장음표시 사용
231쪽
xo8 Injustitia Telli Austria i
n ia ni ssimae Reginae: & Carolo suae liberis decedenti Austriacae Domus germina substituit, eaque propter, hae, si inutilis sit, dispositione ablegata, Austriades
principaliori destituuntur, imo unico suae causis subsidio. Idcirco in re tanti momenti, ne proprio abduci judicio, vel Regis amore credamur , liberiora promenda nobis erunt sussragia. 18o. Ad assertum nostrum itaque firmandum est textus expressus in cap. Intelucto, de jure jurand. in . quo Summ. Pontifex Andraeam Hungariae Regem,qui sub juramento plura Regni bona abalienaverat, a vinculo juramenti absolvit, ex ea expressa in textu ratione, quod praedicta alienatio facta fuerat, contra leges fundamentales Regni, quarum observantiam in ipsa ad thronum asiumptione juraverat. Si contractus juramento firmatus celebratus a Rege contra leges Regni fundamentales, non substinetur, sed potius, irritato juramento, cassatur: argumentum est, nihil posse Reges contra hujusinodi fundamentales leges intentare . Videndus Abb.in hoc cap. col. 2. cui consenant Felin. in cap. Prudentiarum.deoss. delegat. col. a.Ias inleg.
nεmo potest. Τ de legat. a. Tiraquei l. de Primogen.
q. at 17. 6e alii complures. I 8 I. . Nec vim hujus manifestissimi textus infirmabit , qui respondeat: idcirco contractum recisum , juramentumque irritum declaratum, quia contractus initus , dc juramentum emissum contra religionem
prioris juramenti , non quia contra leges Regni sun-
232쪽
contra Gib.Η p .Regem Philippum P . t rosdamentales , quae se ipsis , de a robore quod ex jure jurando nactae sunt, praescindendo; nec infirmarent contractum, nec irritum juramentum ficerent. Non, inquam , vis argumenti hac evasione enervatur. Quia
Pontifex ex aequo dixit , juramentum fuisse emissum, Malienationes factas, contra leges Regni, quas Andraeas tenebatur, & in sua exaltatione observare juraverat ideoque non est ratio cur potius ad prioris juramenti Vinculum, quam ad legum observandarum obligationem irritatio,& rescisio reserantur ; nisi quis divinareta mentem Pontificis praesumat: & consequenter ad utruque referri debent ; imo principalius obligatione servandi leges illas respectasse Pontificem, pater, ex eo, quod principalius illius obligationis meminit, inquit enim. nia cum teneatur ecce principalius)-in coronation ua juraverit ecce minus principale Regni ibi jura,inbonorem coronae illibatas rvare,.c.Quod
tar. ad praedictun cap. sub fine. Ex alio etiam principio deducitur, primario, Sc per se in causa praedictae irritationis, de rescisionis fuisse obligationem leges illas observandi: videlicet, si Rex ab earum legum obligatione solutus esset, ita ut eas potuisset alterare, abrogare, vel ipsis , quoad aliquem specialem casum, derogare , si non esset juramentum ; posset utique accedente juramento . inia juramentum non fuit de non alterando , abrogando, derogando legibus praedictis ; sed de eis observandis, observantia autem supponit carum
233쪽
exillantiam; cum ergo Rex posset eis derogare , vel abrogare , in eo casu juramento non teneretur, quia ju ramentum sequitur naturam rei super quam cadit, ut infra videbimus: ergo eodem modo eas posset abrogare , vel derogare , stante juramento eas observandi, ac
si tale juramentum nunquam accessisset. Unde ad ob ligationem inauseribilem eas observandi , quia leges fundamentales sunt, quam ad juris jurandi vinculum irritatio, & rescisio potius reserri debent. I 8a. Explicatur, de confirmatur hoc. Commune
