장음표시 사용
201쪽
RVUNos . sa , episeopos monachor virgines , matrimonio junnos e . ἰLLιη Ιv- ν ἀ--et privatae eonssitionis et omnes qai adventabant, suis fovebant sumtibus . Monachos etiam ob schisma Paulisi , divisos , & Macedonianae Sectae reliquias , R πο S Melania suadentibus , in pristinam communionem rediisse mox subjungit Palladius , qui clerum insuper Hierosolymi innum donis & alimentis , utriusque Mneficentia cumulatum assirmat . His narratis sermonem claudit his verbis: sis vitam transegerunt, neminem ostendenter, sed omnem propemodum orbem terrae juvanter . Rufinum A. D. 38 . quo secundum calculos Tillem ntii, Palladius eum & Melaniam Hiemsblymae novit, nondum fuisse presbterum, satis luculenter ostendit ubi de illo ait: qui POSTEA dignus est habitas prerbieratu . Quare imposterum presbieri nomine appellatum videbimus, qui olim mouaebi ct fratris nomine tantum appellabatur . Hieronymus A. D. 388. in loca sancta prosectus cum Rufino veterem necessitudinem renovavit, quemadmodum postea ipsemet Rufinur non obseure
sic prodidit Apologiae lib. iI. MIHI quoque ipsi aliquando, quum de Ruh-uem Hierosoldimam UENISSET , et eodicem Reum detulisset, in quo erat Dialogas Geronit, et idem ipse Graeas Platonis, quod dederit 'fum eodicem , et aliquando fuerit apud me , nullo genere negare
IX. Inter summos viros , quos Rufinus ibidem novit, ceteris maxime praestitit Bacurius Iberiae Rex, vir celeberrimi nominis apud Historicos, simum lib.IV. ante finem, S Socratem lib.vr i. cap. x. Huic Ru nus acceptam referens historiam de admiranda Conversione Iberorum rhaee, inquit, NOBIS ita gesta fidelissimus vir Eaeurius gentis ipsius Rex,
ese apud nos Domesticoram eomes, eat summa erat religionis edi veri- ratis , exposuit, quam NOBISCUM , Palaestini tune limitis dux , in Hie-νssoldimissatis unanimiter deteret. in vir fide, pietate , virtute et animi et eorporis insignis, eidem auctori laudatur etiam lib. x I. cap.XXXI II. ubi eum pro Imperatore Theodosio Magno sortiter strenueque contra Eugenium Drannum auxiliariis armis praeliantem cecidisse testatur. Rufino Hierosolymis adhuc degente id contigit A. D. 394. III. Idus Septem bres in regionis nostrae ςuileiensis angusto aditu Alpium, ad fluvium vocabulo nitidum , nunc vulgo inpaeum . Istic pugnatum , & de Eugenio pari felicitate, ac sexennio ante ad teletium ah quilua lapidem de altero Tyranno, Theodosium triumphasse tradunt Socrates lib. V. cap. xxiv. Philostorgius lib. xi. cap. i I. Claudianus in panegyride tertio Consulatu Honorii, Epiphanius Seholasticus in Historia Tripartita lib. X. cap. XLv. aliique . Eodem pacto , quo iberorum conversionem ex Bacurio , Indiae quoque ulterioris a Sancto Frumentio factam audivit Rufinus ex ore mess , Tyri presbyteri, & eiusdem Sancti Frumentiἰ apud Indos comitis , ut Itb. x. Ηist. cap. ix. his vectis referte quae nos ita
gesta non opinione vulgi, sed ipso AEdeo , Gri presistero postmodum fi-uo , qui Frumentii comes prius fuerat, refrente euvovimus. Hac de re
202쪽
eonsulendus Pagius A. D. 3a . β. xir. & amicus noster in Vita San- R rvus.cti Athanasii to. I. Operum pag. xvi. Indiam a Rufino memoratam, quae Ἀη4V. II. Frumentium Apostolum nacta est , eam esse AEthiopiae partem scribit, quae Abripuia dicitur , hujus enim regia tunc erat Axuma sive AuNumis . . Porro tunc remotae quaeque regiones, ad orientem & meridiem late patentcs, Indiae nomine dicebantur, quod video in antiquis auctoribus observatum a Friderico Brum mero perelegantis ingenii viro in exercitatione sua de Sabinis pag. 3 a. Operum. Etsi autem Rufinus historiam pertexit, quasi in Indiam ulteriorem Frumentius perrexisset, quemadmodum existimavit Baronius