장음표시 사용
161쪽
Religione ac monastello, i& sint verba eii
I . q.q. ubi factum declaratur, stitieet ma-mium iniectione in Clerisum, vel Monachu, ut quis in sententiam censurarum, id illo canone reseruatam , dedisse dicat . iidem
s. Fausto lib. Din specu o Religiosorum q. I 87. se uti in simili dos data viro in i atrimonio carnali, intelligitur data. conditionaliter, quatenus perdurat inatrii uanium, usque quo illud, vel per mortem, vel quod nullum detegatur di lurum fuerit, ad tex.in I.
8 par est ratio de matrimωaio s rituali, quae de earnali sic multo maior det illa d inter ereporalia de translauione lugeoporum. Hinc difficultarunt DD. an eendente iudiricio nullitatis professionis sit citandus ille , qui habet interesse bonorum, ut pota proximior in gradu, vel utpote reni inciatarius, de qua quae itione Episcopos Maranta par. 2.revo o 38. Cuius ratio a priori est, quia non dicitur liabitum recepisse, qui non per
ses de effectib. elericatus effectu .u. I ires Conciuortia segni Sicilia apud sitiuum. dec. 9 2. to m. I. suit decisiam, primogenitum factum Iesilitam, renunciantem studum secundoste-nito, eodem primogenito exeunte a Iesui. tis, recuperare studum etiam a secundogenito podessore, cui ob incapacitate, &pro fessionem primi,deuolutum fuit. Fuit etiam inualida talis renunciatio ex
Io alio capite, omnis enim renunciatio requirit ex utraq; parte consensiam, Alciatus in I. conditionis n. 2F C.de pactis, Graeurata consit.& siccum per metum deficiat i nihil eonfensus I re reg. iur. sequi
tur aperte meticulosam renunciatione nullam esse. Barbalia conf3O.νol.3. Decius co U. 3I9. n. Iacobus Philippus Portius cons. IOI. n. T. Rora c. I. in tit. de renunciatione in nouisiuncta deo. . Camillus Lorrellus in summa decisionum to. 3. tit. II .n. 9r. Fontanell. et sy. glossa micap. I. u. 3. Viacentius Hontideus cons. 29.to. I. Auendanus de metu lib. 2. e. I I.
n. 67. Ρrobatur autem metus multipliciter, testem card. eone l. IOI . quia tam ea nemo contrahens praesumitur metu compulsus Lχ
C.de bii, quae νi, ubi glossa, Baldo, de alid
cum delinquere sit metum incutere, te des ctum non praestiuntur, ι. merito F pro socio, Alcιatus deprafumpi. Lb.3ircump. I 26. O portet probari me; um validissimis probatio ibus Farinaceus in fragmenIIs til. M. 2. p.
ucet autem metus si dissicilis probationis,
Iam ex parte eum patientis,cum in eius ani mo sit reconditus DD. in l. t. U. quod metuscosa, quam ex parte inferentis, cum secreto, de ci m inseratur Gallias lib. 2. obseru. 93n. 1 9. Gregor. Xκdec. 316. v. 3. & ob id coniecturis, de indiciis posse probari credidere
glosFa, e 'caeιeri DD. in L metum C.de o, quod me as causa, cicum dilectus, ubi glossa in ver. metum, de eo quod metus causae; caonis Datι ni in verb. consta uidelponsalibus, Mascardus
Fontanella d.elaus 7glossa Σφ. Du. 39. tom. 2 quales vero esse debeant coniecturae arbitrio Iudicis remittitur, Menoch. νbIsup. divi. c. II 6. u.2.G parThesaur. lib. I .l quae linirens q. II. Castulus, O alij apud Auendanum d.
In casa vero nostro probatum fuit prςcii I bqs importunis eiusdem Hieronymi suille donationem, & renueiationern factam, quae preces inducunt metum grauem, Easiti sPontius lib. .de matrIm. c. F. 4 u. II. cap. in iumentute de purgatione vulgaae e. importuna de paeniten. dist. I .capitua de praeb. s. nouimus urb. de nupιιjs, Castulas lib.3 .variar.cap. I. ὰ .i8O.. iana tract. . misceliau. resolui. ΣΟ p.3. sicuti Superioris preces metum induc ut ι. .c.de eo, quod metus causa ι. I. inversi.
quemadmodum squod iussu, glossa in L I. C.
si Dctor Prouinciae glossa in Clem. I. in verb. πιιmum de restit. in istu. Calias Perora in ι .si curatorem in verb.lases n.qo. C. de inugrurestri. Mascardus coneLis3. sic importunitas inducit metum iustum exl. I. C. de raptu vix ginum d .c. h.Importuna muliere de paenit. dia. I. Sesola persuasio inducit metum L I. g.pe suadere, . seruo corrupto l. Dc.de Apostatis
Quod adeo verum est,.ut magis crkaturii duobus testibus deponentibus de metu, quam ille negatibus, vel asserentibus de sponta
terit etiam probari per unum testem de vi se, de plures de auditu, Ila et non dicant: a S a quo
162쪽
quo audieriat estes inhabiles inhaemateria iuuantur alijs testibus, & sic leuiores probationes lassiciunt ad metum probandu,
scriptas iu 6.PMιanu tib. D deprobasionibupinia igitur in facto constat ex importu 33 nitatibus Hieronymi, lacisse Lucretiam renunciationem, de in Monasterio existentem hinis cessisse suis eidem Hieronymo, consequenter nulla erit, tum quial enormissimε Lesa, tum quia metu inducta ibit, tum qui
reuoca a renunsiatio fuit matrimonio con tracto, ςrit ergo nulla, poteritque venire
contra jastum proprium, & bona a suo
Probatur etiam inualideas talis renun-a elationis, ac donationis,ex eo, quia filii lacta per Lucretiam minorem suo Curatori absque Iudicis decreto, auctoritate Curatoris dati, ut ςertum est de iure communi,
tutorem auctorare non posse contractum
ad 'j fauorςm per pupillum factum mai reminiante, nisi bona fide , & palam fiat.
