장음표시 사용
181쪽
RUFINus. REIS ab eo productam, & AURO, Mes suis Dorumque viribur, oppu-L O IV CA I gnatam fidei veritatem , conqueritur in libro IlI. Apologiae. Sane Rufino haud curtam supellectilem domi suisse , colligi praeterea videtur ex te Iulis , quas non proprio tantum , sed aliorum etiam hospitio de suo conis structas habuit in monte Oliveti,ut ipse testatur lib.II. Apologiarum. Paialadius quoque in Historia Lausiaca cap. coni. scribit, Rino HieArosolymae omnis generis hospites , illuc pietatis caussa adventantes , xx τι i. annorum spacio propriis expensis lavsie. Hieronymus epist.xcr. alias rv. ad Rusticum his coloribus eum iam mortuum depingit: TESTUDINEO GRUNNIUs inredebat ad sequendam GRA DII, per inter- ωaua qaaedam vix pauea verba earpebat, ut eum putares fingultare, πon prolaqui. Ec tamen, quum , mensa posita , librorum exposuisset struem, adducto superellio , eontracti ae naribus , ae fronte rugata , duobux digitulis eonerepabat, hoe fleno ad odiendam discipulos provocant.
Tam nugas meras fundere , adversum fingulos declamare. Getieam diceres esse tantinum , eensoremque Timona Deundia ς notore quem vellet, de Senatu doctorem exeludere . His bene nummatur plus plaeebat in prandiis r nee mirum, si, qui multor inescare solitur erat, facto eaneo eireumstrepentium garrulorum procedebat in publieum : intur Nero , foris Cato . motus ambiguus , ut ex contrariis, diversisque πα- turis unam mon rum novamque bestiam dieeres esse eompactam juxta iliud poeticum. Prima Leo , postrema draeo, media 'sa ehimaera . Rufinus a Palladio ν--μαν ,nobilissimus dicitur cap.cxv III. Anne hoc ad mores, vel potius ad genus referendum ὶ Rufinus ipse Apologiarum lib.1I. Pag. 4 6. morum sanctimoniam , de qua Hieronymus in Chronico illum. cum Furentio & Bonoso laudaverat, vitae NOBILITATEM appellat. Porro Coneordia Rufini patria , non fuit Mirandulae vicinum opidum in AEmilia , ut ex nominis similitudine censuit Marianus victorius in Uita Hieronymi; sed quam Venetis Plinius , Ptolemaeus Carnis adscribit , Coloniamque lege triumvirali deductam , & in Τribu Claudia deseriptam nuper ostendit U. C. Philippus a Turre Adriensium antistes in Dissertatione de Colonia Foro-Iuliensi pag. 346. Coneordiae fabricam sagittariam memorat Notitia Imperii, unde ibi deeuriam armamentariam , seu corpus, fibricandis sagittis destinatum, ex literatis lapidibus fuisse discimus. A Theodosio Magno, S Ualentiniano i I. Imperatoribus in eadem ColOnia leges datae A. D.39 t. prostant Codice Theodosano lib. XI. tit.XXXIX. L. XI. de fide testium , & lib. xv t. tit. . it. L. 1 v. & v. de apostatir . Sed proh dolor i Coneordiam istam una eum finitimis urbibus , Aquileia , m-Julio, & Altino A. D. 4sa. solo aequavit totius regionis flagellum Se terror Attila Hunnorum Rex, teste Paullo Diaeono in Historia Miscella lib. XV. cap. I II. editionis Gruteri inter Historiae Augustae scriptores Latinos toino II. pag. 8 i. in fine operis . Hane editionem indico, quia id in ceteris non reperitur. Postea tamen e ruinis raput extulerunt; nam Cassi 'do
182쪽
Cassio rux libat ii. Uariarum epist. Hv I. e uileiensem, Foro Fulla ν- RUFI V. . sem , Coauordiensem civitates adhuc stantes recenset. Hanc tertiam, L V, e , episcopio illustrem , privilegiis auxerunt Carolus Se into Magni, ultique Imneratores . Sed celebri Colonia ob inclementiam aeris in istitudinem redacta , nunc episcopus degit in proximo opido Porturuario, quod Romatinum veteres appellarunt, ex Plinio. IV. Ouum Concordia ab Aquileia , totius tunc Venetiae principe civitate, xxxi. M .P. totidemque ab Altiso distaret, Aquileiam Rufinar se contulit, monasticae vivendi regulae nomen daturus . Istic patrum d Orina, S pietate erga Deum, in monasterio instructus , a Sancto Guriano urbis episcopo salutari lavacro abluitur A. D. I i. quod ipsemet prodit in sua Apologia I. A. D. Mo. conscripta , in qua , veluti de re
