Injustitia belli Austriaci contra catholicum Hispaniarum regem Philippum 5. gliscentis. Syntagma theologicojuridicum a fr. Benedicto de Noriega ..

351쪽

inter diplomata Iulii iΙ. Unde Carolus v. adi Roma,

num Imperium electus hujus conditionis veniam coa.ctus est a Leone X. impetrare,impetravitque solutione patru annui census aureorum septem millium ultra candidum palafraenuni, quem ex investitura Ferdinandi praesentare tenebatur, ut Marian. advertit in Hist. lib. as. cap. 2q. Ecce modo instantiam. Regnum Neapolis est incompatibile ex vi investiturae cum Sacro Romano Imperio S ut propterea Imperator nullo iure ad ejus successionem contendere possit 3 & tamen Augustissimus Caesar actu impeditus, impedito etiam patimogenito, quia Rex Romanorum in Imperio siccesu,t dininatus est putat ad secundogenitum C rolum, in quo impedimentum cesiat, jus successionis transiiste 3 ergo licet Regnum Franciae cum Hispaniae Reguo , B consequenter Neapolis in mpatibile sit , nec propterea succedere, possit, Serenissimus Delphinus cui alias successio de jure competeret quia successor Regni Franciae: nec Serenissimus Dux Burgundiae , quia ex ortus conditione succes,or est patris ; ad , ejus secundogenitum Philippum . nostrum successio , devolvitur Hispaniae, M Neapolis. Et quoad Neapo- , lis successionem eo sortius urget instantia,quo hic-- patibilitas. cum Imperio' inducta fuit expressa Sedis Apostolicae dispositione 3 incompatibilitas vero cur Corona Franciae venit, non ex Sedis praedictae iussissitione,sed in consequentiam incompatibilitatis Hispaniae. Si ergo, hoc non obstante, putant, teneri Pontifi-

352쪽

3 18 Injustitia Belli Austriati

tificem investire filium secundogenitum, in quo noia urget incompatibilitas ; cur non credemus jus invelliturae competere Regi nostro , quem nulla incompatibilitas,nec per Sedem Apostolicam induita, nec ex Regni legibus statuta, assicit, cum alioqui potior gradu, & linea sit Augustissimo Caesare , & ejus prole vellem audire discrimen. 28 o. Nam si iterum dicant , exclusionem sanguinis Gallici proce sistite ad impediendam unionem, de

unionis periculum. Iterum hoc exemplo reponam quod ubi arcetur unio , arcetur unionis periculum, licet non e contra. ideo Pontifices Summi ad arcendum periculum unionis Regni Neapolis cum Imperio induxerunt incompatibilitatem cum caducitatis pqna

semel enim stabilita incompatibilitate , cessat omne periculum unionis de jure, nec aliud providere necesse fuit; alioquin si ex solo periculo unionis cum Imperio, Archiduci denegaretur successio exemplo hujus exclusionis, acquiesceret sertE Caesar cum igitur aequale periculum sit hoc cum illo, cur Pontifex ex periculo , quod sua non refert , nec inVestiturae praecavent, procedet ad denegandam investituram Principi alias legitimὸ vocato la8 i. Quod vero hactenus Summus hodiernus. Pontifex Clemens XI. quem Deus, ut Ecclesiae utiliatas postulat, diu multumque eonservet, Regi nostro Catholico investituram diti ut erit , potius quam detrectaverit, nihil, de quo sibi possint blandiri Austriaci,

praeis

353쪽

praesesert. Non enim Ponti sex scientissimus dubitat de bono Philippi nostri jure, quem dum Regem Aragoniae agnovit, tacite fassus est, eum esse, quem vocat investitura ; imo si circa hoc haereret, praesentationes ad Regni Ecclesias non admisisset; quod vero de eis Bullas non expedierit ; non velim referant Austriaci ad bona jura Augustissimi Imperatoris: sed consequens hoc eit ad investiturae dilationem. Quia non est moris Ecclesiae Bullas dirigere ad Principes studatarios . priusquam ab eadem investiantur: eaque ratione nec provisorum Apostolica nominatione in eo Regno Bullas hucusque expedivit. Si Summus Pontifex aliquam Archiducis praesentationem admisisset, vel in Regno Aragoniae, vel Neapolis, si ad eum tanquam Regem Hispaniarum Legatos direxisset; crediderim in ipsum propendere ; sed cum erga Catholicum haec omnia expleverit, non erga Serenissimum Carolum. haud

video, quid investitura: dilatio spei Austri cis ingerere

valeat. et 8 a. X ur vero, ais, illam procrastinat ' Dera a canorum adyta, quae sibi Summus reservavit Sacerdos, penetrare velle, piaculum est. Hoc certum, a Summo