γν ergo sum in casia nostro non processerit Curator tvm na fide, nulla est renunci tio. Dieltis autem eum mala Me processise
se, quando non adhibuit consenium contuis toris i. no existimo fide admi M.tvior.Μol na trin. . e iustitia disp. x Cauas Pere3Mint. si Curatorem in νοι. contractum v. 3 1. C.dein inturam res istione, cessarex eniri
regis omnis prohibitio, si contutoris lyte
sie quando contractus fit ia praes pia amicorum, via in praesentia Iudicis non dicitur in fraudem,n inualidus Capyehu eri a L
die defeDat procedere non solum in tuis tore, verum etiam in quolibet alio ad inlabstratore,quia extensio datur etiam in paeo libus. quando agitur de fraudibus obuianis dis, quia lex coinmunis, vel municipalis edita ad Guiandum iraudibus, bona est, & ara quitati ponsent ea, ex Baldo eo . I 82, ιιλs. Et quod lex, vel stantum hoc sit fauora
M. Πλi. Fundatur vero dispositio djcti textus, ne amis scilicet cessionem intori, re nunciationem , de contractum in sola staudis praesumptione Baιών ςU. 3 8.Magoni decismorensia 3.Geraν- ὰ Petras cta sin-
Fuit ergo actus inualidus, ut pote iactus 1 n miaore sine Tutoris auctoritate, & ludi in
eis discreto, de lactus cum tutore, & licet, RADFUu.ia praDI, demi ribaxa nu. 33. di cat minorem cum iuramento pose com here, tamen procedit doctrina, νt idem Ramras disit, dumaeodo contractus non sit sinulatus, vel non sit nullus ipso iure, ut est hic, de quo loquimur cum tutore factus,vel nis in contractu non sit laesio enormissima, utior senti, qua laesione data, sine ullo dubio comperit Minori restitutio aduersus
Circa v o redditionem computorum,&ιν quietationem factam a Lucretia d. Hieronymo dς Grandis suo tutori. Respondeo n5
esse considerandum, e aliquid noeuisse eidem Lucretiat talem quietantiam, quia generalis quietatio est suspecta, ex L qui cum a tutor ibas, fi de transactionibas , ἰ.Del βα- tres Τ. de pactis. Ea vi Mne Exeobar/e ratio. in x 'U. --.ro. Cauendum pst talibus
cietationibus raneralibus, quia plerumq; simi captiost, est deceptiuae, mill ue Daudibus, & machinationibus expositae, de ideo dixit Barnia ιδνm Aquiliau. C.de transactis'
nibus, quod semper Ates sitne suspe , ex
N. 8.o' p. ubi dicis hoc eis: menti tenea:
163쪽
Controu. Forens Controu. XI ' x r
dum, tanquam quotidianum, muliumq- frequens, & utile inur homines cuiuscuntq; generis, de eonditionis Thesa .sec.Tq. Ex
Ad euitandas tamen praedictas amar isdines disit Angelus in t tresfratresfde pactis, debere misinistratores,nitorea,& Gratores,ut siris quietationibus sequentia ver
ba inseri saeiam cillaeti quid
tis rasionibus ratis administrasionis , tam per se, qu- per calaulatiores,o' quod ex tuis coisDu,administratorem quieta--, ct tibe δη-κκυδενν ὰ nexa obligatisius, ratione admini strationis eontracta,eo quod relim Ugna viri,eum liberat, O quietardequitur Mascar dra de probat.eone i n. I i. Excohar diri Κ.Φo. n. Iz. qui dicunt etiam cautos Adu g-tos semper in praedictis quietationibus adridere solitos esse,quod ere itqr auteις talia ministratini, omnς ius,quod ha et, Quodque habere sperat,ei remitiinetiam stasi sit, quod uberans ignoret id sibi competere. hqe verba formalia esse interenda, di ut suprad etiDD.ad hoc,ut aduersus talem quietati nem, de liberationem amplius venire nomis possit, de subdit Exeo M ubisup. u. Iδ. neque larem cautelam valere, quando ageret pillus de damno vitando,ut in praesenti,neque procedit quando quietantia esset facta
quietationibus minorum productis in iudicio, semper habendam ine diligentem rationem personarum, scillaei absoluentis, di absoluti, ta liberati,& eonfiderari debet in scitia, & bonitas,calliditas tutoris, stauran, di, & nocendi astutia Et ia terminii, qqod quietatkmes generales fa tutoribus, nullis redditis realibus compulis litat clausulis, & renunciationibus locupletes, nullius sint roboris, per rex.
