장음표시 사용
171쪽
S. CHROMA sententias de voce adversarius, quem alii pro inimico, ad paeem revo. TIVF. cando, alii pro diabolo accipiunt e quibus recitatis haec statim subjunis L, CaV git . alii mero, quorum assertio plenior mibi videtur,adversarium hie Spia νἐtam Sanctum existimant intelligendum: qui adversatur vitiis O de s - , iis earnis, Reundum quod manifestat e solus dicendo r Caro eoneu- piscit adversus spiritum, e γε spiritus adversus earnem et hae enim Οι invicem adversantur, ut non quacumque vultis illa faetatis ; spiritus enim eaelestia desiderat, earo terrena eoncupiseit; spiritus donis spiritualibus gundet, euro vitiis eorporalibus oblectatur ; unde , Aposto- Ius ait: nolite eontristare Spiritum Sontium Dei , in qua signati estis iudie redemptionis. Hula, eredo , adversariopeceati, O erroris humaui. suadenti quae justa e sancta sunt in omnibus obedire nos , Dominus praeepit, dum eum ilio sumus in via , idest in eomitatu vitae praesentia , ut
aternam pacem er perpetuam socistatem eum eo habere possimur . Ita Gromatius, aliorum interpretum in huiusmodi explicatione sententiam amplexus : in qua prosecto nihil non catholicum reperitur. Sanctus Paulinus Nolanus Epist. xxxvi. alias xx. ad Amandum pari modo , ac Chromatius , locum Matthaei se intellexisse demonstrat his verbis r Neque septem dies luctus noster exeedat , si eonsentiamus in hujus vitae ita ADUERSARIO nostro, idest spiriti i, ac verbo Dei, quod nobis
VI. Hae quae dixi, planum faciunt, ad regulas integerrimae fidei . R spiritu vere Apostolico, Homilias Chromatii suisse conscriptas . De earundem stilo aliqua etiam dicamus . Non utitur charactere sublimi, sed
plano, proprio, aequali, concinno, minimeque Vulgari i qui nimirum convenit Episcopo , ad populum suum verba facienti. Dictio est selecta & nitida, ratiocinatio, rei, de qua agitur, maxime adcommodata, ita ut jure S merito Natalis Alexander in Saeculo iv. eap. III. Ar-tic. xxxIII. Scripta Chromatii elegantissima dixerit . Considerationes perutiles sunt, explicationes , ad mores praecipue directae , S literales, quibus prae allegoricis studuisse videtur. Orationem Dominicam explanat , voluntariam paupertatem , amorem erga proximum , eleemosynam , ieiunium , ceterasque virtutes commendat , de quibus Salvator in monte disseruit. In ultimo opusculo seu Homilia xvi ii . loquitur de
Meaeia haptismi Iesu Christi. Primi opustuli Homiliae , perspicuitate Scdoctrina.morum, ceteris praestant . Ita serme Dupinus in Bibliothe- ea tomo Ial.& Tillemontius tomo xl. pag. s 39, 64 . Franciscus Lucas , inter Patres Latinos eo saepe utitur in suo Commentario in Matthaeum Cap. v. pag. 62.63. 66. 79. Hadrianus Bailletus invitis Sanctorum die il. Decembris stilum Chromatis instruendo magis, quam movendo aptum suisse arbitratur, sed utrunque ex eius Idomitiis apparere nem
VII. Cave, mromatIum metiaris a literis ad Hieronymum de Natali-oiis Sanctorum , quae sub ejus & Heliodori nominibus una cum Hier nymi
172쪽
nymi ad eosdem respon , circumseruntur a tempore usque Ualafridi S.CHROMA Strabonis, ut ipse his verbis innuit cap. xxv iri. de Robus ecclesiasticis et 'Litania autem Sanctorum nominum, postea ereditur in Utim assumpta , --- quam Hierondimus Mar roisilium, sequutus Eusebium Caesareensem, per anni eirculum eonscripsit, ea occasione ab Episcopis, oromatio est Heliodoro, illud opus rogatus componere , quia Theodosius religiosus Imperator in Concisio Episcoporum laudavit Gregorium Cordubensem Episcopum, quod omni die missas explicans , eorum mari rum, quorum natalicia essent , nomina plura eommemoraret . Walafridus haeci
