장음표시 사용
101쪽
S. Pius I. rius , hoc est, interprete Cypriano , Sueeessor, quomodo latinos eam πο-c cem usurpasse auctor est Suidas, Pti. -οιι λάδοχ , vicax uxapud Romanos Sueeessor. Aliud vero est Vicorius vivi, aliud mortui . mearius vivi est adiutor, mearius mortui est successor : Ille apud primos scriptores sacros nullus vel rarus hoc vocabulo designatus : hic omnibus Gculis frequens . Romanus Pontifex hac notione in ecclesiasticis monuia mentis Vicarius Sancti Petri passim vocatur , illo nusquam . In Concilio Ephesino Parte II. Actione III. apud Labbeum tomo III. pag. 623. Caelesinus Pontifex vocatur Sancti Petri Decessor O mearius. Apud Bollandum die xui. Februarii tomo II. pag. 69 . num. 38. col. 2. Sanctus Bonifacius Germanorum Apostolus fidem suam ita spondet Gregorio II. Pont. Max. promitto ego Bonifacius , vel gratia Episcopus , tibi, heate Petre Apostosirum princeps, Vicarioque tuo Beato Gregorio Papae, Decessoribus ejus . Consonat ejusdem Bonifacit epistola apud Baronium A. D. 74o. I. Iv. R V. Summorum Pontificum epistolae in Codice Carolino alia exempla suppeditant . Paullus I. epist. x Ix. rogat Pippinum Regem Francorum, ut defendat Ecclesiam Romanam juxta id , quod pollieiti estis Seato Petro , e - ejus Vicario praedecessori nostro , domNO Ogermano meo sancta reeordationis Stephano Papae . Epist. xxxvI. Romani ad Pippinum scribentes , vocant Stephanum Papam imitatorem Beati Petri , cujus vices gerit, dum ejus Vicarias con stit. Rursus Paullus I. Epist. XLII. ad Carolum Magnum , & Carolomannum , Pippini filios, ait, Deum misisse Apostolum suum Beatum Petrum per ejus nempe mearium Stephanum Papam , ut eos & eorum genitorem Pippinum oleo Sancto perungeret. Epist. XLVII. Stephanus Papa iisdem fratribus semel atque iterum memorat promissionem , ab illorum genitore Pippino , Principi Apostolorum ejus meariis factam . Hanc promissionem Beato Fetro
60que Vicario a Pippino & filiis factam repetit Leo Ostiensis in Chronico Casinensi lib. I. cap. vi I i. quo loco alia exempla adducentem vide Angelum a Nuce num .ss s. pag. 32o. Alia item occurrunt apud Henricum Spei mannum in Conciliis Britanniae tom. I. pag. 632. Lupus Abbas Ferrariensis in Galliis epist. lxxxiv. de Leone iv. Pontifice ait :Vicarium Beati Petri Leonem ApostoHeum t ad quem locum videndus Balvetius in notis pag. 4as . Sed adeundus in primis Theophilus Raynaudus in Onomastico pontificio , quod inscribitur : Corona aurea super mitram Romani Ponti is , ubi fuse hanc nomenclationem summi in Romano Episcopo Petri meariatur explanat pag. ia 6. tomo X. Operum. Nec praetereundus Johannes Diaconus in Appendice ad ordinem Romanum
apud Mabillonium tomo a I. Muset Italici pag. ς ε . ubi haec habet: domi-ωνι Papa Sancti Petri mearitis . Ceterum alii etiam Epijopi interdum dicti mearii Sancti Petri , secundarii nimirum; nam Romanus Ponti se X est summus seu specialis Petri mearitis, uti eum apposite vocat Hincmaa us Remensis opust. XLv. cap. xv i. His adde Mabillonium libro iΙ. de rediplomatica cap. II. 3. xi i. in Actis Sanctorum ordinis Sancti Bene -
102쪽
dicti saeculo iv. parte I. pag. 36a. notis ad Pascha sium Radbertum in Vita Sancti Adalhardi. Haec omnia supremum pondus accipiunt a Pontifieali Romano , quod eadem phrasi secundum antiquum morem etiamnum
utitur in examine consecrandi Episcopi post formam juramenti. Adscri-ham verba ipsa Pontificalis : vis beato Petro Apostolo, eui a Deo data es
potestas litandi ae solvendi , eiusque VICARIO , domino nostro Papae , fui ue faecessoribus Romanis Pontificibus fidem , subjectionem, obedientiam per omnia secundum eanonieam auctoritatem exbibere Z Vola . Ouomodo autem Romanus Ponti sex passim dictus mearius c hoc est Sae-ector Beati 'Petri , site etiam Archiepiscopus Mediolanensis a Gregorio
Magno dictus est mearias c hoc est Sueeelsor Beati Ambrosii libro xi i.
