장음표시 사용
191쪽
RUFINUS . . evoluminibus devoratIs , latina nescire . Dum Rufinus tricennale spaciunt
L 3 IV suae peregrinationis his particulis fere , ct jam pene distinguit, vel potius
extenuat, illud idem spacium triginta anuis nondum completis, sive uno minus, constare significat; nam totidem anni intercedunt ab ejus prosectionis A. D. I i. ad A. D. goo. quo ex Oriente reversus , ad latinum sermonem incuriam suam querebatur; qui enim in Orientem navigaturus , e patria discesserat A. D. 3 o. ex portu Romano solvit sub finem A. D. 3 I. annoque insequenti I a. una cum Melania in portum
Alexandrinum ingressus est . Rufinum haec scripsisse A D. 4so. diseimus ex eius Apologiae libro I. ubi doctrinam Hieronymi sugillans , ita loquiatur: eur magi Dr c ut tuis treum verbis agam )ps QUADRINGENTOS FERE ANNOS, eeeusa eognito eo, quod ab Apostolis non sibi esset
tradita veritas veteris Iustrumenti eratos mitteret ad istos,quos illi taueeireumesionem vocabant,obferans exoraur,ut fibi de veritate,qua apud
ipsos es, aliquid IaraeirenturῖPer totos φοι QUADRINGENTOS ANNos errasse se et ignorase,quod Serum est, fateretur. Et post alia interjecta,haec iterum scribit: modo ergo nobis post OUADRINGENTOS annos legis veritas empta ρηeeio de SInagoga proeedit . Haec arguunt Rufini R Melaniae ab urbe discessiim , adventumque in AEgyptum, citius quam A.D.37I.& serius quam A. D. minus recte viris doctis statutum fuisse . Hieronymus in interiori Syriae deserto , ab hominum commercio remotus latehat, itaui neque amicorum literae ad eum volitarent, nisi postquam Antiochiam perlaetae, & ab collectae , ad illum in solitudinem transmitterentur e cujus situm non semel delineavit, nam in Vita Sanin Paulli, yesum tesor, inquit, O sanctos Amrior ejus, in ea eremi parte, quae juxta Syriam Sarracenis juvitur, vidisse me monaehor, et videre, e quibus unus per triginta annor clausus hordeaceo paste et lutulenta aqua vixit . In Vita Malchi cap. II. pertent tandem, ait, ad Eremum Chalcidos: quae inter Damat et Beroeaeam magis ad Austrum sita est. Epist. I.. alias vI. ad Florentium : in ea mihi parte eremi eommoranti , quae jaxta Syriam Sarracenis jantitur , Huctionis tuae scripta perlata sunt . Epist. v II. alias XIIII. ad Gromatium, Iovinum & Eusebium t Iite. - , Saufio se rio transmittente , in ea ad me eremi parte delata funi, qua inter Syros ae Sarracenos vastum limitem ducit. Praefatione in Abdiam e quando eis edi Heliodorus earissimas , pariter habitare solitudinem Syriae Galaidis nitebamur. Epist. xiv. alias hvrr. ad Damasum e pro Deianoribus meis ad eam solitudinem eomminavi , quae SVriam juncto Sarbariae fine disterminat. Epist. xvI. alias hv III. ad eundem r nune barbar Suriae limite teneor . Et in epist. xviii. alias xxIr. ad Eustochium de custodia virginitatis , oremum suam his verbis pingit r O quoties ego ipse in eremo constitutur ,-in ilia vasta solitudine , quae exusta solis ardor lus , horridum monaebis praestat habitaculum . putaham me Romanis ἐπ-
teresse deliciis i Bidui iter Antiochia distahat Chalcis , ut colligit Cardi
192쪽
Hinc Matrium, qui postea suit episcopus eAntiochenus, in eremnan, ut Hieronymo adhaereret, interdum secessisse constat ex verbis epist. I. allas xia. ad RVnum e sane uno ct toto mihi Iumine Evagrio NOSTRO 'uor , cui ego semper infirmus ad laborem eumulus aceessi. Haec postrema demonstrant Evagrium Hieronymo aeque ac Rinuo necessitudine conjunctum ex quo fuerat in Italia , atque etiam eAquileia ς unde Hieronymus epist. vi. alias xxxvi. ad Chromatium de Evagrio scribit, tanquam de homine eidem notissimo, S in epist. II. alias v. Horentium Aquileiensem ab
Evagrio plurimum salvere iubet. Sed jam ad Rufinum in AEgypto discur