notissima , loquens, ego, inquit,sisut ipse Hieronymus a S OMNES NORUNT, ante annos FERE TRIGINTA in monasterio jam positas. per gratiam baptismi regeneratur, signaculum Fidei consequutus sum per
sanctos viros Chromatium, ovinum,HEusebium , opinati Os m pro-4atissimos in ecclesia episeopor: quorum oster , tune presbter beata meis moriae Valeriani , alter Archidiaconus, alias diaconus , sistique patermibi-doctor smboli ae fidei fuit. Hoc monasteritam in quo sej-pliatam dicit Rufinus, quum baptismigratiam in e uiuiensi ecclesia suscepit, ceterorum Italiae S Occidentis vetustissimum, magni Athanasii iuvitutionibus primordia debebat, quem Alexandria ab Arianis eiectum , dili inquildae substitisse animadvertit Norisius in Historia Pelagiana
lib. II. cap. III. monasticamque disciplinam ab Athanasio universam Italiam lascepisse testatur Hieronymus in epist.xcvI. alias xv .ad Principiam. Siquidem monachorum, quos suae & laborum socios hahuit, iuventute utriusque sexus ad imitationem accensa, brevi Romae ct per Italiam non pauca monasteria ab episcopis constructa sunt, ut Mediolani, adnitente Ambrosio, de quo Augustinu, Confessionum lib. vHI. cap. vI. & Aquileiae , studio muriani, ubi praeter drannium Rufinum, Heliodorum otiam , Nepotianum, Florentium , Sonosum, Meetam , ct ChrUogonam,1 atissimos monachos, floruisse discimus ex Chronico S epistolis Hie-xonymianis . Hinc refellitur Magdeburgensium inscitia, qui Rufini instivitum & sortasse etiam vitae monasticae antiquitatem ignorantes , Cenis turia. Iv. cap. X. a Trithemio prima π monachi nomine dictum effutierunt. Sed nunquid Trithemio recentior est Hieronymus , qui in Chronico anno I. Olymp. cclxxxI. Abrahami a 393. Christi vero 3 8 secundum epocham Eusebianam, quam Hieronymus sequitur , anno
epoctae nostrae Dionysianae 3 6. sic loquitur e Furentiar, Tonosus, O R, as insignes MONACHI habentar In Apologia I. lib. I. sibi aeque ac Lusino monaehi nomen tribuit: quicquid MONACHI -eabulum fla- νωι, nostrum uterque eomplevit. Et in Apologia II. ereiadi misiano,
oredidi MONACHO. V. Idem Hieronymus, Aquileiensibus clericis stricta necessitudine
183쪽
RUFINus . coniunctissimus , in hoc eodem monasterio ab adolescentia videtur eduis LM, IV I' catus nam in epist. xxxi x. alias LxII. sic ad Theophilum scribit: qui ab adolefient/aM MONASTERII elausus cellulis, matris esse voluerim aliquid , quam videri . Illi sine iamdudum cum Nyso amicitia intercesserat, cui apud Treviros manu sua prolixum valde de Duodis librum San-EM Hilarii se deseripsisse testatur epist. i v. alias vi. Ad P Unum, postquam in AEgyptum adpulerat, scribit epist. I. alias XLI. O si nuue mihi vominus Iesus Christus, vel Pyhilippi ad Eunuebum , vel Abacue ad
wau eum translationem repente concederet, quam ego nunc tua arctis
fringerem eoua complexibus t .m illud os, quod MECUM uel ERRAVIT ALIQUANDO , mel SAPUIT l Haec manisesto innuunt, utrunque ab adolescentia, studiis simul operam dedisse . Ipsis addi potest fi
notus , de quo Hieronymus ad epist. I. alias XU. ecce puer B usis ficuli NOBISCUM artibus institutus . Hoc ipsum Rufinus magis confirmat Apologia II. antequam eonverteretur Hieronymus) MECUM pariter oe literar Graecas lingua penitas ignorabat. Conversionem suam Hieronymus ad Rheni semibarbaras ripas accidisse testatur epist. I. alias xvi. gmnasterium ergo Aquileiense , ex Plini verbis , A.D. 3 . iam stabat: quo tempore alibi in Italia nullum stetisse legimus , nisi sortasse Vercellis, ubi Sanctus Eusebius ex Oriente reversus A.D. mo nasticam vitam instituit. Lucas Holstentus in praefatione ad Codicem Regularum cap. II. Italos ad monasticam vivendi normam traductos ait a vita Sancti Antonii, quam ab Athanasio, Romam primum adventante, vulgatam putavit . sed Athanasius eam Graece scripsit A. D. r6s. auctoribus monachis Italis, a nuthus ejusmodi institutum, in occidente iamdudum coli coeptum , sanctus Pater insinuat initio operis , gratulatus ,
