장음표시 사용
111쪽
steriorem hanc significationem Paulus serviebat adhuc Legi peccati, quoad eam sui partem in quam solam peccatum adhuc dominii aliquid retinuerat, nempe quoad carnem . sed secundum priorem significationem, Paulus liberatus erat a Lege peccati, solutus secundum mentem &partem sui regenitam ab omni dominio, non tantum peccati sed & legis divinae, quaeJusto Dei judicio cum peccato
conspirans, cum eo jus maritale ante exercuerat, &cum
eo mortem pepererat. sed quae jam, ubi ad alium maritum transisset Paulus, cum mente ejus conspirabat, & legem peccati, quae carni ejus pergebat imperare, oppugnabat& damnabat ;justitiae patrona ei facta, quae antea fuerat peccati praeses. Damnari itaque nolim, si hic per legem peccati, a qua Paulus se liberatum dicit, ipsam Dei legem intelligam, eo nempe sensu quo eam, potestatem peccati, vocat idem hic Apost. I Cor. i s. 6. Peccatum enim ex se legem non habet. facta ipsi lex est ipsius Dei sanctissima lex, per quam, severissimo quidem, sed justissimo ejus judicio, dominatur, occidit, &fit summe peccans. ut cap. 6. & 7. vidimus. Nec notatu indignum est, doceri nos ab Apostolo, quatenus a lege liberemur. non sane ratione obedientiae quam praescribit, qua semper tenemur; sed quatenus est lex peccati & mortis, potestatem dans peccato, &mortem infligens. Atque hinc imposJbilitas juvandi nos orta est legi, de qua Apostolus seq. v. agit.
V E R S. 3. Το άδ απν ου νομου c. ω ἐθεν - ὁ αιρ-Gς. Inter varias, quas Cl. Bezaadfert; interpretationes, haec maxime arridet, 'uum enim impotentia vel potius impossibilitas, legis deustuta esset viribus per carnem. Efficacius longe dicitur Impotentia legis tuisse sine viribus, quam si ipsa Lex diceretur sine viribus. sic enim indicatur, fuisse in curabilem illam impotentiam , quandoquidem sita erat in omnimoda virirum carentia. virium intelliges al-
112쪽
EPIs T. AD ROM. CAP. VIII. 99 salvificarum. Quae autem erat impossibilitas legis Nempe id facere, quod Deus deinde fecit in carne filii, condemnare peccatum. quod omnino fieri debebat, ut a lege peccati & mortis liberaremur. Dupliciter autem damnatio sumitur. damnatur factum, quum id improbatur & culpatur. damnatur persona, quum mortis sententia in eum se tur, &executioni mandatur. Ubi consideratur peccatum
in modum facti, quatenus est legis transgressio, & sanctitatis divinae violatio, lex, quae semper est sanctitatis divinae patrona, non potest non improbando & culpando damnare peccatum. Sed si consideretur sub modum personae, tanquam princeps quidam, qui a justitia Dei armatus potestatem, dominium, ac tyrannidem exercet in peccat
rem, Lex non tantum non damnat, id est morti adjudicat peccatum, sed etiam, tanquam justitiae Dei vindex vitam addit peccato, stabilit & confirmat ejus dominium , ut quo spreta fuit ab homine Majestas Dei,eodem amigatur, excarnificetur, & puniatur homo. Lex inquam non fert sententiam mortis in peccatum, sed in peccatorem . nec potest mori peccatum per legem , sed vivit magis peream, ut magis moriatur homo. ut superiori cap. docuit Apostolus. Sed postquam filius Dei missus est in similitudinem
carnis peccati, id est, sancta carne indutus , sed quae speciem Carnis peccatricis referret, quod peccata nostra in eam essent transata, Deus qui lege nulla tenetur, eadem gratia qua peccatum nostrum in filium suum transtulit. damnavit peccatum in carne filii, id est, tanquam legistransgressorem, S: sanctitatis Dei violatorem, & generis humani pestem,& ipsorum Electorum tyrannum, &jam in ipsum etiam Filium suum grassantem morti adjudicavit& interemit, ut jam non moreretur, sed viveret peccator.