II. E portu Alexandrino Seleuciam, indeque Antiochiam & Chalcidem , triremibus facillime solvi poterat. Hinc Hieronymus ubi primum Certior redditus est de Rufino Nitriae morante , ad eundem haec stripsit, ut amicissimi capitis complectendi desiderium explicaret: nisi attenuati corporis vires quadam compede praepedissent, nee mediae fervor aestatis, nee savigantibas semper incertum mare , pia eum festinatione gradienti valuisset obsistere,quin scilicet Ityno occurrisset. Rine ingerit fervoreminatis; Rufinus enim in Nitriam fugit statim a morte Athanasii, quae ,
secundum nostram sententiam seorsum expositam, contigit A. D. 372. die is. Maji . Tunc AEgyptios Conse res in Poenicem , Pontum , Armeniam , Propontidem , & Palaestinam eiectos infra apparebit. Omnium proximi erant Hieronymo Episcopi in Palaestina exsulantes et unde in Schismate, quod Ecclesiam Antiochenam totumque Orientem dilaniabat, sanctus dotior se in eorundem communione mansurum professus est A. D. 376. epist.xiv. alias xvi l. ad Damasum scripta, ubi ait: pro faeinoribus meis ad eam solitudinem commigravi, quae Briam juntio
Barbariae fine disterminat, nee possum San m Domini cidest sanctissimum Eucharistiae sacramentum , absentibus in signum Catholicae com munionis mitti solitum tot interjaeentibus 'aetis a sanctimonia tua
semper expetere, ideo bie COLLEGAS TUOS AEGYPTIOS CONFESSORES sequor , ct sub onerariis navibus parva navicula deliteseo . Quos vir Sanctus antiqua Ecclesiae phrasi Gumas Damasi appellat, sunt epi- Icopi, iussu Valentis Augusti in Palaestina exsulare coacti, de quibus Rufinus Hist. Eccl. lib. i I. cap. 1 I. Valens favendo baeret eis abiit in viam patrum suorum , nam ct EPISCOPOS egit in exsisium, o probleros aediaconos , monachos c Tutiano Auxandriae praesidente usque ad tormenta deduxit, ct ignἰbus tradidit. Haec illigantur A. D. 3 a. Tatiano adhuc AEgypti Praesecto: etenim mortuo Athanasio in orthodoxos saeWitum , agente Lueto invasore sedis Alexandrinae, testes sunt Theodoritus
persecutioni eidem intersuit, hanc stragem Catholicorum hilariam dividit . I. in cives Alexandrinos. II. in Nitriae monachos r O baec omnia
poli Athanasi obitum, partim sub Tutiano . partim sub Palladio , qui eodem A. D. 3 a. in praesectura AEgypti Tatiano successit, ex Theodorito
193쪽
RUFINUs. lib. 1 v. cap.xxii. Audiamus verba Rufini utranque persecutionem enar-LM , IV . 3I, rantis lib.i I. cap.itI. Igitur ea tempestate quum quadragesmo sexto anno
Saeerdotii fui banasiis post multos omnes, mustasque patientiae eoronas quievisset tu paee , selyeitatur de Deeestore, Petram tribulationum suarum partieipem edi fletum delegit. Sed Luetur Arianae partis Episcopas CONTINLIO tanquam ad ovem advoIat lupus:-Petrus quidem navem protinus eonscendeus , ad urbem Romam profuit, Luetas vero tanquam materia sibi eradelitatis oblata ,saevior er a eeteros e ciebatur, ita ibat insanguinem, ut ne speeiem quidem aliquam religionis serva-νe videretur e cujus PRIMO ingressu tanta in tam turpia in vir ineso continentes Ecelestiae gesto sunt, quae nee in perseeut;onibus Gentilium memorantur . INDE POST fugas eivium ct explia, POST eaedes O tormenta ,saninasque , quibus innumeros confecerat, ad monasteria furoris saι arma eonversit. Vastat eremum, er bella quiescentibus iudieit. nia millia μαι aut eo amplius, viros per totam stremum fereta e - sositaria habitatione dispersos, oppugnare pariter aggreditur . Mittit armatam equitum , ct peditam manum ; tribunos, praepositos, e - heliorum dueertanquam adversas barbaror pugnatarur elegit: qui eam venissent novam
belli speciem vident, hostes suos gladiis objectare erevices, e . nihil aliaddicere , nisi amiee ad quid venisti iit. De immani illa persecutione Rufinus statim haee additi per ἰd
