장음표시 사용
221쪽
Pelagianae, vetat Melaniae improvisus post brevem xx. dierum navigationem in Neapolitanum portum non praenunciatus adventus. Hujus certum tempus ex collatis inter se Paulini locis patebit. II. Paulinus in adducta epist. xxi x. alias x. g. 6. ait, Victorem monachum , Sulpieii Severi tabellarium , seu Iibrdierum , ut vocat epistola praecedenti q. . Nolam iis diebus advenisse, quibus Melania ex Palaestina etiam advenerat. Atqui in praecedenti eadem epistola scribit, Victorem, decedente jam hieme, nimirum initio veris , ab se Nolae susceptum . Ergo huic tempori, navigationi congruo, Melaniae adventus certo illigatur . Verba Paulini, serum mesoris reditum ad Sulpicium, exeusantis , haec sunt in epist. xxviii. alias ix. q. p. tardιAr pacto ,
νediit c Victor ne imputes pedibus ejus , qui non pigritiae vitio, sed Obedientiae studio vad nos diurius restiterunt. Reputa tamen tempust , non quo dimissum eum indieam, sed quo misisti; edi eidebis de ρIoeita inter nos retinendi V, torti neeessitudina , stare rationem mihi . NON enim AD HIEMEM, ut feripseras, EXIGENDAM , ADFUIT, sed ut offeruit , de Narboneusic pago tib fratri Postumiano Meurrerat, remissus ad te, tune a te iterum profectus est, quum ad me dire si pervenire potuisset. Iam laitur HIEME DECEDENTE SUSCEPTUM, ueeesa habtii VERNIS MENSIBUS detinere. Et quia bre*e sparium videbatur , qaod luteo solemnitas paschalis eoneluderet, quum em infirmi unus per idem tempus fuissem , ut ad rescribendi negocium non vale. rem , opposui de diebus aestivis moras ejus, ut compensarem ieeum , si tantum in eo tui temporis ustirparem , quantam tu ia eodem oc cupaveras de diebus hibernis , unde eoneedam , ut F surumus perinvenerit ad unanimitatem tuam , ut hiemem rursus impendat tibi . Ex his liquet, Paulini epistolarum vulgatum ordinem alicubi esse praeposterum, atque adeo illam epistolam , quaeum Victor in Aquitaniam ad Severam remitti dicitur, in vulgatis editionibus praeponi, quum postponenda illi sit, quae statim subsequitur , ubi Paulinus de Uictore , ab se tunc recens suscepto , eertiorem facit. Insuper in hae eadem posteriori epistola, Melaniae ex oriente Nolam adventus describitur, postquam Nola Romam prosecta iam suerat. In priori fit sermo de RUni discessu , quem Paulinns Melaniae eomitem vocat. Quare haec non prior, sed posterior ordine S tempore, illa non posterior, sed
prior consenda est. III. Utrique epistolae, ad Severum datae , subnecti debet epist.xM r. atras xxx ν. ad Desiderium presbyterum, ad quem Paulinus scribit, Via Liorem , ab se cum epist. xxvi ir. alius t x. ex praescripto Severi in Gallias antea remisitim , ut ad tindemiae Hes oeetirreret, deinde ob sit,itos rerum obices iterum Nolam reversum . quam Iiems navigationem, itinera metur clauderent: quibar Wictor J Ψmpeditus atque REVOCATUS neeessitati praestitit LONG dilatisnem , qui moerastinationem , rogatur , Megaversi earitati. Qmnque mensium spacio ab γanio ad
222쪽
P embrem A. D. 39 . navigationem O itinera metus elausit ob apparatum belli Gildonici ,- in Africam transmittendum , ut notat Iacobus Gothosredus in Chronologia Codicis Theodosiani pag.cxxxvi i. Autumnali & hiberno receptui Victoris, accessit longa aegrotatio , & valetudinis reficiendae necessitas, quae illum etiam anno insequenti I98. Nolae detinuerunt usque ad mensem Iunii, quo Paulinus una cum ipso daemam petiit, de more celebraturus sestum Apostolorum Petri S Paullii
eoque celebrato, Victor discessit, ut tuum c Severus si non eodem ANNO quo speraverat, saltem eodem tempore c vindemiar quo jusserat, Oeeursum reciperet, inquit Paulinus . Per has moras Hilaris, quas
in A. D. 39 . S 398. cecidiste evidens est, Paulinus plures ad Severum seripsit epistolas DIUERSO tempore, prout impetus festinationum hahebat , fleat ipsorum varia lectione monstrabitur, Sic ille ad 'Desiderium. Ex his epistolis duae jam memoratae supersunt, a Victore una cum aliis