que nomen celebre . Hanc Athanasii vitam per tabellarios in occidentem perlatam , Evagrius presbyter , qui eum Eusebio Vercellensi in Italiam venerat, latinam Boit A. D. 3 o. nuneupavitque Innocenti O , cum quo & Hieronymo tunc in orientem rediit, mortuo iam Eusebio . Haec adnotaVit peramicus noster Bernardus a Montelalconis in Vita, Athamnasii operibus praeposita pag. 84. inque prelatione ad Vitam Sancti Antonii pag. 9 i. Ad haec ex verbis superius allatis palam est , Thynum adustum sacro sonte Aquiluae tinctum , & quidem a Valeriano metropolita, ministrantibus C omnio presbytero, 'ovino Archidiacono , &Eusebio Diacono e quos tres , tanuuam funerstites , & episcopali chara, ctere venerabiles A. D. o. in suae fidei testes Rufinus advocans, antiquo S proprio vocabulo patres, atque alibi, ut postea dicam, parentes dixit: quos maiores nostri etiam stonsores ,fusceptores , fideiussores . S demum patrinos dixerunt . Idem Rufinus hue respexit in Apolotia pro fide sua ad Anastasium Pontificem : hae nobIs de restirrectione tradita sunt, in
, . quibus faustum baptisma in Aquileiensi Relesia consequuti sumus et qua puto ipsa esse, qua etiam Apostolica Sedes tradere c, docere consuevit. . Haec Diqitigod by Cooste
184쪽
Haec arguinat lapsum Dupini in tomo DI. Bibliothecae, Rufinam in monasterio baptizatum rati . Non enim in ullo nionasterio, sed tantum in ecclesia episcopali tunc regenerationis Sacramentum ab uno ejus pastore ordinario conferebatur . Neque Rasinus ait , se in monasterio, sed in Aquilejensi ecclesia baptisma consequutum . Ouanuuam enim scribit in priori A pologia , se monasterio jam posito , quando baptisma suscepit: nequaquam tamen in monasterio se illud suscepisse affirmat . Immo in explicatione symboli disertis verbis testatur : 1or tamen illam ordinem sequimur , quem in inquileiensi ECCLESIA Iavacri gratia fuscepimus . Eodem pacto Hieronymus procul a patria Stridone se baptismum Romae suscepisse , prodit epist. xIv. alias hvII. & XVI. alias ivrii. Edmundus Ma tene lib. I. de Antiquis Ecclesiae ritibus cap. XVI. g. ra. & Gerardus Ma- strichi in Schediasmate de Susceptoribus pag. 69. unicum olim suisse putarunt . Sed Rufinus tres susceptores ob oculos ponit, totidem ossiciis destinatos, eatechesi, baptismo, ct eonfirmationi, statim post baptisma ab episcopo conserri solitae; unde refellitur idem Gerardus , qui pag. 24. eateebes & baptismo unicum susceptorem tribuit usque ad saeculum sextum. Rufinur per sit naenium fidei, baptismum designat; quo nomine utitur etiam in Historia lib. x. cap. NI.sequere me ad dominisum, O hujus fidei SIGNACULUM aeeipe . De hac phrasi multa congerit Jo: Ernestus Grabius in notis ad Spicilegium Sanctorum Patrum to. I. pag. 332. VI. Hieronymus iam Romae Christi lavacro ante Rufinum regeneratus , Aquileiam repetierat, conssirtio Valeriani, S aliorum fruiturus, ad quos postea intimae necessitudinis testes literas dedit. In monasterio aliquandiu eum Rufino adhuc catechumeno ibidem moratus , improvim rerum eventu illinc discedere cogitur , quemadmodum ex eremo ad Rufinum stribens, testatur his verbis epist. I. alias XL i. me a TUO LATERE subitas TURBO CONVULSIT . postquam glutino caritatis haerentem IMPIA DISTRAXIT AUULSIO : tunc enim violenta quadam, nobisque ignota , persecutione in eum excitata, Aquilua recedens, in Orientem migravit, prosectusque in Thraciam , Pontum , Bithyniam , Galatiam , Cappadociam , & Ciliciam , tandem in Syriam descendit, ubi vixit in solitudine monachus . Haec eius navigationis periodus una cum Evagrio Antiocheno , Innocentio , ct Hyla , Puelaniae famulo . Tunc Evagrium ex ad se literas attulisse testatur Basilius Cappadox in
