장음표시 사용
321쪽
alioquin illud adverbium frustraneum esset, nam si ipsa declaratio illorum casuum est exercitὸ expressa declaratio , otiosam esset adjungere illam expressionem signatam, quae nihil importaret. Videtur ergo certum, quod illi duo casus expressi sint ut e*empla, tanquam magis obvia, & quae sicilius continὁerepo,
a17. Ratio legalis est, quam superius pro contrariis produximus, contendentibus, legem comitiorum Matritensium rogatam ad firmandam exclusionem Serenissimae Infantis Annae, extendendam rationem identitatis ad exclusionem Serenissimae Infantis Mariae Theresiae; videlicet, quod de expreta , & nor expresso eadem est facienda interpretatio , quando utriusque est eadem ratio; quia expressum censetur, quod sub ratione comprehenditur, ex ibi cit. leg. Scio quaesitum.de tesibi leg.Si postulaverit. s.fas negavit. ad leg.μιῶ adulter.& Doctoribus ibidem laudatis: quia ubi militat eadem prorsus ratio, fit interpretatio comprehensiva, ut ibidem probatum est, quamquanta dispositionis verba aliud senent. In omni enim dispositione silve juris, sive hominis, sive testamentaria, sive inter vivos, ratio potius, quam verba, aestimanda est. leg. Scire. S.aliud=.de excusat. tutor. Menoch. consit. 99 8. num. II. Fusar.de stabit. q. 68O. num. o. quia mens disponentium per rationem comprehensa praeponderat verbis ipsis, ut docet Marian. Sozin. consit. 3 s . ica prsidiam. vers in quamvis.lib. I .quem lau-
322쪽
dat Cardinat. Thusc. conc. 3 I. num. s. lit. R. M sane, rectissime, nam verba debent servire intentioni, non intentio verbis. leg. cumpater .f. donatum.1deleg. 2. leg.
&alii innumeri; ut censeri debeat communis intellectus Iurisconsultorum. Sed eadem ratio militat in cassi successionis Regis nostri Philippi, ac in casibus expresse exceptis in dispositione illa exclusiva: quia eatenus Serenissimis Infantibus in illis duobus casibus praeservabatur jus succedendi,quia ex earum successione nulla sequebatur unio,aut accesiloHispan et Coronae ad Franca; quq ratio in casu nostro qualiter currit,c u ranon Succestar Francicae Coronae Hispanis imperat, sed Philippus, qui solitari), in confuse, & ex propria Regia Hispanias, & adnexas ditiones admini lirat, ut omnes vident: casus igitur iste successionis nedum noli fuit in illa generali exclusione comprehensus ἱ verum etiam in illis duobus casibus expresse exceptis fuit expressus exemplariter, & ob identitatem rationis aequivalenter exceptus.