S hae tertia , in Gallias perlatae . Sed huic tertiae loe Baptista Brunus. qui novam operum Paulini editionem accuravit Parisitis A. D. i 68s. vim seeit, traxitque invitam ad A. D. 6. quum tamen prodierit A. D. 398. Chissietius in Melaniae chronologia di ponenda, unius anni metachronismo peccans, datam existimavit A. D. 399. in suo Paulino illustrato Parte II. cap.XIX. etenim cap.RI. reliquas duas iam laudatas epistolas copulavit cum A. D. 398. quo Melaniae Nolam adventum reduxit , quia non ineunte A. D. 3 a. sed insequenti ex Urbe in AEgyptum transveesam putavit. Hinc semel admissis errore chronologico , saepius imposterum labi necesse suit. Itaque ordo earundem epistolarum nostra sententia sic est digerendus . i. Epistola xxi x. alias x. ad Severum, data est ipso tere A. D. 39
postquam Victor Nolam advenerat, & Melania illinc Romam pro&cta
. a. Epist. xxvii l. alias I X. ad Severum , data est is fine aestatis eius. dem anni 39 . Victore ad prosectionem parato . 3. Epist. xMII. alias xxxv. ad vesiderium, data est A. D. 398. ps Psam . solaram , Victore in Gallias prolacturo . Ergo Tillemontius , & ab eo in nova editione Paulini adiutus Io: Baptista Brunus, duas priores epistolas A.D. a. ac tertiam A. D. 4o6. scriptas immerito censuerunt. De prioribus quidem si id verum laret, Melania in Oriente navigasset A. D. 37 . post iam extinctam persecutio. nem Arianorum : quod stare nullo modo potest; nam Paulinus, qui Melaniam POST QUI NOUE LUSTRA ad se reversam assirmat, eandem tempore illo Valent.s, quando ecclesiam Dei vivi , furor eArianorum ,
Rege tuo impietatis satellite , persequebatur , fugatis S apprehensis
Catholicis , praesto fuisse testatur in laudata epistola xxix. β. II. cui omnino similiter loquitur Palladius cap.cxvi I. Hanc procellam A. D. 3 2. S 3 3. saeviisse , extra omnem controversam est , ut pridem uberrime
223쪽
IU. Palladius cap. cxvrir. quinque lustra ad viseinti septem annos dilatat. Sed ex gMelaniae itus S reditus epocha, Hieroumi & Paulini gravissimis testimoniis suffulta , certum est , exsurgere annos tantum xxv. unumque S alterum illum mensem primae navigationi impen sum ingruente jam hieme Usinem 3 i. quem eundem mensem, unum & alterum , Paulinus , rotundo quinque lustrorum numero usus , neglexit, Palladius pro anno toto accepit, toto etiam A. D. 398. superaddito , quo Melaniam, ipse in AEgypto degens , Romam advenisse intellexerat. Sic Palladius necessario explicatus, nequaquam a Paulino dissentit , neque ullis Criticorum castigationibus indiget, e quorum numero est Pagius A. D. 39 . g. v. S etiam Baronius anno eodem θ. II. Ad haec Palladius , in serie temporum minus , quam rerum , disponenda, accuratu S, annis xx VII. quos a Melania simul & Rufino Hierosolymarsic , ut dixi , transactos enumerat, etiam totos sex illos immis det, quos Rufinus , annumque dimidium , quem Melania, in AEgypti mora impenderunt. Nec Palladius a Palladio dissentit, dum in uno eodem que cap. cxvm. postquam dixisset, Melaniam xxvi I. annos hospites Hierosolymis excepisse , deinde ait, illam triginta septem annos ibidem hoc pio munere periunctam . Etenim priori loco tempus peregrinationis ab A. D. 37 l. ad A. D. 398. respexit , in altero superaddidit moram Sc domisilium a secunda peregrinatione , sive ab A. D. 4io. quo ex Italia Hierosolymam remeavit, ad A. D. 4eto. quo ibidem , ut hinc videmus , vivere desiit. Tillemontius, vir alias in explanandis antiquae historiae
dissicultatibus maxime strenuus , quum Hieronymi, Paulini, & Palladii
nodos circa Melaniae itum , reditum, moramque ex stricare non posset, nulli convenlans , & sibi minime constans , multis sese ambagibus involvit in notis ad uius vitam tomo R. pag. 8a I. quae hic repetere non Va- eat , nec praestat, quum ex hactenus dictis ejus chronologicae hac in re divinationes eva scant, quaeque negocium lacessere videbantur, planissima fiant.