hausisse videtur ex epistolis , quae Chromatii , Heliodori, & Hieronymi nomina in vetustis codicibus Usuardi mentiuntur. Harum salsitas olim suboluit Erasmo , qui in fine Indicis pseudepitraphorum indoctorum , ut vocat, Hieronymi , eomperimas , inquit, Mar rologium . praefixa Hieroumi praefatione, Lantobardieis seriptum siteris ; sed alia quadam lingus, quam Latina, Hispana opinor ; plerisque vocibus in aliam formam deflexis ae depravatis . Utramque epistolam explosit Ioli annes Molanus in cap. II. de Martyrologiis , de Baronius etiam Cap.VI. Suri. de Martyrologio Romano. Sed Franciscus Maria Florentinius in Admonitionibus .praeviis ad Vetustius Martyrologium ab se editum , earundem Epistolarum patrocinium suscepit. Quia vero Baronius pro
fabuloso habet Concilium illud Mediolanense in Chromatii Epistola memoratum , ad quod Theodosius universos Italiae Episeopos invitasse dicitur ob caussam aliquantorum Episcoporum , qui orians faece suas
animas inquinaverant , ideo Florentinius in eo est pag. 6o. ut illud esse persuadeat, quod Baronius A. D. 39o. q. v I l. celebratum refert Mediolani. At vir doctus observare neglexit, in eodem Concilio non
de Arianis, sed de Priscillianistis, deque Episcopis Olim per haereticos sitis e sedibus pulsis , actum fuisse , ut notat Pagius A. D. I92. q. . Nec sine de aliquantis Diseopis Ariana faece inquinatis in eo agi potuit,
si Sanctus Ambrofius Italiae partem,hususmodi peste contaminatam , iam pridem purgaverat,teste Hieronymo in Chronico Olympiade cccinxXVIII. A. D. 3 6. secundum Eusebium , ubi post mortem Auxentii Ariani, Ambrosio Mediolani Episeopo constituto, haee seribite omnis ad reuam fidem ITALIA eonvertitur . Ambrosius Epist. XIV. A. D. 382. scripta ad Theodosium , idipsum his verbis confirmat tomo II. Operum pag. 8I8- Laborem quin etiam nobis indisendum putavimus , non pro ITALIA , quae jamdudum ab eArianis quieta atque Beara es , nee alia haereticorum perturbatione texata . Idem in Lucam lib. ix. cap. xxx I I. to. I.
Pag. sol. quod opus scripsit A. D. 386. ex Pagio A. D. 3 6. 3 II.
insus omnes , inquit , quibus ITALIAE populus per Iudaisae olim e Ainiana proxime saevitatis ineendia eoquebatur , sereno jam spiramine temperantur. Dum ait, Italiae populum incendiis Arianae saevitaris olim coctum , tunc sereno spiramine temperari, luculenter Ostendit, eodem A. D. 386. illa incendia prorsus extincta non solum in uni- T versa
173쪽
S. CHROMA-versa Italia , quae erat parce cia Mediolanensis , sed in toto etiam occi-ΤΙUs. dente , in quo praeter Auxentium , paucos admodum elux impietatis se-LD-ιιΙ- C IV. Etatores fuisse , colligit Arnaldus Pontacus in notis ad Chronicon Eusebii pag. a. 7 s. Hinc Sanctus Basilius Epist. I xx. ad Episcopos Italiae S Galliae , hoe enim, inquit, haereseos matam euufia depascitur , periculum est, ne vastatis T celsis nostris, ef - ad SANAM ineolatus Destri partem serpat. Non recte ergo Florentinius pag. s9. incertum existimat, an Italia reliqua ab hisce sordibus fuerit purgata , quamvis Sanctus Valerianus Aquileiensis ab Ecclesiae suae fini hus Arianismum expellere laboraverit. Easdem etiam epistolas soloeca & in paucis verbis densa stribiligo, mromatio prorsus abiudicant, ut feriales pro Ralendariis; item perquirere caussam, pro in erimen inquirere , S ex fae-ee inquInure cum aliis omnino barbaris r mirorque Florentinium , ut has sordes Chromatio affingat, scribere non vereri, Sans inm Discopum ad Latini sermonis eandorem minus accurate iueubuisse, propterea quod mercatum pro nundinis utar pa Verit: quum tamen ea voce nihil latinius adferri possit, si latine profecto sapiunt Serenus & Varro apud Nonium verbo Mercatus, Plautus in Poenulo I. II. i 26. R in Asinaria II. III. i . Reliqua non moror , quum ipsemet Florentinius pag. 69. lateri tandem cogatur , epistolas nequaquam esse sinceras ς quanquam rursus
