장음표시 사용
171쪽
deste potius quam diserte loqui. sano vero apud Omnes sermone
3I. Augusti aula, uxor, filia, nepotes, privigni, soror, Agri'Pa, cognati, familiares, amici, Arius, Maecenas, medici, προ
aula tota morti concessit. tum ad alia te transfer; mortemque cogita, non unius hominis, sed gentis totius, Pompejorum puta. nec illud minus, quod tumulis inscribi solet, Ultimus his teneris Aui. dein reputa tecum, quam anxie egerint horum antecessores, ut successorem aliquem sibi superstitem relinquerent : cum necesse tamen fuerit, ut aliquis tandem ultimus exsisteret: atque fit c rursus gentis totius mortem considera.
veritate nihil clarius, certiusque. Verum pro diserere plerumque sumitor, eaque significatione apud Helleni ras, qui dici solent, etiam simplex περ
σων λώγος apud Euripid. in Phaenisi. sed di apud Suhoelem in Trachis. sic restituente M. Sre ano Tὲψ νοσοῦν τι ληρῶν ἀνδηες- σω ονες. νοσῆν τι, i. e. νοσῶνά τινα λων. ut Euripides. Gaiah. 3 Posteri vertit land. forsan απρον-. privigni. ita enim in iure quandoque dicuntur. Gaiah. rei Phi' losophi, cuius contubernio S amicitia usus est Augustus, meminit De m. l. a. c. 89. Ut & Strabo A. I . Seneca ad Mare. c. 4. Plutarch. in n. & a Iii. GasQ s Sacerdotes vertit lanLarus res Casuis. Ego vimmarii, 'Vi της IEolice φώπης, popa. Vid. Salmas in Solin. Gaiah s Ta smb. dc euin secatus Gaiahi. 6 Subintelligi hic putat Gara . mo κγῶ ut ex versione ejus constat. Sed multo apertior. & facilior erit sensus, ii repetatur Di itir Cooste
172쪽
3Σ. In singulis amonibus vitam componere Oportet; ut si unaquaeque,quantum datur,quod suum est tulerit, in eo acquiescas. quo minus autem ferat,
quicquid suum est, prohibere nemo poterit. sed exterius aliquid obstabit λ. nihil quicquam, quo minus juste, sobrie, considerate in ea te geras. sed alius alicujus facultatis fortassis effectus impedietur ρ atqui dum impedimentum ipsium placide fers, &ad id quod datur aequo Enim te transsers, alia statim prioris vice actio emergit, quae ad eam, de qua sermo instituitur, vitis
compositionem non minus apte conducat.
33. Sic accipe, ne fastuosus fias sie possiae, ut dimittere proclivis sis. 3φ. Si quando manum abisscissam vidisti, vel pedem, aut Caput etiam amputatum, & seorsim alicubi h reliquo corpore situm ; talem plane se facit, quantum in ipso est, qui abscindit sese, dum vel id quod
contingit non vult, vel adversus societatis jus aliquid perpetrat. revulsum quodammodo ab is jecisti te aliquo ab ea,quae secundum naturam est, unione. Pars enim natura fueras : nunc vero temet repetatne illud membri prioris ἄναγκη γνεατ, necesse est ut elusique gentis ulti- πω τandem at quis exsissis, atque adeo u tota ilia gem ut uno ic.illo defuncto pereat necesse est. I Ita accipere extema Ista, sive opes, sive honores, SCOnumilia a rerum omnium auctore tributa, ne acceptis, quod plerique iolenti insolescas. μω κ μ ε e. του-ς φυσάμινος. I. s. ix Gara' 'T I Απost Diuitir bν Corale
173쪽
temet abscidisti. caeterum istic illud scitum est,quod unire te denuo licet.hoc autem nulli alii parti est a Deo concessum, ut revulsa semel & praecisia denuo coalescat. Verum benignitatem ejus considera, qua hominem honestavit ; cum & in ipso posuerit, ne primitus ab uni- Versio revelleretur & facultatem tribuerit, ubi fuerit revulsus, redeundi, denuoque coalescendi, & partis ordinem,