Pontifice, sapientissimo, justissimo, prudentissimo, Momnigenis rerum experimentis ad regimen universalis Ecclesiae non tam instructo , quam constato, nihil non justum, nihil non prudens sperari debere. Sed si ex hii, quae extrinsecus innotescunt , discurrere licet ;quin sacra alia consilii sui arcana temeraria praesump-T t tione

354쪽

33o Iniustitia Belli Austriata ' .' ,

tione rimemur, hanc procrastinationem ad consultis. simam, & probatiisimam ejus prudentiam referemus. Nimirum, prius universalis Patris vices, quam Iudicis munia inter has praecipuas Europq potentias subire voluit; rectissimo sane consilio. Nam ii pro Rege Ca tholico, cujus justitia ipsi perspectissima tio este no potest, decidisset; Austriaci, qui suis praejudiciis occupatissi ini sunt, nunquam forsan judicium ex jure, sed ex aflectione privata dixissent, ut in consimili specie fere , discurrit P. Ludovic. Mohia. de justi &jur. disp. Io 3. ii s verbis. autem, quando lis est inter Prinncipes Christianos, in Licaretur bono tecosia, Ani-qM supernaturali expedire omnino, ut Summus Pon- ex rem di iret ue posset pro plenitudine potestatis ἀρμam ad memsupernaturalem habet,se intromittere , in causam ad se avocare , eamque sententia de s nire, in censuris, Uis viis rebellem compescere, Medi - as. dictum 's. O si arie tamera expedientius

est, ne id faciat: quoniam id occasio esse posset gravissi-

- mυrum malorum: dum qui damnarretir, facile tuta odium Summi Pontificis exardferet, arbitrareturque passione octum, aut re non bene perspectasentenis riam contra se ivbsse: AHquesumere occasionem denegandi obedientiam Summo Pontifici, tum in aliis ψcum etiam ea in re, tam peωρεctumque obtenderet jursuum, ut diceret .ine etiam a ersus Summum Pontificem poste bellum movere. Atque hac de causa raro aut nunquamstiis intromittere in litibus Principum

355쪽

contra Catb. Hi p. Regem Philippum V. 33rpum Chrsianorum utendo plenitudine bae suaepote flatis: sed olum tanquam pateruetit eos monere ut se ipsi componant,oe a bello abstineant. Hic duo sunt, alterum de jure, de facto alterum : & licet in casu Mo- linae , de jure multi negent ; multi aiserant; de quo superius dictum est,in casu nostro utrumque potest Pontifex stine controversia. Caeterum, nec hic , nec ibi expedit uti hac potestatis plenitudine, quae invidiam Ecclesiae moveret; Hac ratione motum Clement. XI. scientissamum, experientissimumque Pontificem,sine temeratione arcanorum suorum credere possumus,qui, sententiam differendo, omnem a se suspicionem dispellit, ut partes arbitri, & sequestri in pace statuenda, quam ex imis visceribus optat, de utriusque partis consensu facilius,majoriq; Ecclesiae honore,& reverentia , possit obire. Et tandem cum Rex Catholicus , eo nequaquam reluctante, Regnuria libere administret, nemo dubitat, quin tacite investitus sit, suo quoque tempore expresse opportunius invest iendus. g. X.

A Ruum Caibolicorum testamentis nihil praesidii Austriacis accedit. 283. F N testamentis Catholicorum Regum Philip-I pi III. & Philippi IV.vim magnam facturos sibi pollicentur Austriaci. Producunt ergo in confir-'

356쪽

33 a Injustria Belli Austriaei

mationem iuris sui primo testamentum Philippi III.