erret, omnia ei S contenta vera esse pronuncians : cujus sententiae falsitas ex iam dictis apparet. Fraudis originem puto haustam ex Cassiodoro cap. xxx II. de Institutione divinarum literarum , ubi laudat Epistolam Hieronymi ad Chromatium & Heliodorum, in qua passiones martyrum legebantur . Huic deperditae nugator quispiam Epistolas ab se confictas supposuit. Verba Cassi odori haec sunt: eh. ideo futurae beatitudinis memores vitas patrum , confessiones fidelium , passiones mart)rum legite eo usanter c quas inter alia in EPISTOLA Sancti Hiero-mmi , ad Chromatium , Heliodorum destinata , procul dubio reperietis qui per totum orbem terrarum floruere ς ut sancta imitatio vos pro-εoeans , ad caelestia per eat. den, in Hieronymi Epistola ipsa martyres recensitos 3 Ergo alia fuit a Martyrologio , eoque longiusculo, Schrevissimae epistolae subiuncto, ut hodie contingit. c. re unicam Hieronymi Epipolam, a Cassiodoro laudatam , Chromatia , Heliodori,S Hieronymi literas esse non puto , quae nunc exstant: quod tamen cum Henrico Ualesio puta Vit Tillemontius tom. xi I. pag. 3s4. 3ss. Bed R in Marcum lib. II. cap. xxv I. & cap. vi. Retractationis in Actus Apostolorum laudat Martyrologium Sancti Hieronymi. Sed Johanni Mabillonio in praefatione ad Acta Sanctorum Benedictina Saeculo iv. par. II. Pag. LXXXV. incertum videtur , an Hieronymus Mar rologium aliquod
scripserit. Cassi odori quidem ct Bedae sententiae adstipulari tamen videntur , ct Litaniae , coueriae ex libro, quem beatas Hieron'mus se Son-Horum per anni eireutam nataliciis eonscripsit, inter opera Alcuini pag. g8o. licet Sancti nonnulli, Hieronymo recentiores, ibidem , ab exscrip
174쪽
toribus, de more, sortasse additi, reperiuntur . Valesius in Disserta S. CHROMA tione de Martyrologio Rosvveydi, Hieronymianum memorari putat 71V apud Gregorium Magnum lib. vi I. epist. xxi. Iacobus Usscrius in Chro- nologia sacra cap. II. in fine non ambigit , quin Hieronymus, ut Chronicon , ita &Martyrologium Eusebii in Latinam linguam transtulerit, quod ab Usuardo, Adone , aliisque deinde auctum , retinuerit semper die xxv. Decembris , ab orbe condito usque ad Natalem Christi , annorum numerum , ab ipso Eusebio positum . Inde in universam occidentalem Ecclesiam Chronologiae Eusebianae usus est propagatus, absque ulla tamen veritatis Ebraicae jactura ; nam ct in ipso Chronico Eusebius codicum Ebraicorum calculum simul eum suo, diligenter adnotaverat, seriemque annorum mundi, ab Ebraeis per quinquaginta Jubilaeos dimensem, proposuerat. Sic ferme Usserius . Τ res autem Martyrologii Hie-nymiani codices superesse viri docti observarunt; sed tamen post ipsum Hieronymum aucti. Primum laudat Bollandus to. I. Ianuarii pag. 46. Secandum octingentis ab hinc annis scriptum , iudice Mabillonio in Itinere Italico pag. I 88. edidit Florentinius Lucae A. D. i 666. Tertium ex codice Corbejensi vulgavit Lucas Dacherius in Spici legio to. I v.pag. 6 ID Hoc loco non est silendum , ab Anonymo de Carsibus ecclesiasticis c quo nomine statas Ecclesiae preces,quae sub Breviarii nomine per singulos dies decurri, ac recitari debent, majores nostri significarunt apud Henricum Spelm annum in Conciliis Britanniae to. I. pag. i . Chromatio S. Heliodoro Cursus Orientalis originem tribui . Hosenius ad oram Speiam anni in Bibliotheca Angelica , eiusdem Anonymi codicem 9oo. anno rum esse ex Usserio adnotavit . Mahilloniis in Disquisitione de Cursu