33'. Sicut reliquas facultates rationalium unusquisque fere ab universi natura accepit; ita hanc nos ab eadem facultatem accepimus : quod quemadmodum illa quicquid obstat & renititur,in usum suum circumvertit,&in fato disponit, atque ita partem sui facit; ita & animal rationale, ex impedimento omni materiam Creare sibi possit, eoque uti ad illud quod intenderat, quodcunque tandem id fuerit. 36. Ne confundat te Vitae tuae totius cogitatio: neque animo simul complectere, quot qualesque molestias superventuras esse tibi verisimile sit. sed ad praesentium unumquodque interroga te, quidnam hac in reeit, quod subiri aut sustineri nequeat λ confiteri namque ru-
regit Casaa. 2 Τῆς των ολων φ-ως ωιώς. 3 Natura, inquit, uniF jii. e. numen ipsum, sive potentia & providentia divina, obstantia & Nni tentia ac opponentia sese quaeque circumducis quodammodo, & in η putim comertit. Hoc est enim το hmrs ιπiπειν. Gara . 4 Malim
174쪽
hesces .ium cogita tecum,nec quod futurum est,nec quod praeteritum est,sed id semper duntaxat quod praesens est, molestiam tibi facessere. minuetur autem istud, si sc-orsim per se circumscriptum dederis, mentemque redargueris,
si ne huic quidem soli tolerando suffecerit. 37. Nunquid etiamnum V ri tumulo assidet Panthea, aut Pergamus p nunquid Hadriani Chabrias, aut Diotimus p ridiculum forest. Verum, si assiderent, nunquid ipsi hoc sentirentp aut si sentiarent, nunquid illos juvaret paut si eos juvaret, nunquid hi immortales futuri essent pannon tu istis destinatum est, ut primo senescant, tum moriantur λ ecquid ergo face rent illi, mortuis istis p scetorcst hoc 'omne, & sanies in
38. Si acute eernere Valeriacumine tuo utere, inquit ille, in rebus eis, quae sapientiam maxime eXigunt. 39. In animantis rationalis constitutione virtutem nullam
video, quae justitiae se opponat : at voluptati quae opponat sese, continentiam video. O. Six Ritum alludit sepulchris eorum, quos defunctos conditosque Ing
bant, assidendi. Gata . 2 Cuin Salmasio legendum Intat Gara , Ouὰκ. cujus Panthea liberta, Pergamin libertus suerit. 3 Xαορι ας legunt x Lind. satis. & Gaiah. Γρά s Gaiah, s Locus depravatus, cui vario modo opem ferre viri docti conantur. Videtur legere Gaiah. κρινών, φm, se Iconjicit autem Salmas. Κροτων φ- στ πατος. vel Zην- π
175쪽
o. Si opinionem tuam ab eo, quod vexare te videtur, semoveris, ipse in tutissimo mox consistes. quis ipse ρ Ratio. at .non sum ratio. esto. ratio itaque ne vexet se. siquid autem
aliud tibi male habet, id ipsum de hoc ipso, si poterit, Opine
I. Sensus impeditio, malum est naturae animalis. motus impeditio itidem ejusdem est malum. est & aliud quod vegetativam conditionem pariter impediat, estque malum ejusdem. mentis quoque perinde impeditio, naturae intellectivae m Ium est. haec jam tu omnia ad te transferas. dolor, Noluptas attingit tep viderit sensus. aliquid molienti tibi obstitit quippiam ρ si citra exceptionem moliebaris, jam tuum, qua rati natis, malum cst. at si id quod communiter fieri solet, tibi proponebas, nondum aut laesus es, aut impeditus etiam . me tis utique propria quae sunt, nemo alius impedire solet. hanc enim nec ignis , nec
1 Cum mens aut animus σφαιρος sive σφωρ δῆι semel est, idem simpli est, nec ulla vel interna των --, vel externa sortunae vi di si 'tu suo dejicitur. Casais. Verba haec vertit Gaiah. quasi sic essest
si i Extearni ne quid halper time morari. at Aristoteles I. r. Et bis. Ni m)Virum bonum τεισα -ον i. o. quadratum appellat, quod ut ait l.3. Rωε nulla fortunae vi everti possit, sed sibi ipsi semper constet, & quomodocvh que volutatus, basim ficinam habeat, instar cubi, qui no 3 sacile mo ely amotus autem in seipsum recumbit. ἐDiuiligod by Cooste
176쪽
IMPERATOR νηθ σφαῖρος, κυκλοπῆς - .