U. Haec quae hactenus dicta sunt, fusius persequi oportuit ad firmandum , Rufini & Melaniae reditum nec citius , nec serius contingere Potuisse, quam A. D. 39 . quo illum magnus historiae ecclesiasticae magister Baronius omnium optime consignavit. Uerum haec eadem , ab doctissimis viris minime idoneo tempori consignata , in caussa fuerunt, cur S multa alia id genus peccarint, quae hic raptim ad examen Vocabo sne quempiam fallant , si sorte , hoc loco non improbata , silentio praeterirentur . Paulinus in fine epist. xxix. alias x. ait, Uitam Sancti Martini, olim ab Severo conscriptam , se Melaniae, tunc hospiti suae , recitavisse, quemadmodum prius eam recitaverat venerabili episcopo atque Actissimo Nicetae , qui ex Dacia Romanis admἰrandus ADVENERAT , nimirum antequam Melania advenisset : quae , si advenit ipso vere anni 39 . utique Nicetas hieme praecedenti advenisse dicendus erit . Quare omnino fallitur Pagius , qui A. D. 39 . I. vi. IV cetam post Me
224쪽
laniam advenisse contendit, idest insequenti A. D. 398. Errorem praebuit vulgata chronotaxis epistolarum Sancti Paulini , in quarum xxv Hr. alias ix. quum Pagius nullam de mentionem factam videret, hoc sibi sum cere putavit, ut scriptam existimaret priusquam idem episcopus ex Dacia Nolam venisset, nimirum ante , non Uero post epistolam xxix. alias x. Rursum idem Paulinus in laudata epist. xxv III. 3. 6. testatur, se quotannis canere sistitum Natale carmen Sancto Felici, Nolano presbytero , in eius die festo xiv. Januarii: quae quidem carmina edi caepta A. D. 393. quindenus numerus clausit. Horum Natalium quincto Nicetas primum interfuit A. D. 39 . & postmodum nono : quod prodiit A. D. i. auctore Baronio A.D. 39 . q. xv. In hoc enim Natali ix. quod est Poema xxiv. sic Paulinus metam, tunc Nolae praesentem , alloqui
Teque ipsum teneo , Nieeta , in quo hactenus ager Noctes atque dies, animo tabente, pependi
Venisti tandem . QUARTO mihi REDDITUS anno pΗa C merito persuaserunt Annalium parenti, Nicetam & qui1 m , & πο- ο Natali Sancti Felicis , primum A. D. 39 . & postmodum q driennio serius A. D. Mi. Nolae visum . Sane quum Paulinus verno i impore A. D. 397. Melaniae secum versanti recitaverit Vitam Sancti Martini: 'quam Nicetae Episcopo ante recitaverat ,. planum sit, meetiam hieme
ejusdem anni 397. die xiv. Januarii primum Nolae suisse. Sed Patiua
A. D. 397. l. VII. ex Chimetio Parte II. cap. Ix. has Paulini Natalium epochas turbat, utque Natale I. ab A. D. 393. avulsum , insequenti anno defigat, Natale XIII. ex A. D. M s. ad A. D. Ao6. tranSserre conatur, Propterea quod in eodem Natali XIII. memoretur excidium Radagaisi Regis Gothorum , quod quum evenerit A. D. gos. ideo sequenti A.D. 4n 6. carmen illud a Paulino conditum putat, trahitque Natale I. ex A. D. 393. ad A. D. 39 . ita ut, Chimetio & Pagio auctoribus Meetas non AD.397. sed 398. Nolae Natali ν. primum interfuerit. Uerum hanc sententiam ah alio e qam recoctam amplecti non possumus: quum enim A.D. 4os. Gothis Italiam vastantibus, ipsique Romanae urbi incubantibus , Paulino, alias sui gregis curae intentissimo, haudquaquam vacaverit consueta die x Iv. Ianuarii hoc suum pacis & quietis opus peragere ς postmodum illud peregit transacta hieme , ct vere appetente eiusdem anni s. adeoque Italia ab irruptione Gothorum iam liberata . Si bene auguror, disertim hoc exponit Paulinus initio Natalis x iii. quod una cum x I. & x II. ex Ambrosianis codicibus prodiit. Etenim Sanctus vates hoc modo Natarilis xiIr. initium auspicatur pae. 72. dida pax, VERNI nata vἰce temporis, auuum
