장음표시 사용
211쪽
RUFINUssbi non redditas scribit lib. iII. Apologiae pag. 4ss. mea G tem eomma L 3 Jv. C. MI. et ripae Theobili nultam alium testem vocabo nisi 'fum,quem a maeLAESUM simulas r e ur epistolar, a me semper datas, etiam eo temporct non ignoras, quo mihi eas reddi probibebar, et quotidie missis tabellari iti inimieum ejus amieum nostrum,stfamiliari mum jactitabar: ea, qua nune impudenter scribis, mentiebaris, ut illius contra nos odia eoneita-νes , et injuriae dolor fidei feret oppressio . Inimicus ille Theophili , quem inti as Hieronymo adhaesisse scripsit, erat Paulius quidam , in AEgypto incertae Sedis episcopus t quem ab Theophilo ejectum , Hieronymus is suo monasterio receperat, Rufinus enim ab Hieronymo flagitatus quando Theophili, quem in ore habebat, sententiam sequi, eidemque fidei communione sociari coepisset, eredo, inquit, quando Pauliam, quem ilis damnaverat, summo nisu, et omnibus studiis defendebas i quando eum per imperiale rescriptum reeipere sacerdotium, quod episeopuli jadieio amiserat, instigabar. Ita Rufinus apud Hieronymum paullo ante locum
nuper adduAum. VII. His ultro citroque agitatis, res eo pervenerunt, ut Theophilus, pacein Ecclesiae Hierosolymitanae daturus, Isidorum presbyterum in Palaestinam, Johanne S Rufino auctoribus, mittere decreverit. Uno & altero mense ante Isidori adventum & circa pascha , quod eodem A. D. 396. contigit die xiii. Aprilis, agente Archelao, Comitte Palaestinae, qui anno insequenti I9 . praesuit Agypto , ex codice Theodosiano tom. vr pag. 3 si . actum est de paee , inter Iohannem S Hieronymum concilianda . Verbis ex epistola ad Pammachium melius , quam nostris , rei veritas explicabitur : quando per ΦIrum disertissimum et orsianissimum A, ebelaum Comitem, qui sequester paeIs erat, eondictus Deus faederis fuit, nonne hoe in primis postulatum est, ut futurae eoncordiae Mes jaeeret 'π-damenta 3 Pollieitus est Iohannes esse se venturum . Insabat dies Pascha . Frequens monachorum tu ba eonvenerat. Expectabaris tu Deo . Hd Deeres nesciebas . Repente mandasti, aegrotare nescio quam . IIIo die te non posse venire . Dilato conventu in alterum , ct tertium diem ab Archelao , necdum Johannes comparu It, muliereala enim vomere non elabat, sestive inquit Hieronymus . Post duos interim menses ab hoc colloquio , inter utranque partem indicto , nee tamen peracto , Isidorus presbyter & legatus Theophili Alexandrini, in Palaestinam , animos tanto motu agitatos pacaturus , advenit circa Pentecosten . Eius tamen iudicio se Hieronymus ait dissidisse, proptereaquod Isidorus in Iohannis partes iampridem ivisset . Rei testes appellat epistolas contra Epiphanium ab Isidoro ad Rufinum scriptas , ei tamen nequaquam redditas, sed Vincentio presbytero , Hieronymi neeessario . si e rem pandit, ad Pamma - chium scribens epist. xxxvii I. alias LxI. pag. 3 3 o. iatera manu ejusti si-dori seriptae, quae ante tres menses letationis, ad nos directa erant, portantes errorem c terrorem Iegi mavult Petrus Nastellus in Vindiciis
pag. s 73. a Vincentio presistero redditae sunt: quae usque hodie ab eo te
212쪽
nentur ; quἰbus cohortatur DUCEM exercitus fui, ut super petram et , R 'NU stabili persistat gradu, nee nostris naeniis terreatur . Pollicetur , se antequam legationis esset ulla suspicio, venturum Hierosolumam, c, ad σι ventum suum, iliaco adversariorum cuneos proterendos . D inter eetera his etiam verbis utitur quomodo fumus in aere dissolvitur , O cera ad .ieiniam ignis liquescit: ita dissipabuntur qui semper ecclesiasticae Fidei ν flentes, nune per homines simplicer eandem Fidem inquietare conantur . Per dueem exercitus Rufinu in designari manifestum fit ex lib. ii I. Apologiae pag. 4s I. ubi de iisdem literis Isidori , haec in Rufinum proseruntur : ne irascatur is tibi, qui contra Papam Epiphanium ad te epi, Zo-Ias dirigens, hortabatur, ut permaneres in Fidei veritate, ch non muta res ullo terrore sententiam et quae epistola Miserapha tenetur ab his , ad quos perlata es, nempe