장음표시 사용
91쪽
si ib Antonino Pio haec leguntur : HERMES PASTOR Romae elaras, es Edesippas is signis .
II. Ergo hic Hermes ., Pii frater, qui testibus Catalogo Bucheriano . Anastasio , Adone in Chronico , aliisque , librum scripsit, in quo mandatum eontiuetur, qπod ei pracepit eAngelus, quum venit ad eum iu habitu pastoris, O praecepit ei, uisanctum pascha die dominico celebraretur , hie inquam , Hermes altis non est a Pastore, Sacti Pii fratre , de quo meminit Catalogus i I. Hen schenianus , ubi qui librum de iisseripsit , quae ei praecepit Angelus, quum et evit ad eam tu habitu pastoris, nomine Hermetis etiam exprimitur , cui scilicet ab Angelico Pastore , cuius visum in suo de Paschate libro enarravit, postea cognomentum adhaesit, dictusque inde est Angelicus Pastor , quia tradita verba loquutus, inquit Poeta antiquissimus . Sic etiam alia a scriptis suis cognomina tulisse observavit Io: Molle rus in Homonymoscopia pag. 8 s. nempe Io: Gimaeum, Gregorium Dialogum , M croto um. Sic nostrum , Pius , eodem Hermetis nomine praeter mi , in Epistola II. ad Justum Viennensem , designavit: Presbter PASTOR titulu- condidit, O diene in Domino obiit. Itaque immerito dubitatum tomo iv. Maii Bollandiani pag. 297. 4. , an Hermes sit Fastor , Pii frater . Atque hic est qui librum scripsit, nunc plane deperditum, de die dominico celebrando : quod ei praeceperat Angelus in Babitu pastorir. Habemus ergo Hermetem Fasorem, S ejus librum , non de alia re, quam de pascbate , agentem . Hic Hermes propterea cum Herma , viro Apostolico , quem Paulus in fine Epistolae ad Romanos salutari iubet, misceri non debet, neque hujus liber Ecclesiasticus , adhuc superstes , cui titulus Fastor, cum ejusdem Hermetis Pastoris libro de Paschate, qui omnino periit. Singuli enim ab se invicem toto
coelo diiseriunt, & ne verbum quidem ullum apparet de celebratione Pa- .sehatis in Herma Pastore , in libros i1I. distincto , quem Romae ante eX-cidium Hierosolymitanum sib Clemente Pontifice , viri docti ex libro I. Visione i I. Cap. Ii I. R Visione iv. Cap ii I. scriptum fuisse observarunt; Dodvvillo enim ad Pearsonium cap. x i. pag. Is 8. Is 9. & Georgio Buli in insensione Fidei Nicaenae pag. O .hac in re potius adhaerendum censeo , quam Tillemonti O , Epocham libri Hermae trahenti ad Imperium Domitiani circa A. D. 92. to m. i I. pag. ia. et S quidem Graece scriptus sui te cujus tamen Versione a primis usu ue Ecclesiae temporibus Latini non caruerunt . Discrimen jam dictum Hermae ct Hermetis Critici alias praestantissimi, ob similitudinem vocum nequaciuam animadvertentes, in immanes errores eo usque prolapsi sunt, ut Hermetem hunc nostrum tanquam commentitium proclamare non dubitaverint. Id semel iterumque
egit Jor Baptista Cotelerius, qui Hermae Pastorem illustravit; postquam enim Pseudo- Tertullianum, ut immerito ait, Bedam, Sc Adonem ab ejusmodi Commento si hi non cavisse cono uestus esset, haec subdit in notis ad lib. I. Visioncm i I. Cap. i v. go. Hermes, frater Pii, toti genuina au-tiquitati indidius, ex caeniso gurgite fabularum haustus . Dupinus in to
92쪽
mo t. Bibliothecae is superaddito, eandem serram reciprocavit. Fortasse utrunque decepit Blondelius in Apologia , ut perperam vocat, pro Sententia Sancti Hieronymi, Sect. II. pag. i 6. ubi a Tertulliano , Beda, aliisque Hermam illum seniorem cum Rufini filio, S Pii fratre mixtum caussatur,quanquam & ipse in Tractatu de Sibyllis lib. it. Cap.vrr. pag. i 6 a. perinde eum laudat, ac si ab Hermete Pii fratre nequaquam differret. Sed praeterquam quod a vero abest , Τertullianum , Bedam , Adonem c saltem in Chronico, aut in Martyrologio die xi.Ii illi & Regi non em , Hermeti Pastori librum Hermae tribuisse; viri eruditi Hermetem
nostrum non tantum non eliminant, sed potius confirmant . Oui enim .