in I. 3 . .contraraum fide contra. d. tui.quem,quuntur C=astrens caeteriscribent Padiuia in is de certa j de transact. ubi communE
P cipue quando ex eis enormia resultaret laeso in praehidicium liberantis Gramat.de . IOI. . I. Fq.per terit 3 Leum aquiliana fee transactio. ibi lite, de qkibus non est eos 'tum in suo statu retinentur, liberalitatem enis captiosam ιmerpretatio prudentiam frint vi
Et punctualiter ad materiam, quod in quietatione, sed liberatione senerali facta
a minore effecto maiore tutori suo, non videtur remissus desur, & poterit iterum contra eum minor agere pro reliquorum resti-
trutoue propter malam administrationem dolo facta probatur aperia in Is quis ratis. nes rostde DPi.ibi, si qeis rationes exigere νetetur ut est Dpi e rescriptum ) non impeditar reliquas exigere, quas quis ine reliquauit,stsi quid dolio fecerit, qπi rationes rest, Paem texigiosibi odari. in Decie di sunt procedere in administrapiope praeterita ὀ
rat. D a.docet quod in seperati liberat ne facta in contractu inter rivos,nqn videri remissum dolum praeteri in hec etiam rei, qua,cum ei qui remisit abest, di penes eum cui remictitur adest dolus, idei' in ι --
uod neuti in generui quietatione non udietur remissus dolus, etiam praeteritus, me eris liberatus tutor a rςstitutioὰς te niure dominia ad liberantem pertinent, & a
tutore debentur sequitur confit. de Anna
cons. I n. LI.σ 3I. ubi optim4 distinauedo reassumit tres casus, di ratio est. qui uus est, quod in penerali quietatione censeatur tutor, vel eius haeres liberatus a lata, circui culpa, de negligenter gestis, di ab aliis
ad quae tutor tenetur, non autem a reliquis occim eonf. D. nu.7.lib. Decias conf27
Cum ergri requstrantur plura, ut redditio o rationum valeat , praeiudicetque pupillo,
ti a. u. o, qui dicit debere cossim ealcutu' poni ,reliqua reddi de culpam sol in Re purgari, ut ratio' amita ilici possit, neq dicitur rationem reddis qui relia no
bri rationum redditis. Secundum soluti' reliquorum. Tertium debitores pupilli idoneos fuisse tempore coax 'us.. inarium rationem reddi, di eum Vri. minxuma de negotist, quae uri disinant ratione poni. Sextum instrumenta reddi. Septimum rationem haberi fluctuum. secundum quod percipi potuissent. Octauum rationem ple-nε, ac bona fide reddi. Nonum, quod in
164쪽
m Oitus prius, quilu exites in fanir . Alii
quiri . Codices edi,calculum poni, reliqua restitui, culpam purgari eius,quod debatur. ergo cum in casu irostro nihil tale seruatumst, dici non potest rationes suisse redditas, nee per coesequens liberationem inductam mile. Nec nocet confessio minoris, etiam iurata, quod ratio sibi reddita fuerit, sed iterum reddi debet, pacto iurato,vel trans aione minime obstantibus Guttiere cap. I.
rus tib 3.de tutetis q. 9.Thomasius d. xit. I . n. 7. Et in terminis .magis specifice videantur Soccims conf. I I 6- ν t. .-eons stilib. Cephalus eo0. 191 lib. 2. elegantissime viandus d mlle eo . 9. lib. r. Flores de Mena quaestion. ivris lib. I.q. s. ubi per noue conclusiones totam materiam declarat.Sed
In specie eones. 1o. ait, quod si tutor minori reddiderit rationes simpliciter, absq;calc latoribus,nee a Iudice sint approbat. rati nes, poterit iterum petere, quod late declarat dieendo, quod constito de erroresem per tenetur reddere, ut in casu nostro. Colligitur ergo non fuisse Hieronymum de Grandis liberatum per talem simultam, fraudulent , & omni iure improbatam quietationem, nee bona donata posse retinere, sed donanti Lucretiae restituenda esse, ut ea integritate iudicantium speratur.
Sic fuit, ut scripsimur practicatum.
υηκηciatio facta peν Μοnialem quando eo tineat bona fraterna. 1 Renunetrato Noniasis dieitur perpetua re Iis, Oc. 3 vnunciatio quando comprehendat omne
s Renuociatio censetur nipulata tu Diuis cἐ-- fulis . 6 Notaro'lus attenditur, quando. . ιγ Renunciatio cum pacto de non petendo quid
operetur. I. 8 Renunciatio quatiter operetur attexta mente contrahentium.
Io υπνηeiario facta patri, non censetur factostatri. II Iuramentum non exunditur ad casum iacο-
Is Mnxnriasiquando con ineat iura non coma petentia de prasenti. 16 vnuntiatio quando reducatis ad non causZir Re Miviis Monialis, ad bona futur an, quando extendatur. 18 Renuntiatio realis, duplieiter post cosiderari. I9 Dictio illa, quamcumque bareditatem, quid importet 2o Renuncialis, ut octinat, debet esse Decisie/de bonis talibus. a I vnuntiatio quibus modis ροβι diei realis. Lx Cla Ha in quorμm beneficιum operentur. 23 M utiatio bonorum parentum quando conti
cla uia non alιeranι naturam csηtractus.1s clausalae sotita, o consuetae apponi, quando censeantur appositae.16 cla uia ad obligandum non eensentur apposita 17 Notariorum Dius non Iupplet substantiam,
18 Puctum de non petendo restringitur ad bona, qua renunciauit. αν Bona patris ad Mium peruenta , conditionem mutant, o' quare.
ARGUMENTUM. Renunciatio facta per M talem rea lis quado dicatur. Distinguitur duplex realitas bonorum, de personarum. Clausulas solitas apponi,qua-do censeri appositas dicendum est Notarius quas clausulas cense tur rogatus apponere.Stylum Notari; attendendum esse, bc qualiter, de alia ad materiam dilucidantur.
venerabili Monasterio S. Clarae Etatuitate Baren. ex sorore Agnetq
165쪽
Controu. Forens Controu XII. 14 3Controuersia XII. Proponitur disseultas cum argumε-tis partis aduersae.
I Asus,qui pronitur dissiputandus est. An
renunciatio facta per Monialem, quae renunciauit omnibus bonis paternis,& maternis, ac omnibus iuribus quomodocumq;& qualitercunque sibi spectantibus,censeatur comprehendere bona,etiam fraterna . ita ut facto easu mortis fratris, tanquam incapax succedendi, ab eius bonis repellatur. In cuius articuli discussione tota lis vertitur inter Monasterium Sanctae Clarae Ciuitatis Barsi, ex persona Sororis Agnetis, olim Cassandrae Cato, & inter Dominos de vulpis ex alia parte contend*ntes in successione praedicta. In qua controuersa IieEt multi eruditissimi Domini seripserint, nihilominus Episcopus Maranta eam disputauit in sua alle.
gatione, pro eadem causa typis impressa .