a Vincentio prefotero . Hae literae sive sortuito , sive dedita opera interceptae, Rufini cum Alexandrinis commercium contra Epiphanium S Hieronymum, undequaque publicum reddiderunt. Suspiciones eo amplius in Isidorum etiam creverunt, dum literas ab Theophilo ad Hieronymum scriptas , injussu Iohannis, Isidorus reddere detrectavit. De hoc in epistola ad Pammachium nos docet Hieronymus, qui rursus in epist. xxxxix. alias LXII. ad Theophilum , id factum propterea censet, quod Iohanni minus quam Hieronymo favere viderentur equum pacificas edi ad concordiam pertinenter per Udorum presbuterum li-.rerar uobis miseris , hine probamus , quod illas qui pacem falso iactant, reddere uoluerint. Hieronymus tamen lib. III. Apologiae pag. 4s s. deliteris sibi non redditis reum iacit Rufinum i cujus c. Theophilt) epiolas ad me semper datar, etiam eo tempore, non ignoras , quo mihi eas reddi PROHIBEBAS . Sed Nastellus in Vindiciis pag. sas. hac una de caussa non redditas censet , quod Epiphanium eiusque studiosos vehementer perstringerent, ideoque haud immerito timeretur, ne redditae, Hieronymum , ceterosque monachos acrius irritarent.
VIII. Ouum ergo Isidorus ejusdem ac yohannes εἰ Rufinus , doctrinae haberetur, S apud illos Hierosolym is degeret, non tegatus pacis, sed socius Iohannis, & adverearius Hieronymi creditus est . IVte Udorus, qui in eaelum tuis laudibus touitur , id fam i amatur Alexandriae, quod tu Hierosolymaer ex quo non legatus advenisse videretur , sed fletus, ait Hieronymus in epistola ad Pammachium . Paullo post sciscitatur sitne Isidorus adversarius an legatus Quare hic tribus vicibus frustra Bethleemum prosectus , ut Hieronymum cum Johanne in concordiam redigeret , re tandem insecta, discessit, secum Alexandriam ferens ad Theophilum , Iohannis epistolam , sive soloeiam , hidoro praesente , e, multum eouaborante, Hiratam, ut idem esset dictator O baiulus literarum, inquit Hieronymus, qui easdem literas , utpote in se mordacissimas, fuse refellit in iis, quas ad Pammachium & Theophilum scribit, unde illarum
fragmenta in unum collegit vastellus pag. s; o. i. Gennadius in Catalogo cap. XXX. eandem Apologiam indicare videtur , ubi ait, Johan n a nem
213쪽
nem adversus obtrectatores studii sui librum scripsisse , in quo 'ostendἰe Origenis se intentum, non fidem sequutum. Ouam porro Theophilus
aegre tulerit, Hieronymum pacis conditiones per legatum suum oblatas respuisse , satis aperte significavit, dum aliquo tempore ejus literas nullo responsis dignatus est . Sed crebra ossicia, quibus Patriarcham vel voce vel scripto Hieronymus sedulo interpellavit, tandem cor hominis mollierunt. Itaque diuturnum silentium rupit Theophilus, Hieronymo tamen de sacrorum canonum observantia monito, quod nimirum episcopo suo Hierosolymitano nequaquam pareret, fratrisque Pauliniani ordinationem adhue defenderet. Sancti doctoris responsum tom.Iv. epist.LVIII. alias LxvIII. innova eius operum editione, quam hactenus sequuti sumus, Plus querimoniae , quam coniunctionis & amicitiae cum Τόeophilo signa praesesert. D seminerit, inquit, beatitudo tua, quod eo tempore, quo nobiseam TACEBAS, nunquam ab ossetis mear sermo cessaverit; nec consideraverim quid tu pro dispensatione tune faceres , sed quid me facere
conveniret; & paullo infra r quod de eanonibus ecclesiasticis mones, gratias agimus ; quem enim dilixit Dominur , eorripit, Φ flagellat omnem Dium , quem recipit. Sed tamen scito , nobis nihil aliud antiquius esse , quam orsi jura servare , nee patrum transferre terminos , femperque meminisse γ Manam fidem Apostolico ore laudatam, eujus se esse partietapem Alexandrina Ecelsa gloriatur. His verbis fortasse innuit, se propter fidem a Johannis communione recessisse , quasi eam ipse Theopsiliis parum sequeretur . Postremo illum super nefaria haeres c origeniana quam in multa patientia gerit, multis Sani iis displicere concludit . In ea, quae statim sequitur, epistola , ait, se accepisse Theophili seripta emendantia VETUS Aentiam.