est omnibus sive Theologis, sive Canonistis, qui de juramenti obligatione aliquid ediderunt, quod juramenti obligatio extinguatur, extincta materia, super quam cadit: quia corruente fundamento, corruit id, quod superaedificatum est. Ut si quis sub juramento promisit bona sita ex testamento alteri relinquere si bona jantia sua non sunt tempore testamenti, ab obligatione liberatur, bona autem alieni juris multimodis fieri potve runt, venditione, donatione, consumptione,& aliis , aut merὸ casualibus, aut ipsi liberis, per vinculum enim juramenti legandi,vel instituendi, non se arctavit
ad non donandum, non Vendendum, non consumendum, sed ad bona stantia rempore conditi testamenti relinquendum. Si igitur Rex Hungariae facultatem ex natura Regiae potestatis habuit dispensandi, vel abrogandi ea , quae legibus fundamentalibus praescribe 'bantur ; hanc potestatem haud abdicavit per juramentum ea observandi;quia sicut jurans relinquere ex teme
234쪽
mento, obligatur solum relinquere bona stantia , nonItamen abdicavit facultatem ea donandi, vendendi, vel consumendi; consimili modo jurans observare leges, obligatur eas observare, si perseverent, non autenia abdicavit facultatem eas ex rationabili causa abrogandi , vel ipsis derogandi. Censendus ergo esset Andraeas
ipsis derogasse , dum pacta illa icebat juramento firmata, ex communi regula, quod contractus valori debeat favere interpretatio. Atque adeo Pontifex ex capite juramenti infirmum deprompsisset argumentum ad irritandum posterius juramentum, Sc rescindendos contrairiis. Ergo praeter propter juramentum praecedens , posterius irritavit, contractus rescindendos edixit. Licet scopo nostro satis superque esset, quod omnes Reges in inauguratione sua hoc juramentum emittere teneantur,& re ipsa emittant; si ex eo resultat, quod praedictas leges nequeunt immutare. 183. Sed contra et i us,& in specie, leges sendamentales seccessionem concernentes immutari no posse, auserendo primogenito, vel majori filio successionem, eamque posteriori addicendo, probatur argumento text.in cap. Sicut. de voto, in voti redempl. in in eap.Grandi.deIupplend. negligent. Prstat. lib. G. ut adnotarunt Ioann. Andr. Imol.Archidiacon. & nuperrime D. Emman. GonZal. TelleZ.diet.cap. num. a. Et
ratio efficacissima id persuadet. Etenim successuri habent jus quaesitum ad successionem non a Regibus Praecedentibus; sed ab eodem sente, a quo hi hause- Dd a runt,
235쪽
a I 2 Imjustitia Belli Aust=laeirunt, & illi hauriunt, de insimul omnes, licet suo oris dine , invitati sunt, scilicet, a populo lege lata, stupiposita derivatione a primo Rege ; ergo jus lipsis conipetens ex populi dono, non vero ex Regum beneficio, Reges auferre nequeunt. Antecedens ex praecedenti f. VIII. hujus Sectionis constat. Consequentiam vero
probat solidissime text.in leg. cum filius familias. militari testament. ibi. Ruia baereditati quidemsua miles, quam velit subsitutione acere potesti verun
tamen alienum jus tollere non potest. quem textu versans Bald. appositissime dixit, posse militem haere ditati propriae, non alienae legem imponere. Et juxtauhanc doctrinam consit. 2I . lib. 2. ait ; quod si antiqua
studi investitura vocaret masculos taxative , nova nequit insimul masculos, & fiet minas vocare 3 quia prima semper esst attendenda illi enim haud potest posterio ribus derogari. Cui adstipulantur Deci . consit. 18 3. n.