epist. I xv. Indict. III. secundum vulgatum ordinem , nunc lib. XI. Epist. iv. His enim verbis stribit ad Clerum Mediolanensem r Vicarius Sancti Ambrosii indignus evidenter ostenditur , si electus a talibus ordinatur , hoc est a non Catholicis . Ita etiam Epistopi Aretini dicti sunt Viearii Sancti Donati . Ludovicus Pius Imp. in Constitutione ad Pasthalem I. Pontificem de rebus Sanctae Romanae Ecclesiae, eum vocat Hi Petri mearium. Dantes etiam in Cantu xxi. Purgatorii: Otie ha 'I Visario di Pietro te piante . Iam redeo ad Cyprianum. Sanctus Martyr Epist. Ixν I. alias Lx IX. ad Florentium haec habet: Ad Apostolos , ae per Loc ad omnes praepositos ,
qui Apostolii VICARI A potestate SUCCEDUNT . Eiusmodi ordinationem SUCCIDANEAM vocat epist. Lx i x. alias Lxxv i. ad Magnum . Suc eidaneos eosdem esse ac Sueeessores S Pharios , iterum epist. II. alias
LXI. docet his verbis r non potest enim iideri eessasse qui VICARIOS Dbstituit, e qui pro se uno plures SUCCIDANEOS suggerit. Quare Gearii Henscheniani, veluti universae antiquitati incogniti, ct Commenticii , evanestunt . Hinc in laterculis Pii & Anieeti iure deserendus vel saltem accurato examine perpendendus est auctor CaisIogi I. qui electiones & obitus Summorum Pontificum per Gonsules primus omnium descripsit post A. D. 3s . nam de Liberio loquens, quem postremum recenset , utitur elapso tempore, fuit. Ante illud tempus annorum numerum ab Imperatoribus, non a Consulibus , Ecclesiastici scriptores generatim inibant, ut Theophilus , Clemens Alexandrinus , Tertullianus, secus ac posteriores, quos a fastis Consularibus annos deduxisse innuit Pearsonius in praefatione ad Annales Cyprianicos β. v. Laudati Catalogi I. auctor Pontificum tempora per eonsulatus recte digessit: sed tamen primorum Pontificum annos eum ignorasse Pearsonius ostendit. In Pii quidem & Aniceti laterculis menda jamdudum ol secerat etiam Johannes Cuspinianus , qui eundem Catalogum I. sparsim in suos fastos transtulit; ideoque Onuphrius Panvinius , & Baronius illum deseruerunt , & Pagius etiam deserendum sanxit A. D. 6 . q. xvii. quoniam tibi de Pio sermonem Deit , vel eorruptus est, me auem Hlius Orontei auctor 'Uni , Aniceti, e - Pii Deeessiouem, est. eorum Sedis durationem lanoravit.
103쪽
Hoc idem repetit A. D. I 6s. Ii I. S a Bucherio , qui eum primus vulgavit , eonfusior vitio fur usque ad Calliseum , post hune paulla disti, flior, maxime post Lucium agnostitur . Sane in hisce principiis non ita certum esse , ut possitfidem ficere indubitatam, post animadversam in Fio edi Aniceto di ultatem , ingenue fatetur Papebrochius in Propylaeo par. I. pag. 2 7. III. Sed non ego propterea archetypum & primigenium Catalogum I. unde vulgatae apographa prodierunt, in successionis ordine digerendo esse corruptum facile adsentior . Siquidem Cuspinianus A. D. Is 6.
