장음표시 사용
261쪽
RUMNus . lorum ad Christi fidem traduxerat, quem ideo in singulis prologis ope---V.CAP.ΙU- rum , quae eidem inscripsit, Dium Dum vocat, qua phrasi, eodem sensu a Sancto Paulino mox usurpanda , Rufinus Ostendit, se Fidei Christianae eum peperisse, quanquam subinde etiam inelania senior catechesi Apronianum instruxerit. teste Palladio in Historia Lausiaca cap. cx i κ. ubi ait de nobilissima semina Romam reveria r ibi quidem quum esset, beati ..mum virum maxima ammationis elarissimam Apronianam , qui erat Gelitisis, eateebs iustituit, persuasitque, ut eontineret etiam eum sua uxore , ejus autem sororis Aia, Avita nomine. Hinc patet, invitam ex Melauia sorore , cujus nomen nos fugit, ortam fuisse . Idem Palladius cap. c xiv. Aproniani filiam , Eunomiam memorat : vidi etiam beatam Avitam eum ejus marito Aproniano, er eorum sua Enomia . Sed piis conjugibus suit etiam filius Turesus e terius, qui una cum patre ira ptisini gratiam suscepit, teste Paulino in Natali xIII. ver. a6o. ubi
de Piniano , quem ipse Pausinus Christo genuerat , deque Asterio
Eminet his proprἰο mihi filius in rete primas , As aliud mihi par tamen in Asterio est,
emem semul unanimes vera pietate parentes I,Datem orso eonstituere Derum. Ut tamquam Samuel primis signatus ab annis
Cresceret, in Sanctis votus, alente I eo .
Prima puer , Orsi sub nomine , murmura solvit, Et Domini nomen prima loquela fuit.
Iamque parente Deo restuir eaelestibat ortus , Sidereo pariter nomine , ore micat.
mne puerum e - fratrem fecit pia gratia patri . Nam pariter saneso flumine sunt geniti et
natura gradu diviserat, bos Deut almo Munere germanos in sua reena Pehit. Aproniani rogatu multa Graecorum scripta Rufinus latinitate donavit : Homilias Origenis in Psalmos xxxvI. xxxvII. XXXVII . Gregorii Nazianzeni Apologeticon, Homilias vi ii. Basilii Magni ac xysti sententias , hasque singulas lucubrationes brevi epistola, seu prologo, ut ipse ait, e roniano filio suo nuneupavit. ΑΦ tam quoque Aproniani uxorem ab Rufino Aiam dici videbimus, proptereaquod utrunque coniugem Iesu Christo genuisset . Heie me ad alia properantem sistit clarae memoriae Cardinalis Norisus penitioris antiquitatis scrutator diligentissimus, qui in Cenotaphiis Pisanis Dissertatione εν. cap. i I. l. I. dum gentem Tureiam Amriam Apronianam prisco suo splendori restituit, e ronianum nostrum cum aliis e ronianis iunctim enumerans, pene indictum abire sinit. Idem videtur ac Turesus Seeundus AsserIur Apronisnur, A.D.3 F. Sacerdos Collegii xv. Virorum sacris faciundis apud Onuphrium Pavianium in Commentariis ad librum ri I. Fastorum pag. 3oa. qui Norio
262쪽
natus videtur ex altero Aproriaxo, qui praefuit Urbi, Iuliano imperante A. D. 363. nam tempora congruunt, titulusque tari elarissimi , quo eum Palladius ornavit. De eo sic cecinit Paulinus in Natali xi I i. v. is . Apronianam Taresae gentis decus , Date puerum, sensibus eanis senem, Veteri togaram nobium profvia , Sed elariorem Chriseiano nomine;
mixta veteris O NOVI ORTUS xloria 'Vetus es Senator Curiae, Gripo NO S.
