장음표시 사용
81쪽
CORNELIus Epigrammata inscribit, Tarvi sit natus die xx. Iunii A. D. I 8 faex V-
GALLUs. nealogia MS. apud U. C. Apostolum Zenum, A. D. Iscii. quo, ut dixi, --I CAP.1A. Gauricum, adolescentem , vocavit, aetatiS suae annum XVI. agebat, Pomponius circiter xIx. tunc enim uterque simul Patavii studiis operam dabat Raphael Regius in oratione ad Io. Baduarium, anno Iso8. quo edi ta fuit Venetiis apud Georgium de Rusconibus , ait Pomponium adhuci Patavii moratum S pridem operam dedisse Io. Calpurnio in eodem gymnasio Patavino ; quae ideo scrupulose adnoto , ut juvenilem hanc fraudem S lusum vanis adolescentibas condonemus . V. Priusquam de persona Maximiani, deque aevo, quo claruit, disserere instituo , notare praestat, fuisse Etruscum. Hoc non semel de se testatur. Elegia I. Ergo his ornatum meritis ETRURIA sViri, Optabat natis me Deiare suis . Elegia V.
His me suseipiens ETRUSCAE GENTIS alumnam. Involvit patriis Graia puella dotis .
Sueeubui fateor , Graia tam nescius artis, Sueeuhai TUSCA plieitate senex. Ouod Maximiani aetatem spectat, Deirius in codicibus MSS. eandem sub- odoratius emporibus Boethi; vixisse monuit in notis ad Senecae Hippolytum pag.93. Sane ipsemet Maximianus in Elegia IlI. non obscure id prodit.
Hie mihi MAGNATEM SCROTATOR MAXIME RERUM
Nam eum me curis. intentum saepe videres
Nee posses caussam ποθere tristitiae; Tandem prospiciens tali me peste teneri . Mituas alloquiis pandere elausa jubes . Haec nimium quantum congruunt clarissimo Consulari S praestanti philosopho Severino Boethici, qui praeter alios librum de Consolatione composuit, obiitque Theoderico Rem Gothorum .. sub quo Maximianum foruisse mox apparebit. Idem, quem dixi,Detrius,in suis Codicibus MSS. legerat Sobeti, non Tobetἰ , quod est a manu Gaurici, etiam in editione Pithoeana. Verum lectionem Detrii prima editio Parisiensis , membranae Goldasti, & ceterae omnes confirmant. Codex Patavinus habet Sobeti, Vaticanus & Palatinus Toeei, Ragusinus aliique Boeti . In hoc lando arans Goldastus, nonnulla apte suggessit, quibus judicium suum non satis strenue interposuit Reinesius Epist.lxxxI. ad Daumium . Nos rationibus ntrinque subductis , S quibusdam ex nostro penu depromtis ,
Iem non admodum notam pro modulo illustraturi,per singula ibimus. In Elegia I. Poeta testatur, se adolescentem in utraque palaestra , declamatoria S gymnica exercitum , pro palma certasse ; gratia , venustate, agi-
82쪽
agilitate, eantu, venatu, arcu, natatu , Valetudine , & eorporis viri. ConmLωbus , vigilia , temperantia ; sed etiam temulentia , aequalibus suis locum GA . praeripuisse . Ouod ait Maximianus , se arte declamatoria pro palma, M a C P ιιLinque palaestra & cursu certasse, hoc unum, si alia deessent, plane ostendit, multis eum saeculis ante x ii. floruisse, quando scilicet Romana juventus hisce artibus etiamnum exercebatur , quod iterum arguet oscitationem Bernardi Monetae, Maximianum ad saeculum xii. detrudentis. Audi
Uegetium inculi v. striptorem lib.Ι.de Re militari cap.HI.sudorem cursu campestri exereitio collectum nando, juventus abluebat in Tiberi . Hoc idem se fecisse , ait Maximianus Elegia I. Est quidem ille poeta barbarus, at non ideo saeculi mi i. Eius barbaries ea est, quae taculis v. d. v I. usuerat ut periti norunt. Ortum, altumque in Tusciae Suburbicanae Opido quoppiam , Tiberi adiacente, puta Hortana Colonia , innuere videtur hoc carmen de se iuvene ab illo prolatum
Itinabam gelidas TINERINI FLUMINIS andus.