tempus patres monaehorum vita est' antiquitatis merito , Maearἰur , 6
Arus aliusque Macarius, atque Heraclides O Pambas, Antoni; disen pali per A diptum, O maxime in Nitriae deserti partibus habebantur, viri , qui eonsortium vitae, O actuum non eum ceteris mortalibus , sed eum supernis Angelis habere eredebantur . QUAE PRAESENS V IDI, LOQUOR, est eorum xesa refero, quorum in PASSIONIBUS SOCIUS esse promerui. In Apologia etiam ad Anastasium Pontificem , se tunc pro fide passum gloriatur r quanuis igitur fides NOSTRA perseeutlanis haereticorum tempore quam in Sancta Alexandrina Gelsa DEGEREMUS. in eareeribus, O in ex iis, quae pro fide inferebantur , PROBATA sis, tamen ct nune si quis est, qui vel tentare fidem nostram eviat ,seἰat Oe. His in aestu disputationis se reposuit Hieronymus Apol. lib.il. post initium t miror quod non adjecerite vinctus Pesu Christi; ct i liberatas sum de ore Leonis, O Auxandriae ad bestias pugnavi; O : eursam eonfummavi, fidem servavi ,superest mihi eorona iustitiae . exsilia3 quos iste
eareeres nominat ὶ Pudet me apertissimi mendacii r quasi eareeres ex-μia absque iudieam sententiis irruentur . Volo tamen ipsos seire eare res , di quarum promistiarum se dieat exsilia sustinuisse. Et utἰqtie --
het eopiam , de multis eareeruas-infinitis exfiliis suum al0uod nomἐ-xaudi . Frodat nobis eonfessionissuae asia , qua hueusque nescivimus, uranter alios Alexandriae maridires huius quoque gesta reeitemus , ct eourea latratores suos possit dieere: de eetero nemo mihi molestus fit; ego enim
sigmata Somisi nostri γesu orsi in eorpore meo porro . Sed ex ejus,
194쪽
dem Saneti Patris Apologiae lib.II. discimus innum non ab se tantum RUFmus . sed ab aliis etiam martyrem dictum: eaoe, ne hoc magistri-eonias Lia 'pali tui audiant, or inendas quamplurimor, qui me latronem, TE MAR-ΤYREM voeant. Rursus ζ post Alexandrinum exsilium O tenebrosos carisceres a cunctis Origenis festatoribus MARTYR O APOSTOLUS Wο--neris . Certe Socrates lib.Iν. cap.xxIv. Alexandrinorum aerumnas literis tradens inter sanctos monachos dire vexatosis Rufinum id de se narra
tem , his verbis recensere non dissitetur : hae Rusiuus O VIDISSE se em. ram, ct CUM ILLIS PERPESSUM eqse dicit . Quocirca Ros,veydus .
vir pius & doctus , quo nemo accuratius historiam eremiticam illustravit, in notis ad vitas Patrum pag.4 a. q. I 8. tanti faciendam non putat obiurgationem Hieronymi, quin Rufino credendum sit, cui credidit Socrates , quum Rufinus idipsum tam in disputatione , quam extra , prosensus fuerit: quod tamen Hieronymus in uno disputationis calore in du.bium vocavit. In eadem sententia est Tillemontius tomo VIII. pag. 6Iq.& tomo XII. pag. 4o. Argumenta enim contra Rufinum parum proh
re arbitratur , nobis ignorantibus , quid ad ea Rufinus ipse respondere potuerit, quidve responderit in epistola ad duos priores libros Apologiae Sancti Hieronymi r qui eam quidem epistolam , hodie deperditam , memorat in libro IlI. solatiae . Ad haec Tillemontius obserWat, Arianos in publicas tabulas non retulisse quicquid violenti & inhumani in catho. Iicos ipsi exercebant : nec semper judicum sententias expectasse, ut quos oderant, in carceres truderent, exsilite plecterent, & vita priva. rent ; hinc Rufino titulum Confessoris hae in re tribui posse consentit. Annalium parens A. D. 3 a. q.viIi ..Rufinum, sicut aliorum consessiorinemi recensuit, ita & suam putat recensere debuisse exemplo Paulli Apostoli. Sed nunquid eam non recensuit qui ait, se.eorum gesta referre,
quorum passionibus Sin IUS esse promeruitὶ Ad haec in Apologia pro fide