Qui quidem tenet contra Monasterium pro Dominis de UuIeis: motiua , quibus suam substinet sententiam sunt ista. Σ Ρcimo quidem, quia renunciatio prata
fuit realis, non personalis, perpetua, non temporanea, adeo ut perpetuo iure saceedendi in bonis, ta in paternis, auernis, quam aliIs excluderetur, quod ex eo probat,quod dixerat prius, vi in cons. 4. O 2.quem se
Caputus ad Consuetudines Neapolitanas p.3. 6.8 Qitibus addo gentem Lana riam consitI. p. & alios relatos per mortuum Def. 6s. ει per Peregrinum de fideicommissis artis. 2...Tq.& per Gratianum c. 168.num. 3 I. & per
Dominum consiliarium Mer um controuersForens.c. s. & per u Galeotam controuer. 8.a.tomo & erudite Reg.Hαιον Cancius Latro decis . vltra multa relata per Ioannε Baptistam Thorum in compendio decisionum p. 2. in verbo renunciatis facta per filiam I romatem,
uisti uid Petrks Diar Noguerol. allegationum iuris,allegat. .per totam. Ergo dicit Maran. ta illa renunciatio, utpote realis non solum excludit Monialem, ruccessione honorum,
de quidus loquia fuit in renunciatione praedicis, sed etiam excludere debet ab omnibus bonis, etiam fraternis,licet de eis loquia no
3 Secundo argumentatur Maranta tali pacto, quia in renunciatione adsunt verba illa
quomodocunque, O qualitercunctae spectantia
Dper bonis, quae ver adicit ipse, utpote Ma-plissima omnem casum comprehendere debent, etiam non expressum,ad quod ponderatur textus in l.qui quatitereunque, st qui pe-sant tutores, allegat etiam ipse Barbosam S raphinum, & alios, quos apud eum videreis licet. Ex qua doctrina dicit ponderando illud verbum, &c. non solum bona renunciata expressa comprehensa videntur, verum etiam omnia alia, quasi quod perpetuo ab omnibus bonis exclusa videatur. Et ad hoc dicit Maranta se in terminis habere Deesonem via D mane,coram Aldobrandino,pοI modum Clemente 'II. parte prima diuei forsidee.393. Dictio enim illa,&c. subdit. Maranea, ampliat praelata ad terminos,fecundum natura, actus qui geritur, & operatur, rea- Iem esse renunciationem, ut omni tempore exclusa censeatur, & nε otiosa sint verba illa, quod lares aborren L hae lege χχ. f. de co- traben.em pisuum operari debent sectum, ad textum in I.se quando I L. f. de tegatis primo,e in Clem. exiui =s enim de verborum δηιδε tione. Haec argumentatur Maranta. Tertio loco argumentatur contraMona
steriam, pro eisdem de Vulpis Illinνisimus
Episcopus Bitettensis Marcus Antonius Thomatus in quadam manuscripta allegatione, renunciationem praedictam , omnino amplisisimam esse, utpote directa verba in haered, talem ipsam, iuxta ponderata per Gratian. discept. 68. n. 37. & per Rotam P.L.iu reeent.
e.Dq. n.6.dc addit continere renunciati
nem,dictionem illam dec. ponderatam per Marantam, Sc fuisse factam renunciationem ob causam finalem infressus religionis, citanquam per causam impulsivam, pro conseruanda Agnatione, & hoc est quod ex allegatione praedicti Episcopi colligitur ad
materiam, alia enim sunt impertinentia. Quarto loco argumentatur contra Monasterium pro Dominis de Uulpis Caesar Braneasius in sua allegatione typis impressa in quinto articulo qui tantum ad nostram
materiam facit, cum quatuor alij, quos disputat,sint omnino impertinentes ad mat
riam,de qua agitur tali pacto,quia scilicet s renunciatio fuit stipulata per Notariu, qui
quidem rogatus, censetur apponere omnes clausulas solitas, di consuetas, iuxta doctrinamBarnin Isng. de bis,qua in fraudem cre
O textum Optimum in c. eum Marcus Ferra-
rien de Constitui. imo quod teneatur Notarius apponere clausulas solitas, & consuetas easque non nominatas eenseri appositas, &subintellectas, dixerunt Abbas in eap. quoad
166쪽
vii de diei sitiet, solita fieti, habeti pro factis per Notatios, alias puniri posse iit de falso,
ii ixta doctrinam communiter receptam, de qua Anti Gabriel ι u liti consueI;ιd.combius. I. e Mascardus de Prob t Nomb. Fonci. Iosi S. Quinti, loco ac sumentatur idem qu. Bra castu, , Notarium in liOc casu non solun
fuisse ro athun apponere clausulam solitam renunciario in is, sed iliam apposuisse cum eia sectu, verum non integram apposuisse, sed desectivam, quia ubi debebat dicere renunciasse Monialem bonis paternis, maternis,& fraternis; de fraternis verbum nullum.