Cum ergo Maximianus Boethio, qui Consul processit A. D. familiariter usus fuerit sub Theoderico Rege Gothorum , ad eum sine dubio reserenda erit Epist.xxi. lib.I. Variarum Cassiodori, hac epigraphe prae. notata : MAXIMIANO Viso illustri ct Andreae viro Senatori Theoderieus Io, qui ratiocinia fabricarum & operum publicorum urbis Romae utrique commendat. Idem Maximianas memoratur etiam epistola xxii. libri iv. Reinesius Goldasto succenset, quasi inscriptionem epistolarem , jam recitatam , non viso Casiodoro , pro marmorea venditanset; quanquam Goldasius pro titulo epistolae, nec secus , eandem exhibuit . AEque iniquum se ostendit Reinesius ubi ait, Goldastum gravius eris rare dum Sigias U. S. exponit Viro Senatori, non ut debuit, Viro De-Habili : nam Goldastus notas compendiarias U. S. minime exposuit, sed retulit verba integra Cassi odori , penes quem prostant bene multa hujusmodi exempla, ut lib.I. epist. x x. --, Verbusis Viris illustribus Senatorἰbus . Epist. xxi i. Mareelis Viro Senatori, Epist.xx IV. Sabiniano Gro Senatori , S huiusmodi alia sexcenta . Neque dicendum,
in editionibus verba temere extensa suisse et eadem Enim prorsas Ieguntur in operibus Cassiodori, quae Iohannes Garetius, monachus Sancti Mauri ad fidem veterum Codicum MSS. emisit Rotomagi apud Ludovicum Billaine A. D. 16 9. duobus voluminibus in larma solii. Quia vero Maximianus Elegia v. gloriatur, se legati munere functum apud Gar gentes , ob geminae paeis 'dus percutiendum , scite monet Goldastus , ad Anastasium Constantinopolitanum Imperatorem, qui A.D. 49 l. Zenoni successerat, & ad Regem Theodericum, id pertinere. Hanc suam Legationem sic declarat Poeta Elegia v.
Missas ad EOAS L BGATI MUNERE 'ουAus
Dum studeo GEMINAE eompouere FOEDERAE PACIS,
83쪽
CORNELIUs,his cognoscimus , Maximianum ad Eoas partes , idest Constantinois GALLUS. polim missum , ut gemina pacis faedera componeret, nempe inter Imperav-I CAP.MI. Orientale & Italicum ς Anastasius enim in Oriente , Theodericus in Italia rerum potiebantur . Legatus hoc loco non est qui Procoiisulibus inprovinciam ituris vicaria potestate adiungebatur , sed qui posteriorice. o dictus est Osssus. Hujusce Legationis diploma recitatur a Cassiodoro lib. I. Variar. Epist. l. ubi Theodericus poscit ab Imperatore Anastasio , ut secum foedus sanciat: propter quod binos Legatos ad eum se
mittere ait: proinde Illum-Illum LEGATIONIS Olpeio ad ferent imam pietatem vestram credidimus destinandos , ut sinceritas FACIS . quae caussis emergentibus eu Nincitur fuisse vitiata detersis contentioni-htis , in sua deinceps firmitate restituta permaneat: quia pati vos non ereis rimus inter D TRAS DE T publicar, quarumsemper unum eo ussub antiquis Principibus fuisse declaratur , aliquid discordiae permanere .