Aproniani maiorum Stemma praestat hoc loco explicare . A. D. 3II. L. Turrius Meundus Apronianas Consul ineerti anni. Ex Panuinio ad Fastos libro ii I. pag. 296. Gratero pag. ccccxxxvI. 7. & Norisio Differt. i v. ad Cenotaphia Pisana pag. 433. 4 L. Turrias Apronianus Praefectus Urbi. Ex iisdem & Indiculo Praefectorum Urbis apud AEgidium
Bucherium in Commentario de Doctrina temporum . Pag. 2 . .
L. Turesus Apronianus Aper;us cirrector riseia ct Umbriae-Praefectus elabἰ Ex iisdem . . L. Turrius Meundus Aserius Aproniasus Meerdos eollegii xv virum saeris fariundis. Ex Panuinio ad Fastos lib. III. pag. 3oa. & ex Norico pag. 43 s. A Rufino & Melania Seniore ad Christi fidem conversus A. D. 397. A. D. 397. Uxor Avita, sororis eiusdem Melaniae Aia. Ex Palladio in Historia Lausiaca cap. cxix. & ex Paulino in. Natali XIII. V. 23o. . . G g 2 A. D.
A. D. 339 A. D. 363. A. D. 376.
263쪽
A. D. 398. Eunomia . Turesur Asterius Apronianus, Ex Historia Lausiaca ca- Una cum patre baptismi grapit. cxxxiv. & ex Pau- tiam suscepit. lino in Natali xiii. Ex Paulino in Natali xiii.
Haec de Aproniano, Rufini necessario exposui, quia virum nobilitate, doctrina, ct veritatis agnitae gloria spectatissimum, scriptores pene silentio praeterierant.
II. Rufinus , accepto exemplari epistolae Hieronymianae ad Pammachium , ratus, quae contra se scribebantur, haudquaquam sibi negligenda,e ad cudendum responsum continuo animum adplicuit. Hoc responsum intercidisse arbitratur Huetius in Origeni cinis lib. II. Cap. Iv. q. xvHI. &Caveus in Historia sua literaria in quo errore versari videtur etiam Dupinus tom. Ii I. Bibliothecae, dum in sui In .ectiv.is perperam dictas , quae omnium manibus teruntur , contra solopiam , non Ver
contra Hieronimi episeolam , scriptas censuit . Sed Rufinus epipola ipsi soloriam opposuit , quae . sub falso nomine Invehitimarum adhuc superest . Osolae initio quum dixisset Hieronymus : omittant personaret rebus tantum criminibus respondebo: neque enim eous se prodes maledisentibus remaledicere, M adversarios talione mor-
dere , hoc idem subsequentibus .erbis Rufinus carpit sub ipsis limine suae Apologiae r quia ergo initio hujus Investionis suae c sic vocat Hieronymi epistolam ) momittit se omissurum personar , ct rebus
tantum eriminibus responsurum et utrunque autem fas m est; nam cui respondeat erimIni quod nullus obtendit quomodo autem omittit perinsonos, quum interpretem librorum toto Investionis suae textu indesinenter lucuset laeeret Haee Rufinus , qui etiam in libro II. ait, se Hieronymi Epistolae respondere apud nonnullos, inquit, s atrum , etiam
hanc nobis Murere conatus est maeniam , O nune iterare per LITERAS. Hae Merae sunt epistola ad Pammachium . Multa alia consulto praetereo , quando ex his abunde constat, Rufini responsum ad Hieronymianam Epistolam , nequaquam intercidisse . ut viris doctis creditum est . In duos libros suam dispescuit , enam postea Librarii InveHivarum odioso nomine inscripserunt: mam in lib. l. ipsemet diserte e oloeiam vocat et eonvenIens puto, inquit, huis e oloriae nostra inserere , &c. Et non multo ante finem ejustiem lib. I. eoueludam sologia nostrae primum volumen . Quid λ Quod ira inet Hieronymus in lib. IlI. suae pag. 4ς; . idem affirmati de earnis resurrectione quidsentias, iam In pologia laa didieimur . Quemadmodum vero Librarii Invectivarum nomen Rufinianae Apologiae indiderunt , ita non solum
264쪽