pag. 434. Pium statim post Hyginum locavit his verbis , ex suo ejusdem
Catalogi codice allatis : Pius ann. xx. cpro xv. m. Ii I. d. XXI. fuit
temporibas Antonini Pii a Cons. Gari, edi Severi usque duobus Augustis . Sub hujus episcopatu frater ejus Hermes Iibrum seripsit, tu quo
mandatur , contiueturque quod ei praecepit Avelus eum venit ad eum iubabitu pastoris. Cuspinianus pag. 43 a. monet Curi edi Severi Consulatum se conjecisse in A. D. 148. sed male ominatur , ordinem Pontificum sic videri praeposterum . ratus. Eusebium post Mutinam ponere Anicetum Romanae riclesiae Discopum DECIMUM : quem errorem supra abunde resutavi . Idem Cuspinianus A. D. I a. pag. 439. ex suo codice Soterem Pii successorem statuit praeterito Mniceto , quem Bucherius de Doctrina temporum pag. 2 . testatur desiderari etiam in schedis Heriberti RORVVeydi, e vetustissima membrana Io: Brennerii descriptis, sibique oblatis a JO: Bollando . Hac eadem membrana Cuspinianum in suis Fastis
usum pro certo habet Bucherius pag. 24s. Sed errat, nam codicem Cuia pinianeum , alium a Brenneriano , adhuc servari in Bibliotheca Caesarea docet Petrus Lambecius tomo IV. pag. 2 3 . idque etiam ex Conrado Jan- ningo amico nostro se didicisse amrmat Schel stratius tomo I. pag. et 27. Hen schenius in diatriba praeliminari ad Maium *. ix. tradit, Bucherium primum omnium edidisse Rosv veidi apographum , ex Bollando impetratum e cuius postea editionem puram putam se expressisse fatetur idem Henschenius . Quamobrem assequi nondum potui , cur in Henscheniano exemplari, quod nobis pro Bucheriano venditatur , compareant Anicetur , Seutherus , Zeporinus , qui omnino absunt a Cuspinianeo, Bucheriano, & etiam Sirmondiano , mox memorando ς quum omnia haec apographa ex uno & eodem sonte manaverint. Etenim codex Caesa reus, qui est recentior, vel descriptus fuit e Brenneriano vel uterque ex alio vetustiori r quae est sententia Ianningi apud Scheistratium pag. 3 37. 3 8. Neutiquam vero Bucherianus codex ex Caesareo prodiit, ut eidem videbatur Scheistratio . Nam Bucherius , ut vidimus , et empsi mam Brenneri membranam appellat. Sed Caesareus codex non est membraneus : neque Henschenius c si ipsi credimus alio exemplari, quam Bucheriano iisus est, secus ac putavit Schel stratius. Haec omnia fusius, quam alias oportuisset, ideo sum persequutus , ut hinc pateat, Henschenium consilio praepostero Catalogi I. lacunas ex Catalogo II. clanculum supple-
104쪽
supplevisse. Hoc male factum queritur Pagius A. 6 . l. vii. melius a s. Pius I. Bucherio actum animadvertens , qui suum illum Catalogum I. ex Scheialas. II. C. iiI. dis Rosvveydi, verbum de verbo , descriptum , vulgavit, probe noscens, in codicibus , inscriptionibus, numisque exprimendis , ipti etiam errata, Iectorum oculis esse repraesentanda , ut verum sensum ipsi suo marte exsculpant. Eiusdem Catalogi I. apographum , manu Iacobi Sirmones exscriptum , & Bucheriano respondens, ut testatur Pagius ex Io: Harduino , exstat Parisiis in Collegio Clara montano . De hoc me quoque jam dudum certissimum reddidit, qui utrumque ductu ejusdem Harduini in Iocis suspectis , me rogante, diligentissime contulit, dum olim esset Parisiis , Iulius Imperialis , nunc Sancti Angeli Princeps, quem honoris
IV. Ex his , quae satis longo , sed sorte non prorsus inani excursu , a me dicta sunt, colligo, sanctum Pium Aquileiensem, in Summi Pontificatus cathedra statim post Hyginum omnino sedisse , & secus opinantium enfugia magnis alucinationibus patere . Hoc percepisse videtur Hen schenii discipulus Papebrochius, ut ipse de se testatur in Propilaeo par. I. pag. 23. relerentissimus auctoritatis eoaevae. Ipse enim Hegesippi & Irenaei testimoniis perpensis , ut Pium Aniceto praeponeret, aliud c aeque tamen infelix medium tentavit, invertens nimirum posteriores utriusque Pontifi-