attingit, ubi facta fuerit sphaerae
instar, teres tota atque rotunda. 62. Indignum censeo, ut me ipse vexem, qui neminem unquam volens VeXarim. 3. Alia oblectant alios. me vero, si mentem sanam habuerim, quae nec hominem quenquam, aut humanum quicquam aversetur; sed quicquid obvenit, oculo henigno spiciat excipiatque, & pro sui existimatione singulis uta
est, tempus tibimet fac impertias. qui famam posthumam assectant potius, non cogitant, alios quosdam ejusmodi fore posteros illos, quales isti sunt, quos nunc gravatim serunt. sed & utrique sunt mor tales. quid autem tua interest si vocibus istiusmodi adstrepuerint illi tibi, aut existimationem hanc vel illam de te habuerint. si Tolle me, & quocunque libuerit projice. ctenim illic quoque genium meum habiturus sum propitium placidumque ἀhoc nempe contentum, si pro conditionis suae ossicio haberest agereque possit. num hoc tam
i Melius morator Lugd. ρυ re J π. 2 Syntaxis poscit ορῶν, quia pra cesserat ἡ ἡγεμονικον. Gara .ορῶν τε etiam edidit Caseus. Malim, ra . - Τὸ βαρήξω, μεταζοφῶς prout Marco istic usurpatuin haud temere alibi deprehendest ut nec hoc sensu secundum Schol. in illud Thu didi. I.
177쪽
ti est, ut hac de caussa anima mea male se habeat, ac deterior fiat, dum ' deprimitur, extendi tur, confunditur, consternatur pecquid reperiam, quod tanti sit in. Nihil homini cuiquam contingere potest, quod non humanus sit calus ; nec bovi, quod non bovis sit; nec viti, quod non vitis sit; nec lapidi, quod non lapidis ipsius sit. Si ergo contingit id cuique, quod & usui& naturae ejus est consentaneum, quid est, aegre quod seras p neque enim quicquam tibi
tulisset natura communis, quod serri non posset. φ . Siqua te angit res exter na, non in ca ipsa, quae minlestiam facessit tibi, sed tuum ipsius de ea re judicium. hoc autem statim delere in te situm est. siquid vero in interna animi dispositione te angit, quis prohibere potest, quo minus Opinionem tuam corrigas Θ pari modo, si anxium te habet, quia hoc aut illud quod rectum tibi videtur, non facis, cur non facere potius quam angi velis sed obstat, inquis, valentius aliquid. nihil est ergo quod anxius
sis. neque enim non agendi caussa in te est. sed . nec Vivere tanti est, ni id fiat excede er- κρικως μου επη
1 Ad morem demisissime supplicantium alludit,opinor, toni uu prio ribus duobus verbis. Non enim solum in terram abjicere se, sed & cor Pus totum porrigere soliti, qui demisissime, ritu tamen non tam Roma
no vel Graeco, quam barbaro, supplicabant. Casan b. et Ainxia vertit x lanae conflusa Cayaub. ut συγχωρον , vet. συγχυε-Mi legisse videatur. quid uoνδ' οMiνη legatur una eum corprre constricta, de vinculis quodammodo QN
178쪽
γων, α χης. e vita sequo animo, quo modo
excederes si id agere daretur, mmul etiam obstantibus ipsis propitius. 8. Memineris inexpugnabilem fieri mentem, quando tase contracta, ipsa se contenta manet, dummodo nil faciat quod ipsa nolit, tametsi non ratione, sed obstinatione mera instructa sit . quid ergo futurum est, si ratione in consilium adhibita,considerate de re aliqua sententiam tulersi λ propterea arx est quaedam mens perturbationibus immunis. neque enim aliud ullum habet homo hoc validius communitum praesidium, ad quod ubi confugerit, in nullius potestatem possit deinceps venire. hoc qui non videt, imperitus ; qui videt, nec eo recipit se, infelix est. μθ .mn πλεον α-τω ψ9 Nihil ulterius tecum re-
V ε puta, quam quod visa primario . , , renuncia erInt. nunciatur tibi, MM αναγγελλουMν ηγελ , hunc vel illum tibi convicia-ιτο δεινά σε κακως λέμ. ηγ- tum. hoc nunciatum est. non
P a igitur modo in primo visis con-
e μηδεν - ἀς ε εν εmλυή, nihil tibi accidit - commoveate Mis ob is 'μ-bm ἐώ Vel alicias potius aliquid,
pe, ως γνωριέων Νας τ isto contingunt, naturam τω κοσμω συμπινοέων. perspectam habeas.