s Ereo dicit ipse cum non sit falsum praesumendum in Notario, debelnus recurrere ad suum stylum, pro ut recurrere lolent Tribunalia in casibus Occurrentibus, recurrunt eis
nim non solum ad stylum Notar/j, qui coim
Sed errasse Notarium in casu nostro inconuincibiliter conabatur demonstrare Branca. sius. Nam in renunciatione postea facta i anno I 613. ab alia sorore adfuit verbum sororis, & in alijs multis renunciationibus, tiam per sorore ipsius renunciantis facta)n, talis renunciatio circa bona fraterna fuit hipulata, ergo dicit Brancasius errore potius Notarij id accidisse, quam ex defectu rς- hunc tantis. Sexto loco argumetatur idem, qui rupra Adfuisse in renunciatione praedicta, pactum de non petendo, saltem implicite,& firtu liter, quod semper censetur inelie in tali hus renuncia ionibus, iuxta notata per Et ultimo loco dicit talem renunciationem, ex coniecturata mente renu.ciantis, & renunciationem acceptantis bo'na fraterna non comprehendere, fuit enim facta eontemplatione Religioni fide ut non , amplius ad ea regressum haberet renuncias, non vero ut Monasterium, in quod nulla pq- terati tune maior affectio, quam in agnato considerari, iuxta ponderata per ROM.co UιLqI.n I. Et factum censeri, vi nunquam ad ipsam, bona renunciata perueniant, secun-8 dum Franchum dee. 3 3. ubi decisum reserpin S.C. in beneficium agnatoru, exclusO Mq-nasterio, & sororibu professis, considerata Pente eorum, qui receperunt renunciati nem, cum non sit verisimile ex parte forino , nec ex parte fratrum, quod vellent excludere proximiores, ut bona ad Monasterium deuenirent, quae quidemDecisio ornatur a multo U.Α . dicente limois tribus Auli, fuissem decisum; quam restri etiam
Thorus in Compendio parte secunda m verbore nciatio. Ergo considerando eandem a f. fectionem in casu nostro, praesumere d*e.
inus piqdictam renunciationem in exclusionein Monasterj, & agnatorum fauore in . Haec sunt argumenta, quae ex histribus viris Illustribus, de ex suis allegationibus typis impressis, et manuscriptis colligi posscit, contra Monasterium,a nullo defensum multis abundans rationibus, ut mox dicemus.
PRO parte Monasterii probamus primo,
quia praedicta renunciatio a sorore Agne' sta iacta, quamuis ampli Isimis verbis cocep ta sit, natura sita odiosa est, semper res ringenda potius, quam amplianda, nec in uno casu expressa ad diuersum alium extendi debet; Argumento tex. iu l. Domus 224f. de Ieruitutibus urbanonum,oe in I. I. f. id eudum fue successio. edicto, nec ultra limites expres-sbs extendi debet renunciatio Idι malier I 6. ad Senatu onsultum I Aleanum, et nutat pie ne Aretinus in l. qui superstitιs sq.F.ce acquirenda haereditati, et est optimus tex. in cap. I.
de eo, qui finem fecit Agnato in Ubus studo. IO n. Ex quo dixerunt communiter L ctam patri renunciationem, non censeri fratri factam, unius enim contractus effectus, ad aliuquam qui expressus sit non extenditur, l. sitiani putastis,st. Ag de verborum, t .ad proba
egenda pulchra illa consilia Delij 339. σε 19- Purpuratus cons. 372. n. Surdus consit. 3I. m. 32,O' sequenἰi Grai anus c. 6 .nu. 63. Elta dec. 7ῆχ.p. i. in receM.Quapropter cum in toto contestu renunciationis, nulla fuerit
facta exeresia rastatio haereditatis fratris, sequitur illam non fuisse in renunciatione comprehensam, pro qua re videndi sui, No-
late ad mqteriam Lelius introgradus cons. 66.
3 I Probatur secundo, quia iuramentum ad
eum casum non extenditur, de quo iurans non cogitauit, aut cogitare no potuit i. ma' 19. . de moscioso testamento, vltima C. qe non humemta pecμnia, e. veniens de testibus cap. quemadmodum, de iureiurando c. quamuis ubi Couarruvias n.6. de pactis in o. Guid. P p.
dec. 118. βst enim stricti iuris iuramentum, ta ut non nisi de illis intelligaturquε sciui sese is, qui iurat praesumitur, ut post alios . Iustinus Barbosa in Lo. ν evride Rilibus, oe
167쪽
Controu. Forens Controu. XII. I 43
Ergo cum in casu nostro de fraternis bonis, nec somniasse quidem sororem istam euidenter apparet, non poterit haec renum ciatio iurata de bonis paternis,& maternis, ad alia se extendere, non enim potest agen-IΣ tium actus vltra,aut praeter intentionem iubrum operari l. non omnis I9. F. si certum petata . Fundamentum enim omnium obligationum est consensus,qui hic defuit, L n. F. de action .er obigationibus i. iuri gentium 7.A. in generaliter fee pactis, necpae consensus iste suppleri valet duramento l. vltima a, C. de non numerata petania, Bart. in ι. si qMisso. eol. vltima, f. de fideiusso lib. Batda0.3 9.
cons. 38.tιb. 3. 3 soaolsu. O KOῖ. col. 6. Erit ergo renunciatio praedicta ad bona fraterna non se extendens, inuerisimile enim est quod si talia bona comprehendere voluisset, ea specificasset, iuxta notata ad propositum perRotam coram Cauaserio deis cis 3 O. n. .er per surdum cons. II. num . .
ad finem. is Probatur tertio , quia licet renunciatici omnium, de quarumcumque haereditatum, quomodolibet venientium valida in iure sit, iuxta notata per D D. in I.3. .de illo F.prosocio, tamen intelligi debet secundum quod expressum est, lic Et sit facta fauore Religionis, ut decidit Ityis, apud Buratium to. I. dee. 366. de si facta sit omnium, de singuloruiurium, &actionum, quae de quas tunc habebat, siuh in futurum habere, di consequi posset, vel speraret. Quia ut bene dixit ησ-ta, apud eumdem Burratum in dec. 899. Renunciatio non trahitur ad ea, quorum, vel renuncians non habebat certam notitiam,
vel non habuit actualem specificationem. Probatur quarto, quia certi, de indubitati iuris est, non nisi praesenti iuri poste renunciari, non autem futuro, de si iuri praedicto
nondum competenti ab aliquo renunc ietur, eiusmodi renunciatio inualida erit, tu .r xta notata per texum in ιβ ira Miptum O.