epist. νιν r. ad Eusebium Samosatenum . Sed ipsum Hieronymum suam Peregrinationem , postquam ab ejus latere discesserat, nuncia nistem , praestat audire epist.I. alias xh t. t tandem in incerto perex inationis erranti quam me raraeis , Pontus, atque Bith via , totumque Galatiaeese Cappadociae iter, e . fervido Cylleum terra stegisset aestu , Syria miHvetatAdissimus naufrago portus Oeeurrit: ubi ero quicquid morborum esse
poterat expertus ex duobus oeulis unum perdidi. Innocentium enim, partem animae meae , repentinus febrium ardor abstraxit. Nunc uno toto
Evagrio NOSTRO stuor: eui ego semper isfirmus, ad laborem eumPlus
185쪽
RUFINUS. aecessi. ERAT nobiseum O HIIas, Sanm Melania famulus, qui puria
L IV. P I. rate moram maeulam servitutis abluerat,4hic necdum ob fiam rescidit eieatricem. Verum quia de DORMIENTIBUS eontris i e Wfoli
oce prohibemur , cte. Rufinus paullo post, eodem tamen anno 3 I. quo Aquileiae susceperat, orientalium monachorum fama &ipse permotus, cum issetania, Romanarum mulierum nobilissima, Hierosolymam cogitavit . Hieronymus rei nuncio a Concordiensi accepto, qui Tertulliani Codicem ab Rufino sibi restitui flagitabat, statim Hierosolyinam ad morentium Aquileiensem literas, Ru o reddendas .
nunc tamen deperditas , misit. Harum sic meminit epist. i I. alias
FRATER Rufinus, qui eum Sancta Melania ab se to Hierosolymam
lenisse NARRATUR, individua mihi germanitatis caritate connexus es, quas , ut epistolam meam , huic epistone tuae copulatam , ei reddere non graveris. Noli nos ejus asinare virtutibus. In tuo eo pietes expressa sanctitatis insignia . Et ego cinis O vilissima pars isti, etiam fa- tua dum vertor , fatis habeo, s splendorem morum illius, imbecillisas oculorum meorum ferre sustineat. IIu MODO SE L AUIT, ese MUNDUS EST, O tanquam nix DEALBATUS . Ego eunctis peceator- sordibus
inquinatus, diebas ae noctibus operior cum tremore reddere novissimam quadrantem.m us ab Hieronymo tantopere laudatus,qui A.D.3 I .modo se laverat,'mandus erat, ct tanquam nix deauatus, tunc recens
Aquileiae baptismi gratiam susceperat. Sed Furentius quum Rufinam Hierosolymae nondum visum Hieronymo significasset, hic epist. i v. alias vi. iterum scripsit: Ἐδι us autem FRATER , ut seruis , NECDUM VENIT c Hierosolymam . Et ,si venerit, non manum proderit desiderio meo, quum eum jam visurus non sim . Ita enim ille LONGO INTERUALLO a meseparatus es , ut hue c in eremum Chalcidis non possit exearrere : O ego arrepta solitudinis terminis arerer, ut eaev erit jam mihi non Ileere γοd volui . Ubi Rufinus advenerit, ab illo sibi codices quosdam describendos commodari postulat: ob hoe ct ego obsecro, tu, ut petas, plurimum quaeso , ut tibi beati Rhetieii Augustodunensis Diseο-pi Commentarios ad Meribendum largiatur ; in quibus Canticum Canaticorum sublimi ore disseruit. Seripsit O mibi quidam DE PATRI AD-pradicti fratris Rufini Paullas senex, Territaliani eoduem apud eam esse,
quem veἷementer reposcit. D ex hoc quaeso , ut eos libros , quos me non habere , Trevis subditas edocebit, librarii mana in eharta ferui jubeat. Interprytationem quoque Walmorum Daviduorum , ct prolixum valda de Gnodis lurum Sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea isto descripseram, at mihi transferas peto . Nosti hoe esse animae orisianapabvium, si in lege Domini meditetur die ae nocte. Haec Hieronymus ad Florentium de Rufi,o , deque Codicibus ab illo servatis . Eundem porro librorum copia maxime instructum Hieronymus non solum ante, sed etiam post simultatem disertis verbis testatum reliquit, nam in Aps
186쪽
VII. Rufinus interim eum melania Hierosolymam traiecturas , Romam prosectus, ut quidem putamus, inde discessit e reunte A. D. I i. Haec Melaniae discessio eruitur ex Hieronymi epist. xxi. alias xv. ad mareellam, ubi in Melaniae laudes inunditur, propterea quod eatente adhue mariti eo Ueulo , necdum hamato, postquam duos simul per.