fac ad Anastasium Pontificem nunquid non fatetur, eandem fidem' suam Persecutionis haereticorum teninore in eareeribus ,-- exfluis , qua pro FIDE inferebantur , PROBATAM fuisse Sed neque omnino id ne gat ipse Hieronymus , nisi fortasse ironico usu, quod non magni profecto interest ; nam Apologiae lib. II. in Rufinum sic loquitur : Contra etaria dogmata jam Alexandriae in eareeribus O in exsiliis imisuferas non voce sed sanguine. In eodem libro i I. pag. 399. M tibi quidem quan kn eareeribus et exsitiis morabaris Mistseembdi saeramenta patuerunt . Et p pagina 4o . tibi ergo in quo somnio eAlexandrini CARCERIs revelatum est, ut quaealle Origenes a vera profitetur, fassata eonfium gus ὶ Rufinus postquam enarrasset admirandas Nitriensium Monach cum virtutes . & constantiam pro Fide Catholica lib. xi. cap. vi Id. 'delitis a se visis Si in familiare colloquium adhibitis; haec iterum loquitur et forebat igitur Ei vptus ea tempestate non solum eruditis tu ehrisiana philosophia viris, verum etiam bis, Pi per .astam eremum comme-
195쪽
RUFINUs. tate , faciebant: ex quibus interim quos IPSI VIDIMUS, quorum L . IV iI. heuediei manibas bisunt, Macarius desuperiori eremo . alius Maearius de inferiori: bidorur in doti, Pambus in Celtalis , M ses-Beniamin in Nitria, Sorion or Elas-Patillas in Apelio te , alius in Focis , Parmen O Ioseph in Esspiri , qui appellabatur
motis Antonii . Eosdem tanquam praeceptores suos memorat Ram Apologiae lib. II. pag. 424. Ut σου eremi maxistros veniam, quibus attentiusqfrequentius vacabamur , ubi Macarias Antonii diseia . putas , ct alter Macarius, ct hidorus Pambus, omnes amiei Dei rinisi NOS HAEC DOCEBANT , qua ipsi a Deo diseebant Resutam ego ,
si hoe ita deceret atit expediret, de bis omnibus habere jaetantia materiam postem Sed erubesco , hae etiam retexens, dum volo tibi ostendere, non, ut dicis , nostro ingenio magiseror , sed quod plus doleo , magistris defuisse magis ingenium nostrum . Hieronymus A. D. 38o. Chronicon scribens , elogio sane magnifico Rufinum ornavit sub anno I. Olymp.a89. Abrahamitico a 393.Christi secundum Eusebium 3 8. nempe Dionysiano Furentinus edi Bonosus O Rufinus INSIGNES Monachi habentur : E quibas Furentinus tam misericors in egenos fuit, ut vulgo pater pauperum nominatus sit. Hic Horentinus , quomodo habent omnes Chronici editiones, a Hieronymo semel & iterum Florennas vocatur in epistolis iam adductis , Sc etiam a Rasino Apologiae lib.1Ι. ubi hoc idem elogium de se olim ab amico scriptum , scisso amicitia Hieronymo obiicite Me nunc laceros, quem et in solis tuis antea Iaadaveras , et in Chronisis tuis Horentio et Sonoso pro vita , ut ais , nobilitate eo unxeras . Mutua illis necessitudo intercesserat, utpote omnibus simul in Aquileiensi Ecclesia educatis . De Bonoso Hieronymus Epist. I. alias xLI. ad Rufinuin: Bonosus TUUS , immo meus, et, ut verius dieam NOSTER , scalam praesagatam , γacob somniante , iam scandit. Fuerat Hieronymi collactaneus & condiscipulus, utque liberius Deo vacaret, scopulo, sive insulae cibrsitan Dalmatiae θ selus insederat, derelicto etiam Onesimo adolescente, quem Rufinus pariter noverat; ne parvulut quidem, quem NOSTI, Onesmur , quo, velut fratre , in ostulo fruebatur , in tanta vastitate adhaeret lateri eomes . Chromatium, Iovinum , &Eusebium Aquileienses haec Hieronymo nuncias. se colligimus ex eius Epist. vIr. alias XLII1. Eundem porro fions secessum post A. D. 3 i. quo Rufinus in AEgyptum transniserat , contigisse manifestum est, quum Hieronymus haC de re, tanquam nova Rufinum in AEgypto versantem docuerit Epist. I. alias xLI. ubi de more in Bonosi
IV. Duplicem Catholicorum cladem sub Tatiano & Palladio AEgypti praesectis A. D. 3 2.& 3 3. durasse colligimus ex Hieronymo, qui deseeunda, post primam Alexandrinorum civium persecutionem , in monachos Nitriae exercita, loquens , haec habet anno III. Olymp. 288. Abrahami asyi. Christi secundum Eusebium 3 6. sive Dionysiano 3 4.' ne dum Diqiti sed by Cooulel