solum Hieronymi Epistolam contra se scriptam Iniectivias Sc RUFINUs Invectionen; vocat ; sed Hieronymus ipse in lib. 11I. Rufini appellat. Noster sic initio Apronianum alloquitur: perlegiscripta tu Aproniane, AIi eo risime , quae ab amico , fratre bono Hieronymo de oriente ad virum nobilissimum Pammachium missa, transmisisti ad me. Recordatus sum sermonis prophetici , qui ait: Mii hominum dentes
eorum arma es- sagittae lingua eorum machara acuta . Verum ad hae vulnera , quae insiguntur ex lingua , inter homines medicus pene nullus es:-ideo converti me ad yesum , saelestem medicum , qui mihi antidotum potentissimam dedit de Evangeli ut phyxide prolatamqtiae vim doloris spe futuri apud se justi examinis , solaretur . Potio ergo usa , quam
remperavit Iesus , haec erant verba r beati , inquit , sis quum vospersequuti fuerint dixe/int adversum vos omne malum, mentientes . Gauis dete edi exultate, quoniam merces vestra multa es in extis . Sic enim persequuti sunt O prophetas, qui erant ante vos. Hoc se medicamento contentum, de reliquo ait silere decrevisse , sed respondendi ex parte sibi iustam necessitatem imponi, propterea quod nisi haereseos crimen sibi ab Hieronymo impactum repelleret , apud multos fama sua in magno discrimine versari diceretur ; quare , inquit, compellor contra votum meum edi propositum respondere, ne forte reticendo, videar crimen agno- fere, quamvis oriseiano cetero erimina silendo depellere , exemplo Domini, gloriosum sit. Sed tamen hoc, in F de , si fiat . maximumseundatam generat. Primus Apologiae liber dogmaticis criminationibus refellendis plerunque versatur . Hunc Rufino auspicari placuit ab initio epi, stolae , ubi Hieronymus scripsit: Omittam personas , rebus tautam edieriminibus respondebo: neque enim causa prodes maledicentibus remaledicere , edi adversarios talione mordere . Rufinus verbis a me superius addums , quum utrumque falsum esse dixisset , omissa , ut ait, omni
pocrisos tergiversatione . quae Deo execrabilis est , se ,
neet incomtis verbis, ost' oratione incomposita , responsurum profitetur veniam imperitiae suae a legentibus sibi concessu in iri confidens , quia, inquit, non alios accusamus sed nosmetipsos a maledictis purgare eou tendimus , & ideo studemus , ut non tantum in nobis sermo , quantum veritas luceat. Illud ante omnia Hieronymum vere dixine fatetur, nimirum, se non reddere maledictum pro maledicto , hoc satis verum esse Contendit; non enim pro muledictis sed pro benedictis laudibus cou- Dieia ct maledicta queritur sibi restitui . Hoc ipsum arguinentum identidem urget, se in Hieronymo eloquentiam S studium in Graecis interpretandis laudasse , neque se illius unquam Fidem laesisse contendens . niam. ab eo deprecatur , asperius , aut incomtius dictarus es, quia , innuit, imperitum hominem ad respondendum laeessivit , quem sciret non posse per multam dieeudi est eloquentiae copiam id agere , ut is,
quem laesum .ellet ac vulneratum , nec vulneratus videatur esse nec M-sus . In summa, qui ρbjectus depellere a se maeulas evir , necessitate sibi
265쪽
RUFINU - responsocias hvosita, cogitare jubet, non quam eleganter edi ornate, sed reqpondeo. 111. Quoniam Hieronymus initio epistolae suae haec verba protulerat i quasi sime me retici ese non poemi, Rufino haec eadem in praecimum suae disceptationis argumentum repetere placuit. Quare contra omnes haereses , sibi praecipue, S Origeni, affictas, sacratissimam S per tuo servatam Fidei suae regulam statim exponit, utque suum dogma de ninitate, & de Carnis resurrectione catholicum esse tueatur , proprium Aquildensis Ecclesiae morem , ab se cum baptismo susheptum, aperit, in undecimo Symboli Apostolici articulo, ubi carnis resurrectionem profitemur, Pronomen hujus adiungentis, ut errorem exploderet affirmantium , non in propria carne sed alieno in corpore homines reis surrect uros . Sed quandoquidem ipsa res aptius, quam Rufini verbis, explicari vix potest , eadem heic ex parte recitabimus et ego, inquit , feste, ipse Hieronymus e, omnes norunt , ante annos FERE TRIGINTA in monasterio jam positur c Aquileiae per baptismi gratiam regene-νaras , Anaeuium Mei consequutur jum per sanctos viros Chromatium , Iovinum , Eusebium , opinatissimosqprobatis os in Gelsa TIeι
