장음표시 사용
451쪽
166 DEFENSI SECUNDI FUND. at eis traduum, φιorum suu tradere Er o, quod erere trudirem, v scindens, quod erat Perum, rescidisti. Iullo iurefecisti.&dplenius eiusmod procriptionibus aduersus omnes ba reses alibis scilicet in libro praescriptionum famosinius post quas nunc ex abundanti retractamus. Habemus ergo ex ipso Tertulliano, praescriptionem iure qui de optimo lineticis opponi, sed salua illa, nonnunqua ex abundanti ad tractatione descripturis illos admitti posse, ne suae caussae dissidere, aut aliena praeiudicatam damnare Catholici videantur. Haec vera estTertulliani, minime discors diuersis in locis de piae scriptione,&retractatione sententia.Sed Fabricius praescriptionu, a quibus sibi extremum malum imminere cernit, iuratus hostis, aduersus hanc apertam concordiam ab ipsomet Tertulliano indicatam, verbis illius de praescriptione aduersusomnes haereticos ipso sole clarioribus, crassissimam falsia interpretationis nebulam adspergere nihil erubescit. Ita enim commentatur. Hoc me bos prouocatione stilicet ad scripturas mendus non esse dicit Tertullianus, dum contra neganis, rem Scripturas, vel omnes, aut fere omnes, quales erant Marcion
Cerdon, disturamus. Quid ais, fallacissime homo Tertullianus de hoc ipso loco ait in libro de Carnes christi I ii, eiusnodi praefriptionibus aduersus omnes haere se additam Uisumis Et tu diCis. Non docet Tertulsianus praetcriptione sitne scripturis pugnandum esse aduersu omnes haereticos, sed contra illo.
452쪽
illos tantum, qui omnes, aut fere omnes scriptu Tas negant. Viri credamus Illi , qui ait se contra Omnes haereticos praescriptione dimicasse an ti, hi, qui eum negas praescriptionem aduersus omnes haereticos approbare3 Rectius nunc ego reponam. Quo non ridet Praedicantem aperte fallere es Sed videamus, ut fucum fuco'ex eodem libro de praestri ptionibus pingat Praedicans, ex eo ipso loco abstergamus, ut turpis fallacia pateat. Ita igitulfalsum illud suum commentum de mente Ter tulliani, ex ipso stabilire nititur. At enim cia. eiusdem libri, prout etiam cstat Isuita id pronaouehis, exercitatissime scripturarum, cum, si quid defenderis negetur 3Satis ostenduTertulliam , nosparum pro fere contru negantes Scripturas,etsi in illis exercuatissmisimus, proinde conina talis in Scripturi non liruendum certamen.
Erras Praedicans.Non hoc, quod dicis,sed fucum tuum ostendit Tertullianus,&ego ex illo.Non denegantibus Scripturas tantum, sed de iis vel maxime,
qui verum scripturarum sensum negat, falsum d fendunt, loquitur. Addit enim, quod dolose subticui tiraedicas. Ex Auersos quid negaveris, defendatur. HOC enim haereticoruingentu est, ut probatissimos sensus scriptu rar negent, recentissime confictos defendant pcrtinacissime. Et profecto non tantum de iis,
qui ipsam cripturam sed de illis quoq qui recepta
scriptura germanum illius sensum repudiat, agere Bb a crtu L
453쪽
Tertullianum, iam iam magis patebit ex raTedemtibus illius verbis, quae Praedicans mutile pro suo
figmento allegat, nos vero integre ad Praedicantem falsimoniae conuincendum recitabimus. Rursus ergo ita exTertulliano argumentatur pro sua intem pretatione. Denuo satis ostenta, cur ex scripturis victoria se incerta, non quod certi a nonsit, si rem habeamus cum eo, qui eas admittu sed, inquu , t etiam citat Iesua pug s. quia ista haeresis scilicet Marcionis&Cerdonis, non recipit quasdam scripturas,&si quas recipit, adiectionibus&detractionibus addit positionem instituti sui interueriit cis Auris ostendimus, nos nil tale agere, ideo contra nos certandum exscripturis, ad easq; solum eripr vocandum. Innocentiam istorum circa quarundam