POST HIEMES ACTAS , tranquillo lumine ducit, Flavatumque pio Sanesi Felieis honore SECURIS aperit populis . Gaudere serenis
225쪽
RUFINUs . Montibas ABSTERSA diri ealigine BELLI
Lis. IV. GV. Suadet ovans Felix , quia pacis ipse patronat, Cum patribus, Paulo atque Petro o- eum fratribus almis Maroribus, Regem Regum exoravit, amico Numine , T moni producere tempora Regui, .
Instaktesque GETAS ipsis jam faueibus urbis
PELLERE. Caussa latet, cur is , qui haec in lucem protulit, id sibi licere putaverit,
ut contra fidem codicis in primum versum tertiam voculam Mium de suo in truderet, primigenia explosa, quam ego verni filisse scio, quam que alias luculenter confirmant verba illa in secundo versu; post όiemes actas . Eadem primigenia Vocula verni, in qua una rei cardo versatur, satis clare in codice Ambrosiano repraesentatur. Sed hoc atque alia id genus quam plurima veterem codicem cum nova editiane conserenti, facile patebunt . Porro Uerni grata vice temporis, pos hiemes alias exprimit illud Horatii libro L Carminum, Ode Iv. solvitur aeris hiems
grata Que veris. Haec ostendunt , Paulinum hoc suum Natale carmen XIII. non mense yanuarii , ut alias consueverat, sed mox subsequenti vi ruo tempore cecinisse, statim post deletum Gothorum exercitum i cuius clades hiemi ejusdem anni M s. propterea copulatur . Nec sane ullo unquam anno Paulinus die xI V. Ianuarii, ideoque media hie.. me , dixisset post biemes actas . Sed neque ulla fuit eausa, cur Paulinus ad insequentem A.D. 4o6. hoc suum Natale xIII. transserre debuisset, ipsumque annum Us. ab Anniversario carmine Vacuum dimittere,licet eonsumta die κrir. Januarii illud canere nequaquam potuerit. Paulinus Certe iniistium huius Natalis auspicatur ab Epinicio oh Gothos , ante initium Ueris hoc eodem A.D. 4os . prostratos; ideoque apud iningatum, qui Paulini Natales xv. enumerat in Responsis ad Claudium Taurinensem in Bibliotheca PP. Lugdunensi tomo xiv. pag. ai 8. his plane verbis instribituri De Gothorum exercitus eum suo Ἐege ,interitu .. Ex his patere arbitror , piissimum vatem statim a Gothis devietis transacto die xIII. Ianuarii Natale suum xiri. ipso vere anni os . cecinisse . Qtam ergo Natale v. svum maneat A. D. 39 . Natale Ix. A. D. 4ol. hocque Natale XIII. A. D. 4os. hinc patet Neetae, Rufini & Mesania Nolam adventum ex A.D. 39 . nullo conatu divelli posse . Cetera optandum , Paulini opera omnia per virum industrium S accuratum rursus editum iri, ad veteres codices diligenter exacta, praesertim vero ad Ambrosianum, S Frisingensem , saeculi κ. aevum reserentem, quo Pauliniani Natales XII. . continen tur . Hunc memorat R. P. D. Bernardus Peatus in Dissertatione Isagogi ca ad tomum I. Thesauri an edoctorum pag. XXVII.