didisset filios , unieo superstite derelicto, Ingruente jam hieme Hierosoθ-mam navigavit, Christo ancillatura . Plinius lib. II. cap. xxvi I. hiemis initium his verbis deseribit: Vergiliarum ocessus hiemem ineboat. Tempus in HI. Idus Novembres incidere eonfaevit. Ergo melania mense Novembri in orientem traiecit . Hieronymus ob hoc facinus eam laudat etiam epist.xxxvi ir. alias xcix. ad ABIIam , eidemque concinit Paulinus Nolanus epist.xxix. alias X. l. 8. ubi ait e praeter alias orbitates, quar rrito in faelibat abortivis labore, adhue marito participe, defievit, iis eremit aerumnIs, ut duos Alas ct mar tum Intra anni tempus amitteret,
UNICO tantum sibi paronis ad memoriam potius, quam ad compensationem assectuum , derelicto. Et post alia r luctuose ambitu trium funerum comes , vidua pariter er orbata Romam VENIT eum UNICO filio , ineentore potiuν , quam tonsistore Deomarum t Palladius in Historia Lausiaca cap.cxv l I. genere Hispanam dicit Στα- δε νό γίνo. , quod vetus interpres , latens sub nomine Heraesidis, sic vertit: de Hi pano vel urbico genere defendens. Particula vel pro copula et stilo medii aevi usurpatur. Ouaedam eius exempla adfert Gngius in Glossario , multa Blondellus de Primatu pag.986. ad alium locum Rufini illustrandum r in quo explicando viri dosi ob particulam illam , sensit veterum latinorum improvide aeceptam , caecutierunt Vei pro et Graecismum esse adnotat Baris thius in Adverseriis lib. xxv. eap. ii I. iterumque de eadem particula agit in eruditis Animadversionibus ad Rutilii Hodaepolicon lib. I. vers. o. Uide etiam Reinesii epistolam xLI I. ad Rupertum pag. 366. Hoe monui, ne in Palladii verbis ullus haereat. Enimvero emi ortu Romana , sed ex familia Hispanica , ut recte observat Tille- montius tomo x. pae. 0 i. ct fortasse in Hispania coniugem & filios amiserat, unde 'mam VENIT, teste Paullino . Palladius eap.cxIx. testatur, Melaniam juniorem, quae fuit Pablisolae filia , ideoque Pinianiae senioris heres ct neptis, mundo renunciaturam, vendidisse omnes possessiones , quas habuit in Hispaniis . Nolanus antistes epist.xxrx. alias x. ad Seve rum I. s. Mesaniae strum favu7nem propyΜquare dixit τ' Ambrosius epistola xxx. alias xxx.I. ad Sabinum , eommendat Paulinum splendore generia, in partibus MnDaniae nulli fecundum. Domo enim filii Burdigala , Aquitaniae urbe; paternis maternisque natalibus in Senatorem purpuris admirabiliter γρῖlans , teste Uranio in Vita cap.rx. Melanis
iuniori ditissima patrimonia in Hispania non solum, sed S in Gallia fuisse , auctor est Palladius in Historia Lausiam eap.exIx. S nόminatim
187쪽
RUFINUS. quidem in Aquilama, Gallia , Turracone, Hispaniis ut ait Heraclidesias IV.CAP I. in Paradiso cap.L. Genus ergo paternum Melonia senioris suit ex partihus Aquitaniae , Tarraconens Huponia conterminis. Hinc ejus & Paulini assinitas . Nomen ipsum seminae perinsignis in Aquitania usitatum . Ausonius enim , homo S ipse Aquitanus eodem aevo testatur in Parenia tali xxix. sibi AE miliam Mesaniam sororem fuisse . Paulinus de eadem Melania seniore haec subjungit: navem , cunctis flentibus , iata solvit , eonsanterque eongresso milibus maris , ne tantum fluctus seculi vinceret , navigavit , ct simul jaculum urbemque commutans , urbem Hierusalem Diritali douo , in qua a corpore peregrinaretur , elegit. Non tamen recta Hierosoldimam properavit , sed primo in tum traiecit, inde in urbem Sanctam profectura. Rufini S Melaniae navigationem recte eandem facit Baronius A. D. 372. q. XXXIII. quamquam Heribertus Rosisveydus in notis ad vitas Patrum pag. 439. stare non posse opinatur, proptereaquod Rufini mora in AEgypto sex annos, Melaniae sex menses