pag. 38o. auctorem ex stilo subodoratus , Britonem aut Scotum facit, cursumque cum liturgia confundere arbitratur. De hoc nostri Chromatii cursu nusquam alibi qui liam legitur. VIII. In eundem locum salsarum mercium referri debent aliae epistolae Chromatii ct Heliodori ad Hieronymum , ct Hieronymi ad eosdem, quarum auctoritate otiosi homines pretium conciliare studuerunt opuscul isde ortu finvestirpe S. MarIae ,-de Infantia Salvatoris , olim a Gelasio I. Pontifice inter apocrypha relatis . Decretum enim de libris recipiendis nos Gelasio alibi vindicavimus , & sincerum edidimus . Io: Albertus Fabricius in codice apocryphorum , Hamburgi impressis A. D. 1 3. tomo primo inseruit eatiem epistolas , notis criticis confixas, exstantque inter opera Sancti Hieronymi editionis Romanae A.D. Is 2. to. IX. pag. 398. S tomo v. pag. 444. Editionis Parisiensis Iot Martianaei anni t o s. apud Claudium Rigaud. Uossus etiam illas explodit in lib. 1 I. de Historicis latinis cap. xi. Gravissimi viri Melchioris Cani iudicium praestat audire ex lib. xi. de Locis theologicis cap .vi. hujus generis fabula etiam tua est insulsa aeque ae harbara de nativitate S. Mariae ad Chromatium ct Heliodorum episcopos . Sixtus Senensis lib. I. Bibliothecae de Matthaeo agens totum scriptum Hieronymo abjudicat, &Baronius etiam in Apparatu I.
175쪽
xi iv. Denique consulantur Christophorus a Castro in Historia Deiparae Virginis pag. o 4. Editionis Moguntinae anni i sio. & Rosvucydus in Lege Tationis pro Baronio pag. Io6. contra Casaubonum EXercit.l. cap. xv. opus ipsum inter fabulosa recenset quidem, diversum tamen ab eo putans,quod de eodem argumento haeretici antiquitus confixerunt: quod parum refert, dummodo Hieronymo non tribuatur : cui nemo sane judicio praeditus tribuit.Petrus Wastellus in Vindiciis Iohannis Hierosolymitani tom. II. lib. II. pag. 4 9. 423. nouaginta Chromatii Homilias in te opera Iohannis Chrysostomi editionum latinarum , Basileensis Erasmicae, S Parisiensis Chevallonianae , latere contendit . Nullium interim probationem V astellus adducit ea sortiorem , quam vox contracta Chr.eidem suppeditat . Hanc enim orae codicum prius ad pictam , postmodum exscriptores ab Chromatio homine Latino ad Chrysostomum Graecum . eoque celebriorem , designandum adplicuerunt . Hinc Chromatianas
Homilias imperiti Chrysostomo tribuerunt. Haec Nastellanae sententiae prora & puppis . Sed vir bonus non olfecit, hasce Homilias in Matthaeum revera esse Ch= Uommi, quas Latine reddidit Annianus Diaconus Celedensis Pelagianus , addita Epistola ad Orontium Episcopum , ob eandem haeresim ex Italia eiectum , ct deinde in Concilio Ephesino damnatum . Eas ab se interpolatas postea edidit Georgius Trapezuntius . Annianus vertit etiam Chrysostomi Epistolam ad Neophytos & Homilias vi i. de laudibus Pauli: quas Evangelo presbytero Pelagiano dicavit. Vide Fabricium in Bibliotheca Graeca tomo vi I. pag. 64s.
supersunt. Homiliae xiix. in Matthaeum
Deperdita. Epistolae ad Sanctos Ambrosium , Hieronymum , ct Io: Chrysostonium, Honorium & Arcadium Augustos .