196쪽
dum enim hoc anno persecutionem illam deserbuisse vel hinc apparet: Multi Monaehorum Nitriae per tribunos milites c. Paulinus Nolanus epist. xxrx. alias x. q.2. sanctissimos viros eousque vexatos tradit, ut tunc Melania per triduum quinque milita Monaxhorum latentium suis panibus paverit, tot enim ibi misse narrat etiam Palladius cap.vir. & Hieronymus eodem in loco eirciter quinque milita divisis eeliuias hiabitasse testatue ep.xvIII.alias xx H.adEustochium de custodia virginitatis,is: Tinus in vitis Patrum lib.riI. l. a I9. pag.s 3 3. qui etiam in prologo pag.4 9. ait, mirum esse, ut er numero inmensi simi, er virtutibus incomparabiles . Meia lania vero postquam obiens solitudinem , ct Uidens omnes functos, sex menses in AEgypto transegerat, duodecim episeopos , o' presisteros, curteos , or anaehoretas, ut essent omnes eentam viginti sex, in Palaesinam eires aetoeaesaream, ab Augustali Alexandrino delegatos, sequuta est, eis ex suis propriis peeuntis submini aut in necessitatibus sumptuum, atque omnibus suppeditans, teste Palladio cap.cxv ii. Eidem in hae peregrinatione Rufinum adhaesisse,constare puto ex laudata epist.II. alias v. ubi Hieronymus, qui Rufinum una cum Sancta Melonia Hierosolymam venisse intellexerat , epistolam nunc deperditam eidem Rufino reddendam ad Furentium misit, quem ex Hieronymi epist. IV. alias ν I. re spondisse colligimus, Rasinum illuc needum venisse. Hoc tamen venturum demonstrat, nam ct codices quosdam a Rufino, illic ad describendum Hieronymus commodari postulat . Rufinus , qui, ut vidimus , se contra Arii dogmata non solum eareeribus , sed etiam exsiliis dimicasse , ipsemee in Apologia ad Anastasium nos docet, repetitque Hieronymus , tunc fortassis , cum Melania & exsulibus AEgyptiis adhuc morabatur circa Diocaesaream: quam Palaestinae urbem pene extinctam , immortalem feeit Norisius in Epochis Syromacedonum differt.V.Cap. v I. deque ea non cuivis obvia nuperrime protulit Hadrianus Relandus in Palestina illustrata libro tertio . Nec solum Diocaesuream in Palaestina, AEgypti Conse res, episcopi, presbyteri, & diaconi tunc relegati , ad quos Petrus Alexandrinus scripsit epistolam, cujus fragmenta exstant apud Facundum Hermianensem lib. xI. cap.iI. sed alio etiam trusi sunt, nam Heliopolim in Phoenice, S ad metalla Proconnesi, Propontidis insulae, apud Cyzicum , damnatos tradit idem Petrus Alexandrinus apud Τheo doritum lib. iv. cap. xxx. Ad metalla Ponti & Armeniae Cassianus Cololat. XVIII. cap.VI I. Metalla quoque memorantur apud lib. xi.
cap. VI. Sane apud Cassianum , qui in Syria&AEgypto suit A. D. 39o. monachus Alexandrinus testatur, se temporibus Laeli, qui
Arianae perfidiae episeopas fuit sub Valentis imperio, diaeoniam c nempe eleemosynas detulisse fratribus, qui to ct Thebaide fuerant ob
Catholieae fidei perseverantiam merauis Fonti atque Armenia relegati . Rosvveydus pag. 444. xx. putat, hunc ipsum monachum, tunc eremum Chalcidis pertranseuntem, de Rufini in AEgyptum adventu Hieronymum docuisse; ut enim ad exsulantes in Ponto, Armenia, & Phoeni
197쪽
R; TiNus . ce , deserretur diaeonia , necesse suit transire per Syriam Ad Chalciden-Li aV CAP.1I -eremum . Id autem monachus iamdudum illac pertransiens , Hieronymo nunciaverat, quum scilicet ad AEgyptios exsules properaret, non ab iisdem redux, ut videtur putasse Tillemontius . Illo vero tempore . iamdudum elapso , puta post unum aut alterum mensem, tandem ptinum
.eritatis pondus erupit, ininum Nitria esse . QDre tunc primum Hieronymus ad illum scripsit epistolam.