Quumque ante impossibile esset legi, essicere ut justificatio legis in nobis impleretur, quia venenum peccati, effu-
113쪽
suin in legem , venenatam reddiderat legis potestatem, quae effula vicillim in peccatum reddebat id magis peccans, Filius Dei, damnato interemptoque in carne sua peccato, atque ita ablato simul ab ipsa lege omni veneno, per estu sum suum in nos Spiritum S. effecit, ut justificatio legis in nobis impleretur. Ineptillima autem cst, &prorsus αδεολογm Scholi altiae Syri, in illud εν οροωμοeu αρυς άμαρτας , annotatio. m D l 1 is Indicat, carnem si damI antequam peccaret induisse Dominum nostrum. quasi conceptioc Spiritu S. non suffecerit, ut carnem immaculatam &peccatrici tantum sinitem, etiam post lapsum Adami, indueret. Quid autem est quod sequitur, f πω ἀααρτίας t Syrus & Arabs verterunt propter peccatum . Vulg. & Erasim . dapeccato. BeZa, pro peccato. apud quem porro vide, quomodo hic se torserint Interpretes. Nos eadem significatione sumimus, qua Apostolus ad Hebcio. 6.8. ubi ex Psal. go. 7.
illic redddidit ,σ hostiam pro peccato. bene. csse enim μι- τας hostiae speciem, holocaustis contradistinctam
patet ex universo libro Levitici, ubi multoties usurpatur, interdum pro UM , , ut I cv. s. 7. ubi de duobus tui turibus aut columbae pullis , loco agni a paupere offerendis , agitur, ac jubetur offerre o muri, At, LXX. - G, κ, ενα εἰς ολοκαυτωμα, unum in oblationem pro peccaro, alterum in holocaustum. sic alibi saepe. Interdum simpli. citer pro. NUI sine b. ut ibid. v. v. nn tam e sanguine sacrificii pro peccato , L X X. se αφά F ηαει άμαρτας. & V. II. Mari nam oblatio pro peccato est, οπι ηαει μοιρά
sn. ita hoc loco, 6s lio suo in similitudinem carnu peccati, ct in oblationem pro peccato. Vel
114쪽
EPPs T. AD Ito M. CAP. VIII. Iorsimpliciter risu i se oblationem pro peccato. Quod enim de morte Christi hic agi Cl. Beza neget, minus recte fieri videtur. est enim, ut diximus, damnare peccatum, morti illud aludicare ut vita privetur , quod non nisi in morte Christi factum. quin & in morte Mus potissimam causani sitam arbitramur, cur ei limilitudo carnis peccati attributa sit ab A postolo. Etsi enim totius clus vitae infirmitates ac miseriae hanc similitudinem qua dantenus patefecerint, in morte tamen ejus maxime apparuit. atque id antiqua sacrificia adumbrarunt. Sicut enim victimarum carnes, innocentes in te δί innoxiae, postquam per impositionem manuum peccata populi ipsis ellent impolita, similitudinem habuerunt carnis peccati, quasi ipsaemet peccassent, Deo mactabantur: ita SI caro Christi, facta pro nobis victima, & gestans in se peccata nostra in ligno. habuit silmilitudinem carnis peccati,& quasi ipse peccassed mactata est. V E R S. q. ἴνα το λώωμα ου νοεκου πληρωθῆ ονψών. Beza, ut m isiud legis in nobis impleretur. V ulgatus & Erasin. Iustι- falio legis. quemadmodum supra c. F. V. I 8. δ' ἐνος β ipse Beza vertit, per unam Iusti ationem. & Apoc. 19. vers. 8.-άγων usi calionessanctorum. Syrus, justitia legis. Quod S: Arabs sequitur. Res eodem fere redit. Jus, iustitia, justificatio legis in eo consistit, ut per omnimodam cum lege Conformitatem justi atθue in culpati habeamur coram Deo. id obtineri non potuit dum per te gem peccatum viveret ac regnaret. sed damnato in Carno Christi peccato, atque ipsa lege damnationem hanc approbante, per plenariam Christi capitis nostri cum lege conformitatem , justi atque in culpati in eodem capite, fatente lege , habemur. nec hoc tantum, sed ut membra capiti sint conformia, fluit ex eo in nos Spiritus regenera,
tionis, qui in nobis quoque ipsisjustificationem legis po
115쪽
ficiat. is nos ita regenerat, ut mente nostra lege Dei delectemur. quodque in carne reliquum est peccati, ita paulatim abolet, ut tandem sine omni macula aut labe ab ipsa
lege simus agnoscendi. Universa itaque haec justitia, tum imputata quam per fidem habemus in capite Christo,tum inhaerens quam per regenerationem habemus in nobis ipsis, est quidemjustitia legis, sed neutra est ex lege, neutra per legem: verum utraque exsanguine & Spiritu Christi. Et prima quidem ea est, de qua Rom. q. vers II. 2 Cor. S. Versa I. Phil. 3. s. qua nos Deus , etsi in nobis ipsis legi adhuc difformes, plenetamen, ipsius etiam legis testimonio, justificat, eique pro omnino conformibus habet in capite Christo. de qua justificatione Apostolus supra C. 3.& . 6 s. multis disputavit. Altera est, de qua Rom. s. i . Eph. .a . I Joh. 3. T. qua nos Deus per regenerationem in nobis etiam ipsis legi ex parte conformatos , ex parte nunc justificat,&in dies justificat magis ac magis, prout incrementum Capit regeneratio , ac justificabit plene , ubi perfectio advenerit. de qua Iustificatione agitur Iac. C2.2I.