176쪽
Tyrannius Rufinus natura. Concordiensis , Civitate Aquiloensis, presbyteratu
I, Rufini ortus, nominis scriptura.' II. Patrἰa . III. Concordia umtus, ejus praenomen O genus. IV. Aquileja monachum induit. V. Duaeum Hierondimo bonis artibus ibidem insiluitur , adultus tingitur .
Minister o Stiseeptores illius baptismi . VI. Hieronymus ab eo divuLsus, in Θriam navigat. VII. Rufinus paullo post eum Melania Hierosoldimam profecturus , Roma discedit.
E L A s I u s Cyzicenus periems Nicaenae Synodi Canonibus apud Rufinum in Historia
Ecclesiastica libro x. Cap. v I. eundem magno illi conventui interfuisse pro certo habuit in sua praefatione ad Acta Concilii Nicaeni apud Labbeum to. I. pag. II 4. Atqui
tum Rufinam adnotavit Natalis Alexander in saeculo Iv. Dissert.XIII. conclusII. Longe aliter sentiens Blondellus de Primatu pa
gina 88 G Rufini ortum illigavit A.D.34s. qui fuit a Concilio Nicaeno vieesimus. Hanc ego Blondelli sententiam nullo antiquiori testimonio firmatam haud propere amplector . Nam de anno & Consule, quo natus Rufinus, nus luam aliquid proditum est, adeo virorum illustrium perinde ac fluminum , ortus obscuri sunt, progressus exitus conspicui. Non diu tamen a Concilio Nicaeno in lucem editum, probari puto ex Hieronymi libro II. Apologiae A. D. 4oo. conscriptae , ubi Rufinum vocat senem Sc eanum, eundemque sugillans, quod parentes tunc se invisisse dixisset: quos , inquit, viventer juvenis dereliquit, mortuor SENEX Sub initio libri tiI. R num dicit UETUSTISSIMUM monaehorum . Alibi ait: de sene SENEX tanta confugis . Rursus paullo
Post; qua enim est aut alio i duos SENES inter se propter haeretisos
177쪽
c Origenem ) digladiarii Erravimur juvenes, emendemur SENES. Inis Da vero : ego tibi dabo veniam , quod soloxiam librorum ejus c Origenis CANOser'feris evite. Anne haec de Rufino sexagenario dici potuissent Z Fortasse tunc fuerit magno natu, S saltem septuagenarius, qualis erat Hieronymus . Non est silendum, quod in nominis Rufini scriptura notavit Caspar Barthius ad Claudianum pag. io 3. edit. II. inque Adversariis lib. Lur. cap.II. simplici litera F. in universis codicibus reperiri. Loquitur Barthius de Rasino praesecto praetorio , quem Claudianus exagitat ; sed haec seriptura omnibus Rufiuis congruit. Quare eos inepte facere putat, qui id elementum geminant, quum ipsa ejus nominis proin nunciatio aliud nihil serat: neque facile alioquin literam F. Latini in talibus geminant, nec profecto in antiquissimis Rufini nostri codicibus geminasse noscuntur . Huc facit adprime quod etiam Graeci unam tantum duram literam huic nomini adscribant, quorum ductum non sine ratione in similibus latini sequuntur . Apud Ezechielem Spanhemium in Dissert. ix. de Praestantia S usu numismatum tomo I. pag. la.&7I I. editionis magnae in nummis Graecis scriptum occurrit ΥΦΙ Υ. Hanc eandem porro scripturam ex Rufini codice vetustissimo de fienedictioni-hus Fatriarcharum confirmat Petrus Lambecius in Bibliotheca Caesareatomo II. pag. 8oo. idque ex MSS. libris comprobat etiam Philippus Lab-beus in notis ad Bellar mini Catalogum tomo II. pag. 3o . Haec evertunt sententiam Arnaldi Pontaci in notis ad Eusebii Chronicon pag. 49. ubi Rus um cum gemino F scribendum contendit. Consulatur Index Gru-terianus xxiii.