complexa fuerit, non autem otio , ut irrepsit apud Baronium A.D. 3 a. cxcr. neque annum eum dimidio , ut scripsit Pagius A. D. 39 . I. v. Palladius enim in Paradiso Heraclidis cap. XXXuI. pag. 9 3. x mensibus assirmat, Gentianus Hervetus PBladii interpres cap. XVII. circiter annum dimidium, non annum est' dimidium , ut opinatus est Pa-gius, qui tamen A. D. 372. I. XVIII. annum dimidium & ipse ex Palladio recitans , Observaverat, in Graeco legi ωs i m μους, idest media parto anni . Sed TUnus , Melaniam ex AEgypto Hiero lymam comitatus , cur postea solus redure non potuit Alexandriam , quemadmodum etiam solus Mesopotamiam peragravit, ut infra dicemus Z Utriusque navigationem coniunctam fuisse nobis suadent argumenta mox adducenda . i. Sanctus Paulinus epist.XXVII. alias I x. q. s. Rufinum presbterum,
Sanctae Melaniae SPIRITALI VIA COMITEM vocat r quae phrasis
itum in loca sancta , & ex iisdem reditum indicare videtur, nam iter Hiero lymitanum posteriora aetate via Sansiorum , via Mei , Sanis Hum Der antonomastice appellabatur , ut docet Cangius in Glossarior
quae idem sunt ad via Diritalis , sive spiritualis .
2. In AEgypto, ct Hiero lymae utriusque mora coniungitur.3. Utriusque reditus in Occidentem uni eidemque tempori assigitur . ut postea ostendemus. . Hieronymus a Rufini amicitia alienatus , Apologia II. eum carpere videtur , quod ipse juvenis navigaverit cum Melania item juvene, quae annum agens vices mum Ofecundum , tunc recens coniugem amiserat, teste Palladio cap. cxvi I. cui suffragatur Paulinus epist. XXIX.
alias X. q. 8. ubi de Meunia : TENERIS ADHUC ANNIS nuptias passa , ct brevi mater. Sed ea felicitate mortalium non longum potita est , ne diu terrena Hilaeret. Audiantur verba Hieronymi r nunquid
o ego non possem PROFECTIONEM tuam discutere 3 Cujus aetatis 'eiarisὶ unde quo tempore navigarii Z ubi vixeris λ tabus . interfueris 3
188쪽
Sed absit, ut quod in te reprehendo, Deiam; edi in eeclesiastiea disputatione anilium iurgioram deliramenta conjungam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse s eiat, ut cavear in alterum dicere , quiequid in te flatim retorqueri potest. s. R us in occidentem reversus, iterum Melaniae spiritali vitaeomes, Hierosolymam navigans, in Sicilia obiit, ut suo Ioeci monia strabo. Haec omnia ZAsinam, Melania comitatui ab initio , sive ab A. D. 3 i. addictum , ob oculos ponunt. De .Hieronymus in Chronieci anno II. Olympiadis a88. Abrahami a 39o. Christi. secundum epocham Eusebianam, 3 s. decimo Imperii Ualentiniani Se Ualentis; qui Chronologici characteres congruunt anno Dionysiano 3 3. haec scribit: Melania nobilissima mulierum Romanarum edi Marcellini, quondam Consulis filia , anteo , pratore tune urbano , 'io derelicto , Hieroso0mam navigaviter ubi tantum virtutum, praeeipuaeque humilitatis fuit miraeati , ut Neela nomen acceperit. viri dotii iam pridem notarunt, Melaniam, non Illiam, sed neptem fuisse *areeliani , qui consul pro-eessit A. D. 