U. Fortem S magnae virtutis feminam Diocaesarea Hierosolymam petiisse in comperto est . Sed Palladius cap. cxvIII. Si vulgatus Heraclides cap. xxx III. Paradisi , quae, uti iam dixi, est vetus interpretatio Historiae Palladii, auctores sunt, eam non ante revocatos ab exsilio sanctos viros parthenonem sibi & quinquaginta virginibus condidisse e MePOSTOUAM hi fuerant reΦοeat; , monasterio aediueato Hierosoldimis Sic.
Monasterii epocha non Melaniae in urbem sanctam ad Uentui, secundum Pagium A. D. I a. β. xx I. sed monachorum revocationi , coniungenda est e quae contigit circa mensem Aprilis A. D. 3T . ut supputat Baronius anno eodem *.II .consentitque Hieronymus in Chronico an .II.Olymp. a 89.
Abrahami as 94.Christi secundum Eusebium 3 9.nempe Dionysiano 3 7. ubi alti Valens de Mntioebia exire compulsus, sera paenitentia No-STROS exsilio revocat. Rufinus adhuc luculentius rem exponit Plist.
lib. XI. cap. XIII. loquutus de tempore, quo Gothorum gens per omnes
Thracias te infudit: tum vero , incruit, Valentis belia, quae ecclesiis iu- ferebat , in hostem eaepta converti, seraque paenitentia episeopor pres-hvteros relaxare exsimis, ae de metallis resolvi monetebor 3ubet . Scio Tille montium in Historia Arianismi tomo vi. pag. 8 o. testimoniis tam luculentis opponere Theodoriti S Sozomeni auctoritatem , apud quos
lib. IV. cap.XXXI. Si lib.ν I. cap.xL. Sanctus Isaacus Ua Ientem Constantinopoli in Gothos proficiscentem uno aut altero mense antequam moreretur , quod contigit die ix. Augusti A. D. 3 8. de tollenda persecutione catholicorum , utque redderet gregibus optimos pastores , increpans monuit: quod postea mortuo Ualente a Gratiano Augusto sancitum, &pastores nexibus suis restitutos assirmant Theodoritus Si Socrates lib.ν. Cap.II. Se Sozomenus lib. v ii. cap. I. At Hieroumi & Ityni oculos non quidem remotos , sed praesentes rei tantae , cuius uterque, Rufinus autem praecipue,ut vidimus, pars magna fuit, falli potuisse haud facile adsentior. Potius cum magno Baronio , quem hac de re consuluisse nequaquam vi indetur vir praestantissimus, ad ecClesiarum restitutionem epi opis ab eκ-silio re Wocatis faciendam. auctores Rufino Se Hierondimo posteriores , SGratiani edictum respexisse non dubito. Huius rei veritas constat ex
Rufini prologo ad Apologeticum Gregorii Nagianaeni, quem ad pervetusti codicis fidem edidit Petrus Franciscus Chiseetius in Vindiciis operum vigilii Tapsensis : ibi enim pag.s9. Gregorius dicitur Constantinopolim transiisse quum propter Valentis Ariani tempora ECCLESIAS ea-GOsiri RECEPISSENT, quas nempe Ariani ad xι. annos tenuerant.
198쪽
Gregorius Constantinopolim ingressus est circa initium A. D. 3 9. ex Tillemontio tomo Ix. pag. O . Tunc A. D. 3 7. exsulum necessitatibus opum vim non amplius ab ea flagitantibus , inelania ad aedes sacras ex- eitandas animum adpulit . Hieronymus anno Abrahami a 39o. X. Valen. tis , olymp. ccLxxxv. Melaniae adventum Hieroselymam statuit, ut ait , tanto virtutum, praeeipuaeque humilitatis miraealo fuit, ut The-elae nomen aeeeperit. Haec, quae de ejus adventu Hierosolymam acci. pienda sunt, non vero de distessu ab urbe Roma, ut Pagius accepit A. D. 3 a. q.xiv. perperam Hieronymum erroris thronologici arguens. recte concurrunt cum A. D. 373. post v. Kal. Apriles r quo die Ualens annum x. Imperii inierat, ct post Kal. octobres , quibus annus Abrahami exorditur . UI. Rufinum , quem , Melaniae comitem iungit Palladius , Ale. xandriam magnis viris operam daturum , rediisse dubitari nequit, nain S sex annos , nonnihil vacuos , ab se ibidem traductos narrat, S Hieronymus multo tempore moratum agnoscit. Proferamus verba ex
Apologiae lib.II. pag.422. ubi se ab Hieronymo reprehensum , tanquam nullo praeceptore usum , defendit: miror, inquit, hoe eum disere voluisse, quum majorem in me veriorem haberet obtreesandi materiam,