die xxv ii. Octobris, ubi duos Frumentios ponit, & Carolus a Sancto Paullo in Geographia sacra pag. 269. constat tamen eam fuisse AEgypto sinitimam, R AEthiopiae partem, quae toto coelo ab India Asiatica seu Gangetica distat. Pobiopes enim antiquitus Iu dorum nomine appellabantur, unde apud Virgilium de Nilo, qui ex Ethiopia oritur, lib. iv. Georgicorum : que eoloratis amnis devexus ab INDIS . Ad hos Indos eolorator Frumentium primo pervenisse compertum est . Inde Alexandriam redux, iterum illuc missus est, ab Athanasio ordinatus episcopus Axameos, sive Aaxameor, AEthiopiae metropolis, ubi regia posita erat. Uideantur Stephanus de Urbibus, Arrianus in Periplo maris Erythraei, Nonnosus apud Photium Cod. i i I. S Procopius de Bello Persico lib. I. cap. xl x. Ad hanc ergo Axumis , ha ncque Indiam , AEthio Pix partem Agypto proximam , non ad Indiam intra Gangem ad latus Orientale Indi amnis, Frumentius a S. Athanasio missus est . Constantius ad Aletanam & Saranam ejus loci Drannos epistolam scripsit, ut Frit mentius episeopus Axumeos Inde abduceretur , inquit Athanasius ina Apologia sua . Grannos eos fratres vocat, iisque cum Romanis iura impertit. Atqui nulli Imperatorum Romanorum foederati ultra Gangem erant. Idem Constantius legem sanxit in haec verba : nullus ad gentem Axumitarum o Homeritas ire praeceptus , ultra annui temporis spaeia debet Alexandria de eetero demorari. Ergo tempore Constantii hi Axumitae Homeritis adiuncti, Romano Imperio contermini & foederati utique erant. Ad hos igitur saepe legati commearunt, qui Alexandriam primo, inde in AEthiopiam profecti, indeque Alexandriam reversi sunt equos spectat illa Constitutio . Rufinus, a quo Socrates lib. I. cap. XV. --ΣOmenus lib. I. cap. xxi ii. Theodori tus lib. I. cap. xxi II. Cassiodorus, Nicephorus aliique recentiores hanc historiam acceperunt, Gangem non nominat, ut de Ind s intra vel extra Gangem sitis eius narratio accipi possit; quum enim Rufinus lateriorem Indiam ratione citerioris appellat, interior hie pro exteriore, sive pro India extra Gangem, quae nobis eiterior est, accipi non debet: hoc enim foret absurdum , & contra omnem Verae geographiae ordinem . Itaque eiterior India, dum a Rufino lib. x. cap. IX. dicitur , AEthiopiae adhaerens etiam designatur , in qua Bartholomaeus Evangelium praedicavit . Hanc esse AEthiopiam sub AEgypto, qua
203쪽
RVFINus . rubrum mare attingit ad Adulim , & ostium sinus Arabici, nemo dubitet: Di av.CAP.1L-s', ut India interior , heic non alia intelligi possit, quam 2Ethiopia interior , non in Asia , sed in extrema Africa supra prin-eipium Nili r qui AEthiopes nunc Abyssini vocantur, quorum metropolis
erat Axumis, quoque antea nemo Christi paeconum, interius penetraverat . Mumis octi dui itinere a mari, & Adalitico portu aberat , teste Arriano , aut alio auctore, in Periplo Maris rubri. Hieronymus in epist. xcv. alias Iv. ad Rusticum , periculosam , ct longam navigationem Rubri maris ad urbem Qxumam describit, ubi hactenus spissis sed proelivi errore urbem maximam pro urbem Axumam , editum legitur: Uerba ejus haec sunt: navitantes Rubrum mare, in quo optandum nobis est, ut verus Pharao eum suo mergatur exereitu, multis dissicustatibus ae periculis ad Urbem Axumam perveniant. Diroque in litore gentes vagae asthellieae habitant ferocis ae ,semperfulciti , semper armati, totius anu . vehunt eibaria . Latentibus faxit vadisque durissimis plena sunt omnia . ita ut speculator O GLior insumma mali arbore sedeat, ese inde regendae et circumflectendae navis dictata praedicet. Felix cursus est, Apost sex meu-Ies , supraditiae urbis c Axu meos portum teneant, a quo se incipit aperire