Ad hanc pacem alludens Senatus Romanus , Anastatam Augustum affatur verbis, quae Hormisdae literis intexuntur apud Baronium A. D. q. xLIV. proinde , piissime Imperator , hare suo nomine Seuatus serenitatis tua elementia provocatur adjunxit , ut qui animo quam benigno in
STRA2DE Republica concordanda fuisti , tum esse pio in Ecclesiae redinis
tegranda unitate noscaris . Nam, ut PAX illa RQuorum tantum scitur
prodesse subjectis , sic haec rellaionis , cum populo suo proficit imperanti .
Avitus Uiennensis epist. LXXXIV. apud Sirmondum tomo II. Operum
pag. i et s. sub nomine Sigismundi Burgundiae Regis , ad Anastasium Imp. de ea pace sic scribit : Specialius securitate concepta , quod rector Italiaec Theodericus ) de PACE vestra publice plauderet, ct rumore dispersoνedditam sibi orientis gratiam coloraret. Apud Procopium lib. III. de Bello Gothico cap. xxI. Totitas Justinianum Augustum alloquens eandem pacem his verbis pariter memorat: petimus ut commoda FACIS c, amplectaris ipse nobis concedas r quorum momenta atque exempla nobis
suppeditant innastasius ct Theodericus. Legatorum nomina, qui hanc celeberrimam in Aula Constantinopolitana pro Theoderico subsignarunt, in literis Legationis testibus , a me superius adductis , reticuit Cassiodorus ; neque de iis ulterius indagavit Goldastus . Sed fuisse Fausum Maxiserum , Irenaeum, viros illustres , eruimus ex Gelasi Pontificis epistola in magnis Ecclesiae Annalibus A. D. 493. q. II. quo anno contigit haec legatio , extincto Odoacre, & ad Regni Italici fastigium evecto
Theoderico: qui alias ab A. D. 489. quo vicit odoacrem Veronae, late dominabatur . Anonymus Valesianus ad calcem Ammiani Marcellini Pag. I9. editionis Gronovianae memorat Faustum Ninum , quem Theodericus Legatum direxerat ad Zenonem. Imp. Cassi odori Epistolat xxxv I. S xxxv III. libri IV. inscribuntur Fauso Praefecto Praetorio , qui penes Baronium Magister officiorum dicitur a Gelasici . Uerum quum nomen yrenaei nusquam occurrat apud Cassiodorum , ominari fortasse licet, eum fuisse multinominem , ex illius saeculi more , qμem egregie ex-
84쪽
plienit Iacobus Sirmondus in notis ad Sidonium , adeo ut, quemadmodum Anonymus Ualesianus Faustum Nigrum appellat quem Gelasius Faustam appellaverat, sic Maximianas Cassiodori suerit Irenaeus Gelasii': quo pacto is , qui suit eAnteius Manlius Torquatus Severinas Soethius Cassiodoro lib. I. Epist. x. S lib. II. Epist. Iv. est Soethius , Se Theodulsis Aurelianensi lib. rv. Carmine Ix. Semerinas . Idem Casiodorus , cuius nomina suerunt Magnus urelius Cassiodorus Senator, dicitur Epist. III. lib. I. Sed in inscriptionibus Epistolarum libri xi.&xii. uno Senatoris nomine appellatur: Irenaeus ergo idem suerit ac maximianus ς & nescio , an diversus ab Alano Maximiano . Boethii σωγχρο is, cuius carmina Barthius inserere decreverat tomo quincto Corporis Poetarum, quod moliebatur . Quare Maximianus Etruscultetigit finem quincti, & initium sexi saeculi; nec illi quicquam rei est, udopinabatur Reinesius, cum Maximiano, ad quem Symmachus, Theodosii I. aequalis, scribit Epist.xx i v. lib. vIII. eoque minus cum Tarrulento Maxi miliano , ut putavit Pignorius in originibus Patavinis pag. i s 3. ubi eius inscriptionem, secum ab Sirmondo communicatam , vulgavit: quam postea edidit Sirmondus ipse in censura cap. i II. R serme eadem prostat apud Gruterum ccccIXXI. 8. Lapidem Maximiliano erexit Quicias Acilius Glabrio Faustus ineunte saeculo quincto,qui Glabrio consulatum iniit A. D. 437. ex Panuinio ad Fastos Consulares pag. 42o. Praesuit Urbi A. D. 426. ex Reinesio Classe I. num. xxxiv. Felix Ciatius in Perusia Augusta lib. i II. pag. I s. & ipse Maximianum poetam cum hoc Maximiliano commiscuit, R Perusinis insuper suis , in patriam ossiciosus adnumeravit . De eo Iacobus Gotho edus ad Cod. Theodosianum lib. I x. tit. xxx. l. iv. Itaque Maximiano Etrusco. Gothicam illam suam Legationem in Aula Constantinopolitana obeunti, contigit quod ipse in Elegia v. statim post versus a nobis sit perius exhibitos , sic narrat.