24. Apoc. 22. II. Matth. I 2.vers 7. I Reg. 8. Vert. 2. Hanc
Iustificationem opera Legis ingrediuntur. imo sola eam constituunt. ut primam constituit sola fides, id est sustitia Christi fide imputata, non opera : sic alteram constituunt opera, non fides. Nec tamen propterea ea est ex lege, sed
ex gratia. Non enim eam lex admittit ex autoritate potestatis suae, quae nihil nisi perfecte sanctum laudare potest,
sed ex autoritate gratiae Christi,cui nunc ancillatur lex, & cujus jussu imperfecta etiam fidelium opera laudat, prO-' bat, dc pro conformibus sibi habet. quam gratiam fide quidem amplectimur, istaque fide promti atque alacres reddimur, ut justitiae legis operam demus, non tamen proprie fides, sed opera secundam istam justitiam constituunt.
Duplex ergo est Iustificatio. Una qua in nobis ipsis pec
116쪽
EPIs T. AD ROM. CAP. VIII. roscatores, justificamur coram Deo extra nos. Altera, qua justificati jam coram Deo extra nos, Iustificamur coram ipso in nobis. Harum prima est causa secundar. secunda effectus S demonstratio primar. prima fide, altera operibus peragitur. utraque concurrere debet, ut justificatio legis in nobis Compleatur. An non ergo, inquies, justificatio quaedam est ex lege, si est ex operibus legis Z non est, inquam. Quia opera de quibus agimus, etsi sint legis, quoad normam quam sequuntur, quodve a lege sint praescripta, ratione tamen originis & virtutis unde proficiscuntur, non sunt legis, sed gratiae & Spiritus. Potissimum autem, quia ex Lege justificari dicuntur, qui ex operibus, tanquam ex impleta foederis conditione justificantur. quod tum demum fit, ubi opera omnimoda perfectione legi respondent. tum enim Lex hominem justificat, sicut
maritus uxorem quae nunquam ipsi fidem violavit: ut enim
ex jure conjugali proficiscitur ista uxoris justificatio: ita. ex simili jure, quod in foedere operum Deus inter legem suam & hominem constituit, proficiscitur hominis illius Justificatio, qui inviolatam, legi fidem servavit. At qui foedifragus ante in legem , & novo deinde marito, nempe Christo, conjugali jure junctus, vivit jam quidem secundum legem, sed multis tamen etiam cum defectibus hujusjultitiam Lex admittit, non quod ex conjugali jure id debeat, sed ex ministeriali officio, quo mariti nostri serva facta probat quae ex illius Spiritu, etsi imperfecta, profici
Agamus plenius de hac altera Iustificationis specie. Est
ea, qua nos Deus, ex regeneratione nobis data, sinceraeque fidei operibus quae edidimus, absolvit a Crimine hypocriseos, profanitatis atque impietatis, nosque non amplius habet pro mortuis in peccatis, servis Diaboli, & filiis mundi, sed pro vere fidelibus, suis filiis, ad imaginem suam
117쪽
ro ANIMADVERsIONES IN restauratis, vita sua donatis, inque regnum suum transsatis. quod Dei judicium Lex quoque approbat. Non quod satisfactum sibi operibus nostris existimet, sed quia dominio suo orbata, Christoque domino nostro sub)ecta, non potest non laudare opera quae ex fide in Christum, Spirituque ejus proficiscuntur, eaque etsi impersecta, pro Vera justitia habere, eosque pro vere iustis, gratisque Deo filiis, qui ea patrant. Disquiratur hic, quandoquidem Scriptura utramque, de qua egimus, justitiam crebro S aperte nobis tribuit, ac propterea utriusque ratione susti, non