scripturarum contemptum Corruptionem sequens caput, in quo Lutheri in eo genere a me accusati detensionem excutiemus, ostendet, ut vel
inde quoq; indigni sint, quibuscum ex scriptura
pugnetur. Sed illud hic Praedicantis crimen maxime noto, quod Tertulliani verba, ut probaret ab illo, ijs solum, qui aliquas scripturas non recipiunt, aut stilo corrumpunt, denegari certamen ex scripturis, dolosissime abruperit sequentia rescide rit, ne apertum fieret, Tertulliano illos quoque, qui scripturas integras recipiunt, nec stilo, sed sensu adulterant, eandem de prouocatione repulsam pati. Recitemus ergo reliqua suppressa, ut lucatus Praedi-
454쪽
commentara conuertit. Tantum eritati obstrepit adultersensus,
quantum corruptor stilus. Ergo etiam illis haeresibus, quae Cripturas aliquatenus, hoc est, secundum ii teram integras, falsis Interpretationibus secundum sensum adulterant, non minus aperte ius ad scripturas prouocandi, quamque scripturas abi jciunt, aut bio corrumpunt a Tertulliano adimitur, Tertulliano ab interpretatione Fabriciana manifesta vis infertur, uti&ab illo glossemate, Ista haere-sis,scilicet Marcionis Cerdonis, quasi contra hanc uni-Cam praescribere Tertulliani mens fuisset, cum tamen is palam alibi fateatur, se hoc in libro, scriptionibus contra omnes haeressu sum fuisse. Et deniq; de quibus, amabina Tertulliano dici tui me
scripmris agunt, in scripturissuadentscripturas obtendunt, .c haesua daciastasivi quosdam movent. An de iis, qui negant
scripturas quis tam bardus sit, ut hoc dicat Et tamen illi cessubiungit bis ipsis huncPuduin potifimum
ob buendum, ut non ad nittuntur adillam descripturis distulatimnem Fallacissimus ergo Fabricii fucus est, praescripti- Onis medium tantum contra eos, qui omnes, vel ferme omnes scriptura negant, Tertulliano praescribi, quem ipse Praedicans suis his verbis in responso ad illud Tertulliani semipturas obtendista c. prolatis, tanquam spongia, delet, Tactu B a tico
455쪽
ιν DE FZNsio SECUNDI FUNDAM.ticos fui temporis peccasse inierat expositione scripturae, tamen mox contra hos, adeoque non solum contra negantes scripturam, praescriptione utitur quia eodem vitio laborabant,quo nunc laesiti i, Lutheran iri Caluin istae, debebat Praedicans dicere, ut veram sentcntiam sine falsa calumnia clauderet; quam insuper alia in R. P. Cottonum nostrae Societatis Theologuatrocissima calumnia, luculentis antehac argumentis in Apologetico contra Anticolonum cΟΠ- ..h Z fossa, firmare audet. Humanis potius, inquit, quάm d
LMUM' uitiis documentis utuntur in interpretandis scripturis, quin imo
Diabo ggestu Mi Cottomini Monachum, esuitam . silicu, fecisse omnibus constat ex 'ticulis super quibuN Daemonem rit-terpellauit. Imb constat omnibus, qui pologetica re sponsionem, siue Gallice primum, siue deinde Latine editam, loco a me iam iam citat legerunt, calumnio fama Caluinistis incomposite fictam fabulam, Fabricio ad calumniandum valentissimo tantum repeti, quia, quo solida Cottoni defensionem euerterct, non habebat. Sed calumniae earum confutatione praeterita, iteratae, nouum non morentur responsum. Quid vero tibi, Fabrici animi eritii Lutherum, Cuius te iam patronum simulas, Diaboli suggestu usum fuisse non mendacis famae rumusculis, sed indubitata ipsius Lutheri confessi-riis. r. ne scripta editaque demonstraro Nonne in libro,, si dς sepi moerorsua ire Acerdotum fatetur sede no-