I. Sehismatis Hierosoldim;tani is . iI. TtR i ct Melanἰae opera extis- m. ii I. Palladius Historieus episcopus probatis as eum Palla Ddio haeretico male confusas. IV. Anastasis aedes, ubi Hierondimus er
Rufinus ad mutuam pacem redierunt. V. Rufinas nudius errorIs compertus . VI. Inter γo: Hierosol'mitanum ab erroribus vaeuum Hiero mumque perfecta neeessitudo integrata . I II. Rufinas eum Melania Romam revertitur . VIII. Melaniae reditus vera eaussa exquiritur .
I. L Chisma Hierosolymitanum , quod per triennale spacium convalueo rat, ut solum caelitus tolli posse videretur, tandem A. D. 397. ex stinctum est . Ouo tamen certo auctore, ignoratur, licet Baronius A. D. 397. I. XXx II. Theophilum , quod pridem obtinere non poterat, demum auctoritate sua obtinuisse , non immerito existimat. Sed quia series temporum in operos s Annalibus non raro luxata satiscit, ideo exitus magnae huius eontroversiae ibidem quadriennii anachronismo labo
214쪽
rat, euius rei veritas facile ostenditur ; nam Palaestinae altercatio adhuc R INus. fervebat quo tempore Sanctus Hieronymus commentabatur in Ionam ubi quum de corruptione & incorruptione corporum loqueretur cap. II.
haee in literas misit et hoc illi ad oeeasionem suae ducant hae reseos , ut fati persona Chri ii mentiantur eAntichrisam , Delesias TENEANT, ut lenia
trem pinguissimum nutriant,mearnaliter civeuter eontra carnem dispu-rent. Haec quae defensores Origenis evidentissime seriunt, iis consonant,
quae alibi a Viro Sancto in Iohannem Hierosolymitanum dicta jam memoravimus ; verba enim ut Ecclesias teneant, episcopos denotantia , ad unum Iohannem reserenda sunt , contra quem Hieronymus usque ad hunc A. D. 397. certavit. In eum vero nequaquam sic scripsisset statima pace inita . Porro in praelatione ad eundem prophetam disertis verbis
assirmat, se ad Nepotianum vel pro Nepotiano duos libros edidisse, qui Ditaphium appellantur . Hujus epitaphii epocham A. D. 396. illigari supra in Chromatio lib. IlI. cap. Ii I. M. Ii I. iam demonstravimus. Quare non nisi hoc tempore Hieronymus commentabatur in Ionam , necdum cum Iohanne Hierosolymitano in concordiam redactus, cujus communioni postmodum restitutus , nunquam scriptis in illum exarsit. IL Hoc loco praetereunda non sunt quae de Rufino & gMelania leguntur apud Palladium in Historia Lausiaca cap. cxv I II. quoniam non modicam lucem rebus nostris adserre possint. Haia sunt eius verba ex antiqua versione Heraclidis : illor etiam quadringentor numero mona-ehor , qui propter Paulinum se ab ecclesia separabant, sanctae rursus et-eusiae reddiderunt. Baronius , qui haec recitat A. D. 372. β. XCIX. Pau- Iinum, Antiochenum Discopum hic designari opinatur , quem contra Meletiam, licet catholicum, ab Arianis tamen ordinatum , in cathedra Antiochena collocaverat Lucifer Calaritanus Episcopus , Sedis Apostolicae legatus, unde ibi maximum schisma conflatum est, quod tamen A. D. 3 8. Chrysostomus aliique extinxerunt ; non vero Melania, ne que Rufinus. Et sane Hierosolymis exstitisse quadringentos monachos , propter Paulinum Antiochenum ab Eeelesia Hierosolymitana divisos , omnino incredibile est. Si aliquis unquam fuisset, hunc unum Hieronymum dici oporteret, quem Paulinus presbyterum ordinaverat, ex Baronio A. D. 3 8. g. IxXI I. Sed propter hanc caussam Hieronymum ipsum , nedum quadringentos monachos, ab Hierosolymitana ecclesia descivisse , non est veritati consentaneum t idque post hactenus dicta serri non potest. Hinc Petri astelli sententiam , a quo ceteroqui in aliis nos diicrepare non dissitemur, hoc loco expansis ulnis amplectimur, dum is primus omnium in Vindiciis Iohannis Hierosolymitani pag. s 34. Pauliniani apud Palladium , scriptorem Graecum , non Paulini legendum esse animadvertit, itaut Rufino S OMelania maxime adlaborantihus , monachi Bethleemitae , qui, duce Hieronymo, propter Ordinationem ab Epiphanio factam , S ab Iohanne improbatam, Ecclesiae Hierosolymitanae communionem deseruerant, eidem postremo