238. Idcirco non obstat, quod contrarii allegat ex vulgari regula de exceptionibus ἱ quia etsi regula
323쪽
ilia verissima sit; attamen non militat in specie nolira, quia ut advertit Thom.de Thomas. in Florib. leg. reg. I 8. & Menoch.consit. I97. num 8 3.vers. non obseat primo. Non tenet regula , quando in excepto , α non excepto, seu in incluse, & excluso est eadem omnino ratio ; cum ergo in casu nostro, licet verbis non excepto a generali dispositione, vel non inclusis positi. ve in illa exceptione, eadem sit, & viseat ratio, quae in i liis duobus ab exclusione exceptis , vel in excep tione inclusis, inclusus exemplariter censetur in exceptione ,& exceptus ab exclusione in ,& cum illis duobus, quos contrarii nobis opposuerunt. Unde optimὸ
dixerunt Dec.consiLI I .num. II.&consi I. 99. col. final. vers. Tertis non obstat. Alexand.consit. T . et e-tur. num. 3.& q. Quod quando exceptum non e ceptum, inclusum , Ee non inclusum eadem ratione regulantur, non selum exceptio unius non est inclusio
alterius; vel unius inclusio alterius exceptio,sed e comtrario unius inclusio est inclusio alterius, & exceptio unius alterius exceptio , atque deo exceptio duorum casuum ab illa dispositione, est exceptio casus nostri, 'N mclusio illorum in exceptiove, est casus successionis Catholici Regis inclusio. ass. Et quidem ni velimus illam exclusionem animosam credere , de potius in ψdium Resiae Franciae stirpis conceptam , quam ad majestatem Mona chiae tuendam excogit tam , quo casti ut irrationabilem, odiosam , invidam , & ροςcaminosam , quQςua '
324쪽
que vinculo non obstante, ruere necesse est, etiam si ad eam edendam potestate potiretur Respublica quam plures cassis , praeter exceptos admittere tenemur, in quibus illa exclusio substineri non posset. Unus cx his ille est, quem antea insinuavimus: nempe. Si Seren isma Infans Anna,vel Maria Theresa ex conjugio inito cum Regibus Christianissimis Ludovico Xlli &XIV. respectivὸ relicta fuisset cum sobole simine. , quam secum duceret in Hispanias; quaero, an deficientibus masculis ejusdem gradus , Sc lineae admittenda foret ad succestionem ' Non enim in successione ipsius vel filiae considerari posset causa illa unionis utriusque Monarchiae , quia st minae ad Coronam Franciae non .succedunt 3 imo nec unionis periculum , prout dicunt Austriaci: ex quo ergo capite seret, vel mater, vel filia repellenda φ nisi dixeris, quia mater nupsit Regi Franciae, de filia ex Franco genere sata, nullam vero similem rationem exclusionis assercs. An haec sit verisimilis' consideret pius Lector. Et tamen hic casus non est exceptus ; non ergo Omnes casus edipresse excepti
sunt, in quibus non viget exclusio. 26o. E contrario, nec omnes, in quibus exclusio vim habet. Si enim Serenissima Archi ducisa Maria Antonia nupsisset Serenissimo Delphino, nullamque ex hoc conjugio prolem reliquisset praeter unum masculum, quantumque nec ejus Genitrix, nec ipse in illa exclusione expresse comprehensi inveniantur ; crediderim Augustissimum Caesarem ejus successionem im-
325쪽
pugnaturum, ex eo motivo, quod licet non renuntias.set, non fuisset exclusa ; nihilo secius casias hic identi est cum illis , pro quibus exclusio facta est. Si ergo exclusio ex identitate rationis tunc fuisset extendenda;cur exceptio ibidem facta ex rationis identitate casum nostrum non comprehendet' Sed si ex hujusnodi possibili cojugio Serenissimus Delphinus tres filios procreasset, prout procreavit ex Serenissima Conjuge ; Caesar vero nullam aliam prosem suscepisset credemus,in eo eventu consensurum, quod successio deserretur ad Serenissimum Ducem Sabaudiae, potius quam ad nepotem secundogenitum ' Quis credere poterit Sc tamen casus seret idem omnino cum praesenti. Seponat Augustisiimus Cesar suae prolis nimium amorem, quo praeoccupatus hos possibiles eventus, prout par esst , non considerat, & facilὰ sibi persuadeat, spero, succes: sionem Catholici Regis ex jure, non ex injuria Austriacete Domus processiste.