Hic Catholicus Princeps , attenta renuntiatione Sere- nissimae Infantis Annae , ejus filiae natu majoris , vel exclusione in pactis nuptialibus conuenta , ab ea approbata, ratificata, & juramento confirmata , ipsam in ultimis tabulis praeterivit , Sc post vocatos ad successionena, suo ordine, filios masculos Philippum, Carolum, & Ferdinandum, in eorum defectum vocat Serenissimam Infantem Mariam , ejus secundogenitam , quae pollea nupta Augustiisimo Ferdinando 1 I Ledidit Augustissimum Leopoldum unicum masculuna superstitem. Imo &, hac deficiente linea, uniforman S mentem suam Philippi II. Genitoris ultimae dispositioni

vocat Qiorem lsabellam Claram: post eam, Serenis Iimum Sabaudiar Ducem , ut descendentem ex ejus in rore Catharina ; quin in ullo eventu nec Serenis limae Hianae, ncc ejus prolis primo , vel secundo, aut tertiogenitae, meminerit , quam abselut E, & pro omni casu exclusam, bene scicbat . Huic testamento congruunt etiam pacta nuptialia Serenissimς Infantis Mariae, in quibus sibi reservat jus succedendi in Monarchia Hispana, poli masculos extinctos,sibi conveniens, supposita exclusione, aut renuntiatione, Sercnissimae Annae Soroi is majoris natu ; jure geniturae , Se vigore paterni testamenti ; ut nullum supereste possit locus

dubitandi, quin hanc exclustionem Reges ipsi, & Principes Regiae Domus Hispaniae,absolutam,& pro omni eventu crediderint respectu Sobolis Serenissimae Annae

357쪽

ex matrimonio cum Christianissimo Rege susceptae . 28 q. Producunt itidem testamentum Philippi IV. quod quoad praeteritionem Serenissimae infantis

Nariae Theresiae idem, vel geminum cum patris testamento est. Quippe post Carol. II. unicum masculunia superstitem , praeterita praefata Serenissitna Franciae Regi .ia, vocat ad successionem siliam secundogeni-tain Margaritam , & in ejus desectum, Serenissimum, iLeo pol dum Caesarem , ut filium sororis Mariae Imp ratricis , geminans hic motiva praeteritionis filiac natu majoris , scilicet exclusionem , aut renuntiatior ciuiti, ris succedendi assicientem universam prolem ex matrimonio cum Rege Christianissimo Ludovico XIV. susceptam, & suscipiendam. Hae dispositiones,si ut testamenta horum Regum vim nullam habeant ἱ sestem, non possunt non admitti, ut documenta, ex quibus dilucide constat, qualis fuerit utriusque Regis intentio in hujusnodi renuntiationibus, vel exclusionibus,&cu n dispositioncs ex intentione disponentium de-baal regulari, quia non intentio verbis, sed verba ii tentioni servire debent , ut superius observavimus,&probavimus;videtur cotroverti nou posse,quin Catho- licus Rex Philippus, ex intentione disponentium, e clusus veniat in hujusmodi Monarchiae successione. a 8 3. Ex dictis parte praecedenti hujus Sectiorus . signanter S.I o. constat, Reges de Regnorum successione, nec inter vivos, nec testamentaria dispositione

decernet e poste: ut ibi multis probabimus, de latissitnE

358쪽

demonstrat Arnilaeus de jure Majest. to m. a. lib. I. cap T. Legis enim, non Regis est de Regno disponere; S universim in his successionibus, quae sanguini deseruntur , in quibus succellor ab antςcesiore causam non habet, institutiones antecessorum nihil prorsus ope rantur, etiam sit antecestar initit hiat eum, quem dispositio primi Institutoris indubie vocat ad successionem ;quanto minus, si contra primam dispositioneni instituat ut optime probat D. Ludovic. Molina. de Pri-n Ogem ib. I . cap. 8. num. ao. exemplo seudi ex text.in

ibi. Nulla ordinatione defuncti insudo manente ineu valente. Hunc textum sic intelligunt And.de Isern. Bald.3c communiter Scribentes ibidem.& communem opinionem dicit Sociri. Iunior. cons. 72. Curt.etiania Iunior. de stud. q. pati. princi p. I.regul. q. pqnuit. Iul. Cla r. lib. q. sent. 6.sudum. q. qo. N in bonis non siqu-dalibus probat textus in leg.irritum.C. ad let falca g.