Hie me suscipiens Etruscae gentis alumnum Involvit patriis Graia puella modis , Nam quum se nostro eaptam si mularet amore, Me potius vero fecit amore capi. Pervigil ad nostras adstabat mane fenestras
Nescio quid Graeeo murmure dulce canens. - .
Haec satis evertunt mendacissimum commentum Reinesii, qui in Epistola ad Daumium , alibi adducta , opinatur Maximianum hunc poetam vixisse inter sextum & septimum saeculum, eundemque illum esse Maximianum , qui fuit Abbas Monasterii exstructi in Urbe ab Sancto Gregorio Magno, deinde Episcopus Syracusanus , ad quem idem Pontifex nonnullas epistolas scribit; enim .ero hic Maximianus suit vir sanctissimus , ita ut absque foeda calumnia illi adsignari nequeant elegiae omnino profanae , ineptiis & turpissimis amoribus ad nauseam resertae , quae dedeceant non
solum Abbatem, Episcopum & virum sanctum , qui fuit idem Maximianus , sed quencumque honestis & christianis moribus paullo deditum . Il Brietius
85쪽
Biletius lib. . i. de Poetis latinis pag. 69. Elegias flammarum, quam erπ-disionis Dee digniores judicat. Benedictus Varchius in Herculano Dialogo Pag. 24s. tantam earum turpitudinem censuit, ut si Galli essent, hunc omnium maxime lascivum dicere non ambigeret. Hoc tamen vir praestans de Gallo se minime credere assirmat, qui non solum Iaudatus , sed& dilectus fuerit a Uirgilio, quem veteres a virginali pudore Parthenium dixerunt: de quo Vomus in Instit. orat. lib. IV. cap. VI. I. X. Ouanto indignius eiusmodi obscoenitates viro sanctissimo assingi debent ὶ Sed doliis iam satis , & nimis profecto patienter . Et tamen novelli scriptores Foro-Livienses post Vicetinos , inconsultis rei criticae magistris , harum etiam amoenitatum ductu . Cornelium Gallum in tabulas suae Civitatis referre non dubitarunt. Eorum omnia singulatim percurrere non est animus , ne octo plane abutamur . Quod si posthabitis tot argumentis, quibus lectorem sermu oneravimus, adhuc exsurgit, qui in tanta luce ultro coecutire gestiat, quod nullius quidem sapientis est , rem faciet viro gravi prorsus indignam . Absit credam, in Civitate a doctis viris minime Vacua, ullum esse tam levis ingenii, ut omni literarum Senatui detracturus, serio ei aures praebeat. VI. Occasio iubet, ut etiam adscribam quid videatur de cantiuncula Lyrica, post primam Gauri ei editionem Elegiis Maximianeis subjecta. Gallo adscripta legitur in libro, cui titulus est: F;ndari de Bello Trojano , set I verius, libri vi i. Homeri Iliados latinitate donati, & Fani editi apud Hieronymum Soncinum i sis. in i a.' Non patiar diutius haerere quenquam in re levicula . Samuel Bochartus in Hiero Zoico to. II. lib. V. cap. V II. inde , ut ex Galli vero scelu, versum adduxit, quem ait imitatum Petrum Crinitum . Sed in erratis ita emendavit: Cornelius Gallus aut quisquis est. Nicolaus Villanius in Considerationibus sub ficto nomineolavi editis pag. 499. ex ea cantiuncula, tanquam legitima, hoc testimonium adducit . Da coinwhatim misia basia , Sed mammets etiam xemipomas a Gallo reapse dictas putavit pag. 4o4. alterius operis , quod Mevium Vincentii Foroli appellavit. Uerum haec ipsa verba Viros doctos monere debuissent, ne illud carmen Gallo transscriberent , quum vox eolamhatim si Galli aetate recentior , utpote conficta a Cn. Matio , ut habet Agellius lib. xx. cap. Ix. S Goldastus sub nomine Georgii Erhardi in symbolis ad Plautum pag.9ς8. agnoscit non esse Galli . Ad haec in eodem carmine, Gallum mentiente rubida xenae pro roseis dicuntur . quum tamen apud Agellium lib. i I. cap. XXVI. RUBIDUS , atro re edi nitrore multo mixtus sit . Plautus pro scobro& aspero aecipit in Stictior. III. 78.