iscopos , quorum ulter c Chromatius J tune presister beatae memoriae
Valeriani c Aquileiensis Metropolitae alter inrehidiaeonus, alius diaeonus, IMulque pater mihi es' doctor fidei fuit. Illi ergo se mihi tradiderunt, edi se teneo , quod Pater-filius, em Spiritus Sanctus unius deitatis sint, unius substantia, eoaeterna, inseparobilis , incorporea , invisebilis, neomprehensibilis Trinitas , O Misoli , ut est , ad perfectum nota et quia nemo novit Filiam nisi Fater , neque Patrem quis novit nisi Filius t es Spiritus Sanctus est qui scrutatur etiam alta Tui , ct ideo earet omni misibilitate corporea ; sed intellectuali illo deitatis oeula videt Patrem Filius edi Spiritus Sanctus , se ut Fater videt Filium edi Spiritum San-Hum ς nee est prorsus ulla in Trinitate diversias , nisi quod ille Pateres , hie Filius, edi ille Spiritus Sanctus ς Trinitas in personarum distinctione, unitas in unitate substantiae, edi quod unigenitus Filius Dei , per quem a priseipio omnia quae sunt, facta sunt, 'e mi ilia, e invisibilia , in novis is diebus earne em anima humana suscepta , homo foetus est , ese postus est pro salute nostra . Et tertia die fuscitata H-la ipsa carne, quae posita fuerat in sepulero, resurrexit a mortuis r edi eum ipsa eadem earne glorificata, ascendit caelos , unde edi exisectatur venturus ad judisium vivorum edi mortuorum . Sed edi lii modo nobis quoque spem resurrectionis dedit, ut eodem ordine , eadem consequentia, pari eademque forma, qua ipse Dominus resurrexit a mortuis, nos quo
que resurrecturos esse eredamus, non nubes aut auras tenuer, ut calum
niantur ; sed hae ipsa , in quibus nune vivimus, SeI morimur , nostra
eorpora recepturi. Nam quomodo verum erit, quod resurrectionem carnie eredimus, nisi in ea vere edi integre carnis natura fervetur Absque
ullis ergo praepigiis , vera edi integra earnis batur Hosra , in qua nune
266쪽
sumur,resurremonem fatemur . Ita sinus ex symbolo Fidei eatholicae e R INUs. quod una cum sacramento baptismi se animo imbibisse testatur . Ceterum symboli dogmata ita urget, ut ex antiquae in Ecclesia disciplinae publico & notissimo documento suam Fidem plenius tueatur; maiores enim nostros Aquilejenses gratiam baptismi suscepturos, per se quidem adultos, infantes. vero per compares, palam & publice, fidelium populo audiente , symbolum reddidisse, multis veterum testimoniis, & Rufini etiam in Expositione symboli, ostendit vir doctus Gevertarius tamen-bosias in notis ad Gennadium de Ecclesiasticis dogmatibus cap. LXXIV. pag. 3 7I . Illud Gennadii explanans r baptizandus eonfitetur Fidem suam coram Sacerdote, nimirum Episeopo ejus sacramenti ministro ordinario .RUuus haec omnia nequaquam dixisse contentus , resurrectionis articulum ab se luculenter & sine ulla ambage explanatum, adhuc amplius explanat , inquiens , O praeeipuum Gelsansrae Aquileiensis mysterium pandens . Etenim quum omnes Ecclesiae post peccato. rum remissionem, dicant statim CARNIS resurrectionem, Aquileienses nostri, praenomine addito , dicebant, HUJUS earnis resurrectionem.