cis consulatus ς ita ut Pius , qui in Catalogo dicitur sedisse a Consulatu Gari O Severi usque duobus Auxustis, sedisse dicatur usque Praesentee - Rufino, sub quibus Catalogi tradunt obiisse Anicetum; quem Papebrochius sedisse fingit a Consulatu GaIlieani Veteris usque duobus Augustis . Sed vir industrius etiam hac mutatione facta , sahulosis nihilominus Magistri sui Vicariatibus eget ad successionem Pii recte firmandam , quia spacium regiminis in Catalogo expressi, nonnisi per Visarium impleri
posse arbitratur , ideoque hujusmodi, ut ipse vocat, divinationem, veluti inanem omnino respuimus. Ouin vero in Catalogo i I. laterculus Aniceti praepostera librariorum oscitatione ante Pium,quem sequi debebat,trans- Iatus fuerit, non est cur dubitari possit. Hunc eundem errorem primo
auctori libri Pontificalis inde adhaesisse pro certo habet Schel stratius tomo I .pag. 393.Optatus & Augustinus sub finem saeculi iv.vetustius exemplar sequuti videntur, ex quo Catalogus i I. usque ad Felicem N. deductus processerit. In eodem libro Pontificali error ineptus celari profecto non potuit: ibi enim Hvinus X. praesignatur, Anieetus vero XII. Quare in primaevis ejusdem libri Codicibus MSS. Pium medium, eundemque XI. intercedere debuisse, res ipsa loquitur . Eum sane in duplici Florentino intercedere iam notaverat Lucas Holpenias apud Schel stratium tomo I. Pag.4is. qui pariter id collegit ex Codice Reginae Suecorum, idemque ex Regio , Maetarinteo & Thuaneo descripserat Carolus Annibal Fabrotus in variis lectioni hus ad calcem Anastasii magnae editionis pag. 2ς 3. 29 a. Praeterquamquod Pium in Anastasianis Codicibus Onieeto praeponendum ex unis utriusque consularibus notis, licet in secundo mendosis ,
105쪽
s. PIUs I. e. incitur: quum enim Pius sedisse dicatur Consulatu Clari se Sever; .L I-C HI, qui incidit in A. D. i 46. lecundum Fastos Norisianos; Anicetur vero a Gallieano & Vetere, qui Consules processerunt A. D. Iso. inde planum fit Anicetum post , & non ante Pium sedisse . Eosdem Consules ex duplici Catalogo iam allato , dubio procul auctor libri Pontificalis mutuatus est. Haec omnia in Catalogo II. integrum Aniceti laterculum , exscriptorum indiligentia , Pio praepositum fuisse, confirmant; unde error in alios manavit , ct primo in optatum, quem ex rationibus jam adductis , Catalogus I. fallere non potuit, quod male suspicabatur Pearsonius in operibus postumis pag. 266. Subinde tamen optatus fortasse Augiistinum fefellit .
Iam vero ulterius procedamus . U. Certus annorum numerus, quos Pius in pontificatu transegit, ex
recentium , & paullo antiquiorum Ecclesiasticis monumentis difficultereolligi potest. Nam Gilbertus Genebrardus in Chronographia lib. ii I. pag. i 98. Baronius A. D. 167. I. I. Bl Ondellus in Apologia pag. i 8. Peta vius lib. xi ii. de Doctrina temporum, &Pagius A. D. iso. q.xx.& I6s. I. i i l. in spacio hujus pontificatus definiendo, sibi non constant. Idem offenditur in vetustis Catalogis Hen schenianis tomo I. Aprilis , Sehel stratianis tomo I. Antiquitatis pag.4 4. 633. 6so. Mabillonianis tomo I. Analectorum pag. 426. S Pagianis tomo I. Critices. Anastasius etiam vel Damasus , Ado Rosvνeydi, Usuardus Florentinae editionis , & Martinus Polonus in Chronico pag. II. editionis Io. Fabricii, plures aut pauciores annos Pio Pontifici tribuunt. Ab his omnibus quam longissime abiit Pearsonius pag. a I. qui unum Eutychium Alexandrinum, saeculi decimi seriptorem , eeteris monumentis praeserens, Pium tradidit Roma nam Cathedram implevisse ab A. D. ia7. ad annum i 42. R licet scriptores antiqui ad unum omnes sub Antonino Pium claruisse testentur , ipse ex suo illo Eutychio Pium retro ad Imperium Hadriani detrusit, universa profecto antiquitate reclamante . Ex hoc opinionum