g. VIII. Ω-d Summ . Rom. Pontifex probaverit articullos pacis Orenaei, non obstat huccessioni Catholici Regis Philippi: 26 I. Um Austriaci a civili auctoritate nihil suq u causae praesidii conciliate possint ; ad Sa
326쪽
3oi Injustitia Tilli Austriari
R egia Franciae, & Hispaniae committere pertentant Insistunt namque adhuc enituntur, praefuam ex- ci usionem respectu prolis Serenissimarum In Latium , gloriosissimὸ postea in Francia regnantium , absolute, in omni eventu, &absque ulla interpretatione fore substinendam ex novo secro motivo ; videlicet, quod tractatus illi nuptiales attinebant ad pacis inter Reges Christianissimum, & Catholicum conventiones, quae publicam causam respectabant, non horum duntaxat
Regnorum, sed totius Europae; cum per illas universet Europae, in partes distractae,pax reddita sit. Et ideo approbatae a Summis Pontificibus Paulo V.& Alexandro VII. universae Ecclesiae praesidentibus,quorum,nisi sacra auxhoritas temeretur, ab illis *deribus resilire , non licet. Quanti autem ponderis interventus Pontificiae Authoritatis in fideribus pacis publicae sit,nullus ignoxat 3 eo enim pacem reprobante , sederum, quan talibet religione firmatorum, vis evanescit; juramenta irritantur ;-tanquam si nihil esset actum , bellum ex
eadem causa innovare licet: e contrario accedente
Apostolicae Sedis approbatione, pacta sancita sanctaque sunt, nec retrabari amplius possunt ; aut bellum , nisi ex superveniente causa , honestari. Si igitur illa exclusio, ratificatio , juramentum a Sede Apostolica . probante ultimam nacta sunt firmitatem ; quo jure poterit Rex Catholicus in praedictam exclusionem in surgere la Fa. Ad pacta nuptiaria quod attinet Serenissimq
327쪽
Infiniis Aanae Mauritiae, de Ludovici XIII. Regis Christiarissimi , falluntur Austriaci , si ea ad conventiones pacis utriusque Coronae referre velint.Nam cum anno ISI a. quo haec Φdera conventa fuere, nullunia inter Francos, Hispanosque bellum fuerit, imo nec a rempore pacis factae cum Henrico IU. Rege Christianissimo a Philippo II. sedente Clemente VIII. & suo nomine agente Cardinale Medicaeo qui postea ad Cathedram Apostolicam evectus , Leo XI. dictus est &ad finem eam stabiliendi Legato a latere misso, ultuari inter has duas Monarchias bellum suscitatum fuerit , palam est hujusnodi nuptialia pacta ex causa restituendae pacis Europet icta non fuisse. Et quamquam Paul.U. stlicis record. illa conjugia Regis Franci cum Hispana Anna ,-Principis Philippi cum Francica Elisabetha
promoverit , ω probaverit, tanquam pristinae pacis vinculum recentius; tamen haec approbatio non rcspectavit articulos illos nuptiarum, quorum tenor Ecclesiae non intererat, sed effectum illorum, scilicet, conjugium , quod ut novus nexus horum Regnorum , a quibus pax Europae maxime pendebat, Summo Pontifici universali Pastori, non placere non poterat. Atque adeo Pontificia hujus matrimonialis tractatus approbatio, aut promotio ejus articulos, pacta, & conditiones in suo nativo, & proprio vigore reliquit, nec ad firmiorem, aut altiorem dignitatem evexit. 263. Pacta vero, & conventiones nuptiales Serenissimae Mariae Theresiae cum Rege Christianissimo
328쪽
Ludovico XIV. nunc Deliciter regnante, sitimi cu tractatu pacis Pyrenaei constituta sunt ; sed sub diverse, & peculiari tractatu , ut ex Brachel .observarit insignis vir literaturae, Spectabilis Consiliarius. Amatus Uanio, in suo tractatu selidi 1Iimo pro successione Regis Catholici : qui producit verba praefati Authoristom. . histor. ubi ex scribit cap. 3 3. praedicti pacis tractatus.Ut pax haec , consederatio, bonaque correspondentia, quem admodum in motis babent, tanto sit magii ma , durabilis, minusque dissolubitis, nominatiante duo praeeipui Ministri Cardinam Dux Marchio, incomes Dux migoresperialis potestatis hunc in emab ambobus Dominis Regibus sibi datae, borum nomine,,Regis Cbristianiss i eum Serenissima Infante Domina Maria Theresia, Regis Catbolis lia natu majore, matrimonium pactisunt, in stabilierunt, eodemque ipse die , quo praesentes dat , peculiarem, ad quem