Sed heic quoque verba ipsa ma I praestat audire t Sancta Aquileiensis Ecelsa , Dei spiritu , futuras adversum nos ealumnias praevidente, ubi tradit carnis resurrectionem, addit unius pronominis Hilabam, edi pro eo quod eueri Heunt CARNIS Rmvs FCTIONEM nos disimus HUIUS earnis resurrectionem , quo seisieet frontem, ut mos est, in Mefmboli signaculo eontingentes , O ore , earnἰs HUIUS, videlicet , quam
contingimus , resurrectionem fatenter, omnem venenatae adversum nosongua calumniandi aditam praestruamur. Hoc idem postea in explicatione symboli, Rufinum accurate enarrantem audiemus , & insuper ominnes haereses Origeni adscriptas, clare damnantem . Mox omnia jam recitata , isthoc emph atico epiphonemate concludit: estne aliquid hac coπ-
fessone plenius Z υ aliquid ista expositione perfectius 3 Sed nihil, ut video , profuit nobis tanta haee eautela Spiritur Sancti. Haec de articulo resurrectionis in propria, vera , Se palpabili, sed incorruptibili carne humana , quae ossibus S membris suis constet, latius adhuc persequitur, ut ab se quamcumque ambiquitatis & suspicionis umbram amoliatur , quasi humanum genus in alia carne & corpore , quam humano , resurrecturum credidisset, aut crederet. Expositis quae Fidem suam de Trinitate , Incarnatione , Resurrectione , secundo adventu , ct latur iudicio Salvatoris nostri spectabant, gradum facit ad suam interpreta tionem librorum Periarchon . Arguebatur Origenes , quas omnes Pe Catores, ct ipsum etiam Diabolum restitutum iri tradidisset , animas
quoque ante creatas esse , ouam corpora , easque coelo deductas & corporibus insertas . Ad haec 'Rufinus, se nihil, ait, pro Origene agere, nec Apologeticum pro ipso scribere sime enim stat apud Deum, sive Duus est, ipse videri r cogi tamen eius meminisse, quod dum origeneS a guttur , ipse a Hieronymo non jam oblique, .sed palam mucrone distri-Disitiroci by Corale
267쪽
R PINUS . cto seriatur . Cur interpretationem suam adorsus fuerit, se pauet misI- .V.CAP IV. -ahlbluturum declarat, licet apud Apronianum , quem alloquitur, quique rem bene norat, hoc superviacaneum fortasse videtur; tamen , inquit, ignoruntes convenit nosce e , Iimui etiam quia O
ehius , Oceanus, Marcella, Eufetius) jactat ae nobis, qAod quum aliis ter promi erimus nos in prVationibus ta ansiuturos , aliter fecerimas in opere . Deo non solum ipsis, sed oliis ruponaediim is, quioas eteI pronius livor mentem , vel eciminatio aliena conturbat. Haec produnt, Ruia fiso ex Urbe significatum, multos contra illum signa contulisse. Occasionem ergo suae translationis deberi pandit Maca=is, in urbe notissinio , non sibi, quasi nimirum opus malo animo interpretandum delegerit,
quod neque ipse cHieronymus in neque alius quis veterum interpretum deletiyet. Sic vero crimen suum Macarii umbone defendit: vir, in quit, fide, eruditione, nobilitute, vita clarus Macarius, quum opuscula adversus fatum vel matbesim haberet in manibus , eaque utili O ne-eessario labore eomponeret, in aliquantis vero, quia erat peris uis materia , de divinae providentiae diserere dispensationibus haesitaret, per s porem, Hi a Domino tau aliquid dicebat Wiensam e quod navis ei quaedam demonstraretur eminus adventare per pelagus, quae quum portum
fuisset intressa , nodor suae botationis absolveret. Exurgent vero quum de fisu sollieitui cogitaret; nos supervenisse Hebat in tempore t qui seontinuo E - opuscula sua Er ambiguitatem indieavit O .i m . Subinde Macarius ab Rufino sciscitatus, quid de talibus sentiret Origenes , breviter sibi eius, de sistulis quibusque sententias, orat exponi. Rufinus rem factu esse dissicilem caussatus , addidit, Sanitam tamen Famphilum maris rem quadam ex parte tale aliquid operis eonjeripsisse in soluetieo suo.