456쪽
CAI Dicte, quamuis initio repugnantem a Diabolo quin que argumentis ad sacriscis sacrorumque ordinum detestationem inductum csses Nonne testimonia Scripturae Diabolo tibi obiecta, quibus de errore conuidius fuerit, prolixe narrat Age, diciam, Fabrici,& cum tuis exprobra Cottono, quod Diabo- Iura con si luerit Quis si euidentisiimus locus scripturae ad
thero, qui uidentissima Criptura loca contra Millam a Diabolo sibi tradita, posteris scripta reliquit, quid tibi videtur' Negatur, quod Cottono imponitisci vestra accus uio clarissimis indiciis calumniae damnata esto quod Lutheroibi j cimus, negare non potestis aperta rei Confestione nostra
Sed iam in viam redeamus,censeamus ued mum miram Praedicantis,qupm falsaeTertulliana dicti interpretationi subiecit, conclusione, in qua pene quot verba,tot vel impudentes calumnias,vel thrasonica mendacia effudit 3 D c intra inquir, nobis est agendum, profecto adflasscripturas prouoci re ton possimis profecto sine frote scribis perpetuo enim lingua calamoque contra nos ad solasScripturas prouocatis,)ctanteium adiecticinisus ad distositionem vestrii fluuit .
insignis calunia: nihil enim ad ij cimus scripturae sacrae, pro scriptura lacra habendum sit, ilicerta bis, ἐνιctoria dota me perpetuo gloriosissime, si de
457쪽
tenebrionis conatum. Primus locus prolixiord sumptus ex libro de utilitate credendi cap. I . a
me pag. 3 8. recitatus est in quo S. Augustinus mire Nani cliarum aucto litate Ecclesiae premit, insanissimumq; est e demonstrat eum, qui, postqua Ecclesiae
tutis de Christo ac descripturis generatim credidit, ab alio, inuidem sententia Ecclesiae damnato, Christi praecepta scripturae sententias speciatim
discere tutum putet Fabricius, ne insanus videatur, inanissimorum glossematum diuertiCula undique conclusus quaeritat, his verbis: Ire um gustini hic erigenuinus sensius. Dicit, dum esse Manichaeus, es inopere commotum fuisse, ve crederet Ecclesiae, cuius fama esset corrobonita celebruate, confensione, vetustate. Quid hoc ad rem non d cit usustinus, cum esset Chri lianus,se Uumco muni opinione Ecclesia consensione, vel vetustate, tanquamsio, obsum fundametis . medio ad indagandam veritatem satis γnim ostendit ab s locis, non alio solidiori infecuriori medio sim,
Ascripturasacra Vanissimum est hoc perfugium. Fac enim Augustinum de se tantum, cum Manichaeus erat, non cum Christianus esset, locutum esse an non quasi digito in Ecclesiae auctoritatem intento, breuissimam tutissimamq; viam haeretico ad veritatis arcem ostendit,&Sereni sis. Principis alterum fundamentum, cuius beneficio de haeresi ad Veritatem perrexit, approbat Cur Serenissimo
458쪽
c T. I l. 3. 'sist quid stilepraecepisse iam credidi s Elissa Si illi deferent, nec me quicquam docerepossent, stofucilius mihi persuaderem Christo toti esse credendum, quam de illo cuiquam, tisi ab in per quos ei credidis , discendum. En non tantum audioritate Catholicorumcbmmotus primo credidit, scd iam fi delis apud eosdem perfectiore cognitionem quaesi uir, quos deficere non posse censuit quia ex eorum defeectu, persuasu facilius fieret, Christonoesse credendum,quam abalsis, per quos primoChristocre di tu est, quod notet praedicantes tanto posteriores S. Bonifa Cio, aliisque primis, apud Germanos, Christi praeconibus eme discendii. Alibi quoq; Augustinus tam aperte se post sidcm susceptam Ecclesitae auctoritati in sacris literis siue recipiendis, siue intellige-dis, maxime duci meminit, ut sine fronte eum, qui