Oceanus, per quem vix anno perpetuo ad Indiam c Asiaticam pervenitur , et ad Gangem fluvium . Lucas Holstentus vir exquisitae eruditionis summique judicii in notis ad Carolum a S. Paullo pag. I a. de narratione Rufini aureum hoc dictum protulerat: Seriptores antiqui quum de regionibus rebusque longInquioribus obscurius loquuntur, benigna Interpretatione iuvandi sunt. Mox notat, hunc locum Hieronymi ad Rufini narrationem recte intelligendam unice facere . Idem Holstentus haede re consulendus etiam in notis ad Martyrologium Romanum die xxν II. Octobris, ct strenuus Epistolarum S.Ignatii Vinde X par.I. cap .X. Pag. I 84. edit. II. pag. 332. Unum adhuc addere praestat. Ind. vellus in Dissert. I. Irenaica l. xx. pag. I. S in Addendis , AEthiopes putat Indos, quorum legationem ad Traianum memorat Dio lib. Lxum. pag. 7 7. quique in nummis dicuntur India in provinciam redacta, nempe finitimos Imperio Romano Indos eiteriores Arahia: Felicis Homeritas , & Axumitas intelligit . Ad hos missus Legatus a Christianis Alexandrinis Pantaenus , ex Eusebio Hist. lib. V. cap. x. quem vide . In nummis , Indiam provinciam memorantibus , rhinoceros signatur . AEthiopia oriundos rhinocerotertradunt veteres, quos & AEthiopieos tauros Pausanias vocat in Eliacis S in Boeoticis . AEthiopas nempe orientales designat, de quibus adeo multa ex Homero disputat Strabo. Ne longior sim , adi Iosephum Scaligerum lib. v I l. de emendatione temporum pag. 68o. Ezechielem Spanhemium Dissertatione iv. tomo I. pag. 388. & Jobum Ludolphum in Historia Ethiopiae lib. i I. cap. xi. Haec pro illustranda narratione , quam uni Rufino debet Ecclesia r de qua consulendus etiam Tillemontius to-mO v I I. Pag. 28 . ct 7o9. CA-
204쪽
CAPUΤ 11Ι. ' ta. IV. C. III. L Hierondimἰ-Rufini simultatum origo. 1 I. Hierondimus Epiphanioeontra γo: Hierosobmitanum, Rufinus yobanni , adbaeret. Anus in eommunionem ab Epiphanio Hierosolymis admissus , pro Catholieo habitus. N. Diffidii inter Hieroumam et Rufinum oecasio aucta ex Epipbanii epistola ad yo: Graece scripta , quam Hierondimus latine eonvertit . U. MeIania Rusui et Io: eau fam laetur . VI. Neophilus inlexandrinut iisdem pariter favet. .
VII. Dissidentes flustra in eoncordiam xedigere sudet. VIII. Hi ne Hierondimi et neophili amisitia frigescit.
I. ππIeronymi & Rufini arcta necessitudo, magnis utriusque virtu-LL tibus innutrita , crevit eousque, ut tam earas familiaresque personas, eunctis pene eeelsis NOTISSIMO amicitiae vinculo copulatar, Christiani omnes admirarentur, quemadmodum ex Africa ad Hieronymum scripsit Augustinus Epist. xxxii . alias xv. cap. Ii I. ubi primum inter eos tantum malum exstitisse discordiae intellexit. palam erupit A. D. 394. quo Sanctus Epiphanius Salaminae Cypri, quae& Constantia, episcopus, Hierosolymam petiit. Tamen paullo ante nonnullus inter eos discordiae turbo surrexerat, quum terbius nescio quis una cum 'aliis in Rufinum. tanquam sectatorem Origenis , clamare coepisset, Hieronymum quoque, utpote Rufini amicum, & olim Adamantii p raec nem, eodem crimine involvens . Hoc Hieronymus se purga Uit damnans doctrinam Origeniar quod a Rufino nequaquam iactum fuisse postea contendit lib. Ii I. Apologiae , rem ita narrans t qais Aterbii eontra te, et ceterorum rabiem concitavit λ Nonne ille est , qui et me baeretisum ex tuis amisitiis iudieabat eui quum satisfeessem damnatione dogmatum Origenis, tu elausus domi nunquam eum videre ausus es, ne aut damnarer quod nolebas, aut verte resistens, haereseos invidiam fusineres. An ideirco testis eontra te esse poterit, quia aecusator tui est ANTEQUAM S. Epiphanius .enisset Hierosoldimam et ore quidem et osculo ti-hi pacem daret , Sce. Aserbius contra te latrabat Hierosoθmis: et nisi eira abiisset, sensisset baculum , non literarium, sed dexterae tuae, quo tu eanes aligere consuevisi . Haec prima Hieronymi declaratio in origenem quanquam a Rufini amicitia illum non parum avertere visa est, haudquaquam tamen in apertam simultatem abiit ante adventum Saneti Epiphanii, qui circa Pascha A. D. 394. contubernio ct mensa a Iohanne episcopo Hierosolymae exceptus est. Erat vir Sanctissimus Origeni maxime infestus, in quem postmodum coram populo in Anastasi, seu templo Resurrectionis , magna animi contentione peroravit, Iohanne, qui aderat, quasi Origenianae doctrinae alumno , haud obscure commone
205쪽
' parentem laudare deberet. Uide eius epistolam inter Hieronymianas Vt pag. 8a4. Despexit Johannes Epiphanium , eoque a concione per Archidiaconum desistere iussis , haud multo post in aede Sanctae Crucis contra haereticos Anthropomorphitas , sormam Humanam Deo tribuentes, origenique prorsus oppositos , acriter declamavit, Epiphanium , quasi hac contagione infectum, designans et qui subinde concionem undequaque probavit, haeresim a Iohanne damnatam S ipse damnans, sed vicis. sim origeniana dogmata ab illo damnari postulans . Hae e & alia distoria diarum semina Epiphanium in Bethleemi secessum divertere coegerunt, ubi Hieronymo ceterisque solitariis ab Iohannis communione divulsis, Paulinianum Hieronymi fratrem, qui annum XXVI II. agebat, ineonsulto Johanne loci episcopo , ad diaconatus , & deinde ad presbyteratus gradum evexit in coenobio , quod appellabatur, inter Hierosolymam , S proximam Eleutheropolim, ab se olim exstructo . His de caussis Johannem ira immodica accensum , & ad Siricium Ponti fleem hac de re scribere minitantem, Epiphanius epistola valde longa placare studuit,ordinationem in aliena paroecia ab se factam excusans, & reliqua sibi opposita diluens, ipsis, ut ab Origenis doctrina abstineret, iterum com- , monefacto. Haec summatim decerpsimus ex eius epistola cx. alias Lx. quam Hieronymus in latinum sermonem convertit, S ex duabus Hieronymianis ad Pamniachium, S Theophilum Alexandrinum contra Johannem
scriptis , nempe xxxv I I. alias LXI. &x L . alias Lxv.
xl. In hoc magno dissidio, Rufinum Johanni, Hieronymum Epiphanio adhaesisse manifestum est . Rufinum , quem A. D. 387. nondum suisse presbyterum supra observavimus, hoc A. D. presbγterum diei videmus ab Epiphanio in laudata epistola , eodem anno conscripta. Iohannes ergo Hierosolymitanus antistes Rufinum intra illud septennium suae ecclesiae presbterum ordinaverat. Hieronymus in literis ad Pammachium subsequentibus verbis Iohannem increpat, querentem,
sibi privatim ab Epiphanio ante concionem publicam non fuisse obiecta Origenis dogmata , de quibus palam illum postmodum accusaverit: ille objecisse se dicit: tu negas . Ille testes profert; tu nos vis audire pro- flos . Ille etiam eommemorat, ALIUM esse eonventum et tu pro utroque dissimulas . Hunc alium non suisse a Rufino diversum statim pate-hit e nam in lib. III. Apologiae pag. 462. ita explicat quod pridem silentio involverat: ergo pollutus erit Epiphanius , qui tibi paeem dedit, in suo corde dolum servavit. Cur non illud verius fit quod TE PRIMUM MONUERIT In literis ad Pammachium , paullo post locum superius adductum , Iohanni sic exprobrat Epiphanii concionem e quando eontra ordienem In Delesia tua fPapa Epiphanius . loquebatur ; quando seb ἐuius nomine in vos iacula torquebantur , tu CHORUS TUUS eanino rictu naribusque eontra fris falpentes eapita , DELIRUM SENEM nutibus loquebamini. Nonne ante sepulcrum Domini , misso Ar-ehidiaeono praecepisti, ut alia disputans contieeseexet 3 At vero in lib. VI.