dissidio nihil certi educi potest, quum antiqui Catalogi arbitrio librariorum aucti & immutati suerint. Ego tamen dum Pii annos alii augent, alii minuunt, Livia num illud re zogito lib. xxv I. cap. x L i x. si aliquibus assentiri neeesse est , medias illima veris sunt. Quare in ea sum sententia , ut religio apud me sit recedere ab Eusebio, qui, prae aliis diu noctuque versatus in tabulis Ecelesiasticis , res Christianas, & singulatim Romanae Ecclesiae, centum S quinquaginta annos post Pium , literis consignavit, ob oculos habens certae fidei icripta Hegesippi, eidem Pio aequalis. Contra, Eutychius, scriptor novus & externus,cujus Historiam Eduardus Pocockius A.D. 1638. ex Arabico ah se in latinum sermonem translatam, vulgavit Oxonii apud Hum Dedum Robinson , veterum Romanorum Pontificum tempora scire non potuit, quum etiam decesibrum suorum , quae tamen ab Eusebio discere potuisset, gesta ignoraverit, singulisque propemodum narrationibus cratas & saeclos errores chronologicos immiscuerit, ut hene adnotat Pagius A. D. i 67. j. I II. Barbarum huiusnodi auctorem apud Pearsonium& Hen
106쪽
R Henricum Dodvvellum fidem meruisse, eo magis mirari subit; quo ex s. Pius I. ejus scriptis constat, non solum cujusque Pontificis tempora ab illo sepi Lis. Us
ne ignorata, sed & nomina ridicule corrupta , nam minum vocat Eugenium, & 'Piam mutat in Marcum. Itaque vere Guillelmus Cave in Historia literaria A. D. 93 3. plurima apud Eutychium occurrere observat,
anilibus fabulis simillima : quae si non ex proprio eerebro finxerit, saltem
ex futilibus Gelesiae suae monumentis hausit. Eusebius ergo lib. I V. cap.X I. suae Historiae quindecim annos Pio tribuit his verbis r Romae quam Pius anno episcopatur fui UNCTO DECIMO vitam eum morte commutasset, Anicetus Geusiae illius Antisses factus est . Eundem numerum servat Eusebianae Historiae interpres Rufinus, R exscriptor Io: Zonaras Annal. lib.XI I. cap. l. pag.s94. editionis tangit. Item plerique omnes Eusebii Codices editi & MSS. melioris notae, ut fatetur Dodu vellus ad Pearis senium pag.38. Chronicon etiam Eusebianum , a Scaligero , & A uberto Miraeo vulgatum , sub Olympiade ccxxx. Nicephorus in Chronographia pag. ii. prosper in Chronico Labbeano pag. 32. S Chronographus Sa-- Leibnitii pag. 26. Haec produnt, Hensthenio recte visum , in suo Catalogo I. c qui, ut diximus, a Bucheriano differre non debuit numerum annorum Pii, corruptum , & pro xv. olim scriptum fuisse xx. proclivi enim lapsu X. pro V. scribi potuit . Hoc idem amplius firmatur , quoniam a Consulatu Clari SeΦeri usque duobus Mugustis , sub quibus in Ca . talogo I. Pontificatum Pius tenuisse dicitur , non xx. sed XV. tantum an nos praeterlapsbs , ipsa Consulum Collegia , ibidem expressa , certissimum reddunt: nempe ab A. D. I 46. usque ad A. D. I 6 I. Hunc calculum
illi antefero , qui arrisit Sebastiano Tillemontio in Commentariis Historiae Ecclesiasticae tomo II. pag. 3 ia. & in notis pag. 6sq. dum ab A. D. I 42. ad annum is . pium vixisse , falso arbitratur, ex Chronico Eusebii.
Quum in Catalogo Bucheriano Pius sedisse dicatur a Consulatu Clari OSeveri craerripe Sex. Erubii Clari , ct Cn. Claudii Severi usque ad Consulatum duorum Augustorum c seu M. eAntonini Veri, & L. Aurelii
Commodi recte inde consequitur, Pium Pontificatum rexisse ab A. D. I 46. ad annum i 6 i. ex Fastis Norisianis, sive ab anno Ix. Imperii Antonini Pii ad annum I. M. Aurelii Antonini Veri. Quare non video cur Bucherianus Catalogus sit abiiciendus, ubi in ordine successionis fideliter exprimit Hegesippum S Irenaeum: in annorum numero tempus in Historia & Chronico per Eusebium Pio adsignatum , undequaque confirmat, ct duplex par Consulum , in eodem Catalogo expressum , vitium , in an
norum numero & termino cubans , luculenter emendat .