gnuin non sit Regis, sed Reipublicae; hujus, & non illius est de ejus successione statuere: ut pulchre dixerit Thuan. ad ann. Is 93. laudatus ab eruditissimo Re gente Biscardo. Legis esse, non Regit , de Regnisucce=
236쪽
contra Catb.Hi p. Regem Philippum V. at 3 18 q. Non dubito, quin hae doctrinae Doctissimi
P. Ludovici Molina oculis obversarentur, dum disput. 62 7. de justit.&jur. hoc super subjecto discurrens illa praeclara verba contexuit. Princeps autem, Consiliarii ue ιι nihil de novo risunt statuere circa ecf- sionem in Regno a Republica st saturam,aliquid au-' gendo, aut minuendo , vel etiam declarando, quo jus uni tribuatur, aut ab alio auferatur etiam in posserum; sed id ad Rempublicam totam spectat,antequam
alicui jus acquiratur: ty-Respublica ipse id potest, posequam jam jus fuerat aliora qu situm vi primae Regni institutionis. Ubi animadvertere oportet , quod tantam in his legibus stabilitatem hic Author consideravit, ut nE dum Regibus facultatem eas alterandi denegaverit ; verum & ipsi Reipublicae , si semel ex primaeva lege jam alicui jus quaesitum sit; rectὸ quide- , nam pol quam jus alicui quaesitum est , nequit sine injuria eo expoliari; sive illud quaesitum fuerit donatio ne , sive pacto convento , sive alio modo: semper enim verum est, quod jus suum est, & perconsequens,quod citra injuriam nequeat ab alio , quam a se ipso expoliari . In eo tamen disserunt Rex,de Resi ublica. Quod Rex nequit leges istas invertere, sive jus quaesitum sit, sive non ; Respublica veris , accedente causi ipsi lege fcohaerente rid possit respectu eorum, qui jus adhuc non quaesierunt, si ii, ad quos attinet, consensum praestent . Imo si causa gravissima seret, de maxime legibus cohaerens, etiam genitoribus invitis, resultantia a
237쪽
214 Injustitia Belli Austriari
juris posset per Rempublicam impediri , ut notavit
Hug.Grol. citato opere de jur. bell.& pa c. lib. 2. cap. 7. num. 26. in calce. Illud interes internatos ,
scituros ; quod nascituris nondum quaesitum sit jus; atque ideo auferri iis possit populi voluntate in etiam
parentes , quorum interes jus adflios transere pus ii lud remiserant . Id autem intelligi debet sano modo , nempe ex causa rationabili ipsis legibus consentanea . . Nam cum eadem sit Respublica ,semper eadem moraliter perseverans S ex pactoque convento, S acceptato cum primo Rege pro se posteris suis, jus succedendi, etiam nascituris, suo tempore deserendum esset non posset Respublica adhuc ex consensu genitorunia impedire , quin transeat, nisi talis causa sit , quod ex mente convenientium, & paciscentium, si occurreret ab initio, praedicti juris resultantia vero similiter impediretur: eaque causa debet ex ipso pacto, vel lege aliquomodo innotescere, ne voluntaria interpretatio in re discrimine, alea plena , ex privata affectione fiat,& in tali momenti negotio proximius vocati jure competituro praeventiva violentia exuantur , vel potius spem seceedendi induere prohibeantur. I 83. Non tamen negaVerim, quin Reges, quando causa legibus aperte cohaeret, possint, pacto convento cum habentibus interesse, ordinem succedendi Reipublicae nomine invertere; quia cum sit Regni sponsus ; ut ait Luc.de Pen .in leg. kmcumque. C. de Omn. q. defert. lib. II. Cum sit Regni Tutor, ut ait
238쪽
sit Regni caput,ut de se patet; ad ipsum spectat legum observantiam urgere , & Reipublicae bono, ac Regni incolumitati providere. Ideoque quidquid in simili hypotesi pacistitur , non potest a Republica non gratum, 'ratumque haberi ; quia ab eo gestum, cui proprio munere incumbit Regni leges instituta defendere ex ipsa Regni institutione. At si res non ita clara sit, sed potius dubium prudens emergat, an legibus primitivis conveniat, vel ab eis discordet Respublica consulenda est, pqnes quam est authoritativa potestas declaran di, re benὶ perspecta, de sine privata assectione ponderata; quae si post disceptationem appareat legibus
connexa 3 poterit, ex ea procedere ad exclusionem; si solum consona, exigere renuntiationem, modo paulo ante insinuato.