habet enim semper in se pactum tacitam illam conditionem, rebus sic stantibus i. 6. 23 fide excusitionibtis tutorum, Alexan.cons To. ιιb.7. quo fit ut rebus, in alium statuarcommutatis, pactum evanescat, perinde ac iuramentum , 6t ipsit m praesentem' statum, non ius superueniens respicit, Lis eonfirma
gatis ι.sicut patronus 8 f. de operis liόertoris ι. cum quis 38.1. desolui.c. 2. ubi Abbas de re
nunciat. Socclnus eo U. o. vos. I. Et quamuis
Is renunciatio iuri futuri facta in specie, de expresse valida sit, si alicui prx senti fiat, quasi quod tunc valeat in vim pacti,de renuciantem ipsum obliget, tamen minime poterit renunciatio generalis ad lita desituro
competiturum ex expresse non cogitatium. se extendere, Glos. ιn eap. ex multiplici, Nemquietus, ubi Abbas, er alii de decimis Bart. an ι. Pomponias ergo Τ. de negoti js gestir cvaliijs citatis per Decianum eo Q 39. Ergo eum re
nunciatio in easu nostro Acta fuerit de iure
futuro, dc non cognito, euidenter sequitur ad hona soluin expressa extendenda esse, novero ad non expressa. I 6 . Probatur quinto, quia licet renunciatio censeatur facta in beneficium, non sora acceptantis renunciationem, sed aliorum, Vtpote facta in beneficium acceptantis,& Omnium suorum haeredum, tamen semper habet conditionem, ut censeatur facta existe- tibiis in reru natura illis personis, pro quibus est Dista, ita ut ad alias non extendatur,
reduceretur enim tu cad non causam, ide que cessaret eius effectus, Argumento text. in ι. I.f.de conditsne causa,ein in I. nihil interest . de nautico fen re, oc notata per Tιra quellam in tractatu cessante causa n. sq. etiam iura ineto apposito in renunciatione praedicta, quia tunc ut bene obseruat Consit. Theodorus alleg. 36.ὰ n. l . veniret renuncians ex natura eiusdem contractus, de ex desectu co-
sensus renunciandi ad alia bona, quam renuntiata. Quia ergo in casu nostro non fuit facta renunciatio, nisi de bonis paternis, de
maternis, ad fraterna non censetur exclusa.
Probatur sexto,quia licdi Monialis mundo renuncians, dc paupertatem profites, nul lo tempore videatur voluisse habere regre Gi siim ad diuitias, dc propterea eius renuciatio intelligenda in omnem casum,iuxta notata per Praesidentem de Franebis in dec. 3 7 tamen haec doctrina praesertim, de Franchis, ut apparet in d. c. n. 2. Fundatur in consilio Deli, 3 i. vi bene ponderat Theodorus Ioco citato M. I . er seq. Decius autem consuluit
168쪽
ad benefietum haeredis relicti in testamento
adito per eundem fratrem renunciantis, ut legitur ibi, iste numerum secti tum versie. ex quisuis. Nos autem sumus in suecessione ab intestato, in qua est longe differens ratio&in hoc casu idem Deeitu,&. alii renunci, tem admittunt, ut bene Theodorata is supra
Ex omnibus igitur istis, & aliis rationibus concludendum est in be fictu Monasterii.
parte contraria. 1 D primum arguineatam DominiΜ
o. ranis, Respondetur renunciationem non posse realem appellarum parte bonorum renunciatorum, quia si ex hoc praes meretur realis, utique sequeretur tempermnialem exeludendam esse a consanguineis,& tamen contrarium videmus in Praxinempe Monasterium ex persona Monialis Haeserti consanguineis, qui non presumuntur prospecti in renunciatione, ut bene C sut'. in dιs. c. quamuis paci Mn, verss. dc i proprijs terminis rogo Dominum Maraneam, ut recordetur illius sororis Matricis de Medicis , quae renunciauerat in ampla forma, de postea admissum filii Monasteria Sanctiu Clarae,cuius sententiae meminit dea
non confundere, sed bene distinguere terminos,quado .n. dicunt ipsi per particulamrs illam 'uamcunque haereditatem dc qummodocunq;sibi peruenientem fuisse iactam, verba illa referri debent ad personas sapra specificatas, videlicet ad bona paterna, materna uita, de similia, non vero ab bona Dauiride quo fratre, eiusue haereditate nulla fuit explicita mentio facta, ut henε in ter.