206쪽
Apologiae pag. 46 r. haec eadem quae Iohanni exprobraverat , item Ru- RUFINUS. fino exprobrat: Simulque risum tenere nos possum, quod a quodam pra- I dente commonitus , in laudes Epiphauiipersonas . me est ille DELIRUS SENEX, hie est Anthropomo bites Sc. Ergo Rufinus in Ecelesia Hiero-λlymitana fuerat unus ex ocro Iohannis Episcopi, Epiphanium in coniscione publica nutibus irridente. In epist. xxxi x. alias Lxi r. ad Theophi iacontra Johannem, postquam dixisset, ab se,& ab Hilario Picta veni .a Origenis in latinum sermonem conversa , noxiis inde resectis , num , quo Johannes familiariter utebatur, perstringit ; legat ipsa: mes si ποτit; arbitror enim eum assidua confabulatione , et quoin . i latinorum consortio, Romanum non ignorare sermonem ς aut sie; enitus non imbibit, Aterpretentur ei qui solent. Rufinum Johan- tibus studuisse illud etiam ostendit, quod narrat Epiphanius in a ad Iohannem, ipsum scilicet ab Zenone presbytero S socio Gre- item presbyteri S abbatis Monasterii Eleutheropolis , perconta-um Epiphanius quempiam in dioecesi Hierosblymitana esset ordinari Z Zenon autem dixit, quia quam ei presbditer Rufinus nescio quaasia transdorie loqueretur , etiam He dixerit r putasne aliquor ordinaturus est Sanctas episcopus Rufinus sub finem prologi in Apologiam Pamphili martyris , fidem Hierosolymitanae eccieliae , cui erat adscriptus , se tenere fatetur : hae in Hierosoldimis in reelesia iei a Sanflo Meer te ejus yohanne praedicantur . me or eum ipso et die uret tenemus. In fine Apologiae ad Anastasium Pontificem , se fidem quatuor Ecclesiarum profiteri testatur. I. Romanae omnium matris. II. Aqui. Iejensis ubi tinctus. III. Alexandrinae , ubi per sexennium doctus . Iv. Hieroselymitanae, ubi presbyter ordinatus fuerat: Ego praeter hane
fidem, quam supra exposui, idest , qaam Romana Dessa ese e exandrina e uildensis nostra tenet, quaeqae mProsoldimir pradicatur , aliam nee habui unquam, nee habeo, nee habebo. Nullum ergo dubium est, quin Rufinus in Ecelesia Hierosolymitana presbyteratum a ceperit, atque vel hinc patet mendum Gennadiani Catalogi cap. XVII.
ubi Rufinas Maiisjensis Gesesiae presister appellatur . Mendum explodit vetustissimus eodex ab msenio mirifice laudatus , qui nunc est in Bibliotheea Vaticana di ibi enim se legitur: Rufisur Aquilejensis presb-ter , Patriae, non eeelsa , nomine expressis. Sic etiam habet Io: Candidus lib. III. Gennadii verba recitans ex codice aliquo MS. Quare mirum non est , si Rufinus episeopi sui partes contra Epiphanium sequutus est, sique cum Melania laboravit, ut monachos Bethleemitas in pristinam communionem revocaret, dum ab Episcopo Hierosolymitano defecerant, ut Pauliniani ordinationem tuerentur . Hac de re Pali dius Heraclidis haec habet cap.xxxiii. illos etiam quadringentor nu qmero monae/os , qui propter Faulinam c sive Paulinianum se obecessa separobost , sanita rursus eeessae reddiderunt , Se de hosi
207쪽
R 'pinu Ceterum ab Epiphanio Rufinum Hieroselymae ad Oseulum , ct ad
434V' ιι' orationem admissum, nos docet Hieronymus in libro irr. Apologiae , qui hac pacis & catholicae communionis tessera eundem gloriari solitum, etiam testatur . Hieronymus enim ab urbe redux , se in Cyprum conisiit , ubi, inquit, suseeptus a venerabili episcopo Epiphanio, eujus tutesimonio gloriaris. Sane Epiphanius in epistola ad Iohannem quanquam octo capita haereseon Origenianae doctrinae ad examen vocat, illum obtestans , ut Origenem damnet, eas tamen haereses ab se recitatas actconflandum horrorem & invidiam auctori, nequaquam tribuit Iohanni, R eo minus Rufino i immo ab Iohannis communione , etiamsi de eadem
doctrina suspecti, se nunquam discessisse testatur, nam ' se in sacrificio pro illo precari solitum ait: Domine praesta Iohanni ut eredat, ct eidem
haec obiicit: rumpitis earitatem, quam in vos habuimus in tantum, o Deeritis nos etiam paenitentiam agere, quare vobis communicaverimur,
ita Origenis errores et domata defendentes . Rursus in eadem epistola de Iohanne , Rufinoque ejus presbytero sic loquitur et te autem, frater,