343. In primi editione Mombritiam non legitur, ut in Scaligeriana , Mareeui, sed Marcellini , quomodo saeculo Ix. legit Fre-culsus in Chronicis tomo II. lib. IV. cap. XXI. Sic etiam in editionibus Si chardi, Pontaei, & Miraei ; Idemque habent Palladius Graecus cap. cxvII. S Heraclides interpres latinus et aptius quam Gentianus Hervetus , qui Mareelii pro Mareeliani expressit in sua latina versione Palladii. Sanctus Paulinus epist. xxix. alias X. l. 6. & 8. eam eon Iibus avis nobilem, S. Marcellino Consule avo prognatam praedicat: cui accedi Rufinus Apologiae lib.II. pag. 36. ubi verba Hieronymi jam adducta recitans ex suo codiee Chronici Eusebiani, non Mareeui nec Mareellini filiam. sed inareellini Consulis neptem appellat. Paulino tamen & Sin o prae aliis adhaerendum censemus, quorum prior eonsanguineus, uterque Melaniae amicissimus; quare vel filiam pro nepte usurparunt Hierondimurct Palladias , quod Pontacus & Pagius contendunt c non enim in utriusque verba, ut nunc circumferuntur, mendum irrepsisse facile dixerim vel Idia fuit Marcellini, Consulis A. D. 34 r. &-alterius Marcellini , item Consulis A. D. a s. ut coniecit Pontacus, cui suffragari quodammodo posset vulgatus Heraclides, eam vocans filiam Marcellini iam Exeonsulis, quod Palladium Graece loquentem fideliter e primit : τῆ ἀπὸ - - . Hoc idem Hieronymus exprimit vocans mareellini QUONDAM eonfulis sitiam, ut hinc pateat, Melaniam a Marcellino genitam post consulatum, non vero A. D. 34 I. quo consul processit, ut sine ulla necessitate sentire visias est Tillemontius . In verbis Hieronymi superius recitatis, unim, praetore tune urbano, illo derelicto. superest alia difficultas; nam Gregorius Τuronensis in Hist. Francorum Iib.I. cap.xxxvI. urbanum, Melaniae filium dictum censuit i cui tamen Publietae cognomen fuit: Hocrad gentem Ualexiam pertinuit, ex Io: andorpii Onomastico in Stemmate Valeriorum pag. 969. , unde con
189쪽
RUFINUs . stat, Melaniae coniugem ad clarissimum genus esse rese - IV. δἰ dum. Rufinus Apologiae lib. 1l. pag. 36. Hierocymi:sensum fideliter exinpriinens, ita habet; parvulo Aio Romae derellato in editione I. II istoriae Eremiticae pag. 43. Norisius in Adventoria Pag. I 4. Pagius A. D. 3 a. q. XVI. S Τillemontius to. X. pag.s94. contra Omnium editionum & codicum fidem , unica literula mutata , non pratore , sed praetori legendum putarunt. At vero idem Rosvveydus in editione II. pag. 44. veteribus libris in vulgatae & primigeniae lectionis fidem, inter se conspirantibus, eandem S ipse retinendam censuit, quod fugit Tila Iemontium , priori editione tantummodo usum . Quare gMelania filio Publicolae, adhuc puero , praelaram urbanam ob generis splendorem ἐdelatam Rosvucydus tuetur exemplis eorum temporum , quibus & praesecti praetorio , S Consules etiam , pueri fuerunt: Hac de re consulatur Theodorus Sitzmannus in Animadversionibus ad Rutilii Hodceporiconver. i r. Thomas Reinesius Variarum Lectionum lib. it. eap.xv. & -- risius ad Cenotaphia Pisana DisserOI. cap.iIi pag. ior. Neque a vero abiit Tillemontius tomo x. pag.8aratus, huncieundem V ublicolam postea Sancto Augustino scripsisse epistolam xLvI. alias cLIIl. Publieolam, quasi Poplieolam Sc Populieolam seu Populi cultorem , antiquissimum cogno men in eadem gente Valeria ex Menagianis tomo III. Pag. ιγ. 398.