VI. Iam vero alia difficultas excutienda est, utrumne scilicet Pius maror obierit. Genebrardus superius adductus quaestionem proponit, sed neutiquam solυit. Onuphrius Pan vinius in notis ad Uitam Hygini, a Platina scriptam , audaiar negat, Pium martyrium fecisse, quia in
optimi Prineipis Antonini Pii tempora ineidit, quem ct perseeutioneris nos cohibuisse ,-Christianis a qu im fuisse , patet ex ruphinno . In eadem
107쪽
S. Pius I. dein sententia est Tille montius , propterea Baronium carpens , quod dict LC. HI.,i.Julii , & A. D. I 67. ἔ. I. ut Pium martyrem faceret, tetera quaque , ut ait, ecclesiastica monumenta , Missutia, breviaria ,- Iar rougia cita .erit. Baronii verba haec sunt in Annalibus : P;us Papa martyr eo-νοnatur : ea enim die natalis ejus mar rio illustratus, in eeelesiasteirrabalis notatus antiquitus reperitur . In Martyrologio autem sic loquitur die xi. Julii: revera 'fum mar rem vita functum vetera quaeque ecclesiastica monumenta testantur , ABFales, Treviaria, ae Marorologia euncta . Inde Tille montius haec subiiingit: vellem pauciora testimonIa generatim , O plura singulo tim citasset. Addit, quaecumque de Sancto Pio in scriptoribus paullo antiquioribus reperit, sibi adnotata r ex recentioribus Molanum, qui A. D. Is 68. sesto Pii adsuto , Usuardum interpolaverat , non expressa nota martyrii ; in altera editione A. D. 1683.c immo is s. martyrii notam primum omnium expressisse. Sed, viro eximio , haec humanitus excidisse , statim patebit. In ecclesiasticis tabuialis Pii depositio consignatur die xi. Julii , quo e vita migravit A. D. I 6 I. ut vidimus . Hoc eodem anno die v II. Martii, T. Antonino Pio demortuo , imperare coepit M. Aurelius Uerus , ut ipsemet I ille montius ostendit in Historia Imperatorum to. II. pag. 379. 4s9. Sub hoc Imperatore in Christianos saevitum idem auctor accuratissimus docet testimoniis Chronici Eusebiani,Orosii lib.vIII .cap. xv. Augustini de Civitate Dei lib.xvrir. cap.hit. & Sulpicii Severi lib. u. Historiae sacrae: idque confirmat Theodericus Ruinarius in praefatione ad Acta martyrum *.3.Cur ergo in M. Aurelii persecutione,quam iidem auctores quartam appellant,Pius martyrio coronari non potuit Sed etiamsi sub Antonino in coelum receptus His.set, martyrii laurea non ideo illi auferenda , quippe sub ipso Antonino Christianos ad necem quaesitos egregie docuit Ruinarius , ita ut Pan vinius S Tille montius , Antoninum persecutiones in Christianos cohibuisse non recte censuerint . Sed nec minus viri docti falluntur , dum gloriosis martyrii praeconio Pium in sacris Fastis ornari negant & pernegant . Contra enim stat antiquissimum Martyrologium Gellonense , editum a Luca Dacherio in Spici legio tomo xii I. in quo ita legitur pag. 4o6.
v. Idus γulii Pii MARTYRIS. Festum etiam Sancti 'Fii Papae edi, MARTYRIS praesert Martyrologium Usuardi impressum Florentiae apud Franciscum de Bonaccursiis A. D. I 86. S mox Papiae cura Antonii de Birretis A. D. I 48 . in ψ.' quam editionem pauci norunt. Ad haec Martyrologium , secundam usum Romanae Curiae, quod prodiit Uenetiis apud fratres de Sabio A. D. isa a. in .' S ibidem editum A. D. is 48. in is antea emendatum per Bellinum de Padua . Aliud etiam Martyrologium secundum usum 'mana Getesiae inscriptum , in Bibliotheca Telleriana Parisiis Cod. i s 3. His editionibus undequaque respondent Usu ardi Codices MSS. Vaticanus s4II. Ottobonianus R. vi. 39. Chisianus 43 p. ct etiam meus . Addatur benensis in tabulario Ecclesiae principis, Florentinus in Bibliotheca Laurentiana , ct Narniensis, qui Patarium seu Mar-
108쪽
6rοIMIumseeundum consuetudinem Romana Cariae inscribitur in pluteis
Casinatensibus, Martyrologium Augustanum tomo vir. Iunii Bollandiani pag. go. & Labbeanum ibidem pag. 27. Alios sex codices Usuardinos , martyrium Pii adserentes,laudat V.C.Io:Baptista Sollerius in auctariis ad Usuardum , Antuerpiae editum A. D. 1714. pag. 394. Consonant Petrus de Natalibus lib. ur. Cap. LxxxII. & Dantes in Cantu xxvii. Paradisi . qui omnes Pium mar rem vocant. Ad haec Sanctus Pontifex cum apta pellatione mar ris prostat in Kalendariis, duplici Missali membraneo &Breviario praefixis, quae apud me sunt. In Kalendario etiam BreWiarii Ecclesiae Parentinae , secundum ritum & consuetudinem Patriarchalis Ecclesiae Aquileiensis, inque meo Missali chartaceo , secundum morem Romanae Eeclesiae, scripto per γο: de γueobello de Capua in Sala Comitio
Altavillae , mense Aprilis A. D. I 83. Pro eodem martyrio stat Missaleseeundum consuetudinem Romanae Curiae editum Neapoli per Matthiam Moravum 34 7. Kalendarium , quod Cardinalis , pietatis & doctrinae laude insignis, idemque mihi plurimum Venerabilis, Iosephus Maria Thomasius , vulgavit cum Responsorialibus & Antiphonariis Ecclesiae Romanae r vetus etiam Litania ab eodem summo viro edita in antiquis libris Missarum Romanae Ecclesiae pag. Ii 8. ubi hi versus leguntur . ne Stephanus, Linus, Clemens, Anactetus, O almus
stur, Alexander, Corneliusque , EIUS ,
Hippolytur, Vitus, Laurentius , atque desus cir Mogonusque pius nos miserando juvent.