215쪽
coaluerint. Hieronymus hunc numerum monachorum in schisinate viventium , generatim innuit his verbis in epistola ad Pammachium contra Johannem e TANTAM fratrum MULTITUDINEM , et monaeborum eboros , qui tibi in Palaestina non communicant. Atqui schisma Antiochenum non suit monachorum .
III. Non me sugit, a doctissimis viris, quorum agmen ducit Naronius A. D. 388. j. cui i. Palladii, utpote Rufino amici, auctoritatem elevari , quasi Origeniana labe corruptus his turbis & ipse interfuerit, quem propterea in sine epistolae ad yohannem Hierosolymitanum , ita perstrinxerit: Palladium vero Galatam, qui quondam nobis carus fuit, et nune misericordia Dei indiget, eave, quia Origenish resim praedicat ct docet, ne forte aliquos de populo tibi credito adperversitatem sui ἰnducat erroris . Palladium, quem tunc Hierosolymis fuisse ait Epiphanius , aperte sugillat etiam Hieronymus in prologo Dialogi contra Pelagianos: Palladius servilis nequitiae , eandem haere instaurare eonatus est. Verum hunc FaIladium , servilis nequitia hominem, & Pelagianae haereseos alumnum , cum ejusdem nominis Helenopolitano in Bithynia Episcopo , Historiae Lausiacae auctore, non bene confundi statim patebit. Alter Fauadius Hierosolymis morabatur A. D. 394. quo Epiphanius , praesentem & Iohannis lateri adhaerentem pro haeretico insimul a Wit in epistola , eodem anno conscripta. Sed Pallavius Historicus ab A. D. 388. ad A. D. r09. semper in Topto , Alexandriae , in Nitriae desertis, atque in Cellulis , qui Iocus erat in eadem solitudine , moratum videmus . Initio Historiae ait, se primum Alexandrinam civitatem attigisse in secundo fen oris Theodosii consulatu , quod congruit A. D. 388. At vero illuc semel prosectus, nunquam inde discessit ante A. D. 399. quo se Matrio morienti adstitisse testatur cap. LXXXVI. Evagrius autem obiit circa sestum Epiphaniae A. D. 399. ex Tillemontiot .X. Pag. 379. Melania Sc Rufinus Romam redierunt A. D. I9 . ut infra visuri sumus. Quare non nisi priusquam in AEgyptum migraret , sive ante A. D. 388. Melania , ct Rufino , tunc nondum preSbytero , Hierosolymis familiariter uti potuit , quod de se testatur cap. v. ScXVIII. Bethleemi integro A. D. 388. moratus est cum Possidonio solitario, quem, sicut interdum viri etiam sancti ab assectibus humanis vacui non sunt , de Hieronymo minus aeque loquutum , nos docet Cap. Lxxv I I. Quia vero hic Palladius Historicus praeter suam cum Rufino amicitiam , contra Hieronymum nimis tribuit Possidonio , ut ibidem , atque etiam cap. cxxi r. palam facit; hinc eundem a Paliario Galata , qui ab Epiphanio S Hieronymo vapulat, diversum nequaquam fuisse , viri doctissimi facile crediderunt. Ceterum Palladius cathedram Helenopolitanam inscendit circa A. D. 4oo. quo contra εAntonium Ephe- sinum Episcopum interfuit Concilio Constantinopolitano , fortasse ordinatus a Sancto Iohanne Chrysostomo, cui praetensus Palladii origenismus objectus est A. D. o in pseudo-synodo ad Quercum apud PhODisi tiros by Coos le
216쪽
tium cod. LIx. Idem CB sostomus in exsilium trusus A. D. 4o . ad Pal. R NINus . scripta epistolam cx III. se suamque caussam eius precibus commendans . Palladius ei pro virili opem laturus, Romam advola νit,.