amabo, hujusmodi fabula fingi unquam poterat, nisi Pius Hermetem fratrem vere habuitat, fundamentum eorum , quae superaddita fuisse dicuntur λ Haec est Til Iemontii sententia tom .iΙ. pag. 6s6. omnium Criti Corum calculis digna. Certe Hermetis librum de sesto paschali die dominico celebrando , olim revera exstitisse , probari etiam videtur ex insigni illa Controversia Asianas inter & reliquas totius orbis Ecclesias , sub Commodo exorta, dum primae Luna xi v. aliae vero die dominica magnum illud festum recolendum putarent, utrisque veterum consuetudini inniti assirmantibus , teste Eusebio Hist. lib. v. cap. xxi II. S xxiv. ubi S. Irenaeus in epistola Synodica ad Victorem Papam , licet Asanos a communione ceterarum Ecclesiarum propterea ei ieiendos , non adprobaverit,
attamen Anicetum, Pium, 'tinumque, Telesphorum, stum resurrectionis mysterium dominico die observasse fatetur. Hinc Victor , qui Pio post Anicetum , Soterem , ct Eleutherum quartus successu, quum
Asianorum ritum mordicus improbaverit, nequaquam credendus est nudae tantum traditioni S Verbo prolatae, sed scriptae etiam , ct ab Hermere Pasio e in libro de paschate pridem literis consignatae inhaesisse . ii I. Docti viri nohis illudunt, dum Hermam alii cimando Hermetem vocari contendunt: hinc Hermae librum Pastorem, Hermeti Pastori ad-sgnatum rati: quod nemo veterum cogitavit. Sed nec Hermae illi ullus veterum Hermetis nomen tribuit: non Clemens Alexandrinus Stromatum lib. I. pag. 3 II. 3s6. lib. II. pag. 3 . lib. v I. pag. 679. editionis Caroli Morelli : non Tertullianus de Oratione Cap. xri. non Origenes de Principiis lib. I. Cap. ii I. Philocaliae Cap. I. S in Epist. ad Romanos lib. X. cap. xv I. non Eusebius Hist. lib. III. cap. III. non denique Hyeronymus in Catalogo Cap.x. & in Oseam lib. II. cap.vII. adeout apud unum Rufinum, tunc sorte Graecam terminationem sequutum , in Expositione
Symboli semel prosi et libellus Hermatis pro Hermae r & quanquam in ejus latina versione libri de Principiis his legitur Hermes pro Hermas
lib. I. cap. III. & Iib. Iv. cap. II. hoc tamen jn Origenis codice Graeco Nequaquam comparet; sed μα,, Hermam'. Immo & apud Eusebium Rufini lib. III. cap. HI. oecurrit libellus Hermae, non Hermatis, neque Hermetis . Horum pleraque testimonia quum recitasset Cotelerius in
fronte libelli Hermaici, postea in notis μrmam, ipsum Hermetem di-
93쪽
ctum fuisse pronunciavit. Pearmnius quoque in notis ad Rufinἰ expositionem in Symbolum post opera Sancti Cypriani editionis Io: Felli , MDodvvellus in Differt. Iv. Cyprianica hanc sententiam amplexi, fabulo sum monstrum obtrudunt. Ait quidem Labbeus in notis ad Catalogum
Bellarmini to. I. pag. 43o. Graecis unum nomen esse , mutata solum dialecto , quae in primo sit Dorica, in altero Ionica . LucasPIolstentus quoque in notis Μsi. ad Bellarmini Catalogum tradit E μαι , Syrorum cs- AEgoptio in pronunciatione idem esse, qui Πρμήι . verum
his facile occurritur, siquidem apud eosdem auctores, plerosque orientales, quibus Herma Padstor , utpote Graece scriptus , magis, quam Latinis innotuit, semper legitur Ε'ρμαι nunquam Ε μ. . Erasmus ad M-vum Testamentum G. L. in I. ad Romanor xv r. ait Hermen & Hermandi versa nomina esse, prius , alterum nempe Mercuriam , ut ipse vertit. Priori modo scriptum legimus in Stichometria Sancti Nicephori pag. 42 o. editionis regiae, in gignendi casia Ε λμα , Hermae . Sic etiam in epistola Sancti Paulli ad Romanos cap. xv I. E'eμῶν , Hermam , ubi Hugo Grotius operum tomo II. par. II. pag. 