& Christophorus Cellarius in orthographia , ubi unicalitera F ex lapidibus & nummis adstruitur . II. Ouoniam de patria Rufini non una circumfertur sententia , ego certis Scriptorum veterum testimoniis eam indicabo, unde secus affirmantium dicta penitus convellentur . Natum in opido agri i quiluensis prodit Heraclides in Paradiso, quae est vetus interpretatio Historiae Lausiacae Palladii, ut critici norunt. Ibi enim cap. xxxi ii . haec de Melania leguntur: erat eum ea Vn us quidam nomine, ellis Italus ex Aqui-ujens opido . Hoc ludibrii ergo Hieronymus in Apologia II. vocat opiar quod Norisius Cardinalis in Historia Pelagiana lib.Ι. cap.II. interpretatus est paxam, sue rus S parvum eastrum : quibus tamen nominibus res diversas significari iam pridem viri docti observarunt. Saneopidum pro eivitate non solum antiqui Scriptores Livius, Plinius ScNela ; sed etiam saeculo quincto , ad cujus initium Rasinus pervenit, Sidonius S Eugippius , indiscrimitiatim usurparunt; nam civitas Arvernorum ,-dicta est a Sidonis lib. IlI. ep. iv. S hujus sequalis Euin ginius in Vita Severini Noricorum Apostoli, urbibus iisque in senibus, puta Laureaeo S Pataviae id nominis tribuit. Natus suit ergo 'ris urin opido circa Aouil ejam e quod his verbis confirmat Hieronymus lib. II. Apologiae I. PATRIA derelicta , e uileiae habitat. In Apologia Il. eum sugillans , quasi Romam ab Anastasio Papa vocatus , ire noluisset: qui,
178쪽
inquit, rogantem Romam , ut eam illustrarer praesentia tua , OPIDULI Rupriss . tui amore contemseris. Qua nouam.vero a Palladio in Historia Lausiaca L .IV.CAp.I.
ab Italia , ex es vitate inquiida, ct a Gennadio in Catalogo cap. xv i i. Aquileiensis presister , hoc non in ipsa urbe Aquileja natum, sed in monasterio educatum , & in Ecclesia tinctum , nec tamen ibi ordinatum denique ob vicinioris urbis celebritatem .ita dictum, significabat, patriamque demum illi suisse in agro Aquilejensi. Nec prosecto nomine Hieronymus Aquileiam dixisset, quam ejus aequalis Philostorgius magnam vocavit Historiae Eccl. lib. XI I. cap.xi. Quodnam fuerit isthuc opi tam iam tandem aperiamus cum Doctore maximo in epistola iv. alias vi. ad Florentium monachum Aquilejensem, Hierosolymis tunc morantem , ad quem , de Rufino loquutus , haec de grandaevo
Paullo Concordiensi subjungit: scripsit mihi edi quidam DE PATRIA supradicti fratris Rufini, Faullus senex, Tertulliani suum eodicem apud
eum esse,quem vehementer reposcit . Paulli ergo & Rufini patria una erat. Atqui patriam Paulli Gneordiam facit Hieronymus in Catalogo capite iiii. Vidi ego quendam Paullum CONCORDIAE , quod ΟPIDUM Datiae est , SENEM, qui se beati Crepriani jam grandis aetatis notarium , quum admodum esset adolescens, Romae vidisse diceret, referreque sibi, soluam nunquam coprianum absque Tertulliani lectione unam diem praeteriisse. Ad eundem hunc Paullum , qui centenarius adolescentiam in
aliena aetate mentiebatur , Plieronymus cum epistola κ. alias xxi. misit
Vitam Sancti Paulli eremitae, vicissim sibi mitti postulans libros quosdam , hosque inter Fortunatiani Aquileiensis episcopi Commentarios in
Evangelia . Raphael Fahretius Inscriptionum cap.x. num. 636. hanc expavimento Sancti Paulli in via Othiensi, a Cornelio Margarino mutua tam , vulgavit, quae in eundem Paullum nostrum pertinere videtur .
HERACLIAE . RELIGIOSAE . SORORID A ULUS. A. CONCORDIA. XU I. KAL. FEB.