Macarius eontinuo idsibi poscit in latinum verti, nihil Rufini excusationem moratus, onus propterea detrectantis, quod usum hujuscemodi operis non haberet, e se ad latinum sermonem tricennali jam pene incuria torpuisse assirmaret . OPerstitit tamen Macarius deprecans qualicumque sermone notitiam sibi tantum eorum, qua eviebat , ostendi . Quare tandem , precibus S adjurationibus Maearii compulsus, utrumque opus absolvit, in praefationibus fidem suam exponens , protestatus se ita eredere , scut Fides catholisa es . Singulis. de quibus in iisdem praefationibus lectores monitos voluit, repetitis, suae Fidei documentum inde habendum esse contendit; ejus salva ratione , se legere , disserere , interpretari secundum illud Apostoli: omnia probantes, quod honum es tenentes, ab omnioeeie mala nos abstinentes . Neque se ab aliis admonitum vel coactum haec modo dicere , quae ante non senserit, quum priusquam ab ullo appeteretur , haec de sua fide praefatus suerit, ita ut prima confessionis suae vox omnem contrarii dogmatis suspicionem procul avertat. In libris Periarchon interpretandis ait se cavisse, ne illa proferret, quae Origeni ipsi essent contraria, non quae ab aliis discreparent a Disiliaco by COOole
268쪽
rent,quemadmodum in praefatione se lacturum spoponderat r q uae de Deo dicuntur , ad Fidem ; quae de creaturis ad rationem pertinere declarat. Se nihil sui protulisse; Origenem, ut Apostolum,atit prophetam haudquaquam laudasse:Fidem sua in praemisisse,qua in omnibus eum ecclesiastica eonfessione eoncordet.In interpretando,se Hieronymi exemplum sequ utum, suumque propositum palam etiam designasse . Dum mala ex translatione sustulit, hona reddidit, nihil suum addidisse . In quodam loco interpretando , quaestio habebatur in Valentinianos & Anthropomorphitas, Deum corporeum dicentes, & hunianis eum membris habituque deseribentes; huic Rufinus , naturam Dei , nulli visibilem esse sic assirmavit: aliud quidem es videre , aliter noscere . Videri videre eo oram est. nosci noscere, inteuectualis natura est . Hoc amplius prosequutus ,
de iis conqueritur, qui ad insidiandum sibi de Oriente transmissi sunt .c hele designat Eusebium Cremonensem θ qui, ut ait, non solum peris
versa intellistentia , verum etiam veroorum adulterio conati sunt infumare . Ait se nequaquam loquutum de comparatione Patris aut Filii, sed de ipsa deitatis natura , num ei aptum visibilitatis vocabulum videretur, seque haereticis respondisse, qui Deum visibilem , quia corporeum , di-Cunt : visio enim proprie corporis est . Quare Origenes visionis appel- Iationem , tanquam suspectam refugiens, melius putavit in natura deitatis , nempe inter Patrem & Filium , illo sermone uti, quem ipse Dominus definivit: nemo novit Aium, nisi pater , neque patrem quis novit ni Ilus , hoc pacto ad excludendam occasionem haeresibus , notionem potius in natura deitatis, quam Visionem dicens; quum visem occasionem aliquam haereticis praebere videretur. Notio autem inter Patrem S Filium servat indissociabilem veritatem , praecipue Evangelii auctoritate accedente . Ingenue fatetur , se verba, in Graeco