quod magis inter MULTOS praeclaros MAGISTROS DIU moratus
nihil dignum eorum vel magisterio , vel institutionibus habeam. Ceterum se, qui in tota vita Da non totos triginta dies Auxandriae, ubi erat
Diddimus , commoratus est , per totos pene libellos suos lange lateque sejafrat Diddimi videntis esse discipulum , idest praeceptorem, in Seripturis Sanctis habuisse Didymum: omnis ista jactantia in uno mense quaesita es. Ego qui SEX ANNIS Dei ea a commoratus sum, iteram post intervalium aliquot aliis diebus, ubi Diddimur, de quo tu solo te laesas, edi ubi ALII nihilominus illo INFERIORES, quot
tu ne faeie tenus quidem nosti, Serapion Menites, viri natura , Omoribus , er eruditione germani; ubi Paullus senex Petri maroris di-fipulus c nimirum episcopi Alexandrini, eius nominis primi, qui martyrium subiit A. D. 33 3. 3 , ut ad eremi magistros veniam, Sc. Rufino haec de se memoranti assentitur Hieronymus, cuius testimonium in Apol. lib.1I. ita habete te MULTO TEMPORE Pharias Aerit, quod 'REma nescivit, ἰnstruxit Pontus, quod Italia hucusque non habuit. His verbis multo tempore indieat sex annos Alexandriae transactos, quam per Fibarum designat, ubi Rufinum Origenis doctrina imbutum insinuat. Hunc enim auctorem , in quo hona & mala mixta suerunt, impotenter quidem amavit Rufinus ς sed in Apologia ad Anastasium pontificem Origenis neque defensor, neque assertor haberi vult. Did Em sane, quem miris & magnis laudibus , utpote omni disciplinarum genere instructum, extollit, se audivisse testatur etiam Histaeccl. lib.x I. cap.VI I- πον tamen, inquit, quἱ vivae vocis ejus ex parte aliquἐ FUIMUS A DITORES , e, ea quae a uonnullis Heente eo, deseripta legimus , longe Y a mjo-
199쪽
RI TINUS . majorem gratiam-divinum nescio quid, ae supra humanam voeem I L .N CAP-1L-, in iuius m ιι sermonibus, qui de ore ipsius proferebantur AGNOUIMUS . Didymum scholae catecheticae Alexandrinae post Macarium , & ante Rhodonem , praefuisse, testatur hujus Rhodonis discipuIus Philippus Sidetes in fragmento de Catechistarum Alexandrinorui successione , - edito ab Henrico Dodvvello , ad calcem Dissertationum in Irenaeum pag. 489. Idem Didymus librum de morte infantium Rufiiso inscripsit, teste Hieronymo in libro III. Apologiae pag. 464. ex quo etiam pag. s s. discimus , Rinuum , Theophilo Alexandrino adolescentia, operam dedisse gloriatum.: cui tamen rei adversatur Hieronymus , proptereaquod Rufinus in AEgypto non fuerit postquam Theophilus ad cpiscopatum adscendit , sive post A. D. 38 s. neque Theophilius docuerit ante episcopatum t gloriaris , inquit , te ab ADOLESCENTIA Theophili Disse auditorem-dsipulum, quum O ille antequam episcopus fieret, pro humilitate sibi insita , nunquam docuerit , Ο tu, postquam hic episcopus fatius est , inlexandriae nou Deris . Hoc nihilominus haudquaquam probat, Neopbium necessarios suos privatim non docuisse , nec vero simile est , neophilo adhuc superstite, Rufinum se pro eius discipulo iactasse, a quo aperti mendacii convinci
VII. Sexennio transacto in schola AEgyptiorum , tandem Hierosolymis pedem fixit IUL ars, Melaniae adhaerens, teste Palladio cap.cxvIII. cuius verba sic latine exprimit auctor sub Heraclidis nomine latens capite xx III. Erat etiam cum ea Rufinus qnidam nomine , eivis Italus ex
quileiensi opido, vir nobilium et in proposito singulari fatis fortium