teste altero Palladio in Vita Chrysostomi pag. 26. & ipso met in Historia Lausiaca cap. cxxi. Pro Chrysostomo, episcopatu & ipse deiectus , mutatisque aerumnis amictus, tandem ad Ecclesiam Asponensem in prima Galatia positam transiit, ut auctor est Socrates lib. uri. cap. xxxv. Postia
quam circa A. D. 4eto. Historiam Lausiacam scripsisset, sic dictam a Lauso , in Aula Imperiali cubiculario , cui eam nuncupavit, diem obiit ante A. D. 43 t. quo in Concilio Ephesino interfuit Palladii successor , Eusebius Asponensis in Galatia Episcopus . Titulo Confessoris ob de sensum invicto animo Chrysostomum merito habetur illustris , cui scripto. res aequales spiritum propheticum tribuunt, &Romae, tanquam Praesul maxime catholicus , qtralis habitus est in toto Oriente, ab Innocentio I. summo Pontifice exceptus fuit, contemta accusatione Origenismi, quanquam Romae, triennio citius, in Origenistas clamatum fuisset . Ibidem hac occasione , se in domo inelauiae omni officiorum genere cumulatum , seque inde proficiscentem , liberalissime adjutum , testatur cap. cxx I. Haec & alia , quae spectant hunc probatissimum virum, suse S accurate persequitur Tillemontius tomo X r. pag. soo. Quare satis patere arbitror , ejus auctoritatem & nominis famam nullo crimine haerestos posse labefactari , adeoque maxima iniuria cum alio Palladio GaD-ta , malae fidei homine , suisse confusum . Ceterum ', sicut mastis Palia Iadiis circa idem tempus viventibus , facile fuit unum cum alio conflari ; etenim hidorus Pelusiota plures epistolas ad Palladium scripsit, alias Sanctus Athanasius ad alium , a quibus alius suit quoque Palladius, quem tangit Epiphanius , aliusque auctor Vitae Sancti Iohannis Chryso domi; ita eidem fato succubuit Rufinus noster Concordiensis ; multis enim S suis eadem aetate florentibus, cum alio & ipsum immerito coaluisse postmodum ostendemus . Nunc ab omni suspicionis nota purgato Palladio , Hieronymus S Rufinus post tantum dissidium, mutuo se complectentes, nos Hierosolymam vocant . .
IV. More solemni, in eAnastasi, post sacrificium Missae, Hieronymi Rufinique animos ad pacem compositos fuisse, nos dubitare non sinit Hieronymus , qui in libro III. Apologiae pag. 466. id prodit his verbis r in Anastasi, immolato agno , dexteras junximus . In nova editione pro Anastas perperam legitur innastasi pag. 46 a. Haec Anastasis
fuit aedes , in loco Dominieae resurrectionis a Constantino Magno conqstructa , unde nomen traxit. Constantinus enim Hierosolymar duas basilicas in totidem locis erexit, unam in loco passonis, quae Crux & Mar- rvrium ς alteram in loco rejurrectionis , quae proprio nomine Anastasis dicta est . Utramque memorat Hieronymus epist. xxxv III. alias LX l. ad Pammachium adversus Io: Hierosolymitanum pag II a. nonne, inquit,
quam δε ANASTASI pergeretis ad CRUCEM , ct ad eum c Epiphanium a
217쪽
RUFINU . Omnis aetatis sexus turba eo ueret, offerent ρ v Br, pedes deos,- , fimbrias vellens, Sc. Ergo ex Anastasi ad Gueis aedem ibatur . Plura vide apud Sirmondum tomo I T. Operum pag. 436. S o4. ubi veterem nummum ANACTACIC Graece inscriptum egregie interpretatur. Adi etiam Cangium in Dissertatione de Nummis inferioris aevi l. xxvi.& Henricum Valesium in epistola de Anastasi Sc mar rio ad calcem Eusebii pag. 3o4. Edit. I. ubi unam aedem Anastasin, a Constantino erectam, miste contendit. Adamnanus lib. I. de locis sanctis cap. iv. in Actis Sanctorum Mabillonii Saeculo III. Parte II. pag. so6. testatur, inter Anasta', S OMartyrium in Calvariae Deo suisse plateolum. Hane Sania
Ham memorat etiam JO: Cantacuaenus lib. IV. Hist. cap. xi v.