1iI. Ergo nullum dubium est, quin Rufinus domo suaerat Concordia tquod ab his non animadversum , qui aliud natale solum illi adsignarunt. Siquidem Righerius Francogermanus, sive is Gabriel Gerberonius , in
notis ad Marium Mercatorem pag. I Ia. Rufinum hunc nostrum cum altero cognomine, natione Bro , confundens , patria facit olexandrinum et quod tamen cavere poterat, inspecta unica Hieronymi epistola I. alias xM. in qua ait sibi a monacho Alexandrino in Syriae latebris delitescenti nunciatum fuisse, nostrum Asenti fereta penetrasse, quum tamen idem monachus Alexandrinus ejus PATRIAM ignoraret ONOMEN r quae sanae non ignorasset, si Τ nus item fuisset AIexandri- nur . Nomen, quod ignorabat, quoque Rufinus ab aliis Rufinis postea . nominandis distinguebatur , erat Grannius, ut statim ostendam . Gelasius Cyeticenus in praefatione ad Acta Nicaenae Synodi, hunc eundem Rufinum nostrum 'manum dixit, quo nomine ut jam tetigi, Latinum
179쪽
trarum intelligere voluit. Ouia tamen ab multis retro saeculis consuetuado obtinuit , ut Rufinus Aquilejensis diceretur , nos quoque eodem Vocabulo utemur . Rufinus vero potuit etiam suisse eivis Aquildensis,
quomodo Io: Jonsius in libro de Scriptoribus Historiae philosophicae
cap. I I. S XX. multis probat exemplis , viros doctos honoris caussa in multas civitates saepenumero adscitos . Consulatur Gabriel Naudaeus
hanc reni diligenter pertractans in Iudicio , de Augustini Niphi opus- eulis . Huc sane iacit Cicero in lib. I. de Legibus: ego , inquit, meher
TRIAS; uuam naturae, alterum eivitatis, ut ille Cato quum .esset
Tusculi natur, in populi Romani eivitatem susceptus est; itaque quum
ortu Tusculanus estet, civitate Romanus, habuit alteram Dei patriam, alteram juris . Pari ex caussa Rufinum Coueordiae natum , Aquiluae tamen Christianis moribus, doctrinisque imbutum, & denique tinctum , nemo serme Coneordiensem , omnes Aquiluensem dixerunt. Sic non apud unum Gennadium , sed in plerisque omnibus Rinni lucubrationum codicibus reperitur . At exortus est Lusitanorum Hagiologus Georgius Cardosus, qui to. 3. die xx. Iunii ex coenosis lacunis Chronici Pseudodextri Rufinum patria Lusitanum facere non vereretur , propterea- quod in illa mendaciorum ossicina sub A. D. 4i8. I. . hae e verba legantur di Patillo cineordiensi Lusitano feribit Hierondimur. Quum enim
Paulius & Rufinus unam eandemque patriam Concordiam sortiti suissent, opipare credulus Cardoybs utrumque etiam in suam Lusitaniam traxit, in qua Concordienses nescio quos Iocaverat Plinius lib.IV. cap. xxII. Festivum errorem mirifice fovit Franciscus Bivarius in ingenti Commentario ad Dextrum illum confictum pag. 43 a. ubi erga nos Iiberalis, Paulum ex Concordia Lusitantes ad nostram Italicam transisse commentus est. Has nugas consectari non vacat; nec est operae pretium , quum easdem S id genus alia egregie exploserit Hispanicae historiae ab imposiorum dolis scedatae praeclarus vindex Nicolaus Antonius in Bibliotheca Hispana Veteri lib.III. cap.V. I. Ias. Et tamen Dupinus in tomo tertio Bibliothecae eundem Faullum a Concordia nostra Hispanum dixit, quod unde hau serit, se ignorare ait Tille montius tomo x Ii. pag. so. Hausit ex Pseudo dextro . Sed alio abiit qyoannes Fellus in notis ad Rufini expositionem Symboli cum operibus Sancti Cypriani editionis Oxoniensist nam ex Tors, sive Nora , Sabinorum urbe excisa , Rufini ortum deduxit, utique a mendo sis inscriptionibus deceptus, in quibus legebatur Rasinus Toranus . Hoc postremum, ex ipso Tini praenomine detortum , Fellus patriam , non hominem denotare censuit. Inde, ut assolet serme incorruptis S alia vocum monstra prodierunt. Huiusmodi sunt Noranus, Toranius, ct Nermus. Ad haec Turanius , Turrantur, & Tauranius , singula enim haee vocabula suos auctores habent, Barreum , Labbeum, Caveum , Dupinum, Rosvveydum . Patriam tamen Aquileiam ibidem