LIBERET Deus, Sanctum populum oristi, qui tibi ereditus est,
omnes fratres , qui tecum sunt, et maxime Ronum prerbierum , ab haeresi Origenis , ct ab aliis haeresibus , perditione earum . Haec verba neutiquam probant, Iohannem & Rufinum in Origenianam haeresim lapsos credi a Sancto Epiphanio, sed ne labantur optari. Hieronymus in lib. III. Apologiae, ubi hoc eodem testimonio utitur in Rufinum , negantem se ab Epiphanio, ut Origenistam , potuisse traduei possesculum , post orationem, de quibus meminimus supra , id tantum agit, ut illum in Origenianae doctrinae suspicionem adducat: quod tunc facillimum fuit, quum hanc notam Chrysostomus ipse , aliique sanctissimi viri declinare nequaquam potuerint. Verba Hieronymi, postquam locum Epiphanii a nobis iam prolatum , recitasset, ita se habent e Me es viri Sansii de te testificatio . Sie ab eo ornatur, H laudatus incedis.. Tamen Epiphanius Rufinum quidem certe iisdem verbis haereticum haud magis proclamat, quam Iohannem, quam Sanctum populum Christi, ei creditum , quamque omnes fratres, qui secum aderant. Hos omnes aeque ac Iohannem & Rufinum , Epiphanius ab Origeniana haeresi liberos cupit, haereticos misse non dicit. IV. Epiphanii epistolam ad Iohannem , per multorum ora volitari rem , mirantibus eam ob doctrinam & puritatem sermonis, doctis pariter & indoctis, quum Fusebius Cremonensis , Graeci sermonis ignarus, non intelligeret, Hieronymus , ut homini in suo monasterio versantimorem gereret, raptim celeriterque latinitate donavit, postulatione facta ab eo mutuo , ut domi haberet exemplar ς nee facile in vulgur proderet. Idem Eusebius Deularem vitam reliquerat, et a tergiversatione illa actuum publicorum ad monasterIum eonversus, Hieronymo adhaeserat, inquit Rufinus Invect. lib. I. tamen et sex mensibus iam elapsis ,
epistola de Seriniis Eusebii novo praefigiρ Hierosol mam commigravit,
208쪽
ad manus Rufini, aliorumque Hieronymi hostium di ista est episeola:
quam de eubiculo fratris Eusebii, nummis aureis , produxisti , ut ea- Iamnieris interpretem, inquit Hieronymus in lib. III. Apologiae pag.46I.
Hoc veritati propius accederet, si mr epistolam tantum , non etiam nummos Eusebio abstulisset, ut statim visuri sumus . Vtcumque res He-xit, certum est , hinc novam in Hieronymum latrandi materiam ortam, quasi minus sincere epistolam transtulisset , quam laudatam video ab Alvaro saeculi ix. scriptore in Uita Sancti Eulogii apud Bollandum to.II. Nartii die xi. pag.92. num 9. Hanc iniuriam ut a se in Italia amoliretur, scripsit epistolam xxxIII. alias cl. de optimo genere interpretandi ad Pammachium . Ouum inde tanten appareat pseudomonachum non solum chartis, sed etiam sumtibus sive nummis surtivos ungues iniecisse, eundem non pretio conductum , sed ut pecuniam potius, quam chartas auferret, facinus gratuita malitia perpetrasse credibile est. Nec sane
Rufinus pecunias Eusebio auserri iussisset; nec ejus, aut ceterorum magni interesse poterat, epistolam , alias Graece Vulgatam, iterum, necne, Latine vulgari . Ouare monachum chartas non pecunia accepta , sed
gratuita malitia Rratum, CORRUPTOR c nempe Rufinus persuadere nitebatur , teste Hiero mo, qui de eodem Rufino etiam haec addit rese audet qaidam ex eis c monachis ) adducto superellio, et eouerepanti-δus digitis eructare et Leere e quid enim si redemit, si sollieitavit ZFuit quod sibi profuit Iisdem serme verbis Rufinum jam mortuum sub
Grunnii nomine carpit epist.xcv. alias iv. ad Rusticum: adducto superellio , eontractisque naribu s, ae fronte rugata, duobus digitulis eouerepabat. Rufinum porro sic, ut Hieronymus refert, locutum, coninstat, non quasi epistolae larem a quoppiam reapse redemtum & sollicitatum fateretur: sed ut, etiamsi id verum laret, illud idem , quia proderat , benefactum ostenderet, se ipsum hoc pacto, aut Iohannem defendens , quum uterque uno eodemque spiritu ageret. Sed hoc refellit