UI. Ad Rufinum , quem Baronius vocat iussividuum MelanIae comitem, redeamus. Rosisveydus in Historia eremitica pag. 44. q. 27. Baronio ad Wersandi potissimam rationem desumit ex silentio Paulini in epist. xxi x. alias x. ad Severum , ubi de Pinlaaia copiose lo
226쪽
quutus , Rasinum omnino silet. Veriun si huic argumento ullum ponia Ru I Us.clus inesset, sequeretur, celeberrimam feminam , flam ad Paulinum ivisse , quam tamen amplissimo comitata sociatam Paulinus eκcepit ;qui in unius Melaniae laudes effusus , ceteros nominatim reeensere neglexit. Cum his Rufinum exstitisse , iure negari non potest . Iterum praestat Paulinum audire i 3. Tvgurium vero nostrum , quod a terr suspensum eaenaeuis , una portieti eelialis hospitasbus interposita, longius tenditur, quasi dilatatam gratia Domisi ι non flamSANCTIS , qui illam c Melaniam J PLURIMI comitabantur,
sed etiam divitum tuorum eatervis , non incapaces angustias proe-huit. Inter hos Duflos , idest laudabilis vitae homines , unus , idem que praecipuus erat Rufinus, quem in praecedenti epistola, huic jam adductae, ut ostendimus , postponenda , memoratum videmus ς ibi enim Paulinus Sulpicio , veterum Annales ab se postulanti , quibus nimirum in sacra historia texenda uteretur , hoc pacto respondet :uuuc operis tui euram gerens , quo se pro utilitate fidei no ae inspiciendis er eonferendis praeteritorum semporum rationibus occupa- um judicasti , quod de me non habul , de Fratris unanimi opulentiore thsuro petiω, ipsem adnotationem , quam eommonitorii viace miseras , liter s meis Iussitam diraxi ad Rufinum presbterum ,
Sunilae Melan ae spirituali Ga COMITE M , Cere SANCTUM pie doctum, M ob hoe intima mihi astellione eonjunctum. Si ille
has , qua merito te permovent, de annorum sive regnorum , noπ congruente ealculo hiantis hissoria eaussas usu ediderit, qui ct sebolasti- eis edi Distaribus literis coeularibus emendat Balugius in notis ad praelationem Salviani Graece edi LatIne dives est , vereor ne apud
alium in bis regionibus frustra requiramus. 2 dApromptioni de se mea Diisseeerit, prima Oeeasione, si Dominusueverit, transmittam
unanimitati tuae, uteumque mihi super hae ratione reser'serit. Hucusique Paulinus, qui de homine peregrino, nec sibi alias vim , tam singularia prodere non poterat . Sed quia Rufinus, Sanctae metaniae spiritali via COMES, nempe cum ea redux e sacro itinere Hierosolymitano, pridem Nolae fuerat: ideo Paulinus pietatem & doctrinam ejus coram miratus , Severum nunc primum de tanti viri laudibus edocet . De Melania haudquaquam hoc praestat , quia in anteriori epistola , quae ob librariorum inscitiam nunc est posterior , id suse praestiterat. Idem Paulinus in epistola xx. alias xxvi. D 6. Rufinum ab se coram de rebus AEgyptiis consultum , non obscure his verbis significat, quibus Psalmi cI. versum vIII. explanat: accepi a quodam
Sani Io , Aesis o viro . earissimo mihi , qui non flum legendo
sed etiam per riuando multa eognovit, Pellicanum avem esse iv mgupto, vel illis juxta partibus usitatum , proximis Nilo flumini δε-
fertis oberrare , serpentibus vesti , in quos dimἰeando praevaluerit . Ergo pugnat ut uiueat , moritur . Victrix vero er evadit
227쪽
RUFI Vs . mortem , ct aequirit alimoniam. autem vesteorax scriptum est, V V adisieoram esse verius asserebo, idque probabili ratione videbatur seudere , quum illam avem hoe loco postam ieeret , quam appellamur soctuam , quia fereto noctibus cantur exerceat or volatus, obsevis νitate tenebrarum , qua fere euncta caligant animalia , Iuminetur Rufinum porro , flagitante Paulino, etiam benedictiones Patriarchaiarum exposuisse ; iterumque in Palaestinam rediturum , Nolam a Paulino invitatum , postea dicemus. HISTO-
228쪽
De scriptis a Rufino Romae editis.