C A P U T iΙ. I. ve Rufini-Melaniae Alexandriam adventu nanetar ad Hierou mum in Syriae deserto perlatus . it. Post obitum Athanasii Riasinus iu triam faxit , persecutione in Catholicos exeitata . III. Fros e patitur. IV. Melania cinrisei confessiores Iequitur . U. ab exm Iio revocatis, wiocresarea Hierosolumam petit. i VI. Rufinus sexen, nium agit Alexandriae, ubi Disimiam O Theophium audis II. Hierosolymam petit , hine Melania eAlexandriam exeurrit . UIII. RU-uus se is operibur caritatis exercet . IX. A Baeurio Rexe Derorum, est ab AEIso, AEthiopum, ad Christi fidem converseonem odit. X. N-- ratio Rufini explicatur atqae defenditaris id .
l. Elania in ruente iam hieme A. D. 3 i. quum ex Ostiensi portu - 1VI Romano Qlvisset, ineunte A. D. 'a. Alexandriam adplicuit, adhuc superstite Satino Athanasio urbis epistimo . Interpres latintra Pallada i , qui latet sub nomine Heraclidit. id contigisse ait iurer priuejia lentis Imperii cap. xxxHr. pag. v ra editionis Misverti. Hine uiri docti strictim ad tuitiam Ualentis Imnerii. Melaesae iter traxerunt . a Gentianus Hervetus Graecae dictionis fissum propius ad euius , tria
190쪽
Morellianae Parisiensis A. D. tD. XIII. pag. IOI r. Ibi Molaniis, ut RUMNUS . ait Palladius cap. cxvir. quum res suos vendi isset, ingressa est in s. a. um Nitriae Sanctos Patres eonveniens Fumbo ,-Gripi servum Arsi fiam ,-Serapionem magnum ,-Popbnutium Matiroteu , Udoram Confestorem Hermipolis o Diohorum et est' versuta es apud eos ei, eiter ANNUM DIMIDIUM , obiens solitudinem videnr omnes Sanctos. Tune monachos AEgypti invisit etiam Rufinur, cujus rei nuncium semel, iterum, & tertium ad se perlatum in Chalcidem , prodit Hieronymur
epistis I. alias xLI. ad eundem rara um in AEgypto morantem scripta . Primo enim Hesio oras monachus id, sibi ab alio narratum, Hieronymo in Syriae eremo versanti nunciavit. Sed quum , ut ait idem Hieronymus. rei novitas fidem sermonis auferret, non enim credebam certum quod eer--m esse eupiebam ; RURSUM suspensam voto nutante mentem quidam Alexandrinus monachar, qui ad inoptios confessores voluntate jam mar0res pro plebis JAM DUDUM Deror transmissus obsequio , manife-
flus ad eredatitatem nuneii auctor impulerat. His ita narratis, se adhuc dubium de m ni in AEgyptum adventu testatur , propterea quod multi essent Nini, illiusque patriam Concordiam S Drannii nomen , quibus a reteris distingueretur , Μonachus eAlexandrinus se ignorare ostendisset: fateor ct in hoc meam Iab se sententiam: nam quam c. PATRIAM tuam ignoraret O NOMEN, in eo tamen pius videbatur afferre, quod eadem afferebat, quae jam alius indicaverat. Sed quum tertius tandem
nuneius multorum ore firmatus , Rufinum Nitriae cellulas obire certo reia
ferret , Hieronymus immodica laetitia perfusius, illuc statim ad eum literas dedit i TANDEM plenum veritatis pondus erupit: Rufinam enim Nitria esse , ad beatum perrexisse Macarium CREBRA COMMEAN TIUM multitudo REFEREBAT . Hic vero toto eredulitatis frena laxa vi , tune vere aegrotum me esse dolui, ct nisi me attenuati eorporis vires quadam eompede praepedissent , nee MEDIAE FERVOR AESTATIS. nee navisantibus semper incertum mare, pia festinatione gradienti valuisset obripere Maec ostendunt,Rushum,qui ingruente jam hieme A.D.3 r. cum munia ex urbe discesserat, adhuc media fervore aestatis anni insequentis 3 a. ab Hieronymo, in ultima Syria degente, creditum Nitriae in AEgypto morari, ad beatum perrexisse Maearium . Quid plura Rufinus ipse baptismo suo, ct ex occidente in Palaestinam itineri, unam eandemque epocham figit; nam Apologia I. A. D. o. exarata , se aπ- te annos EERE TRIGINTA baptizatum ς & ad latinumsermo-
.em TRICENNALI IAM PENE Meuria torpuisse scribit . In sologia ad Anastasium summum pontificem ait: post TRIGINTA FEM annot
parentutis redditursamrquem Hieronymus non amplius amicus in Ologia lib. I. se ridet: hie supinus-llutas post TRIGINTA ANNOS per
movi metum Flaminia iter essedo venire non potes , Aeque praetendit Iovι itineris lassitudinem quasi TRIGINTA ANNISIemper euearrerit, in
lib. II. rursus adnisnes, Etsciamus, te per TRIGINTA ANNOS Graeeis X a volamia