Rubiginosam , strigilem ampullam γ BIDAM ,
Atque ibi torreto me pro pane RUBIDO , Ouare non laudis, sed dedecoris caussa genas rubidas vocasset sincerus
86쪽
Gallust Gallo etiam tribuere carmen, ubi papillae, voce novitia dicuntur , perquam absurdum videtur, eoque magis tertiam syllabam , quae longa est, Corripere ut patet ex genere metri.
Conde milias , conde gemipomas , Compresse lacte quae modo pullulant. Similiter statuendum de illis pauculis, quae prodierunt Florentiae sub hoc lemmate : Asinii Cornellii Galli Elegia, nune primum e tenebris eruis ab Aldo Manueeio . Eiusdem Epigrammata tria . Horentiae ex lupographia Georgii Maressotti is 88. in 8.'occasio scriptionis haec perhibetur rulitabat Gallus adversus Parthos sub Ventidio Imperatore clarissimo .
Certior vero factus de valetudine Deoridis , quam tu urbe reliquerat. hane in eastris Euhiam scripsit, in qua mirabiIiter amantum asseeius exprimit . Haec eadem novo suco illita paullo post recusa fuerunt Uenetiis cum hac inscriptione : Cornelii Gaui antiqai poeta Euhia, Gandavit is Dioi Bazonis Bibliotheca reperta , sed vitio temporis multis tu locis eorrupta . Epitramma cum eodem Elegia inventum , O- quantum ex stilo eonjicere licet, ab eodem poeta compositum, eadem quoque temporis injuria depravatum , ct a Demetrio Graee utcumque restitutum . Venetiit apud Georgium A elerium is94. ἐπ 8' omnia haec prostant etiam inter Epigrammata S poematia vetera Pithoei pag. 4i8. in Choro poetarum pag.3263. editionis Lugdunensis A.D. i6i6. & cum Catullo,Tibullo, Propertio ct Pseudo-Gallo editionis Uechelianae Francosurii A.D. in 8' Denique cum iisdem Poetis ex Museo Simonis Abbes Gabbemae . Elegiae initium tale est. Non fuit Uaeidam tant; expugnare Seleucem . Verum quibus pituita non est molesta , caussam facile subodorantur, quamobrem inter pseudepigrapha haec quoque sint ableganda . Id ubertim loquitur tota orationis idea & sermo in primis , Galli aetate minime dignus . Perplacet judicium Pithoei pag. . ubi haec omnia contemnit, ut quκ nec temporum rationi , nee personarum moribus ae decoro, sed nec linguae quidem Semana elegantiae, e . proprietati fatis eongruere via deantur . De elegia sic scribit Philippus Brietius pag. i 86. non puto tamem esse Galli. Sane Scaliger omnia haec Manutiana fragmenta censorio stigmate inussit in suis opusculis postumis ab Isaaco Casaubono editis Lute-ciae apud Hadrianum Beys A. D. i6io. in .' ubi pag.3 3 s. cum Scaligerianis notis recusa sic inscribuntur : A ii Cornelii Galli Hegia epigrammata tria eum animadversionibus γωνbi Iusti Maliteri γαI. CUFil. ad amplissimum Virum Gaudium Puteanum Confitiarἰum in suprema