229쪽
R INU ab eo, quem male audire didicerat, invidiam amoliretur . Haec breviter L V smi praefari .isum 7est; antequam' distinctius & latius singula percurramus . Eadem narrat Rufinus Invectiva L uti vulgo inscribitur , verius inscribenda e volinia , ad Apronianum contra epist. XII. alias LX v S. Hieronymi ad I)am machium Sc Oceanum .
II. Admonet me hic locus , priusquam ulterius procedo , ut raptim agam de hoc Macarn , quandoquidem omni aevo memorandae controversiae originem praebuit. Rosvoydus iii notis' ad Sanctum Paulinunt recte monuit, alium ab eo non videri, ad quem Nolanus antistes scripsiti epistolam x1ix. alias xxvi. ubi illum enixe sollicitat, ut auxilio esse vellit Secundiniano, naufragam navim cum mercibus ex Sardinia advectis , a procuratore Postumiani Senatoris repostulanti, qui eam in Brutiorum litore occupaverat: quique iudicem provincialem declinaturus , Romam aufugerat. Palam est, hunc eundem esse Maearium, quem Palladius in Historia Lausiaca cap. cxxi II. inter eos recenset, qui Pinianum Melaniae junioris maritum, ta Campaniae & Siciliae agris agentem, sacrae exercitationis caussa conveniebant. Similiter etiam, inquit Palladius, qui- dam, nomine Maearias ex mearia . In codice Graeco legitur ἀπὸ stiriit. αι nempe rivicarias . seu vacaria psaefectura defunctus. Hanc phrasin aliis
exemplis illustrat Rosvveydus in Onomastico pag. ios 9. unde apparet lapsus Abrahami ortelii in Thesauro geographico, ubi Palladii mea rium , locum quempiam esse existimavit, quum sit nomen officii. orte-lii lapsiam correxit Bollandus pag. 9o. tom. I. Januarii . A Sidonio Iib. I. epist. III. Viearianus apex, ab aliis mearianus honor: ct meariana dignitas passim ; aut etiam mearia absolute dicebatur , ex Sirmondo ibidem in notis . Praesecti praetorio Italiae tres mearii fuerunt . I. Romae . II. Italiae . III. Africae . Primi dispositioni Picenum , Valeria , Campania , Brutii, & Avelli nates suberant, ex Cod. Theodosiano lib. I x. tit. XXX. quibus equorum usus lib. v. & l.Lxv III. lib. xi i. tit.I. de Decurionibus, ubi consule Gothostedum. Adi,si lubet, Bion delium de Pr matu pag.937. &Norisium in Dissert. de Synodo v. cap. x. Hac prima Romae functus fuerat Maearias : unde habemus cur Paulinus Soe-ῶHanἰ navim ab eo deprecaretur . Vir fide, eruditione , nobilitate , vita elarus dicitur a Rufino lib. I. Invect . qui, eo, uti diximus, etiam atque etiam rogante, Sancti Pamphili & Origenis opuscula in latinum sermonem convertit , eidem Macario triplici prologo inscripta , ubi virum desideriorum, O fideli num FRATREM appellate quo vocabulo ejusdem secum prosessionis , nempe monaehum , tunc suisse designat. Certe idipsum prodit his verbis Gennadius in Catalam cap. xxvi II. Maeartur mo uchus
scripsit in urbe Roma admersus Mathematicos librum t in quo labore , Orientalium quaestiit solatia scripturarum, nempe Origenis & Pamphili . Huc alluserat Sanctus Hieronymus in Apologetico i I. contra Rufinum zergo nisi de oriente venisses, eruditissimas vir haereret adhue Inter Mathematicos , homines ciristians quid contra fatum dissererent, igνο-