in Romana, coram R. P.D. Dunoaet de qua Ascanius Tamburimis de iure Abbat rum post iractatum deciso. quam go vide ri, quia in propriis terminis loquitur,de fuit admissa ibi soror ad bona paterna,quae non merunt expressa renunciata, de est ponderanda deci vis apud Burritum 183. ubi ut exceludatur filia a dote materna, 'uae renu et auerat accieta dote,opus est,ut in specie renunciet doti maternae, nee lassicit si dote
receptam cum prohibisione,quod nihil amplius petere misi habuicit. - Ε1 qua res nsione apparet distinguenda
esse duplicem renunciationem realem, una cilicet ex parte personarum, aliam vero ex P arte rerum, ut colligitur ex DD.μιυς-- tu. in easu verδ nostro fuit realis sed non ex
arte bomium, utpote non se extendensabona fratris. M seeundum argumentum ponderatum contra Mouasterium, responde.ur verbum
illud quomodocuq; & qualitercunque iuncta illa dictione, &ed esse quidem verba x I praegnantia, verum totum renunciationis contestum qualificare,adeo ut in ea non ce-seantur eomprehensa, nisi bona mentionata, ut benε dixit Rota in illa decisione sepra nominata, de qua Tamburitu ubi supra quod procedere dicunt DD. noni solum aquando renuncians recipit dotem,verum etiam quando causa ingressus Religionis fit, ut bene obseruam Cancerius de reuuneiati
'g.de Apoηte cons 39.n.3. Clausuli enim . xxomnes, ut benε conju. Tbeodor. in eis aues. φ6.4 π.38.cumseqq. non operantur , nisi ad beneficium personarum, de quibus ipse loquens, dixit esse exprimendas, sic ego addo non operari, nisi in praeiudicium bonoum expressorum, tu casu tamen nostro, non siit expressa bona fraterna, nec obstare poterit pars contraria, uilianam stipulatione adesse in renunciatione stipulata, quia praedis vi stipulaxio Aquiliana, nec ultra personas
prospectas, nec vItra bona nominata ext di dedet, Leis Aquitiana,F. de ιν faction. declarat m. in linsulam hoc modo coNemra,st de verb.de ponderat post Caneia The dorus ubi supra n.37. Ad tertium argumentum Episeopi Τhomati , respondetur rogando eum, ut videat in nostis proprijs terminis Decisionem Niricolai Reu eri Iura esU.Germani, Mnam i Mordine ιι b. . ubi filia renunciauerat pare tum haereditatem, di statrum, disputat ibi, an ut censeatur renunciasse bareditati au M, de doctὰ quidem respondet censeri renum classe, ex eo praesertim, ut bend ponderat n. o. quia haereditas auita fuerat matri iam
delata,ab eaque aequi staine fie non de al, quo iure tuturo, sea de praesenti agebatur. Nam quando quis haereditati, 5e successioni
renunciat, censetur sane renunciasse omnia
hus aliis iuribus,quae ad ipsam haereditatem
competerent, ut eleganter Bara in ι. necis 6.1.de acq. bared. per tot in Is duos. t. f. de imiari non tamen censetur renuncias se boni , nee delatis, nec acquisitis ab eo, taleuius beneficio renunciat, non Obstante
uuod renunciatio sit Ordinata ad haeredem, A quod adsint verba praegnantiainc clausul vel dictiones quaecumque,nam praedictae clausulae non sunt introductae ad incitanda, vel alternandam substantiam eotractus, sed potius ad eam adiuuandam, ut bene ponde rat TheodM.Laueg.36 .3 i.
169쪽
Ad quartum argumentum contra Monastellum ponderatum per Branealium, ubi supra,dico renunciationem fuisse stipulata petr Notarium, censeri etiam Notarium rogatum apponere omnes clausulas solitas, &u conlaeta Veriam non censetur rogatus apponere, nisi illas, quae de natura contradias sunt,uel ex accidentalibus ipsius, substantialia vero nisi expresse declarentur nequaqua pro appositis habenda sunt, Carol.de Grasb.
enim quae solem in contractibus apponi ad obligationem, nequaquam praesumuntur. iuxta Glos .singularem in is os ν.in c-- missor am,1 de ine commissoria , nec censetur rogatus Notarius apponere clausalas,
quae pleniorem praestant esectum, licet illi fini solitae apponi, ut de hypotheca disputat Dominutis Ga3tusci decressit e sto 6 Et de clausilla. Constituiticontra uerlinam,
post alio, quos allegat, disputat idem Ga=:rsu in append.addict. ad cap. . sed in calia noectro renunciatio bonorum reatris, uullo patio est clausilla aliqua accidentalis, sed est delabstantiali negotio agens,ut patet intuenti,& ponderat Reg. Galeota controu. . I. rumonum.28. Omodo igitur poterit censeri ap
-fita, si hoc enim diceremus, ad quid tot decisiones, tot Tribunalia, in quae via
'm. nostrum articulum disputassent. In illa enim apud Tamburinum citata, poterat Rota se expedire, dicens non fuisse apposi in bona fraterna,sed censeri apposita, eg ηρ-ta illa Germ.apud vusnerimm locieit. ad quid disputauir, utrum renunciatio comprehen deret bona Auita, potuit enim unico verbos expediri, censeri apposita, apparet ergo inane, de futile esse argumentum quo par aduersa argumentatur. Contra Monast
Ad quintum argumentum. Ex quo etiam
apparet responsio. Pro parte contraria, nafi abfuit verbum illud,bonis fraternis,cur re 1 currimus ad stylum Notari j. 4tylus enim substantiam non supplet contractus, pro eo tensione clausularum recurrimus ad Notarium, sed non pro supplenda substantia c6-
tractus, praesertim si operaretur aliquid verisimile, ut bene Tirdqael de constituto,ii-mit. I.uum. I 2. inseqq. de post eum confit. Theodor.allet. 3 7. imo in alijs apposui: idiotarium renunciatione bonorum fraternorum, & in hae nostra minime, manifestupraebet argumentum in alijs adluisse, & in . hac de qua agimus minime. Nec ultimum obstat argumentum de pa-QQ. de ma retendo, quia. ut bene ex DD. supraestatis eolligitur, praestrtim ex Rota. Romes pactum sanε de non petendo, sed
28 ea bona, quae expresse renunciauit,nunc ea petit,sed fraterna, igitur corruit argumen eum, nec Glet fuisse renunciationem facta pro ingressu in Religionem. Nam omnes illae renunciationes supra cnomςrMaea tam
apud Consil. Theodori quam apud Asiam, de apud Ra nerium fuerunt sane renunciationes pro ingressu in Religionem,le tamen fit distinctio de personis, & de bonis, licet enim Monialis non praesumatur habere affectum ad diuitias,& voluisse se in perpetuum spo liare,eas tamen possint acquireret ΜOnasterio ad quod iura praesumunt.habere affectu,
videmus enim nonnullos relinquere potius Monasterus, quam construineis remotiori-hus, solatium enim est Monaci videre Monasterium acquirere ex eius persona, tex. essin b. sed ad hoc praseatis, Auth. de Sanctismis Episcopis, de ponderat August.seroax iuc.in praesentia, n. an I .de probat. Vnus tamen remauet scrupulus in hac λ- trouersia, motus per Episcopum Thomatuin aditionibus ad suam allegationem dicens, quod nunc Monasterium non potest y bona praedicta praetendere,quia sunt, non acquiuia ex Industria fratris, sed bona paterna, & materna, a quibus Monialis vigore renunciatiotus fuit exclusa,quod nam ergo ius praetendere poterit Monasterium, aqua tuit Monialis exclusa. . Cui tamen scrupulo, Respondeo cum veris terminis, quod statim ad adita est haere
ditas patris per filium,desinit esse patris hqreditas, imb potius si is eo statre non sit adita, statim ex fratris persona filiae, seu sorori delata esse videtur, & incipit esse sta' tris haereditas, ita ut eum patri motium suo coniundatur, ut pulchrε notat Decius in I.