Hieronymus e mira, inquit, sceleris defensio, quasi non latrones Ofurer edi piratae faciant quod sibi prodest. Certae Annas er Caiphas δε- dueentes infuleem Iudam , feeerunt quod sibi utile existimabant. Haec
iurgia S motus animorum cogitanti succurrit quod ab Epiphanio in eadem , de qua loquimur , epistola ad Iohannem, memoratum videmu S, quosdam nempe sistitos auro citroque portare rumusculor , ct hir , qua audierunt, semper addere, ut tripitias et rixas inter fratres eoncita rent , nimirum inter Iohannem, Epiphanium , Rufinum , Hieronymum , ceterosque alterutrius parti studentes. Huc pertinere videtur
quod Rufino Hieronymus objicit in lib. I i I. Apologiae pag.439. ejus opera & studio , Bethleemi in cubieulis Sanctae Fabiolae senioris, & oceani,
utroque inscio, clam conlocatum suisse codicem quendam, ab ipsis ante ignoratum: quod tamen facinus in alios regerebat Rufinus et quis Beth-Dem de eubleuis statris Eusebii furatus est epistolam laudatrieem tuam rc us arti his , et o cujus ministris in Sanua Fabiola hospitio, et viri, Chri-
209쪽
RUFINus. Chri anἰ et prudentis , oeeani , inventas est eodex , quem ilia nanquam L 3dv. c. m. Qiderant Z An ideirco te existimes innoeentem, si, quisquid tuum est, imaIios eonferas ὶ Codex fortasse scriptus fuerat in Hieronymum Sub finem' epistolae saepius laudatae ad Pammachium , haec in Rufinum, Melaniam, S quendam alium scribit Hieronymus et haec non est ullus eulpat exjus
sub persona alius agit trahariam; sed in ni laniae , Magisνο-rum ejus ,. qui iIlum magna mercede πibu scire Meuerant. Is, cuius uolnen reticetur, est Iohannes Episcopus, de quo, haud nominatim
ex preta, haec quoque statim subjungit: nee reprehendo in quolibet risiano sermonis imperitiam , atque utinam Socratieum iuud haberemur: scio quod nescio . D alterius sapientire te ipsum intellige . G-nerationi mihi semper fuit, non verbosa ruflieitas, sed sancta simplieitas. in sermone imitari se dicit Apostolor, prius Imitetar Φirtutes in vita tuorum , in quibus loquendi fluetieitatem excusabat sanctimonia maenitudo : Bllogismor Ari otelis, eontortaque C Usippi aeumina restimens mortuus confutabat. Ceterum ridieatam si quis e nobis manens inter Crasi opes , et Sardanapali delicias , de sola ruficitate se jaffer.
His verbis , quibus scientiam , mores , & vitae commoda carpit Hieronymus , omnino congruunt quae in Iohannem aperte scribit ep.xxxum. alias LX l. pag. 3o8. certe nec aetate , nee scientia , nee vitae merito, nee
totius orbis testimonio , major illa es c Epiphanio . Si aetatem, juvenis ad senem scribis . Si scientiam, non se eruditus, ad doctum , itera FAUTORES TUI disertiorem Demosthene, aeutiorem ordisippo, sopieπ-tiorem Flatone eontendant, tibi ipsi forte persuaserint. Demum pag.aia. sic illum irridetr repertus est Deu i nsri haud grandis bomuncular, qui de eunctis Delesiae quaestionibus uno linguae rotatu fisclarius eori flaret. Haec scientiam Johannis: opes vero, mox adducenda ex pag.3 r4. perstringunt: tu qui sumtibus abundas, em totius orbis religio luerum tuum est . Iam vero ad Melaniam redeamus . U. Nobilissimam feminam summis laudibus perinde ac Rufinum , Hieronymus olim ad coelum extulerat. In epist. I. alias XLI. S II. alias V. sanctam dixerat. Epist. HI I. alias xxv. quae est de obitu Blesillae haec
scripserat: Sancta Melania nostri temporis inter Christianos vera nobialitas c eam qua tibi Dominus mihique eoneedat in die sua habere partem ealante adhue mariti eo useulo, im needam humato, duos μαι perdidit Aios . Rem sum dicturus ineredibilem , sed teste orso , non 'μfam. mis tuam tune non putaret more Irmisatteo Darsis erinthus, veste eonscissa Meerum pectus invadere Z Laeomae gutta non fluxit, fletit immobiIis., edi ad pedes advoluta orsi , quasi ipsum teneret, orri'. Experitius , inquit, tibi servitura sum, Domine, quia tauto me onere Iibisasi . Sed forsitan superatur in eeteris. Ruinimo, qua ilios mente contemserit, in anteo postea Idio probat , eui omni, quam habebat, possessione coneessa , ingruente iam hieme, Hierosoldimam navigavit .