230쪽
rarent. Paullo inserius navim, quae Rufinum advexerat, in somnis a Maia . . cario visam , irridens e tus navis, inquit, Romana urbi, revelatione promissa, auud mulcetur, aliud e D. O Lathematisorum venerat solvere quaestiones , furit fidem oristianorum. Rursus epist. xcv I. alias xvi. ad Principiam, carpens Rufinum & Macarium, licet utriusque suppreta nomine : tune ιibrorum ..ei se , infumis interpretatio ; tune Hyeipular ολβιοι , ct vere nominis Di, si in talem mustrum non impegisset, tune nostrorum δὲ inisti, eontradictio, Pharisaeorum turbata est .sehola.. Sub nomine . ωι , quod beatum significat, in rebartur latet , qui Graece idem sonat, ct Sanctis adnumeratur apud Bollandum tom. I. Ianuarii pag.yo. Nomine Vero Mathematicoram eo tempore non e fronomi , sed Haruspices, Genethliaci, ct quos nunc strologos iudieiarios dicimus , accipiebantur , qui passim apud Christianos pessime audiebant , quod omnia a Fam & Stellis deri Wantes, divinam providentiam & liberum hominis arbitrium penitus eleνarent. Horum fallaces divinationes S impia deliramenta , quibus &ipse aliquando suerat addictus , reiicit Sanctus Augustinus in Consessionibus lib.Vt r. cap. vi. eosdemque eXplOdit lib. v. de Civitate Dei cap. I. & i I. Ad haec cap. xLv. de diversis quaestionibus, eos eleganter his verbis pingit : non eos appellarunt Mathem Geos veteres, qui nunc σppellantur, sed illos qui temporum numeros motu eaeti ae siderum pervestigarunt . Adversus eos autem , qui nune appel- Iantur Mathematici, volentes actus nostros corporibus eaelestibus subdere, nos mendere fleuis, ipsumque pretium , quo vendimur , a nobis aceλ- pere , nihil brevius verius dici potest , quam eos non respondere nisiaeeeptis eonstellationibus. His consona habet lib. 1 I. de Doctrina Christiana cap. xxi. In libro autem Ix. Cod. Theod. integer titulus κν t. est contra maleficos & mathematicos . In istiusmodi ergo homines fati adsertores scribenti Macario suppetias tulit Rufinus labore orientalium scripturarum , ut ait Gennadius , nempe latina interpretatione Apologiae Sancti Pamphili pro Origene , & huius opere de Principiis . III. Celebre erat eo tempore in agro Romano monasterium Pἰnetλ, in quod Macarius, aliique monasticae vitae prosessores, ipseque etiam Rufinus, Deo vacaturi, secederant. Rufinum certe, vixdum ab oriente reversum , illud coenobium intrasse, colligimus ex eius praelatione ad Regulam Sancti Basilii, de qua postea . Sed viri docti disputant, ubinam gentium steterit iste Pineti locus . Norisius in Historia Pelagiaria lib. I. cap. i I. in sine , locum Romae suburbanum appellat, eundemque extra portam Antelisam primo ab urbe lapide stetisse opinatur . Post Tille-
hillonius in libro I. Annalium ordinis Sancti Benedicti M. xv. Pinetum enim aliis in Sicilia, aliis prope Iulii statuentibus , ipse locat in opido Gusensi prope Ravennam , ratus idem ac coenobium . SanctOrum Iohannis & Stephani , quod Sanctus Gregorius memorat in lib. VII. epist.xvi ii. Hi omnes Pineti monasterium in ora maritima agri Roma-C c a ni quae- Diqitigod by Corale