186. Peregrinus consi. unic. post tractatum de Ijure Fisc. quem ad idem induxit praelaudatus D. R gens Biscardus I o. suae excultissimae, de doctissimae pariter Epistolae pro jure Regis nostri Philippi, non ita pridem editae, ex alio motivo hanc communem adstruxit sententiam. Nimirum.Spes siint ejus verba quam habetfilius Regis, autfrater Regis viventis defaece dendo posti illius mortem in Rum, est adeo jure, mussu gentium comprobata , quod nec ordinatione, aut alia Regis voluntate tolli, aut immutaripossit praeponendo secun genitum primogenito , aut tertiums- euiudo,
239쪽
a i s Iqustitia Telli Austriari
eundo, aut aliter. In Regnis ergo lineaticis, in quibus jure sanguinis succeditur, vel succedit sanguis ipse a primo Rege propagatus de jure gentium cit, usu,&longaeva consuetudine, nunquam interrupta confir- malo, quod Reges nequeant quidquam circa ejus successionem per Rempublicam semel statutam disponere, invertere , aut quoquo modo immutare ; sed Regnum vocatus a lege obtinere debet, eodem ordine,
ac ipsi obtinuerunt. Quae doctrina suadet nos hanc immutationem lege nostra prohibitam.Siquidem id quod reliquae nationes quoad successionem ex jure sanguinis observarunt semper, fuisse itidem perpetuo in Hispania saluste observatum lex partitarum toties commeum data asseverat. T esto Varonse re en todas las partes dei mundo, doquier, que ei Seuoris ovierou por δε-.nage, e majormente en Eoaua . Quibus verbis sit addamus illam exclusivam, quam eadem lex apponit,. dum filios ex primogenito praedelueto praefert patruis quoad successionem Avi, scilicet. T avn mandarontaque si ei maior mortes ante que heredas ,si de assio, ossa , que ovis deis muger legitima, que aquei,
O aquella si omisse , eno ot o ninguno. Uidetur per dictam legem facultatem ademptam Regibus praedicta in legem invertendi; ut quid enim post vocatos expresse filios ex praemortuo primogenito ad Avi succestionem, illam exclusivam apposuit, e no otro nivano nisi ut innueret, hanc vocationem nullo colore, nullo praetextu posse Reges invertere , vel declaratione
240쪽
eludere, ut pote per Rempublicam itabilitam, quod licet reliquis ejusdem legis dispositionibus commune sit ; ha hac tamen legislatoribus praesertim adnotare placuit , quia non inani motivo, sed urgentissima sit, spicione Verebantur, ne amor erga secundogenitum masculum abduceret Regem, ut illum nepoti,dc maxime nepti , in successione praeserret, si potestatem has leges declarandi, vel immutandi sibi posset vindicare . I 87. Uriacus autem controverssso Σ. eidenti sententiae sudragatur, sed ex causa enormissimae, aue potius totalis laesionis, quam Rex proximiori inferret: ait enim. Lissionem autem enormem, imo totalem seonside ani Doctores respectusuccissionis in pater, via alter ultimo defunctus , tollereisuccessonem debitam uni, in conferret alteri sis deberetur μ' ,sive coiatiterati. Id enim praederessori non iere enia jus succedendi sit donum sobolli primi concessum ; sine injuria , & Iaeliota nequii Rege eo
destitui, & cum in rerum summa haec destitutio vers retur, proculdubio laesionem enormem , M t lenia inferret. Multus Authorum
huic certissimae , de tutis; - -- pendere se,
ventia suffragia: ea propter siuras,
a 88. Sed quia diximus posse Rempublicam ex aliqua causa legibus ipsis cohaerente, eisdem in aliquo eventu deregare, & ex consensii parentum , ad quos attinet , ne filii jure sito tempore ipsis competituro an-