OMNES MAT TRIO Georati in nomine orsi
Upieui tester purpurei proceres . Denique , ut plura Missalia & Breviaria omittam , quae Bibliothecae Uaticanae forulos gravant, idipsum legitur in X alendariis ante Missale &Breviarium Mst. Tabularii Basilicae Lateranensis ς in Missalibus Mss. Bi-hlpothecae Laurentianae , & Sanctae Crucis Florentinorum . Item in aliis , Romae apud Marchionem de Maximo , ct apud Sanctam Crucem in Hierusalem Cod. 84. Adhuc accedat duplex Breviarum M S. Bibliothecae Collegii Romani Societatis Iesu , S aliud apud Nobiles de Sanis in Civitate Senarum . Ab his non discrepant typis edita Venetiis per Gregorium Dalmatinum A. D. 348 I. Lugduni typis Blasii Guidonis A. D. iss Aquileiense, Venetiis excussim per Andream de Torresanis A. D. I 496.& Missale pariter Uenetae editionis apud Lucam Antonium Junctam A. D. Is I9. His addatur Breviarium Romanum de Camera inscriptum, S Venetiis editum apud eundem Iunctam A. D. Isso. in solio . Anne hoc erit multa testimonia generatim , ct nulla sintulatim citasse Licet ergo Molanus in eodieibus Usuardi, ab se in spediis , Pium Mar- rii nota illus rem Brtasse non reperit, ideoqte ex Martyrologio Romano, suae Usuardi editioni eam superaddidit, non inde consequitur , in reliquis exemplaribus Usuardi, Martyrii praeconio Pium caruisse . Itaque jure Baronius , post Petrum Galesinium, in notis ad diem XI. Iulii, L & Fran
109쪽
S. PRIs I. Franciscum Maurolyeum,Sanctum Pium ex Martyrologiis, Missalibus, i & Breviariis, marorem dixit. Ea vero generatim, non singulatim
laudavit, ne spissa recenso ne lectorem obrueret, quod si Vir magnus praestitisset, me hoc onere liberasset. Quanquam Uero in uno S altero Maria tyrologio , Pii Pontificis martyrium reticeatur, haud propterea dicendus nere violenta non obiisse r quod plerisque primi S secundi Saeculi Pontificibus contigit.
I. Gesta Sanni Pii ἰn episeopatu , di duplex Epistola deeretalis sub ejus
nomine confitia . II. Prima ex aIiis duabus episeolis ad Fugitim Viennensem . eidem Ponti ei vindicatur . Ii I. ltera etiam . IU Primi Viennenses Episeopi contra TUlemontium suae Sedi redduntur . U. Globium 'it tunica solis Dis Opis propria . VI. Epistola Sancti Pii , a Blandelio . vallaeo , edi Salmasio in suas sententias inique detortae .
VII. Fermultis viris MLiis probata . I. U AE Sanctus Pius gessit in episcopatu, paucis recensentur ab Anastasio , vel Damasis . I. Decrevit , haereticum venientem ex Iuri orum haeresi, suseipi, baptizari . Petrus Boerius , Ur vetanus
episcopus , in Glostis M sis. monet, baeresim large heic sumi pro Iudaeorum infidelitate , idque non a Pio tantum , sed ab aliis multis statutum . Baronius A. D. t 6 . .iI. per hane haeresim putavit Cerinthi sectam significari, quae prae ceteris studebat Ebraicis ritibus . Eandem a Pio innui Epist. I.ad Iustum Viennensem postea videbimus a I.Thermas Novati in Vico Patricii, idest subtus San fiam Mariam ad praesepe , ut scribit Boerius, idem Pius in Ecclesiam sub nomine Pudentianae, rogatu B. Praxedis consecravit, ubi Pius saepe incruentum sacrificium obtulit. HI. In lavacro ab se ibidem constructo plures Christo regeneravit . IV. Ouinque ordinationes fecit, & denique obiit die x s. Iulii , depositusque est apud Sanctum Petrum in Vaticano, ubi adhuc eius Corpus quiescit cum hac recenti epigraphe, SANCTUS PIUS I. teste Francisco Turrigio in Cryptis V aticanis par. i. pag. 8. Petrus Mallius , qui sub Alexandro III. Pontifice scripsit Historiam Basilicae Vaticanae, Pii Corpus ibidem locavit tomo vii. Iunii Bollandiani pag. 4 i. ejusque natalicium tanto ante Vaticano adsignaverat Ado in Martyrologio die xi. Iulii. Baronius A. D. I ς 9. I. ait, Pium anno II. sui Pontificatus Paschatis solemnia , ex Apostolica traditione , diei Dominico illigavisse , ut Eeclesias Iudaizantes eorrigeret , quae illud more Ebraeorum luna xiv. celebrant. Huius suae narrationis auis rem Raronius facit Eusebium in Chroni eo . cuius aliqua editio Pio reapse illud decretum adsignat, ut Basileensis Flen-ricpetrina anni is 49. Sed a Mombritiana reliquarum principe, omnino