incautius fortata posita , declinavisse, quod ratio , quam exposuit, contra haereses uti- Iis videretur . Hoc tamen iudicio legentium relinquit, eorum scilicet, quorum animus ab invidia , favore, & odio sit vacuus . Non videri id sibi crimini vertendum, quanquam Prtasse Otiosum , ubi invisibilitatis aequalitas inter Patrem & Filium & Spiritum Sanctum confirmatur Ulterius in schedas suas impia verba , quod supra tetigerat, intrusa suisse conqueritur. Hoc ut clarius patefiat, utranque temonem heic junctim repraesentabimus.
269쪽
Verba genuis a Origenianae . versionis Rasini.
Verba adulterina origenIanoe versionis inire T. Ouod si requiris a me, quid etiam de ipso unigenito sentiam , si , ne ipse quidem visibileni dicam naturam Lini, qui naturaliter invisibilis est , non tibi statim vel impium , vel absurdum videatur esse, quia sicut Filius Patrem non videt, ita nec Spiritus Sanctus .idet Filium . Quod si requiris a me , quid etiam de ipse unigenito sentiam, si , ne ipse quidem vis-hilem dicam naturam Dei,qui naturaliter invisibilis est: non sibi statim vel impium videatur esse, vel absurdum ς rationem quippe dabimus conse
ob hoc facinus, ut ait, in eoelesia Mauditum , acerrime invehitur in Eusebium & Marcellam, neutro tamen pro modestia sua, nominatim eX- pre . Errore scribentis, aut lapsu sermonis deprehenso, schedas Corrigi & emendari voluisset, non salsa interseri, ut vita fratris infamaretur . Quum salsam hujusmodi sententiam Mediolani sibi recitaret Eusebius , & ab se quae legebat. salsa esse dicerentur , interrogatum a quo ac cepisset exemplaria , respondisse significat, matronam quandum c Ma
cellam J sibi dedisse. De ea Rufinus, quaecumque illa est , nihil se dicere scribit, sed sui eam & Dei consciensiae derelinquere . Sibi vero Dei testimonium, Macarii & Aproniani sufficere, qui schedas autographas necdum completas , ab initio testerint, ' etiamnum assumentum illud adulterinum serveti quia sicut Filius non videt Patrem , ita nec Spiritus
Sonfius Filium videt. Hoc postquam non solum se nunquam scripsisse , sed Sc ab alio falsatum indicasset, anathema dicit neganti, quod Non ita videt Filius Patrem sedit 'Pater Filiam O non ita υἰdet Spiritur Sanctu Patrem Filium sent et idet Pater Filium Spirisam Sanesum . Videtenim, inquit, verissime ΦIdet. sed ut T eus Deum , ct lux lucem ἔnon ut caro earnem ' sed ut Spἰritus Sanctus, non eorporeis sensibur, sed virtutibns Deitatis . Siquis his negat sit anathema in aeternum. EN h is aperte colligitur , illud assumentum Rufinianae translationi superadditum , non , ut interpreti, sed, ut Origeni, haereseos crimen impingeretur , quasi nimirum illud idem in Graeco repertum , Rufinur ab latina versione resecuisset. Hoc produnt verba Rufini: memini sane , g os Gliq is eorum , quum areueretur falsasse haee, respondit mihi, in Graeco ita baberi, me autem in latino Immutare voluisse . Hac sententiam negat exstare in codice Graeco: S quando etiam exstaret, se nequaquam culpandum , si ab interpretatione sua illam resecuit, Quum in praefatiun culis suis diserte spoponderit, se omisurum , quae catholicam religionem offenderent , utpote per haereticos Origenianis scriptis inserta , Vel etiam