762. Herma nomen ex , contractum observat: nam sicut notaverat In protegomenis ad Lucam , nomina quae in ., terminantur, partem sui postremam abscindere Consueverunt, ut Δημα . . De hoc , alii Lque ejuscemodi nominibus consulatur Thomas Reinesius Epist. L. ad Ru- Pertuna Pae. 4 Si. Ouare Hermas ille orientalis idem erit ac Hermodo- rur. scilicet cum juniore Hermete Aquileiensi minime confundendus . De fige; mo meminit Paullus in Epistola ad Romanos xvi. 14. teste etiam Eusebio in Hist. lih. ii I. cap. HI. ac Hieronymo in Catalogo cap. X. suitque unus e r xx. discipit lis Domini, deinde Episcopus Philippensis, si fidem
meretur Dorotheus Episcopus Tyrius apud Auctorem Chronici paschalis pag. 428. Sed Hermes Pastor, homo latinus , ex Maii BOllandiani tomo i I. pag. fuit simplex presbyter in Ecclesia Romana . Ouare Antonius Augustinus de emendatione Gratiani lib. I. Dialogo v I. pag.63. edit. I. Baiurii, Raronius A. D. Is 9. q. Iv. & die Ix. Octobris , Henricus Palladius Rerum Foro-Iul. lib. vir. pag. mi. & Franciscus Maria Florentinius in Martyrologio pag. i s. minus recte Hermetem recentiorem , R Aquileiensem cum Herma illo majori conssarunt, quem Saninis Paul- Ius salutari iubet. Baronius tamen eodem, quem dixi, anno g. VII. Perpenso utriusqtie Auctoris libro , de re ipsa mat nopere ambiguam se ingenue satetur . Bella eminus omnium optime utrunaue Scriptorem , utriunque etiam libros, singulatim distinxit, licet nonnihil inconstans Hermam sive Hermetem utrumque appellavit. De Herma plura desiderans , adeat Io: Peaesoniun, in Vindiciis Epistolarum S. Ignatii par. I. cap. IV. pag. 39. Tille montium to. II. pag. III. s6o. Nicolaum Nurrium in Apparatuto. l. pag. 4 . R Io: Albertum Fabricium in Bibliotheca Graeca tom. v. cap. I. pag. 7. Hi enim hanc spartam mirifice ornarunt. Io: Fellus Hermae Pastorem ab se recensitum castigatissime edidit Oxonii A. D. i 68ς
94쪽
in ra.' esusdenique in illum animadversiones postea Cotelerianis acces- S. HεRMε serunt in altera editione Patrum Apostolicorum . Libri Analysin praeter PA TOR. Nurrium exhibet Tillemontius to. II. pag. Ia l. Quandonam ex hac vita
Hermes Pamr migraverit, ex Pii Epistola II. ad Iustum Viennensem colligitur, ubi Sanctissimus Pontifex Iustum certiorem reddit de obitu Pastoris , statimque subiungit sibi revelatum esse eitius se finem hujus vitae facturum ; quod A. D. I 6 i. die xi. Julii contigisse infra ostendemus
in cap. v. Quare Pastor eodem anno i 6 i. paullo ante Pium ad coelestem patriam evolavit . In Martyrologio Romano , inque veteribus Mis. eum coli die xxvi. Iulii notat Baronius . Sed dies ipsa non ita incomperto est; nam in Kalendario Romano Jo:Frontonis sub die xxviIl. Augusti legitur Natalis Sancti Hermetis, si tamen est noster . Ado in libello de Festis Apostolorum, eius obitum defigit diei ix. Maii, ubi tamen cum Herma confundit et Hermae enim Ecclesiae seu Tituli fastoris origi nem tribuit. Sed hoc postremum fortasse irrepserit a manu librarii; nam in Chronico, & in Martyrologio , se Hermetem ab Herma recte distinxisse Ado prodiderat. Auctor Florarii MS. illum refert ad Kalendas Martias apud Bollandianos tomo II. Maii pag. 36o. qui se spondent de eodem acturos die xi. Iulii to. I. Martii pag. 4. col. 2. Hermetem c. rectius Hermam auctorem Pastoris coli aiunt die ix. Maii. Jo: Baptista Sollerius in Aumrio ad Uiuardum Antuerpiae editum A. D. 714. die xxvi. Julii pag. V . Sanctum Pastorem nostrum ex Usuardinis coindicibus inseruit iub titulo Presbditeri Confessoris .
I. Pastor domum Pudentis in ritulum , ab Delesia SaneIae Fudentiauae in thermis Novati, diversum, erexit in Vieo Patristi . 1 I. Delesia Sanctae Praxeris non in Geo Patricii ,sed Laterani, eontra Nardianam . III. Pia opera ct seripta Sancti Pastoris. S Aucius Pius haec de Pastore scribit ad Iustum Viennensem: titulumeondidit, O digne in Domino obiit . Idem Pastor ad Timotheum presbyterum , in epistola I. Sancti Pii memoratum , ait apud Barcinium A. D. Sto. Iv. Maii Bollandiani pag. 296. 298. 299. domum Pudentis Senatoris in Vico Patricii se in titulum convertisse . Hoc nomine ante xedditam Ecclesiae pacem , aedes, secretis Christianorum Conventibus adsignatae , appellabantur, quas nunc, ecclesias parochiales dicimus . Pape Ochius duos Pudentes , ob similitudinem nominum ab
aliis in unum conflatos, distinguit, seniorem Sanctorum Petri & Paulli hospitem ; iuniorem Sanctorum Novati, Timothei, Praxedis, S Pudentianae , seu Potentianae . parentem . Alteruter Pudens sortasse est , qui inveterrimo Kalendario Ecclesiae Carthaginensis inscribitur diri I. Ral.Majimroris Pudentis, apud Mabillonium in Analectis tom. II. Pag. 398. I a Jacobus Digitigod by Cooste
95쪽
S,UεRMes Jacobus merius in Britannicarum Ecclesiarum Antiquitatibus eap. III Po TOR. pag. i 8.edit.II. Timotheum & Novatum germanos facit, Pudentianam L η a C p a' & Praxedem quoque germanas : sed has illorum germanas ab antiquis nequaquam dici fatetur. Florentinius Tutilum Pastoris in domo Pudentis , a quo etiam aliquando dictum offendimus , alium facit ab Ecclesia Sanctae Pudentianae, a Pici dicata in Thermis N Uati, ut dicam cap.IWis secus ac Baronius A. D. Is 9. q.VIII. Sc i6 a. q.I. & Panvinius de praecipuis urbis Romae Basilicis pag. 323. edit. Coloniensis Is 84. qui nitulum Pastoris cum Ecelesia in Thermis Novati constructa , miscuerunt . Sed quum utrunque aedificium steterit in Uico Patricii, nempe in Via , quae Collem Viminalem ab Exsquiliis nunc dividit, forsitan Titulus dirutus , postea Ecclesiae Sanctae Pudentianae, sibi proximae , coaluit, ut conjicit Papebrochius . Anastasius tradit, Hadrianum I. Titulum ' Pudentis c sive Pastoris idest Ecclesiam Sanctae Pudentianae in ruinis positam noviter repara se . Qinire Monogramma , quod ex veteri musi Vo adducit Pom- pejus Ugonius in Historia Stationum Urbis pag. 164. huic Hadriano I. Convenit, non III. In Bulla Coelestini II. A. D. IIys. Fordanum presb. Cird. S. Pudentianae tit. Pastoris subscriptum reperio apud Ughellum tO.VIII. pag.2oo. Idem legitur in alia Alexandri III. nondum edita . In Historia Privernate Τheodori Vallii lib.II. cap. vIII. pag. 74. e stat HO- norit III. Diploma anni rar . cui inter alios subscribis Petrus Sanctae Pudentianae rituli Pastoris presbyter Cardinalis. Hujus Ecclesiae Zoophoro S epistylio portae instulpti visuntur M. Pastor, Pudens, Pra Xe-des, Pudentiana, ct in medio Agnus typicus , ut carmina leonina singulis circumposita palam faciunt, quae non tantum duodecimo sed octavo etiam saeculo obtinuisse nos docet epitaphium Tasilonis Bavariae Ducis apud Marquardum Frelierum in originibus Palatinis to . I. cap. vI. EF-gies Sancti Pastoris in veste Sacerdotali benedictionem dextera imper-etientis , conspicitur , & cum volumine in laeva r quod Evangeliorum Codicem denotare putat Ciam pinus in Ueteribus monumentis tomo I. Pa gin. 26. 28. sed potius est liber de pasebate AE eotam Pastore conscriptus. Vide Maji Bollandiani tomum II. pag.9o. & tomum IV. pag. 298. Circum hi versus leguntur . Hie eunitis litae PASTOR dat domata Sanctae r Sanite preeor , PASTUR, pro nobis esto roxator . Ex his , quae dixi, salii oportet Nardinum in Roma antiqua lib. I v. capite III. regione V. negantem Ecclesiam Sanctae Pudentianae stetisse in Thermis Novati, ubi ipse statuit Titulum Sanctae Praxedis, qui tamen non in Geo Fatrieii , sed in Laterieio, seu Laterano in Anastasio coia locatur . Contra , Pastor in epistola ad Timotheum apud Baronium A. D. I62. q. II. Domum Pudentis ab se in Titulum erectam, aeque a Thermas Novati, a Pio in Ecclesiam sub nomine Potentianae dicatas ,
96쪽
paη.299. 3 o. apud quos etiam tomo IlI. die Xvii. Iunii pag.286. Coemeia f. HERMEsterium Sancti Hermetis memoratur in Via Salaria . Hi tres Tituli apud PAsTOR. Labbeum to.IV.Conciliorum pag.isis. separatim recensentur in Concilio Symmachi sub finem Saeculi quincti, nondum Pastoris seu Pudentis , &Sanctae Pudentianae Titulis in unum coactis. ii I. Unum adhuc addam de Sancto Pastore ex Codice Lateranensi apud Antonium Bossium in Roma subterranea lib. I. cap.xi. hie vir beatissisnus multa Corpora Sanflorum elanculo rapuit O sepelivit, fretus consilio e - adjutorio Sanctarum Virginum Pudentianae pariter oe Praxeris, quarum Corpora taminum honorifice sepelivit. Is literis mandavit Acta earundem M.Uirginum , quae primus omnium vulgavit Boninus Μombritius , & postremo Papebrochius tomo iv. Maii pag.299. collata S emendata ad Codices ΜSS. Bodecensem , duplicem Trevirensem , FH- densem , Romanum , aliosque. Laudantur ab Adone in Martyrologio die xx. Iulii. Cum eodem Hagiologo Bollandiano fatemur iisdem Atiis aliquid sursuris admixtum ab iis, qui duos Pudentes unum primi, alterum tertii saeculi distinguere nescierunt, & extremam clausulam ab alio, quam a primaevo auctore, adsutam fuisse.
Opera Sancti Hermetis Pastoris.
Dubia. Acta M. Pudentianae , Praxedis, ct Novati. Epistola ad Timotheum presbyterum . .
Falso attributa Pastor Hermae.
Deperdita. Liber de paschate die dominico celebrando
97쪽
Summus Pontifex , hujus nominis Primus. CAPUT III. I. Saninus Pius Aquileiensis in Cathedra TVmana sedit statim ab H ,-no , ante , non post Anicetum . II. Non fuit mearius , se uee or. 'gini. Vicarii Summorum Ponti cum, ob ipsi et Ponti ibat minime diversi. III. Bueherianur Catalagur, otiique , ubi agunt de Pio. ad examen vocati. IV. Anicetur Pio iterum male praepositus. U. diu in Pontificatu vixerit Pius . VI. Mur rii gloria insignis . I. TI ERMtri Pastori Comes ct frater accedit Sanctus Pius. Hunc, qui-II. cumque Summorum Pontificum res gestas, patria illorum expressa, literis consignarunt, AquiIdensem, & Rufini filium uno ore dixerunt . Pius natione Italus ex patre Rufino de civitate Aquἰleia , inquit vulgatus Anastasius, ceterique pontificales nomenclatores. Utrum in Petri Cathedra nicetum vel 'ginum exceperit, non omnino inter se conveniunt auctores , quandoquidem apud optatum, Summos Pontifices enumerantem , in libro II. de Schismate Donatistarum cap. ΠI. Huiuol laetus , Anieeto Pius , Pio Soter succedis . Hanc tamen optati seriem vitio laborare dudum viderunt praestantes viri Franciscus Balduinus , &Gabriel Albaspinaeus,proptereaquod haec verba Damaso Sirietur HODIE scribere non potuerit optatus , qui opus suum circa A. D. 3 o. perfecit: at Sirieius non suit Pontifex ante A. D. 383. Ouare Siricii nomen a librario , qui eius tempore optatum exscripsit, irrepsisse notavit Baronius A.D. 368. ἔ.x VII. Vulgatam optati lectionem sequutus videtur S.Augustinus Epist.hrii. alias CLxv. ubi eadem habet, quae optatus, nempe 'gino Anicetus , Aniceto Pius, Fio Soter . Baronius A. D. is 8. 3.III. hunc ordinem fulciri putavit a Sancto Hieronymo in Catalogo cap. XXII. ubi
DECIMUS post petrum Episcopus Anicetus vocatur : qui numetus, a Petro ductus, Pium Aniceti non deeessorem, sed Deeessorem facit. Verum nihil vetat, quin Anicetus & decimus post Petrum, & etiam Piisueeefor,
non deesssor extiterit: nam Hieronymus non solum in Catalogo,sed etiam in Chronico. Eusel iano , a se latine expresse , & aucto sub Olympiade ccxxx. decimum post Petrum Episcopum Anicetum constituit, ubi ei Pium praeponit, quem NONUM Episcopum voeat, excluso nempe naeleto, vel cum cieto confuso ; non enim Hieronymus numerum inita Petro, sed ab eius succetare Lino, de quo ait in Chronico: pos Petrum
98쪽
PRIMVs Romanam Delesiam tenuis Linus; unde Soter Aniceti successor S. Prus I.
ab eodem Hieronymo Ponti sex undecimas appellatur. In Catalogo tamen cap .XV. Clemens, qui post Linum Petri succe rem , Cleto vel Anaia cleto succedit, vocatur quartus post Petrum Roma Episcopur, quod perinde est . Quare labitur Papebrochius in Propilaeo par.I. pag. 22. ratus Hieronymum circa Pii successionem in optati Se Augustini sententiam ivisse. Ut clarius res pateat, Pontificum ordinem Hieronymianum & vulgatum heic Lectorum oculis subiiciam .
Pontificum series ex Hieronymo.
Petrusat. Linus . a. Cletus, alias Anactetus. 3. Clemens .
. Evaristus. s. Alexander . 6. Sixtus. . Tulesphorus. 8. Hyginus . 9. Pius .
Io. Anicetus . II. Soter . II.
i. Petrus. a. Linus. 3. Cletus . . Clemens . s. Anactetus .
6. Evarillus. . Alexander. 8. SixtuS . 9. Telesphorus. Io. Hyginus .ii. Pius .ia. Anicetus. i 3. Soter . Irenaeus lib.HI. cap. 1 v. Pontifices Romanos recensens , Hieronymianum ordinem tanto ante his verbis expresserat: Valentinus enim venit Romam sub H ino , inerevit vero sub PIO ,'prerogavit tempus usque ad Anicetum . Cerdon , qui ante mareionem fuit, sub Hygino , qui fuit OCTAUUS Discopus. Et paullo post. Mιreion autem tui Deeedens, inine aluit sub Anieeto , DECIMUM Deum episcopatus tenente . Ergo nono loco fuit Pius, & decimo Anieetus secundum Irenaeum & Hieronymum. Eadem ex illo habet Eusebius in Historia lib. i v. cap. x I. ubi tamen Hyginum novum Episcopum , non odiatum , appellat. Ita pariter Cyprianus Epist.Lxxiv. quia uterque non a Lino , ut uteronymus , sed a Metro numerum iniit. Hunc posteriorem ordinem sequutus videtur Irenaeus lib.I. cap. XXvil. alias xxviii. Sed Renatus Massuetus , qui nuper Irenaeum ab se egregie illustratum vulgavit, Hyginum semper octavum, Pium vero nonum ab Apostolico Patre dictos contendit. Sane in duplici Indiculo Ma billoniano , utroque antiquissimo, in Analectis toni .liI. pag.426. si num crus ducatur a Lino,qui in altero primus occurrit, Anicetus decimus erit,
Piique succrebr ; quia Anactetus, statim post Clementem poni solitus , Omnino abest . Adstipulatur alius Indiculus , & hic vetustissimus, utpote ad Sanctum Sit Vestrum usque perductus , inter opera Sancti Athanasi
novae editionis to .l. pag.xC. His non animadversis, Emmanuel Schel stratius
99쪽
S. Pius I. tiu ς in Antiquitate illi ustrata to.I. pag. i . Eusebium , tanquam sibi nonia I C. HI constantem, arguit, quasi in Historia lib. Iν.cap.xI. Pio Anicetum , quem decimum Pontificem vocat; deinde Aniceto Pium, praeposuisset in Chronico . Nimirum Schel stratius Eusebium legens, ulterius procedere neglexit , alias Pii desuncti decimus Pontifex successor, non decessor, Aniceiatus statim illi occurrisset. Hunc eundem , quem digessimus , ordinem . testes aequales undequaque confirmant. Nam Hegesippus temporibus Apostolicis proximus apud Eusebium lib.iv. cap. xx II. de se ita loquitur r
vertit Johannes Pearlbnius in operibus postumis pag. as. Romae vero quum essem, Decessionem composui usque ad Anicetum, erius diaconus erat Eleutherus, o Aniceto successit Soter, post quem Eleutherus . Pius ergo praeeusit, non Decessit Aniceto. Eusebius eodem lib. IV. cap. xI. ex Irenaeo haec de Ualentino haeretico protulerat, secundum interpretationem in fini, quae heic prae aliis arridet: Valentinus Oenit Itoniam δεώHMino . Invaluit autem temporibus PII, ct ad Anicetum usque Gra-ς Φit. Et post alia r PIUS vero in urhe Roma quindecim annis in Sacerdotio expletis Aniceto post tradidit Sedem . CHur temporibus c scilicet
Pii 3 Hegesippus refert semetipsum Tinam venisse , o- permansisse inibi
que ad Deutherum. Rursus lib.v. cap. νI. tum 'tinus , deinde PLUS, ps nicetus ilio munere potiebatur . Ex his 'ginum inter & siceiarum in cathedra Pontificali sedisse Pium conspicimus , eandemque seriem apud omnes Graecos haberi satetur etiam Pear nius pag. 26s.Idem constat ex subsequentibus verbis Irenaei lib. III. cap. III. deinceps 'ginus, post PIUS , post quem Anicetur . Etiam ex fine lib.Ii I poematis in Marcionem , quod viri docti, jam memorati, quin sit Tertulliani, non ambigunt. Hanc eandem sententiam sulcit auctoritas Epiphanii lib.1. Haere- si xxvi. Prosperi in Chronico, apud Labbeum in Bibliotheca MSS. to. I. pag. t a. & utriusque Nieepbori, Callisti in Historia lib. III. cap. xxv. &Constantinopolitani in Chronographia pag. 4ri. Nec certe dissentit Catalogus Bucherianus pag. 2 o. in quo tamen post, vitio codicis abest Anicetus , Soterem inter Sc Pium, loco vacuo relicto . Denique concinit duplex Indiculus M abillonianus, ut jam plane c inquit nobiscum Baronius A. D. is 8.I.NI. sultitia habeatur iis non aequiescere , qui eodem tempore , quo iidem Ponti es in Ecclesia elaruere , ut Hetesippus er
Irenaeus , quorum alter omnium doctrinarum curiosissimus explorator , a Tertulliano dicitur in libro contra Ualentinianos cap.v. ille vero a Hiero nymo in Catalogo cap.XxII. omnes a passione Domini usque ad suam aeta
tem ecelesiasticorum afluum historias texuisse. Quare Pii ct Anieeti successio , hujusmodi testium auctoritate firmata , qui Pii, Aniceti, S Soteris aequales, sub Eleuthero scripserunt, certissima ha heri debet . II. Nihilominus vir , in sacrae antiquitatis studio praeclari nominis . Godest idus Iletisthenius, binos Pontificum Romanorum Catalogos ab
100쪽
se editos tomo I. Aprilis his tam diversis & gravibus testimoniis praeferre non dubitavit hac una de caussa , quod tempora singulorum Pontificum per Consules ibidem recenseantur e quam regiam viam, in praefatione Annalium , vocat Baronius . Prior Catalogus c a Bueherio sincerior ante vulgatus ad Liberium ς alter ad Felicem iv. perducitur , S in utroque Pius Aniceto Dee edit. Ne vero Hen schenius auctoruin , quos laudavimus , fidem explodere videretur , periculose aleae plenam divinationem , ab se primum excogitatam , sepius ingessit: Pium scilicet G ore- piseopum seu mearium Hygini constituens, tunc sorte carcere inclusi . Hygino autem mortuo , Anicetum Successorem fingit, Pio tunc aegro , vel exule . Pium deinde Aniceti Vicarium, ac tandem πιceto vita sun-cto , ponti em salutatum comminiscitur . Adi, si lubet, tomum I. Apri Iis Bollandiani pag. i. q. a. tomum II. pag. 477. tomum I II. pag. s. &Maii tomum i v. pag. 29 . Ex hoc novo Chronologiae pontificiae systemate , quod contra aequales & suppares Scriptores ecclesiasticos pugnat, discrimen oritur , ne Ecclesiam hicipitem admittamus , nam uno tempo-poro hinos Successis res dabimus H ino , Pium scilicet ex iis , qui eum , non Vicariam, vulgari notione , Ld Verum Ponti em viderunt, fingino autem ex Hen schenio fuecesserem dabimus Anicetum; Piumque eodem tempore 'gini Viearium . Sed hoc monstrum procul eliminandum ; nullos enim Pontificum mearios , ab ipsi sinet pontificibus diwersos , per tria priora Ecclesiae saecula constitutos praeter Linum, & sorte Cutum , ac Clamentem c de quibus vide Tille montium in Clemente to-mo i I. pag. i 63. in septima ex regulis Chronologiae recte statuendae , censet Antonius Pagius A. D. 6 . q. xxi. contra Hen schenium S Papebrochium t a quibus vel ideo tot tacarii Pontificum obtruduntur , quia illorum mortem contigisse non crediderunt sub iis Consulibus , quibus Catalogi I. auctor eam illigavit, vel quia diem cultus pro emortuali acceperunt : vel quia denique spitas errores in annos, menses, & dies pontificum irrepsisse non animadverterunt . Catalogus I. Bucherianust nullius Vicarii unquam meminit; neque apud vetustos aut recentes scriptores aliqua eorum mentio apparet: puta apud Anastasium , aliosque nomenclatores. Hinc Pearsonius in Annalibus Cyprianicis A. D. 2s I. I. Iv. quum vidisset Catalogum I. in annis cuique pontifici adsignandis, alicubi foede corruptum, Hen schenii novos meariatus explosit , proptereaquod ejusnodi Chrono laxis historiam everteret, non confirmaret . Enimvero mearii pontificum , eorumque Deeestores, phrasi ve- te iam Christianorum , unum idemque fuerunt . Rem malo explicare ver his Cypriani ad Stephanum Papam Epist. Lxvi i l. alias LxUi I. servandus est enim anteeessorum nVirorum beatorum marorum Cornelii O Lu-eii bonor glari fur, quorum memoriam quum nos bonoremur, multo magis tu, frater earissime, honorifieare , servare gravitate , O auctoritate tua debes, qui VICARIUS ET SUCCESSOR eorum faeIus es. Ste- Phanus, quem alloquitur Cyprianus . filii Cornelii aeque ac Lucii mea-Κ riar,