ob conditiones reeiprocas dicti matrimonii, illudqueiaeelebrandi tempus, quivis remittitur, tractatum eou-
eluserunt, insubsignarunt. Tractatus bis peculiaris, matrimoniique eapitulatis , Udem ae praesens pacis tractatur , eum sit pars ejus praecipua, in digni m/ , 'simulque maximum, ac pretiosis um certe rivi durationis pignus, roboris, ac vigoris habeamur. Quamis vis autem hic tractatus peculiaris conjugii a praedictis Procuratoribus, seu,ut dicunt,Plenipotentiariis,quoad vigorem, Se robur relatus sit ad pacis articulos; non
tamen statim sequitiar, quod quaevis ejus conditio ad
329쪽
paci S artichilos pertineat 3 & quando pertineret; quod Suirimus Pontifex approbans *dera pacis , approbet, muniat , δι sua authoritate confirmet quaecumque in . dicto peculiari tractatu contenta , ut videntur conten
a is q. . Non sequitur primum: quia praedictus tractatus conclusus suit inter duos illos magnos Ministros Regnorum Cardinalem MaZZarinum , Franciae s& Ludovicum de Haro Comitem Ducem Olivare 'sem, Hispaniae, tanquam Procuratores suorum Reigum, ut ex tr scriptis verbis apparet 3 nullus autem intervenit Spons, mandatum ; poterant ergo hi duo Ministri trassitum illum partem tractatus pacis decla rare , prout pendebat a praedictis Regibus , non prout pendebat a Sponsi, seu prout unus promisit , quantum in ipso erat, dare ; alter accipere Serenissimam Insan tem in uxorem , ut sub conditione hujus matrimonii ,& non alias pax statuta esse intelligeretur: quoad cael ra vero, quae desiderabant Sponsae consensum , nec absolute promittere potuerunt , nec ad pacis tractam mannectere. Et quidem ad finem intentum,scilicet,quodpa T coalesceret , conjugium ipsum desiderabatur , sive his, sive illis conditionibus fieret, non hae determinatae conditiones, aut conventiones ; & ideo tractatus ille 'ad pacem attinuit , prout contractum fuit simpliciter , non prout his, vel illis pactis contractum: Subindςque capitulis conjugii nihil fuit cum capitulis pacis commune. Exemplo res claratur. Conjugium iuit sonu--
330쪽
tum sub conditione dotis quingentorum mille aureorum; haec tamen conditio ad conditiones pacis universalis minime pertinet;nec ex non solutione pacta pacis infirmarentur; & quamquam posset Rex Christianissimus armis agere ad dotis selutionem, si denegaretur; non tamen bellum praecedens renovari censendum foret ,rescisso prorsus contractu; sed bellum ex nova causa superveniens, perinde ac si post pacem stabilitam , matrimonium conventum fuisset; quo casu ex denegatione dotis novum bellum posset supervenire; quae ex ipsis vel bis transcriptis colliguntur in quibus matrimonium censetur pertinere ad pacem, tanquam pars praecipua, quia sine illo pax evaResceret, Sc tanqua pretiosissimum pignus ejus durationis, quod proprie convenit sanguinis, & affectuum conjunctioni, non illis, vel his qualitatibus, sub quibus celebratum, aut conventum fuit; quorum aliquar, praesertim exclusio, aut renuntiatio, potius occasio, & seminarium bellorum, quam certissimum durationis ejus pignus dici deberent. ass. Sed quamvis singulae tractatus conjugalis eonditiones censeri deberent spectare ad pacis articulos, tanquam eorum partes, & conditiones, nihilo se- . eius non sequeretur alterum, Videlicet, quod Summus Pontifex approbans articulos Iraeis, approbet singulas conditiones thictatus matrimonialis, illisquen
vum robur, vel firmitas ex hujusmodi approbatione ac Meat.Ratio est, quia Summus Pontifex approbans,