Curio Parisiens. Haec pariter inseruntur iisdem opusculis auctioribus, Francolarii vulgatis apud Iacobum Fischerum A. D. 16ia. in 8.'Ibidem vero Scaliger Parte II. pag. 4ii- ad Ianum Gruterum de his commentietis carminibus sic iterum scribit: Neque nos sumus tam levis ingenii , ni tuis fidem adcommodemus , quos stamus nune non prisnam incipere tu a dere
87쪽
C RMLὶ Us de re de credulitate nostra ,si modo ullam ha Venus in nobis experti sunt . GALLV - MIecerant in Ellegia ineptissima, nomine Cornelii Galli, in qua lacunas 4 C e ui reli dierunt, O versus intetros omisertini, ut fidem facerent vel Vi tis ex lituris obsoleta lectione. Idem ferme ait lib. iv. Epist. 4o9. S in
notis ad pag.DCCCCxII. Gruterianarum Inscriptionum . Scaligero' plane subscribit Eusthatius Suvartius in Analectis lib.I.cap. i v. in fine. Praestantium virorum censuris adstipulatur Barthius ad Statium to. I. pag. 449. ubi elegiam vocat figmentum Aldi Manatii iunioris, ct non immerito carpit Thomam Dempsterum , qui Antiquitatum Romanarum lib. X. cap. XX I c. Gallo cum ceteris reliquiis eandem adscripserit, in iisque legendis Iacobi Lectii beneficium agnoverit. Non tamen video, cur Cassiu- honus in epistola ad Jacobum Augustum Thuanum , qua praefatur in Scaligeri opuscula , Criticos Italos inscitiae redarguat, quasi legitimum Galli foetum eam Elegiam reputaverint. Uerba illius haec sunt. Pseudo
galli fugiam Itali Critici pro termano poemate Cornelii Galli, aequatis Musti, edi cujus mortem Virgilius deflevit, venditabant. Consultus super eo hic nostri faeculi Varro a G. Puteano , eui de fraude suboluerat,
responsi loco, Psitulas misit, quae bie Bahentur . Pravum loliginis succum de more heic evomit Scaliger. Licet enim unus & alter ex Italis illam adprobetisset, non ideo isthoc iudicium erat omnibus Italis imputandum. Sed neminem unum ex Criticis Italis huc adduci posse arbitror, qui tunc eandem pro sincera laudaverit , nam Scaligero & Casa ubono recentior est Tarquinius Gallutius , qui navem & fuao m in Virgilianis Vindicationibus pag.d s9. S Octavius Ferrarius , qui in Parte II. de Re Uestiaria lih. I. cap. I. elegantissimam profecto nimis incaute dixerunt. Inter libros formis descriptos Bibliothecae Vaticanae Cod.lo 962. ad marginem prioris editionis Manutii criticae quaedam notulae MSS. leguntur , itaut plane politissimus Aldus ingenio suo abusus fuerit, non animadvertens quantum distaret saeculum Se ingenium Galli ab auctore istius carminis rquod germanum tanti viri laetum putare . hoc plane despere est. Eodem Ioco haberi debet epigramma ad Augustum de morte Virgilii , quod incipit. Temporuus Iaetis tr;stamur maxἱme Cisur . At me moratur Daniel Heinsius in notis ad Silium Italicum novae editionis Drachen borchii lib.I. v.468. ubi ut probet, saepe generatim mare fluctuosum , aeriaeum a poetis dici, testem ad νocat Cornelium Gallum
in fragmentis , non illis Maximiani, sed hisce Aldinis . Non feeus AElaeo moles objecta fruori
IIIa manet, frustra ventus unda fuit. ubi etiam legendum monet: firma manet, atque AE aeo statori simplicr- ter magno fragori edi inusitato . Crinitus lib. III. de Poetis Latinis cap.xxxvi i. illud habuit pro sincero Cornelii Galli, Gyraldo non re agante . Sed aliis eruditissimis viris aliter visum . Etenim Sebastianus Corradus libri primi AEneidos luculentus enarrator, quaro, inquit pag. 2 o.