neget, esse oporteat. Ego, inquit, Euangelio noli crederem bη Mnisi me Catholicae Ecclesia commoveret auctoritas Commoveret,
1itate Ecclesiae Euangelio credidisset, commouisset, debebit di cere. Et infra: Si ad Euangehu te tenes Mani oli arum alio 4ui tui ego ad eos me teneariiubis praecipietibus credidi angelio I a credens ergo se tenuit ad Echi es a de qua denique ibidem dicit Catholicoram auctoritate infirma- ω,iam necEuangelio credere potero. Et capite pnaecedenti, auctoritate Ecclesiae manifestissime se in eius gremio retineri testatur Multasunt alia ilia Pit, quae in eius gre orae iusti stime teneat Tenes cogensio populoru ais gentiu te-Ge a nee
459쪽
tiet auctoritas minuta se roborata,s' emtrita, charitate aucta, mrustate firmata Tenerabis afede Petri postob, cui pascedas ouessaspost resurrectionem Dominus commendauioran adpra
sentem Episcopatum successio Sacerdotum Pudeat igitur Fabricium suarum offuciarum inAugustini mente corrumpenda Maximi fecit Augustinus scripturam secram, sed, ut supra vidimus, non miniistri huit Traditionibus non scriptis in tota Ecclesia ab Apostolorum aetate conseruatis, quia neC scripturam pro diuina se agnoscere, nec ex ipsa quidquam de diuinis mysterijs certo tutoque sine Ecclesiae testimonio discere posse, semper prae se tulit. Hin multitudinis, ait loco, quem interuertere cupit Fabricius, Mirrue primates quaeram, quae diligenti e ac labori sime, ν' abispotius debis literis aliquiddiscum quis non essent, istomnino esse nescirem. In quae verba, quamuis mutile recitata, ita Fabricius commentatur. I de fugii B- mn, postquam admisit ripturum, nullum abud medium indagandi
veritatem quaerere, quamscriptum acnum,nec auctoritati primatum prorsusse commutere. Quid, quaeso, hoc Praedicantis commento, quo bonis oculis solem tenebrosum persuadet, impudentius cogitari queat Augustinus dicit Ouaeram Ecclistae primates, E quinam diuenti me ac Iiboriosi e M ab his de disisse hiemascam; Et Fabricius dicit ides Augustinum, praeterscripturammbit quaerere, An primates Ecaesiae non aliquid praetor soripipiam sunt Si dixisset Augustinus; quaeram diligen-
460쪽
diligentissime de laboriosissimEinscripturis veritatem, ut ex illis solis solus illam discam& eruam: posset Fabricius aliquam suo commentario fidem
facere atquia repertisseCris litteris, summam diligentiam laboremque eo se conuertere testatur, ut
aliquid de sacris literis discat ab Ecclesiiprimatib quis non Fabricij fucum deprehendat Quomodo
non prorsus se primatum auctoritati Augustinus commisiit, qui ita se ab ijs discere profitetur,ut si illi non essent, omnino discendum esse nesciret At sacro Codices habuit Augustinus, ex quibus dusceret, inquietFabricius.Sedrcspondet Augustinus, se omnino nescire discendum, si primates non sint, a quibus e fa cris codicibus instruatur. Ita se perpetuo tenet ad illos, quibus praecipientibus credidit Euangelio , ut falsorum Doctorum fraudes euitet. Sed pectemus ad extremum Praedicantem, plagae, quam de Augustini sententia accepit, vindicandae ergd, brutum ex August. in nos fulmen iacientem Videar Isuita amioniti vere de Pontifici A quim P re de Manichaeis dixit Augustinus. Vos contra promisi sum facitis fidem imperando, non reddendo rationem Solebant enim Manichaei, ut lini Pontifc pro clitispromittere rena dogmata ex authenticulibris desumpta at illis neglectissidem non docebant,fed imperabant, ut Pontifex Sic ruit, flaiubessancta Male Ece stat pro ratione, mi Vulca ii ipsius unctoruas. Nihil nouis cum Vulcano fuligino-