abest. Ad haec in nullo ex eodicibus Mis. se id reperisse testatur Arnal Distrigod by Corale
110쪽
dus Pontaeus in notis ad Chronicon Eusebii pag. 63 s. & etiam Scaligernum. 2 Is 8. qui addit, hoc Marianam a. Seda , Bedam a libro Hermae vocopia in sua Chronica transtulisse ab tuis in Eusebianum textum
ab editoribus admistb. Errat Scaliger ; non enim Beda, aut Marianus de huiusmodi Pii decreto uspiam meminerunt. De Paschate autem vulga tus liber Hermae penitus silet. Beda in Chronico haec tantum habet . Operum tomo II. pag. I 8s. Sub Pio , episeo m , Hermes scripsis librum , qui ieitur Fastoris, in quo prae tum Araeli eontinetur , uppaseba ae dominieo celebraretar . Nihil amplius affert Ado 2Etate V. A. D. I t. Marianus & Regino in Chronicis apud Io: Pistorium to. I. pag. 4. 379. His ergo auctoribus minime innotuit Deeretalis Diseoia Ι. quam postea sub nomine Sancti Pii fallarii obtruserunt, ubi inter cetera, M.hac paschatis celebratione agitur, quamque censorio stilo percellit David Kondellus in Pseud Isidoro pag. i 9 . Sc cum eo etiam eruditi
Catholici, unam verborum atrocitatem auctoris heterodoxi damnantes. ut testis est Pagius A. D. ioci. HI. Ea tamen epistola apud Gratianum
saepe laudatur, ut Dist. LXXXIII. C. Ruid enim prodest . Rursus III. Oii V. C. Si quis vero . v1. F. C. Oves pustorem . Illius etiam fit mentio De poenit. Dist. III. C. Nihil prodest . De Consecrat. Dist. Ii I. C. Nosse , & j ist. v. C. Nihil enim prodest . Porro hese epistolae consarcinandae, scripta , Pio recentiora , centones subministramini, puta Biblia Latina post A. D. per Sanctum Hieronymum recognita, S. Leonis epist. XXXIV. Sixtus Pythagoricus per Rufinum circa A. D. 4 . latine redditus , Hormissice epist. xxv. A. D. si . data, Caeserit Aresalensis Homilia XXI r. Isidori Hispalensis sententiarum liber ii I. Anastasius S collectio Hadri
ni Ι. A. D. 8 s. vulgata . Ivo in Decreto parte IV. cap. III. primuS Omnium hujus epistolae laciniam adduxit. Ivonem sequutus est Gratrimis, itidem in Decreto, par. III. dist III. cap.xxi. R deinde Petrus de Natalibus in Catalogo lib.vI. cap.Exxxh h. his de Sancto Pio recitatis:βι ejus E seopatu Hermes Iibrum composeit, in Mo mandatam continetur , quod
ei praecepit Angelas Domisi eam ad eam venit is habita pastoris, . pracepi3 e. , ut Sanctum pa*ha die dominico eelebraretur : qmd e, ipsisFias Discopus CONSTITUIT . Alteram epistolam decretalam , Pium mentientem , quae inscribitur halleis truas, quaeque in praediis sacra usui mancipatis non alienandis versatur , post Blondellum explodit Philippus Labbens in Conciliis tomo h. pag. De utraque sic censiit BaroniuS A. D. 166. g. iv. Lexantur duae alia prolixiores Pii epistolae , de quibus ulli disseruerunt. Censtra laconica & tanto viro clivinissima Sed
Henricu S Pallassius noster lib. vi I. pag. Cael. non modo placitum illud vulgare de paschate, sed utramque epistolam Pso a dicavit: quae tamen omnia Pearsonius pag. ii 8. ex narratione libri Pontificalis coaluita opinatur. In posteriori epistola, apud Gratianum semet, iterum, Stertium laudata xi. Q. t. C. Si qais Sacexdotum . MI IL C. Prx
dia divinis; dc xv ii. Im4Meut qui exstant fragmenta ex Bibliis L a Hierony