In Chronico novae Nesae nomine S in epist. xxvi I. alias Mix. ad Ase lam
210쪽
lam a contemtis Deustatibus , pignoribusque desertis ut erueres V o. R INUsantui sequeretur, eam commendaverat. Sed postquam vidit , Melaniam Johannis & Rufini caussam tueri, tantarum laudum cumulo imposteruin non solum abstinuit; sed etiam ex Chronico eius nomen erasit, si Rufiis . no credimus, qui illud testatur Invecti v. libat. pag. 436. Quum tamen ex omnibus Chronici exemplaribus illud delere nequiverit, adhuc Mela- Iniae nomen in eo legitur. In epist. xLIII. ad Ctesiphontem , post Melaniae imortem scripta, ait, Evagrium ad eam, cujur nomen nigrediuis tess-aur perfidiae texebras, librum scripsisse , sic ex nomine Graeco Mela- in iam designans . Tamen quadriennio serius, nempe A.D. 4 9. ep. LXXX I. alias Lxxix. Sanctum Augustinum nomine Albinae , Melaniae iunioris, S Piniani salvere jubet. Albina erat Melaniae senioris socrus, mater junioris, Piniano in matrimonium datae . VI. Rumor contentionis, inter celeberrimos viros cotidie magis ac imagis in Palaestina recrudescentis , ad AEgyptum usque pervenit, ubi, sicut Origeni quamplurimos impense addictos exstitisse , monumentis literarum proditum, est, ita Iohannis & Rusini partium studiosos nequaquam desideratos , inde potissimum adparet, quod virum fastigio celebritate nominis maximum , Theophilum Patriarcham Alexandrinum Johanni S Rufino in hae caussa adstipulatum dubitari nequeat. Etenim
Praeterquamquod Theophilus ea tempestate Origeni lavebat, etiam ad- ersus Anthropomorphitas, Origeniano dogmati oppositos, ferebatur , quibus postea triennio serius, hellum indixit, ut auctor est Socrates lib. v I. cap. vi. S X. S Sozomenus lib. viii. cap. xi. &xiv. Palladius in Vita Chrysostomi pag. is i. memorat, literas ab eo scriptas ad Siricium Sumanum Pontificem contra Epiphanium , tanquam haereticum , ct auctorem Schismatis , nimirum propter ordinationem Pauliniani. Virum quoque Sanctissi inum, ut minimum tanquam Anthropom Orphitam ab eodem traductum , Socrates & Soromenus in locis alias indicatis haud Obscure testantur . His omnibus cumulum addidit Theophili cum Johanne & Rufi no, discipulo olim suo, amicitia, quorum opinione iamdudum occupabatur . Ex Hieronymi longa epistola ad Pammachium pag.3 m. diserte col-ιigimus, Johannem pro se scripsisse ad Theophilum . Ouamobrem sanctus doctor inter cetera graviter expostulat, cur ad Alexandrinum Patriar Cham, ad quem Palaestina non pertineret, potius quam vel ad Caesareensem metropolitam, cui suberat, & cum quo Bethleemitae ab Iohanne separati communicabant, vel ad Antiochenum , totius orientis Patriarcham
literas suas perferendas curasset: atque haec postea subjungit 1 maluisti OCCUPATIS auribus mousiam faeere, quam debitam metropositano tuo bonorem reddere. Nee hoe Leo , quod praeter AMICITIAS, quaesuspicionem generant, quidquam in legatione reprehendam . Rufinus , qui ,
se tu omnibus Theophili sententiam sequi jactabat, eum saepe instigavit Contra Hieronymum , quasi hic, hoste quodam Theophili, familiariter uteretur. Immo & epistolas Theophili, Rufino prohibente, Hieronymus