apud homines solum, sed&apud Deum censendi sumus, an non, quo sensu justificari ex operibus dicimur Iac. a. Njustificandi ex sermonibus Matth. iΣ. codem imputari nobis opera in justitiam dici possint. Non utique prout fides nobis imputatur in justitiam. sed sicut factum Phineaeti imputatum ipsi dicitur injustitiam, Psal. io 6. 3 i. Aha enim est imputatio in justitiam, qua, quam Christus pro nobis praestitit, obedientia habetur tanquam nostra, indeque nos injusti ac peccatores absolvimur ab irati Dei vindicta. ibi sola fides amplectens istam obedientiam imputatur injustitiam. Alia est imputatio justitiae. quae a nobis, per fidem justificatis Sc Spiritu S. regenitis, proficiscuntur pietatis opera, etsi imperfecta, meritoque culpanda ac rejicienda, habentur tamen a Deo per gratiam propter Christum, tanquam bona, sancta 55 justa, indeque absolvimura criminatione nequitiae ac fraudulentiae, comparatique cum impiis ac profanis, justificamur tanquam probi. Hic opera etiam imputantur in justitiam. sicut facinus Phinea-Zi, quod alioqui praeter vocationem factum , adeoque culpandum atque improbandum videbatur, imputatum ipsi dicitur in justitiam, quia pro opero bono, sancto &lauda-hili ipsi est attributum. Libet ipsissimis maximi Calvini X cibis, instit. lib. 3. cap. I7. Sect. 8. haec enerre. inquit,
118쪽
Epis T. AD ROM. CAP. VIII. ros
inquit, es disputare quid pers valeant opera, aliud quo locopust stabilita dei justitiam habenda t. Si operibus fatuendum est pro dignitate sua pretium, indigna esse dicimus, quae in
conspectum Deiprodeant: ideo nihil operum habere hominem, quo apud Deum glorietur. inde omni operum adminiculo exulum, sia Mejustificari. Praepositapeccatorum remissone, qua jam sequuntur bona opera, aliam quam a suo merito aestimatio nem habent: quia quic uid in illis es imperfectum, Christi perfectione contegitur. Obliterata igitur omnium transiressionum culpa, quibus impediuntur homines , ne quicquam Deo gratum proferant, Aulto etiam imperfectionis vitio , quod bona quoque opera foedare stet . quae fiunt a fidelibus bona opera, jucta censentur: vel squod idem es) injustitiam imputantur. Hactenus ille. Hinc porro nascuntur haec discrimina: Quod fidei imputatio sit in justiciam perfectam , talem qualis est obedientia Christi. Operum imputatio, in imperfectam, qualia sunt ipsa opera in hac vita. In illa satis fit rigori legis: in hac Lex, facta instrumentum gratiae, αγνια υβιων , seque accommodat nobis. Illa imputatio, causa est remissionis peccatorum, haec non item et quippe quae peccatis non ante remissis locum non haberet. in illa absolvitur peccator a reatu, in hac discerniturpius ab impio. etsi enim utriusque objectum sit unus idemque homo, ibi t men consideratur tanquam impius, cui credenti in Christum remittit Deus peccata, Rom. q. vers. S. Hic tanquam pius, quem inter impios viventem, cumque iis aliquando coram tribunali Dei compariturum, ex operibus pietatis pronunciat & pronunciabit haeredem sui regni, Matth. 2S.