2s. O 666. per tem larum in L Paulus fo acquirend. haressit. & iuxta notata per Franehum in decis.87.
Hae causa fuit transacta congrua Mi. ea qu sititate per
170쪽
s V m M A V N. i Ficti series propnmIkr α S imulatio quid sit. 3 simulationis Decies quot sint.. simulatio in dubio non praesumitur. ς Simulatum asserens contractum, probare debet . o simulatio debet in speeis allegari. simulationis causa si probanda. 8 simulationis causa, qualiter probetur. v Simulatio donationis qualiter probetur. Io Simulatio non punitur, quando committitis sine dolo, O nulli nocet. xi Simulatio in dubio praesumitur sine dolo. ix Simulationis exceptio aduersus obligationem
quarantigiatam, an admittatur.
I 3 Deelaratio νoluntatis, quando probet simu
14 Fides quando facit fidem, probenis Penniae authoritas dec. Iaso. num. 8. de
16 Te inia esiam tenet, eosam simulationis debere probari. I Leges eorrectas allegaus punitur. 18 simulatio quando coniecturis probatur. Is Error facti in simulatione qualiter excusetur. - Simulationis eausa, quando debeas esse tem
1x simnlatio contra instrumenta an possit a
ia Simalatio an post allegari a renuabente,
Simulatio quid sit. Quot sint eius spe
cies. In dubio non praesumitur .Est in specie alleganda , eiusque causa probanda, Zc qualiter probetur. Nopunitur, si sine dolo committatur. In dubio sine dolo pra sumitur. Exceptio si mulationis aduersus obligationem quarantigiatam an admittatur. Coniecturet simulationis,
quq sint,N qualiter probari debeat
Creditoribus de quibus in faμο-
, Via ex facto ius oritur, operepraelisi duxi I factum, quod controuertitur in piqseti narrare. Video enim aduersarij Advocatum variasse in facto, undi propositi nes iuris corruunt de laci li, In anno i6I8. Vincentius Fornarius, Nicolaus Adorno, Claudius, de Bartholomeus Imbrea, conduxerunt a Regia Curia, Arrendamentu a Re giae Dohanae Apuliae, per annos quinque incipiendos a prima die Ianuarii 16so. 6e
complendos die ultima Decembris io 3.cuius causa securitatis, de cautionis, tum scis. Arrcndamenti praedicti, tum etiam consignatariorum eiusdem , dederunt summam ducatorum centum millium circiter, is per
diuersis effectibus existentibus in faciem, tu Alexandri Golini, tuin etiam quonda Frans ei sci Cristonii Caput i ' Quia vere, inter alios creditores praedicti Arrendamenti, erant Canonicus D. Ioseph Sagesius, & Olympia eius soror, in ducatis bis mille, & octingentum, solum pro ann 16 i . hinc est, quod haeredes dicti vincenti, Fornarij, & aliorum sociorum, qui pe
tierant excomputum causa nouarum impin
sitionum, ne scilicet oppositores haberent in eadem causa, qui potuissent obstare,colloquium habuerunt, de tractatum, cum diuersis interesse habentibus, transgendi sti Linter se, & inter alios cum dicto canonico Sagesio,cum quo albaranum stipulati fuere,
in anno 161 . ut scit .eo non contradicente, totam, integramque summam debitam, eidem Canonico soluere deberent, pacto tamen adiecto, tolutionem tune facienda ,
per eosdem, Canonico, de Olympiae, quando scit effectus praedicti sequestrati a Regia Camera, suissent in fauorem permittentia dissequestrati. Postea vera prius quam fieret liberatis,& disse uestrum effectuu praedictorum , da torum in locum cautionis, praedictus Fraciscus Crisconius Caputus,qui in posse suo tenebat, seu in eius capite, ducatos vi inino mille consistentes in effectibus eiusdem Αrrendamenti Dohanet Apuliae,declarauit publico documento, tales effectus spectate e dem Canonico,ad quem essective cessionem fecit, quatenus opus esset, in quo contractu fuerunt praesentes dicti haeredes Pornarij,&aliorum, & idem Claudius Imbreae & consentierunt in contractu praedicto promitte tes indemnitatem, immediain eidem Fran- cisto Cristonio, per distinctum quemdam contractum, & quietaverunt eundem, de omnibus fructibus perceptis, eofitentes esse conuersos in beneficium Arrendameti prae