Si teyolum. S. I. fatis plena fuit prior institutio A. de haered. insit. lag. Smrmo cicommise, is eodem titui. illis verbis. ui enim invito defuncto pocterat libertatem extorquere , non magnum a defuncto

iidetur beneficium confqui ; imo nibit commodisn-Ase, sed debitam libertatem aceepisse. de hoc fuse Per- ait. leg. 3. f. qui fideicomm. ff. de haereae instit. a num.

ut ex his testamentis aliquid suae cauis propitium eruere possent contrarii, plura prius ipsis probandata

erant: Diuitirco by Corale

359쪽

erant: videlicet, Regna componetitia hanc Monarchiam successionis este liae reditariae, non sanguinis. Rursus; cum adhuc foret haereditas debita uni, & natum Ori; potuisse parentem suo facio pra judicium filiis, Vel nepotibus venientibus jure proprio, praedefuncto Genitore tempore deserendae successionis, procudere. Tertio, non posse renuntiantem, vel ejus posteros succedere ex testamento alteri, qui successit, ei, cui renuntiatum est.Quarto, non extingui nenssutiationem, cessante causa , cujus contemplatione emisia fuit: acolia plura, quae , ex praemissis, a vera, & communiori Iuri jprud tum sententia discordant. Propterea testamenta haec non promovent jura Austriadum. Sed eniin, etsi neutrum testamentum jurii illud Philippi III.

neGenunus iras praesentem attingit. Nam in eo piaeteritur quidem Serenissima Infans Anna ,&i in defectum sobotis masculorum Libstituitur s sic fari licet in si iiiiii mate ria) Serenissima Infans Maria. At-

timesa casus non venit; nani Philippus iv. ejus primogenitus sobolem reliquit Carolum II. praeclarae mena riae, nuper defunctum, vic Serenissimas Instates M riam Theresiam Margaritam ; Ec proles Screnissimae Mariae Thqresiae perseuer at, .ad eamque spectat

Catholicus Rex noster PhilippuΩCum ergo Philippus III. primo 'oeta ad suceussionem; Philippum IV. Mejus sebolem , & Sereni silinus. Rex labliei soboles sit Philippi iri ejus, scilicaei, ex filia. pronepos , per te

360쪽

st amentum hoc potius vocatur , quam excluditur hex Catholicus. Nec refert, si dixerint, Philippum V. pro- . lem esse Serenissimae Infantis Annae ex conjugio procedentem ipsius cum Rege Christianissimo Ludovico XIII. prolem porro illius conjugii in perpetuum a successione exclusam esse. Nam id intelligi debet ad summum reduplicative,& ut proles illius est, seu ex jure ipsius: non vero specificative. Alioquin si Carolus II. filios procreasset ex Serenissima Maria Aloysia Aurelianensi, priori conjuge ; hi fi Iii exclusi suissent, quia

ex illo etiam conjugio processissent; cum Serenissima haec Heroi na neptis esset ex filio secundogenito Sereni sisimae Infantis Annae. Probat hunc intellectum texi

in leg.7. S. Si quis j de Senator. ubi Ulpianus videtur in terminis eum decidisse. Si quis in Aetum , Patrem habuerit Senatorem , quasi filius , Urnepos Senatoris intelligitur . Seus Pater amiserit dignitatem ante conceptionem hujus, quaeri poterit , an

quamvis quasi Senatoris filius non intemgatur , quasi nepos tamen intelligi debeat in magis ses ut d bbat; ut Aia potius dignitas ei prosit, quam obsit casus Pa-

'tris. Potiori titulo dicturus, si catus fuisset Avi,& Patre testituto filius progenitus. Nunc;proles ScrenissimqAnnae est etiam proles Philippi IV. quamvis ergo S renissimae Annae renuntiatio ipsi noceat 3 Philippi voeatio , & inclusio ipsi favet. Φioadusque igitur ostendatur. prolem Philippi I V.ex filia majore descendentem suisse consimili exclusione repulsam, nihil contra ipsam