34. 3 s. in illa judicium fert Deus de pretio sanguinis filii
sui, quantum id pro nobis valeat apud se. in hac Judicium fert de collato nobis regenerationis dono , cujusmodi nempe nos eo nomine habeat. Porro, statuunt etiam Pontificii duas Iustificationes, Primam Sc secundam. Prima O est,
119쪽
cst, qua primum ex injustis fimus inhaerenter in nobis justi, adeoque Deo chari. Secunda, qua isthoc pacto justi facti, provehimur magis magis'; in ea justitia adeoq; in amo re Dei erga nos. quae ambae toto coelo differunt ab hisce nostris. Illorum utraq; nititur merito nostro. S prima quidem merito ex congruo , altera ex condigno. Nostrarum utraque nititur solo Christi merito, ejusque gratia. illorum utraq; consistit in inhaerente sanctitate. Nostrarum prima,
in remissione peccatorum per imputatam Christi obedientiam. Altera,in Judicio Dei, quo dissimulatis propter Christum operum nostrorum defectibus , habet ea tanquam Justa, &legi suae conformia, nosque inde pie justos pronunciat. secundum dictum i Ioh.3.7. ciuifacitjustitiam, justus es. Cujus secundae Iustificationis fundamentum est quidem Iustitia nobis inhaerens, verum non vidignitatis suae, aut proportionatae ad justam Dei legem sanctitatis, sed vi imputatae Christi justitiae, ex qua fluit, & cujus gra-
tia tota nititur. Maculata enim non paucis defectibus, deprecatur irati Dei judicium reconciliati non diffugit, qui fideles suos, justos habens in Christo , quia Christi justitiam ipsis imputavit, justos quoque eos habet & haberi
vult in seipsis, quia Spiritu suo eos regeneravit, cujus Virtute justitiae operam dant. Asierit Apostolus I Cor. 6. 9.IO. neque iniustos, neque cortatores, neque idololatras, neque moechos, neque mollis, neque qui cum masculis concumbunt, neque fures, neque avaros, neque ebriosos, neque conviciatores neque rapaces regni Dei haeredes futuros. ab his ergo criminibus justificari, id est insontes pronunciari necesse est Christianos, si salvi suturi sint. Atque id jam factum aflirmat Apostolus. Eratis, inquit enim, haec quidam: sed abluti estis, id est mundati ab istis sordibus: se anctificati estis, id est separati ab ejusmodi immunditiebus: sed justificati estis, id est, insontes habemini, ne rei amplius istorum crimi
120쪽
num agi possitis. idque in nomine Domini Iesu, is per Spiriatum Dei nostri. De secunda justificatione id intelligo, qua,
qui antea criminibus istis tenebantur, nunc regeniti in
nomine Christi& per Spiritum Dei accusari amplius eorum non poterant, sed absolvi inde debebant. Id ipsum est quod Apostolus supra dixit Rom.6. 7. ui mortuus est, justificatus eis a peccaro, id est, ita ab eo liberatus,
ut accusari amplius tanquain servus peccati non possit, quippe qui non ut amicus sed ut osor peccati est habendus. Ubi rursus notandum, Primam Iustificationem esse a peccatis quorum sumus rei: secundam vero ab iis quorum non sumus rei. Quum quis peccatum commisit, reus est, nec justificatur inde, id est non absolvitur ab ejus reatu, nisi per remissonem peccatorum , quae est ex sola fide. Sed do tibi hominem regenitum, qui quum ante regenerationem fuerit ebriosus, scortator S C. a tempore regenerationis destitit ab istis peccatis. is utique eo ipso quod destitit, accusari eorum non potest ut ante, justificatus itaque est ab illis, id est absolutus a non perpetratis. & haec
justificatio revera est ex operibus. quia enim sobrie &Caste vixit, justificari omnino debet ab ebrietate S scortatione. At inquies, David a regeneratione commisit adulterium. Respondeo, reatum illius peccati deletum fuisse per Iustificationem primam ex sola nde, neque ullatenus persecundam potu ille inde)ustificari, quia quum perpetrasset adulterium non potuit pronunciare Deus non perpetrasse. sed accedente poenitentia, Justificatus fuit ab induratione Z servitute peccati per Iustificationem secundam ex opere ipsius poenitentiae. Si enim Saulem cum Davide compareS, ambo peccant: sed Saul impoenitens ex opere impinnitentiς accusatur &damnatur indurationis: David poenitens ex opere poenitentiae absolvitur ab illa culpa, quippe ejus non