88쪽
quis iste sit Cornelius Galius Ir certe non est , quem Virgilius ita dilexit, CORNELiustit ejus lauder in fine libri quarti Georgicorum fuerit olim complexus; GALLUs. siquidem ille multo ante Virtutum, quod Eusebius ostendit, obierat; nem- L I CAP.HI.pe septennio integro ante Uirgilium . Hinc Scaliger ad lib.II .Eleg.xxxi II. Propertii vocat ridiculam epigramma, quod sub nomine Cornelii Galli Dusto cireunfertur de morte Virgilii ejusque AEneide , aitque esse scholastici Poetae. Et re vera huic auctori suo restitutum prostat apud Pithoeum pag. o. Deo eo vide etiam Barthium in Advers. lib.XLIX.cap.xv. Nonius Marcellus hunc versiculum recitat verbo laboriosus Durum rus fugite laboriosum , quem post Nonium Henricus Staphanus in fragmentis Poetarum veterum latinorum pag. 4i . similiter adducit, tanquam ex Gallo ; ambigit tamen illine, an Calvo tribuendus, nam Agellius lib. IX. cap.Xr I .non GaID , sed Calvo tribuit, quem Catullo .sociatum laudat Horatius lib. I. Satyra x. S Ovidius lib.III. Amorum Elegia I x. Neque alias constat, nostrum Gallum endecasyllabos versus cecinisse. Versus enim endecasyllabus apud Agellium . -
Durum rus fugis O laboriosum Fuit etiam , qui Cornelium Gallum sub EAlpini nomine latere putavit apud Horatium in eadem Satyra x. libri I. ubi Memnonis , seu belli Troiani historiam ab Alpino scriptam irridet. Nam Iacobus Cruquius Vcnusini vatis interpres id pro certo habuit in suis Commentariis pag.4og. Sed Vossius Cruquii argumenta Alpina sane nive , ut ait, frigidiora, egregie labefactavit in fine capitis xvi l. libri I. de Historicis latinis , cui
propterea ct nos libenter accedimus ; quoniam Richardus Benileius in notis ad Horatium pag. 39. editionis meistentanae, de Furio Bibaculo poetam Ioquutum ostendit. Adhuc unam & alteram observationem addamus. Dionysius Nestor Novariensis qui soruit Sixto IV. Pontifice, in Lexico edito Venetiis apud Guillelmum de Tridino A. D. 1488. hunc
versum pentametrum tanquam Cornelii Galli exhibuit lib.vIII.sol. I 8.a. Praxitelis manibus vivo iterum Niobe, quem Bernardus Moneta in Menagianis tomo HI. pag. 249. ex .Graeco epigrammate lib. iv. cap.M. Anthologiae expressum , & Cyriaco Anconitano adscribendum censuit, quum tamen ad Ausonium certo pertineat, ex ejus Epitaphio xxviIi. derivatum , quod integrum tale est .
Vivebam . Sum farra silex : quae deinde polita
Praxitelis manibus, vivo iterum Niobe.
Abdidit arti is manus omnia; sed fine sensu .
