et pulmones aeque inflammatos vidimus qui propterea , ut ante diximus , valde ambigui in re tam incerta versamur , num videlicet ob maximum, quod inter partes pra satas in-'tercedit consortium, inflammari unquam possit pleura, quin pulmones etiam inflammentur, re contra, affectionem hanc utranque paucis indiscrete describendam ita potius existimavimus: pleuritis, ct peripneu monia nihil aliud esse videntur , praeterquam insam

238쪽

au LIBER II. SECT. III. Q P. II.

maiio, quac vel a pleura adpulmones prolatatur , vel a pulmonibus ad pleuram; unde febris ardens acuta , δε-

Dr , lassis , pectorii angusta , pirandi labor , ct reliqua a

Diam . Ex dictis igitur patet pleurit idem , item et peri- pneumoniam manifestam fieri a febre acuta, a difficulintate spirandi cum tussi, a dolore partis assedis , qui

quandoque acris est, M pungens, quandoque gravis cum ardore, qui praesertim in spirando exacerbatur in regione thoracis : modo ad dorsium, ad scapulas , ne non etiam ad claviculas ascendens : modo ad hypochondria descendens. Ex quo saetum fuisse videtur, ut anteactis nou mitius, quam nostris sane temporibustum pleuritis, tum peripneumonia distinguatur in ascendentem, S descendentem. Ascendentem eam dicunt, in qua dolor , quum sit sublimis , partes th taeis stipernas assici declarat. Descendentem eam vocant, quae ex dolore, qui deorsum inclinat, partes thoracis infernas laesas esse , & ipsum diaphragma in-sam mari designat. Tussis praeterea, quoniam modo sicca , modo humida , non rard cruenta , & quidem saniosa, pleuritidem, re peripneumoniam comitatur, in causa fuit, ut pleuritidem , 3c peripneumonianua in siccam, humidam, cruentam, & saniosam quispiam distinxerit. Pulsus tum in pleuritide , tum in peri- pneumonia durus esse solet , & admodum varius. Cenae rubore quodam quandoque suffunduntur . Ru- here solent urinae, & reliqua supervenire symptomata, quae, die praesertim inclinato , exa Iperantur . Contingit persaepe, ut praeter dolorem , qui aut nullus , aut perquam obtusus in thorace percipitur, reliqua assint, & quoque graVioras idque , ut opinor , quo niam tum soli pulmones, quorum substantia prope indolens est, iti flaminati , aut nullam, aut sere

239쪽

DE PLEURITIDE, ET PERIMEUM. 223

nullam , ratione sensus molestiam moliantur; quo in casu pleuritis , quam Vis vulgo dicatur occulta , vera peripneumonia potius dicenda seret. Non raro evenit item , ut in parietibus thoracis extimis , si vel

tactu explorentur, dolor occurrat, atque augeatur,

quod musculos intercostales tum inflammatos esse denotat . Hinc, nili ulterius, et ad partes interiores proficiscatur inflammatio , pleuritis eo in casu spuria nuncupatur, quam talem fore caeterorum symptomatum lenitas palam facere dehet. Quicquid in tubulis stagnando effervescit,eorum C usi parietes extendit, rarefacit, pungit, ac pene inu rit, id omne inflammationem parit: efficit nempe , ut pars a gesta intumescat, ac ruborem sibi nacta , dolorem , si ve potius ardorem , aut sensum veluti quendam inustionis , necnon etiam aestus inserat febriles ei dest ea omnia suscitat, quae partes humani corporis viventis actu inflammari commonstrant. Inflammationes hujusmodi, ratione praesertim , Proguos assectae partis , una cum ingenti acutie plurimum ha bent periculi, & quum vel ante diem quintam aegro

tos non somel interficiant, acutorum non modo , VC rum etiam et peracutorum annumerandae veniunt

generi. Sin autem ulterius producantur, & diem decimam quartam , quin plane solvantur , evaserint, plerunque suppurant ; inde abscessus pulmonum , item et empyema . Senibus sere semper lethales ;item et iis, quos ter, aut quater pridem invaserint Τussis sicca , qua videlicet aut nihil, aut prope nihil excernit aeger, reliquis una cum febre recrudescenditibus symptomatibus , malum . Pessimum vero, quum

et febris , & reliqua invalescant symptomata , si dolor omnino sedetur , aut potius stupefiat; id squidem membranas inflammatas gangraenam subiisse indi- Tom. II Ff cat.

240쪽

aa 6 LIB. II. SECT. III. CAP. II. cat. Pessim ima item , si cruentum omnino expuimusἔvel ubi quae expuimus flaveseant, & multo magis si nigra sint. Pulsus parvus , crebrior , durus , & prinsertim serratus , ex mente Hippocratis , item et Galeni mortem proximam indicant . Cum febre maligna aut nunquam , aut sere nunquam ex hujusmodi inflammationibus evadunt aegri . Quo dolor exterior tametsi acutus sit, percipitur , caeteris paribus, eo

melius; quum id aut BIos mustulos intercostales , aut sistam pleuram Sperfi. imenus , pulmonibus interioribus ill sis, assectam esse significat . H imoribus in tubulis concretis , atque stagna tibus , qui iive pleurit idem, sive perim moniam koerint, foventque, apposite distatiendis, P ter ptimam in rebus omnibus, quae ad diaetam pertinent, vivendi normam constitutam , quae prosecto ab ea, quam sebribus ardentibus extenuandis in s perioribus propoluimus, distaret neutiquam debet ,

reliqua omnia tum exteriora, tum interiora , qtiae blande movent , quae diluunt , qvieque resolvum . humectantque in ordinem caute digesta, portuae a,

hibenda sunt; haec quippe aestus fluidorum nimios placide cohibent, haec refrigeram,haec denique morbolaiareolluviem eluunt. Hinc alvo enemate prius,si opus su vit, perquam leniter extersa, nisi tamen materiam cruentam, aut saniosim expuat aeger, ven1 in proximo soluta, sanguis iterum, iterumque , quum semeI tinnsiffeceris, educendus. Fotus subinde emollienteς, i tinctiones an Inae , & reliquae regione doloris sunt adhibenda . Uni Persa tuterina cuti defricat 1, eam ventosis postmodum apprehendito, ac tu diversias par

aes, ut fluidorum motus per glandulas minimas, atquCHiluvia ex spirament in promoveantur, distrahito. Pintiones ubera latas Lordeaceas, avenaceas, necnon etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION