장음표시 사용
151쪽
τIus . Valerianum S Chromatium , Beneditio , alius Ianuario , locum adsic I gnans . Porro Valerianum in Sede Aquileiensi A. D. uti iam dixi, Fortunatiano suffectum , Anonymus Trivi sanus S Dandulus libri primi
cap.XIII. ex veteribus tabulis, annos xl x. sedisse testantur. Obiit ergo
sub finem A. D. 386. eique ineunte A. D. 38 . successit Chromatius. Antiqui Martyrologiorum Codices , qui Valeriani emortualem diem proserunt vI. Kalendas Meeembris , hi sunt. i. Atrebatensis tomo II. Martii Bollandiani pag. xxx IX.
g. 3. Aqui ranensis , & Augiensis .
. Tataetianar in Spici legio Dacheriano tomo XIII. pag. IS. l. 6. s. Barberinus tomo II. Martii Bollandiani pag.xxx ix. 6. Blumanius ibidem . . Sancti Cyriaci to. III. Februarii BolIandiani pag. 282. col. 2.3. Gellanensis seu Spici legio tomo XIlI. pag. I 8. 9. Hieroumiavus ibidem tomo I v. pag.684.& tomo III. Februarii Bollandini pag. 28 a. col. a. ubi Valentinus pro Valerianas legitur. io. Laetiensis tomo II. Martii Bollandiani pag.xxxix. ii. Lueensis apud Florentinium pag. 999. . ia. Sancti Maximini to.III. Februarii Bollandini pag. 282. col. 2.is. Rabani Mauri apud Canisium tomo vI. pag. s94. ubi tamen, ut alibi, errore Librarii Valentinus pro Valeriano legitur .r . Sangermanensis in Spici legio tomo XIII. pag. 3. β. 6.- Is. Sanremigianus ibidem .i6. Tornacensis tomo II. Martii Bollandiani pag.xxxix. 7. Vaticanus ibidem .i8. uardus Rosvνeydi apud Sollerium pag. ΟΣ. Tot veterum tabularum consensus erroris arguit Usuardi codicem Bru- Nellensem apud Sollerium pag. it. ubi pridie Kal. Decembris haec leguntur et in Aquil a depositio Sans it Valeriani episcopi ct eonfessoris.
An tot diebus post obitum deponi non potuerit alii quaerent. Dies depositionis sortasse rectius apud Baronium signatur V. Kalendas Decembris , ex Martyrologio Sanm Cyriaci . Idem Baronius A. D. 388. I. LXxXIV. quum Ambrosium , Maximo per Theodosium prostrato , Aquileiae constitutum legisset, illuc prosectum putavit ex more , ad novi creationem antistitis, quam , defuntio Sans Io moriano , ejus Civitatis episcopo , in locnm 7uius est subroxatus Sanctus Oromatius . Ita Baronius . Verba Paulini Diaconi, eam profectionem narrantis in vita Ambrosii cap. xx II. haec sunt: extincto Maximo , posito Neodosis Impe-νatore Mediolani, Ambrosio vero Discopo Aquisuae, in partibus Orientis In quodam eastello , a Grsianis viris Synagoga Iudaeorum , e, lueas Muntinianorum , incendio concremata sunt , proptereaquod να-
152쪽
didus lib. II. Qi. ix. a. & Palladius lib. I x. pag. is 6. ut Ambrosiano iti-S. CHROΜΑ-neri caussam praetexerent, eiusmodi incendium Mailuae contigisse com- . menti sunt, quanquam Paulinus disertis verbis in partibus orientis evenisse tradiderat, nempe ad castrum ciuinisum, quod non in Venena, sed in Mesopotamia stetit ad ripam Euphratis, ex Ammiano lib.xxiri. cap. 1i I. & ex Procopio de Bello Persico lib. I. cap.Xul II. lib. II. cap. XI.& xxi. S in Historia arcana cap. i i I. in fine . Hoc nostrates historici discere etiam potuissent ex Ambrosii Epist. xL. Aquileja scripta , in qua vir Sanctus cum Theodosio expostulat, propterea quod Synagogam ab Episcopo Callinici insta Prandam , & a Monachis poenas dandas , edicto sanxisset. Maximum Tyrannum ad tertium ab Aquileia lapidem A.D.388. v. Kal. Augustas devictum testatur Idacius in Fastis Labbeanis tomo i I. Bibliothecae Mss., quibus potius , quam Socrati, extero scriptori, credendum est, qui lib.v. cap. X I V. eam cladem reiicit in v I. Kal. Septembres. Fusci hoste, quem prius ignominia servitutis , quam hostili mucrone eonflisum, ait Hieronymus in Epitaphio Nepotiani, Theodosius Aquileiae substitit aliquandiu , Maximi acta abrogaturus. Nam lex ν l. tit. xiv. lib. xv. Codicis Theodosiani, ibidem data vi. Kal. Octobres , agit de honoribus a Maximo collatir , abrogandis . Mox post sexdecim dies ei similem sanxit Mediolani VI. Idus Octobres eiusdem anni 388. in qua urbe III. Nonas Majas, S UI. Kal. Decembres anni insequentis 389. adhuc degebat, quando leges XVII. & XIX. de haereticis tit. xv. lib. vi. vulgavit. Ergo Theodosium die xxv s. Septembris Aquileiae , & die x.ΟEmbris A.D. 3 88.Μediolani morantem habemus:eoque spacio temporis interiecto Ambrosius , extincto in imo , posito Neodosio Impera- rore Mediolani, ut ait Paulinus, Aquileiam properavit; alias in alterutra urbe , non literis, sed coram, de rescripto, in Christianos Mediolani vulgato , apud Augustum expostulasset. Consulantur auctores Admonitionis pro ordine epistolarum Sancti Ambrosi β. xc. & Pagius
A. D. 388. q. XII. Quum autem , ut vidimus, Valeriantis obierit die xxvi. Novembris, hinc constaret, Ambrosium ante, non pos obitum Valeriani Aquileiam profectum , ideoque aliam ob caussam , quam ob opomatium Valeriano subrogandum ; qui nondum ex hac vita migraverat. At quanto magis in Ambrosiani itineris caussa vir maximus falli dicendus est , si biennio citius, Valerianus diem extremum obierat , quemadmodum Venetorum monumentis proditum est Recte ergo auctores novae editionis operum Sancti Ambrosii, in eius vita cap.xcvIIi. causam ejusmodi itineris ignorari, neque ullum testimonium adstruendae Baronianae sententiae proferri , dixerunt. Si Ambrosius in Pannoniam iter habuit, Anemium Sirmiensem Episcopum ordinaturus , teste
Paulino cap. XI. non video cui idem accuratus Ambrosii notarius caus.
sam Aquileiensis itineris reticere debuisset, si hoc ChromatΗ ordinationem spectasset.
I II. Fuit Chromatias inter occidentales Episcopos san*itate & doctrina Disitigod by Coos le
153쪽
S, CHROMA ctrina eeleberrimus, ut laudes a laudatis viris in ipsum collatae palam 7 V testantur; magnis enim amicitiis floruit : Iohannis cir Ultomi , Hie-- ιβ uJ--, Ambrosii , Heliodori, Plini. Ambrosius quidem A. D. i 89.
a CBromatio rogatus , ut aliquid e sacris codicibus epistolari familiaritate disputatum cum eo communicaret, historiam Balaa in pseudoprophetae ex libro Numerorum imterpretatus est epistola L. alias quoque se additurum pollicitus , quas nobis injuria temporum abstulit. Adi Admonitionem pro ordine epistolarum Ambrosii l. v. & Vitam cap. cvIIi. Subinde Chromatium , fratre orbatum , cujus nomen ignoratur, magnum
christianae sortitudinis exemplum, adversa invicto animo subeundi, dedisse comperimus ; nam Hieronymus epitapsium Nepotiani , quod est epistola xxxv. alias ii I. tunc ex Syria, ad Heliodoram Altinatem episcopum, scripta , clausit his verbis ς jungamur spiritu , fringamur Uectu , O fortitudinem mentis, quam beatus 'Papa Chromatias ostendit in dormitione GERMANI , nos imitemur in filio . Hanc epistolam A. D. 396. datam ex subsequentibus verbis docet Petrus Franciscus Chin setius in Paulino illustrato parte II. cap. X. ecce tibi ANNO PRAETERITO ex ultimis Caueasi rupibus immissi in nos non jam Arabiae, sed Septemtrionis Iupi, tantas brevi provincias percurrerant. Haec suit Alarici Regis Gothorum in Orientale Imperium irruptio, proditione Rufini Patricii, Olybrio S Probino Coss. A. D. 39s. Quae modo adductis Hieronymi verbis praecedunt, epocham magis confirmant: VIGINTI , eo amplius anni sunt, quod inter Constantinopolim edi Alpes Iulias quotidie Romanus sanguis effunditur. Innuit primos Idaeiaram, &Marcomannorum incursus in nostr m Venetiam , perruptis Alpibus Iuliis ; unde tune inquilua obsessa , '' Opitergium exessum est, teste
Ammiano lib.xx Ix. cap, v. Haec Gratiano Aug. ri I. S Equitio Coss. A. D. 3 4. contigisse animadvertit Henricus Valesius : eodemque excidio Italiae imminente, Valentinianus senior pontem in agro Opitergino reparandum curaverat A. D. 3 o. lege i I. tit.x. libxi. Cod.
Theodosiani, IV. Hieronymus Chromatio , Sc Heliodoro , coepiscopis , librum Chaldaicum Tobiae latine reddi, ab se flagitantibus, unius diei labore paruit, homine eius linguae perito sibi librum Ebraice dictante , ut ep.cx. A. D. 39o. scripta nos docete mirari , inquit, non desino exactionis vestrae insantiam . Exigitis enim , ut librum Galdaeo sermone conscriptum ad latinam stilum thobam. Et post pacua : feei solis desiderio ve-sro, non tamen meo studio . Aetuunt est nos Ebraeorum sudia ,--- putant nobis contra suum canonem Iatinis auribar ista transferre. Sed ', melius esse judieavi Fbarisaeorum diissicere judicio , cdi episcoporum iussionibus deservire insiti , ut potui . Tandem his verbis epistolae
finem imponit: orationibus vestris mercedem hujus operis eompensabo, quam gratum vobis didicero , me , quod jubere estis dignati, eo Iesse . Ad haec Hieronymus, utroque praesule hortante, & pecunias librariis
154쪽
er gan las , ut nonnullos prophetas commentariis illustraret, Iiberali S. CHROMA-ter ilippeditante , valetudinem causatus, Proverbia , Ecclesiasten & τΙus . C latica, triduo ab se latine explicata , ad eos lenti trant misit : λ)lola, inquit in praefatione , quos junxit Sacerdotiam , immo charta non dividat quos Chrisei nectit amor . Commentirrios in Osee , e nos ,
mesariam , Malachiam , quor poscitis , seripsissem , si licuisset priae
valetudine . Mittitis solatia fumptuum : notarios nostros edi Iibrarios sustentatis , ut etobis potissimum nostrum desudet ingenium . Et ecce ex latere frequens turba , diversa posceutium, quasi ut aequam fit, me,
vobis esurientibus , aliis laborare ; aut in ratione dati accepti, euiquam, praeter vos, obnoxius sim . Itaque lava aegrotatione fraelus, ne penitus hoc anno retieerem , edi apud vos mutus essem , tridui opus πο- mini vestro consecra*i , interpretationem videlicet trium Salomonis voluminum. His vixdum peractis A. D. 392. commentarium in Aha
cuc , duobus libris distinctum Chromatio donavit, quem in prologo lib.I. episcoporum douissimum vocat. In prologo autem lib.i I. papae venerabiis
is praeconio commendat, eundemque carnem virtute superasse testatur . Subinde rogatus , ut ceteros scripturae libros ex Ebraeo sermona
transferret, Paralipomena Chromatio direxit A. D. 39 . in cujus libri vestibulo elogio magnifico illum extollens, vocat episcoporum sanctif mu atque doctissimum. Sixtus Senensis huic elogio ab se recitato in libro iv. Bibliothecae, de suo addit haec verba : quod raro invenitur , aevo tamen Sixti fortassis , non Gromatii . Hieronymus in libro i I. Apologiae I. quam A. D. Mo. scriptam docebimus , easdem sacrorem voluminum ab se factas interpretationes ita commemorat: in libro temporam, ἐdest Paralipomenon , ad Sanfrum Gromatium praefatiuncula usus fam. Et paullo post : Salomonis etiam libros, quos OLIM additis obelis ediasteribis in Iotinum verteram, ex Graico transferens , ω dedicaui Sanins episcopis Oromatio edi Heliodoro. Hae singulae praefationes, iiDdem libris praefixae, similiter exstant cum Hieronymianis epistolis se eundum ordinem Mariani Victorii cur l. cx. cxν. Denique Sixtus V. Pontifex Maximus in praefatione Bibliorum , Romae editorum typis Uaticanis A. D. is9o. Oromatium ponit inter Sanctissimos episcopos qui Hieronymum de Scripturarum locis consuluerunt. U. Doctor maximus in epist. xDI. alias LxvI. ad Rufinam scripta A. D. 399. sic loquitur de Pauliniano fratre suo , quem in Dalmatiam transfretare praeceperat e frater meus Paulinianus nee dum de patria reversus est: cse puto quod eum Aquileiae apud Sanctum papam Chromatium videris . Rufinus biennio citius cum Melania ex Oriente reversus , Aquiluae apud Chromatium morari intellexerat, postquam Origenis libros de Principiis Romana ei Qitate donasset; unde ipsum inter & Hiero- .nymum graves simultates coortae sunt. Testatur Hieronymus in Apologia contra Rufinum lib. II. Chromattam , quem post Anastasium Rotna num Pontificem, magnis Orientis & Occidentis metroi,olitis, Theophilo
155쪽
S. CHROΜΑ- Alexandrino , & Venerio Mediolanensi coniungis, in suae metropoleost VIus . conventu populis sibi subiectis Origenis errores denunciasse : inquit, L ii, GuI. beati episcopi Anastasius, Theophilus,edi Venerius, e Chromatius, omnirtam orientis, quam occidentis Catholicorum Bnodus, qui pari sententis, quia pari spiritu,tuum haeretisum denuntiaut populis fures librorum illius judieandi sunt 3 Anastasius Pontifex in epistola ad Iohannem Hierosolymitanum apud Baroniuin A.D. I a. q.xνI. ait, se Origenianae damnationis
epistolum fratribus suis Venerio Chromatio scripsisse . De hac epistola ,
deque illo Chromatii conventu accuratius agam libro v. cap. XIX. Nunquam tamen Gromatius a Rasini communione & amore discessit, ipsique Hieronymo, sic adhaesit , ut semper utriusque amantissimus , utrique carus , tantos viros in Christianam concordiam redigere pro Virili studuerit, nam ct commonuit Hieronymum, ut acerbae contentionisinem imponeret, Rufinumque Aquileiae , ut dixi, apud se diversantem, ad alia traduxit, iussiam Historiam Ecclesiasticam Eusebii Caesareensis latinis verbis adcommodare . Primum illud de se fatetur Hieronymus in Apologia i I. libri Ii I. ubi ait; testem invoco Iesum eonscientia meae , qui e - has literas ,-tuam epistolam judicaturus est, me ad commonitionem Sancti papae Gromatii voluisse retieere , ct finem facere simultatum . Rufinus in praefatione Eusebianae Historiae ab se latinis redditae, librisque
duobus auctae , Chromatium , Fonti em Maximum , uti eum honoris caussa nominat, sic alloquitur ; peritorum leunt esse medioerum, ubi imminere urtibus vel regionibus generales viderint morbos , providere aliquid medieamenti vel poeaia genus, quo praemuniti homines ab imminenti defendantur exitio . Ruod tu quoque, Generande pater Chromati , medicina exequens genus tempore , quo diruptis Italiae elaustris ab Ala-νieo duce Gothorum, se pestifer morbus infudit, atros , armenta , viros longe lateque vastavit, populis tibi a Deo eommissis feralis exitii remedium quaerent , per quod aegrae mentes ab ingruentis mali eontagione subtrastae , melioribus occupatae studiis tenerentur, injuntis mihi ut Eccle-
sapieam hi loriam, quam vir eruditissimur Eusebius Caesareensis Graeco
sermone eonscripsit, in latinum vertam . Gothos , duce Alarico & Radagaiso , per nostras Alpes Julias, quas Rufinus , ct Nicephorus Callistus lib. XII. cap. xxx Ix. Italia portas appellant, A. D. MO. primum irrupisse, viri docti consentiunt, Norisius in Historia Pelagiana lib. I. cap. II., Pagius A. D. 4oo. q. xxv. , & Tillemontius in Historia Imperatorum tomo v. pag. 3 24. 853. Tunc Aquilua , totius Venetiae caput, obsidionem barbaricam subiit: nam Hieronymus Apologia III. in Rufinum , ibidem tune morantem , ct tantum , inquit, in anae urbis iudicium Deir , ut magis obsidionem barbaricam , quam pacatae urbis Ue- . Iis sententiam substinere . Pestiferum morbum , tunc a Gothis in Venetiam nostram invectum , qui primo armenta , ct postea viros, teste Rufino , Ante lateque vastavit, hic noster annus infaustus MDCCXIII. graphice repraesentat, dum boum lues ex Pannonia in Italiam cladibus ob
156쪽
rutam , se insudit, eadem calamitate in homines per Austriam reliquamque Germaniam ingruente, & procul nos minitante , utinam non propelNec solum Eusebianam Historiam , sed Origenis Homilias xxvi. in Jo- suem , seu Jesum filium Nave , latinitate donatas , Chromatio , qui id laboris ab eo flagitaverat, Rufinus prologo nuncupavit, qui salso Hieronymum auctorem praesert inter opera Origenis editionis traseni, Basileae apud Frobentum ΜDLvri . tom. I. pag. 3 i 8. Rufinus his verbis Chromat um ibidem alloquitur e quia ergo istu , o mi semper venerabilis pater Chromati , ἰnjungis praeeipis nobis , ut aliquid ad aedi eationem
Uructionem divini tabernaeuli ex Graecoram opibus ct copiis confera mus, oratiunculas xXv I. in Yssum Naze , quas ex tempore in Ecclesii peroravit cidamantius senex , ex Graeco latine tibi pro virium mearum parvitate disserui. Iam ad alia procedamus . VI. Io: Chrysostomus A. D. M . e sede Constantinopolitana impie detrusus , & exulare coactus, ab Innocentio Romano Pontifice, praecipuisque occidentis Metropolitis opem implorans, liraeter Venerium Me- diolanensem , Chromatiam etiam , Aquileiensem episcopum de suis aerumnis certiorem fecit, singulis unam eandemque epistolam scribens, quam Palladius Helenopolitanus recitat in Mita Chrysostomi cap. II. pag. IO. 22. quippe antiquitus in more positum fuit, ut post summum Pontificem praecipui eius metropolitae de magnis Ecclesiae negociis edocerentur,. quemadmodum ex hoc tacto Chrysostomi ostendit Hieronymus Aleander. iunior de Regionibus suburbicariis Dissert. II. cap. III. pag. IIO. Hoc etiam firmatur exemplo Theodoriti, qui episcopatu depositus , ad Sanctum Leonem magnum appellavit epist. Cxm. literasque ea de re illum scripsisse ad episcopos Mediolani, Aquileja, ct Ravennae, tanquam ad praecipuos oecidentis metropolitas , docet epist. CXri. ad Domnum An-.tiochenum . Quantum apud Augustos Chrysostomi caussam Chromati auctoritas iuverit, Honorius Imperator testatus est in literis ad Arcadium fratrem, cui occidentalium episcoporum sententiam significaturus,
duas prae ceteris sibi scriptas direxit epistolas, nimirum Innocentii Scoromatii apud Palladium eap. Ii L pag. 3 o. ubi ait: quaenam fit Occidentalium de Iohanne episeopo sententia ex omnibus epistoHr , quae ad me scripta sunt, duas subjunxi ejusdem eum eeteris sententiae , unam Romani, alteram Aquileiensis episcopi . Sicut vero Sabinus Mediolanensis Diaconus & sub Damaso Legatus Concilii Romani in gravissimo negotio confirmationis Fidei Nicaenae , & divinitatis Spiritus Sancti , praeter Synodicas , aliorum literas quoque, & potissimum Sancti Valeriani Aquileiensis metropolitae , Chromatii decessoris , tulit ad Sanctum Basilium
Magnum , ut huius epist. cccxxiv. ad eundem Valerianum scripta testatur ; ita AE milius Beneventi episcopus , Cythegius & Gaudentius Legati, una cum Ualentiniano & Bonifacio presbyteris, praeter Synodi occidentalis commonitorium , tulerunt Constantinopolim ad Arcadium Augu
157쪽
s. CHROMA episeoporum, Chromatii Mutinensis, ct Venerii Mediolanensis, atque
τλus , aliorum, teste eodem Palladio cap. Iv. pag. 3 i. Ex his colligimus , Chro--- α C MI manam non solum ad Honorium , sed ad Arcadium quoque literas dedisse in c/usia Chrysostomi, atque hinc patet quanti hahitus fuerit, tum ut vir sanctitate S doctrina conspicuus, tum ut Aquileiensis Metropolita. VII Baronius A. D. 4os. β. INH. ex Chrysostomi ad Chromatium , Venerium,& Gaudentium Brixianum , literis, quae supersunt, observat, eosdem Episcopos, non paei is tantum, sed etiam Drmatis cum vir magno communicasse. Hae tamen interierunt. Epistolam Chrysostomi ad G romatium , quae est cLv. integram huc ex tomo IV. opusculorum pag. 784. editionis Frontonis Ducaei, lubet transferre , proptereaquod virum sanetissimum mirifice exornetr Clarissima ferventis tua ae sincera earitatis tuba ad nos usque sonum Dum diffudit, magnum quiddam ac Aut me durans ex tanto itinerit intervallo spirans , atque ad extremos quo terra fines pertingens. De nos lieet alioqui tam Iove disjuncti, movi quam ii, ρει ad H, Uebementi am atque igne plenam caritatem, ceramque edi ingenti libretate O fiducia perfusam linguam, atque
a amaininam contentionem exploratam habemus t eoque nomine , veliso
G - spectu otque congressu 'ui magnopere nobis in votis esset. 4Η-niam autem id quoque nobis ea solitudo, qua nune , tanquam compedibus restraei fumus , eripuit; ideirco Dominum meum Reverendusimam presisterum , cupiditatem nostram, ut sieet , explemus , scribenter edi solatantor vobis quoque pro eo studio , quod toto hoe tam diuturno tempore magna. cum animi contentione praesissis, amplissimas gratias agenter . Ao vobis etiam rogamus , ut quum ipse revertetur , insuperque etiam ,s iobellarii oecurrant, qui ad hane Aluuianem veniant, de vestra valetudine ad nos scribatis . Scis enim quantam his voluptatem percepturi
sumus, quum de hominum ism ardenter nos amantium valetudine cre-
hrius ad nos asseretur . Huc usque Chrysostomus . VIII. Hic locus postulat, ut ea resutemus , quae David Blondellus in Τractatu historico de Prima tu pag. 26a. 266. 28ra 6s . ex hactenus dictis in sectae sitae rem derivare studuit. Quum Chrysostomus praeter Innocentium I. Romanum Pontificem , Venerium Mediolanensem , ct Chromatium Aquiluensem de iniqua fila deiectione docuerit, hinc Blondellus
ad omnes eum seque appellasse, neque Sedem Romanam, ut summum Ecclesiae tribunal agnovisse lalse contendit. Addit, Chrysostomum non historice dumtaxat narrantem , ut in iterato Responso ad Jacobum I. Regem Britanniae pag. II 8. magnus Cardinalis Peronius scripserat; sed ut - appellantem ad singulos aeque scripsisse . Erras , Non delle , erras.. Boni - facius I. in epistola ad Rufum , ceterosque episcopos Macedoniae, quam ex sacrae antiquitatis thesauris eruit Lueas Hopemus in Collectione Romana par. I. pag. 7 . ait, Innocentium I. dece rem suum non Chromatium nec Venerium ) in caussa Chrysostomi, ab orientalium communione distessisse , qui postmodum per Legatos a Sede Apostolica cnon
158쪽
ab Aquileiensi, neque a Mediolanensi paceni poposcerunt: ante bre- s. CHROMA- .e tempus, inquit Bon incius , idestis, praedecessore mea beatae reeorda- τIUs..tionis Innocentio, orientesivm Belsarum ponti ea, dolenter, se a hem ti Petri eommunione sejunctos, per legatos pacem , fleat raritas vestra retinet , poposcerunti quo tempore Apostoliea Sedes omnia non dismaueν
ijdulsit . Nicephorus Callistus lib. xrIt. cap. xxxIII. literas recitat ι quibus Innocenti ut 1. ditis devovit eserunt Constantinopolitanum , Araeadium, Attieum , S rheophilum Alexandri,um , non quidem ut unus ex episcopis Occidentalibus , sed ut Pontifex ceterorum maximus, ct caput Ecelesiae universalist quod nemo ex reliquis fecisse legitur. Idem Innocentius in epist. xix. ad Acacium Beroeensem apud Lahheum tomo II. pag. tuo. tanquam summus Ecclesiae custos, sibi sollicitudinem inhaerere ait, ne quid obliquum, aut Deessum tu quoquam residere cognoscat. Αreadius Innocentio reseribens apud Michaelem Glycam Annal. Par. Impag. 26o. edit. regiae , postquam acta sua in Chrysostomum excusare st duisset, Romanum Pontificem ejus caussae unicum & summum judicem agnostens, ita eoncludit: igitur quodsuperes, enixe te obsecro , ut nota feliciarione liberet, nee multipliciter punias. Hoc amplius confirmat Facundus Hermianensis , qui Constantinopoli diu vixit, tiam in defensio. ne Trium Capitulorum lib. Iv. cap. I. testatur , GHUostomu ne judicio
Sedis Apostolieae misse damnatum , di lib., cap. v. de Cyrillo Alexan. drino , Theophili decessistis sententiam sequuto , haec proditr eontra tua dieium Seris Apostolieae , quae per beatissimam Papam Innotentium, praedicti Saniri IohannIs in exilio constituti , damnationem solverat, nomen Har post mortem tater Deῖ Sacerdotes is saeri io reeitari νηοθIbuit. Denique Gelasius I. in epistola XIlI. ad episse os Dardaniae , de sententia Innocentii contra iniqnam damnationem Chrysbstomi loquens , quem , inquit, Sedes Apostoliea , etiam SOLA , quia non eonsensit, absolet it . Viden , Blondelle , unam ct solam Apostolicam Sedem , nunquam Aqu Itiensem aut Mediolanensem, in hoc iudicio memorari l Perinde abludita vero , Im ocefitium , ubi Chrysostomi nomine sacris diptyctis nondum reddito, Alastandrum & gitieum in eommnnionem recipere dε recta vit, suae tantum separationis raisonem dedisse , ei tra ullam arictoritatem in aliarum di Helium eeclesias ς idemque a pari, Venerium ' mromatiuit exigere potuis . Sed eur ergo non exegerunt Z Cue una Sedes Romana exegit, inque caussa Cheysostomi condemnationis & absolutioliis sententiam Dia pronum c astit 3 Haee pro ro nata contra Alondellum . IX. De anno, quo diem obiit mromatius metitis plenus , nindum hactenns constitat: ream Pan vinium in Chronico pag. 39., Sixtum Senense in in Bibliotheea Iib. .. Antonium Possevinium in Apparatu tomo I. ct Henricum Palladium lib. κ. pag. 3 8. Motum alii A. D. 43o. , alii serius eum obsiisse putari me a vero aberrasse deprehendimus . Philippus Lab- heus iri notis ad Bethiemini Catalogum t . t. past. 223. Frandiscus COm- filius isseeeensione auctorum Bibliothecae coiicionatoriae to. I. pag. g.
159쪽
S. CHR ΜΑ- Natalis Alexander saeculo i v. cap. i i I. arti c. 34. ut scopulos declina-τ Us. rent, larga & ancipiti formula usi, exeante Chrisi faeculo quarto , L η M ιλλ' ineunte quincto , vixisse, annumque mortis in gnorari tradiderunt. Sed Chrysostomus, qui obiit A. D. M . die xiv. Decembris , de beneficiis in se collatis gratias agens oromatio A. D. 6. eiusdem se valetudinis anxium in epistola superius adducta, semel atque iterum prodit, quia Chromatius se aegrotare ad Chrysostomum scripserat . Certe ultra
A. D. 4o6. nulla omnino oromatii, tanquam adhuc vivi, memoria reperitur . Quare hoc eodem anno , postquam sedisset annos XV III. menses ix. ex Andrea Dandulo in Chronico lib.I. cap. XI ν. eum die II. De- cembris senio consectum hanc mortalem vitam cum aeterna commutasse
non dubito , Sede Aquileiensi, non Nicetae , quod habent Baronius , Ughellus, aliique, sed Augustino, relicta . Nam Dandulus , omnium plane historicorum, qui de rebus nostris scripserint, aCcuratissimus, lib. i I. cap. I. A. D. 4o . Chromatio Augustinum successorem datum amrmat. Coromatii sanctimoniam commendat, quod in paroecia Aquileiensi eadem die i I. Decembris colatur sub ritu duplici, ut vocant: quo die in Martyrologio Romano describitur , in Catalogo etiam Petri Equilini lib. vi I. cap. xLUili. & apud Philippum Ferrarium pariter in Catalogo pag. 746. Hi duo postremi dum Heliodorum Altinatem cpiscopum a Ciromatis ordinatum tradunt, omnino falluntur; nam in Concilio Aquileiensi A. D. 38 i. Heliodorus epistoliis, Chromatius preι' ter, non episcopus, interfuerunt. Quin ergo Heliodorus a citomatii decetare Valeriano , ordinatus fuerit, dubitari nequit. Hieronymus epistolas utrique inscribens , Chromatium Heliodoro, non ut juniori , sed ut eius metropoli contributo praeposuit: quod fortasse non intellectum , memoratos auctores in errorem traxit. Quanquam in antiquioribus Martyrologiis , Chromatii nomen non vidi, eius tamen cultum contra Bailletum , antiquissimum esse comperio; etenim invocatur in
Litaniis majoribus, quae ex libro Hieronymi de Sanctorum Nataliciis, collectae dicuntur, in operibus Alcuini pag. et 8 i. Has Litanias puto laudari a Nata Dido Strabone cap. xx. iii. de Rebus Ecclesiasticis. Invocatur etiam in lasorihus Litaniis M R. post Psalterium in codice saeculi xu. Bibliothecae Passioneae. Claudius Castellanus Canonicus Parisiensis, vir de
Sanctis egregie meritus, quorum nominibus ex antiquitate eruendis, restituendisque , immortuus est, in Martyrologio universali die II. De cembris pag. Hi 2. Chromatium recenset, ratus ante Gregorium X lII. in nullo Martyrologio repertum; tunc enim Baronius, inquit, Romano illum iii seruit . Sed longe antea non solum in Catalogo Sanctorum , quem episcopus Equelinus consecit A. D. it' ,. sed ante Baronium Jo:
Cabilonensis Episcopus in Topographia Sanctorum post Martyrologium Maurolyci . immo ct Maurolycus Martyrologio.suo eum inseruerat die xi. Augusti . Ante Maurolycum Petrus Natalis in Catalogo Sanctorum etiam meminit. In Martyrologici Usuardi, quod Herniannus. GreVer
160쪽
Cariusianus vulgavit Coloniae typis Io. Roethois Lubecensis A. D. i Vo. S. CHRΟΜΑ- recensetur Chromatius noster die XVII. Augusti apud Sollerium pag. 6 r. alia utique ex caussa , quam propter obitum . ias. HI.C.IR
I. mmἱlia XIIx. Sancti Chromatia in unum opus conficta . II. Cur ct a quo primum dictur episcopus Romanus. III. Homiliarum earundem omnino es auctor . in . Viri docti eas laudant. V. A Mudeburgen-
. fiam ealumniis vindicatae . VI. Illarum sitas ct scopus. VII. Seripta Chromatio supposito .
I. V X scriptis, quae Chromatio pietatis & doctrinae laudem peperem runt, seu sermones duodeviginti in Evangelium Sancti
Matthaei, adhuc supersunt; in quibus voluntariam paupertatem , puriorem doctrinam, S christianam persectionem vir pietate eraditione elarissimus , uti eum vocat Sixtus Senensis, Fidelium animis inserere studet . Haec opuscula Io. Sichardus una cnm Symmachi Papae Apologetico ex vetustissimo eodice Matthaei a Sarae castro Trevirensis , ut testatur in praefatione, sub hoc titulo primus omnium vulgavit : Chromatii
doctissimi episcopi mani in V. ct VI. eaput Matthai dissertatio , atque
in eodem genere declamatio e qua nunc primum sunt eruta , edi in lueem edita. Basileae apud Adamum Petrum mense martio MDXXVIII. in 8.' Primam hanc editionem Sichardi correctam S suppletam ex codice antiquo Bibliothecae Sancti Trudonis , & ex altero, a Laurentianis prope Leodium impetrato, Martinus Lipsius comparere jussit in Mero- presistico veterum quorundam brevium theologorum , Lovanti primum A. D. is 6. ct postea Basileae edito apud Henricum Petri anno MDL. pag. 4ia. Subinde Iohannes Heroldus haec omnia inseruit orthodoxographis Theologiae sacrosanctae , Basileae vulgatis apud Henricum Petri anno MDLU. to. i. pag. 3 o. & etiam Iohannes Grynaeus suis gMonamentis Sanctorum matrum orthodoxotraphis , ibidem impressis anno,MDLXIX. to. II. ii 92. Non ergo Lipsius primus omnium Chromatii homilias taee donavit, quod credidisse videtur Aubertus Miraeus in elogiis illustrium Belgii scriptorum pag. 73. editionis I. Haec tam minuta non adderem, nisi ah historiae literariae scriptoribus praeteriri conspicerem, . atque ita quodammodo iis inventi gloriam perire, qui primi Chromatium e membranis S latebris in lucem protulerunt . Mirari subit, a nemine criticorum hactenus visim, hanc eandem Chromatii dissertationem , ut vocavit Sichardus, sive opusculum , vel declamationem , aut Commentariorum frumentum , ut cum Bellarmino & Labbeo tomo I. pag.223. alii dicere maluerunt, nihil aliud esse , quam duodeviginti Homitias in unum conflatas quae commode etiam Tractatus appellari Posirint, ea phrasi, quo antiquos scriptores ecclesiasticos ad denotandas