270쪽
etiam ab ipsemet origene incaute quidem, non consulto prolata. Se RUFINUS. propterea nihil absque proniissis vel ratione secisse . Pergit ostendere, inquatuor libris , ab se latinitate donatis, ubi sparsim de Trinitate per sin gulas paginas disputatur , nullum alium repertum Iocum , ei similem , quem produxerat . Quare si per omne librorum corpus nusquam sit illa differentia Trinitatis , dici non posse , uno solo capite haeresim ab illo confirmatam fuisse, qui eam milis capitibur expugnaverit. Addit, si in schedis suis illud vere repertum suisset, ipsum met Rufinum tunc Romae
praesentem , Se cum Eusebio in Oratione communicantem conveniri de huisse , deque errore moneri, ut scripta nondum edita emendarentur rsi hoe, inquit, in meis Hieris invenitet, ct vere scrupatam aliquem ex 'sa lectione eepisset, quum me, sicut ipse nosti, Romae positum, haberet praesentem , continuo utique perquilli et, ct ipso ad me scripta delatissetuquippe qui usque ad ipsum tempus etium vi ere me'salutare; ct in Ora
tione eommunicare solitus erat. Contuli et sine durato meeum de his, quia Bai Oidebatur ostendi . Inquisset quomouo a me fuisexprolatum, quomodo haberetur in Graeeo. Certe etiam hoc glo/ix D cere sibi putasset, si Oisus fuisset in dieiis nostris vel scriptis fecisse aliquid per se emendari.
Aat Muror animi non tam emendare errorem, quam proferre in publi- eam compulisset, fine dubio nunquam elegisset absentem lacerare , quem potuisset gravius confuture praefutem . Sed sum quia fals eonfitentia deterrebat, ad me quidem cujus ersnt, scripto qua volebat eriminarῶ non detulit, sed per domos, per motro us , per monasteria, per singulas quoque fratrum circumfert, quo solo possit conturbare audita . Et hoe θ eii sub ipso tempore, quo confesim ex μrbe discederet, nec vel eo rehensus facti sui redderet caussas. Eusebium carpit, quod jussu Hieronymi , per totam Italiam , turbas sibi excitaverit, conturbarit ecclesias , aures Saeerdotum, sive Episcoporum polluerit, Rufini modestia , tanquam conscientia abutendo. A discipulo ad mastiserum transit, cui objicit novam librorum PeriarChon interpretationem ab illo adornatam, omnibus, quae ipse, ut improbabilia praeterniis rat, eidem insertis r ut Romani, inquit, per tuum cognoscant Orieeuis mala , ignorent hona; scripserat enim Hieronymus aliquando ad Uigi lantium : per me Latini cognoscunt omue1 Origenis mala, ignoranthona . AEgre fert, se in haereseos suspicionem adduci, incessabilitis mitti cines , qui se per urbes, per vicos, per iter quoque transeuntem , ea- Iumniarum latratibus insectentur . Tandem ad Hieronymum ipsum orationem suam convertit, qui iamdudum, ut ecclesiarum magistrum in decem locis laudarit Origenem , tunc nondum haereticum . In hoc pressius Hieronymum, quem semper ma istrum appellat, exagitare non censat, censuram immitem exercens in ejus commentarios iampridem emissos iuper epistolas Sancti Pauli. Sed quum Sixtus Senensis in Bibliotheca lib. vi. An not. 28 . & sequentibus , singulas Rufini accusationes cum