179쪽
so. Amarus est cucumis :mitte. vepres in via: declina. lassicit. ne pergas dicere , ctuare autem in munis
futurus es homini scientiae naturalis perito, perinde ac fabro aut sutori , si huic vitio verteres, quod eorum quae conficit ramenta ac segmenta in ossicina ejus cerneres. & illi tamen quo projiciant habent: cum universi natura nihil extra se habeat: sed, quod in hac
ejus arte maXime mireris, cum se certis terminis circumscripserit, quicquid intra se corrumpi, senescere, ac inutile fieri videtur, in semet convertit, aliaque ex his ipsis nova producit. adeo ut nec materia extranea
opus habeat, nec quo putrefacta projiciat, desideret. ita contenta manet & loco suo,&materia sua, & arte sibi propria. I. Nec in actionibus languidus ; nec in congressibus turbidus sis ; nec in cogitationibus Vagus ; nec anima praeceps abreptus & temere exsiliens ; nec in vita multis implicitus negotiis. Occidunt, concidunt, diris YNTONINI ν. Σίκυν πικρος ' βα- ω τη οδω'εκκλινον. άρκα. μη πο σεπεσπης, τὸ eέγulra ταδεα , τω κοσμ ω I -
trahentes languide incedunt, - ἁ φέλ-ντεσ ἐώ ἐαπρ Θια, εὐ- ρη τις-- άειν. uti Distae. histor. animal. l. 8. c. I . Gar et T. κρεανο ν proprie de Visceratione usurpatur, in qua κρεα distribuuntur. Verum Marciu noster istic aliter accipit de immanium axq est .
180쪽
te devovent. quid haec obstant, quo minus mentem serves puram, prudentem, sobriam, justamp quemadmodum siquis --ti astans limpido ac dulci, co viciis eum incesserit, at ille nishilominus laticem potui accom
quin & si lutum quis simumque injecerit, disperget cito
diluetque eum, nec eodem in quinabitur. quomodo ergo fieri potest, ut Qntem perennem in te, non puteum habeas si usu assiduo libertatem cum aequanimitate, simplicitate, modestia, quasi nativam tibi reddideris. Qui nesicit esse mundum;
ubi sit nescit . qui nesciti ad quid
natus sit, nec quis ipse, nec quid mundus sit, novit. qui autem in horum alterutro deficit, nec ad quid ipse natus sit, dicero potest. qualis ergo tibi videtur is, qui vanos hominum
efferatorum hominum truculentia, qui congeneres sibi mactant, ossaque eorum distringunt tanquam ad ostam, caynes in fiusta secant, vehit ad lebetem, ut Michaeas loquitur c. 3. v. 3. Quod di Cleoni minatur ille in ristoph. Εquit.
Gata I Compone te vertit Pol d. gigne Casub. qui & φύε legit cum μιρ- active sumi non putatJ phrasis duriuscula, & syntaxis insolens. Itaque suspecta mihi lectio. quam tamen si retinere libuerit, quia alia commoda non occurrit; malim vertere, congenitam ct quasi nativam factibi ustu atque indu Majugi libertatem. In hoc te assiduo exerce, ut virtus quasi in naturam transeat tibi. Gaiah. 2 Quemquamne hominum rudem adeo di vecordem esse, ut an mundus sit nesciati Elementa st. Terra, Cc lum, caeteraque quibus compages haec pulcherrima conficitur, sensus fugere non possunt. Sed longe aliud voluit moninus. Scit nempe mundum esse is unus, qui Unde suerit, a Quo formatus ollin & disposituri Cui sit etiamnum curae, quem denique in hoc universo locum is ipse sortitus fuerit, & ad quid operis a Natura constituatur, capit cogitatque. Duplex enim ista notitia qua & Mundum noscis S teipstim, ita cohaeret bino, ut hac parte dempta, illius etiam uti expers sis necesse est. Dacier. U I Locus Di imod by Cooste