morum, qui ad presbteratum postea meruit pervenire : qtio nullus mansuetior , fortior , et placidior , tanquAEm omnia sciens , in sexu vis ili , potuit inveniri . Sexennalem Rufi ii moram in AEgypto , a primo illius adνentu A. D. a. deducentes , ejusdein reditum in Urbem Sanctam statuimus A. D. 3 . quo Fidei Conse res ab exsilio revocati ;tunc enim , reddita pace Ecclesiae, ut se totum Vitae Monasticae addiceret, Hierosolymam petiit, ubi in Monte Oliveti Celtalas suo & aliorum usui stetisse scribit Invect. lib. II. quas licet suas, non tamen ab se uno , sed ab aliis etiam momachis , atque his frequentatas assi r-mat . Praestat integra sus verba hic recitare: etiam testes quamplurimor fratrum babere possum, qui in MEIS CELLULIS manentes in Mou-re OIiveti quamplurimos ei c Hieronymo Ciceronis dialogos deseri erunt; quoniam et elo quaternioues quumscriberent , frequenter in m nibus tenui et relati. et quod mercedes multo largiorer, quam pro oliis seripturis solent , ab isto eis darentur axnovi . De Hieronymo subiungit Rufinus, quod in Monasterἰo potius in Bethleem aute, non multo adbue tempore partes grammaticas executur fit, Maronem suum co-
anteosque ae 6Heos ese bistorieor auctores traditis sibi ad discendam Dei rimorem puerulis exponebat . Itaque horum usui Ciceronis dialogos dedi
200쪽
scribendos curasse putandus est. Fratrum in eellulis Oliveti manentium c unus suit aliquando Sanctus Petronius Bononiensis, cui postea in Vitis Patrum scribendis calamum & ingenium suum commodasse , inserius patebit; ait enim in Prologo libri II. se eorundem fratrum roga-itu opus illud scripsisse . Neque ideo tamen Rufinus ita substitit Hierosolymis, quin ad invisendos aliarum etiam regionum eximios viros ex currerit; nam Hist. Eccl. lib. xl. cap. VIII. Edess, ct Carrarum , provinciae Osrhoenae in Mesopotamia, urbium, partes a se ideo lustratas hic verbis assirmat: habuit autem per idem tempus etiam Mesopotamia
'iros nobiles iisdem studiis pollentes , quorum aliquantos ipsi per NOS apud Edessam ct in Cirrarum partibus VIDIMUS , plures autem auditione didiemus. Hieronymus in Commentariis ad Isaiam lib. v. cap.XIX. in fine, de Mesopota inite monachis ita scribit: hae enim vel maxime geniaxes monachorum florent examinibus, alantus er Mesopotamia , O pari inter se pietate eontendunt . Fortasse Rufinus hac occasione iterum divertit Alexandriam , veteres amicos & praecipue Didymum salutaturus, quod luculenter superius innuerat, ubi non soluin sex annos se ibidem pro caussa Dei , sed S iterum H ST INTERVALLUM aia Λοt atiis
moratum expresserat. Circa idem tempus Melaniam quoque in AEgyptum reversam nos docet Palladius cap. X. Historiae Lausiacae r qui tamen istud piae Dininae alterum iter a primo eius in AEgyptu in adventu nequaquam distinxisse videtur et ait enim Sanctum Pambonem Nit Haemonachum , illa eadem praesente , diem obiisse : cujus corpore ab se Curato, linteis involuto &deposito , reeessit obsolitudine , inquit Historicus , qui haec omnia ex illius ore se didicisse testatur his verbis : nuriaravit beata Melania . Hac Palladius iuxta ac Rufino familiariter usum suisse Hierosolymis , infra patebit. Ru ur quidem certe in primo adventu A. D. 3 a. se Pambonem in cellulis Nitriae allocutum affirmat. Uerum hic idem ante A. D. in coelestein patriam nequaquam migravit, siquidem in monumentis ecclesiae Graecae a Jor Baptista Cotelerio vulgatis legimus to. I. pag. 46a. invisum suisse Pambonem a Theophiis iam tum Episcopo Alexandrino , qui quum sedere coeperit die xx. Julii A. D. ante hunc annum obiisse non potuit, nisi duos Fambones ex ingenio comminiscamur . Quare vel Palladius sermonem a Melania secum habitum minus recte distinxit, vel ejus verba stri-etim accipienda non sunt. Hoc a Tillemontio adnotatur in tomo x. Pag. 823. VIII. Iam vero cum Rufino & Melania Hierosolymam revertamur . Utrique plures annos in omnis generis hominibus illuc pietatis caussa adis Ventantibus , liberaliter excipiendis , impensos, adsignat Palladius capite cxviii. Cum Melania vixit etiam vobiIissimus ct fortissimus Rufi mus ab haba ex Aquiluens Civitate, qui posea dignus es habita; resisteratu e quo non es inventus vel Attior τὰ mitior. Viginti autem septem annis excipiebaut eos, qui veniebant Hierosoldimam voti caus