loci, ubi Felius Toranum legit, statim Iegere poterat. Sic enim pro- stat Disiligod by Corale
180쪽
stat in Recognitionibus Clementinis et Rusius Torsuo c pro Tyrannio b qviItiensi interprete . Ergo Aquilua , non Tora Rufini patria . Proprium &.verum nomen inseriori aetate id fuit, quod ultimum , ait Sir-mondus ad Sidonium . Rufinum , Omnes proprio nomine , appella Uerunt. Ergo non Rufinus Drannius, sed Drunnius Rufinus, appellari debuit, quomodo reapse appellatur in libello de XII. Scriptoribus ecclesiastici, Isidoro S Ildesonso subjectus cap.v. Huius lectionis veritatem confir mat Hieronymus initio prioris Apologiae, Pammachio , & Marcellae amicis inscriptae, ubi in Rufini praenomine ita ludite vestris ρο mul Ptorum literis didici, objici mihi in sobolo TYRANNICA , Ii ua ea
nam meorum ex inimicis ab ipso, cur Feriarchon libros in latinum .erterim . Dicterium erat insulsum , nisi Rufiuus alio nomine dicebatur 23, rannias. Iohannes blartianaeus ast eum locum tomo IV. pag. 349. ex multis codicibus , Dranni pro Draunico restituit: rectius sortasse 23 ravnii , licet vulgata lectio nobis arrideat: in qua aculeum latitare otia fecit etiam Tillemontius tomO XII. Pag.32. Dranni3 praenomen ex parte adsumsit secundum morem, a Sirmondo Observatum . Non enim nomen, sed praenomen suisse, nos docet Sidonius : in cujus tamen vulgatis codi
cibus Turannius Rufinus pro Draunio perperam legitur lib.II. epist.ix. Gentis nomen puto exstitisse in lapide Concordiensi , quod fractum, uti est, vulgavit Adriensis Episcopus in Dissertatione de Colonia Foro Iuliensi pag-ῖψῖ i L. raNNIUS . L. F.
ITitI VIR. D. Cetera vocabula , quibus ab Hieronymo Rufinus semel atque iterum no i tatur, cuiusmodi sunt Grunnius, GIpurnius Lanarius, ct Seorpius, aliunde fluxerunt: & primum fortasse ex vitio pronunci tionis, corpo-i risque crassitie ; nam ' onum designans in fine epistolae ad Minervium, ear me, inquit, Deerant amici mei , ct adversum silentem CRASSAE: SUES GRUNNIUNT quarum omne sudium es, immo scientiae superi cilium, aliena carpere, sic veterum defendere perfidiam, ut perdant, fidem suam . Idem senex Rufini vitium in voce , irridet his verbis Apo-i Iogiae l. lib.I. is qui tu Latinis MUSSITAS, TESTUDINEO gradui moveris potius , quam incedis . Ut divitem & opipare viventem paulloi post sugillans , Croesos, ait, quis spiret est' varios ὶ Litera marsupium . non sequuntur. Sudoris comites sunt edi laboris , soriae jejuniorum.1 non saturitatis , eontinentia , non luxuria. Pemosthenes plus olei . quam vini expendisse dieitur, edi omnes opifices nocturnis semper vigiliis . praevenisse . In Apologia II.: quis talis se lautus est , ut audeat eum
Croeso pugnare divitiis Di subitum Demaratum em Crassum non per i timescat Habes enim per quod Danaer es victa pudieitia: quod Gieει, magistri praetulit Sanctitati; propter quod Iudas tradidit Domisum, suum . Epistolam quoque de eubleuis fratris Eusebii, NUMMIS AU-