pag. s . editionis regiae , sed in contextu Graeco . Haec de Ioco , in quo Hieronymi & Rini dissidentes animi coaluerunt: quo sane loco sanctior haseri non poterat. Hieronymus ante verba superius explicata, ait pag. 46a. junximus dexterar, abeuntes profeeuti fumar, dixeratque ibidem Rufinus t vos nobis pacem proficificentibar devistis; etenim paullo post in occidentem remeavit, quo Hierondimus ad eum scribens
epist. xi II. alias Lor. sacramento assirmavit, ex parte sua post reconciliatas amicitias nullum intercessisse raneorem. U. Baronius A. D. 393. q. XXXIl. putat in hac pace errores Origenis silentio damnatos. Sed Hieronymus bona fide , Rinnam nullius erroris compertum agnovit; nus vero, se nullum damnasse profitetur in lib. II. Invect. niinquam ego sequutur sum errantem; aut alium quempiam , nisi Geusam Carbolicam, sequar . Nunquid mea aliqaa PROFERRE potes scripta , in quibus me ves in iuventute errasse eonvineas
Pace firmata, Paulinianus, cujus ordinatio discordiae origo potissima fuerat, in monasterio Bethleemi, quod Hierosolymitano Episcopo su erat , habitare permissus; unde illum postea Hieronymus anno insequenti Stridonem misit, ut, vendito patrimonio , monasterium ab se constructum , liberaliter sustentaret. De hoc in fine epistolae uv. alias xxvI. ad Pammachium, sic ait: nos iu saprooineia aedificato monasterio υ e, Hetersorio propter eonstructo , ne forte O modo Ioseph eam
maria in Tethleem veniens, non inveniat hospitium. tantis de toto orbe confluentibus, turbis obruimur monachorum, ut coeptam opus d
ferere, nec supra vires ferre valeamus ς unde, quia pene nobis ulud de Evangelio eontigit, ut futurae turris non ante supputaremur expensas , eompulsi sumus fratrem Paulinianum ad PATRIAM mittere, ut semirutas villulas, qua barbarorum effugerunt manus , edi parentum communiam census, venderet, ne caeptum sanctorum miniperium deserentes risum maledicit O aemulis praebeamus. Paulinianum in Palaestinam de patria sua reversurum Rufino Aquileiae visum apud Chromatium A.D. 399. existimabat Hieronymus in epist. Tu. alias LXVI.
VI. Quod ad Iohannem Episcopum attinet , concordiam quoque perlactam , cum illo initam , nobis suadent verba Severi Sulpicii Dialogo Disitiros by Corale
218쪽
Iogo I. cap. rv. ubi Postumianus testatur , parochi munus Bethleeini R INUS exercuisse Hieronymum , quem semel invisit, postremoque sex menses eum ipso moratus est: Gelasiam, inquit, Dei ititur Hierondimus presister regit; nam parochia es Episcopi , qui Hierosoldimam tenet. Hoc largitus haudquaquam suisset Episcopus homini adversario , sibique non caro . Plusinus Invect. lib. II. pag. Sulpicio concinens , ait, Hieronymum traditis sibi ad discendum Dei timorem puerulis , quod munus
parochi est, partes grammaticas executum , auctores profanos eXposuisse . Posthae Iohanni eousque adhaesit Hieronymus, ut A. D. 397. illius innocentiam patefecerit Theophilo Alexandrino, querelas in eum excitanti, ut colligere licet ex sequentibus verbis epist. Ux. alias Lxx.