Hunc e o , quum laesi numina, non babui. Hoc ex Anthologia sumtum , adnotaverat olim Elias Uinetus . Cornelis Gallo quidam adscribunt epigramma Graecum de Tantalo, quod in Anthologiae lib. I v. cap. viii. cuidam Gallo tribuitur . Uide Natalem Comitem in Mythologia lib.vi .cap.xviii. Sed Philippus Thessalonicensis in Corona , poetas unde suam collectionem corrasit enumerans , licet Au- ' I gusto
89쪽
gusto aequalis, non meminit Galli, sorte quod adhuc viventis , & AEgypto praesecti carmina nondum innotuissent.
C Cornelii Galli opera, de quibus differuimus.
Sinerea quae exstant. Cetris poema, salso aliis adscriptum. Versus unicus apud Vibium Sequestrum verbo 'panis. Novem versus apud Virgilium Ecloga X. V. 44.1 I. Deperdita.
Elegiarum libri iv. Hesiodus & Chilias Euphorionis la tinis versibus expressa Fabula Scyllae Phorci filiae . Fabula Terei ct Philomelae . Oratio sub nomine Labieni. r I I. Suppositieia , sive aliena Elegiae vr. Maximiani una cum Cantiuncula Lyrica Elegia & Epigrammata ab Aldo Manutio juniore vulgata. Epigramma Scholastici poetae. Uersius unicus Calvi. Cantiuncula iv. lyrica , alias γοῶ sub nomine Galli Poetae, sub finem Pindari de Bello Trojano , a Francisco Polyardo Mutio Arellio inscripti, S Fani editi apud Hierodimum Soncinam i sis. in 8.'I U. Dabis. Carmen de Tantalo, HISTO-
90쪽
Sanctus Hermes Pastor, Aquildensis.
I. Hermes Sanctἰ Piἰ I. Frater, Cognomento Fastor. II. Scripsit librum,
nune plane deperditum, de paschate die dominico celebrando . Virorum illustrium de HERMars , HERMA , e . eorum libris differentium lapsur . III. Hermas, qui nunquam dictus 68 HERMEs idem ac HERMODostuet ,
unus ex lxx. diseipulis Domini , ct episeom Philippensis.
B Augusti temporibus conseramus nos ad ea, quibus Antonini imperaverunt. Floruit tunc Hermes , cognomento Pastor, Sancti Pii I. Summi Pontificis frater, me moratus ab vetustissimo Scriptore poematis in Marcionem, quod post Iacobum Pa- melium, David Bion delius de Sibyllis lib.1I. cap. VI. Gerardus Jo: Vossius de Poetis Latinis cap. Iv. S Georgius Bullus in Defensione fidei Nicaenae Sect. III. cap. X. k. I9. Tertulliani auctoris esse consentiunt, nec
TitIemontius, qui uni Bulis adversatur , quicquam solidi profert, cur Tertulliano auctori poema illud abiudicare debeamus tom. III. pag.669. Ita ille canit in fine lib. Ii I. Iamque Deo nono cathedram suscepit 'ginus , Post hune deinde Pius , HERMES eui germine frater, velleus Pastor , quia tradita verba loquutur. Dinnum domo Aquileia utriusque parentem iacit Anastasius aliique Scriptores . Pius natione Italus ex Patre Rufino , frater Fastoris de Civitate Aquileia . Et gentem quidem Rufinum Aquileiae floruisse nos dubitare non sinit vetus Epigramma , quod inde ad vicessimum lapidem in Colonia Foro-Iuliensi erutum clarae memoriae Adriensis Episcopus Philippus a Turre vulgavit in monumentis veteris Antii pag. 368. licet instar omnium nobis sit Tertullianus, qui ut dixi, He; metem , cognoment Pastorem vocat; Auctorem etiam dabo Anonymum , ab Emanuele Schel- stratio in Antiquitate illustrata tom. i. pag. 637. prolatum, apud quem Disitir ooste