super susceptione eujusdam , non debes eontra urbis HUJUS c Hierosolymae) dolere Ponti em, quia vibit tuis literis praeepisti. Et temerarium fuit, de eo , quod nesciebat, ferre sententiam . Tamen reor , illum
nec audere, nee velle te in aliquo laedere . Bono animo sanctissimi viri Johannes quoque respondit, nam A. D. 4o4. Bethleemi interfuit amplinsimo funeri Paullae Romanae, ut ipsemet Hieronymus honoris caussa testatum reliquit in eiusdem piae seminae Epitaphio , si ve epist. Ixxxvi. alius xxvii. Quam hene Iohannes audierit apud Sanctum Augustinum, magnus doctor locupletissime ostendit in lib. II. cap. LI. contra Petilianum , ubi ait : Calbedra tibi quid fecit 'manae EeeIesiae , in qua Petrus sedit, in qua hodie innastasius sedet: vel Ecclesiae Hierosoldimia
tona, in qua yaeobas sedit,-in qua HODIE IOHANNES sedet : quihus nos in eatholica unitate eonneAimur , ct a quibus vos nesario furore separatis . Pauliniis Nolanus epist. xxxi. alias xl. ad Sulpicium Seve. rum , & Zosimus immus Pontifex epist. iv. ad Africanos, in Conciliis Labbei to. II. pag. is 6 i. Sanesum ante, & post mortem appellaverunt: quod nomen datum aliquando homini haeretico nemo disere jure poterit, auctore Baronio ad Martyrologium Romanum cap. VI I. VII. Animis utrinque compositis, post vitam tot annos procul a patria institutam, cura in occidentem revertendi animo insedit. Quare Melaniae seniori, cui a primo in Orientem adventu serme semper adhaeserat, Romam iter meditanti, comes accessit. Hierosolymis diis
scedenti pacem dedit Hieronymus , iunxit dexteram , abeuntem Proseis quutus est , quemadmodum lib.III. Apol. pag. 46a. Rufino fatetur, qui illi hoc exprobraverat, vos nobis paeem proficiscentibus dedistis. Si eautem respondit Hieronymus t paeem dedimus , non haeressensuscepimus;
junximur dexteras, abeuntes prosequati sumas . In epist.YLII. alias LXVI. animi sui testem Dominum appellat, post reconciliatas amieitias vultum intercessisse raneorem , ut Rufinum laederet. Initio postea lib.III. Apologiae non dissitetur, ante ultimam cum eo simultatem, ex versione libri Periarchon exortam , de qua infra loquemur, se vicissim ab Rufino laudatum , ut verum eollegam ct fratrem . Rufinus ergo in pristinam necessitudinem cum veteri amico restitutus, salute 7eddita , acceptaque,& San-
219쪽
RUFIN Us. Satidiae Melaniae spiritali in via eomes, teste Paulino epist. xxνi i f. C IV alias ix. l. s. in Italiam traiecit. Sed Melaniae rebus examinandis mihi aliquanto accuratius inhaerendum est , quia inde Rufini gestorum veri
VIII. Publisola Melaniae filius , adhuc puer, ut dictum est, in praetura urbana relictus , virtutum omnium perinde ae honorum civilium gloria, matre absente, insignis evaserat. Albinam uxorem, nobilissi mo Cejoniorum stemmate ortam duxerat, cujus genesim ex intimis penetralibus vetustatis ab se erutam illustravit Henricus Norisius in Adventoria . Ex hoc Publicolae & Albinae coniugio Melania junior , S Publicola item iunior prodierunt, ut postea constabit. Melania junior Piniano clarissimo adolescenti, cuius parens Severus , ex Pro pographia Codicis Theod. to. VI. pag. 384. col. 2. A.D. 382. Africae Italiaeque praefuerat, invita nupsit; quippe quae Melaniae aviae literis, virtutumque fama & exemplis ad vitae sanctioris genus capessendum excitabatur . De- mortuis tamen duobus filiis ab se genitis , Publicolaque parente superstite , castitatis servandae , a conjuge Piniano , adhuc gentili, venia impetrata, omni rerum terrenarum studio renunciavit. Haec Palladius, illorum aliquando hospes , in Historia Lausiaca cap .cxix. cui consonam Acta Melaniae junioris apud Surium die xx xl. Decembris . Melania δε- aetior eiusmodi nuncio accepto , ut neptem , in proposito confirmatam , a pravis opinionibus averteret, navem adscendit, c, Caesarea navigans Oigluti dierum spaeio Romam venit, inquit Palladius cap.ειν ii I. Baro- . nius A. D. 397. ἔ.III. aliam itineris caussam adsignat , Romam nempe Origenismi invehendi studium , cui tamen Melaniae iunioris secessus, apud vulgus obtentu fuerit. Opinionis vero suae Baronius auctorem non dedit; coniecturis tantum obsequutus est , inquit Huetius in Origenianis lib. II. cap. iv. Sest. I. ἔ.xvi. pag. 2o4. Idem Palladius ubi Melaniam seniorem sexaginta annos tunc natam affirmat, tempora invertit; hanc enim aetatem tantummodo exegerat A. D. 4io. quo iterum in Palaestinam itura, ex Urbe discessit. Si autem A. D. 3 i. quo primum illuc sol Wit, vicesimum secundum aetatis annum Palladius eidem adsignat cap. cxνI I. adstipulante etiam Sancto Paulino episcopo Nolano in epist.xxix. alias X. q. 8. qui teneris adhue annis viduam , saeculo valedixisse declarat; inde consequens est, A. D. 39 . quo in Urbem rediit, non sexaginta, sed quadraxinta septem annos dumtaxat egisse . Adde tredecim, elapsos ab A. D. 39 . ad A. D. 4 Io. quo illuc remeavit, exsurgunt sexaginta . dare Palladius hae in re tredecim annorum pro chronismum admisiss
220쪽
I. Ru ἰ ct Melania Nolam adventur. II. tempore seeiderit. ni. Paulini Nolani epistolarum chronologia remtuitur , unde Rufini Melaniae itus er reditur epocha confirmantur . IV. Palladius eam APaulino in eoneordiam redactur . Faulini Natalium ebronologia restituta, O Melaniae Rufinique reditur epocha iterum eonfirmata. VI. Baronii sententia de Rufino , individuo Melania eomite, de
I. I' UM Palladius Μelaniam e Palaestinae portu Caesareensi Romam. continuo venisse, testatur , itineris terminum, non eursam prae oculis habuit, quippe Neapolim primum adpulit, unde magno, qui Occurrerant, procerum cognatorum agmine stipata , Nolam ad Paulinum divertit, ut ipsemet auctor est in epist. XXIX. alias x. q. ia. ad Sanctum Severum Sulpicium, cui Paulinus prae gaudio exsiliens , tantae seminae laudes mirifica sua eloquentia describit. Sed verba Paulini, quae Melaniae adventum ob oculos ponunt, hoc loco praetereunda non sunt:
reliqua ejus c Melaniae negocio ac tempora transilibo, or boe ipsum, quo REMEANS NAUIGAVIT, ut eursum ipsius ἀmuler, transfretabo, qu&eItius sermonem meum , in ejus ADVENTU exponendo determinem: in quo magnae vel gratia Deitator fui . Neapolim urbem , brevi Paeto a lana , qua degimus, eivitate , disinctam c sive distantem adsecta es, ubi filiorum nepotumque oecursu excepta, mox Nolam ad humilitatis nostrae hospitium festinavit: quo nobis advenit ambitiose ditissimorum pignorum vallata eomitatu . Vidimus gloriam lomini in illo matris mi liorumque itinere quidem uno , sed longe dispari eultu. Maero illam Oviiliore asellis burteo idest breviori equo a sedentem tota bHas saeculi pompa , qua honorati er opulenti poterant , cireumflui Senatores
prosequebantur , eorrucis nutantibus , phaleratir equis , auratis pilentis O earpentis pluribus gemente Appia atque fustente . Haeei Paulinus , qui epistolae I. v. tunica lanea , quam a Melania accei perat, Severum donatum voluit, &epist. XXXI. alias xl. q. l. memo- , rat partem partieulae de ligno divinae Crueis, Iohannis Hierosolymitanti munere, sibi tunc ab eadem allatam , cujus segmentum atomum sive frustaeum tubello aureolo inelusum , ad Severum transmisit, reliquum i in aede Sancti Felicis , ab se constructa , depositit cum epigrammate , quod legitur epist. xxx I I. alias xl l . l. xl. Melaniae familia , teste Palladio cap. cxx. habitabat in agris aliquando quidem Stelliae, Giquando .ero Campaniae , ubi Nola , ideoque advenienti Melaniae cognatos pro